1982 – 11 november : N.S.B.-Leest – Herdenking Wapenstilstand 1918

            Programma :

            09u25 : Bijeenkomst in het lokaal.

            09u45 : Vertrek naar de kerk begeleid door de Kon.Fanf.St.-Cecilia.

            10u00 : Plechtige H.Mis voor de overleden makkers.

            11u00 : Bloemenhulde aan het monument.

                          Te Velde en toespraak door de secretaris N.S.B. afdeling Leest.

                          Vaderlands lied.

            11u45 : Naar het lokaal begeven.

            12u00 : Steak met boerenbrood en koffie gevolgd door bezoek aan leden

                         herbergiers. 

            17u30 : Bijeenkomst echtgenoten onzer leden in het lokaal bij E.Van Steen.

            18u00 : Eetmaal gevolgd door een tombola.

            Op het menu : krabcoctail, groentensoep met ballekens, kalfs- en rundsgebraad,

            champignonsaus, groentenkrans en kroketten.

            Als nagerecht : rijstschotel met fruit en slagroom.

            Het bestuur deed een bijzondere oproep tot al haar aangesloten leden om bij deze

            gelegenheid alle eervolle onderscheidingen te dragen.  (folder)

1982 – Vrijdag 12 november : 1^ste Grote Kaartwedstrijd (whist)

            van de Vriendenkring van de Stedelijke Lagere School, Ten Moortele 3 Leest.

            Met 15.000 fr. Prijzen (o.a. een klokradio, koffiezetapparaat,koffiekan,

            haardroger, keukenweegschaal, gourmetset, sladroger, broodschaal, kruidenrek,

            fazanten, braadkippen...)

            Inschrijvingsgeld : 80 fr. per deelnemer.

            Aanvang : 20 u in de GYMZAAL van de school.

            De opbrengst van deze kaartwedstrijd werd aangewend ten voordele van de

            leerlingen.

            De voorzitter van de Vriendenkring van de Sted.Lagere School was Edmond Polspoel,

            de secretaris Monique De Winter. (folder)

Er waren 110 kaartspelers en de eerste prijs werd weggekaapt door Henri Verbeeck, oud-leerling van de school en vader van Dirk van het 2^de leerjaar. (Schoolkrant)

1982 – Zaterdag 13 november : Jubileumdansavond van Vevoc

            om 21 uur in de parochiezaal te leest met het orkest “Johnny Maes”.

1982 – 14 november : De Leestse fanfare won het Nationaal Tornooi van de stad Brussel

De K.F. St.-Cecilia ontving een erediploma & erepenning van de Provincie Brabant en behaalde 94,5% van de punten.

De pers over deze prestatie :

-“Fanfaremuziek kan –wanneer het door een goede dirigent én een goed korps gebracht wordt- nog wat anders zijn dan folklore en pinten drinken. Wat de muzikanten van Mechelen-Leest brachten op 14 november ll dat is fanfaremuziek !”

-“Een stijl vol verfijning tot in de kleinste details. Het solowerk was uitstekend verzorgd (door àlle solisten) en de klasse liep eraf ! Maar ook de begeleiding was perfect in orde ! Proficiat aan dirigent en korps…”

Minder vleiende woorden verschenen in de Franstalige krant ‘L’Echo de Brabant’ :

“Tijdens de uitreiking van de ereprijzen ter gelegenheid van het eerste Nationaal Tornooi van de Stad Brussel heeft er zich een incident van jewelste voorgedaan. Als slot van deze plechtigheid werd door de Fanfare Royale ‘Paul Gilson’ Brussel het Nationaal Volkslied uitgevoerd. Op het moment dat de eerste tonen weerklinken, beginnen een aantal muzikanten met grijze broek en donkerblauw jasje achteraan in de zaal te joelen. Om misverstanden te vermijden, geven we meer kenmerken : op het blauwe jasje was een kenteken met witte achtergrond en daarop rode letters en een toeter. Wij vinden het spijtig dat juist deze muzikanten die uitmuntten door hun prachtige muziek op deze manier reageren. Het is de enige wanklank die we deze dag hebben gehoord. Spijtig dat het muzikaal feest van formaat op deze wijze werd beëindigd !”

‘Van Toeters en Trompetten’ (december ’82) gaf daarop volgend kommentaar :

“Wij vinden dit ook spijtig ! Wij zijn ook Vlaming ! Moeten we daarom gaan handelen zoals er vroeger met ons gehandeld is ? Of wordt het weer van ‘oog om oog, tand om tand’ ?

Wij zijn fier dat we Vlamingen zijn ! Laat de Walen fier zijn dat ze Waal zijn ! Laat de Brusselaars fier zijn dat ze Brusselaar zijn !

Als anderen ons willen respecteren, dan moeten we zelf ook de andere respecteren…Wij mogen zelfs fier zijn dat wij België op zo’n deugdelijke wijze hebben vertegenwoordigd in het buitenland en op concerten met deelnemers uit gans Europa ! Als Vlamingen hebben we op deze manier bewezen dat we van ons kunnen afbijten op een faire en beschaafde manier !

Daarenboven, er wordt in Leest toch niet gejoeld door dezelfde mensen wanneer de ‘Brabanconne’ wordt gespeeld n.a.v. de Dodenhulde op 1 november of met de viering van de Wapenstilstand !

Wees Vlaming maar een ‘beschaafde’ Vlaming ! Ieder mens heeft het recht zijn eigen volksaard te manifesteren maar dan op een manier die de anderen niet krenkt ! Dit verwachten wij ook van de Walen en de Brusselaars…maar dat is wat anders !”

1982 – Zaterdag 20 november : Davidsfonds Leest – Bezoek aan Europalia 1982.

            Met aandacht gericht op Griekenland de bakermat van de Westerse beschaving.

            Prijs : 220 fr per persoon.

1982 – 20 en 21 november : 3^de SP Hobbytentoonstelling,in de zaal Sint-Cecilia.

            Programma

Opening en receptie (met openingsrede door de Heer G.Joris, voorzitter SP-Mechelen.

Standen :

-beeldhouwwerken van De Schouwer

- macramé, kantklossen, weven : S.T.I.M. (soc. promotie)

-meubelmakerij, beeldhouwwerken, publiciteit : S.I.T.O.

-weven : Portael

-postzegels : Vertommen

-pentekeningen : De Laet

-bloemschikken : Hannes

-boeken : Forum

-duiken : BCD

-knutselen : Petermans

-rommelmarkt.

Er was drankgelegenheid en een gelegenheidsrestaurant (met pannenkoeken).

(Uit de programmabrochure)

1982 – Vrijdag 26 november : De geneeskundige kracht van kruiden.

            Op initiatief van de Landelijke Gilde en K.V.L.V. kwam E.H. Van Bortel uit

            Schilde handelen over de geneeskrachtige kracht van kruiden.

            Inkom leden 30 frank, niet-leden 50 frank.

1982 – Zondag 28 november : Eetdag van de Vrije Kleuter- en Basisschool

            In de Parochiezaal Kouter Leest.

1982 – Maandag 29 november : Davidsfonds Leest Thema-avond :

            De verzekeringen in de praktijk

            In het Parochiecentrum, Dorpsstraat 10 Leest vanaf 20 uur.

            Moderator : Mile Moyson. Toegang gratis.

1982 – Maandag 29 november : Brevet Nijverheidshelper voor Arnold Teughels(foto)

Tijdens een receptie in de Mechelse Kolommenzaal in aanwezigheid van schepenen Stiers, Charlier, Ribbens en Van der Sande reikte burgemeester Jos Vanroy aan elf personeelsleden van de stad het brevet van nivjerheidshelper uit. Onder hen één Leestenaar : Arnold Teughels uit de Blaasveldstraat. (GvM, 30/11/82)

-De folder van de Hobbytentoonstelling.

-Arnold Teughels.

1982 – 9 november : Overlijden Louis De Croes.

De “Wikkes van de Croes” was te Leest geboren op 27 november 1911 en gehuwd met Emerance Van Den Heuvel die hem twee kinderen schonk : Magda en Jean.

Wikkes en Emerance waren populaire figuren te Leest. Samen baatten ze jarenlang café ‘De Zwaan’ uit op de hoek van Dorpsstraat en Kouter (thans ‘Vivelamour’).

Emerance was een zeer gelovige, kindvriendelijke en gulle vrouw met het hart op de tong. Niemand klopte tevergeefs aan haar deur maar ook Wikkes hielp iedereen die hij kon helpen. Hij gaf zelfs anderen geld om een rondje te betalen en zei daarbij : ‘betaalt gij dat ! Ze moeten niet weten dat het van mij komt !’

Naast herbergier was Wikkes ook bierleverancier voor de Mechelse brouwerij Lamot wiens bier hij ook tapte. Hij  was bestuurslid van de N.S.B. en oud-krijgsgevangene 1940-45.

Hij was ook duivenmelker, supporter van Racing Mechelen maar vooral vaandrig van de Kon. Fanfare St.-Cecilia.

In Memoriam Vaandrig Louis DeCroes

“Vandaag brengt de Kon. Fanfare St.-Cecilia Mechelen-Leest haar vaandrig naar zijn laatste rustplaats. Deze man, deze mens die ruim 35 jaar voor de fanfare heeft opgestapt en voor het korps de weg baande op het platteland en in steden, in onze eigen gemeente, in het ganse Vlaamse land en zelfs buiten onze landsgrenzen, is niet meer !

Vooraan stapte hij wanneer de fanfare deelnam aan feestelijke optochten en ook wanneer er iemand van zijn kameraden naar zijn laatste rustplaats werd geleid Ontelbare keren heeft hij ons voorgegaan ! De ene keer was het vaandel feestelijk versierd, de andere keer was er een rouwsluier aan vastgeknoopt. De ene keer liep deze vaandrig met het hoofd fier geheven en het vaandel wapperend als een teken van levensvreugde, de andere keer met het hoofd neergeslagen en denkend aan een vriend die was heengegaan !

Vandaag bevond deze vaandrig zich waarschijnlijk voor de eerste maal achter de fanfare en deze keer maakte het muziekkorps de weg vrij om hem naar zijn laatste rustplaats te brengen.

Zoals de natuur troosteloos naar zijn winterslaap toeslentert, zo is ook Louis met stille trom van ons heengegaan. Bloemblaadjes en bladeren van de bomen beginnen in de nazomer van kleur te veranderen omdat ze zich gaan voorbereiden op hun naderende einde. En dan komt eens de dag dat de herfstwind, ofwel een briesje ofwel een storm, hen losrukt. Zo is het ook met Louis gegaan. In de nazomer begonnen de tekenen van zijn ziekte te verschijnen. Stilaan verdwenen zijn krachten tot hij dan op 9 november ll. een punt zette achter zijn welgevuld aards bestaan.

Voor onze vereniging is het dan toch de tijd van de vallende bladeren geworden, want in de loop van deze week is het al de tweede keer dat we een trouw lid én een goede vriend verliezen !

Beste vriend Louis, de muzikanten en de ereleden van onze vereniging zijn hier aanwezig om U een laatste hulde te brengen. Op ieder ogenblik, in om het even welke omstandigheden mocht onze vereniging beroep doen op uw daadwerkelijke hulp ! U verlangde hiervoor geen lofwoorden ! U volbracht uw taak in alle eenvoud ! Vooral de muzikanten zullen U missen, niet alleen als vaandrig maar vooral ook als aandachtig luisteraar die wekelijks naar de repetities kwam en urenlang kon zitten toekijken en toehoren ! U bent één van de weinigen die stap voor stap de muzikale kwaliteitsverbetering van onze vereniging heeft

meememaakt ! U zag en hoorde van week tot week hoe het groeide en bloeide. Die bloei en dat succes waaraan door iedereen werd gewerkt, waarvoor door elkeen ondenkbare offers werden gebracht, waren uw mooiste beloning en uw grootste voldoening ! U was er trots op erelid en vaandrig van de Kon. Fanfare St.-Cecilia Leest te zijn.

Uw heengaan is voor onze fanfare een groot verlies ! Maar wat is onze droefheid in vergelijking met het ontzaglijk leed van uw echtgenote en familieleden. Voor hen is uw heengaan een onherstelbaar verlies. U heeft steeds gezorgd voor uw gezin, niet alleen op materieel gebied maar op elk gebied ! De sfeer die U in uw gezin bracht, straalde uit over uw woonbuurt en verder ook in onze fanfare !

Diepbedroefde familie, uw echtgenoot, vader, grootvader of broer is niet meer ! Zijn aardse leven is voorbij, maar we zijn er zeker van dat hij voor eeuwig zal verderleven !

Duurbare familie, beste vrienden, uit erkentelijkheid voor datgene wat onze vriend Louis voor onze vereniging heeft gedaan, zal het vaandel dat door hem zo dikwijls én letterlijk én figuurlijk hoog werd gehouden, voor hem als afscheid neerbuigen en terwijl zullen wij allen samen nog enkele ogenblikken in alle stilte aan Louis denken. We zijn ervan overtuigd dat we met dit gebaar onze dank en onze eerbied uitdrukken, veel beter dan met miljoenen woorden, die we toch niet kunnen vinden !

Duurbare familie, wij delen in uw droefheid. Namens de Kon. Fanfare St.-Cecilia Mechelen-Leest bieden wij U onze innnige deelneming aan.

Beste vriend Louis, er is voor alles en voor iedereen een tijd van komen en gaan ! Ook voor ons die hier vandaag aanwezig zijn. Maar eens zullen we allen terug samen zijn. Ondertussen zullen we proberen verder te doen zoals U het zou gewenst hebben : met vriendelijkheid, met eenvoud, met eendracht, met solidariteit en met muziek !

Vaarwel, vaandrig van St.-Cecilia Leest ! Vaarwel, beste vriend Louis ! Rust zacht in vrede !”

(Toespraak van Stan Gobien bij het afscheid in de kerk op 13 november. ‘De Band’ november 82) 

-‘Wikkes van de Croes’ als werknemer van de Mechelse brouwerij Lamot.

-Vaandeldrager Louis De Croes voorop met de standaard van de Kon.fanf. st.-Cecilia op de schouder in 1979, op de begrafenis van Melanie Robijns. (Foto : ‘Leest in Feest’) 

-Vaandrig Louis De Croes.

1982 – 4 november : Overlijden  van Alfons Verbruggen (foto’s)

Pieter Alfons Verbruggen, beter bekend als ‘de Lange’ of ‘Fons van Zjein Schoen’ was te Leest geboren op 24 januari 1893 en hij overleed als weduwnaar van Maria Clotilda Leemans (°Heffen, 9/7/1891, +Leest, 31/12/1979) in het O.L.Vrouwziekenhuis te Mechelen.

Fons had, haast rechtover de ingang van de Sint-Niklaaskerk op de plaats waar later de zelfbedieningzaak ‘bij Julia’ zou komen, een café.

Om café ‘De Sportvriend’ (volgens LG : voordien ‘Bellevue’) binnen te raken moest er wel eerst een aantal trappen genomen worden. In het café hingen palmen van plaatselijke wielervedetten aan de muur. De ‘Lange’ was een echte sportliefhebber en vooral een wielerfanaat die dweepte met de Flandriens en die heimelijk bleef hopen dat een van zijn renners het ooit zo ver zou schoppen als Briek Schotte. Maar dat bleef bij ijdele hoop…

Herbergier was in feite zijn bijberoep, zijn hoofdbezigheid had ook met dranken te maken. Hij werkte voor de NV Seeldrayers uit Heffen en bezorgde met paard en kar dranken in de cafés.

Hij was eveneens een bekend kaartspeler en muziekliefhebber. De fanfare Sint-Cecilia nam zijn café vaak als vertrekpunt voor de uitstappen in Leestdorp omdat het na de tweede wereldoorlog het café was dat op de route van de leden-herbergiers van St.-Cecilia op een uithoek van de gemeente lag.

“Immer opgewekt en vol levensmoed, betekende hij menig keer een straaltje zon in het leven van medemensen…” dixit zijn doodsprentje.

“We herinneren ons nog dat Fons bijna steeds zijn ‘klak’ ophad en dat hij een bijzonder zachtaardig en vriendelijk man was. Toen er een twintigtal jaar geleden rijkswachtcontrole was en er een aantal te jonge muzikanten (17 jaar) in zijn café waren, mochten ze gaan schuilen in zijn kippenhok.” (‘Van Toeters en Trompetten’ nr.6 1982)

Zijn afscheidsrede werd uitgesproken door de penningmeester van de K. Fanfare St.-Cecilia Bert Robijns.

1982 – 6 en 7 november : “DE KOORD VAN SPINOZA” door Rust Roest

“Zaterdag 6 en zondag 7 november voerde de Leestse toneelgroep “Rust Roest” het toneelstuk “De koord van Spinoza” op. Dit stuk is de eerste opvoering van Rust Roest voor dit seizoen.

Dit speels ireëel poëtisch heimatspel werd gespeeld in drie bedrijven en werd geschreven door Fernand Handtpoorter.
Het stuk baadt in een licht bijbelse atmosfeer. De namen Marie, Petrus en Joannes zijn bewust gekozen : uit te beelden figuren in de jaarlijkse processie. Bovendien zijn er meerdere verwijzingen naar de bijbel.

