De Grot inspireerde dorpsgenoten tot het plegen van poëzie. Hierna Kamiel De Wit :

 

De Grot

 

Ze staat er, los van ’t gewone leven :

Uw stappen doen de stilte beven

als ’t vallen op het zachte mos

van droge blaren in een heel stil bos.

Er pinken lichtjes die hun gloed

zacht schijnen laten in de schemergolven

en in ons soms zo zwaar gemoed

 het groot mysterie voelen doet

 waarin de waarheid ligt bedolven.

Mocht het de Moeder Gods behagen

want mensen voelen zich zo klein

 en houden nimmer op met vragen :

 ieder heeft daarvan zijn eigen refrein...

            Kamiel De Wit 1961. 

 

            Onze Grot

 

Ze staat er, stil en niet zo klein,

tussen kastanje en dennenbomen,

met willekeurige en ongevormde lijn

als wilde ze half verdoken zijn,

toch wenkt ze ons om nader te komen,

’t is alsof, van ’t gewone leven los,

daarrond stillen geesten zweven,

zoals het vallen in een heel stil bos,

van droge blaren in het zachte mos.

uw stappen doen de stilte bevel,

en pinken lichtjes die hun gloed

’s nachts schijnen laten in de schemergolven

en in ons soms zo zwaar gemoed

het grote misterie voelen doet

waarin de waarheid ligt bedolven.

Maar als we dan ons zielenklacht

Aan wie hier woont gaan mededelen,

Dan is het of een engelenmacht

Ons meeste zorgen weg komt helen,

Grot, O Grot, wij versieren u zo zeer

Omdat hier de Moeder van onze Koning

Voor ons maken meer en meer

Het genadeoord van onze lijdenswoning.

     Kamiel De Wit. (jaartal onbekend)

 

Twee jaar later werd er een tekst geschreven op het ‘te Lourdes op de bergen’ en werd er in oktober elke zondag een rozenhoedje gebeden.

 

Lied van de Grot

Te Leest in de Kouter, daar bouwden z’een grot.

Gewijd aan Maria, verkoorne van God.

Ave…

Gewillige geburen, die deden het werk,

We vragen Maria, maak onze zielen sterk.

Ave…

Eenieder die nadert blijv’hier even staan.

En bidt Weesgegroetjes aleer voort te gaan.

Ave…

Geef troost, lieve Moeder, aan ieder die ’t vraagt

en help ons in alles, O heilige Maagd.

Ave…

Wij wensen uw zegen en uw gena,

dat gij hier moogt blijven en ons nooit verlaat.

Ave…  

 

Foto’s :

-Na de inhuldiging op de pastorij, van l. naar r. : Louis Verbruggen, pater Lucas

(Kapellen), Frans Moyson, Florentine Moyson, Deken De Backer, Jef Leemans, Modest Van Steenwinkel, pastoor Coosemans, Jan Ceulemans, pater Selleslagh, Pater Clementiaan, een Afrikaan die mee was met pater Selleslagh, Kamiel De Wit, Frans De Prins en Louis Solie.

-De Grot anno 2002.

1961 – 1 maart – De Band : Omhalen “stoelgeld” in de kerk storend tijdens preek.

            Op Verzoek.

            “Het is niet de eerste maal dat ons gevraagd wordt de welwillende aandacht

            van de bevoegde overheid te vragen en te vestigen op het feit dat het omhalen

            van het “stoeltjesgeld” onder de preek zeer storend is voor de aanwezigen

            in de kerk.

            Men voegde er aan toe dat een “preek” toch wel een godsdienstonderrichting

            is, bestemd voor de gelovigen, waarvan in de huidige omstandigheden veel van

            teloor gaat.

            Het zal zeker ook niet plezierig zijn voor de omhaler zelf (noot : Georges Gobien).

            Anderzijds wordt er op gewezen dat zulks vroeger ook gebeurde, en juist om het

            storende ervan, werd de geldomhaler verzocht het stoelgeld om te halen voor

            en na de preek..”  

 

1961 – 4 maart : Bericht aan de inwoners-  Huisvuil

            “De burgemeester der gemeente Leest, heeft de eer aan de inwoners ter kennis

            te brengen dat vanaf zaterdag 4 maart 1961, voor het afhalen van het huisvuil

            over het ganse grondgebied der gemeente zal gezorgd worden.

            Het afhalen zal geschieden om de week elke zaterdag. Het bruto gewicht (bak met

            afval gevuld) mag niet meer dan 35 kg bedragen.

            De vuilnisbakken dienen van stevige handvatten te worden voorzien, de emmers

            van een goed hengsel.

            De vuilnisbakken moeten, de dag dat de afhaling geschiedt, door de inwoners zelf

            zo dicht mogelijk bij de openbare weg worden neergezet, zonder dat ze echter een

            hindernis mogen vormen voor het verkeer. Zij mogen niet langer dan één uur na

            het afhalen van het huisvuil blijven buitenstaan.

            Het is verboden in de vuilnisbakken om het even welk voorwerp te stoppen dat

            gevaar voor verwonding of besmetting van het personeel van de reinigingsdienst

            kan opleveren. Zo is het streng verboden in de bakken buitengebruik gestelde

            electrische buislampen zogenaamd T.L.-buizen te leggen.

            Deze en alle andere kwetsende voorwerpen, dienen aan het personeel van de

            reinigingsdienst persoonlijk ter hand gesteld, zorgvuldig ingepakt en gebeurlijk

            met opschrift T.L.-buis.

            Hopende, geachte inwoners, dat deze dienst u ten volle zal bevredigen en u

            bovenstaande onderrichtingen zult in acht nemen, groeten wij u zeer;

                   Hoogachtend, de Burgemeester,

                  (get.) E. Verschueren. (DB-1961)

 

            Voordien brachten de mensen hun huisvuil zelf naar het “stort”.

            Voor de mensen van het dorp was dit gelegen in de Molenstraat aan de beek,

            tegenover het St.-Apolloloniakapelletje. Een plaats die krioelde van de ratten. 

 

1961 – 12 maart : Loopwedstrijd

            Op zondag 12 maart had op het terrein van het patronaat een loopwedstrijd plaats

            die werd ingericht door de B.J.B. De wedstrijd kende een welverdiende opkomst.

            Winnaar werd Marcel Van Hoof uit de Scheerstraat voor Dubin uit Blaasveld.

 

1961 – 19 maart : Muziekconcert Sint Cecilia

            Onder leiding van H. De Bruyn en samen met Ste Ceciliakoor.

            Ze brachten o.a. “De Blauwe Donau” van Strauss en “Het Slavenkoor” van Verdi.

 

1961 – 26 maart : Jaarlijks Concert Arbeid Adelt

            Locatie : parochiehuis. Muzikale leiding : dhr Van der Taelen.

            Gastoptreden van zustervereniging K.Fanfare St.-Cecilia uit Heffen.

 

1961 – Zondag 9 april : KWB Voordracht : “Het Sacrament van het Huwelijk

                                       en het Huwelijksleven”

            Gegeven door de E.H.De Keersmaecker, professor aan het College te Boom.

            Deze voordracht was voorbehouden voor leden van meer dan 21 jaar.

 

1961 – 30 april : Inhuldiging “Lourdesgrot” Kouter

            “Een verheugend nieuws voor iedereen is wel, dat dankzij het

            volhardingsvermogen van meerderen onzer dorpsgenoten de inhuldiging ervan

            bepaald doorgaat op zondag 30 april.

            Onmiddellijk na het Lof zullen, naar we konden vernemen, al de parochiale

            organisaties stoetsgewijs, met het beeld bestemd voor de grot, opstappen naar de

            Kouter, alwaar dan de wijding en andere daaraan verbonden plechtigheden

            zullen plaats hebben.

            De beide muziekmaatschappijen verlenen hun welwillende medewerking aan deze

            gemeente-plechtigheden.

            De, door E.P. Clementiaan zo betrachte Lourdesgrot, zal voor onze gemeente

            eens te meer een mijlpaal zijn in de geschiedenis van Leest en voor de omliggende

            gemeenten een toevluchtsoord, onder de bescherming van de H. Maagd Maria.”

           (De Band,  april 1961)

 

            In 1960 werd de idee geopperd om het Mariakapelleke van de KWB te vervangen

            door een echte Lourdesgrot.

            Onderpastoor pater Clementiaan was de stuwende kracht achter het initiatief.

            De familie Moyson stelde een lapje grond ter beschikking en aan basismateriaal

            was geen nood. Betonblokken, afkomstig van de steenweg op de Bist, die slecht

            was gelegd en moest worden uitgebroken, werden ervoor gebruikt.           

            Heel de buurt hielp aan de bouw van de bidplaats onder leiding van Kamiel De

            Wit. Het plan werd uitgetekend door architect Fons Ceulemans.

            Neel Solie en Jef Leemans zorgden voor de voegwerken.

 

            Een collecte bij de buren bracht 9.693,50 frank op. Ruim 7.500 frank ging naar

            materiaal en werken.

            Op de vooravond van de meimaand was de grot voltooid en op 30 april werd het

            Mariabeeld plechtig in de nis geplaatst.

            Na een bloemenhulde werd de grot ingewijd. Al de katholieke verenigingen

            waren toen met vlag en standaard present.

            Van dan af gingen de buren in de meimaand regelmatig een rozenkrans bidden.

            Dit gebeurde vooral voor zieken of overledenen uit de  omgeving.

            Ook mensen van ver buiten Leest kwamen er geregeld tot O.L.Vrouw van

            Lourdes bidden.

            Ter gelegenheid van de dertigste verjaardag in 1991 werd het hele domein

            opgefrist. De oorspronkelijk groene, houten bankjes werden vervangen door

            comfortabele zitbanken, het Mariabeeld en Bernadette kregen een likje verf,

            de verlichting van het beeld werd vernieuwd, er werd een marmeren altaarblad

            geplaatst en zoals elk jaar werd het domein versierd met fris groen en een

            kleurrijke bloemenpracht.

            Dat jaar stelde het “Lourdesgrotcomité”, opgericht om de belangen van de grot

            te behartigen, het toenmalige gemeentebestuur voor de naam van de Kouter te

            wijzigen in “Lourdesgrotlaan”. Het comité kreeg echter nul op het request.

            “Naar onze mening dient de Kouter in ere gehouden ingevolge zijn verleden

            en bijzonder deze van 1914/1918...” was het antwoord van het gemeentebestuur.

            In 1991 was Roza Verbruggen voorzitster van het Lourdesgrotcomité.

            De familie Solie-Spoelders zorgde voor de financiën en in het bestuur zetelden

            nog de families De Wit-Geerts en De Laet-Windelen.

            Roza, voorzitster sinds 1990, volgde respectievelijk Louis Verbruggen, Jan

            Keulemans (sinds ’74) en Frans Van de Maele (1982) op.

 

Leest in Feest – (De Band, Juni 1961)

“Dat 30 april 1961 een onvergetelijke dag zal blijven moet wel niet bewezen worden.

De lang verbeide dag waarop meteen de gemeente onder de bescherming zou geplaatst worden van O.L.Vrouw van Lourdes was aangebroken en er was inderdaad van ’s middags af een feeststemming te bespeuren.

Na het Lof werd de optocht gevormd en de stoet zette zich langzaam in beweging.

Voorafgegaan door een negental ruiters van de B.J.B. volgde de Chiro met vaandels en pennoenen. Ook de Chiro van Battel was aanwezig.

Dan kwam de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia die afwisselend stapmarsen speelde met de K.Fanfare Arbeid Adelt.

Onder de tonen der muziek stapten de schoolkinderen van gemeente- en zusterschool

onder leiding van het onderwijzend personeel, de Vrouwengilde, Landelijke Jeugd met

vaandel, het Kristelijk Werkersverbond, Oudstrijders, B.J.B.-meisjes, Boerengilde, allen met wapperende vaandels, een bonte verzameling van kleuren onder de grijze hemel.

Het was een prachtig schouwspel hoe die schare opstapte naar de Kouter en enig was  het, het vendelzwaaien door kranige leden van de B.J.B.-jongens.

En kwam het Lourdesbeeld, gedragen door meisjes in het wit, de Lieve Vrouw die weldra zou tronen in de grot, gevolgd door kleinere meisjes die bloemen droegen...voor Haar!

De grot zelf was prachtig , aan de ingang prijkten twee godsdienstige spreuken : “Maria onze moeder...en...Maria, wees gegroet !

Bij aankomst werden de vaandels in een ronde opgesteld, en een grote schare mannen, vrouwen en kinderen hadden er plaats genomen. Zij wilden getuige zijn van die grootse gebeurtenis.

Door de voorzitter van het comité, de heer L. Verbruggen, werd de Z.E.H Plebaan-Deken De Backer verzocht het blauwe lint door te knippen, waarna tot de plaatsing van het beeld werd overgegaan.

Onmiddellijk hierna werd door de menigte een weesgegroetje gebeden, als welkomstwoord tot de Goddelijke moeder, en had een bloemenhulde plaats door de schoolmeisjes.

Vervolgens werd door de Z.E.H. Deken een toespraak gehouden om zijn dank te betuigen voor het ontstane initiatief hier een grot te bouwen toegewijd aan O.L.Vrouw van Lourdes, een plaats war iedereen kan komen om troost te vinden bij Haar wier kinderen we allen zijn.

Eens te meer, vervolgde spreker, is het bewijs geleverd dat ons Vlaamse volk daadwerkelijk een Mariavolk is gebleven, en...”

(De Band-1961)

 

Foto’s:

-Deken De Backer sprak de aanwezigen toe.

-Pastoor Coosemans, deken De Backer en pater Clementiaan.

1961 – Ongevallen  (enkel het jaartal is ons bekend)

            Willy Van Hoof kwam in botsing met een andere bromfietser. Gelukkig bleef

            alles beperkt tot stoffelijke schade. (DB,nr.7,1961)

 

            Het zoontje van Victor Croon, Louis, deed op het land een val van een rijdende

            wagen en werd met een kniebreuk naar het gasthuis van Mechelen overgebracht.

            (DB,nr.7,1961)

            ‘Lowieke’ Croon (zie foto) was te Mechelen geboren op 17 juli 1947 en hij overleed te

            Lippelo op 2 november 2003.

 

            Dorpsgenoot Van Camp werd, aan de brouwerij Versailles te Mechelen,

            slachtoffer van een ongeval met zijn bromfiets.

 

            Aan het kruispunt, steenweg op Blaasveld en deze van Leest, deed er zich een

            aanrijding voor tussen de personenwagen horende aan Petrus Van de Plas uit

            Leuven en onze dorpsgenoot Jan Vloeberghen.

            Laatstgenoemde werd tamelijk erg gewond naar de St Romboutskliniek

            overgebracht. 

 

            Bij het oversteken van de baan aan het kruispunt te Leest, werd de kleine Donders

            uit de Tisseltbaan, aangereden door een personenwagen.

            Aanvankelijk werd het ergste gevreesd, doch gelukkig was hij er minder erg aan

            toe dan gedacht en kon de kleine na enkele dagen huiswaarts keren.

 

            “Twee onze Leestenaars werden het slachtoffer van een zeer smartelijk gebeuren.

            Het waren De Boeck Frans en Frans Leemans. Zij vonden de dood door

            verstikking. Onder algemene belangstelling werden zij ten grave gedragen,

            respectievelijk op 19 en 21 april j.l.” (DB,mei 1961)

            Het ‘smartelijk gebeuren’ zal vermoedelijk plaatsgehad hebben te Mechelen op

            16 april 1961 aldus een gedachtenisprentje van Frans Leemans. Hij was geboren

            te Leest op 5 augustus 1909.

 

1961 – Jaarprogramma Vrouwengilde

            Godsdienstige verwezenlijkingen:

            Retraite van 27 februari tot 2 maart.

            Plaatselijke recollectie : 19 maart en 12 november.

            Kapelekenshulde in mei.

            Lourdesbedevaart-Jubelbedevaart van 24 tot 31 mei.

            Bedevaar naar Scherpenheuvel en Leuven op 5 oktober.

            Algemene Vergaderingen:

            5 januari : voordracht over : “Geneesmiddelen-ontsmettingsstoffen-inspuitingen.”

            23 april : voordracht over : “Verantwoord aankopen”.

            2 juli : feestviering-jubelvergadering met voordracht over : “50 jaar in dienst van

            het landelijke gezin. Taak van de vrouw in een veranderde wereld.”

            8 oktober : voordracht over : “Het schoolgaande kind thuis.”

            Lesnamiddagen:

            2 februari : mechanisch melken.(door dhr Hellemans uit Duffel)

            5 maart : namiddag voor moeders met pl.communicanten.

            15 maart : melkbereidingen.

            12 april : gezinswas op nieuwe banen.

            8 november : kaasbereidingen voor de winter.

            Onder-onsjes:

            Voor jonggehuwden : 9-16-23 februari en 2 maart a.s.

            Voor moeders met grotere gezinnen in november.

            Uitstappen:

            April naar provinciale gildedag.

            Zondag 11 juni naar Leuven naar de landelijke jubelviering.

            Einde juni naar de Ardennen.

            Augustus : uitstap voor moeders en kinderen.

            September : bezoek aan een grote inrichting.

 

1961 – Zaterdag 28 januari : Jaarlijks Teerfeest van de KWB in de parochiezaal.

            Voorzitter Emiel Polfliet zette het feest in met gebed en welkomstwoord.

            Na de soep gaf hij de 91 aanwezigen een overzicht van de werking van het

            voorbije jaar.

            Dan volgde de hoofdschotel : kip, aardappelen en appelmoes.

            Er werden tombolaloten verkocht en onmiddellijk daarna werd hulde gebracht

            aan pater Clementiaan ter gelegenheid van zijn afscheid en zijn vertrek naar

            Sint-Niklaas.

            Na het nagerecht  behandelde pater Marinus het onderwerp “de liefde tussen

            man en vrouw” en werd de avond besloten met “de Muziekkampioen”.

 

1961 – 28 februari : die dag overleed het ‘Engeltje’ Hugo Feremans, amper drie dagen

            oud. Hij was het zoontje van Frans en van Simonne Jacobs.

 

1961 – Zondag 29 januari : Jaarlijkse Dansavond van de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia.

