1982 – 15 juni – Gazet van Mechelen :
“Kapellekenspad” te Leest enig mooi en zo dicht bij huis.
Leest, het agrarisch dorp bij uitstek in het Mechelse en omstreken.
Een wandeling doorheen dit stukje prachtige natuur langs de Zenne is daarom nooit verloren tijd. Het traject dat de streek V.V.V. Heerlijkheid Mechelen voor ons uitstippelde, vertrekt aan de Sint Annakapel, gelegen aan de grenslijn van Mechelen en Leest, langs de rechteroever van de Zenne. Vier km lang met een eventueel bijkomend traject van zes km.
Wij opteerden voor de korte rit. Tot voor drie jaar stond in de kapel een wondermooi houten Sint Annabeeldje in een typisch Mechelse stijl 16de eeuw. Het werd gestolen en is thans vervangen door een keramiekbeeld van de hand van aalmoezenier Herregods.
Voor de gevel ook een prachtige linde.
We vervolgen onze weg voorbij het “Brughuis”, een oude dorpsherberg en stamcafé van veiling- en groentenboeren. Gezelligheid troef, reken maar.
We trekken voorbij de pastorie, links gelegen. De westergevel laat de ouderdom van dit gebouw aan de belangstellenden kennen.
Aan de herberg “De Drij Gapers” draaien we de
kasseibaan rechts in (Molenstraat).
Langsheen de vloeibeemden van de Zenne bereiken we de Sint Apollonia kapel.
Vervolgens wandelen we links de Vinkstraat in.
Hier moet vroeger het “Hof ter Moortele” –een hofstede- gestaan hebben.
Bewonder ondertussen rechts van u de vallei van de Molenbeek, ook de Aa-beek genoemd.
Aan huisnummer 49 slaan we naast de boerderij rechts een veldweg in. Deze weg loopt naar de Molenbeek. In deze omgeving werd eertijds in diepe greppels vlas geroot.
We volgen de weg langsheen het kanadabos, naar het hoger gelegen “Hertsveld”.
Hier tref je echte zandgrond aan waarop voor 50 jaar
vlas en graan werd verbouwd.
Door bemesting en structuurverbetering wordt hier nu veelvuldig aan tuinbouw
gedaan.
Het “Hertsveld” ligt 7 tot 9 m boven de zeespiegel.
Aan het kruispunt nemen we de weg links om op de Juniorslaan terecht te komen bij het kapelletje van de Boerinnengilde.
Terug richting dorp, tot voor de spoorweg, waar we rechts indraaien, de Lindelaan in.
Na een kleine bocht zien we rechts een oud gebouw. Dat is een resterend gedeelte van de Augustijnenhoeve, die toebehoorde aan de Orde der Augustijnen en verpacht werd.
In de verte zien we de Rendelbeekhoeve.
We gaan links de spoorweg over en vervolgen de weg. We bevinden ons hier op de Rennekouter –een hoger gelegen plaats die vroeger zandig en onvruchtbaar was.
Op de veldweg nemen we de splitsing links om langs een “Lugustrum-haag” de Juniorslaan te betreden.
Rechts van de kapel volgen wij de Tisseltbaan. We gaan terug over de Molenbeek.
Plaatselijke bijnamen herinneren eraan dat eertijds het getij van de Zenne ook hier waarneembaar was. Voorbij de beek vervolgen we de weg op een betere asfaltbaan die rechts afdraait.
Rechts van ons staat een langgerekt gebouw : de “Jezuïetenhoeve”, eveneens een pachthof. Voor 50 jaar was hier een herberg “De Wip” genaamd.
We nemen de eerste veldweg links die in de Elleboogstraat komt en naar het Hof ter Halen leidt.
We komen aan een kruispunt : de asfaltbaan rechts ervan draagt de naam “Tiendeschuur”. De gebruiker van een dergelijke hoeve moest een tiende van de oogst afstaan aan de eigenaar van het pachthof !
We volgen echter de Kouterweg links, het dorp voorwaarts.
Het dorpsplein is omgeven door een stoere romaanse kerktoren en een hoogopgetrokken gemeentehuis van Leest. Keuze te over om in het dorp een biertje te nuttigen.
In “De Drij Gapers”is het anders gezellig toeven.
P.D.”
1982 – 16 juni – Gazet van Mechelen :
“K.L.J. Leest start met I.P.O. meter.
De Leestse KLJ-afdeling is dan toch maar van start gegaan met de in Vlaanderen reeds bekende I.P.O. meter. Deze ipometer is een van de onderdelen van de activiteiten van KLJ – nationaal. Het thema dat over drie jaar werd gespreid is een zicht op plattelandsontwikkeling. Deze ipometer is een uitgestippelde wandeltocht, waarbij de letter I.P.O. staan voor Inzicht (in) Plattelands Ontwikkeling.