Regisseur Guido Hellemans maakte een juiste keuze tussen het ter beschikking gestelde spelersmateriaal.

De decorbouw van Vik Diddens, Werner De Nijn, Stefan De Laet en Tony Baarendse lokte de bewondering van het publiek.

Het decorontwerp was van de hand van Stefan De Laet.

De kostumering werd verzorgd door Milos Van Stijvoort. De gepaste grimage werd gezet door Jean Albert en Vera Moernaut.

De muziek werd schitterend naar voor gebracht door Hilda Silverans en Karel Mertens.

Celien die werd vertolkt door Imelda Van der Hasselt, werd uitstekend uitgebeeld, evenals Claudia, vertolkt door Renilde Polfliet.

De ongehuwde kinderen van Celien, gespeeld door Marc Windelen, Marcel Verwerft en Liesbeth Cadee, beleefden hun rol volledig.

Sonja, vertolkt door Hilde De Kock, toverde met haar onberispelijke uitspraak het stuk om in een droom.

De figuratie van Karl Casteels en Hilde Van Dam gaf het bewijs uit het goede hout te zijn gesneden alsook deze van Toni Bertels, die de rol van Spinoza vertolkte.

Rust Roest kende twee succesvolle toneelavonden.

Spelers en regisseur kregen na hun optreden een staande ovatie van het publiek.

Zondag 14 november wordt een derde voorstelling gegeven in zaal Sint-Cecilia aan de Dorpsstraat te Leest.

       DDS”

(GvM,10/11/1982)

Traden op :

Renild Polfliet, Imelda Van der Hasselt, Hilde De Cock, Liesbeth Cadée, Hilde Van Dam, Marcel Verwerft, Toni Peeters, Marc Windelen en Dirk De Smet.

De techenische ploeg stond onder leiding van Fik Diddens.

Regie : Guido Hellemans.

Foto’s :

-‘Fons van Zjein Schoen’ op zijn drankenronde.

-Café ‘de Sportvriend’, tegenover de kerk van Leest.

-Een foto vol symboliek : Fons Verbruggen met pet naast zijn baas Guillaume Seeldrayers met hoed…

-De ‘cast’ en de medewerkers van Rust Roest. Zij brachten ‘De Koord van Spinoza’.

1982 – November : Actie Veilig Verkeer door Werkgroep Leefmilieu Leest

            Leefmilieu Leest bezorgde elke Leestenaar een enquêteformulier samen met

            een aantal voorstellen voor een veilig wegverkeer voor kinderen.

            Die enquête was bedoeld om de verkeersproblemen rond de dorpskern en de

            toegangswegen beter te leren kennen en om het nut van enkele voorgestelde

            wijzigingen na te gaan.

            Tevens nodigde Leefmilieu de dorpsmensen uit hun eigen verkeersproblemen

            in hun leefomgeving na te gaan en eigen voorstellen te doen en opmerkingen

            neer te schrijven. De schooldirecties steunden de actie door de ingevulde

            enquêteformulieren mee te helpen inzamelen .

            (DMW,9/12/1982)

1982 – November : De KWB vergezelde Sinterklaas (foto)

            Naar jaarlijkse traditie bezochten Sinterklaas en zijn knecht Piet de brave

            kinderen van Leest, dit op uitnodiging van de plaatselijke KWB.

            Nadat ze hun talrijke wensen aan de heilige man hadden geuit, kregen ze

            lekkers en het was zo koud dat de Sint niet verlegen zat om een druppeltje…

1982 – November : “ALLE CARROSERIEHERSTELLINGEN – UITBLUTSEN EN RECHTEN

            PISTOOLSCHILDERWERK

            PERSONENWAGENS – VRACHTWAGENS – ANTIROESTBEHANDELING

                                          Robert HOLEMANS

                        CARROSSERIE - SERVICESTATION

            Pastoor De Heuckstraat 10 2931 Leest (Zennebrug)

            (gebuste folder)

1982 – Maandag 1 november : Bloemenhulde aan het monument aan de kerk

Op uitnodiging van het stadsbestuur diende de K.F. St.-Cecilia na de bloemenhulde de ‘Vlaamse Leeuw’ en het ‘Vaderlands Lied’ te spelen.

(omzendbrief 19/10/82)

1982 – 2 november – Het Laatste Nieuws :

            REUZENOOGST IN TUINTJE TE LEEST

            Twee ton bieten op 35 vierkante meter.

“Het is voor de landbouwers in het Mechelse zeker geen geheim : 1982 is een uitstekend bieten-jaar. En het zal geen opzien baren dat er op hun bietenveld her en der een uitzonderlijk exemplaar het levenslicht ziet van om en bij de 10 kilogram.

Bij Toon Lamberts, aan de Kouter 20 te Leest, liggen de kaarten helemaal anders.

In de eerste plaats is Toon geen landbouwer. Hij verdient zijn dagelijks brood in een metaalbedrijf aan de Rijksweg Brussel-Antwerpen, te Breendonk.

Eens deze arbeidstaak verricht begint voor Toon pas het leven.

Zijn tuin puilt uit van de groenten.

Om dat allemaal piekfijn te onderhouden dient er heel wat handenarbeid verricht.
Het is zijn hobby.

Buiten groenten houdt de Leestenaar er nog tientallen konijnen, kippen, geiten en zelfs een varken op na. Om de wintertijd door te spartelen en zijn troeteldiertjes tijdens deze periode niet alle dagen met brood te voeren, zaait hij al enkele jaren een bietenveldje vol. De oogst is dit jaar verbijsterend groot. In die mate dat hij op een veld van nauwelijks 35 vierkante meter groot, nu... meer dan 2 ton voederbieten zal kunnen oogsten.

Bijna al deze bieten zijn kolossen van 15 kg en meer.

Men kan hier beslist spreken van een uitzonderlijke oogst.

Toon Lamberts over zijn reuze-oogst : “Het normale gewicht van een voederbiet is ongeveer 5 kg. Ik bemestte mijn grond zoals ik dat vorige jaren deed. Nooit gebruik ik enig sproeimiddel. Mijn grond wordt nog bewerkt zoals onze grootouders dat hebben gedaan. Een speciaal motief voor deze oogst zou ik niet kunnen geven.”

Hoe dan ook, Toon Lamberts zit met kanjers van bieten.

Zijn konijnen, geiten en zijn varken kunnen er op rekenen dat er deze winter meer dan eens biet op het menu zal staan.

     Leo De Nijn”.

-Dank zij de KWB kregen de kinderen van Leest bezoek van de Sint.

-De folder van Robert Holemans

-Toon Lamberts met zijn reuzenbieten.

1982 – Zaterdag 30 oktober : Huldiging Boerenfrontvoorzitter Henri Van den Heuvel

Tijdens een uitgebreid feestmaal in de zaal Sint-Cecilia werd de voorzitter van het Boerenfront Henri ‘Heinke’ Van den Heuvel gehuldigd. ‘Heinke’, 66 intussen, stichtte in 1937, samen met zijn vrienden bestuursleden Antoon Polspoel, Remy Bradt, Constant Daelemans, Corneel Verbeeck, Constant Gobien en Lodewijk Nuytkens de afdeling Leest van het Boerenfront. Deze afdeling ontstond nadat de boeren van Heist-op-den-Berg in opstand waren gekomen tegen de armoeprijzen die voor de aardappelen werden uitgebetaald.

Henri Van den Heuvel was 21 toen hij z’n intrede deed in de afdeling Leest van het Boerenfront. Samen met zijn bestuursploeg werd hij voor zijn 45-jarige inzet als bestuurslid gevierd. De feestrede werd uitgesproken door Karel De Decker uit Willebroek. (HLN,28/10/1982)

Dezelfde krant van 9 november :

Breugeliaanse viering van voorzitter – BOERENFRONT LEEST IN FEEST

“De afdeling Leest van Het Boerenfront, die in 1937 naar aanleiding van de lage prijzen die voor de ‘vroege patatten’ werden betaald, gesticht werd, heeft in zaal ‘St.-Cecilia’ van de ‘Blekken’, het feit gevierd dat Henri Van den Heuvel, de huidige voorzitter, reeds 45 jaar als bestuurslid in die afdeling zetelt.

Het bestuur had er dan ook aan gehouden, om op het voorstel van Louis Van Kerckhoven, algemeen voorzitter van Het Boerenfront in te gaan en Karel De Decker, reeds jaren medewerker aan het strijdorgaan van deze beweging, als feestredenaar te vragen.

Ook Eugeen Adriaenssens, auteur van ‘Bakkeske’, dat in 1980 als vervolgverhaal in Het Boerenfront verscheen, was aanwezig.

De bijna 200 genodigden werden er op een Breugelmaal vergast, gaande van soep met ballekens, naar een hoofdschotel waarvoor men het duurste restaurant nog zou voorbijlopen…

Marcel De Prins, die de gevierde voorzitter vootreffelijk verving, sprak het welkomwoord uit.

In een bij momenten ironisch gekruid relaas, bracht hij een beeld van de dingen waaraan Het Boerenfront zich tijdens de voorbije jaren had opgetrokken en waarmede het zich ook had beziggehouden. Hij bleef stilstaan bij de vlaginhuldiging in 1947 en bij…de biertap die de afdeling in 1949 meer dan 5.000 fr. had opgeleverd. Hij had het over teerfeesten, bals, uitstappen en voordrachten, waarna hij de persoon van Henri Van den Heuvel belichtte die vlak na de oorlog voor de heropstanding van de haast ingedommelde afdeling had gezorgd.

Karel De Decker noemde Henri Van den Heuvel geen meeloper maar een leider met boerenverstand, die in 1958, via de lijst van de ‘Blekken’ gemeenteraadslid werd, om later van in 1964 tot met de fusie, schepen van Leest te zijn. Hij besloot z’n toespraak, na de gevierde man van boerenadel te hebben genoemd met de woorden dat hij als de ‘leste’ van Leest, de beste was en in die zin een man om te eren !

Na het applaus kreeg Henri Van den Heuvel uit handen van dd. voorzitter Marcel De Prins, een tinnen schotel. De gevierde riep, na de warme woorden van z’n vriend Jef Verbeeck te hebben aanhoord, het bestuur bij zich omdat zij hem allen tijdens die jaren zo goed hadden geholpen. Karel De Decker maakte de gehuldigde attent op het feit dat hij die tinnen schotel als symbolisch geschenk moest aanzien, omdat zijn vrienden bestuursleden Marcel De Prins, Constant Van Alsenoy, Victor Alewaeters, Jef Verbeeck, Jef Smets en Remy Emmerechts geen ‘blekken’ schotel hadden gevonden.

Nadat  mevrouw Eugeen Adriaenssens aan de geachte voorzitter een luxe-exemplaar van ‘Bakkeske’ had overhandigd, zat het officiële gedeelte er op. De gevierde voorzitter liet de glazen, op zijn kosten, nog eens vullen. Wd.”   

Het Nieuwsblad (18/11/1982) :

            Boerenfront huldigde “Heinke” Van den Heuvel

“LEEST – “Het grote feest door dienstdoende voorzitter Marcel De Prins, door Constant Van Alsenoy, Victor Alewaeters, Jef Verbeeck, Jan Smets, Remi Everaerts e.a. op gang gebracht, dankt zijn ontstaan in eerste instantie aan...”de vroege patatten”, die zowel in de geschiedenis van Het Boerenfront, als in het leven van Henri Van den Heuvel en zijn Leestse vrienden, een grote rol hebben gespeeld...” aldus “Boerenfront”-medewerker en gastspreker Karel De Decker tijdens de huldeviering van voorzitter “Heinke” Henri Van den Heuvel, die al ruim 45 jaar deel uitmaakt van de Leestse afdeling van Het Boerenfront en samen met zijn bestuursploeg de belangen van de Leestse landbouwers al die jaren naar best vermogen verdedigde.

Om die 45 jaar belangloze inzet voor erkenning en waardering van de boerenstiel werd Henri Van den Heuvel – In ’58 op de lijst van de “Blekken” in Leest als raadslid verkozen en van ’64 tot ’76 schepen- samen met zijn echtgenote Francine in een met vrienden en leden-Boerenfronters gevulde Sint-Ceciliazaal in Leest, feestelijk gehuldigd.

Van letterkundige Eugeen Adriaensens kreeg hij een luxe-exemplaar van het onlangs uitgegeven succesboek “Bakkeske” dat als vervolgverhaal in het weekblad “Het Boerenfront” is verschenen.

Het Boerenfront vond zijn ontstaan in Heist-op-den-Berg toen in volle crisistijd in juli ’36 op de vooropgestelde prijs van 30 frank, de boeren maar 5 tot 6 frank kregen voor 100 kg vroege aardappelen.

Prosper Busschot, Stanne Gobien, Lowie Nuytkens, Frans Huyghe, Victor Schaerlakens, Corneel Verbeeck en Jan Maes waren de eerste Leestse boeren die de plaatselijke Boerenfrontafdeling vorm zouden geven.

Louis Van Kerckhoven werd hun eerste leider en algemeen voorzitter die tal van vergaderingen kwam geven in Leest.

In ’36 werd bij Peer Van den Eede in lokaal “Boerenhandel” (zie foto) de afdeling Leest van Het Boerenfront opgericht.

Voorzitter werd Victor Schaerlaekens omringd door de bestuursleden Antoon Polspoel, Remy Bradt, Constant Daelemans, Constant Gobien, Lodewijk Nuytkens en Henri Van den Heuvel.
Met de eerste grote boerenbetoging in ’36 te Heist-op-den-Berg was ook de Leestse afdeling present.

In juni ’39 organiseerde Het Boerenfront een algemene protestbetoging tegen de te lage prijzen in de landbouwsector. Een manifestatie die door ruim 30.000 boeren werd bijgewoond.

Hard Labeur

Tijdens de oorlogsjaren en na de bevrijding moest terug aan de opbloei van Het Boerenfront gewerkt worden. Voor het eerst verscheen ook het wekelijkse verenigingsblad “HB”. Juist in deze moeilijke periode kon beroep worden gedaan op Henri Van den Heuvel, die als jongste zoon uit het landbouwersgezin Van den Heuvel-Verdickt hard labeur kende en op 20-jarige leeftijd als bestuurslid de plaatselijke Boerenfrontafdeling mee opbouwde.

In ’47 werd het vaandel van de afdeling ingehuldigd.

Nauwelijks twee jaar later werden al ruim 94 leden geteld.

Naast het harde werk op het veld en op de boerderij was er bij de Boerenfronters ook nog tijd voor leute en plezier.

In ’49 werd op een “biertap” en bal voor 5.333 frank en 25 centiemen opgedronken en kon er in ’55 nog gefeest en geteerd worden aan de prijs van 30 frank per deelnemer.

In juli ’56 werd te Heist-op-den-Berg het 20-jarig bestaan gevierd. De bestuursploeg bestond toen uit voorzitter Victor Schaerlaekens, schatbewaarder Constant Daelemans en bestuursleden Jan Maes, Jozef Van Kerckhoven, Constant Gobien, Jan De Smedt, Heinke Van den Heuvel en Constant Busschot.

In ’58 kwam bestuurslid Jan Maes plots te overlijden en werd Emiel Maes tot voorzitter gekozen. Frans Van Den Broeck kreeg een plaatsje als ere-voorzitter.
In die periode werd er in de Leestse afdeling hard gewerkt.

Er werden spreekbeurten georganiseerd met Ludo Sels die kwam praten over ziekten onder de gewassen, er stonden ook uitstappen op het programma naar Hoei en Luxemburg.
Het aantal leden begon te verminderen samen met het verdwijnen van de landbouwbedrijven.

In ’72 werden nog 56 leden geteld, nu tien jaar later, nog 40.

Hulde

Het eigen landbouwbedrijf gaf Henri Van den Heuvel in handen van zoon Frans, wat niet wil zeggen dat vader “Heinke” niet op de hoogte blijft van het boerenleven in zijn gemeente.

Het Boerenfront als organisatie om de samenwerking tussen de landbouwers onderling te bevorderen is een “must” weet Henri Van den Heuvel. Als voorzitter volgde hij Miel Maes op, een functie die hem als het ware op het lijf is geschreven.

“Henri Van den Heuvel is een leider met inhoud en met allure. Hij is een mens van goeden wil. Hij is, en hier wil ik met de woorden van algemeen voorzitter Louis Van Kerkhoven besluiten, altijd een man van de daad geweest die liever de hand aan de ploeg sloeg dan tafelspringer te zijn. Hij heeft samen met de vele boeren die ons zijn voorgegaan en die wij op 1 november herdenken, de spitse ploeg van Het Boerenfront altijd door de meest rechte voren gedreven...

Henri Van den Heuvel is een man van adel. Hij is een man van boerenadel...”

aldus besloot Karel De Decker deze feestavond van de Leestse Boerenfronters.

