1982 – 25 september – Gazet van Mechelen : Gust Emmeregs lid Raad van Beheer

            “CVP – gemeenteraadslid Gust Emmeregs werd door de raad van beheer

            van de sociale huisvestingsmaatschappij “De Mechelse Goedkope Woning”

            aangeduid als lid van deze raad van beheer.

            De voordracht dient nog te worden bekrachtigd door de nationale maatschappij.

            Het is de eerste keer dat een vertegenwoordiger van een der Mechelse

            fusiegemeenten in deze beheerraad zal zetelen.

            De toetreding komt er na de samenvoeging van de Mechelse Goedkope Woning

            met het “Gelukkig Gezin” waarna besloten werd de mandaten in de raad van

            beheer van 10 naar 12 uit te breiden.

            Gust Emmeregs zal zijn nieuwe functie bekleden tot de eerstvolgende algemene

            vergadering die in mei e.k. wordt aangekondigd. De mandaten van de

            beheerraadsleden in de MGW lopen over 6 jaar.”

1982 – Zondag 26 september : Feest 102-Jarige

            In de parochiezaal, Kouter Leest nodigde Stanne Van den Broeck zijn familie

            en  vrienden uit op zijn verjaardagsfeest. Hij werd 102.

            Het feestmenu was als volgt samengesteld : meloen met parmahesp, tomatensoep,

            kip-sla-appelsientjes-appelmoes-kroketten, koffie-gebak, fruitkorf, kaas- en

            vleesschotel.

1982 – 28 september – Gazet van Mechelen :

            “Mekkano aan de Kouter.(foto)

LEEST – De jongste dagen heerste er te Leest een drukke bedrijvigheid.

Op de speelterreinen aan de Kouter werd een houten kinderspeeltuin geplaatst door de bevolking met medewerking van de stad Mechelen.

Deze mekkano werd vier jaar geleden voorgesteld op de vergadering van het wijkcomité. Op deze ingeving werd dadelijk gereageerd door mensen van deze vereniging.

Zo werden aanvragen gericht aan de stad Mechelen, of beter aan de jeugddienst van de stad, waar geen duidelijke reacties werden op verkregen. Na deze kleine ontnuchteringen gingen de twee Leestse verenigingen Chiro en Vevoc, in samenwerking met dit wijkcomité een initiatief nemen om “De Mekkano” op het speelterrein geplaatst te krijgen.

Vier maanden geleden stuurden deze groepen de aanvraag binnen en Louis Vloebergh zorgde voor een snellere omloop van deze aanvraag.

Na een korte periode kwam de jeugddienst, die de toelating had gekregen van het schepencollege, een plaatselijke toelichtingsvergadering geven omtrent deze kinderspeeltuin. Er werden op deze vergadering zelfs dia’s getoond waaruit de verantwoordelijken de gepaste mekkano mochten bepalen.

De klaargemaakte stukken werden op de gemeentelijke speelterreinen gebracht en de mensen van Leest gingen aan het bouwen.

De ganse mekkano kon met tientallen mensen worden neergezet onder toezicht van Frans De Decker (afgevaardigde van de jeugddienst) op één enkele dag.

De jeugddienst zal eveneens het onderhoud van deze toestellen blijven doen.

De heer Henri Labio houdt permanent toezicht op de ganse mekkano en bij defecten is hij de persoon die de jeugddienst op de hoogte brengt.

De fantasie van de mensen van jeugddienst Mechelen is helemaal niet uitgeput.

Met nieuwjaar werd er reeds een hele uitbreiding gepland.

Achter deze mekkano worden nog heuvels aangelegd. Indien mensen van Chiro, Vevoc of het wijkcomité correcties aan het speeltuig willen brengen, gebeurt dit dadelijk door de stad Mechelen, zo was de afspraak !

Op de plannen die werden getekend kwam ook nog een mini-mekkano voor die in de wijk zal worden geplaatst. Deze mekkano is bestemd voor de kleinste kinderen en wordt in de wijk geplaatst zodat op deze kleinsten toezicht kan gehouden worden.

     D.D.S.”