            Locatie : zaal van weduwe Huybrechts.

            Met Jazzorkest van Danny Rivers en zanger-guitarist en dorpsgenoot Alfons

            Beterams.

 

1961 – Februari 1961 : Advertentie in De Band :

            Wij hebben het genoegen u aan te kondigen dat ook Leest zijn agentschap heeft

            voor de ALGEMENE VERZEKERINGEN.

            De AG  zijn vertegenwoordigd door de heer VAN PRAET RICHARD, Tisseltbaan

            4 Leest.

            Voor al uw verzekeringen : brand, ongeval en levensverzekeringen...

            Autovoerders, landbouwers, wanneer u aan verzekeren denkt, neem dan een

            goede. Speciale tarieven voor sedentaire beroepen.

 

1961 – 6 februari : Verrassingsavond van Milac ter gelegenheid van de week van de

            soldaat.

 

1961 – 13 februari : Vergadering Boerengilde

            Gelegenheidsspreker voor een 25-tal aanwezigen was Jan Casteels die

            handelde over “grondbelasting”.

 

1961 – 18 februari : Familiebal van Sint Cecilia.

            In zaal Weduwe Huybrechts, aanvang 19u30.

            De band“Danny Rivers” zorgde voor een gezellige avond.

 

1961 – Zondag 19 februari : Filmavond Milac

            “De filmavond die plaats had op zondag 19 j.l. mocht een overweldigende

            belangstelling genieten.

            De prachtige kleurfilm “De Schoonste dag van mijn leven” met de

            “Wienersängknaben” was werkelijk de moeite overwaard. Ook de kluchtfilm

            en de documentaire prenten werden naar waarde geschat...” (De Band 1961)

 

1961 – 25 februari : Waterleiding.

            “Aan de gemeentes Hombeek, Leest en Heffen zal de waterleiding eerst worden

            toegewezen. Voor deze gemeenten is deze beslissing van vitaal belang, aangezien

            de vestiging van nieuwe fabrieken in het Mechelse de kans groter maakt om

            industrie in deze aanpalende gemeenten te bekomen.

            Er werden 480 werkdagen voorzien voor de aanleg van deze waterleiding.

            De watertoren zal worden gebouwd op het grondgebied van de gemeente Leest

            en wel in de Juniorslaan”. (KH-GvM)

            In 1963 werden de eerste Hombeekse bewoners aangesloten op de waterleiding,

            dit tegen 408 fr huur per jaar. Tot 36 kubieke meter was het verbruik gratis en

            men betaalde 8 fr. per bijkomende kubieke meter.

            De aandeel van de gemeente Hombeek voor het waterleidingsnet bedroeg

            3.317.000 fr. daarbij inbegrepen de 57.458 fr voor de watertoren te Leest. (KH) 

 

Foto’s:

-Herinneringen aan Lowieke Croon.

-Een advertentie van Richard Van Praet uit een latere periode.

-Doodsprentje van Hugo Feremans, amper drie dagen oud.

-De watertoren in 1979. Rechts ervan de woningen van schrijnwerker Gust Mollemans en

 van melkhandelaar Alfons Robberechts. De toren is 44 m hoog.

 

1961 – Ziekenkas

            “Ten gerieve van de belanghebben wordt medegedeeld dat de zittingsuren van de

            C.M. Volksmacht in het Parochiehuis plaats heeft, elken donderdag van 15u45 tot

            16u15.” (DB-1961)
 

1961 – Werklozen

            De uitbetaling van de werklozenvergoeding gaat iedere vrijdag door van 14u30

            tot 14u45.

            Dit in de Parochiezaal te Leest. (DB,1961)

 

1961 – Dat jaar vierden Louis  “Wikkes” De Croes en Emmerance Van Den Heuvel van de

            herberg “In de Zwaan” hun zilveren huwelijksjubileum.

            De Fanfare St.-Cecilia bracht hun een serenade.

 

Wikkes en Emerance  waren populaire figuren te Leest. Wikkes was naast herbergier ook bierleverancier voor de Mechelse brouwerij Lamot wiens bier hij ook tapte.

Emmerance van de Croes was een zeer gelovige en gulle volkse vrouw met het hart op de tong. Niemand klopte tevergeefs aan haar deur.

Ze was ook zeer kindvriendelijk. Niet alleen mochten de schoolkinderen van de Heide bij haar komen ‘ineten’, regelmatig organiseerde zij op woensdag namiddagen poppenkast voor de jeugd van Leest. Vooral de voorstellingen van “Nonkel Harry” waren onvergetelijk. Later was zij één van de eerste Leestenaars met een televisietoestel en kwamen de kinderen massaal voor “Nonkel Bob” en “Tante Ria” maar vooral voor de eerste jeugdreeksen zoals ‘Jan zonder Vrees’, ‘Killary Harbour’, ‘Manco Kapak’ en later ‘Kapitein Zeppos’.

Als kind moest ik van mijn vader regelmatig met een grote glazen kan om bier in café De Zwaan. ‘Lamot’ rechtstreeks van ’t vat. Heerlijk dat schuim en zo lekker fris…. Onvergetelijke herinnering…

 

Beiden waren hevige “Blekken”.

In memoriam VAANDRIG LOUIS DE CROES

Toespraak van S.Gobien in naam van St.-Cecilia bij het afscheid in de kerk :

“Vandaag brengt de Kon.Fanfare St.-Cecilia Mechelen-Leest haar vaandrig naar zijn laatste rustplaats. Deze man, deze mens die ruim 35 jaar voor de fanfare heeft opgestapt en voor het korps de weg baande op het platteland en in de steden, in onze eigen gemeente, in het ganse Vlaamse land en zelfs buiten onze landsgrenzen, is niet meer !

Vooraan stapte hij wanneer de fanfare deelnam aan feestelijke optochten en ook wanneer er iemand van zijn kameraden naar zijn laatste rustplaats werd geleid. Ontelbare keren heeft hij ons voorgegaan ! De ene keer was het vaandel feestelijk versierd, de andere keer was er een rouwsluier aan vastgeknoopt. De ene keer liep onze vaandrig met het hoofd fier geheven en het vaandel wapperend als een teken van levensvreugde, de andere keer met het hoofd neergeslagen en denkend aan een vriend die was heengegaan !

Vandaag bevond deze vaandrig zich waarschijnlijk voor de eerste maal achter de fanfare en deze keer maakte het muziekkorps de weg vrij om hem naar zijn laatste rustplaats te brengen.

…

In de nazomer begonnen de tekenen van zijn ziekte verschijnen. Stilaan verdwenen zijn krachten tot hij dan op 9 november ll. een punt zette achter zijn welgevuld aards bestaan.

…

Op ieder ogenblik, in om het even welke omstandigheden mocht onze vereniging beroep doen op uw daadwerkelijke hulp !  U verlangde hiervoor geen lofwoorden ! U volbracht uw taak in alle eenvoud. Vooral de muzikanten zullen u missen niet alleen als vaandrig maar vooral ook als aandachtig luisteraar die wekelijks naar de repetities kwam en urenlang kon zitten toekijken en toehoren !

…

U was er trots op erelid en vaandrig van de Kon. Fanfare St.-Cecilia te zijn.

Wat is onze droefheid in vergelijking met het ontzaglijk leed van uw echtgenote en familieleden. Voor hen is uw heengaan een onherstelbaar verlies. U heeft steeds gezorgd voor uw gezin, niet alleen op materieel gebied ! De sfeer die u in uw gezin bracht, straalde uit over uw woonbuurt  en verder ook in onze fanfare.

…”

(De Band – november 1982)

 

Emerance van de Croes

“…was één van de fanfaremensen die een grote en positieve invloed hebben gehad op de Leestse jeugd en het  Leestse verenigingsleven. Ze was gehuwd met de vaandeldrager Louis De Croes.

Emerance was bijzonder sociaalgezind en idealistisch ingesteld. Ze streefde ernaar alle medemensen te helpen als waren ze haar familieleden. Later, toen de mensen een meer persoonlijk leven gingen leiden, had ze heimwee naar de tijd toen iedereen nog voor iedereen zorgde.
Ze was de bazin van café ‘De Zwaan’, het latere café ‘Op den Hoek’. Ze had zo goed als altijd van ’s morgens tot ’s nachts volk in de zaak.

Ze was in de jaren 1954 – 1960 meter van de Leestse jeugd toen die nog gevormd werd in grote groep en met verschillende leeftijden in de St.-Martinuskerk te Hombeek. Na het vormsel trakteerde Emerance  met een stuk chocolade en van de vormselpeter, toen burgemeester Verschueren, kregen de gevormden een glas limonade of cola.

In de jaren vijftig en zestig zorgde ze goed voor de Leestse schooljeugd van de Heide. In de wintermaanden mochten de leerlingen van de meisjes- en de jongensschool bij haar ’s middags hun boterhammen gaan opeten. Er was toen geen middagtoezicht in de beide Leestse scholen. Met een twintigtal kinderen van alle leeftijden zaten ze in de keuken, want in het café mochten ze niet. Ze kregen van Emerance koffie, melk, cola of limonade. En Emerance zorgde er toen ook voor dat er tussen de meisjes en jongens geen romances ontstonden, want een jongen mocht niet naast een meisje zitten. ’t Was in haar keuken net zoals in de kleuterschool : de meisjes aan de ene kant en de jongens aan de andere kant…”

(Stan Gobien : Leest in Feest.)

 

Op bezoek bij ‘Emerance van de Croes’ – De Band 1977 :

“…mijn ouders waren Jan Van den Heuvel en Octavie De Win. Toen ze getrouwd waren trokken ze in een huisje van de Molenstraat, daar waar Marcel Spoelders nu woont. Daarna gingen ze op de Warande wonen en daar ben ik en ons mannen geboren.  In 1920, ik was toen vijf jaar, zijn we naar de Winkelstraat verhuisd. Een handwerkerkshuisje dat nu afgebroken is : het stond juist tussen dat van Dolf Peters en De Prins en er was een schuur en een stal aan. Mijn ouders waren kleine boerkens in die tijd. In 1934 woonden we in de Elleboogstraat  waar nu Jan De Prins woont. We waren met drie jongens en drie meisjes, onze va werkte op het Arsenaal.

Toen ik in 1936 trouwde met onze Louis, gingen we bij z’n grootmoeder in ’t café. Ik heb 30 jaar lang café gehad, ik ken iedereen, huis na huis, straat na straat.

Nante van Toebak, Rik van den Do, den Ossenboer, Rik van Kock, den Blokmaker en zovele anderen, dat was het Leest van vroeger.

In 1946 is de grootmoeder van onze Louis gestorven en hebben wij ’t café overgenomen.

 

Vroeger hadden de mensen wat aan elkaar en iedereen kende iedereen. Als er in ’t dorp iemand ziek werd hielpen de geburen met het huishouden. De mensen gingen om beurten helpen met het eten maken, het huis op te kuisen. Ieder pakte daar zijnen toer van. De mensen hadden meer tijd en zaten bijeen.

Ik heb ‘van ze leven gewest’ dat in ’t café de vrouwen zaten te breien rond de kachel terwijl de mannen de kaarten op tafel sloegen. De vrouwen speelden dan ook wel eens en er werd gebabbeld en moppekens verteld. Er was een heel andere mentaliteit als nu. We hadden wel de welstand niet die de mensen nu hebben, maar we hadden veel plezier. Als ge met Nieuwjaar van iemand iets kreeg, het mocht het simpelste zijn, ‘da waarde mee opgezet’. Nu pakken ze dat vast en ze zetten dat op de kast en daat staat daar dan. Niet dat ze dat vergeten maar ze hebben er nie zo’n pleizer van.

Vroeger ging ik op de boerderij mee koeien melken, brood bakken of de koeien naar de wei jagen, dat deed ik graag. Maar t’is onze eigen fout een beetje, we hebben ze zo gemaakt. Ons vader had niet wat wij nu hadden, wij hadden minder maar we waren wel content. Voor onze zondag kregen we ne cent en dan kochten we een snoepje. Als het kermis was kregen we vijfentwintig centiem en dan moest er nog familie komen. En de juffrouw vroeg dan nog geld om de naakten te kleden. We moesten dan van ons kermisgeld nog ’n vijf centiem overhouden om die mee te nemen naar ’t school want daar deed ge dan goe mee.

 

Ik heb veel herinneringen aan vroeger, plezante en triestige. Toen ik café had duurde het soms lang voor de laatste klanten buiten waren. Ik deed dan da’k sliep en dat was het signaal dat het tijd was om te gaan voor de laatste klanten.

Op een keer waren Cyrielke, den Blokmaker, den Ossenboer en meester Selleslagh aan ’t kaarten : het waren dagelijkse klanten waar ik veel plezier mee heb gehad. Die keer was het laat eer ik deed alsof ik sliep om uit mannen uit het café te krijgen. Ik hoorde ze zeggen : die zullen we ne keer hebben, we gaan aan en laten ze zitten met de deur vierkant open. De mannen stonden buiten te lachen en voor da’k de sleutel kon pakken om de deur te sluiten waren ze als de kippen terug binnen.

‘Wa gij z’n deugniet’, riepen ze, ‘ge slaapt maar loos !’ En die hebben me daarna nog lang aan ’t lijntje gehouden zulle ! Met die mannen heb ik toch veel plezier gehad.”

 

En in 1978 :

“…op nen tweede paasdag. Ik viel nooit zonder bier, had altijd bier in huis, maar het was zo’n buitengewone snikhete paasdag dat ik eens zonder bier viel. Mijn  laatste vat was aan ’t lopen. Hier en daar eens gaan horen maar nieverans kon ik een vat bier krijgen. Maar Marcelleke van Rik van den Do die was bij ons en zei  ‘ik ga den otto halen  en rij ermee tot we bier hemmen’.  Rik van den Do, dien ze vader was den Do en heette Wannes. De vader van Fak en Marcelleke van den Do en van Vik Verschuren van de wijk die met Ida getrouws is. Dus Marcelleke die reed  met den auto om bier. Er waren jonge mannen in ’t café : Beire van Piër Prins, Staf van Kolet, Marianne noemden ze die, hij heeft nu en café rechtover Jan De Prins op de Hombeekse Steenweg. En daar waren der zo’n heel groepeke van vijf, zes, zeven en die voelden zich sterk want ik stond alleen. Bij mij waren de klanten koning maar ik was de baas. Ik heb weinig last gehad, wanneer er herrie kwam zette ik ze buiten…absoluut dien Beire begon vuurke te stoken in de keuken vlak onder den elektriek. Ik zat daar kriekel, ge had een staminee vol volk en tot slot zoude nog zonder bier vallen. Ge zijt wat moe en van zaterdags ’s morgens in gang en aan slapen kont ge niet peinzen want alles moest opgekuist worden. Ik voer naar achter, stampte dat vuur uit en ‘k zei : ‘ en nu maken dat ge buiten zijt en gekomt hier nie meer binnen, ge krijgt geen bier nie meer !’ Beire verschoot zich bijna nen bult en Staf zag ook al vies. ‘Ja maar, ja maar,’ zei ’t hem. ‘Ge hebt gehoord wat ik zei’, riep ik, ‘ge komt hier niet meer binnen met jullie streken hier ! Zie dat ik ullie niet meer zie als ik alleen ben, ge kunt gullie doen wat gullie wilt !’ Mijn oudste broer dien was dan ook bij ons in ’t staminee en dien hield het dan achter wat in ’t oog dat ze niet meer binnenkwamen. Maar ze kwamen schoon woorden geven zulle, dat ze vanheir weer mochten binne komen. Ik heb er nooit meer last mee gehad, nooit ! Op een ander hadden ze daar altijd last mee. Een keer laten zien dat ge de baas zijt, dat was het beste dat ge kont doen.

’t Was in den oorlog. Ne groep van de Pikkerie en Laer zaten bij mij binnen. Het was ne man of twintig. Als die binnen zaten dat was met de bak Geuze op de tafel. Daar was de Witte Van Gielen bij, da was ook zo’n krommeke zo. Dieje wilde daar de pinten van het tafel keren, dat was zo zijn gewoonte. ‘Nu moogde één pint van ’t tafel vegen maar dan gade iets beleven gij !’ riep ik, ‘en na gade buiten !’ Die van ons stond achter den toog en dien keek zo. Die kon dat niet over zich laten gaan en werk krikkel  en dan moest ieder uit de weg.

‘En nu buiten’, zei ik nog eens tegen den Gielen.

‘Veur a niet’, zei hij.

‘Gij gaat buiten, maar als ge braaf zijt meugde blijven’.

‘Dan zal ik niks meer doen en drinken doe ik ook niet meer,” zei ’t hem.

‘Dat heb ik ’t liefst,” zei ik. En hij bleef daar zitten en ik hem  er nooit meer last mee gehad met dien gast.

En die kwamen alle zondagen met een heel compagnie jonge mannen van de Pikkerie, van Zemst en van Laer, allemaal jonge mannen die daar bijeen gingen. Met den oorlog smokkelden ze hard aan de vaart, die hadden geld. Met kolen en al wat op de schepen te krijgen was. Dan kwamen ze af : ‘rapen gelijk as bieten !’ riepen ze en dan deden ze gesten na zo als ze dat deden aan de vaart ‘rapen gelijk as bieten !’

Als ge die binnen kreeg had ge een goeie dag Zenne.” 

 

In mei 1987 haalde Emmerance de krantenkoppen toen er brand uitbrak in de achterkeuken van haar woning in de Kouter. Bij het aanzetten van de butaangasoven volgde er een luide knal waarop de ruiten aan scherven vlogen en er brand uitbrak die snel uitbreiding nam in keuken en nabijgelegen bergplaats. Ze bleef gelukkig ongedeerd en de brandweer slaagde er vrij snel in de vlammen te doven. De schade was zeer groot en Emmerance trok tijdelijk bij haar kinderen in.

 

Louis De Croes was te Leest geboren op 27 november 1911. De vaandrig van de Kon. Fanfare
St.-Cecilia was ook oud-krijgsgevangene 1940-45 en bestuurslid van de N.S.B.

Hij overleed te Leest op 9 november 1982.

Emmerence Van Den Heuvel was te Mechelen geboren op 22 juli 1916 en overleed er op 7 oktober 1995.