            RSM”

‘Heinke van Tien’ of ‘Speleman’

“Henri Van den Heuvel werd te Leest geboren in 1916 als jongste in het landbouwersgezin Van den Heuvel – Verdickt. Hij werd leerling-muzikant in 1930 en mocht met de fanfare meespelen in 1933. Hij bleef muzikant tot 1977 en moest noodgedwongen het musiceren stopzetten omwille van een ongeval op zijn landbouwbedrijf.

‘Heinke van Tien’ heeft in zijn jonge jaren hard moeten werken omdat zijn vader vrij vlug overleed. Samen met zijn moeder moest hij het bedrijf rechthouden en hij werkte zich dan ook de ziel uit het lijf.

In 1936 hielp hij het Boerenfront oprichten en werd hij er het jongste bestuurslid. Later werd hij in opvolging van Emiel Maes voorzitter van deze vereniging.

In 1939, op de vooravond van de tweede wereldoorlog, werd hij gemobiliseerd.

In 1941 trad Heinke in het huwelijk met Francine De Hertogh.

In 1958 werd hij door het fanfarebestuur gevraagd zich kandidaat te stellen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Hij werd direct verkozen en was vanaf 1959 gemeenteraadslid. In 1965 werd hij schepen van openbare werken en hij bleef dat tot de fusie met Mechelen. ‘Heinke’ was de ‘chef de pupiter’ van de cornetten. Hij werd op de Leest-Heide en zelfs ver daarbuiten ‘speleman’ genoemd. Vermoedelijk is hij aan deze bijnaam gekomen omdat hij vaak ’s avonds oefende en zijn cornetmuziek liet klinken over het Hertsveld. Een beetje later begon Frans Van der Auwera dan op zijn bugel te repeteren en volgden nog andere muzikanten hun voorbeeld. In de vijftiger en zestiger jaren was de fanfaremuziek op de Heide als het ware niet uit de lucht…

Heinke was en bleef vooral een ‘volksvriend’, ook toen hij in de gemeentepolitiek was gestapt. Hij kon het goed verdragen dat sommige familieleden hem ‘schepen van water en wind’ noemden ondanks het feit dat de zorg voor ‘de binnenwegen en de landbouwwegen’ één van zijn prioriteiten was, zorgde hij ervoor dat de grachten en de bermen goed onderhouden werden.

Heinke kon moeilijk tegen ruzie en tweedracht. Als er wat heibel was, greep hij op een zachte manier in zodat alles binnen de kortste keren terug in orde kwam. Toen Constant Van Alsenoy in Leest kwam wonen, werden ze direct goede vrienden. Na de repetitie, en die duurde toen tot omstreeks halftwaalf, konden ze nog uren babbelen over het werk op het veld en over de manier waarop de rechten van de landbouwers en hoveniers beter konden gevrijwaard of verdedigd worden.

Henri Van den Heuvel was ongetwijfeld een waardig en echt Ceciliaan.”

(Stan Gobien : ‘Leest in feest’)

‘Heinke van Tien’ was te Leest geboren op 8 oktober 1916 en hij overleed in het Imeldaziekenhuis te Bonheiden op 28 april 1987.

Naast voorzitter van het Boerenfront was hij ook Ere-schepen van de gemeente Leest, Ere-lid van de Kon.Fanfare St.-Cecilia, oudstrijder van 1940-45 en vereerd met verschillende eretekens.

Heinke was gehuwd met Francine De Hertogh (°Kapelle-op-den-Bos 30/7/1917, +Leest 12 november 2007).

“Zoals hij geleefd heeft, in alle eenvoud en stilte, zo is hij van ons heengegaan.

Zijn werklustig en verdienstelijk leven, zijn humor en goedheid in de omgang zullen steeds een dankbare herinnering in ons oproepen.

Zijn lijden heeft hij geduldig gedragen. Sterven was voor hem geen schrikbeeld, wel een verlossing.

Hij was een zorgzame vader, een voorbeeld van stille werkzaamheid…”

(Mooie woorden uit zijn doodsprentje)

-Café ‘Boerenhandel’ van Pierreke Van den Eede op de Juniorslaan waar de afdeling Leest van het Boerenfront werd opgericht. Foto van de jaren ’50.

-Historische foto van Henri Van den Heuvel. In 1971 hadden de ‘Blekken’ zijn stem nodig in de gemeenteraad voor onder meer de benoeming van Stan Gobien tot schoolhoofd. ‘Heinke van Tien’ was toen gehospitaliseerd en werd dan maar met bed en al naar het gemeentehuis gebracht…

-‘Heinke’ Van den Heuvel met zijn echtgenote Francine De Hertogh.

-Een gelukkige “Heinke van Tien” met zijn tinnen schotel.

-Francine De Hertogh, echtgenote van ‘Heinke van Tien’.

1982 – Vrijdag 15 oktober : 5^e Grote KWB-Kaartwedstrijd

            In “Ons Parochiehuis” Kouter te Leest, met voor 30.000 fr aan waardevolle

            prijzen.

            Iedere tafelwinnaar won ook een prijs. Deelname : 80 frank.

            De Breendonkenaar Jan Van Gompel haalde het van de 284 deelnemers

            (71 tafels) voor Gaston De Schouwer en Louis De Bleser, beiden uit Leest.

            (flyer onderaan)

1982 – Zaterdag 16 oktober : KVG-Zennevallei Leden-Vriendenavond

            Programma :

            -18 uur : Mis in de parochiekerk.

            -19 uur : Feestmaal in de parochiezaal te Leest.

                          (aperitief, tomaat-garnaal, kip met appelsien, bananensplit...)

            -21 uur : Muziek en dans.

            Kostprijs : 350 fr per persoon.

1982 – 21 oktober – De Mechelse Week : Gesprek met V.V. linksbuiten Hans Schöning.(foto)

“Na de verdiende overwinning tegen leider Itegem kon De Mechelse Week even een praatje maken met de uiteraard tevreden Leestse speler Hans Schöning. Deze Duitse aanvaller (linksbuiten) speelde lang voor Racing Mechelen en vorig seizoen bij Racing Jet. Hij werd samen met William Selleslagh (ex K.V.Mechelen) aangetrokken om Leest te versterken en om publiek te trekken. We vroegen hem een vergelijking te maken tussen het nationaal en het provinciale voetbal in België.

Schöning : ‘in provinciaal wordt er uiteraard minder gevoetbald en meer gevochten. Het staat technisch op een lager niveau. Het grote nadeel van het provinciaal voetbal is dat de spelers bijna allemaal een volledige dagtaak hebben, zodat de trainingen alleen ’s avonds kunnen plaatsvinden. Men moet dan met de hele groep ineens trainen en men komt nooit tot individuele trainingen, die noodzakelijk zijn om de persoonlijke tekortkomingen weg te werken. Verder is het wel zo dat het peil (voetbaltechnisch) in de provincie Antwerpen hoger ligt dan elders.’

D.M.W. : ‘Word je niet harder aangepakt door de tegenstander ?’

Schöning : ‘Ik moet toegeven dat deze wedstrijd wel erg hard was, maar persoonlijk geloof ik niet dat ik geviseerd word door de tegenstander. Wel door de scheidsrechters : die willen persé tonen dat een voetballer die uit nationale komt ook naar hen moet luisteren. Ze willen de baas spelen over ons en overdrijven dan wel eens.’

D.M.W. : ‘Wat vind je van Leest als ploeg ?’

Schöning : ‘Dit is de meest gezellige club van al degenen waarin ik al speelde, de sfeer is enorm, ik ben hier heel graag.’

D.M.W. : ‘Wat zijn de verwachtingen voor dit seizoen ?’

Schöning : ‘Wij eindigen ongetwijfeld bij de eerste vijf ! En als we gespaard blijven van langdurige kwetsuren, kunnen we zelfs meedoen voor de titel ! Het nadeel is dat we een kleine kern hebben. Maar zoals we vandaag gespeeld hebben, met zoveel inzet en karakter, zo moeten we alle matchen spelen ! Met die mentaliteit kunnen we ver komen !’

Schöning wordt bij ons vandaan getrokken. We kunnen hem nog net feliciteren met deze overwinning en hem en zijn ploeg, Leest, het beste wensen voor dit seizoen : dat zij nog vaak mogen spelen als vandaag. De afwezigen hadden weer eens ongelijk !” (E.G.)”

1982 – 22 oktober : Bezoek aan de Bakker

Die dag brachten leerlingen van de Stedelijke Lagere School een bezoek aan bakkerij Hellemans in de Dorpstraat.

Natach

a, Veronique, Alain, Herman en Peter Emmeregs brachten daar in hun schoolkrant volgend verslag over uit:

“Wij zijn naar de bakkerij geweest op 22 oktober 1982, bij Hellemans te Leest.

Wij zijn er naartoe geweest om te weten hoe dat ze een brood bakken.

Het is een moderne bakkerij. Als we bij Hellemans kwamen, mochten we eerst naar het uitstalraam gaan kijken. We zagen er allerlei soorten brood. Dan mochten we in de bakkerij zelf gaan kijken. Om brood te bakken hebben we deeg nodig. Het deeg bestaat uit : bloem, water, gist, zout, vetstoffen en suiker. Dan doet de bakker alles in een trog. Daar wordt het gekneed met de kneedmachine. Vervolgens doet de bakker het deeg in een machine en wordt daar in het juiste gewicht verdeeld. Een gewoon brood weegt 900 gr. Dan moeten de broden eerst rijzen vooraleer ze in de oven geplaatst worden.

Men bakt niet alleen brood, maar ook gebakjes, broodjes, koeken, taarten en stokbrood.

Ook hebben we gezien hoe ze gebakjes maken. Er werd ook marsepein gemaakt waar we allen een stuk van kregen. Op het einde van het bezoek kregen we van de bakkerin nog een snoepje.

Het bezoek aan de bakker heeft ons veel bijgeleerd.”

1982 – Zaterdag 23 oktober : K.F.Sint-Cecilia luisterde een gala-concert op

Het C.I.S.M. (Internationaal Muziekverbond van Europa) kreeg op zijn congres in Sint-Niklaas een gala-concert aangeboden. Het eerste gedeelte van dit concert werd verzorgd door de Kon. Fanfare St.-Cecilia uit Leest. Een hele eer.

Via een omzendbrief kregen de fanfareleden volgende onderrichtingen mee :

-optreden in een volledig uniform : uniformjas en broek of rok, een wit hemd met de fanfaredas. Voor de mannelijke muzikanten : zwarte kousen en zwarte schoenen. Voor de vrouwelijke muziekanten : witte kousen of nylons en zwarte schoenen.

-instrumenten netjes gepoetst en volledig in orde.

-muziek opgeborgen in de mappen. Misschien is het best dat de dirigent de uit te voeren werken voor dit concert laat rangschikken op de repetitie.

Er werden twee voorbereidende repetities ingelast want er zou iemand komen van de Koninklijke familie.

Men vertrok vanuit Leest met twee bussen. De muzikanten en drumbandleden reisden gratis, de ereleden betaalden 160 frank.

(Omzendbrief 19/10/1981)    

1982 – 29 oktober : Hypnose-Avond te Leest

            Organisatie : Vevoc.

            Te gast was het artiestenduo “Rogandros en Heremitso” uit Zonhoven, een

            nog jong tweetal, dat hypnose enerzijds als amusement wist aan te wenden

            maar hetzelfde gegeven buiten de amusementswereld ook als wetenschap

            benaderde.

“…Robert Piccart, die achter ‘Rogandros’ schuil gaat : ‘we distanciëren ons helemaal van de beroepsmatige hypnotiseurs. Voor ons blijft hypnose een therepeutisch hulpmiddel naast vele anderen. Hypnose is dus zeker geen wondermiddel, wat sommigen er ook mogen van verwachten.’ Zowel Piccart als zijn collega Boonen zijn beroepshalve aan jeugdzorg in Limburg verbonden…” (GvM, 29/10/1982)

Het verslag daarvan verscheen in  ‘De Band’ van januari 1983 :

 “Hypnos was nu eenmaal de God van de slaap in de Griekse mythologie, en dank zij hem kennen wij de hynose, wat wordt uitgelegd als zijnde een magnetische, kunstmatige, door de wil van een ander opgewekte slaap : een zenuwslaap.

Op de bewuste vrijdagavond zijn de talrijke aanwezigen er getuige van geweest dat het werkelijk mogelijk is iemand volledig onder invloed te brengen. Misbruik of amusement ?

Een vraag die we in het midden laten. In ieder geval de twee hypnotiseurs uit Zandhoven hadden blijkbaar de bijzondere gave hun wil aan anderen (slachtoffers) op te leggen.

Wat de dagen voordien in Leest en omgeving werd aanzien als opgezet spel, kul, larie en apekool, bederiegerij, daar stond men nu vol bewondering en nieuwsgierigheid van te genieten.

Voor de pauze werden een aantal slachtoffers naar boven gelokt.  ‘Slachtoffers’, of hebben zij misschien genoten van een diepe ontspannende rust ?! Eén zaak werd al gauw duidelijk, iedereen is niet vatbaar voor de suggesties van zijn hypnotiseur, zeker niet als men zelf niet mee wil werken.

Het werd pas een deugddoende avond na de pauze toen echte bravourstukjes ten tonele werden gebracht. Zoals Hans De Neve, die zich volledig in de ban liet brengen door geheimzinnige gebaren en toverspreuken. Een diepe slaap was overhem neergedaald…en toen ging hij al fluitend een denkbeeldige garagedeur schilderen, om daarna moe te worden en met een afgedankte pantoffel met een koord eraan, de zaal rond te wandelen met het gedacht dat het een Afghaanse windhond was. Water werd wijn, en wijn werd bier, bier werd melk, en melk werd afwaswater om het dan uit te spuwen.

Andere slachtoffers aten zelfs een ui op, in de gedachte dat het een appel was. We waren zelfs getuige van een ware veldslag tussen indianen en cowboys. Zelfs de zin om een sigaret te roken werd hen afgenomen.

Dat hypnose ongekende mogelijkheden te bieden heeft, was af te leiden uit de denkbeeldige gezichtsbeelden die de gehypnotiseerden voor ogen kregen. Gans de zaal zat plots vol kaboutertjes, die dan opeens poedelnaakt werden. Alle dames hadden het zelfs zo warm dat ze het best vonden in bikini plaats te nemen, tot grote vreugde van de ‘slachtoffers’ die plots verstokte gluurders werden. Ook het wiskundig stelsel werd overhoop gehaald want het geluksgetal zeven werd voortaan ‘poezewoefke’. Tarzan heeft de avond ook tal van niet te evenaren kreten geslaakt, tot grote verbazing van de toehoorders.

Duidelijk is het die avond wel geworden, ’t waren geen twee konkelaars die twee mannen uit Zandhoven. Hypnose bestaat echt, hoe ongeloofwaardig het ook mag lijken.

Achteraf werd er dan ook druk nagepraat, niet alleen over de komische situaties die zich die avond hebben afgespeeld, maar ook over de heilzame werking die de hypnose kan hebben bij aanwending in de geneeskunde. Ook boosaardige plannen werden gesmeed, moest hypnose aangewend worden in de politieke en militaire kringen.

’t Was fijn zo, echt een schot in de roos, met dank daarom aan de inrichters, hypnotiseurs, gehypnotiseerden en toehoorders.”  

-De flyer van de KWB met de aankondiging van de 5^de grote Kaartwedstrijd.

-Hans Schöning tijdens zijn Racing-periode.

Vervolg kiespropaganda :

P.V.V.

Deze lijst werd aangevoerd door Luc Van de Velde, gevolgd door Raymond Vanderwaeren en René Blavier. Marcel Diddens nam de 18^de plaats in en Emiel Vloebergh stond op 29.

Marcel DIDDENS Comité

H. Speecqvest 64, Mechelen              Beste Dorpsgenoot,

“Was het maar waar ! Waren Leest, Heffen en Hombeek maar een dorp gebleven. Die tijd is echter reeds jaren voorbij, dank zij het CVP-SP bestuur. Nu moeten wij trachten met uw hulp er het beste van te maken, alles in het voordeel van onze dorpsgemeenschappen.

De tegenstrevers van Marcel DIDDENS gokken nu maar : Marcel is kandidaat, Marcel is geen kandidaat, hij zou niet mogen van…wie, vertelt men er niet bij !

MARCEL DIDDENS IS NIET KLEIN TE KRIJGEN.

Beste vrienden wij kunnen het u verzekeren, Marcel DIDDENS is uw kandidaat op de P.V.V.-lijst bij de aanstaande verkiezingen, dit tot groot spijt van wie er een dik pak voorkeurstemmen zal moeten aan afgeven !

Wij, dit wil zeggen het ‘Marcel DIDDENS Comité’ heeft besloten, na de verkiezingen wanneer Marcel gemeenteraadslid zal zijn, er een reuzefeest van te maken samen met de sympathisanten. Zorg dat U er bij bent !

Teneinde, vanaf nu reeds onze maatregelen te kunnen treffen vragen wij U als sympathisant van Marcel, voor 15 september 1982 de som van 20 frank over te schrijven op P.R….. of op B.B.L. nr…. van L. De Greef te Mechelen als deelname aan de pret.

