Woensdag 24 januari 2007
'k wil nog wat kwijt
Dag lieve Bloggers,
Vandaag heb ik nog 'een klein stukje dag' : waarin ik snel quasi ongestoord nog eens wat kan typen, zonder dat er over mijn schouders heen wordt meegekeken. En al zeker : zonder de nodige commentaar.
Ik heb het dan zover gekregen : na 11 jaar mag het papier in de living vervangen worden ! We zijn behang en verf gaan kopen en ik heb de vlies en glasvezel zelf mogen kiezen, zonder al te veel gemopper over de prijzen. M. gaat dat nu allemaal in orde brengen in april. (Vraag me niet waarom in april ?) hij heeft dat nu zo beslist zie.
Ik heb van de cardioloog te horen gekregen dat mijn hartje niet slechter geworden is, dus dat was meteen een sein : M was tevreden, dan kon ik toch zeker wel een handje helpen toch?
Enfin, één per één, we zullen wel zien, ik mag het niet, maar een 'handje helpen' zal dan wel moeten, temeer dat ik wel nog steeds mag gaan werken - dus moet het lukken thuis ook wat handenarbeid te verrichten zonder meteen een attack te moeten krijgen.
We zijn nu bijna 36 jaar getrouwd en ik heb altijd alles alleen moeten doen, ik werkte full-time, maakte lange dagen en als ik moest behangen was dat bijvoorbeeld : per avond een streepke of 2-3 , opruimen en tot de volgende dag maar weer, dat duurde dan zo een dikke week en de plaats was klaar.
M. zal 3 weken thuis zijn aan één stuk, en ik zal moeten helpen.(wat had ge dan gedacht misschien?)
M. is nu zijn verlof-tegoed gaan opvragen op zijn werk : tot eind juni nog arbeiden en dan fini - weet je nog?
Ik durf er echt niet aan denken. 't Lijkt me alsof vanaf dan er mij een persoonlijke klok op de voet zal volgen : op / af / zit / ga / doe dit / doe dat/ enz...
Pfff. 'k krijg het warempel benauwd.
Allez, tot in de week
Vandaag heb ik nog 'een klein stukje dag' : waarin ik snel quasi ongestoord nog eens wat kan typen, zonder dat er over mijn schouders heen wordt meegekeken. En al zeker : zonder de nodige commentaar.
Ik heb het dan zover gekregen : na 11 jaar mag het papier in de living vervangen worden ! We zijn behang en verf gaan kopen en ik heb de vlies en glasvezel zelf mogen kiezen, zonder al te veel gemopper over de prijzen. M. gaat dat nu allemaal in orde brengen in april. (Vraag me niet waarom in april ?) hij heeft dat nu zo beslist zie.
Ik heb van de cardioloog te horen gekregen dat mijn hartje niet slechter geworden is, dus dat was meteen een sein : M was tevreden, dan kon ik toch zeker wel een handje helpen toch?
Enfin, één per één, we zullen wel zien, ik mag het niet, maar een 'handje helpen' zal dan wel moeten, temeer dat ik wel nog steeds mag gaan werken - dus moet het lukken thuis ook wat handenarbeid te verrichten zonder meteen een attack te moeten krijgen.
We zijn nu bijna 36 jaar getrouwd en ik heb altijd alles alleen moeten doen, ik werkte full-time, maakte lange dagen en als ik moest behangen was dat bijvoorbeeld : per avond een streepke of 2-3 , opruimen en tot de volgende dag maar weer, dat duurde dan zo een dikke week en de plaats was klaar.
M. zal 3 weken thuis zijn aan één stuk, en ik zal moeten helpen.(wat had ge dan gedacht misschien?)
M. is nu zijn verlof-tegoed gaan opvragen op zijn werk : tot eind juni nog arbeiden en dan fini - weet je nog?
Ik durf er echt niet aan denken. 't Lijkt me alsof vanaf dan er mij een persoonlijke klok op de voet zal volgen : op / af / zit / ga / doe dit / doe dat/ enz...
Pfff. 'k krijg het warempel benauwd.
Allez, tot in de week
Geschreven door krikri om 17:02
Reageer op dit bericht