Het echtpaar liet twee kinderen na : Magda en Jean.

 

Foto’s:

-1916 : Louis met zijn moeder Maria Van der Auwera. Deze foto werd naar het front

 gestuurd, naar vader Jaak.

-1935: Louis ‘Wikkes’ gekiekt met zijn vrachtwagen.

-1937 : Sinksenkermis. Emmerance met het ‘jazzke’ van Café De Zwaan. Rechts de Wikkes.

-1960:  Café De Zwaan Wikkes en Emerance ontbreken op de foto, waarschijnlijk druk in de weer achter de tapkast. Midden achteraan maakt gemeentewerkman Eugeen Vloeberghen zijn glas leeg en kijkt veldwachter Van Hoof goedkeurend toe.

De derde van links aan tafel is Jan De Prins, de tweede van rechts aan tafel is Julien

“Juppe” Piessens, achter hem naast de garde staat Geerts bijgenaamd “de Fijne”.

-Een souvenir uit Lourdes waar ze voor haar vrienden gebeden had.

 

1960 – 5 augustus : Diefstal van een bak bloemkolen

            Petrus Ludovicus Scheers (°Leest 29/11/1900), landbouwer uit Leest, Klein

            Heide 10, had ’s avonds 30 kassen gevuld met bloemkolen en die langs de

            straatkant geposteerd voor ophaling. De ochtend nadien stelde hij vast dat

            er een kist gestolen was. Daarin 12 bloemkolen met een totale waarde van

            30 frank.

            (VVH)  

            Petrus Ludovicus ‘Louis’ Scheers was gehuwd met Maria Christina Bradt. Hij overleed

            te Mechelen op 27 oktober 1990.

            “Lieve vader, met een kalmte, die je hele leven heeft gekenmerkt, ben je ingeslapen

            en teruggekeerd naar je Schepper, waar ons moe en onze Jef je verwelkomen.

            Je hebt hard gewerkt va, en we zijn dankbaar dat je nog ettelijke jaren van een

            welverdiende rust hebt mogen genieten. Je hebt geleefd, volgens je eigen waarden

            en normen, en dat was goed zo.

            Maria Christina Bradt was te Leest geboren op 12 mei 1897, zij stierf te Mechelen

            op 18 juli 1976.

            “Haar leven was een zonnig glimlach. Ondanks tegenslagen hield zij het hoofd

            rechtop, en was zij een vreugde en troost voor hen die beproefd werden.”           

 

1960 – Zondag 28 augustus : Breughelkermis KWB

            ten voordele van hun lokaal.

 

1960 – Zaterdag 3 oktober : “Knalavond van Milac

            In de parochiezaal  met muziek, dans, toneel en komisch optreden...

            Met de medewerking van de Landelijke Jeugd, de K.F.St.-Cecilia, het gemengd

            Zangkoor St.-Cecilia, Rust Roest en de humorist conferencier Flup Van Marke.

 

1960 – Zondag 4 september : Wafelbak Chiro

 

1960 – 9 oktober : Algemene Vergadering Vrouwengilde

            met voordracht over “Gezond leven om niet ziek te worden”.

 

1960 – 16 oktober : Algemene Vergadering B.J.B.-Meisjes

            25 meisjes waren aanwezig om de kerngedachte van dit jaar door te krijgen :

            “het ligt in onze handen”.

            Therese Wauters was speciaal per fiets uit Keerbergen gekomen om de practische

            wenken te geven : “Hygiëne van het meisje”. 

 

1960 – 18 oktober : Jaarvergadering KWB

            45 opgekomen leden kozen een nieuw bestuur.

            Voorzitter werd Emiel Polfliet, ondervoorzitter Juul Geens, secretaris Jan De Wit,

            schatbewaarder Jozef Vloeberghen, feestbestuurder Jan Keulemans en

            verslaggever Louis Solie.

            Emiel Polfliet was de vijfde voorzitter van de KWB sinds het bestaan van deze

            vereniging in de gemeente.

 

1960 – Zondag 25 oktober : Inhuldiging Nieuw Vaandel Oudstrijders

            “De oudstrijders 1914-18 waren zondag 25 oktober l.l. in feest ter gelegenheid

            van de inhuldiging van hun nieuw vaandel.

            Oudstrijders en schoolkinderen verzamelden aan het Sint Jozefkapelleke om

            stoetsgewijs op te stappen naar de Sint Niklaaskerk waar de H.Mis werd

            opgedragen en het nieuwe vaandel gewijd.

            Onder de H. Consecratie weerklonk het “Te Velde” wat de plechtigheid nog

            meer luister bijzette.

            Na de Goddelijke dienst ging het naar het gemeentehuis, waar de oudstrijders

            ontvangen werden door de geestelijke en burgerlijke overheden.

            Aan de heer burgermeester werd het 40-jarig bestaande vaandel overhandigd en

            werd door deze laatste een welkomstrede uitgesproken, waarin hij in eenvoudige

            bewoordingen de periode 1914-1918 in herinnering bracht en de hulde van de

            gemeente bracht voor de bewezen diensten aan Volk en Land.

            Op bondige wijze werd door de voorzitter der plaatselijke afdeling de historiek

            gegeven, wat eveneens gebeurde door de heer Meyers in naam der oudstrijders

            1914-1918.

            Het was een ware verbroedering tussen deze oudgedienden, en een heildronk

            besloot deze bijeenkomst ten gemeentehuize.

            In stoet ging het dan verder naar hun lokaal, bij weduwe Huybrechts alwaar een

            gezellig samenzijn werd gehouden.

            Het was een simpele herdenking, groots door zijn eenvoud en rijk aan

            herinningen.

            Een hartelijk proficiat aan allen !”

            (DB,1960)                

 

1960 – 30 oktober :  Feest Kristus-Koning, gevierd door alle parochiale organisaties.

 

1960 – 24 november : Autobus in gracht in Juniorslaan

            Rond 06u40 kruiste een autobus komende uit de richting Tisselt op de Juniorslaan

            een andere bus en kwam door het uitwijken naar rechts op de gelijkgrondse berm

            terecht. Die begaf het  onder de druk zodat de bus in de gracht terecht kwam.

            Eén reizigster werd gekwetst aan het been. De autobus reed voor rekening van

            Autobussen Klein Brabant uit Breendonk en vervoerde een zeventigtal

            passagiers.

            De oorzaak werd gezocht in de aanhoudende regens van de voorbije dagen

            die de berm drassig had gemaakt.

            (VVH)             

 

1960 – Zaterdag 26 november : Feest St.-Cecilia

            Feest van de patroonheilige Sint Cecilia en feest van de gelijknamige fanfare te

            Leest met een optocht door de gemeente. Nadien ging het naar hun lokaal

            alwaar het jaarlijks teerfeest gehouden werd.

            De hoogmis was opgedragen aan de overleden leden en ’s avonds was er bal.  

 

 

1960 – 3 december : Gouden bruiloft Frans Robijns - Octavia Publie

“Zaterdag 3 december 1960 was de Blaadveldstraat in feest ter gelegenheid van

de gouden bruiloft der echtelingen Robijns-Publie.

Om 10 u werd in de St.Niklaaskerk een dankmis opgedragen, bijgewoond door

gevierden , familieleden en talrijke vrienden en kennissen.

Daarna was er een ontvangst op het gemeentehuis door de gemeenteraad, alwaar

de heildronk geheven werd en het guldenboek getekend.

Door de burgemeester werd een gelegenheidstoespraak gehouden, waaruit mag

aangestipt worden dat Frans Robijns meer dan 50 jaar muzikant is geweest

bij de Kon. Fanfare St.-Cecilia, 35 jaar bestuurslid van dezelfde maatschappij

en vereerd met het Ereteken van het Nationaal Muziekverbond en van de

Katholieke Federatie.

Bij sommige gelegenheden kan men deze kranige Frans nog zijn geliefde

bombardon zien bespelen, wat hem nog ter ere strekt.

In familiekring ging dan de verdere feestviering door, en ’s avonds waren

zijn vrienden daar om een welverdiende serenade te brengen in de overdekte

zaal bij Rik Verschuren, zulks tengevolge het zonnige (??) weder.”

(DB,januari 1961)

 

“Frans van Paykes”

Frans Robijns woonde aan de Blaasveldstraat. Op zijn veertiende hoorde hij bij de eerste twaalf fanfaremuzikanten van St.-Cecilia.In 1924 werd hij bestuurslid en hield dat vol tot 1959. Hij was een bijzonder taai muzikant en in 1949 waren hij en Gaston Busschot nog de enige muzikanten van de beginperiode die in de fanfare meespeelden.

Frans speelde in die tijd bombardon en hield dat nog vol tot ongeveer 1962.

Net als vele muzikanten van de eerste periode, was hij op de repetities bijzonder streng voor de medemuzikanten en kon hij het niet verdragen dat er een woordje gewisseld werd met de buurman. In het gewone leven daarentegen was hij wel een aangenaam en vriendelijk man.

(Stan Gobien : “Leest in Feest”.)

Frans Robijns was een gepensioneerde van de NMBS toen hij op 15 november 1970 te Rumst overleed. Hij was geboren te Tisselt op 5 mei 1885.

“Vader was zijn hele leven een noeste werker. Zijn leven was één zorg voor zijn rijke kinderschaar. Niets heeft hij onverlet gelaten om hun opvoeding tot het uiterste te verzorgen. Zijn toewijding was onuitputtelijk. Allen bewaren wij van hem een eerbiedige gedenkenis…”

Octavia Publie was te Leest geboren op 20 januari 1881 en ze overleed in het bejaardentehuis St.Jozef te Rumst op 3 mei 1971.

Het echtpaar kreeg vier kinderen, één ervan was Paulina Robijns, (°09-10-1911, +03-02-1993) “eerwaarde Zuster Liberta”.

 

Paulina Robijns, zuster Liberta

Pauline werd een dag na haar geboorte gedoopt ‘sub conditione’. Ze liep school te Leest en werkte daarna thuis. Ondertussen was ze ijveraarster voor de Eucharistische Kruisvaarders en de B.J.B., en trad in bij de Congregatie van de Dochters van O.L.Vr. van het Heilig Hart te Buggenhout (1932). Ze werd er geprofest als zuster Maria Liberta en werkte van dan af voor de zusters en de weeskinderen in de keuken te Lobbes (Henegouwen). Haar eeuwige beloften legde ze drie jaar later af (1937).

Ruim 34 jaar, van 1938 tot 1973, was ze missionaris in de Coquilhatstad/Mbandaka-missie in Belgisch Congo/Zaïre (nu: Democratische Republiek Congo). Haar eerste afreis, per ‘congoboot’, duurde toen twee maand. Ze werkte achtereenvolgens in Bokote, Ikela, Boënde, Bokela en in de leprozerie van Iyonda. IN 1960 maakte ze onafhankelijksperikelen mee en werkte tot 1969 in Bokela waar ze een tijdlang moest vluchten voor rebellen.

In Leest was ze op verlof in 1951 en 1959 en moest om gezondheidsredenen in 1973 definitief naar ons land terukeren. Ze werkte dan, nog steeds als keukenzuster, in Deurne-Zuid.

Na bijna 60 jaar kloosterleven en pijnlijke weken in het Sint-Erasmusziekenhuis te Borgerhout overleed ze er op 3 februari 1993.

Daar werd haar uitvaart gevierd, waarna ze begraven werd te Rumst. Op haar doodsprentje staat : “Goede Zr. Liberta, vele missionarissen, vooral reispaters, zullen met dankbaarheid aan uw goede diensten terugdenken na de vermoeiende broussetochten. Geen van uw medezusters zullen uw zo dienstvaardig leven vergeten.”

(Wilfried Hellemans : De St-Niklaasparochie in Leest)

 

1960 – 4 december : Cyclo-Cross te Leest – René De Rey won.

“Op zondag 4 december ging in onze gemeente een cyclo-cross door.

Onder een plassende regen gepaard met windrukken namen de ingeschrevenen

deel. Meer dan kon verwacht worden was de opkomst van de sportsympatisanten

om de strijd te volgen tussen Fransen-Luxemburgers-Nederlanders, eigen

landgenoten en de Duitse wereldkampioen Rolf Wolfsholl.

Van in den beginne waren er twee renners die zich wisten af te scheiden, nl.

Wolfsholl en onze landgenoot en streekgenoot De Rey.

Wanneer de aankomstlijn in ’t zicht kwam, werd door de Duitser een ultieme

poging gedaan, tevergeefs, De Rey haalde het met een wiel voorsprong.

Het was een schitterende overwinning, waarna de overwinnaar de zegepalm

mocht in ontvangst nemen en de gebruikelijke zoen vanwege een schone !”

(De Band,januari 1961)

De cyclocrosser uit Battel had in Leest veel supporters. De Rey was te Zemst geboren

op 22 juni 1931. Hij was prof van 1966 tot 70 en werd tweemaal kampioen van

België : in 1957 in Budingen en in 1959 in Hoeselt.

 

1960 – 25 december : Toneel van de B.J.B.-meisjes

            Ter gelegenheid van kerstdag werd door de B.J.B.-meisjes “Vrouwen in Paniek”

            opgevoerd.            

 

1960 – Op 31 december telde Leest 1861 inwoners.

 

Foto’s:

-Pauline Robijns, zuster Liberta.

-Plaatselijk idool René De Rey tijdens een cross te Hombeek-Heike

 

1960 – 8 mei : Openlucht Vergadering van de Boerengilde

            Op de weide van Jaak Lamberts werd een “Openlucht Vergadering” gehouden.

            Ze was ingericht door de Boerengilde van Leest.

            De heer Jans, staatsveeteeltconsulent, hield er voor een dertigtal leden een

            voordracht over het Kempisch veeras.

 

1960 – 8 mei : Wafelslag Landelijke Jeugd

            De meisjes vroegen 6 frank voor een heerlijke wafel.

 

1960 – Van 10 tot 17 mei : Lourdesbedevaart Boerinnenbond

            Rosalie Simons-Hellemans uit de Mechelbaan en Victorina Lamberts-Verlinden

            uit  Rennekouter vertegenwoordigden de Leestse Vrouwengilde.

 

1960 – 16 mei : Vormsel

            Op maandag 16 mei werd aan een 80-tal jngens en meisjes het H. Vormsel

            toegediend. De vormelingen waren om 16 uur bijeen gekomen in de parochiekerk

            om stoetsgewijs, het Rozenhoedje biddend, naar de St.Martinuskerk te Hombeek

            te gaan.

            Daar werden zij gevormd door Monseigneur Schoenmaekers, hulpbisschop van

            Mechelen en bijgestaan door “Peter” en “Meter”, respectievelijk de heer Emiel

            Verschueren, burgemeester van Leest en mevrouw J. De Laet.

            (DB,juni,1960)

 

1960 – 26 mei : Eerste wereldcongres van de M.I.J.A.R.C. (Mouvement International de

            la Jeunesse Agricole et Rurale Catholique) te Lourdes met als thema :

            ‘de honger in de wereld’.

            Deze beweging groepeerde alle B.J.B.-groepen van alle landen.

            De B.J.B. van Leest (jongens) werd vertegenwoordigd door Georges Verbruggen, Frans

            Huys, Willem Slachmuylders en Louis Selleslagh. De laatste twee waren de winnaars

            van de Lourdesreis.

            In de periodiek van Milac bracht Willem Slachmuylders verslag uit :

 

“…van het station bracht men ons per autobus naar ons hotel. De eerste dag van het congres was het in de voormiddag voorstelling van alle landen aan O.L.Vrouw met daarna de H. Mis in de onderaardse basiliek van het Pius X. Na de middag hadden we dan het welkomspel op het stadion te Lourdes opgevoerd door de B.J.B. van Vlaanderen. In dit symbolische spel van de welkom konden we drie delen onderscheiden ; 1) jeugd is vreugd, 2) wij heten u allen welkom, 3) allen werken wij.

’s Avonds hadden we dan de kaarskensprocessie in eindeloze rangen met deelname van alle landen en waarin elk in zijn taal de strofen van te ‘Lourdes op de bergen’ zong maar als één donderslag was het ‘een AVE MARIA’ refrein.

Zaterdag 28 mei of de 2^de congresdag hadden we ’s morgens voor onze taalgroep een H. Mis aan de grot. ’s Namiddags de kruisviering in Pius X kerk en daarna ondanks regen en hagelbuien de sacramentsprocessie op de grote esplanade met langs weerskanten de zieken in hun wagentjes die dag in dag uit bidden en smeken om genezing.

’s Avonds in het station kregen we het groot spel over ‘Honger in de wereld’. De geschiedenis van een groep landbouwers in Zuid-Amerika, die verplicht werden hun gronden te verlaten, ten gevolge van een egoïstische en onzedelijke beslissing van de eigenaar. Een mooi spel dat spijtig werd ontsierd door de aanhoudende regen.

Zondag 29 mei, de laatste congresdag, werd ingezet met een pontificale hoogmis in de Pius X kerk. In de middag was het de slotplechtigheid van het congres in het stadion met toespraken in alle talen en waaruit ieder het zijne kon meedragen.

…

Maandag begon voor ons de bedevaart met kruisweg, H. Mis, grotbezoek en kaarskensprocessie.
Dinsdag voormiddag, kruisweg, H. Mis en daarna klauterpartij op de Pie Du Jer, berg van 1.000 meter hoogte.

’s Namiddags  uitstap naar Gavernie langs Tourmalet en Aubisque met te Gavernie zelf een tocht te paard en ’s avonds te Lourdes weer kaarskensprocessie.

Woensdag, de laatste dag, begonnen we met een dankmis en afscheid aan de Grot.

…”  

 

De Leestse B.J.B.-meisjes waren ogenschijnlijk ook vertegenwoordigd op dat congres. Dat valt op te maken uit een artikeltje datzelfde jaar in De Band :

“Wij ontvingen vanwege Beullens J., Silverants en Van de Poel J. een mooie zichtkaart van de mirakuleuze grot van Lourdes.”