MECHELEN, DE DUURSTE STAD VAN VLAANDEREN…WIJ ZIJN HET BEU !

‘Ondanks de harde crisistijden zijn er toch nog gemeentevaderen die menen dat zij de kiezers moeten paaien met nieuwe ‘realisaties’. Burgemeester Jos Vanroy is er nog zo één van de ouwe stempel ! Lintjesknippen is zijn devies. Met de gemeentelijke verkiezingen in het verschiet heeft dit omhooggevallen ACV-ken een aantal inhuldigingen  opgespaard voor de komende cruciale septemberweken. Negen (9) keren zal Jos schaar en lint hanteren om onze mensen via de lokale pers kond te doen van zijn leiderscapaciteiten. Dat Mechelen tegen een schuldenberg van verschillende honderden miljoenen aankijkt en virtueel failliet is, is natuurlijk nieuws voor nà 10 OKTOBER’. (’t Pallieterke nr. 33 van 19/8/82)”

Kouter 152 Leest – Mechelen             Geachte Kiezer,

Voor U ben ik zeker geen onbekende. Als vriend of goede kennis konden wij steeds elkaar vertrouwen  en als het erop aan kwam hebben wij wederzijds onze belangen behartigd.

Van mijn kant meen ik zelfs dat ik U nooit heb teleurgesteld.

Thans durf ik dan ook op uw genegenheid beroep doen om bij de komende gemeenteraadsverkiezingen een voorkeurstem op mijn naam  uit te brengen en eveneens aan uw familieleden en vrienden te vragen hetzelfde te doen.

HET ZAL U NIET SPIJTEN !

Wat mijn politiek programma betreft verklaar ik U kort en bondig :  een stad dient bestuurd te worden als een serieus huishouden waar men de tering naar de nering stelt.

Met veel dank.

Marcel DIDDENS  18^de kandidaat op lijst 17 van de P.V.V.  

S.P.

De lijst van de socialisten werd aangevoerd door Jef Ramaekers, gevolgd door Georges Joris en Hilda Vanderaerschot. Jef Vloebergen stond op de 15^de plaats.

Dit is de kandidaat van Leest

15^de kandidaat SP-lijst : Jef Vloeberghen, Ten Moortele 5, 53 jaar.

Jef is paswerker bij “den Eternit” waar zijn minzame verschijning door de werkmakkers steeds gewaardeerd wordt. De Leestenaars kennen Jef als bestuurslid-muzikant van de Kon. Fanf. Sint-Cecilia, een functie die hem ook in de gemeentepolitiek bracht.

Nu is hij uittredend lid van de Mechelse gemeenteraad, waar hij zonder aan ‘facade-poitiek’ te hebben gedaan steeds de belangen van zijn medeburgers wist te behartigen.
Jef is niet die breedsprakerige hoogschreeuwer, maar eerder de stille werker, die publiciteit niet tot de hoogste waarde heeft gemaakt.

Sinds 1945 nemen de socialisten deel aan het bestuur van de Stad Mechelen. Op de laatste zes jaar na hadden wij ook het burgemeesterschap nl. wijlen Minister van State Antoon Spinoy, nadien Désiré Van Daele.

Wij weten beter dan wie ook, dat niet alle vraagstukken en toestanden in deze Stad een oplossing kregen.

Wel menen wij er toch te mogen aan herinneren, dat wij na de bevrijding een Stad in handen namen die één puinhoop was. Er was geen enkel gebied waar niet alles nog moest gedaan worden. Er werd werk van gemaakt.

LEEST is Leest gebleven, zelfs na de fusie met Mechelen. En dat is maar goed ook. Weinig gemeenten bezitten immers zo’n mooi landelijk karakter. Dat moeten we zeker behouden.
Een mooie gemeente, maar ook een gemeente met enkele VERKEERSPROBLEMEN. Zo stelt men de vraag welk “tracé” er moet gekozen worden voor de VINKSTRAAT. Een wijziging dringt zich op, waar welke ? Wij verbinden ons ertoe dit probleem rechtstreeks met alle betrokkenen uit te praten. Wel vinden we dat het landelijk karakter van de wegen moet behouden blijven, zeker wat betreft de Rennekouter. Ook aan de JUNIORSLAAN stellen zich heel wat problemen. Een VOETPAD is daar noodzakelijk en ook de HERSTELLING van de vernauwing. En laat ons het belangrijkste probleem niet vergeten : de RIOLERING. Niet alleen de riolering van de Juniorslaan, maar ook het inbuizen van de open rioleringen in de straten willen wij vooraan op ons lijstje plaatsen. Hier moet dringend wat aan gedaan worden.

Leest kan fier zijn op een flinke GEMEENTESCHOOL. Daaraan mag niet geraakt worden, integendeel, ze moet nog verder uitgebouwd worden. Wat Leest niet heeft, maar zeker moet krijgen, is zijn eigen BIBLIOTHEEK. En dat kan. Zelfs zonder grote uitgaven. Een bibliotheek met een leeszaaltje dat ook voor CULTURELE ACTIVITEITEN kan gebruikt worden komt er.

Niet iedere wijk kan natuurlijk een sporthal hebben, maar te Leest is er ruimte voor een VRIJETIJDSPARK , met een pleintje voor volley en basket, met rustbanken en kaarttafeltjes…Een echt vrijetijdspark, waar zowel jong en oud rust en ontspanning kunnen vinden. Dit alles kan tot stand worden gebracht aan de KERKENBLOKWEG.

Wat SPORT betreft,…vindt U ook niet dat het hoog tijd wordt om de toegang naar het voetbalterrein van SK Leest te verbeteren ? 

Leest moet een landelijke gemeente blijven, en dat kan, zelfs met uitbreiding van WOONGELEGENHEID. Op de Kouter is er plaats voor een landelijke wijk met een honderdtal woningen. Verdere uitbreiding van de aardgasbedeling en kabeldistributie voor gans Leest moet ook te verwezenlijken zijn.

Leest kan ook ingeschakeld worden in de TOERISTISCHE fiets- en wandelpaden die we tot stand willen brengen. Dat zal de plaatselijke middenstand zeker weten te waarderen.

Er zijn zoveel kleine en grote dingen die het leven in LEEST nog aangenamer zouden maken. De SP is de enige partij die dicht genoeg bij de mensen staat om die te kennen.

De SP kent de verlangens van LEEST en ze zal, samen met U en al haar verkozenen, aan deze verlangens tegmoetkomen.

Te Leest is Jef Vloeberghen een begrip. Zijn kwinkslagen maar vooral zijn sociaal engagement zijn tot ver buiten Leest bekend. In deze tijd van inleveren, werkloosheid en angst voor de dag van morgen kent JEF als geen ander de grote noden van de kleine man zoals jij en ik.

V.U.

Bij de Volksunie stond Oscar Renard op één, gevolgd door Kris Van Esbroeck en Firmin Verlinden. Joos Somers (de vader van..), Wim Jorissen en Walter Jaspers duwden de lijst.

Karel Mertens stond op 11, Godelieve Pintens-Van Moer op 17, Antoon Senyers op 29 en Tony Baarendse op 31.

Firmin Verlinden,                 Beste Lezer(es)

“ Als verantwoordelijke voor de VU-kandidaten van de deelgemeenten Heffen en Leest voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen heb ik het genoegen U beste lezer(es) deze kandidaten aan U voor te stellen.

In onze ‘Voor U Nieuws’-publicaties hebben wij reeds het licht geworpen op onze voorzitter Emiel KEULEERS uit Hombeek en op twee kandidaten uit Leest : Mevrouw Lieve VAN MOER en Karel MERTENS (ondervoorzitter).

…

Al de VU-kandidaten van Hombeek en Leest zijn stuk voor stuk ‘mensen van bij ons’ , die in het verleden bewezen hebben te kunnen en te willen presteren voor U, voor uw gezin, voor uw buurt, voor uw dorp, voor de stad Mechelen en voor de Vlaamse gemeenschap in haar geheel.

Onze VU-kandidaten komen uit allerlei middens : uit het werkliedenmilieu, uit de bediendensector, uit de onderwijswereld, uit de landbouw- en handelsmiddens en uit de vrije beroepen. Ze kennen alzo maar al te best de huidige specifieke problemen eigen aan de diverse milieus.

Geografisch gezien, zijn we er ook in geslaagd de VU-kandidaten zo goed mogelijk te spreiden over de twee deelgemeenten, met o.a. vier kandidaten uit Leest en vijf uit Hombeek.

De Leestse kandidaten kunnen we als volwaardige vertegenwoordigers zien van Leest-centrum, Nieuwe Tuinwijk, Leest-Heide en Winkelstraat-Kapelseweg, en deze van de Hombeekse kernen : Dorp, Heike, Plein en Dries.

In onze ploeg vindt men ook mensen die zich jarenlang reeds verdienstelijk maken in allerlei verenigingen, en dit zowel op sportief, sociaal als cultureel vlak. Echte voorvechters van ons leefmilieu en zeer actieve elementen uit de parochiale en gemeentelijke middens met jarenlange ervaring en ondervinding, vervolledigen de VU-ploeg van Hombeek-Leest.

Hand in hand zal deze VU-ploeg naar voor komen, sterker dan ooit, om U beste lezeer(es) een ander beleid te waarborgen. Een beleid naar de mens toe, waarin het kleinschalige centraal zal gesteld worden. Geen luxe-projecten welke enorme zware belastingen vergen van de bewoners, maar een politieke optie waarin wij onze eigenheid en eigen dorpssfeer terug zullen vinden.”

-Marcel Diddens, kandidaat voor de P.V.V.

-Folder van Jef Vloeberghen.

-De Leestse SP-kandidaat Jef Vloeberghen.

-De kandidatenploeg Hombeek-Leest van de V.U.

-V.U.-folder.

Vervolg kiespropaganda CVP :

In ‘De Mechelse Week’ van 30 september 1982 verscheen een klaarblijkelijk ingezonden stuk, ook al was dat niet expliciet vermeld, met verschillende getuigenissen over Gust Emmeregs (het volledige verslag is te lezen in deze Kronieken eind 1973):

“De story van Gust Emmeregs. De CVP en de fusiegemeenten’

“Interviewer ging op ontdekkingstocht, op zoek naar neutrale informatie. Voor de vuist weg werden enkele personen ondervraagd en zij waren bereid de story rond Gust Emmeregs te vertellen.

Onze story wordt geen thriller maar ook geen zoetzemig verhaal. Wij ontdekten daartegenover een markante figuur, die met zijn druk gevuld leven een ganse Mechelse Week kan vullen.

Eén bladzijde maar kregen wij ter beschikking en we zullen daarom onvolledig zijn…maar één zaak is belangrijk, wij belichtten, dank zij de zorgvuldig uitgekozen ondervraagden, de voornaamste eigenschappen en karaktertrekken van onze storymaker.

Frans De Laet, lokaalhouder bij VV Leest –een dorpsfiguur- geboren en getogen te Leest.

-Hoe zit het hier nu eigenlijk met Gust Emmeregs, VV Leest, Volksfeesten, enz. ?

-Frans De Laet : Gust is de stichter van VV Leest, een voetbalploeg uit de 2^de provinciaal bij de Belgische Voetbalbond. Maar als het van Gust afhing, zouden we nu al in eerste afdeling moeten spelen. Gust heeft bekende spelers aangetrokken van KV en Racing Mechelen –alles voor de ploeg- dagelijks loopt hij op het veld rond.

-Kent gij Gust van bij de voetbal ?

-Frans De Laet : neen, ik ben collega van Gust bij Eternit waar hij bediende is en ik werkman. Bij Eternit doet Gust ook heel veel via de vakbond en de ondernemingsraad. Bij het 75-jarig bestaan van Eternit was het ook Gust Emmeregs die de feestelijkheden organiseerde, zelfs Louis Neefs liet hij toen komen optreden. Onlangs was er een probleem van afdankingen bij Eternit, Gust is daartegen opgekomen. Mensen van Kapelle op den Bos, die niets te maken hebben met Leest, sturen hun kinderen naar Leest Voetbal, alleen uit dankbaarheid jegens Gust –daardoor hebben wij ook goeie jeugdploegen.

-Hoe staat Gust aangeschreven bij de leestse bevolking ?

-Frans De Laet : 90% voor…voor iedereen goed doen is moeilijk maar als alle mensen die bij Gust over de vloer komen voor hem moesten stemmen dan was hij zo burgemeester. Als wij niemand in de gemeenteraad moesten hebben, zou de vernieuwing van onder andere de Winkelstraat geen doorgang gevonden hebben, ook daar zit Gust voor het grootste deel tussen. Als er iets in Leest georganiseerd wordt, ligt Gust ofwel aan de basis ofwel werkt hij eraan mee. Neem de 11 juli-viering, die heeft hij toch uit de grond gestampt en met de fanfare St.-Cecilia erbij. De Leestse Volksfeesten, 170 mensen motiveren en aan de slag zetten, contracten afsluiten met vedetten, enz.. Gust Emmeregs weet het toch maar te doen. Kortom als Gust morgen zegt : ‘ik doe niet meer mee’, dan zijn er geen Leestse Volksfeesten meer.

Ludo Goossens, woont in Leest en is jonge voetballer bij VV Leest, begon in 1974 als scholier en speelt reeds enkele jaren in de eerste ploeg.

-Hoe ken jij Gust Emmeregs ,

-Ludo Goossens : Ik ken Gust enkel via het voetbal, als de duivel-doet-al, bijna alle dagen kan je hem hier aantreffen tijdens de trainingen, op matchen en festiviteiten. Gust gaat geweldig in de match op, maakt zich soms zenuwachtig, vloekt al eens en maakt zich kwaad maar dat is even snel vergeten.  Hij heeft een doel en dat wil hij kost wat kost bereiken. Ik heb trouwens nog nooit menselijke problemen geweten in de ploeg.

William  Selleslagh, ex-KV-Mechelen speler, twee jaar Racing Jette in tweede klasse en dan naar VV Leest.

-Is het geen grote aanpassing om uit hogere afdeling naar 2^de provinciale te komen ?

-William Selleslagh : helemaal niet, het ging niet meer in combinatie met mijn werk, hier hebben wij twee trainingen per week om 19u30 en dat is haalbaar. De sfeer is hier prima. Trouwens ik ben opgevoed in Leest en heb altijd in Battel gewoond, vijf minuten hiervandaan. Gust Emmeregs heeft mij naar hier gehaald.

-Hoe zit het met de bekendheid van Gust Emmeregs ?

-William Selleslagh : Gust is in Mechelen gekend, zowel in Leest op sportgebied, door de Leestse Volksfeesten, door het monument voor Louis Neefs. Daar heeft hij een redevoering gehouden waarbij iedereen zijn ogen heeft opengetrokken. Het is een chance voor Leest om zo’n figuur te hebben. Gust is een doodbrave man. Zo was er enkele dagen geleden een jongetje uit Boom op de voetbal en daar die geen transport had naar huis, heeft Gust hem met zijn wagen tot thuis gebracht, ondanks zijn zeer drukke bezigheden.  Al deze kleine dingen samen maken een mooie mens van Gust. Hij kan de mensen motiveren, ga maar zoeken waar het chalet van de voetbal gratis ter beschikking wordt gesteld voor mossel- en huwelijksfeesten. De mensen komen hier gratis tappen, dat alles is te danken aan de enorme sfeer en aan Gust, die volgens mij volmaakt is op politiek en menselijk vlak, iemand waarmee je kunt praten, recht voor de vuist, want dat doet Gust ook.

Guido Slachmuylders, leraar 6^de jaar te Hombeek aan de stedelijke lagere school. Als kadet gespeeld bij KV Mechelen, nadien bij Hombeek, Humbeek, KV Mechelen, SK Londerzeel en nu VV Leest.

-Hoe komt Gust over in Hombeek-fusiegemeente ?

-Guido Slachmuylders : Gust is gekend via de voetbal ‘Gusje met zijn ploeg’. Gust wordt daar gezien in kostuum met das en er wordt al eens lachend gezegd : ‘waar er iets te doen is, zit Gust tussen’.

Ik heb mijn ogen opengetrokken, want je moet Gust kennen als MENS, niet als manager van een voetbalploeg. Toen ik voor de eerste keer kwam oefenen, zag ik Gust het gras afmaaien en paaltjes slaan. Dat heeft mijn ogen geopend. Trouwens, ik heb reeds enkele keren ondervonden als je aan Gust iets vraagt, staat hij klaar.

Hans Schöning, 37 jaar, 10 jaar speler bij R.C. Mechelen, twee jaar bij R.C. Jette-Brussel, Lebbeke, Leuven en nu VV Leest.

-VV Leest heeft dit jaar enkele serieuze kleppers aangetrokken ?

-Hans Schöning : ik kon niet vroeger overkomen, Gust Emmeregs vraagt het al vier jaar. Maar nu was het nog moeilijk hogere klassevoetbal te combineren met mijn werk bij de stad Mechelen. Ik heb aan Gust beloofd dat wij een zeer goed jaar gingen maken en daar zal ik mijn uiterste best voor doen.

-Hoe ken jij Gust Emmeregs ?