De ipometer bevat twintig confrontatieborden waarin de visie van de KLJ op plattelandsontwikkeling verwerkt zit.
De borden werden langs een wandelparcours van ongeveer
7 km geplaatst.
De route wordt aangeduid met een plannetje dat men kan verkrijgen bij het
beginbord van de ipometer.
De wandelaars die deze route volgen worden uitgenodigd om de vragen op te lossen en de opdrachten uit te voeren. Deze activiteit werd voorzien op zondag 20 juni omstreeks 13.30 u. Het vertrekpunt is aan de St Jozefkapel in de Dorpstraat te Leest.
De geschiedenis van de I.P.O. – meter gaat in feite heel ver terug.
Het gaat immers over plattelandsontwikkeling en daar is de KLJ al een heel tijdje mee bezig. Sedert 1979 hebben ze er echter meer dan een speciale aandacht op gelegd door een driejarenproject op te zetten over plattelandsontwikkeling met als eindpunt de verkiezingen van dit jaar. Het lag vooral in de bedoeling hun kijk op de ontwikkeling van het platteland tot een afgeronde visietekst te laten groeien. Bovendien mocht dit niet beperkt blijven tot papieren schrijfsels, maar ze wilden bereiken dat alle plattelandsbewoners mee zouden denken hoe ze het platteland in de toekomst zouden organiseren.
Om dit te bereiken werd als eerste stap deze visie geformuleerd in een basistekst met als titel “Ons Landelijk Milieu, waar we jong zijn, wonen, spelen en werken”.
Onder deze titel schreef KLJ – nationaal haar kijk op
de plattelandsontwikkeling.
In een tweede stap werd er gezocht naar een geschikte werkvorm waarmee ze deze
tekst ter confrontatie aan zoveel mogelijk mensen konden voorleggen.
Deze werkvorm diende wel aan een aantal voorwaarden te voldoen. Het mocht geen praatwerkvorm zijn maar wel een doewerkvorm. Men moest bezig zijn met en op het platteland om verder rond de visietekst te werken.
Het was in aansluiting met vele andere van deze bedenkingen dat men tot de KLJ – ipometer is gekomen.”
De IP0-meter voor de Leestse KLJ werd een succes.
Op zondag 20 juni werd de IP0-meter ingewandeld, een uitgestippelde wandelroute die twintig confrontatieborden bevatte, waarin de visie van de KLJ op plattelandsontwikkeling verwerkt zat.
De route was omgeveer 7 km lang en elke wandelaar kreeg een plannetje overhandigd.
Het vertrek was voorzien aan de Sint Jozefkapel en ging langs de Kouter naar de
Winkelstraat. Hier mochten de wandelaars hun visie op plattelandsontwikkeling ontdekken in sport en spel. Gevraagd werd 20 m te hinkelen, 20 m haasje over te doen, 20 m achteruit te wandelen. Dit om duidelijk te maken dat het landelijk milieu nog een natuurlijke recreatiebron is welke moet worden beschermd.
Na deze lenigheidstest ging het langs de Kapellebaan waar Rita en Roza klaar stonden met een heel gamma hoeveproducten. De wandelaars konden zich verfrissen met een koude chocomelk of een koel glas melk en onderwijl hun mening over gemeentepolitiek neerschrijven en achterlaten in een brievenbus. De inhoud van die bus werd later bezorgd aan het gemeentebestuur.
Verderop in de Kapellebaan vertelde een 8ste confrontatiebord dat men 20 x door de knieën mocht buigen Een middel dank zij hetwelk men de economische functie van het platteland kon ontdekken wat een hele dag door de knieën buigen betekent...
Na een kort overleg over dit bord wandelde men verder door de Tiendeschuurstraat naar de Elleboogstraat waar in het Hof ter Haelen van een tweede verfrissing kon worden genoten.
Na de Elleboogstraat kwam men in de Tisseltbaan terecht, waar voor het huis van gemeenteraadslid Gust Emmeregs een bord stond met datum en uur van de eerstvolgende openbare zitting van de gemeenteraad.
Op de hoek van de Tisseltbaan en de Juniorslaan moest vijf minuten stil gestaan worden bij het kapelletje van de Boerinnengilde. Hier zegden de wandelaars hun gebed op als teken van verbondenheid.
Het einde kwam in zicht. Het voorlaatste vertelde dat een rijke ontspanningswereld een dorp doet leven en dat men daarom eens een pintje moest gaan drinken in een dorpscafé om er samen een kaartje te leggen...(GvM, 23/6/82)
Foto :
-De resten van de ‘Augustijnerhoeve’ in de Lindelaan.
-De ‘Rendelbeekhoeve’ op de Kleine Heide.
-De ‘Jezuïtenhoeve’ op Rennekouter.