 

In 1960 (exacte datum onbekend) namen de B.J.B.-meisjes ook afscheid van hun leidster Leonie Muysoms : “…wij hebben onze leidster nu uitgeleide gedaan met bloemen en gezangen. Dit was een welverdiende dank die onze meisjes haar hebben gegeven. Leonie Muysoms is zo maar eventjes 5 jaar onze leidster geweest, al die tijd heeft ze de B.J.B. gediend en het schoonste en ’t beste van haar jeugd en blijheid en vertrouwen geschonken voor de buitenmeisjes. Ook Fernand was bij dit feest van de partij. Beladen met bloemen trokken ze huiswaarts al brommend…”

 

Foto’s:

-1960 B.J.B.-meisjes…

1960 – Zaterdag 7 mei : Te voet naar Scherpenheuvel

            Het verslag van de “Compganie van Scherpenheuvel” verscheen in De Band van

            juni :

            “Zaterdag, drie uur in de morgen, stil en verlaten ligt het dorpsplein, alleen de

            kerkdeur is een lichte vlek in het donker.

            Daar naderen vlugge stappen, het zijn de bedevaarders voor de H.Mis, kwart na

            drie, wanneer allen ter H. Tafel naderen.

            Na de mis bijeenkomst aan de Sint Annakapel, 13 vrouwen en meisjes en 34

            jongens en mannen.

            E.P. Onderpastoor zegt een kort woordje en na de gebruikelijke gebeden (het is

            intussen kwart na vier geworden) op weg voor de eerste tocht Mechelen-

            Bonheiden. 

            Reeds bij de eerste stappen begint het bidden van de Rozenkrans, Wees gegroet

            Maria...

            Na een korte pauze, onder een stralende meizon, en langs geurende

            dennenbossen, naar Keerbergen, steeds maar biddend, Wees gegroet...

            Daar wordt het ontbijt genomen, de eetlust verscherpt door de frisse

            ochtendwandeling, de broodzakken worden bijna leeggegeten. Vlug wat,

            want de tocht gaat verder naar Tremelo. Over een gloednieuwe baan stappen 45

            mensen blijgezind naar Baal en Betekom, ondertussen biddend, Wees gegroet...

            Even rusten en dan verder. Om tien voor twaalf wordt Aarschot bereikt, juist tijd

            voor het middagmaal.

            Maar zo goed als deze ochtend smaakt het toch niet meer ! Nu al moe ?

            Dat mag nog niet, om 13 uur gaat het verder naar Rillaar en door ’t golvend

            Hageland klinkt onophoudend, biddend, zingend, spelend, Wees gegroet Maria...

            Om half vier wordt het doel bereikt : “SCHERPENHEUVEL”.

            Om vier uur lof, gedaan door onze Onderpastoor, enkele stille stonden rondgang,

            rond het altaar van O.L.Vrouw. Gezamelijke Rozenkrans en H. Kruisweg.

            De rest van de avond is iedereen vrij.

            ’s Avonds nog vervoegt Georgette Daelemans de groep en na veel over en weer

            geloop geraakt ieder rond tien uur tussen de lakens.

            De nacht is kort, om 4 uur al H.Mis en te Kommunie, daarna met spoed de baan

            op. We zijn al een kwart uur over tijd. Even voor Aarschot ontmoet men de eerste

            Leestenaars per fiets.

            Te Aarschot ontbijt, doch niet te lang, het is nog ver en ’t beloofde warm te

            worden. 

            Van Betekom langs de oude weg naar Tremelo en Keerbergen. Daar werd het

            middagmaal genomen, iedereen krijgt een bord soep of een glas bier op kosten

            van de Compagnie.

            Daar ook vernemen we het droeve nieuws “het overlijden van onze leider”.

            (noot : Voorzitter van de Compagnie Frans Van den Broeck)

            Rond één uur gaat het verder.

            Hoog op het kruis vooraan wapperen vrolijk de vlaggetjes in de wind, de

            zon schijnt ongenadig, hier en daar een lach, een zucht, men wordt moe, maar

            verder gaat het Wees gegroet Maria...naar Bonheiden toe.

            Nog twee uurtjes stappen over Mechelen en Battel.

            Even rusten en dan met Pater Onderpastoor en de Benjamin van de Compagnie

            op kop naar de Sint Annakapel.

            Een hartelijk onthaal door familie en vrienden, een ontroerend woord van onze

            onderpastoor die we danken omdat hij ons steeds wil vergezellen.

            De gewone gebeden, de zegen en het proficiat van de E.H. Pastoor en dan naar

            de kerk voor de zegen met het H. Sacrament.

            Dan gaat iedereen naar huis, oververmoeid maar zeer tevreden.”  

            (Zie ook 1843 en 13/5/1958)

 

Deze editie was de eerste waarin ik zelf heb meegestapt. Alhoewel ik nog geen twaalf was heb ik steeds geweigerd om plaats te nemen in de volgwagen. Doorbijten was de boodschap. Wat me van deze tocht nog is bijgebleven zijn de moederlijke zorgen van “Emerance van de Croes”, ook al heb ik me vaak aan haar geërgerd als ze weer eens de muzikanten en zangers onderbrak om de zoveelste ‘weesgegroet’ of ‘vaderons’ aan te heffen… En dan dat eindeloze lof en de rondgang en de Rozenkrans en Kruisweg in Scherpenheuvel waar maar geen einde scheen aan te komen… (M.V.H.)

 

1960 – 7 mei : Huwelijk Louis Polfliet – Leontine Geens.

            Passages uit de rede die werd uitgesproken door een woordvoerde van de fanfare

            St.-Cecilia :

 

“Onze fanfare stelt zich steeds en in alle omstandigheden ten dienste van haar leden om aan elke gebeurtenis de nodige medewerking te verlenen. Zij heeft er prijs op gesteld om ook vandaag hier aanwezig te zijn, want nadat ons de vraag was gesteld om aan dit feest een weinig luister bij te zetten, waren we allen ten zeerste verheugd. Gaat onze genegenheid naar al onze leden, dan vergt een spelend lid voorzeker onze bijzondere belangstelling. Dit is nu ook weer het geval en het verschaft ons een oprecht genoegen ter gelegenheid van ‘uw bruiloft’ u beiden onze welgemeende en oprechte gelukwensen te mogen aanbieden.

…

Mag ik ieder van u twee wat zeggen ? Wel dan wend ik me in de eerste plaats tot u bruidegom Louis, wij weten dat gij vele duifjes bezit en er zeer aan gehecht zijt. Nu komt er nog eentje bij waarvan u nog meer zult houden. Dit gunnen wij u van ganser harte. Toch verwachten wij dat uw jonge bruid u nog wel de nodige tijd zal verlenen om ook in de toekomst nog regelmatig aanwezig te zijn op de repetities en uitstappen.

Bouw nu maar verder aan de toekomst. Schenk ons talrijke muzikanten, een hele zwerm als ’t kan, waarmee uw vader Leontine, eens hij op rust is, onvermoeid zal kunnen stoeien.

…

We nemen weldra afscheid van u allen hier op dit huwelijksfeest en we wensen u verder nog een prettige avond.

Leontine en Louis, goed heil en proficiat !”

 

 Na zo’n gelegenheidstoespraak werd door de voorzitter een huwelijksgeschenk aangeboden namens de vereniging. Daarna nam de bruid of de bruidegom het woord en bedankte de fanfare waarna het bruidspaar met de nodige kussen werden gelukgewenst.

Op het feest kregen de aanwezige muzikanten daarna een druppel en een sigaar, meestal van beide meer dan één en na afloop van de serenade werd het huwelijksfeest in familiekring voortgezet.

Doorgaans werd door de jonggehuwden in een café in Leest nog een vat bier aangeboden aan de muzikanten en de vergezellende ereleden.

(Stan Gobien)

Louis Polfliet was te Leest geboren op 27 mei 1935 en hij overleed te Bonheiden op 15 oktober 2000. Het echtpaar Polfliet-Geens kreeg één zoon : Dirk.

 

Bijvoegsels:

-Broederschap van O.L.Vr. van Scherpenheuvel Leest.

-Huwelijksfoto Louis Polfliet en Leontine Geens.

 

 

1960 – April : “Rust Roest” bracht “De Zonderlinge Gast”.

            “Dit dramatisch, boosaardig spel van A. Van de Velde getuigt van vakmanschap.

            (...)

            De regisseur A. Hellemans stond voor een netelige kwestie, omdat zulke stukken

            niet gemakkelijk tot de gewone man doordringen.

            Volgens ons heeft hij een aanneembare oplossing gevonden door dit toneelwerk

            realistisch voor het voetlicht te brengen. De talrijke toeschouwers, ook de

            kinderen, hebben stil en aandachtig geluisterd naar wat zich op het podium

            afspeelde.

            De vertolking mogen we als geslaagd noemen. Een vlotte rolkennis.

            Met de weinige middelen waarover deze kring beschikt voldeed het dekor.

            Geluid en licht waren in orde.

            De individuele prestaties waren niet allen op dezelfde hoogte, wat normaal te

            genoemd mag worden. Uitblinkers waren zeker Begga (M. Selleslagh), een

            natuurlijke en doorvoelde zegging.

            De Gast (E. Beterams) beschikt over een goed stemorgaan om het als

            toneelspeler ver te brengen. De handelingen moeten echter beter verzorgd

            worden. Een hartelijk proficiat voor zijn welsprekende mimiek.

            De man der wet (F. Van Neck) speelde gelijk we van hem gewoon zijn. Hij is

            een toegewijd toneelspeler.

            Arjaan (A. Hellemans) had het zeer moeilijk om de vaderrol te vervullen,

            want regie houden en tevens als speler optreden is niet altijd aan te bevelen.

            Niettegenstaande dit heeft hij zijn uiterste best gedaan om ervan te maken wat

            hij kon. De overige spelers misstonden niet in het geheel.

            Het samenspel was degelijk. (...)”

            (De Band, mei 1960)       

 

1960 – Zondag 3 april : Muziekconcert K.F.Sint Cecilia

            In het lokaal Sint Cecilia bij Weduwe Frans Huybrechts met medewerking van

            haar zangkoor onder leiding van dhr Fierens.

            Algemene leiding : Rik De Bruyn.

            P. Leemans van het N.I.R. vereerde dit concert met zijn tegenwoordigheid.

 

1960 – 5 april : Overlijden van Ere-Burgemeester Pieter De Prins

            De oud-schepen, oud-burgemeester en herenboer van de Rendeleekhoeve

            was te  Meise geboren op 30 september 1885. Hij overleed te Leest.

            Meer over deze man onder het jaartal 1947, bij zijn aanstelling tot burgemeester.

 

1960 – Op 10 april 1960 werden de muzikanten van de fanfare St.-Cecilia verkleed

            als melkventers van de firma Bonilac. In Schaarbeek werd deelgenomen aan een

            publicitaire optocht.

            (Leest in Feest, Stan Gobien)

 

1960 – 12 april : Winkeldiefstal bij weduwe Piessens

            “Bij de weduwe Piessens, Dorp Leest, bood zich rond half tien een jonge man in

            de winkel aan om wat inlichtingen.

            Na een ontkennend antwoord verliet deze de winkel en de nietsvermoedende

            winkelierster keerde terug naar binnen.

            Kort daarop ging andermaal de winkelbel en wanneer de huisvrouw in haar

            winkel een klant meende te zullen ontmoeten, stelde zij vast, en zulks tot haar

            grote verbazing, dat er zich niemand in haar huis bevond.

            Bij nazicht bleek de tooglade ledig.

            Er werd aangeklopt bij familieleden in de buurt en een achtervolging per auto

            werd ingezet. De dief werd uiteindelijk gevat aan de Brusselpoort te Mechelen

            en overgeleverd aan de politie.” (De Band, mei 1960)

 

            In “De Band” van september stond de uitspraak van de Boetstraffelijke Rechtbank

            van Mechelen : 1 jaar, 5 maand en 15 dagen voorwaardelijk.

            Hier was echter sprake van 3 feiten. 

 

1960 – 24 april : Algemene Vergadering Vrouwengilde

            met voordracht over “Gezond wonen”.

 

1960 – Mei : Kaarskensprocessie

            “Tijdens de meimaand werd iedere week de Kaarskensprocessie gehouden om

            20 uur, naar één der kapellekens o.a. van de “Boerinnengilde”, “Fatima”,

            “St.-Jozef” en “St.-Anna”.

            Indrukwekkend, voorafgegaan door de geestelijke overheid, is het opstappen

            met een brandende kaars in de hand van de meer dan 80 deelnemers(sters),

            biddend de Rozenkrans, afgewisseld door zang, om alzo in het openbaar

            getuigenis af te leggen van hun diepe liefde aan O.L.Vrouw.

            Na het bidden van de Rozenkrans voor het kapelleke : een toespraak van Z.E.

            Heer Pastoor en het geven van de zegen, gaat dan iedereen met lichten tred

            huiswaarts.” (DB, juni 1960)

 

1960 – Mei : Advertentie in “De Band” van mei :

            “SWANA INTERLOK”, koopt u met uw ogen toe ! Maar waar ? Aan welke prijs ?

            Een goede raad : kom bij ons eens kijken

            “In ’t Klein Huizeke” Gustaaf Van Ingelgem-Vloeberghen, Dorp 61 Leest.

            Ook ’s zaterdags op de Grote Markt te Mechelen.

            Grote keus in allerhande textielwaren.

 

            Staf Van Ingelgem was te Heffen geboren op 17 april 1926. Hij was gehuwd met

            Leonie Vloeberghen (°Leest 29/6/1926) die hem zes kinderen schonk.

            Staf overleed te Mechelen op 27 juli 1993.

 

Bijlagen:

-De Leestse fanfare St.-Cecilia als 'Bonilac'-vertegenwoordigers in Schaarbeek.

-Leurderskaart van Staf Van Ingelgem.

-Huwelijksfoto van Staf en Leonie Vloeberghen.

-Het ‘Klein Huizeke’ in de jaren ’50.

-Het ‘Klein Huizeke’ in ’79, rechts de woning van Armand en Mariette De Bleser-De Bont.

 

1960 – 26, 27 en 28, 29mei : “Leest in Feest” – 60-jarig bestaan van de Koninklijke

            Fanfare St.-Cecilia,(viering werd een jaar uitgesteld) met een internationale

            korps- en marswedstrijd.

            Ruim 1800 uitvoerders verdeeld over 40 muziekverenigingen namen deel aan de

            feestelijkheden.

 

1960 – 30 mei : Gouden bruiloft van het echtpaar Gust De Prins- Maria Van Boxem.

            Respectievelijk 86 en 84 jaar oud waren ze bij de viering van hun 50^ste

            huwelijksverjaardag. Hun echtverbintenis werd op het gemeentehuis afgesloten

            door burgemeester Bernaerts en kerkelijk ingezegend door pastoor Verbist.

            “In allen eenvoud en stilte had deze gebeurtenis plaats. Inderdaad de heer

            Burgemeester vergezeld door twee schepenen gingen de gevierden opzoeken

            om hen de beste en welgemeende gelukwensen in naam van gans de bevolking

            over te maken, en een geschenk aan te bieden.

            De dankmis had aldaar plaats en werd opgedragen door onze zielenherder.

            In een korte toespraak onderlijnde hij de blijde gebeurtenis en zegde de Heer

            dank omdat Hij de gevierden zo’n schoon leven heeft voorbehouden.

            De Gust die tevens lid is van de oudstrijdersbond ontving ook van deze

            vereniging een geschenk.

            Onafgezien alle uiterlijk vertoon achterweg bleef, werd deze uitzonderlijke

            gebeurtenis verder in familiekring gevierd, wat niet wegneemt dat tientallen

            medeburgers er aan gehouden hadden door hun aanwezigheid aldaar uiting

            te geven aan hun sympathie.

            Ook wij wensen hen nog menig jaar samenzijn, en voor Gust speciaal nog

            veel genot van zijn duifjes.” (DB,juni 1960)

            August ‘Gust’ of ‘de Guide’ De Prins woonde met zijn vrouw in de Alemstraat.

            Hij stond bekend als een goed hovenier. Omdat zijn landbouwbedrijf te klein was

            om er veel uit te halen, schakelde hij reeds vroeg over op groententeelt in volle

            grond : vooral spinazie en bloemkolen. Hij was ook een geboren duivenmelker.

            (zie ook : juni 1959 – Duivenmelkers en Leest)

            Zijn bijnaam had hij te danken omdat hij in zijn soldatentijd dienst had gedaan

            bij de Gidsen (‘guides’ in het Frans), een eliteregiment van het paardenvolk.

            Gust was te Leest geboren op 23 december 1884 en hij overleed er op 6 maart

            1976.

            Ook Marie Van Boxom was in het dorp geboren, op 5 februari 1886.

            Zij overleed te Leest op 2 februari 1971.   

           

 

1960 – Juni : Advertentie in De Band :

            Jaarlijks verlof is in aantocht : profiteert ervan !!

            Het verlof, de beste tijd om uw huisje op te knappen, te schilderen, te versieren,

            muren en meubelen. Brengt een bezoek bij STAF EN NIEKE

            ’t zal u niet berouwen !!

            Voor ’t gezin : potten, pannen, kommen,enz., electrische of andere vuren, in

            verlakt en alluminium  en voor de vuren, ketels, kuipen (ovaal en rode en dit in

            alle maten),

            Stereliseren – ketels en bokalen !!

            Een bruiloft in ’t zicht ?? Of een nuttig geschenk ?

            Grote keus in drinkserviesen 36 of 48 stuks, eet en koffieserviezen vanaf 1295 fr.

            voor de twee samen. Komt zien !!

            Brengt een bezoek bij het huis van vertrouwen bij Staf en Nieke, Dorp 35 Leest.

            Beter gekend : DE POTTENWINKEL.

            5% vermindering aan de leden van Kroostrijke gezinnen op vertoon van hunnen

            lidkaart. 

 

August ‘Staf’ Vloebergh was te Leest geboren op 3 september 1904 en hij overleed te Mechelen op 9 mei 1975.

 

“Hij bouwde huizen voor de mensen

een woonst waarin je dromen kon

van grote en van kleine wensen

hij bouwde huizen in de zon.

 

Hij bouwde huizen in de regen

een haven waar je schuilen kon

waar veel gezegd werd, veel gezwegen

een plaats waar vreugd en leed begon.