-Hans Schöning : ik ken Gust al acht jaar op sportief en politiek gebied en vooral nu ik in Hombeek woon sedert 4 jaar. Gust is altijd een eerlijk mens geweest, maakt geen blaasjes wijs. Ik ken Gust ook van bij Racing Mechelen waar hij altijd sympathie voor gehad heeft.

-Hans, jij bent van de stad naar Hombeek komen wonen, hoe is die overgang meegevallen ?

-Hans Schöning : Rustig…ik heb hier wel enkele contacten met de onmiddellijke geburen, maar ik ben de ganse dag weg. Binnenkort betrek in een huis van de Mechelse Goedkope woningen en dat heb ik aan de CVP te danken met o.a. Gust Emmeregs, Cees De Gendt en de Burgemeester.

-Heb jij nog iets te vertellen ?

-Hans Schöning : ik wil gewoon zeggen dat ik reeds meermaals met sommige mensen slechte ervaringen heb opgedaan. Gust is gekend in Mechelen en in de fusiegemeenten als man van zijn woord.

Besluit : I.V. bedankt alle mensen die bereidwillig zonder enige vorm van verplichting vrijuit hun mening hebben weergegeven. Gust Emmeregs kan alleen maar vaststellen dat zijn populariteit misschien nog groter is dan hijzelf wel dacht. Uitspraken als : Gust is een werker, een doorbijter, een doorbrave mens, een duivel-doet-al, een vechter, een organisator, een dienstvaardige, zijn slechts goede eigenschappen. En als deze eigenschappen verenigd zijn in een politieke figuur, is dat een eer voor de politiek in zijn geheel en voor de CVP in het bijzonder. Na al hetgeen ik heb gehoord, kan ik niet anders dan duimen voor Lijst nr. 10 plaats nr. 8.”

“Geachte Kiezer, wij komen U iets speciaals vragen. In het groot Mechelen  is Leest maar een klein Dorp. Daarom moeten wij ons verdedigen. Hoe kunnen wij dat doen ?

Door zoveel mogelijk de kansen van onze twee kandidaten, Gust EMMEREGS en Louis VLOEBERGH te vergroten.

Daarom vragen wij U een voorkeurstem voor elk van onze twee kandidaten : én voor Gust én voor Louis.

Daardoor geeft gij aan uw stem meer waarde. Stem niet op de kop, maar wel achter beide namen.

Gans het C.V.P.-bestuur vraagt U dus met aandrang voor onze beide Leestenaren te stemmen.

Als wij de eigen dorpsgemeenschap van Leest willen beschermen en uitbouwen, kan dit alleen door eigen  mensen naar de Gemeenteraad te sturen. Te meer omdat deze beide kandidaten in de voorbije 6 jaar bewezen hebben zich volledig in te zetten voor Leest en zijn bewoners.

Het C.V.P.-bestuur Leest : Karel Duysburgh, Herman De Neve, Mark Spoelders, Georges De Laet, Leonie De Laet-Windelen, Frans De Prins, Jan De Prins, Louis Solie, Emiel Spruyt, Alfons Verbruggen, Jerome Verbruggen.”  

Foto’s :

-Frans De Laet

-William Selleslagh

-Guido Slachmuylders

-Folder van Louis Vloebergh

-Louis Vloebergh, advertentie

1982 – 7 oktober – Het Laatste Nieuws : LEEST – BRAND

            “De Mechelse brandweer diende uit te rukken naar de woning van Hubert

            Marque (Noot : De Mechelse Week citeerde Hubert Marckx) , aan de Hertstraat

            4 te Leest.

            Ingevolge onbekende oorzaak was er brand ontstaan op de hooizolder, achteraan

            de woning. De zolder brandde volledig uit.”     

1982 – Vrijdag 8 oktober : Mosselfeest LRV Leest

            Van 18 tot 22 uur in de parochiezaal.

1982 – Zaterdag 9 oktober : KWB Teerfeest

            Programma :

            -17u30 : eucharistieviering in de parochiekerk ter nagedachtenis van de overleden

                          leden.

            -18u30 : feestmaaltijd bestaande uit toast met heilbot, aspergeroomsoep, konijn op

                          zijn Vlaams met hofmeesteraardappelen en rode wijn, riz – condé en

                          koffie.

            -Na de maaltijd gezellige dansavond.

            Deelnameprijs : 475 frank per persoon.

1982 – 10 oktober : Gemeenteraadsverkiezingen.

            Bij deze eerste gemeenteraadsverkiezingen na de fusie waren er slechts 41 zetels

            beschikbaar, dus twee minder dan in 1976.

            De SP haalde 14 zetels, CVP 15, VU 6, AGALEV 1, PVV 5.

            Het stadsbestuur werd als volgt samengesteld :

            J. Ramaekers (SP) burgemeester, O. Renard (VU) 1^ste schepen, L. Van de Velde

            (PVV) 2^de schepen, G. Joris (SP) 3^e schepen, J. Van der Sande (SP) 4^e schepen,

            K. Van Esbroeck (VU) 5^e schepen, H. Vanderaerschot (SP) 6^de schepen, R.

            Vanderwaeren (PVV) 7^e schepen en F. Nason (SP) 8^ste schepen. (KH)

Voorkeurstemmen van Leestenaars

August Emmeregs (C.V.P.) : 1.269

Louis Vloebergh (C.V.P.) : 888

Jozef Vloeberghen (S.P.) : 479

Marcel Diddens (P.V.V.) : 194

Godelieve Pintens-Van Moer(V.U.) : 187

Karel Mertens (V.U.) : 156

Antoon Sneyers (V.U.) 87

Antoon Barendse (V.U.) 80

Emiel Vloebergh (P.V.V) : 47

De Leestse verkozenen :   August Emmeregs, Louis Voebergh en Jozef Vloeberghen.

De van Leest afkomstige Julia Vivijs-Lauwens stond op de 13^de plaats van de C.V.P.-lijst, haalde 746 stemmen en werd eveneens verkozen.

Op 18 oktober publiceerde Gazet van Mechelen : “CVP likt wonden.”

Er was een verlies van 2 zetels tegenover 1976 en in drie van de vijf fusiegemeenten werd geen CVP-er tot raadslid gekozen. In deze partij was er qua voorkeurstemmen enkel winst voor Jos Vanroy en voor de Leestenaars Louis Vloebergh (+186) en Gust Emmeregs (+41). Deze laatste zou volgens deze krant een half miljoen frank hebben gespendeerd aan zijn persoonlijke propaganda. Alle andere verkiesbare kandidaten op de C.V.P.-lijst kregen ernstige klappen.

                                                      Uit de kiespropaganda van toen :

C.V.P.

Deze lijst werd getrokken door Jos Vanroy en lijstduwers waren Luc Van den Brande en Cees De Gendt.  Op de 8^ste plaats stond Gust Emmeregs, Louis Vloebergh stond op 18.

“Brief van Gust Emmeregs aan de kiezers.

Echt waar, geachte kiezer en kiezeres,  ik heb er lang aan getwijfeld of ik mij nog uitvoerig aan U allen moest voorstellen. Voor wie de laatste jaren de Mechelse politiek heeft gevolgd kan ik geen onbekende meer zijn. Wie mij kent weet echter dat ik nooit iets aan het toeval over laat en daarom toch dit over mijzelf omdat ook de politiek weinig geïnteresseerde man of vrouw moet weten wat van mij mag verwacht worden als ik dank zij hun stem opnieuw in de Mechelse Gemeenteraad  en eventueel in het Schepencollege  voor hen mijn best zal doen.

De man of de vrouw die voor mij stemt moet weten dat ik reeds jarenlang, ondanks mijn relatief jonge leeftijd (42 jaar) in het politieke leven bedrijvig ben.

-Vraag aan de mensen van Leest of ik voor de fusie als gemeenteraadslid gewerkt heb, ja of neen.

-Vraag aan de inwoners van het nieuwe Mechelen of Gust Emmeregs als lid van de Mechelse Gemeenteraad zijn man heeft gestaan,  ja of neen.

-Vraag aan de middenstanders van Mechelen of ik in de werkgroep voor de middenstand mij volledig heb ingezet, ja of neen.

-Vraag aan de bewoners van de sociale woningen, gebouwd door de ‘Mechelse Goedkope Woningen’ of Gust Emmeregs zich voor hen heeft ingespannen, ja of neen.

--Vraag aan de duizenden bezoekers van de Leestse Volksfeesten en de daarbij aansluitende Handelsbeurs of ik daar sedert meer dan tien jaar de stichter, promotor en motor van ben, ja of neen.

-Vraag tenslotte aan de ‘Vrienden van Louis Neefs’ en aan zijn zus Connie, of ik mijn woord heb gehouden, nadat  ik het project  ‘Klokken in de wind’ van onze goede vriend wijlen Louis Neefs mijn steun had toegezegd, ja of neen.

Ik zou nog lang op die manier verder kunnen gaan, maar ik hoop dat dit niet nodig is om U te overtuigen voor mij te stemmen op 10 oktober.

Toch mag U ook weten dat ik ook de promotor en bezielende kracht ben van de voetbalclub V.V. Leest, die de Leestse volwassenen en de Leestse jeugd  een sportieve en gezonde ontspanning biedt.

Verder zal niemand die mij kent, kunnen loochenen dat ik steeds eerlijk en oprecht voor iedereen, ongeacht zijn politieke of filosofische opvatting, uitermate mijn best heb gedaan om alle problemen de beste mogelijke oplossing te geven.

Ik vraag dan ook niet liever dan te kunnen voortwerken aan het verdedigen van uw belangen.

U vindt mijn naam op de C.V.P.-lijst nr 10 op de achtste plaats, als eerste kandidaat van de buitengemeenten. Om voor U te kunnen werken heb ik uw stem nodig.

Wie stemt voor Gust Emmeregs stemt op een waardevol kandidaat. U zult er geen spijt van hebben dat beloof ik U op mijn woord van eer.

Uw toegenenen Gust Emmeregs.

Op de achterkant van deze folder stonden volgende getuigenissen :

Connie Neefst : Gust = vertrouwen en bouwen

Met het woordje vertrouwen spring ik zeer zuinig om. En mijn vrienden kies ik zeer zorgvuldig uit. Maar als je dan per toeval door omstandigheden er zomaar een vriend bijkrijgt dan sta je met open mond te kijken. Dat gebeurt niet alle dagen. En als diezelfde vriend het dan ook nog klaar krijgt om de droom van ‘Louis Neefs’ ‘Klokken in de Wind’ te realiseren. Dan zijn wij allemaal dankbaar ! Mechelen en de familie Neefs. Met veel respect;

Frans Teughels : Als kind reeds heb ik hem gekend. Van in de schooljaren was hij een trouwe kameraad van iedereen. Op Gust kan men rekenen. Zijn overtuiging en sterk dynamisme geven hem de kracht de weg te gaan welke hij zich eenmaal heeft voorgehouden. Geen strijd of offer is hem te veel. Zijn er mensen met problemen, Gust springt in de bres.

Hoe nauwer de opening met des te meer geweld slaat hij er zich door. Onwrikbaar, ook al is het tegen de wil van zijn eigen meerdere in. Wat niet afneemt dat zelfs die mensen hem waarderen. Waar Gust vecht, Gust wint. Vooral voor de minder sterken spant hij zich in. Daardoor heeft hij zich de dag van vandaag weten te ontpoppen als één van de belangrijkste politiekers van onze stad. Toch is hij in de eerste plaats mens gebleven, overtuigd Vlaming en diep Kristelijk. Frans Teughels in ‘De Band’ Susse.

Cois Tuyaerts : (ex K.V.Mechelen vedette) Niet enkel als collega maar als sportman weet ik Gust te waarderen en te vertrouwen, hij is nog een mens die werkelijk durft werken om het voorop gazette plan te bereiken. Zoals een sportman steeds met die gedachte moet spelen !! Waar een wil is, is een weg !! Zo tracht Gust met zijn polyvalente gaven zich volledig in te zetten voor zijn medemensen.

Doe mij een genoegen, bewijs mij een vriendendienst en geef hem een voorkeurstem met zijn dynamisme zal hij zich ontluiken als een werkende politieker.

HIJ IS DE KANDIDAAT VAN IEDEREEN DUS OOK DE UWE.”     

(Zie ook eind 1973 in deze Kronieken  : ‘De Story van Gust Emmeregs…’)

Foto’s :

 -Gust Emmeregs, 8^ste kandidaat op de CVP-lijst.

-Connie Neefs

-Folder van Gust Emmeregs

1982 – 25 september – Gazet van Mechelen : Gust Emmeregs lid Raad van Beheer

            “CVP – gemeenteraadslid Gust Emmeregs werd door de raad van beheer

            van de sociale huisvestingsmaatschappij “De Mechelse Goedkope Woning”

            aangeduid als lid van deze raad van beheer.

            De voordracht dient nog te worden bekrachtigd door de nationale maatschappij.

            Het is de eerste keer dat een vertegenwoordiger van een der Mechelse

            fusiegemeenten in deze beheerraad zal zetelen.

            De toetreding komt er na de samenvoeging van de Mechelse Goedkope Woning

            met het “Gelukkig Gezin” waarna besloten werd de mandaten in de raad van

            beheer van 10 naar 12 uit te breiden.

            Gust Emmeregs zal zijn nieuwe functie bekleden tot de eerstvolgende algemene

            vergadering die in mei e.k. wordt aangekondigd. De mandaten van de

            beheerraadsleden in de MGW lopen over 6 jaar.”

1982 – Zondag 26 september : Feest 102-Jarige

            In de parochiezaal, Kouter Leest nodigde Stanne Van den Broeck zijn familie

            en  vrienden uit op zijn verjaardagsfeest. Hij werd 102.

            Het feestmenu was als volgt samengesteld : meloen met parmahesp, tomatensoep,

            kip-sla-appelsientjes-appelmoes-kroketten, koffie-gebak, fruitkorf, kaas- en

            vleesschotel.

1982 – 28 september – Gazet van Mechelen :

            “Mekkano aan de Kouter.(foto)

LEEST – De jongste dagen heerste er te Leest een drukke bedrijvigheid.

Op de speelterreinen aan de Kouter werd een houten kinderspeeltuin geplaatst door de bevolking met medewerking van de stad Mechelen.

Deze mekkano werd vier jaar geleden voorgesteld op de vergadering van het wijkcomité. Op deze ingeving werd dadelijk gereageerd door mensen van deze vereniging.

Zo werden aanvragen gericht aan de stad Mechelen, of beter aan de jeugddienst van de stad, waar geen duidelijke reacties werden op verkregen. Na deze kleine ontnuchteringen gingen de twee Leestse verenigingen Chiro en Vevoc, in samenwerking met dit wijkcomité een initiatief nemen om “De Mekkano” op het speelterrein geplaatst te krijgen.

Vier maanden geleden stuurden deze groepen de aanvraag binnen en Louis Vloebergh zorgde voor een snellere omloop van deze aanvraag.

Na een korte periode kwam de jeugddienst, die de toelating had gekregen van het schepencollege, een plaatselijke toelichtingsvergadering geven omtrent deze kinderspeeltuin. Er werden op deze vergadering zelfs dia’s getoond waaruit de verantwoordelijken de gepaste mekkano mochten bepalen.

De klaargemaakte stukken werden op de gemeentelijke speelterreinen gebracht en de mensen van Leest gingen aan het bouwen.

De ganse mekkano kon met tientallen mensen worden neergezet onder toezicht van Frans De Decker (afgevaardigde van de jeugddienst) op één enkele dag.

De jeugddienst zal eveneens het onderhoud van deze toestellen blijven doen.

De heer Henri Labio houdt permanent toezicht op de ganse mekkano en bij defecten is hij de persoon die de jeugddienst op de hoogte brengt.

De fantasie van de mensen van jeugddienst Mechelen is helemaal niet uitgeput.

Met nieuwjaar werd er reeds een hele uitbreiding gepland.

Achter deze mekkano worden nog heuvels aangelegd. Indien mensen van Chiro, Vevoc of het wijkcomité correcties aan het speeltuig willen brengen, gebeurt dit dadelijk door de stad Mechelen, zo was de afspraak !

Op de plannen die werden getekend kwam ook nog een mini-mekkano voor die in de wijk zal worden geplaatst. Deze mekkano is bestemd voor de kleinste kinderen en wordt in de wijk geplaatst zodat op deze kleinsten toezicht kan gehouden worden.

     D.D.S.”

Op zaterdag 18 september werd de bouw van de “mekkano” aangevat.
Het betrof een reeks speeltuigen in duurzaam hout, waarvan de onderdelen onderling verwisselbaar waren.

Gewapend met spade en moersleutel wierpen een 30-tal enthoesiaste amateurbouwers zich op het tuig.

De bedoeling was de jeugd een veilige speelomgeving te bieden, gelegen in het dorpcentrum zelf. Er werd geopteerd voor een terrein achter de kerk, eigendom van het stadsbestuur, waar voldoende ruimte was om een speelplein in te richten. (DMW,30/9/82) 

1982 – Oktober : Radio Dynamite zocht D.J.’s

            In het maandblad van de K.F.St.-Cecilia (oktober ’82) verscheen een oproep

            tot geïnteresseerde D.J.’s om het kader van de Leestse vrije Radio

            te komen verruimen.

            De uitzendingen van de zender werden uitgebreid.

            Vereisten : leuke bindteksten kunnen schrijven en die in behoorlijk

            Nederlands kunnen brengen, op de hoogte zijn van fanfare-, harmonie- en brass

            bandmuziek en over de nodige krasvrije grammafoonplaten beschikken. 

            Bovendien, zoals de andere medewerkers, onbezoldigd..

1982 – Vrijdag 1 oktober : Groot C.V.P. – Bal

            “Het C.V.P.-Bestuur van Leest-Mechelen A. Emmeregs en L. Vloebergh

            nodigen u en uw familie uit op het GROOT CVP-BAL in de parochiezaal

            Kouter te Leest te 21 uur”

            Frank en Mirella en hun orkest en Charly and the Music Makers stonden

            borg voor een fijne avond.

            Toegang : 100 frank.

1982 – 2 oktober : Lut Vivijs en Jan Vanhees gehuwd (foto’s)

            Als stille verloofden trokken zij met de Vlaamse Dhaulagiri-expeditie naar de

            Himalaya.

            Na de geslaagde beklimming trouwden zij op 28 augustus voor de wet

            en op zaterdag 2 oktober gaven zij elkaar het jawoord in de Sint-Jacobskapel

            op de wijk Stuivenberg te Mechelen.

            De 26-jarige Lut Vivijs gaf les in het technisch instituut van de Urselinnen te

            Mechelen. Jan Vanhees (Kortenberg) was eveneens licentiaat lichamelijke

            opvoeding, maar nog op zoek naar werk.

            Het jonge echtpaar vestigde zich in Haacht.

1982 – 2 oktober : Start van KWB-Kaartkampioenschap

            In “Ons Parochiehuis” Kouter te Leest om 20 uur.

            Dit kampioenschap liep over 12 avonden waarvan de acht beste uitslagen in

            aanmerking kwamen voor het eindklassement.

            Elke avond was er minstens één hoofdprijs te winnen, de andere tafelwinnaars

            kregen een kip.

            Het eindklassement was begiftigd met een minimum van 20.000 fr aan prijzen

            waaronder één week “Ardennen voor vier personen”.

            Deelname per avond : 50 frank.  

-Louis Vloebergh tussen de enthoesiaste amateurbouwers.

-Uitnodiging voor het C.V.P.-Bal.

-Jan en Lut Vanhees-Vivijs.

-Jan en Lut tijdens de kerkelijke plechtigheid.

1982 – 23 september – Het Nieuwsblad :

            Niet te vroeg oordelen over samenvoeging

            DE “BLEKKEN” EN DE “SUSSEN” VERDWENEN IN MECHELSE FUSIE

           De stad die nooit de 100.000 inwoners haalde

“In 1976 werd de stad Mechelen vergroot met een aantal kleinere gemeenten en stukjes van Bonheiden en St.Katelijne Waver.

Hombeek, Leest, Heffen en Walem verloren aan de samenvoeging hun zelfstandigheid evenals Muizen dat vanuit de provincie Brabant naar de Dijlestad overkwam.

Mechelen kreeg door die fusie een inwonerstal van iets meer dan 79.000, waar  er voordien 65.000 ingezetenen waren.

De oppervlakte werd voortaan 68 km2, wat toe te schrijven was aan het feit dat de aangehechte gemeenten vooral landbouwdorpen zijn.

“Vanuit het centrum bekeken is dat een slechte zaak geweest”, zegt het Mechels gemeenteraadslid Oskar Renard (VU). Voor hem had de samenvoeging moeten leiden tot de vorming van een nieuwe stad, een aglommeratie met op zijn minst 100.000 inwoners.

Het ware aangewezen geweest om “residentiële” gemeenten zoals Rijmenam en Bonheiden, waar heel wat stedelingen zijn gaan wonen, bij Mechelen te voegen, samen met de twee Wavers. Dat had zo’n 30.000 inwoners meer betekend en deze gemeenten zijn van ouds op de Dijlestad gericht, hadden daar voor de fusie al bindingen en overeenkomsten mee.

Oskar Renard : “Om politieke redenen heeft men deze voor de hand liggende samenvoeging niet doorgevoerd, in St.-Katelijne Waver en in Bonheiden hadden CVP-parlementairen er belang bij om de aanhechting bij Mechelen te verhinderen”.

(...)

St.-Cecilia

Door de fusie met Mechelen verdwenen in de landelijke gemeente Leest de “Blekken” en de “Sussen”, twee dorpspartijen die mekaar voordien met wisselende kansen de meerderheid betwistten. Al eeuwenlang.

De politiek was er vervlochten met de fanfare en met de verschillende families, meestal boeren of mensen die iets met hun landbouwbedrijf te maken hadden.
De laatste burgemeester van Leest, Frans Lauwers, behoorde met zijn voorzaten tot de “Blekken” of die van Sint-Cecilia, de dorpsfanfare die in 1899 werd opgericht, intussen het predikaat “koninklijk” mag dragen en ten tijde van de onafhankelijkheid bij gelegenheid van de verkiezingen als dorpspartij optrad.

Van oktober 1938 tot bij de aanhechting zijn de “Blekken” onafgebroken aan het bewind geweest.

“Wij hebben onze gemeente nog een cadeau van 18 miljoen onder de vorm van een nieuwe school met turnzaal en refter kunnen meegeven : ze werd “ingehaald” in oktober 1976, vlak voor de fusie, en nu maken alle verenigingen van Leest er gebruik van”, zegt Frans Lauwers met trots.

Hij en zijn mensen hebben niet meer meegedaan aan de verkiezingen.

“Ik ben twaalf jaar burgemeester geweest, in opvolging van mijn oom Miel Verschueren en ik geloof te mogen zeggen dat we ons best gedaan hebben voor Leest, maar met nauwelijks 2.000 inwoners weegt ge niet meer door.”

Hij is in schoonheid geëindigd, heeft zelfs enkele keren de Mechelse burgemeester bezocht om bij de aanloop van de fusie sommige zaken te bespreken en inlichtingen door te geven die van belang konden zijn voor het welzijn van de vroegere gemeente.

Dat achtte hij tot zijn plicht.

Ook hij vindt de doorgevoerde samenvoeging eerder onnatuurlijk.

Als er toch moest gefusioneerd worden dan zou het volgens hem beter geweest zijn dit te doen  met landelijke gemeenten bijeen, bv. Leest, Heffen, Blaasveld en Heindonk.

Toch had de oud-burgemeester het allemaal veel slechter verwacht.

De inwoners kunnen nog op hun gemeentehuis terecht, waar de ene dag een bediende aanwezig is en de andere dag de veldwachter de dienst verzekerd.

Er wordt ook dienstbetoon verricht door de Mechelse schepenen, die beurtelings een of twee keer per week naar Leest en naar de andere deelgemeenten komen.

“Spijtig dat we niet voor alles zoals vroeger op het gemeentehuis kunnen zijn”, zegt Frans Lauwers. Zaken van bouw, waterleiding, geboorte en sterfgevallen (hoewel die laatste twee vooral in materniteiten en ziekenhuizen van het Mechelse plaatsvinden) kunnen er niet meer geregeld worden en dat vindt de oud-burgemeester een achteruitgang tegenover vroeger.

“De fusie was toch bedoeld als middel om de dienstverlening aan de bevolking te verbeteren.”

Anderzijds vindt Frans Lauwers het positief dat de verenigingen ter plekke flink zijn blijven bloeien. Er worden geen hogere toelagen verleend, maar er blijkt wel meer materiële hulp geboden : podia, tafels, stoelen, tentoonstellingspanelen, vlaggen en dergelijke...” en onze fanfare die verleden jaar het wereldkampioenschap in Kerkrade won, kreeg bij gelegenheid van een ontvangst, 26 wimpels, voor evenveel bezoekende muziekverenigingen.”

Vuilkar

Landbouwer Victor Verschueren, wiens historische boerderij aan de Elleboogstraat ligt (noot : Hof ter Haelen) en wiens vader de voorlaatste burgemeester van Leest was, blijkt niet zo erg opgezet met de aanhechting van zijn gemeente bij Mechelen.

Hombeek, Leest en Tisselt, die waren volgens hem op mekaar aangewezen.

Vooral het feit dat “die van de stad” heel wat van z’n landbouwgrond hebben afgenomen voor het oprichten van “sociale woonwijken” zit hem dwars.

Ook het gemis aan dienstverlening op het vroegere vertrouwde gemeentehuis.

“Voor een aantal paperassen moet ge nu in Mechelen zijn, daar dient een halve dag aan besteed te worden. Vroeger was dat allemaal veel gemakkelijker : ge kende de secretaris en de veldwachter en dat ging heel vlot, maar de eerste is naar Mechelen verplaatst en de tweede is eigenlijk bij de stadspolitie ingelijfd. Hij heeft weliswaar een brommer gekregen, maar die schijnt veelal te dienen om tussen Leest en het stad heen en weer te rijden.”

De boer is ook niet te spreken over het verwaarlozen van de landbouwwegen (beste bewijs vindt hij in zijn eigen straat, een veldweg vol putten en bulten) en het minder goed onderhouden van grachten en bermen.

“Omwille van de reinigingsdienst moesten we toch niet bij Mechelen, want die hadden we vroeger ook. Die kwam maar één keer in de week voorbij (nu tweemaal), maar hij nam alles mee wat ge op de straatkant zette, nu is dat een gesleur met vuilbakken of plastiekzakken...”

(...)

Terugkomen

Jos Vanroy, de Mechelse burgemeester is het ermee eens dat de fusie er anders had moeten uitzien : de meer residentiële gemeenten uit de omgeving hadden er moeten bijgevoegd worden, zodat er een stad zou ontstaan zijn van bij de 100.000 inwoners.

“Het voordeel van de samenvoeging met de kleine landelijke gemeenten is dat we veel meer ruimte kregen, we verdubbelden in oppervlakte.”

Anderzijds bleek dat de stadsdiensten weinig afwisten van de toestand in deze landbouwdorpen. Er was geen inzicht in de voorhanden zijnde infrastructuur, geen duidelijkheid over een aantal op het getouw staande projecten en inzake hangende dossiers.

“Wij hebben heel wat moeten bestuderen,opnieuw bekijken en op mekaar afstemmen.”

Als voorbeeld noemt de Mechelse burgemeester het probleem van de riolering en behandeling van afvalwater.

Er moest eenvormigheid in de belastingen gebracht worden en ook in de waterbevoorrading.

Wat de wegen (en ook de landbouwwegen) aangaat, daar diende eerste een volledige inventaris opgemaakt.

“Dat is gebeurd en we zijn nu in de fase van aanbestedingen gekomen. In sommige gevallen aan de uitvoering.”

“We stonden als stad ineens voor problemen waar we niet zo dadelijk mee vertrouwd waren, bv. het tekeer gaan van overstromingen, het versterken van dijken, wij hebben dat aangepakt en denkelijk tot een goed einde gebracht.”

Hetzelfde zegt Jos Vanroy over de werking van het OCMW.

Het heeft allemaal tijd gevergd voor de fusie administratief voltooid was.

De volgende jaren zullen –wie er ook de meerderheid zal uitmaken- jaren van verdere aanpak en uitvoering worden.

“Kom in 1988 eens terug en oordeel dan”.

            SDL”

‘Van Toeters en Trompetten’, het socio-cultureel tijdschrift van de Kon.Fanf. St.-Cecilia gaf daarop volgend kommentaar :

“…In het artikel stelt men dat de ‘Blekken’ en de ‘Sussen’ verdwenen. Maar, in Leest zijn er nog heel wat mensen van voor 1977. We zijn er nog niet zo zeker van dat de beide rassen verdwenen en uitgestorven zijn. Wij kunnen ons enkel afvragen of de ‘Blekken’ nog wel degelijk bestaan !

Inderdaad ! Voor de fusie van de gemeenten waren de ‘Blekken’ in het omliggende gekend als de politieke vleugel van de Kon.Fanf. ‘St.-Cecilia’ Leest. De Blekken waren toen misschien beter gekend op politiek dan op muzikaal gebied. Nu is dat wel anders ! Onze fanfare heeft het zelfs op internationaal gebied heel ver gebracht. De ‘Blekken’ op politiek gebied zijn nooit buiten Leest geraakt, niet op nationaal gebied en zeker niet op internationaal niveau. Maar de ‘Blekken’ bestaan nog wel degelijk. Alleen hebben ze een andere inhoud gekregen. Sedert 1977 wordt alle energie gebruikt voor het musiceren en in 1978 leverde dat al een eerste wereldtitel op.

Sedert 1977 vielen ook de politieke bindingen weg die de ‘Blekken’ bijna een eeuw hadden samengebonden. Nu zullen de meeste politieke strekkingen wel in de fanfare aanwezig zijn, de een al meer dan de ander. Met het wegvallen van die politieke binding van voor 1977 is er stilaan ook een mentaliteitsverandering gekomen. De vroegere (van voor de fusie) of de ‘Oude Blekken’ waren een speciaal ras. Ze waren zoals de ‘Oude Belgen’ in hun tijd, zowat meer dan 2.000 jaar geleden. De ‘Oude Blekken’ deden alles voor mekaar. De een hielp de ander waar het kon. Als de een in moeilijkheden zat, ging de ander hem helpen. Die moest dat dan nog niet vragen ! Alles werd gedaan als een echte ‘vriendendienst’. En nu…?

Het ras van de ‘Oude Blekken’ bestaat nog. Maar stilaan worden het gewone Blekken.

’t Is zoals met de vaderlandse geschiedenis. Caesar schreef over de Oude Belgen dat ze de dappersten waren van alle Galliërs. Later zijn ze ook opgeslokt in het grote Romeinse rijk en verdwenen ze in het geheel.

Zal het zo ook niet gaan met de ‘Oude Blekken’ ? Zullen dat ook geen gewone ‘Blekken’ worden ? Zullen ze dat gemeenschapsgevoel niet verliezen dat hen jaren heeft samengehouden ? Zullen de Blekken zonder die politieke binding van vroeger en met de politieke verscheidenheid van het huidige ogenblik nog voor mekaar blijven zorgen en mekaar blijven steunen ook al heeft de een een andere politieke opvatting dan de ander ?

In een van de vorige afleveringen schreven we dat de vereniging zich niet meer bezighoudt met politiek en dat is in de huidige omstandigheden maar best ook. Dit betekent niet dat muzikanten of leden niet meer aan politiek mogen doen. Iedereen mag zijn overtuiging hebben. Er is nog de vrijheid van mening en de vrijheid van overtuiging. Iedereen mag ook lid zijn van andere verenigingen, ook al is dat een politieke groepering.

De hoofdzaak is echter : blijven we op mekaar steunen ? Kunnen we op mekaar blijven rekenen ? Blijven we mekaar helpen ?

Of zal over een aantal jaren het volgende artikel in de krant verschijnen…?

DE TRAGEDIE : de ‘BLEKKEN’ verdwenen.

Het zal er niet komen als we dat zelf allemaal willen !!! Het is daarom zeker niet de bedoeling met een nieuwe politieke partij te starten. De stembiljetten waren op 10 oktober ll. al meer dan groot genoeg. Als daar nog eens vroegere partijen van de Mechelse randgemeenten zouden bijkomen, dan zouden de stemhokjes weer eens te klein zijn.
Die in Leest werden gebruikt, zijn nog maar pas vernieuwd…

En anderzijds is er toch weer de geschiedenis die zch herhaalt…

Zo ging het met de ‘Oude Belgen’ !

OUDE BELGEN                       BELGEN                      BELGSKES

En…zo gaat het met de…

OUDE BLEKKEN          BLEKKEN                     ………………

Daartegen is meer één remedie : HET EEUWIGE VUUR.”

Foto ‘s : (Nieuwblad)

-Herberg “In den Bareel”, het lokaal van de vroegere “Sussen”, na de fusie enkel nog voor verenigingen en niet meer voor dorpspartijen. 

-Vic Verschueren, landbouwer en voorzitter van de fanfare Sint-Cecilia :“Ze pakken onze grond af en aan de landbouwwegen wordt niks gedaan”.

-Burgemeester Jos Vanroy.

1982 – Van 18 tot 26 september : “Week van de Landbouw”

            De Landelijke Gilde, K.V.L.V, L.R.V. en K.L.J. organiseerden van 18 tot

            26 september de “Week van de Landbouw”.

            Deze week werd uitgewerkt in thema’s. Eén der thema’s droeg de titel

            “Landbouw betekent voedsel”. Hiermee wou men duidelijk maken dat er

            slechts 14 are landbouwgrond per inwoner zijn in ons land om onze

            voedselvoorziening te verzekeren. Bitter weinig als men bedenkt dat men met

            12 are per inwoner nog net een vegetarisch menu kan samenstellen.

            Ter info : tijdens de jongste wereldoorlog was er 21,4 are per inwoner

            beschikbaar. Toen was de voedselvoorziening op het randje van tekort.