 

Hij was een tempel voor de mensen

met open deuren voor mekaar

met open ramen voor hun wensen

en met een haard als een altaar…

 

Heer, nu het mei wordt op deez aarde

schenk hem het huis door u beloofd

een huis van wereldvreemde waarde

een thuis voor wie in U gelooft.”

 

Melanie ‘Nie Bareel” Van Dam, geboren te Leest op 25 december 1907 overleed te Mechelen op 21 maart 1989.

 

“Als men ons vragen zal :

wat deed ze, deze vrouw ?

dan zullen we wel duizend daden noemen

en ook de winkel en het tateren, het boenen,

maar toch, ze bad vooral,

ze bad in vreugd en rouw.”

 

Het echtpaar kreeg negen kinderen, waarvan de oudste twee zonen zeer jong overleden. De eerste, Louis, was te vroeg geboren en heeft niet lang geleefd. De tweede, ook een Louis is vier maanden geworden en overleed aan een fleuris. De Louis die wel overleefde zou een onuitwisbare stempel  drukken op de gemeente, o.a. als  oud-chiroleider, oud-politicus, stichter van Vevoc…  

 

1960 – 13 juni 1960 – Gemeenteraadszitting :

            Aanwezig : Frans De Prins (waarnemend voorzitter), Ferdinand De Prins

            (schepen), Pieter Verbeeck, Frans Van der Hasselt, Henri Van Den Heuvel,

            Henri De Bruyn, Jules Geens, Constant Buelens (raadsleden) en Egied Bradt,

            Secretaris.

            -4^de punt : opheffing van de gemeentelijke meisjesschool.

            De Raad : gezien er een vrije gesubsidieerde meisjesschool werd opgericht te

            Leest op 1/9/1959;

            Gezien alle leerlingen der meisjesschool zijn overgegaan naar de vrije school.

            Overwegende dat er nog en gemeenteschool voorhanden is waar ook de meisjes

            kunnen naartoe gaan. Gezien de gemeentelijke meisjesschool overbodig is

            geworden, besluit : de gemeentelijke meisjesschool te Leest wordt opgegeven

            met ingang van 1 september 1959.

 

            In de zitting van het schepencollege van 14/3/60 onder voorzitterschap van

            burgemeester Em. Verschueren besloot het college om de moeder-overste van

            de Zusters Annonciaden van Huldenberg opdracht te geven  tot het opstellen van

            een inventaris en een schatting van de aktuele waarde van school, schoolmeubelen

            en klasbenodigdheden en in de gemeenteraad van 11/4/1960 werd besloten

            schoolmeubelen en boeken over te laten aan deze vrije meisjesschool  voor

            62.000 fr. (50.000 fr voor de schoolmeubelen en 12.000 fr voor de boeken)

 

            “De Band” publiceerde een opmerkelijk artikel daaromtrent onder de titel :

            “LET OP UW ZAAK.

            ‘Geen appelen voor citroenen’ zoudt ge als opschrift kunnen verwachten beste

            Lezers en Lezeressen, maar het geldt hier iets biezonders, wat thans U zal worden

            voorgehouden.

            Wanneer het eerstvolgende nummer van “De Band” verschijnt, zullen er

            verschillende van onze lezers en lezeressen in de hoedanigheid van “OUDERS”

            voor hun kinderen ’n andere school hebben gekozen. Omdat hun kinderen ofwel

            hier ter plaatse zijn afgestudeerd ofwel omdat zij hun kinderen zo vroeg mogelijk

            ’n stiel willen laten leren. Niemand kan daar iets tegen hebben? Maar men kan er

            wel’ iets’ tegen hebben –en zelfs heel veel- dat men zich appelen voor citroenen

            laat verkopen. Dat men zich namelijk laat wijsmaken dat “Neutraal-onderwijs”

            evengoed is als “Kristelijk Onderwijs”.

            Als kristen mens en lezer van De Band, waarin ik als ieder ander mijn opinie

            eens mag uiteenzetten breek ik ’n lans voor het Kristelijk onderwijs voor al onze

            jongens en meisjes. Alleen in en door dat onderwijs dat niet alleen in de Vrije

            Katholieke scholen wordt gegeven, maar ook (en Goddank) in zeer vele

            stadsscholen welke uitdrukkelijk en positief christelijk onderwijs nastreven en

            verstrekken- wordt de kristelijke opvoeding van de kinderen van gezinnen

            aangevuld  en voortgezet. >MAAR NIET EN NOOIT in ’n NEUTRALE SCHOOL!

            Als kristen mens denk ik er zo over : hangt er thuis een kruis, dan moet er ook

            een in de school hangen. Welnu dat kruis, het teken van ’n kristen mens vindt

            men alleen in ’n kristelijk onderwijs inrichting.

            Onze Bisschoppen-dragers van het goddelijke gezag en verantwoordelijken

            voor de katholieke opvoeding van gans onze jeugd, ook van de onze- zullen U

            zeggen dat het in geweten niet te verantwoorden is dat kristelijke ouders hun

            kinderen zonder zware redenen aan neutrale onderwijsinrichtingen

            toevertrouwen.
            Lezers en Lezeressen van “De Band” vergeef me mijn vrijpostigheid U mijn

            mening hieromtrent te hebben uiteengezet. Ik deel het omdat ik in ’n soldatenblad

            als ’n waar soldaat van Kristus wilde ijveren voor “ZIJN” zaak en...de”UWE”!”

 

            Het artikel was ondertekend met “Miles”.

 

1960 – 18 juni : Disteluitroeiing

            Gemeentewerkman Vloeberghen kreeg de opdracht om distels uit te roeien

            op een met tarwe en gerst beplant land langsheen de Kapellebaan.

            Dit gebeurde op kosten van de eigenaar een landbouwer uit de Kapellebaan.

            (VVH)

 

1960 – Zondag 26 juni : Grote Voetbalmatch K.W.B.-B.J.B.

            Dit naar jaarlijkse gewoonte en ten voordele van de Lourdesactie.

            De ploegen waren als volgt samengesteld :

            KWB : Jan Casteels, Leopold Bas en Louis Keulemans (invallers).

            Louis Vloebergh, Jozef Vloeberghen, Jozef Polfliet, Emiel Polfliet, Felix

            Polfliet, Louis Selleslagh, Hubert De Wit, Jan Geets, Th.De Prins, Désiré Van

            Winghe en Leo Hellemans.

            BJB : Jerome Verbruggen, August Peeters, Willem Slachmuylders, Achiel Van

            Winghe, Henri De Smet, August Verbruggen, Frans Verbruggen, Aloïs Bevers,

            Herman De Wit, Eduard Diddens en Louis Van Winghe.

            De uitslag is ons niet bekend.

 

1960 – 3 juli : Feestvergadering Vrouwengilde

            met voordracht over “Begrip voor de jeugd van deze tijd”.

 

1960 – 3 juli : Eerste Prijs voor Kon. Fanfare St.-Cecilia te Tisselt

            Door de K.F. “Concordia” van Tisselt werd ter gelegenheid van haar 100-jarig

            bestaan een Festival met Muziekwedstrijd in stapmarsen gegeven.

            St.-Cecilia Leest behaalde 599 op 660 punten of een 1^ste prijs met lof van de jury.

 

1960 – 10 juli : vertrek “Lourdesbedevaart over Lisieux”.

            Een reis van 7 dagen, zonder nachtrit. Vertrek 10 juli.

            Prijs : 2.475 frank, hotels en geestelijke leiding inbegrepen.

            Inschrijving bij weduwe Piessens Dorp of café bij de Croes in het Dorp.

 

1960 – 23 juli : 50 Chirojongens vertrokken op Bivak naar Overpelt

 

Foto’s:

-De ‘Guide’, Gust De Prins als fiere soldaat.

-Bij Nieke en Staf vindt u zeker wat u nodig heeft…

-Louis Vloebergh, zoon van Staf en Nieke uit de Pottenwinkel.  

 

1960 – 9 maart : Diefstal fietsen

            Aan de voorgevel van café De Zwaan Dorpstraat werden tussen 22 en 23 uur

            twee fietsen gestolen. De eigenaars waren Florent Daelemans (Alemstraat 9) en

            Constant Goovaerts (Winkelstraat 3).

            Geschatte waarde : 2.000 fr per fiets.

            (VVH)

 

1960 – “Op zondag 20 maart werd er in Mechelen een zeer belangrijke  en dringende  

            vergadering gehouden met als spreker onze dorpsgenoot Viktor De Laet.

            Het ging over de verkeersproblemen in Klein Brabant.

            Tengevolge van de industrialisatie van het betrokken gebied, en de uitbreiding

            daarvan is het verplaatsingsprobleem voor de werklieden van zeer groot belang.

            Voor werklieden die in de streek van Bornem, en in ploegen werken, is de

             toestand zeer hachelijk.

            (...)

            Het wegverkeer is sedert jaren ongelooflijk toegenomen, tengevolge van de

            autostrade Brussel-Antwerpen en door het leggen van de brug in Temse.

            Door het invoege brengen van de brug in Tisselt zal langs die verbinding het

            verkeer langs de kant van Mechelen nog toenemen.

            Het is verheugend vast te stellen dat al de gemeentebesturen van dit gebied,

            het initiatief genomen hebben om hun wegennet te verbeteren.

            De toegangswegen langs den Zennekant alleen van Mechelen, nl. Leest-Battel en

            Kap-o-d-Bos-Leest-Hombeek-Mechelen beantwoorden niet meer aan de

            vereisten van de tijd.

            Voor de laatste drie gemeenten zullen binnenkort, dank zij het gedurig

            aandringen, en het gemeen overleg tussen de betrokken gemeenten, de

            verbeteringswerken aanvangen, dankzij het toezeggen van subsidies door de

            Openbare Diensten. Voorwaar goed nieuws !”

            (DB, 1960 – Parochiale Kroniek – Boerengilde)

 

1960 – Zondag 20 maart : Jaarlijkse muziekavond “Arbeid Adelt”.

            Voor een volle zaal “de Rozelaar” dankte de voorzitter voor de opkomst en

            verstrekte uitleg over het programma. In het publiek een flinke

            vertegenwoordiging van de andere Leestse fanfare Sint-Cecilia.

            Tussen twee optredens van “Arbeid Adelt” door bracht het duo “Daghet”

            met zang-mandoline-guitar een zeer gewaardeerde afwisseling.

            Hinderend was sporadisch rumoer achteraan in de zaal.

            Tot slot werd dirigent Van der Taelen door de voorzitter in de bloemen gezet,

            waarna laatstgenoemde nogmaals alle aanwezigen dankte voor hun komst.

 

1960 – Zondag 27 maart : Prins Carnaval verkiezing bij de Chiro

            Albert Daelemans werd Prins Carnaval verkozen bij de Chiro-kerels.

            Karel De Borger werd zijn “prins-knecht”.

            Het gala-diner bestond uit fritten met schep.

 

1960 – April :  Begrafenis 5-jarige Willy Gobien

            Op paaszaterdag vond de begrafenis plaats van de 5-jarige Willy Gobien

            uit de Juniorslaan. Het jongetje was aangereden door een motorijder en overleden

            aan zijn verwondingen in de St.-Rumolduskliniek.

            De begrafenis werd bijgewoond door de schoolkinderen van Leest.

            (DB-mei,1960)

 

1960 – Vanaf 1 april tot 1 september op al uw aangekochte waren vanaf 20 fr bekomt

            U gratis een aankoopbon voor onze fijne specialiteit van ijskreem. – Daarbij de

            zegel van bij Georges, geen 2,5% maar 3% . Eén adres bij GEORGES en JULIA.

            Vindt ge alles naar  uw zin : alle voedingswaren, conserven, wijnen, likeuren,

            sigaren, fijne vleeswaren, koeken, pistolets, brood, klein gebak, verse groenten

            en fruit. – Winter of zomer kunt ge bij Georges nooit miskomen.

            Hier in de gekende winkel IN DE FRUITKORF bij Georges Gobien – Cap,

            Dorp 18 Leest.

            (advertentie in De Band nr.3 1960)

            Georges Gobien huurde zijn huisje van de pastoor en haalde in de kerk elke

            zondag  het stoelgeld (1 frank) op.

 

            In de winkel van Georges en Julia op het Dorpsplein leerde de Leestse jeugd cola

            drinken. Wat een feest, voor aanvang van de Chiro, met onze zondagse pree om een

            flesje van dat heerlijke onbekende donkere vocht…

            Georges Gobien was te Leest geboren op 12 juli 1924 en overleed te Mechelen op

            11 februari 2006. Zijn echtgenote Julia Cap werd te Duffel geboren op 13 juni 1931

            en overleed te Mechelen op 3 juni 2007.

 

-Advertentie in De Band van 1960.

-Georges Gobien.

-Julia Cap.

1960 – Zaterdag 6 februari : Huwelijk Alfons Polspoel-Lisette Fierens

            “De Heer en Mevrouw Jan Fierens-Christiaens en de Heer en Mevrouw Frans

            Polspoel-Maes, hebben de eer u het huwelijk aan te kondigen van hun dochter

            Lisette...en hun zoon Alfons...

            De huwelijksinzegening gevolgd van de plechtige Heilige Mis, zal plaats hebben

            op zaterdag 6 februari 1960 te 10 uur, in de parochiekerk van de H. Niklaas te

            Leest.

            Adres ouders bruid : Winkelstraat 17 Leest.

            Adres ouders bruidegom : Vinkstraat 3 Leest.

            Gelegenheidsadres: Winkelstraat 16 Leest.

 

            Fons Polspoel werd te Leest geboren op 14 november 1934 en hij overleed te

            Mechelen op 21 november 2000.

            “Lieve liefste, ik dank je voor de schitterende jaren die ik samen met jou

            mocht beleven. Je vrouw

            Ooit zei een man me : ‘Gij zijt zeker een dochter van Fons van Zillekes ?!

            Ik antwoordde verwonderd : ‘Ja, hoe weet gij dat  …? en de man zei :

            ‘dat spreekt voor zich !’ Een mooier compliment heb ik zelden gekregen…

            Hilde.  

 

1960 – 14 februari : Algemene vergadering van de Parochiale Vrouwengilde

            met voordracht over “Water, vriend en vijand”, dit voor 135 aanwezigen.

            De winnaressen van de Lourdesbedevaart waren Rosalie Simons-Hellemans

            uit de Mechelbaan en Victorina Lamberts-Verlinden uit Rennekouter.

            Deze dames vertegenwoordigden de gilde en al haar leden op de bedevaart die

            plaatsvond van 10 tot 17 mei 1960.

 

1960 – 15 februari : Voordracht Boerengilde

            Bij Apers aan de brug gaf de Boerengilde een voordracht met als thema

            “Slateelt”.

 

1960 – 15 februari : Bijeenkomst ijveraars mannenbond H. Hart in de pastorij.

 

1960 – 16 februari : Kaartavond in het parochiehuis.

 

1960 – 19 februari : “Deze dag werden de echtelingen De Croes-Van den Heuvel zwaar

            beproefd. In een tijdspanne van vijf uur overleed enerzijds de vader en anderzijds

            de schoonmoeder  uit dit huisgezin.”

 

1960 – 21 februari : Dansavond St Cecilia.

 

1960 – Van 22 tot 25 februari : Retraite te Antwerpen – Parochiale Vrouwengilde

            Predikant : E.P. Verfaille.

 

1960 – 23 februari : Spreekbeurt Pater De Laet

            Op initiatief van de BWB hield pater De Laet een spreekbeurt over zijn

            belevenissen in Kongo.

 

1960 – 23 februari : Kookdemonstratie

            “Een kookdemonstratie werd gehouden door de electriciteitsmaatschappij.

            Het ging over het klaarmaken van o.m. taarten bij middel van de electrische

            cuisiniere Deze demonstratie ging door in “Ons Parochiehuis”.

 

1960 – Zondag 6 maart : Afscheidsfeest van pater De Laet met filmavond

            Een overweldigend succes : het parochiehuis was tot de laatste stoel bezet.

            Om 19 uur werd de driedelige film “Tokende” vertoond, een prent waarin het

            verloop van een missieleven werd behandeld.

            De opleiding tot missionaris of missiezuster kwam aan bod, hun wijding,

            hun vertrek en afscheid en de aankomst in het missiegebied.

            De moeizame tocht naar hun bestemming door wouden en moerassen en

            hun eigenlijke taak aldaar : zieken verzorgen, onderwijs geven, missiewerk...

            Pater De Laet dankte in zijn humoristische stijl alle aanwezigen en gaf het

            startschot  voor te tombola.

            De hoofdprijs, een originele Afrikaanse speer, werd tot ieders genoegen in de

            wacht gesleept door pater Clementiaan.

            Tot slot sprak Miel Polfliet een dankwoord uit in naam van de parochiale

            organisaties en deed een oproep om de missies te blijven steunen.

 

                                                René De Laet

René werd in de Tiendeschuurstraat geboren als achtste kind van elf van de latere burgemeester Victor en van Julia Meuldermans. Tot en met het vijf leerjaar liep hij school in de jongensschool te Leest daarna volgde hij nog twee jaar les aan het Mechelse college. Zijn verdere humaniorajaren was hij intern aan het kleinseminarie te Hoogstraten, waar ook zijn vader op school was geweest. Dan trad hij in bij de Missionarissen van Afrika, de Witte Paters (1943). Dit betekende  : twee  jaar filosofie, een jaar noviciaat en nog vier jaar theologie respectievelijk te Boechout, Varsenare en Heverlee. Op 8 april 1950 werd hij priester gewijd. Zijn eremis deed hij te Leest op 16 april.

Meer dan een halve eeuw was hij missionaris in Afrika (Belgisch Congo, later : Zaïre en momenteel : Demokratische Republiek Congo). Steeds in de Noord-Oost provincie met een ondergrond vol rijkdommen, mee de basis van de voortdurende spanningen en oorlogen.

René vertrok naaar de missie in Bunia. Hij werd er benoemd op de ‘aumonerie’ in Kilomines (waar ook de hoofdzetel van de goudmijnontginning van Kilo-Moto was). Hij leerde er Swahili, de taal in oostelijk Kongo en werd er professeur ‘en commerce’ aan de middelbare school voor het administratief personeel. Later (tot 1970) woonde en werkte hij als onderpastoor, daarop als pastoor in Badiya, veertig km westwaarts van Bunia en leerde daartoe Kibira, de plaatselijke taal.