            Tussen 1950 en 1980 verdwenen 300.000 ha uit de landbouw.

            Een ander thema droeg de titel “Landbouw betekent Landschap”.

            Het werd stilaan tijd om het platteland te beveiligen, aldus de landelijke

            bewegingen, om de landbouw en meteen de open ruimten, het landschap veilig

            te stellen.

            Om deze doelstelling aan de mensen te tonen organiseerden alle landelijke

            verenigingen uit het Vlaamse land activiteiten.

            Ook die van Leest lieten zich niet onbetuigd.

            Tijdens deze week stelden drie bedrijven hun deuren open voor schoolbezoeken.

            Het eerste bedrijf was een groentenbedrijf onder glas dat werd uitgebaat door

            Fons Dom (Kouter). De overigen waren de landbouwbedrijven van Frans

            De Prins (Kleine Heide) en Vic Verschueren (Elleboogstraat).

            Op zondag 26 september was er om 14 uur een wagenspel. In dit toneelstuk

            werd de hele land- en tuinbouwproblematiek naar voor gebracht. Het stuk

            handelde over een jonge man die met een universitair diploma niet meer aan

            werk raakte. Hij vond er niets beters op dan vaders landbouwbedrijf over te

            nemen, maar er zijn nog de vrienden en een verloofde...

            Na afloop van dit wagenspel kon men deelnemen aan een fietszoektocht door

            Leest.

            Om 17 uur werd op het bedrijf van Paul en Godelieve Daelemans aan de

            Alemstraat 10, een eucharistieviering gehouden, gevolgd door een primeur

            voor Leest, een paardenzegening.

            In de loods waar deze activiteiten doorgingen, werd eveneens een tentoonstelling

            georganiseerd, in elkaar geknutseld door Georges Herregods.

            Ook volksdansgroep “Korneel” was van de partij en na hun optreden projecteerde

            Karel Soors een diareeks over Leest en haar landbouwactiviteiten.

            De avond werd verder gezet met de uitslag van de zoektocht en de

            prijzen  werden overhandigd door schepen van landbouw Fons Vanstappen.

            Jan De Prins werd winnaar en trok met een groentenkorf huiswaarts.

            Met rustige muziek van disco bar “Satan” werd de “Week van de Landbouw”

            afgesloten.

Bijgevoegd :

-Folder van de ‘Week van de Landbouw’.

-In het kader van de Leestse landbouwdag werd ook Mechelen aangedaan. De melk komt van de koe en niet van de fabriek illustreerde een koebeest dat aan de Grote Markt werd geplaatst.

1982 – Augustusnummer ‘De Band’ : Zelfbediening Leemans aan hun geacht cliënteel

“Bij het beeindigen van onze activiteiten als ‘voedingdetaillist’, komen wij U allen oprecht danken voor het vertrouwen dat U in ons werk hebt gesteld en dit gedurende 25 jaren.

Mede door Uw klandizie was het ons mogelijk in die tijdspanne te Leest een ‘zelfbedieningszaak’ uit te bouwen, aangepast aan deze tijd, nodig en nuttig voor onze gemeente en het cliënteel. Wij hebben dan ook met eindeloos geduld al het mogelijke gedaan opdat deze zaak verder zou blijven bestaan. Samen met onze voornaamste leveranciers werd na rijp overleg ons vertrouwen geschonken aan ‘Julia’, door U allen gekend als onze getrouwe verkoopster die met méér dan acht jaar ondervinding samen met haar man ‘Willy’ deze zware taak op hun schouders hebben durven nemen, ze zijn dan ook vast besloten, samen met hetzelfde personeel van vroeger, aangevuld met een jonge frisse kracht ‘Hilde d’Hollander’, met hun jong dynamisme te trachten nog meer en beter te doen om deze bestaande zaak nog hoger op te werken, wat wij hun van ganser harte toewensen.

Wij van onze kant blijven in uw midden wonen als uiting van onze dankbaarheid.

    Yvonne – Marcel”

In 1957 openden kleermaker Marcel Leemans en zijn echtgenote Yvonne Smets hun ‘Centra’ winkel tegenover de Kerk.

In het juni-nummer van ‘De Band’ in 1957 stond een advertentie met daarbij een groot vraagteken en de tekst : ‘Recht over de kerk komt ????? RECHT OVER DE KERK KOMT EEN WINKEL, WELKE WINKEL ????’  (zie bijvoegsel)

Na de opening verscheen volgende advertentie : ‘Recht over de kerk kwam ’n MODERNE CENTRA WINKEL.

Alle kruidenierswaren, tabak, sigaretten, sigaren sigarillos.

Bieren, limonaden, melk, botermelk, chocomelk, bereid vlees in dozen, wijnen, likeuren.
Boerenbrood, broodjes, koeken, fruit, suikergoed, enzovoort, enzovoort.

Kwaliteit is ons reklaam. Immer eerlijke bediening.

MARCEL LEEMANS DORP LEEST.’

Kleermaker Marcel Leemans bleef in die beginperiode zijn vak schijnbaar cumuleren met zijn voedingswinkel want in ‘De Band’ van oktober 1957 adverteerde hij :

“Voor al uw maatwerk wendt u zich in volle vertrouwen tot MARCEL LEEMANS, Dorp, Leest.
Steeds korrekte afwerking en eerlijke bediening !!

U vindt er tevens een NIEUWE KOLLEKTIE REGENKLEDING zowel voor HEREN als voor DAMEN. Ook de gekende vesten ‘SPORVEL’ in geribte vloeren wasbaar en strijkbaar.
Verder : vesten in ‘daim’ van beste kwaliteit.

BROEKEN voor mannen, jongelingen, meisjes en kinderen.

KOM GERUST EENS KIJKEN : HET VERPLICHT U TOT NIETS ! UW GADING VINDT U BESLIST.

In de ‘CENTRA’-WINKEL RECHT OVER DE KERK : ‘BIJ MARCEL LEEMANS’

Ontvangt U deze week op de ganse reekds der lekkere KOFFIES ‘CAFCA’ 1 Centra-zegel per frank : dit is 12,50% KORTING ! ja 12,5 %”

Marcel Leemans was te Hombeek geboren op 6 april 1921 en hij overleed in het A.Z. Sint-Jozef te Mechelen op 14 oktober 1993. Hij was gehuwd met Yvonne Smets die op 17 oktober 1920 te Mechelen geboren werd en aldaar in het A.Z. Sint-Maarten overleed op 16 maart 2005.

Het echtpaar kreeg zeven kinderen : Frieda, Ria, Marc, Dirk, Krista, Lucia en Karla.

De ‘Centra’-winkel werd overgenomen door Willy en Julia De Nies-Lauwers. Deze laatste was werkzaam als verkoopster in de winkel van Marcel en Yvonne. Willy De Nies werkte als bediende bij PRB Metalurgia (het ‘bommenkot’) aan de Hanswerkvaart te Mechelen.

‘Ik had ondernemersbloed in de aderen,’ vertelde hij in 18 maart 2011 aan Leo De Nijn van Gazet van Antwerpen. ‘Toen wijlen Marcel Leemans zijn winkeltje met bloknagels, slijpschijven, garen en vijzen van de hand deed vlak tegenover de kerk, wist ik dat dit een gouden kans was. Omdat ik niet overhaast te werk wou gaan, bleef ik halftijds werken. Voor de overname moest ik een grote lening aangaan, want Marcel had een grote voorraad. Alleen al het zijden garen dat hij in zijn winkel had, werd toen op 100.000 Belgische frank geraamd. Toen alles beklonken was, kwamen we tot de vaststelling dat het garen geen cent waard was, want het was door de jaren zo rot geworden dat je er geen kous meer kon mee dichtnaaien. Nu kan ik ermee lachen maar 29 jaar geleden was dat een flinke opdoffer.’

Naast ijzerwaren begonnen Willy en Julia ook charcuterie te verkopen en nadat Metalurgia in faling gegaan was kon hij zich honderd procent toeleggen op zijn winkel ‘Shop Wel’. Het winkeltje werd al snel te klein en in 1997 kocht hij naast de meisjesschool in de Dorpstraat grond om er een Delhaize te bouwen. In maart 2011 stopte hij met zijn supermarkt maar lang zou hij niet van zijn vrijheid genieten, Willy De Nies overleed te Leuven op 4 mei 2012.

Willy De Nies was ook de man achter de ‘revival’ van ‘Posse Leest’. In de jaren ‘80 had dit evenement veel van zijn pluimen verloren. Willy richtte een comité op en stimuleerde de jaarmarkt door o.m. de invoering van een ambachtenmarkt, een planten- en bloemenmarkt, dieren als kijkspektakel, oldtimertractoren, drank- en eetstandjes…en de nieuwe aanpak loonde. In 2002, bij de 11^de hernieuwde editie telde men ruim 30.000 bezoekers.  

Bijgev.:

-De afbeelding van de nieuwe winkel in ‘De Band’ van juni 1957.

-Reclame advertentie in het oktobernummer van ‘De Band’.

-Yvonne Smets.

-Marcel Leemans met zijn verkoopster Julia in 1980. Zij zou twee jaar later samen met haar man zijn zaak  overnemen.

-Willy De Nies.

1982 – 16 september – De Mechelse Week :

            Leest – Ongeval

            “De 22-jarige autobestuurder Eddy De Wal, Oxdonckstraat Kapelle-

            op-den-Bos, verloor zondagmorgen in de Juniorslaan de controle over

            zijn voertuig.

            De wagen sloeg te pletter tegen een huisgevel en werd tot schroot herleid.

            De jonge autobestuurder werd levensgevaarlijk gewond en overleed na

            aankomst in een Mechels ziekenhuis.”

1982 – Van 17 tot 19 september : 10^de Uitgave St.Ceciliafeesten  te Leest

            In samenwerking met het Ministerie van Nederlandse Cultuur, het stadsbestuur

            van Mechelen, het Muziekverbond van België en de Vlaamse Brass Band

            Federatie organiseerde de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia de 10^de uitgave

            van de Ceciliafeesten.

            Op vrijdag werden de feesten ingezet met een grote kaartwedstrijd waarbij niet

            minder dan 204 deelnemers kwamen opdagen. Voor deze wedstrijd waren prijzen

            voorzien voor een totale waarde van 30.000 frank.

            De hoofdprijzen werden in de wacht gesleept door Thomas Frans uit Leest, Rosier

            uit Mechelen, Josée Baetens uit Hombeek en Louis Vloebergh uit Leest.

            Zaterdag en zondag werden gevuld met de concertwedstrijd. De jury bestond uit

            Werner Van Cleemput, componist en leraar, Willem van Hout, Jan Segers, Henk

            Van Lijnschooten en André Van Driessche.

            De beste uitvoeringen werden bekroond met een beker van de stad Mechelen dit na

            een toespraak door burgemeester Jos Vanroy, alsook van de vice-president van

            het wereldmuziekverbond.

            De eerste prijs bij de harmonies werd behaald door de Kon. Harmonie van Peer,

            de eerste prijs bij de fanfares ging naar de fanfare “Nos Jungit Apollo” uit St.-

            Oedenrode (Nederland) en de eerste prijs van de Brass-Band muziek werd

            Behaald door Brass Band “Union” uit Buizingen.

            De beste totaal-resultaten werden bekroond met muziekinstrumenten.

            De beker van de hoogste kwoteringen van de Belgische verenigingen,

            geschonken door het Muziekverbond van België, werd behaald door de Kon.

            Harmonie van Peer met 592 punten op 600.

            De Ceciliafeesten ’82, met de deelname van 26 muziekkorpsen, gingen door in de

            gebouwen van het Parochieel Centrum, Kouter en in de feesttent achter dit

            centrum.

Gedurende de twee daagse konden de hongerigen zich spijzen in een gelegenheidsrestaurant met op het menu o.a. verschillende soorten steak, stoofvlees en koude schotels met frietjes of brood.

Verslag (ingekort) over de voorbije Ceciliafeesten in ‘Van Toeters en Trompetten’ oktober 1982:

“’t Was het laatste echt zomerse weekeinde van september dit jaar ! Er hing over het Mechelse een zwoele, vochtige hitte. Je zweette al van niks te doen. ’t Was een echte ‘Indian Summer’ en nu weten ook alle muzikanten wat Eric Ball daarmee bedoeld heeft toen hij dat stuk schreef.

Juist tijdens dat weekeinde had de Kon. Fanfare St.-Cecilia haar jaarlijkse Ceciliafeesten gepland.

Gestart werd met een kaartwedstrijd. Deze keer had deze plaats in de feesttent omdat men vreesde voor heel wat meer liefhebbers en de organisatoren hielden er ook rekening mee dat de zaal de volgende dagen beschikbaar moest zijn voor het gelegenheidsrestaurant.

De kaartwedstrijd had een meer dan behoorlijk succes. Niet minder dan 52 tafels kaartspelers gingen van start omstreeks 20u en er waren weeral prachtige prijzen te

winnen ! Alles verliep opperbest en de winnaar kreeg een prachitige dames- of herenfiets.

Op zaterdag kwam dan het hoogtepunt van de Ceciliafeesten 1982 of tenminste dat wat het hoogtepunt zou moeten zijn. Om 13u30  werd de internationale concertwedstrijd gestart. Onder de deelnemers waren de vice-wereldkampioenen van het W.M.C. Kerkrade in de superieure afdeling, de fanfare ‘Nos Jungit Apollo’ uit St.-Oedenrode in Nederland.

Wat we die dag te horen kregen grenst aan het ongelooflijke ! De eerste korpsen waren –hoe moeten we het nu gaan uitdrukken- niet zo erg goed. Eén van die Belgische verenigingen viel op door het feit dat de muzikanten er niet het verschil kenden tussen een ‘kruis’ en een ‘(be)mol’. Als er iets voor hun noten stond, speelden ze maar wat anders…en dat kon zelfs elk ongeoefend oor opmerken…

Gelukkig was er maar één korps dat helemaal niet kon acteren op het peil van deze internationale wedstrijd. Maar er was ook een Nederlands korps dat niet zo’n goede indruk maakte, nl. de Nederlandse brass band uit Oostkapelle. We weten nu ook dat er in het land van onze noorderburen minder goede korpsen zijn !

En dan de fanfare ‘Nos Jungit Apollo’ ! Dat was nog eens muziek, mensen ! Een prachtige sound, mooie aanzetten, correct uitgevoerde loopjes, kortom uitstekende muziek !

En toch kregen deze mensen van de jury maar net 92% ! Op het W.M.C. hadden ze heel wat meer ! Het zal dan toch zo zijn dat de Leestse jury bijzonder streng oordeelt.

Na de wedstrijd –die dank zij een paar forfaits- op tijd gedaan was, werd er een bal georganiseerd met het groot orkest van Henk van Montfoort. Aangezien we hiermee in een netelige situatie zitten, d.w.z. onze persoonlijke voorkeur tegenover de voorkeur van de Leestse muzikanten in het algemeen, geven we hierover niet al teveel commentaar. Er zijn wel een paar van de organisatoren die hebben  verklaard dat er zo’n honderd man te weinig was in de feesttent om sfeer te hebben. Financieel kon het geen tegenvaller worden want orkest en vedette waren al betaald met de opbrengst van de kaarten in voorverkoop.

Van de enquete herinneren we ons nog alleen dat een zekere André Hazes maar één of zelfs geen enkele voorkeurstem kreeg van de Leestse muzikanten. Als deze nu moesten zien hoeveel volk die trekt en wat voor een uitkoopsom deze nu vraagt, dan vielen de Leestse Cecilianen achterover !

Op deze zaterdag had de frituur van Louis (noot : Schillemans) de meeste belangstelling en het gelegenheidsrestaurant boekte onverwachte resultaten. Het heeft er tot in de vroege uurtjes geduurd…

Op zondagmorgen 19 september zou de wedstrijd terug beginnen met de harmonieën. De winnaar 1981 in deze afdeling had in laatste instantie forfait gegeven.
Om 10 uur stipt begon de wedstrijd. De harmonie van Peer verraste in de goede zin. De andere korpsen speelden o.i. te moeilijke werken. De korpsen die deze zondagvoormiddag optraden, hadden de beste klimatologische omstandigheden. Het was nu niet zo broeierig in de feesttent. Wel was het om te stikken in de keuken. Vanaf 11u30 konden er geen biefstukken genoeg gebakken worden. In de frituur kon Louis het niet meer volgen, en dat wil wat zeggen…Die dag heeft het gelegenheidsrestaurant gedraaid als nooit tevoren !

’s Namiddags kwamen er weer uitstekende korpsen aan de beurt, o.a. de harmonie ‘St.-Cecilia’ uit Beek (NL), de fanfare ‘St.-Jozef’ uit Buchten-Born en de fanfares uit Tisselt en Zemst-Laar. Ook de brass band ‘Cecilia’ uit Heffen heeft heel wat vorderingen gemaakt.
Brass band ‘Union’ Buizingen won de wedstrijd in de afdeling brass bands. Hierbij moet wel vermeld worden dat de brass band ‘Terpsichore’ uit Rupelmonde uit de wedstrijd werd gesloten omdat de musici niet op tijd aanwezig waren. Wel hebben de organisatoren nog geprobeerd de brass bands te verzoenen maar er hielp geen lievemoederen aan.