Precies in die periode begonnen in Kongo, na de onafhankelijkheidsverklaring, de eerste politieke moeilijkheden  (juli 1960). Maar ze waren een lachertje in vergelijking met de bezetting en de terreur door de rebellenbeweging ‘Simba’ (van 1/9 tot 1/12/1964).

Hij kreeg nieuwe posten : eerst onderpastoor aan de kathedraal van Bunia (1970 tot 72) en dan acht jaar in Geti (tot 1980), zestig km bezuiden Bunia en bij de grens tussen (toen) Zaïre en Oeganda.

Na een verlof in Leest (1978) realiseerde René in Geti het ‘Centre des Jeunes’ met o.a. een bibliotheek. Zijn missiegebied was wel uitgestrekt : ongeveer honderdtwintig km van noord naar zuid en een veertig km van oost naar west met tezamen een honderdtal ‘schoolkapellen’.
En opnieuw verhuizen : terug voor zes jaar (van 1981 tot 1987) naar het vroegere Kilomines, nu Bambu. Een paar keer (1981 en 1986) was hij op verlof in Leest. Maar intussen had pater René, na vierendertig jaar verblijf in Kongo, voor het eerst moeraskoorts of malaria gekregen (1984). En in Bambu werd zijn ‘parochie’ overgenomen door drie inlandse priesters (1987). Zo verhuisde hij naar het hem bekende Badiya. Daar kreeg hij een tweede, zware malariacrisis (1990).

Het jaar nadien was er feest : een zesendertig m lange brug der vriendschap, een ‘Baileybrug’ over de Shari – een rivier op drie km van de missiepost – werd er ingehuldigd. Dankzij de hulp van heel veel mensen uit o.a. Heist a/zee (waar een confrater woonde), uit Leest en van elders kon het materiaal ervoor (in België) worden aangekocht en de brug aangelegd.

Omwille van een oogkwaal was hij (1993) in België. En al kreeg René drie jaar later een nieuwe benoeming in Geti, na amper drie maanden stond hij hier terug, nu omwille van de rebellenbeweging van Kabila, die ageerde tegen de dictatuurvan Mobutu (1996).

Met een Canadees en een Nigeriaan, confraters, ontsnapte hij te voet door het moerasgebied van de Semliki, een grensstroom tussen Kongo en Oeganda. Maar het volgende jaar (1997) was hij weer…in Geti.

Tijdens zijn eerste verlof erna werd hij op Pinksteren (2000) in Leest gevierd voor zijn gouden priesterjubileum. En daarna vertrok hij opnieuw : bestemming Geti.

Bij een overval op de missie werd hij er (begin 2001) bijna doodgeschoten. Dronken, gedrogeerde gewapende mannen eisten de missieauto op. De pater hield er een oorletsel aan over : zijn gehoorvlies bleek gescheurd en werd in België geopereerd. Toch vertrok hij nog maar eens (september 2001). En al zou zijn parochie in Geti (2002) doorgegeven worden aan inlandse priesters, geen enkele plek was nog veilig en noodgedwongen moest René terugkomen naar ons land (mei 2002). Tijdelijk verbleef hij bij zijn zus in Battel. Tot hij (in januari 2003) opnieuw – dit keer voor het laatst – naar Zaïre ging.

De onlusten in Bunia en ruime omgeving duurden echter voort en (in mei 2003) diende hij definitief terug te komen na meer dan een halve eeuw missiewerk !

Thans verblijft hij te Antwerpen op de Prokuur der Missionarissen van Afrika.

 

Ook dit mag vermeld : bij haar honderdste verjaardag vergat Stefanie Van Steenwinkel (°1905) haar overbuur in de Tiendeschuurstraat niet. In plaats van aan haar geschenken en bloemen te geven, vroeg ze te storten op een rekeningnummer voor de missie van Badiya, waar René vijfentwintig jaar gewerkt had ! Zo kon ze hem 1.157,5 euro schenken !

(Wilfried Hellemans : ‘De Sint-Niklaasparochie in Leest)   

 

Foto’s:

-Huwelijksfoto van Alfons Polspoel en Lisette Fierens.

-René De Laet, tijdens één van zijn vele afreizen.

1959 – 4 november : Hombeek – de echtelingen Viktor en Marie Van Den Brande –

            Daelemans, Brede Driesstraat 6, vierden hun gouden bruiloft.

            Viktor, geboren te Leest op 7 januari 1888 en oud-strijder 1914-18 heeft altijd

            gewerkt bij de NMBS als wisselwachter te Muizen. Deze dienst nam hij 32 jaar

            waar. (KH)

 

1959 – woensdag 19 november : Gezellig samenzijn KWB

            Louis Solie :

“Ons gezellig samenzijn met 85 aanwezigen, werd geopend met het arbeidersgebed, voorgeboden door de wijkmeestersploeg. In zijn openingswoord dankte voorzitter Richard Van Praet voor de opkomst en onderlijnde dat het ook mogelijk zou moeten zijn voor evenveel leden de andere bijeenkomsten bij te wonen.

Na de lekkere soep deed de clown Luppe Kasoe zijn eerste optreden dat zeer in de smaak viel. Na de volledige maaltijd nam verondsvoorzitter Jan Goovaerts het woord. Spreker gaf een overzicht van de plaatselijke werking in de afgelopen jaren en legde er de nadruk op dat de leden hun wensen en verlangens zouden bekend maken aan het bestuur. Hierna werd de stemming opgedreven door Luppe Kasoe en door talrijke liederen die samen werden gezongen. Felix Pofliet won de quiz samen met Louis Keulemans.

Amuseerden het gezelschap : Jozef Meuris, Emiel Silverans, Felix Polfliet en Juul Geens. Intussen werden de bierglazen gevuld en geledigd, weer gevuld en opnieuw geledigd…

Namens het bestuur dankte gewestleider Emiel Polfliet onze proost die verplaatst werd. In zijn wederwoord vroeg onze proost dat er te Leest meer samenwerking zou tot stand komen tussen de verschillende organisaties. Spreker zal onze parochie niet vergeten ‘om de vriendelijkheid en de genegenheid van gans de bevolking’.

Met het gebed en de avondzegen werd dit samenzijn besloten.

(DB,nr.12,1959)

 

1959 – Dinsdag 24 november : Studiekring KWB over “de Grondbelastingen”

            Gegeven door de nieuwe verantwoordelijke van de studiekringen Jan Casteels.

 

1959 – 25 december : Toneelavond B.J.B.-meisjes.

            Op kerstdag hielden de BJB-meisjes hun jaarlijkse toneelavond.

            Op het programma : zang, reidansen, ritmische oefeningen en het toneelspel

            “Het Blanke Negermeisje” naar de roman van C.R. Sumner, voor damestoneel

            bewerkt door F.J. Rostink.

            De rollen waren in handen van Paula Bradt, Mariette De Prins, Emilia

            Verbruggen, Roza Somers, Florentine Muysoms, Jeannine Van de Poel, Maria

            Emmeregs, Jeanne Beullens en Maria Vloeberghen.

            De regie was in handen van Jozef Coeckelbergh.

 

1959 – Op 31 december telde Leest 1842 inwoners.

 

1959 – In ’59 kreeg de fanfare St.-Cecilia met twee voorzitters af te rekenen.

            Frans De Prins volgde zijn vader Pieter op als fanfarevoorzitter en daarnaast

            nam hij ook het landbouwbedrijf, de Rendelbeekhoeve, over.

            Hij werd te Leest geboren op 24 december 1922.

            Frans was muzikant en ook schepen te Leest van 1959 tot 1964.

            Omwille van interne meningsverschillen verliet hij de fanfare in november en

            samen met hem stapte een vrij groot aantal muzikanten en ereleden op,

            vooral mensen uit de buurt van de Kleine Heide.

            Hij werd opgevolgd door Leopold ‘Pol’ Piessens.

            ‘Pol van den Blokmaker’ was te Leest geboren op 28 maart 1916 en overleed

            te Mechelen op 14 juni 1980.

            Voor ’40 was hij slagwerker in de fanfare. Vanaf 1945 werd hij bestuurslid en

            In 1959 was hij een korte tijd ondervoorzitter om dus datzelfde jaar voorzitter

            te worden.

 

Foto’s:

-Frans De Prins

-Leopold ‘Pol’ Piessens

 

 

1959 – Tot 15 augustus 1959 bleef op het gemeentehuis van 9 tot 11 uur een

            inschrijvingsregister geopend, ter ondertekening als huldebetoon aan

            de Prins van Luik.

            “Tot hetzelfde doel zal het onderwijzend personeel zich in de gemeente ten

            huize aanbieden. Een bijdrage wordt gevraagd voor het huwelijksgeschenk

            dat aan Prins Albert zal aangeboden worden.”

 

1959 -23 augustus : Tienjarig bestaan KWB Leest

            ’s Namiddags hadden op de parochiale terreinen kampspelen plaats.

            Het zangkoor “St.-Cecilia”,  de twee Leestse fanfares, de “Boerenkapel van

            Leest” alsmede de clown Luppe en de goochelaar Renduro verleenden hun

            Medewerking.

 

1959 -30 augustus : Zomerfeest B.J.B.-meisjes

            De BJB-meisjes van het gewest Mechelen hielden hun jaarlijks zomerfeest

            te Onze Lieve Vrouw Waver.

            De uitslag : 1. Hombeek, 2. O.L.Vrouw Waver, 3. Blaasveld, 4. Leest, 5. St.kat.

            Waver, 6. Putte-Grasheide, 7. Peulis, Rijmenam en Tisselt.

 

1959 – 2 september : Gouden Bruiloft

            Op 2 september vierden de echtelingen Fons Huysmans – Fien Solie de

            50-ste verjaardag van hun huwelijk.

            Fons werd geboren op 18 november 1881 en Fien op 26 februari 1883.

            Te 10 uur werd een plechtige dankmis opgedragen en hierna werden

            de gevierden op het gemeentehuis ontvangen door burgemeester, schepenen

            en raadslieden.

            Aan de jubilarissen werden twee zetels aangeboden.

            De Winkelstraat was prachtig versierd met denneboompjes, guirlandes,

            vlaggetjes en bloemen en door de buren werden een koolemmer en bloemen

            aangeboden.

 

1959 – 8 september – ’t Vrije Volksblad : Koers voor onafhankelijken te Denderleeuw

            De Leestenaar Frans Croon eindigde tweede achter Torbeyns in de “Grote Prijs

            Warenhuis Prima” voor wielrenners onafhankelijken te Denderleeuw.

             (zie krantenfoto onderaan)      

 

1959 – 26 september : Landloper meldde zich aan

            Een zekere E.H. Scherlaeken, ongehuwde knecht (°Zemst 18/6/1903) met adres

            in Wolvertem kwam zich op het Leestse gemeentehuis aanmelden :

            “Ik wens in een bedelaarsgesticht te worden opgenomen. Tot verleden woensdag

            was ik werkzaam als landbouwknecht bij een landbouwer in Wolvertem,

            Westrodestraat 49, doch daar ik de laatste tijd herhaaldelijk ziek ben, kan ik het

            zware landbouwwerk niet langer meer verrichten. Daarom heb ik die landbouwer

            verlaten en meende ergens anders werk te zullen vinden, doch ik vind nergens

            anders werk. De nacht van woensdag op donderdag heb ik doorgebracht te

            Heffen,waar ik op een hooizolder heb geslapen, donderdag heb ik bij een

            landbouwer te Wolvertem geslapen eneneens op een hooizolder en de afgelopen

            nacht heb ik doorgebracht in een wagenloods hier te Leest.

            Daar ik geen geld bezit en geen middelen van bestaan heb tracht ik ernaar om in

            een gesticht te worden opgenomen.”

            (VVH)  

 

1959 – 28 september : Edward Van Steenwinkel (foto) en Rosalia Andries 50 jaar getrouwd.

            Edward Van Steenwinkel was te Hombeek geboren op 9 april 1886 en overleed te

            Leest op 9 januari 1967. Hij was ere-voorzitter van de kerkfabriek en erelid van de

            Bond van het H.Hart.

            Edward was ook peter van de middenklok ‘Maria’ in de kerk.

            Maria Rosalia Andries was eveneens te Hombeek geboren op 24 januari 1891.

            Zij overleed vier maand na haar echtgenoot te Leest op 13 mei 1967.

            Het echtpaar kreeg 8 kinderen, waarvan 4 jongens en evenveel meisjes.

 

1959 – Zondag 4 oktober : Teerfeest en Gezellig samenzijn – 10-jarig Bestaan KWB

            Met een teerfeest en een gezellig samenzijn vierden de leden van KWB Leest op

            zondag 4 oktober 1959 het tienjarig bestaan den van de plaatselijke afdeling.

            Voorzitter Richard Van Praet begroette de 110 aanwezigen in “Ons

            Parochiehuis”. 

            Onder de aanwezigen vielen te noteren : pastoor Coosemans, pater Clementiaan

            Dewilde onderpastoor en proost van de afdeling, pater Theobald de

            verbondsproost, de oud-proost en onderpastoor van St-Jozef Coloma Mechelen

            Constant De Decker, burgemeester Emiel Verschueren en nog verschillende

            prominenten van KWB nationaal.

            Als afgevaardigden van de verschillende parochiale werken waren aanwezig :

            Maria Rheinhard, voorzitster van de parochiale vrouwenbond, Victor De Laet,

            voorzitter van de boerengilde en Louis Vloebergh, hoofdleider van de chiro-

            jongens.  

            Na het gebed werd de soep opgediend en vervolgens nam Miel Polfliet,

            gewestleider, het woord. Hij maakte een evaluatie van 10 jaar werking.

            Tot slot belichtte hij de kapellekensactie en wees erop dat dit de schoonste

            verwezenlijking  was geworden op geestelijk gebied. Reeds 65 kapelletjes

            werden geplaatst en binnen enkele weken volgde een nieuwe reeks van 50.

            Nadat oud-proost De Decker zijn tevredenheid had uitgedrukt over de evolutie

            van de Leestse afdeling bracht zanger-guitarist Alfons Beterams wat afwisseling.

            Vervolgens dankte pater Clementiaan bestuursleden en wijkmeesters en

            serveerden vriendelijke diensters kip, aardappelen en appelmoes aan tafel.

            Feestredenaar was Robert De Gendt (nationaal propagandist van KWB), die

            op humoristische wijze het moeilijke ontstaan van de Leestse KWB-afdeling

            schetste.

            Tussen de sprekers pater Theobald en pastoor Coosemans werd het nagerecht

            naar binnen gewerkt en later op de avond volgde het gezellig samenzijn met

            de muzikanten Frans Geerts, Willem Lauwens en Alfons Beterams.

            Vooral de stoelendans was vermeldenswaard als smaakmaker...     

 

1959 – 14 oktober : Aanrijding op de Juniorslaan -  Gazet van Mechelen –

            “Op woensdag 14 oktober kwam het op de Juniorslaan tot een hevige aanrijding

            tussen twee autocamions die in tegenovergestelde richting reden.

            Terwijl de autotractor met opligger van de Ets Verhaeren (Vilvoorde) een

            stilstaande camionette voorstak, deed er zich een aanrijding voor tussen de

            8 meter lange afdamstukken in ijzer, waarmee de autotractor was geladen,

            en de vrachtwagen bestuurd door Alfons De Smet uit Kalfort-Puurs.

            Hierdoor verloor deze laatste de controle over zijn stuur waardoor zijn wagen

            terug in de andere richting reed en de hoekgevel van de schuur, eigendom van

            Emiel Baetens, aanbeukte.

            De vrachtwagen, die geladen was met ledige papieren verpakking, reed te

            pletter tegen de voorgevel van café “De Vrije Handel”.

            De lading ijzer werd door de aanrijding van de tractor gerukt en kwam op de

            baan terecht. De bestuurder Alfons De Smet werd uit de totaal ingedrukte

            cabine gehaald. De twee mede-inzittenden, namelijk de 16-jarige zoon De Smet

            en de 5-jarige kleinzoon Heremans, werden gekwetst, de eerste erg, de tweede

            licht.   

            De drie gekwetsten werden per ambulancewagen naar het O.L.V.-gasthuis

            te Mechelen overgebracht.

            Enkele minuten na zijn opneming aldaar overleed de zwaargewonde Alfons De

            Smet zonder tot het bewustzijn te zijn teruggekeerd.”

 

Foto’s:

-Leestenaar Frans ‘Soï’ Croon uit de Blaasveldstraat eindigde als tweede.

-Edward Van Steenwinkel

-Cesar ‘Cé’ Van Steenwinkel, een zoon van het gouden echtpaar tijdens W.O.II.

1959 – Op zondag 14 juni ging in “Ons Parochiehuis” een vergadering door voor de

            moeders van de Chirojongens. Een 20-tal moeders waren aanwezig.

            Leider Louis Vloebergh handelde over de rol van de moeder in betrekking tot

            het aanstaande bivak waaraan een 60-tal jongens zouden deelnemen.

            Dit ging door van 16 tot 26 juli te Lichtaart.

 

1959 – 2 juli : In het Belgisch Staatsblad van 2 juli verschenen drie KB’s van 16/5/59

            waarbij de Leestenaar Jan De Decker als vertegenwoordiger van de werknemers

            werd benoemd in de volgende Nationale Paritaire Kommissies van het Ministerie

            van Arbeid :

            “Zelfstandige Kleinhandel”, “Maatschappijen voor Hypothekaire Leningen,

            Sparen en Kapitalisatie “ en “Onafhankelijke Cokesfabrieken en Ondernemingen

            voor Synthetische Producten”.

            Jan De Decker was reeds benoemd in het Nationaal Paritair komité voor de

            Wisselagenten.

 

1959 – Op zondag 5 juli vierde de Parochiale Vrouwenbond van Leest het 35-jarig

            bestaan van de afdeling.

 

1959 – 12 juli : Groot gewestelijk ruitertornooi van de B.J.B. in de Bist en op de

            weide van F. Muysoms.

            Leestenaar Frans Verbruggen klasseerde zich vierde in het stoelrijden.

 

1959 – 16 juli : Melanie De Wit (Zuster Dominika) opnieuw naar de missies vertrokken.

            De omhaling die zij deed in de kerk bedroeg 5.241 fr.

 

Melanie De Wit

Werd geboren te Leest op 11 december 1910. Op 5-jarige leeftijd verloor ze haar moeder en op haar twaalfde was ze volledig wees. Ze stamde uit een gezin van zes kinderen. Te Leest volgde ze de lagere school en ging nadien naar de Zustersschool te Kapelle-op-den-Bos.

Ze was lid van de Eucharistische Kruistochtgroep en van de B.J.B.-meisjes waar ze zich elk jaar liet opmerken op de toneelvoorstelling met tweede kerstdag.

Reeds heel jong voelde ze zich aangetrokken tot het kloosterleven maar haar verantwoordelijkheid voor haar oude grootmoeder, het mensje werd 92, hield haar thuis.

Pas toen ze twintig was kon ze intreden bij de Dochters van O.L.Vrouw van het H. Hart te Buggenhout. Ze deed er haar professie als zuster Maria Dominica.

Ze werkte de eerste vijf jaren in België om op 12 februari 1937 te vertrekken als missiezuster  naar Coquilhatstad, het toenmalige Belgisch Kongo. Dat was toen nog voor altijd, terugkomen zat er niet in. Daar kwam pas verandering in na de Tweede Wereldoorlog. Van dan af mochten de missionarissen elke zeven jaar terugkeren naar hun heimat en niet veel later om de vijf jaar.

Zuster Dominika moest die eerste keer haast veertien jaar wachten. In 1950 was ze voor het eerst terug in Leest en opnieuw in 1959. Dan ondernam ze haar derde afreis via Rome waar ze een week in hun klooster verbleef samen met een nicht van paus Joannes XXIII, ook een kloosterlinge.

Ook in maart 1976 bezocht ze haar geboortedorp. Ze stond toen in voor de algemene bevoorrading. In Iyonda waren acht straten met ongeveer zeventig zieken per straat.

In 1981 kwam ze terug naar België en verbleef in de gemeenschap van Carnières (Henegouxen). De laatste weken van haar leven verbleef ze in het ziekenhuis.

Melanie De Wit overleed te Ukkel op 29 maart 1990.

 

Tegen pater Clementiaan vertelde ze in 1959 waar ze zoal mee bezig was :

“wij hebben scholen, wij bedienen staatshospitalen, leprozories (waar de melaatsen worden verzorgd) en staan dagelijks in de dispensaria om patiënten te verzorgen, medicijnen uit te delen  en vooral de moeders met hun kindjes te helpen. Tot diep in de brousse zijn er kleine moederhuizen gebouwd waar de Kongolese moederkens komen bevallen als ze te ver van de stad afwonen. Jaarlijks hebben wij honderden dopen toe te dienen.

Van het geestelijk leven van onze kristenen mogen we zeer tevreden zijn. Ik herinner me dat, toen ik kosteres was te Bokete, er op één jaar over de 100.000 communies waren.

In sommige posten gaan de inboorlingen elke dag naar de mis en elke avond om 5 uur wordt gezamenlijk het avondgebed gebeden, daarna is er biechtgelegenheid.

Missionaris zijn is het schoonste wat een mens dromen kan…”

 

Ze schreef vele brieven die in De Band gepubliceerd werden. In 1976 beschreef ze haar werk bij de melaatsen :

“…ik verblijf nu al enkele jaren bij de melaatsen en ik ga er ook terug naartoe. Nu weet men dat de melaatsheid minder besmettelijk is dan men aanvankelijk dacht. Velen van u hebben al gehoord van de Damiaanactie. Zij zetten mensen in om de melaatsen te gaan opsporen. Zij zorgen dat we gratis specifieke geneesmiddelen krijgen. Zij bekostigen ook de stages die bij ons in Iyonda gegeven worden tot speciale opleiding van verpleegkundigen in de melaatsen behandeling. Maar bij velen blijft de vrees dat de ziekte te wijten is aan de boze geest.

Daarom verbergen die mensen hun ziekte zo lang mogelijk. Men zegt dat de melaatsheid geneesbaar is. Dat is voor een groot deel zeer juist. Zodra men zich bij de eerste verschijnselen laat verzorgen en regelmatig de nodige geneesmiddelen neemt kan men er ook van genezen. Maar…niet iedereen geneest…omdat juist de ongeneeslijken die naar ons melaatsendorp komen en er ook blijven. Zo zijn er momenteel nog meer dan 500 melaatsen in Iyonda.

Gezien hun grote wonden, hun verminktheid, hun weerzinwekkende toestand…of schrif voor de boze geest, worden die mensen in hun dorp niet meer aanvaard. Bij ons hebben ze een eigen wereldje geschapen, en leven, gezien hun toestand, vredig en gelukkig, omdat ze door ons als gewone mensen behandeld worden.

Ze verlangen dan ook niets anders dan een beetje geborgenheid, een onderdak, kleding, voedsel, en…een beetje begrip. Zolang ze kunnen staan ze in voor eigen onderhoud. Sommigen worden in de leprozerie zelf aan het werk gezet, anderen gaan op visvangst, nog anderen leven van de opbrengst van hun velden, die ze onder elkaar aan de man brengen. Die mensen wonen elk in hun eigen huisje.

De zieken met grote wonden of gans verminkt door de ziekte, worden in het hospitaal opgenomen. Die sukkelaars komen gans ten laste van de zuster. Wel ontvangen we gratis de nodige geneesmiddelen, maar…die mensen leven niet van enkele pillekens per week. Er moet ook voor voedsel en kleding gezorgd worden. Er is tot nog toe geen enkele liefdadige instelling die daar voor in staat, of ook maar blijvende steun geeft.

Die mensen hebben dus niemand naar wie ze kunnen gaan tenzij de zuster. Wij staan door ons werk zeer dicht bij hen. Het is de zuster die wonden verzorgt, de verminkten en ouderlingen helpt en de stervenden bijstaat. Ze vinden het normaal dat de zuster naar hen luistert, dat ze begrip heeft voor hen, dat ze haar alles mogen vragen, dat ze altijd bereid is alles te geven…ook zichzelf.

En toch staan we zeer dikwijls met beperkte krachten en een tekort aan mogelijkheden. Weten jullie mensen in België nog wat armoede is ?  Kunnen jullie in volle werkelijkheid nog realiseren wat het zeggen wil te bidden : ‘Geef ons heden ons dagelijks brood’… Brood dat we hier in overvloed bezitten.

Toen ik in maart afreisde uit Iyonda kwamen de mensen naar me toe om me de hand te drukken en me goede reis te wensen. En hun grootste bekommernis was : ‘zuster , ge komt toch zeker terug, en ge zult ons toch niet achterlaten ?’

Die vraag was voor mij als de vraag van Kristus zelf.

Ik ga dan ook terug naar de evenaarsstreek waar ik al bijna veertig jaar werkzaam ben. Ik ga terug naar de melaatsen van Iyonda, niet om grote dingen te doen, maar alleen omdat Gods liefde me dwingt terug te gaan naar de armsten der armen. Ik ga terug om naar hen te luisteren en hen te helpen zoveel als kan…door uw vrijgevigheid ga ik ook terug in uw naam.

Ons werk in de missie is niet af en zal misschien nooit af zijn. Een missionaris is ook een mens met beperkte krachten. Daarom doe ik een beroep op de jeugd die zich nog wil inzetten voor een ideaal. Bid dus voor nieuwe roepingen hoe onmodern dit ook moge klinken.

Beste vrienden, bid ook voor uw missionarissen. Vraag voor hen de nodige steun en sterkte en gedenk hen met een mild hart waarvoor ik u in naam van al onze melaatsen, en vooral ook in mijn eigen naam, oprecht dank.”

 

Foto’s:

-Melanie De Wit nog zonder habijt.

-Melanie De Wit werd Zuster Dominika.

1960 – Militielichting 1960

            De klasse 1960 telde 13 ingeschrevenen + 9 die ertoe hoorden wegens uitstel.

            Van die 22 militianen vroegen er 14 uitstel, zodat het contingent 1960 slechts

            uit 8 dienstplichtigen bestond.

            De 14 vragen om uitstel omvatten : 1 wegens kostwinnerschap, 7 wegens

            studieredenen, 4 wegens hoger onderwijs en 2 omwille van broederdiensten.

            Het ging hier om : Willy Slachmuylders, Firmin Van den Brande, Jan

            Verbruggen, Robert Verbruggen, Jorome Verbruggen, Walter Stuyck,

            Frans Fierens, Herman Bradt, Willy Bradt, Wilfried Hellemans, Guido

            Hellemans, Paul Polspoel, Julien Polspoel en Frans De Maeyer.

 

1960 – Geboren in 1960                    Overleden in 1960

            Beullens Eddy                         Vloebergh Louis

            De Prins Willy                        Robeyns Frans

            Selleslagh Jozef                      Cnops Veronica

            De Laet Stefaan                     Huybrechts Frans

            Muyldermans Beatrix           De Croes Jaak

            De Prins Frans                        De Wit Octavie

            Bas Dirk                                  Van den Bempt Victor

            Van Praet Petrus                    Leemans Eduard

            Van Dijck Viviane                   De Prins Petrus

            Mertens Vera                         Boey Joannes

            Van Roy Lucia                        Gobien Willem

            Goossens Ludo                      Van den Broeck Frans

            Moons Ermelinda                  Van den Eede Petrus

            Piessens Paul                         De Muyer Virginia

            De Prins Frederika                 Somers Jan

            Solie Rudi                               Van Ingelghom Helena

            Jacobs Marina                       Van Praet Jan

            De Decker Hedwig                 Van den Brande Louisa

            Robeyns Lucas                        Beullens Arnold

            Spinnael Madeleine               Gobien Victor.

            De Smet Nadine

            De Prins Rudolf

            Vloeberghen Maria

            De Hondt Patrick

            De Bleser Daniella

            De Reydt Donald

            Gobien Wilhelmus

            De Meester Mark

            Brugghemans Herman

            De Wit Erna

            Jules Emmanuel
            Hellemans Lieven.

            (DB, nr.1,1961)

 

1960 – Ongeval (enkel jaartal bekend)

            “Op de baan naar Heffen ter hoogte van het voetbalterrein, deed de genaamde

            Celine Van Beveren (foto) een val en werd daardoor aangereden door een auto,

            die het slachtoffer wou mijden doch er niet meer in gelukte.

            Zwaar verwond werd zij ter verpleging overgebracht naar het Stedelijk Gasthuis

            te Mechelen, waar zij voor verdere behandeling verbleef.

            Naar we  met vreugde konden vernemen is zij thans aan de beterhand, zodat

            alle gevaar schijnt geweken te zijn.

            Wij wensen aan onze dorpsgenote een spoedig en algeheel herstel toe en een

            spoedige terugkeer bij haar ouders en zuster. “ (De Band,1960)

            Uit dankbaarheid voor de goeie afloop gingen moeder Marie en Celine te

            voet naar Scherpenheuvel, samen met de “Kompagnie”.           

            Celine is een dochter van Hendrik Van Beveren (°Hombeek 5/6/1913, +Leest

            6/8/1989) en van Maria Busschot (°Leest 11/7/1915, +Leest 29/7/1989).

            Het echtpaar had nog een dochter Clara en woonde in de Scheerstraat.

            Celine zou jarenlang een kapperszaak uitbaten in de Vinkstraat.

 

1960 – Ongeval (enkel jaartal bekend)

            “Maandag 21 dezer deed er zich te Mechelen in het Stedelijk Gasthuis een

            ongeval voor, waarvan onze dorpsgenoot Vloebergen Jan, het slachtoffer werd.

            Werkzaam zijnde boven een lift stortte deze naar beneden en werd Vloeberghen

            alhoewel hij wou wegspringen, toch nog gevat en het been verpletterd.

            Hij werd ter plaatse voor verzorging en verdere behandeling gehouden.”

            (De Band-1960)

 

1960 – Overlijden (enkel jaartal bekend)

            “We vernamen dat het eerste geboren kindje van onze sympathiek gebleven Hugo

            Verlinden, wonende te Bonheiden, kort na de geboorte overleden is.

            Wie zou Hugo niet kennen, hij die zoveel presteerde in de Parochiale werken

            onzer gemeente. Wij voelen het zeer goed an dat dit pijnlijk treffen hem en zijn

            echtgenote zwaar moet wegen. Wij kunnen niet anders dan hen beiden ons

            medevoelen betuigen, zulks moge een kleine troost zijn.”

            (De Band- 1960)

 

1960 – Januari : Nieuw lokaal voor Landelijke Jeugd

            De meisjes van de Landelijke Jeugd kregen van de pastoor een nieuw lokaal

            toegewezen in “ons Parochiehuis”.

 

1960 – 17 januari : Afscheidsfeest van zuster Liberta

            “...ondanks het gure weder was de opkomst zeer bevredigend en mochten we

            andermaal meer dan twee uren nader kennis maken met het missieleven.

            De feestavond werd ingezet door de “Koninklijke Fanfare Arbeid Adelt” onder

            leiding van de heer Van der Taelen, om plaats te maken voor de “Koninklijke

            Fanfare Ste Cecilia” onder leiding van de heer Rik De Bruyn. (...)

            Terwijl plaats geruimd werd om de filmvertoning te geven werd door Mejuffer

            Reinhard enkele woordjes gezegd en dan nog wel terloops voor “haar Linneke”

            en deed vooral een beroep op de vrijgevigheid der aanwezigen om in de mate van

            het mogelijke geldelijke steun te verlenen.

            De filmvertoning zelf was en parel ! Met omlijsting van zeer gepaste muziek

            hebben de aanwezigen mogen kennis maken met een der schoonste missiewerken

            n.l. “bij de Melaatsen”. (...)

            Wij wensen onze dorpsgenote een voorspoedige reis toe, het behoud van een

            goede gezondheid en een verder mooi apostolaat door Gods zegen !”

            (De Band, nr.1-1960) 

 

1960 – 31 januari : Feestavond Chirojongens

            Hoogtepunt van de avond was de film “Het licht der bergen”.

 

1960 – 2 februari : Lesnamiddag Parochiale Vrouwengilde

            “Veeverbetering op nieuwe banen”, door dhr Hellemans uit Duffel.

            Niet alleen voor de dames van de Boerinnenbond, ook mannen waren welkom.

            De Vrouwengilde telde op dat moment 227 leden.

 

1960 – 6 februari : “Willem Huybrechts, lokaalhouder van Sint Cecilia werd ten grave

            gedragen. Honderden hadden er aan gehouden deze sympathieke figuur naar

            zijn laatste rustplaats te vergezellen. Dit gebeurde onder de treurtonen van de

            Koninklijke Fanfare Sint Cecilia waarvan hij een groot weldoener was.”

            (DB maart 1960)

 

Bij de begrafenis van ‘Sooike’ Willem-Frans Huybrechts, erelid van de fanfare St.-Cecilia en uitbater van café-zaal St.-Cecilia, werd door August Lauwers de volgende afscheidsrtoespraak gehouden :

“Duurbare vriend, achtbare familieleden en vrienden van de overledene.

 

Het zal velen onder ons tijd en moeite kosten om zich terdege te realiseren dat onze vriend Frans Huybrechts niet meer is. Het is moeilijk te wennen aan de gedachte dat deze altijd tot dienst bereide mens ons voorgoed ontvallen is.

In naam van de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia is het mijn pijnlijke taak een laatste hulde en afscheidsgroet te brengen aan ons zo diepbetreurde lid-lokaalhouder.

In u Frans verliezen wij een toegewijd en ijverig lid en verliezen we een goede vriend.

Op ieder ogenblik, in gelijk welke omstandigheid, mocht onze Koninklijke fanfare zeker zijn van uw dienstwilligheid en daadwerkelijke hulp. Gij volbracht uw taak Frans in volkomen eenvoud. Gij verlangde hiervoor geen dankwoorden of zocht geen lof. Ja Frans, uw heengaan is voor ons een groot verlies en gij laat een onvervangbare leemte in onze rangen na.

Maar wat is onze droefheid in vergelijking met het ontzaglijke leed dat uw familie treft. Voor hen is uw heengaan een onherstelbaar verlies. Zij hoopten nog vele jaren uw liefde en genegenheid  te mogen ondervinden.

De ‘Heer van Leven en Dood’ besliste er echter anders over. Wij buigen het hoofd voor zijn Goddelijke wil.

Zwaarbeproefde familie, uw geliefde echtgenoot en vader is niet meer op aarde, doch als christenen weten wij, dat hij nu eerst begonnen is aan het eigenlijke leven, het eeuwig leven, waartoe wij allen voortbestemd zijn. Duurbare familie, wij delen in uw zware rouw om dit grote verlies. Namens de Koninklijke fanfare Sint-Cecilia drukken wij ons aller christelijke deelneming uit.

Wij houden zijn aandenken in hoge ere.”

 

Willem-Frans Huybrechts was te Leest geboren op 29 december 1906 en hij overleed te Mechelen op 1 februari 1960.

“Hij minachtte niemand, deed niemand nadeel, heeft geen laster gekend en uit liefde tot God bewees hij gaarne dienst aan elkeen, iets zeer zeldzaams in deze moderne tijden. Daarom zal hij ’n blijvende herinnering zijn bij allen die hem gekend hebben…”

Zijn echtgenote Joanna Mathilda ‘Jeanne van Sooike’ De Bruyn was te Bornem geboren op 20 september 1906 en overleed te Bonheiden op 23 april 1976.

“Onze dierbare overledene was goed en zacht van harte, bescheiden in haar woorden, zacht in haar gesprekken, geregeld in haar werk, gedienstig en behulpzaam voor ieder. Aan al degenen die haar gekend hebben, zal haar gedachtenis dierbaar zijn, want zij deed haar beminnen door goedheid van haar karakter en de vriendelijkheid van haar omgang…”

Het echtpaar had één zoon : Leopold ‘Polle’ Huybrechts.