Op de prijsuitreiking waren deze keer heel wat prominenten aanwezig, o.a. burgemeester Vanroy en schepen van Cultuur Van der Sande. Ook waren de volksvertegenwoordigers L. Van de Velde en J. Ramaekers van de partij. Tevens was er een afgevaardigde van het Muziekverbond van België. De dag voordien was ook al de heer Convents van deze federatie aanwezig. En daarbij kwamen dan nog een hele reeks gemeenteraadsleden.

De prijsuitreiking verliep prima en dat was ook zo het geval voor de receptie aangeboden door ere-voorzitster Mw. Piessens-Van Praet.

Daarmee waren de Ceciliafeesten 1982 officieel afgelopen. En wat nu ? De organisatoren schijnen met problemen te zitten voor volgend jaar, vooral omdat de wedstrijd bijzonder populair begint te worden in het buitenland ! Misschien te populair, want als we de verslagen in de Nederlandse kranten lezen, wordt het ons bijna te machtig ! Daar heeft men het over de perfecte organisatie en het experimenteel systeem van jureren. Niets dan lof !

Onze organisatie zou nog veel beter kunnen indien we over een nog veel betere infrastructuur beschikten. We hebben geen zaal die echt geschikt is voor een wedstrijd van dit formaat. We zouden het muziekgebeuren en het cafégebeuren volledig gescheiden moeten houden. Dat kan nu echt niet ! Er zijn bij de optredens de steeds storende geluiden van de bierglazen die gewassen worden, ook al wordt dit werk uitgevoerd door waarschijnlijk voorzichtige dames of heren. En anderzijds is het voor de organisatoren toch zo prettig als er heel wat vaten worden afgetapt.

Volgens datgene wat we hebben opgevangen zijn de Ceciliafeesten 1982 een financieel succes geworden ondanks het feit dat de organisatoren zowat een 400.000 frank aan reiskosten en vergoedingen hebben uitbetaald. Gelukkig was er hulp geboden door de sponsors, o.a. Muziek Center Willebroek, L.E.M.C.A. Deurne, de ASLK en de N.V. Pol Piessens.”

Foto’s :

-Op de kaartwedstrijd van de Ceciliafeesten waren 204 deelnemers komen opdagen.

-Henk Van Montfoort (uit de programmabrochure van de 10^de Ceciliafeesten)

-Volksvertegenwoordiger Luc Van de Velde reikte een van de vele prijzen uit.

1982 – Zaterdag 11 september : Tweede SP – Fusiebal

            “SP afdelingen Heffen, Hombeek en Leest.

            Mevrouw, Juffrouw, Mijnheer,

            In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 10 oktober 1982

            nodigen de kameraden Jef Ramaekers, lijsttrekker S.P.-Mechelen, Bertje

            Palma-Ureel, kandidate S.P.-Hombeek, Jean Doms, kandidaat S.P.-Heffen en

            Jef Vloeberghen, kandidaat S.P.-Leest, samen met de respectieve S.P.-besturen

            U en uw familie en kennissen uit op hun tweede fusiebal.

            (...)

            In Leest is Jef Vloeberghen een begrip. Zijn kwinkslagen maar vooral zijn

            sociaal engagement zijn tot ver buiten Leest bekend.

            In deze tijd van inleveren, werkloosheid en angst voor de dag van morgen kent

            JEF als geen ander de grote noden van de kleine man zoals jij en ik.

            Graag zullen wij u samen verwelkomen op ons fusiebal dat doorgaat in de zaal

            St.Cecilia, Dorpsstraat 6 te Leest vanaf 20 uur.”

            (folder)

1982 – 12 september : Fietstocht Landelijke Gilde en KVLV : (foto)

Op initiatief van de Landelijke Gilde en de KVLV Leest werd op zondag 12 september een fietstocht georganiseerd.

Aangemoedigd door een zomerzonnetje, fietsten een 80-tal sportievelingen van alle leeftijden langs een schilderachtige zennevallei naar de Rupelstreek tot aan de sluit van Wintam. Tenslotte werd nog een ommetje gemaakt naar de Bommelaarshoeve te Heindonk waar de zondag daarop de Landbouwdagen werden georgeniseerd. (DMW) 

1982 – Zondag 12 september : Chiro Folder : “KIEZEN VOOR HET SPEL

            daar kiezen kinderen en jonge mensen voor.

            Daarom neemt onze chiro een nieuwe start op zondag 12 september 1982 om 2

            uur op het chiroplein.

            Je spelkameraden staan reeds ongeduldig te wachten om je in onze groep te

            verwelkomen. Breng je die zondag je goed humeur mee, dan wordt het zeker tof.

            Tot zondag,

                 Chiro Leest.”

In ‘DB’ van september/oktober verscheen volgend (ingekort) verslag :

“…Bij het binnenkomen door de Chiropoorten ontving iedereen een stempel. De bedoeling hiervan was ieder in een groep te zetten van alle leeftijden, dus jongens en meisjes tezamen.

Plots gilde een sirene over het Chiroheem. Allen vluchtten we er heen. Er verscheen een zwaargewapende militair op het plein. We moesten van hem allemaal bij een groep gaan staan die hetzelfde cijfer droeg. Tegelijkertijd toonde hij een grote jute zak met de te innen voorwerpen, dus er moest ‘competitief’ gestreden worden. Er moest zodanig gespeeld worden dat men de andere groepen kon overwinnen. Deze spelen moesten gespeeld worden op posten waar de leiding zat die de Chiro zou verlaten.

Na de strijd ging weer de sirene. We liepen allemaal terug nar de plaats waar de militair voor het eerst verschenen was. Toen deze zou overgaan tot het uitreiken van de prijzen, werd hij gestoord door een stem : ‘de VREDESDUIF was toegekomen’. Deze verweet hem dat men het zo niet mag aanpakken in de Chiro. Na een kort gesprekje tussen de vredesduif en de militair werd het JAARTHEMA uitgelegd. De duif wenste ons nog een goed werkjaar en dat we vooral zouden letten op het thema DE VREDE STAAT OP HET SPEL. Toen verliet zij ons Chiroplein en nam de nieuwe Jong-Vevocers mee !!!

De militair die de vredesduif had gelijk gegeven, vond het beter iedereen op een drankje te trakteren dan de beste ploeg de prijzen te geven. Dit werd dan ook erg gewaardeerd. Daarna gingen we heen waar we toebehoorden. Dit wisten we door middel van de kleur van het lintje dat ieder tijdens de namiddag op de bepaalde posten had gekregen.

Na de nieuwelingen in onze groep te hebben verwelkomd (en sommigen gedoopt), verlieten we moe maar blijgemutst de Chiro.

   De Chiroleiding.”   

-De mist hing nog laag als de groep vertrok aan de zennebrug, een veelbelovend begin van de fietstocht van de Landelijke Gilde en de KVLV.

-Advertentie van Chiro : ‘Kiezen voor het spel’.

1982 – Zaterdag 4 september : KWB-Reis naar grotten van Han-Sur-Lesse

            44 deelnemers bezochten ook Laroche en Durbuy.

In ‘De Band’ van (september/oktober) verscheen volgend (ingekort) verslag :

“…Een woordje vooraf wat de reis betreft. Ons bestuurslid Jefke Lauwers en zijn echtgenote, plus zijn boezemvriend Guske Van Roy en diens echtgenote, hadden eerst de reis verkend en gemaakt op eigen kosten, waarvoor onze dank.

De reis ging over Namen naar Dinant, waar het morgenontbijt werd genomen en een bezoek aan de stad werd gebracht. Daarna langs pittoreske wegen reden we verder over Hoyet-Ciergnon-Rochefort naar Han-sur-Lesse. Daar aangekomen zijn we vertrokken met een speciaal trammetje naar de Grotten waar we werden opgewacht door een nederlandstalige gids, die ons gedurende de rondgang in de grotten de nodige uitleg heeft gegeven.

Deze rondgang duurde anderhalf uur en het was de moeite waard.

Nadien waren we vrij om het middagmaal te nemen en eventueel nog een wandeling te doen.

Om 14u30 werd er dan vertrokken met een echte safari-car voor een bezoek aan het nationaal park waar verschillende wilde en met uitsterven bedreigde dieren in de vrije natuur leven. Daarna ging het verder langs het bos van Nassogne naar Laroche en Durbuy (kleinste stadje van België). In Durbuy zelf werd ons een verrassing aangeboden door het bestuur van de KWB, namelijk een etentje (koude schotel), wat door alle deelnemers ten zeerste op prijs werd gesteld.

Van in Durbuy werd de reis dan verder gezet langs Hoey en Wanze waar een bezoek voorzien was aan de plant- en bloemenkwekerij van de firma Ghontier, maar dat kon niet doorgaan. Op zaterdag is deze firma niet toegenkelijk voor publiek.

Tijdens de reis werd er ook nog een kwis gehouden over bekende figuren en de KWB van Leest. De kwis werd gewonnen door Mevrouw Geerts-Vleeshouwers. De tien kwisprijzen werden geschonken door de firma Pol Piessens uit Mechelen, waarvoor hartelijk dank.

Er werd ook nog een jarige gevierd, nl. Mevrouw De Prins-Boey Liza (foto) en ze mocht van het bestuur een prachtig geschenk in ontvangst nemen samen met een hartelijk applaus van alle medereizigers.

De terugweg werd aangevat over Tienen-Leuven-Mechelen, met een openthoud in dancing ‘het Witte Huis’, waar de beentjes nog eens goed werden uitgezwierd en nog menig pintje gedronken. Na dit alles zijn we richting Leest vertrokken waar we arriveerden rond de klok van twaalf.

       Geerts Jan.” 

1982 – Van 7 tot 10 september : Bond van Gepensioneerden op bezinning in

                                                          Bonheiden-Zellaer

1982 – 9 september – De Mechelse Week :

            Taxi won “Bleukenstornooi” van SK Leest

            “Het Bleukenstornooi (zo genoemd naar de naam van het terrein te Leest, aan

            de Zennekant, waar o.m. SK Leest optreedt) kon doorgaan in uiterst gunstige

            weersomstandigheden en werd daarom, maar  ook omwille van het sportieve

            niveau, een succes.

            Deelnemers waren de vrije ploegen Taxi, Uilenspiegel, Adegem en Running

            Boys en de in het KKSFB uitkomende Boterwaag en SK Leest.

            De formule van het tornooi is een beetje ongewoon : het is een combinatie van

            winst- en verliespunten (2,1 of 0) met als bijkomende criteria het doelsaldo

            (verschil tussen gemaakte en toegestane doelpunten) en de strafschoppenstand

            (na elke wedstrijd neemt iedere speler van elke ploeg een strafschop).

            De ploeg van Taxi, die we stilaan de tornooipiraten moeten gaan noemen,

            omdat ze bijna alles winnen, trok ook ditmaal aan het langste eind.

            Tweede werd SK Leest voor Adegem Boys en Uilenspiegel.”

1982 – Vrijdag 10 september : Festival van Vlaanderen

Het festival van Vlaanderen-Mechelen betrok sinds een drietal jaren eveneens de zogenaamde fusiegemeenten in zijn programmatie. 

Zo was dit jaar Leest aan de beurt waar op vrijdag 10 september in de parochiekerk om 20u30 optreden plaatsvond van “Telemann Consort”, een strijkers- en blaasensemble bestaande uit vijf Vlaamse kunstenaars die zich bekwaamd hadden in de muziek van de Duitse componist Telemann en zijn tijdgenoten.

Het ensemble concerteerde reeds in de Nederlanden, Zwitserland en Joegoslavië en hun vertolkingen kenden grote bijval zowel bij pers als publiek.

In de kerk van Leest werden werken uitgevoerd van o.a. Vivaldi, Bach, Telemann en Schickhardt.

Nog een anekdote : de voor gambaspeler Piet Strijckers voorziene stoel bleek veel te laag te zijn. Geen nood, er werden gauw een vijftal dikke boeken over zijn muziek bijeen gezocht en erop gelegd en de zaak was opgelost…

Toegangsprijs : 200 frank. (GvM, De Mechelse Week en Het Laatste Nieuws)

Foto’s :

-Het Telemann Consort.

-Liza Boey was jarig en kreeg van de KWB een mooi geschenk op de bus.

1982 – September : ACTIE VEILIG VERKEER – Snelheid minderen kinderen niet hinderen

“Leest heeft zoals de meeste oude dorpskernen een drukke doorgangsweg door haar kern gekregen, zonder dat voldoende maatregelen werden genomen voor de bescherming van voetgangers en fietsers.

De onveiligheid is het grootst in de omgeving van het dorpsplein en de scholen.

Al zijn er weinig parkeerproblemen toch doen zich op sommige plaatsen wel problemen voor m.b.t. het parkeren. Denken we maar aan de parkeerplaats langsheen de meisjesschool die een gevaar betekent voor de schoolkinderen en de fietsers die daar een oversteekplaats hebben.

Voorbij de ‘Drij Gapers’ tegenover het kerkhof heb je regelmatig problemen omdat de doorstroming van het verkeer er erg wordt belemmerd. De afwezigheid van veilige fietspaden en oversteekplaatsen wordt door de ouders als een enorm probleem ervaren. Vooral de ouders wiens kinderen naar Mechelen fietsen.

Leefmilieu Leest wil met een aantal voorstellen en met uw opmerkingen bijdragen tot meer verkeersveiligheid. Daarom kreeg elke inwoner van Leest een schrijven in zijn bus met een vraag om medewerking. Je kan je vragenlijst invullen en tevens uw opmerkingen neerschrijven. Misschien doen zich in uw woonomgeving ook problemen voor die anderen niet kennen. Schrijf ze op en geef de vragenlijst mee met uw kinderen. Langs de school komt de vragenlijst wel terecht. Of steek ze in de bus bij een van de leden van de werkgroep Leefmilieu : D. Duran, F.J.Gieselinck, B. Liebrecht, K. Soors.

      Leefmilieu Leest.” (‘DB’,sept/okt ’82) 

1982 – 1 september – Gazet van Mechelen :

            “VV Leest wil niet ontgoochelen

VV Leest wil voor haar tweede verblijf in tweede provinciale beslist beter doen dan bij de eerste confrontatie en dus niet onmiddellijk terugkeren naar derde.

Daarom werd de ploeg te opzichte van vorig seizoen fel gewijzigd.

August Emmeregs : ‘Uit de vorige ervaring weten wij dat voetbal in tweede sterk verschilt van derde en ook al behaalden wij de titel dan wisten wij dat bepaalde spelers in de nieuwe reeks zouden tekortschieten en daarom hebben wij een felle inspanning gedaan om een degelijk elftal en ook enkele waardevolle invallers te bezitten. Wij hebben zoveel mogelijk spelers uit de eigen omgeving aangetrokken om voor het spektakel te zorgen. Wij rekenen erop dat doelman Van de Broeck, de gebroeders Beeckman, William Selleslagh, Hans Schoning en Guido Slagmuylders de in hen gestelde verwachtingen ook zeker zullen inlossen.’

Geen meeloper

Een ploeg die zich zulke inspanningen getroost wil wat meer dan maar een gewone meeloper zijn. Opnieuw August Emmeregs :

‘Het is en blijft onze eerste betrachting de toeschouwers een stuk spektakel aan te bieden en daarom willen wij in die nieuwe reeks ons woordje kunnen meepraten en zeker niet uit de toon vallen. Vooral in de thuiswedstrijden willen wij een voet naast de beste teams kunnen plaatsen...’

Nieuwkomer Selleslagh speelde acht jaar bij KV Mechelen en vorig seizoen bij Racing Jette. Guido Slachmuylders was ook een KV-product en speelde in de vorige competitie voor vierde nationale klasser SK Londerzeel.

De broers André en Eddy Beeckaert kwamen van Stade Willebroek.

De te Hombeek wonende Duitser Hans Schoning kwam van Racing Mechelen.

In ‘De Band’ van juli publiceerde V.V. Leest volgend verslag :

“Na de prachtige resultaten van vorig seizoen, met als bekroning een kampioenstitel van ons eerste elftal  en een eerste plaats van onze miniemen nog in het achterhoofd, starten wij binnen een paar weken reeds het seizoen 1982-83. Wij weten uit ondervinding dat 2^de provinciaal, waarin wij volgend seizoen van start gaan, een zware reeks is. Met de nodige versterkingen die wij aangebracht hebben in ons elftal en de steun van nog meer supporters zijn wij ervan overtuigd ook daar aan de top te kunnen meedraaien.

Buiten onze eerste elftal starten wij met volgende ploegen : reserven – junioren – knapen – miniemen – preminiemen – veteranen – dames.”

Foto’s :

-Twee foto’s van de nieuwelingen van V.V.Leest. Trainer Julien Van den Broeck, Hans Schöning (ex-RC Mechelen), Guido Slachmuylders, William Selleslagh (ex-KV Mechelen), André Beeckaert, Roland Van den Broeck, Patrick Backeljan. (Foto : De Mechelse Week)