 

‘Sooike’ en ‘Jeanne’ werden lokaalhouders van café-zaal St.-Cecilia in 1931. Hij was een lokaalhouder die door de Cecilianen op handen werd gedragen omdat hij uit volle overtuiging op zijn manier meewerkte aan de uitbouw van de fanfare.

Alle concerten en een groot deel van de repetities vonden plaats in het fanfarelokaal. Maar ook op de werkdagen was er volk in de zaak. Landbouwers die van de markt kwamen en arbeiders die van hun werk naar huis gingen, kwamen langs om nog wat met elkaar te babbelen of om het laatste nieuws van de fanfare te vernemen. Op zondagvoormiddag na de mis was de zaak vol. Er werd zo goed als alle tafels met de kaart gespeeld. Het fanfarelokaal was in die tijd het echte centrum van het verenigingsleven.

Aan de muren van het café hingen alle diploma’s van de muziekwedstrijden die de fanfare had weten te winnen. De bekers stonden op de schouw boven de ‘Leuvense stoof’. Het verhaal deed de ronde dat wanneer Frans Huybrechts vond dat er te weinig volk in het café was hij naar de andere café’s in het dorp trok en daar een rondje betaalde. Wanneer hij dan terug thuis in de eigen zaak kwam, was die meestal met klanten gevuld.

Na het overlijden van Sooike zette zijn echtgenote de zaak verder met de medewerking van haar zoon Pol Huybrechts en zijn echtgenote Maria Buggenhout.

In die tijd waren er nog geregeld bals van de Leestse verenigingen, vooral van de fanfare : het groot bal, het carnavalbal en natuurlijk de bals ter gelegenheid van het ledenfeest. De kermisbals organiseerde Jeanne zelf voor eigen rekening. Vooral het bal op tweede paasdag was telkens een reuzegroot succes.

Minstens één keer per jaar gaf ze een souper voor de muzikanten en één keer per jaar was er biefstuk op de bestuursvergadering.

(Stan Gobien : Leest in Feest)

 

Foto’s :

-In het midden de kleine Celine Van Beveren. Rechts moeder Maria Busschot, links

 Forentien ‘Tien’ De Schoenmaecker uit de Blaasveldstraat.

-Willem Frans ‘Sooike’ Huybrechts, de lokaalhouder van de fanfare St.-Cecilia.

-Rouwstoet ter gelegenheid van Sooike’s begrafenis. Vooraan van l. naar r. :

 Frans Robijns, Vic Verschueren, Karel Lauwens en Gust Lauwers.

-Naamkaartje van de familie, Jeanne baatte ook een kleine winkel uit.

-Jeanne De Bruyn omstreeks 1975.  

 

1959 – Juni : Duivenbond “Recht voor Allen”.

            “Op zondagen 7, 14, 21 en 28 juni en op 5 juli 1959 : grote vijfdaagse met oude

            duiven uit Quievrain.

            Lokalen te Battel, te Heffen, te Hombeek-Heike en te Leest : De Croes, Dorp 24

            en Geerts, Kleine Heide 19.”

 

                                                    Duivenmelkers en Leest

 

Albert Huysmans (DB, mei 1979) :

“Tot voor de Eerste Wereldoorlog had elke duivenmelker de hulp van snellopers die na een sprint van 10 meters elkaar aflosten. Soms moesten de ringen, van af het hok uit een slechte richting geworpen of door mispakken der wachtenden, sakkerend ten gronde worden gezocht om dan met tijdsverlies het stempellokaal te bereiken.

Duivenlokalen: in 1831 in Rome, 1919 Klein Heide, 1930 Het Fort.”

 

LG, blz. 197 :

“ ‘De Luchtreiziger’, zo luidde de naam van de duivenmelkersbond van Leest, die zijn lokaal had in ‘café Rome’ bij Pier Sijmons in de Dorpsstraat (vlak tegenover het latere St.-Cecilialokaal). Voor 14-18 hingen in dit café wel twintig ‘regulateurs’ aan de muur : de winnaar kreeg immers een slingeruurwerk.

‘…Vroeger moest men de duif na haar aankomst in een zakje steken, om er dan mee naar het lokaal te hollen, zo hard men lopen kon. Enkel het merk aangebracht in de vleugel was het enige en officiële ‘bestatigingsmiddel’. Later kwamen de caoutchouc-rekkers en de konstateurs op de markt. Oef ! Wat was dat een vooruitgang en voor de melker werd het aardig wat gemakkelijker. Wat was dat toch een tijd, toen we soms uren, zoniet dagen, in de lucht stonden te turen, van het uur der lossing nooit iets afwetend..’ (Gust De Prins in De Band van maart 1976-zie verslag hieronder)

Lange tijd was er slechts één konstateur op het dorp. Dan was het een kwestie van rap te

zijn : de duif werd opgevangen in de duiventil, het ringetje werd van het pootje gerukt en naar onder geworpen. Beneden stond iemand klaar om ermee naar de konstateur te spurten. Het werd een aflossingskoers naar het lokaal.”

 

Website De Luchtreizigers Leest – Geschiedenis 18/7/2004:

“Reeds van bij de stichting van de duivenbond, rond 1905, noemde deze De Luchtreizigers. Het lokaal was toen gevestigd in café Rome in de Dorpsstraat, tegenover het lokaal van de fanfare. Nadien is het verhuisd naar café De Zwaan op de hoek Dorpsstraat, Kouter.

Daar bleef de duivenbond gevestigd tot Sinksen 1974. Toen is bij stemming beslist om naar onze huidige locatie te trekken, namelijk café In den Bareel, tegenover de kerk.

Louis Polfliet zaliger uit de Kouter was toen de voorzitter. Andere oud-voorzitters zijn Emiel De Maeyer, Eugeen Vloeberghen en Kestens Henri.

Vroeger waren er twee duivenbonden in Leest : Leest-Dorp en Leest-Heide.

In 1991 echter hield de duivenbond van Leest-Heide, ‘De Snelle Vlucht’, het voor bekeken.

Toen ook in 2001 de duivenbond van Tisselt met ons fusioneerde kwamen we uit op ongeveer

70 (noot: of meer cijfer na de 0 is onleesbaar) hoklijsten, (leden). Vroeger maakten we deel uit van het samenspel Het Zesverbond, met als maatschappijen : Leest-Dorp, Leest-Heide, Battel, Hombeek-Dorp, Hombeek-Heike en Heffen. Sindsdien hebben we een verbond dat luistert naar de naam ‘Tussen Vaart & Zenne’ met als maatschappijen : Leest-Dorp, Tisselt

(tot 2001), Blaasveld en Ramsdonk over het spel op Quievrain. Voor ons Noyonspel maken ook nog Wolvertem en Meise deel uit van dit samenspel.”.

 

Gazet van Mechelen 14 april 1983 :

“Recht voor Allen (Zesverbond)

Samenspel met De Luchtreizigers (Leest), De Verenigde Vrienden (Hombeek), Het Vliegmachien (Heike), De Snelle Vlucht (Leest-Heide), De Jonge Liefhebbers (Heffen) en De Luchtklievers (Battel).

Voorzitter : Frans V.D. Broeck.

Secretaris : Jan Geerts.

Kassier : Jos Geerts.

Vergezeller : V.D.Eynde – Van Dijck.

Toegelaten afstand Quiévrain 91 km.

Voor Quiévrain wordt ingekorfd volgens beurtrol. Voor Noyon wordt samengespeeld met Noord-Brabant en Hombeek.

Inkorven bij De Laet, Dorp Leest, van 14 tot 15u.”

 

De Band, maart 1976 : Bij duivenmelker Gust De Prins.

“Dit artikel over één van onze oudste Leestenaars Gust De Prins lag klaar om te verschijnen, toen we de dorpsklok hoorden luiden over zijn dood. Daardoor wordt dit artikel tragisch actueel. Gust De Prins, de ‘guide’ genoemd, omdat hij als oudstrijder 14-18 bij het eliteregiment ‘de Gidsen’ (les Guides) had gediend. We laten dit artikel verschijnen in aandenken aan hem.

 

         Op bezoek bij de oudste duivenmelker van Leest : Gust De Prins uit de Alemsteraat !

Wij waren nog geen vijf minuten bij hem thuis of hij had al een duifje ter hand. ‘Er steekt kwaliteit in dat beestje !’ zegt Gust, en hij kan het weten na een tachtigjarige ervaring als duivenmelker. Gust is nog een vooroorlogse crack en heeft zijn naam eer aangedaan in zijn duivenmelkersloopbaan. Het grootste succes als duivenliefhebber kende hij in het jaar 1969, dan won hij immers de interprovinciale vlucht vanuit Bordeaux, ingericht door het Zuid-Antwerps verbond, en daar namen bijna 1.700 duiven aan deel : een uitslag die iedere melker wel eens op zijn palmares zou willen schrijven. In datzelfde jaar wist hij nog een

mei- prijskamp weg te kapen over gans de provincie Antwerpen, waaraan duizenden duiven deelnamen. Voor die overwinning mocht hij een gouden uurwerk in ontvangst nemen.

Het jaar nadien won hij nog twee Angouleme…

Hij begon met de duiven in 1897, toen hij 13 jaar was, en men de hedendaagse vervoermiddelen nog moest produceren. Wekelijks stapte het Gustje van toen, met de mand aan een stokje gehangen, en het geheel op zijn schouders tillend, naar Mechelen.

Een wandeling van zowat om en rond de 15 km. Dit alles om toch maar met de duifjes te kunnen spelen.

Hij kan nog vertellen van de tijd toen men de duif na haar aankomst in een zakje moest steken, om er dan mee naar het lokaal te hollen, zo hard men lopen kon. Enkel het merk aangebracht in  een vleugel was het enige en officieel bestatigingsmiddel. Later, en gelukkig maar, zegt onze gast, kwamen de caoutchouc-rekken en de constateurs op de markt.

…

Wat was dat toch een tijd toen we soms uren, zoniet dagen, in de lucht stonden te turen, van het uur der lossing nooit iets afwetend.

…

Zijn ‘Vale’ vloog als jonge duif achtereenvolgens, en wat meer is, met succes Etampes, Orleans, Bourges, Angouleme, en na 14 dagen rust nogmaals Angouleme, waar hij gewestelijk geklopt werd door duivensportrubriekleider Georges Smedts uit Walem, en dus met een tweede plaats vrede moest nemen. Een zeer mooie uitslag alleszins voor een pieper. Als jaarse kreeg de duif in kwestie datgene wat hem in feite toekwam : een jaartje rust.

…

Dit jaar deed hij zijn reputatie alle eer aan, achtereenvolgens vanuit Noyon- Dourdan- Orleans en om te besluiten Bordeaux.

Wat ik van de duif zelf onthouden heb is haar middelmatige lichaamsbouw rijk begiftigd met de kwaliteiten van een echte crack, een blik die alles vertelt. Het is een duif die steeds, met een behouden vaart natuurlijk, de man uit de Alemstraat nog veel en schone successen moet bezorgen…

WEDUWSCHAP : hij is wel 91 geworden, maar heeft nog een hart van een tiener en klampt zich aan de modernste methodes vast om zich te verdedigen. Zo past hij het weduwschap toe, een proces dat hij heel normaal zijn verloop laat kennen, en toch deed Gust met zijn ondertussen ‘Bordeaux’ gedoopte crack iets waar vele melkers zouden voor terugschrikken en wat velen afraden. Ook zoon Louis, heel en al duivenmelker, raadde het hem af, maar de ondervindingrijke De Prins handelde naar eigen goeddunken : voor de inkorving kreeg ‘Bordeaux’ zijn duivin te zien en meer dan onrustig, zegt Gust die meent dat een duif nooit levendig genoeg kan zijn, ging hij de mand in.  Een feit is zeker, hij hield zijn slag thuis

Nietwaar zoon Louis ? die deze handelswijze afkeurde, toen hij te 17u30 de duif van zijn rek ontdeed, kon hij niet vlug genoeg uit zijn handen zijn, dit om toch maar bij zijn duivin te geraken, een beloning waar hij in feite een ganse dag voor had gestreden. En of hij er tegen sprak, zegt Gust verder.

VERZORGING : onze gast beschikt over een bereidwillige zoon die bij hem inwoont en eveneens een hart heeft voor hok en duif. Toch houdt hij er zelf nog aan dagelijks zijn hok te reinigen, dat getimmerd is onder Boomse pannen. De duiven krijgen er dagelijks van de beste mengeling, hebben een prima huisvesting, rijk bedeeld met verse lucht wat veel bijdraagt tot een goede gezondheid, dat, en dagelijks wat aviol. Want gezondheid en ras zijn z’n beste troeven voor succes.

We vonden Gust zo’n sympathiek oud man, maar ene met een jong hart.”

 

August Frans De Prins was te Leest geboren op 23 december 1884 en hij overleed er op 6 maart 1976.

Uit zijn gedachtenisprentje :

“Wij hebben hem gekend als een zeer actieve persoon, die zelfs tot op hoge ouderdom geen rust kende maar vol levensmoed onder ons leefde.

Vader was goed en zacht van harte, bescheiden in zijn woorden, zacht in zijn gesprekken, gedienstig en behulpzaam voor ieder.

Vader was een man van de vrede. Hij heeft de vrede liefgehad : hij leefde in vrede met God, in vrede met de evenmens, zelf vastgeankerd in de inwendige vrede des harten.

Gust was lid van de Kristelijke Bond er Gepensioneerden, Voorzitter ter Ere van de Nationale Strijdersbond, afdeling Leest, Oudstrijder 1914-1918 en bezitter van het Erekruis met Rozet van de N.S.B. alsook van andere eervolle onderscheidingen.

 

Bijlagen:

-Duivenmelkers op de uitkijk, tekening van Georges Herregods.

-Toelatingsbewijs voor het houden van duiven van Frans Vloebergh.

-Gust De Prins, door de ogen van G. Herregods.

 

1959 – 13 mei : De Kruistochters vierden feest te Averbode.

            “Alle Kruistochters van het Vlaamse land vierden feest te Averbode.

            Ook die van Leest waren er bij !

            Te 7u10 vertrok de autocar met twee zusters, twee onderwijzeressen en een

            50-tal leerlingen.

            Te Scherpenheuvel werd de Heilige Mis bijgewoond.

            Het was mooi weer !

            Van alle kanten kwamen de autobussen naar Averbode gebold : duizenden

            kinderen kwamen er hun dank betuigen aan “Nonkel Fons” (E.P. De Kesel)

            die zou worden gevierd.

            “ZONNELAND” en “ZONNEKIND” waren zijn werk.

            Thans zijn het de twee meest verspreide kinderbladen van het Vlaamse land.

            Vijfentwintig jaar werkt Nonkel Fons reeds aan deze kindermagazines.

            Te 11 uur werd een plechtige H. Mis gecelebreerd door Hoogeerwaarde Heer

            Prelaat van Averbodes Abdij.

            Zijne Excellentie Monseigneur Forni, Pauselijk Nuntius woonde de mis bij.

            ’s Namiddags werd een revue opgevoerd door de Toneelkring van Savenberg :

            de voornaamste personages uit “Zonneland” en “Zonnekind” werden er in

            uitgebeeld.

            Aan Nonkel Fons werd een gouden kelk overhandigd en verschillende sprekers

            huldigden de Jubilaris.

            Na 4 uur trok het jonge volkje de mooie bossen in om nog wat te joelen en te

            spelen.

            Een echt mooie en ovnergetelijke dag.” (DB-1959)

 

Daniel Omer De Kesel, in die tijd beter bekend als ‘Nonkel Fons’, was Norbertijn, uitgever en schrijver van jeugdboeken bij de uitgeverij Averbode die eigendom was van de gelijknamige abdij.

 

1959 – 15 mei : Algemene landbouwtelling te Leest

            Enkele cijfers :

            Weiden en grasland : 295,15 ha.

            Graangewassen : 155,38 ha.

            Aardappelen : 86,62 ha.

            Aantal paarden : 115.

            Melkkoeien : 675. Vaarzen : 3.

            Schapen : 32. Geiten : 8.

            Varkens : 94.

            Leghennen : 1869. Hanen : 44. Mesthoenders : 3000.

            Eenden : 32. Ganzen : 10.

            Kalkoenen : 4. Parelhoenen : 2.

            Konijnen : 113.            

 

1959 – 18 mei : De Leestse Boerenkapel op de radio.

            “Maandag 18 mei van 11 tot 11u15 en van 11u45 tot 12 uur werd door het

            N.I.R., in uitgesteld relais, van uit de parochiezaal te Leest, een optreden

            uitgezonden van de Boerenkapel van Leest o.l.v. Theo Fierens.

            Volgende stukken werden uitgevoerd :

            Liechtensteiner Pölka, In de Rozentuin (wals), De Postkoets, Gloria

            (Rheinlander), Boemel Petrus, Heimliche Liebe, Anthonie-mars, Regina wals,

            Der Schönste Strauss, Bloempolka, In de Meitijd (Tirolerwals), Casino-polka,

            Groet aan Marieken wals en Kadettenmars.”

 

 

1959 – 20 mei : Lourdesbedevaart van de Vrouwengilde.

            Bertha D’Hollander, winnares van de gratis reis naar Lourdes, uitgeloot door de

            Parochiale Vrouwenbond, en Frans Verbruggen, idem maar dan van de B.J.B.-

            jongens, waren samen met de onderpastoor van de partij.

            De bedevaart duurde een week.

           

1959 – 22 mei : Retraite van de toekomstige soldaten.

 

1959 – 26 mei : Uitstap van de Vrouwengilde naar de Vlaamse Ardennen en de kust.

 

1959 – 27 mei : Viering Electriciteitsmaatschappij

            Op 27 mei vierde de Electriciteitsmaatschappij van Noord-België te Mechelen

            haar gouden jubileum.

            Een 300 genodigden zaten aan voor het jubileummaal : Mgr. Schoenmackers,

            Minister Segers, de gouverneurs van Antwerpen en Brabant, senatoren en

            volksvertegenwoordigers en vele andere personaliteiten, ook de burgemeesters

            uit het omliggende, onder wie Miel Verschueren, burgemeester van Leest.

 

Bijvoegsels :

-De voorbladen van ‘Zonneland’ en ‘Zonnekind’.

-Daniel Omer De Kesel, beter bekend als ‘Nonkel Fons’.