Op zaterdag 18 september werd de bouw van de “mekkano” aangevat.
Het betrof een reeks speeltuigen in duurzaam hout, waarvan de onderdelen onderling verwisselbaar waren.

Gewapend met spade en moersleutel wierpen een 30-tal enthoesiaste amateurbouwers zich op het tuig.

De bedoeling was de jeugd een veilige speelomgeving te bieden, gelegen in het dorpcentrum zelf. Er werd geopteerd voor een terrein achter de kerk, eigendom van het stadsbestuur, waar voldoende ruimte was om een speelplein in te richten. (DMW,30/9/82) 

1982 – Oktober : Radio Dynamite zocht D.J.’s

            In het maandblad van de K.F.St.-Cecilia (oktober ’82) verscheen een oproep

            tot geïnteresseerde D.J.’s om het kader van de Leestse vrije Radio

            te komen verruimen.

            De uitzendingen van de zender werden uitgebreid.

            Vereisten : leuke bindteksten kunnen schrijven en die in behoorlijk

            Nederlands kunnen brengen, op de hoogte zijn van fanfare-, harmonie- en brass

            bandmuziek en over de nodige krasvrije grammafoonplaten beschikken. 

            Bovendien, zoals de andere medewerkers, onbezoldigd..

1982 – Vrijdag 1 oktober : Groot C.V.P. – Bal

            “Het C.V.P.-Bestuur van Leest-Mechelen A. Emmeregs en L. Vloebergh

            nodigen u en uw familie uit op het GROOT CVP-BAL in de parochiezaal

            Kouter te Leest te 21 uur”

            Frank en Mirella en hun orkest en Charly and the Music Makers stonden

            borg voor een fijne avond.

            Toegang : 100 frank.

1982 – 2 oktober : Lut Vivijs en Jan Vanhees gehuwd (foto’s)

            Als stille verloofden trokken zij met de Vlaamse Dhaulagiri-expeditie naar de

            Himalaya.

            Na de geslaagde beklimming trouwden zij op 28 augustus voor de wet

            en op zaterdag 2 oktober gaven zij elkaar het jawoord in de Sint-Jacobskapel

            op de wijk Stuivenberg te Mechelen.

            De 26-jarige Lut Vivijs gaf les in het technisch instituut van de Urselinnen te

            Mechelen. Jan Vanhees (Kortenberg) was eveneens licentiaat lichamelijke

            opvoeding, maar nog op zoek naar werk.

            Het jonge echtpaar vestigde zich in Haacht.

1982 – 2 oktober : Start van KWB-Kaartkampioenschap

            In “Ons Parochiehuis” Kouter te Leest om 20 uur.

            Dit kampioenschap liep over 12 avonden waarvan de acht beste uitslagen in

            aanmerking kwamen voor het eindklassement.

            Elke avond was er minstens één hoofdprijs te winnen, de andere tafelwinnaars

            kregen een kip.

            Het eindklassement was begiftigd met een minimum van 20.000 fr aan prijzen

            waaronder één week “Ardennen voor vier personen”.

            Deelname per avond : 50 frank.  

-Louis Vloebergh tussen de enthoesiaste amateurbouwers.

-Uitnodiging voor het C.V.P.-Bal.

-Jan en Lut Vanhees-Vivijs.

-Jan en Lut tijdens de kerkelijke plechtigheid.

1982 – 23 september – Het Nieuwsblad :

            Niet te vroeg oordelen over samenvoeging

            DE “BLEKKEN” EN DE “SUSSEN” VERDWENEN IN MECHELSE FUSIE

           De stad die nooit de 100.000 inwoners haalde

“In 1976 werd de stad Mechelen vergroot met een aantal kleinere gemeenten en stukjes van Bonheiden en St.Katelijne Waver.

Hombeek, Leest, Heffen en Walem verloren aan de samenvoeging hun zelfstandigheid evenals Muizen dat vanuit de provincie Brabant naar de Dijlestad overkwam.

Mechelen kreeg door die fusie een inwonerstal van iets meer dan 79.000, waar  er voordien 65.000 ingezetenen waren.

De oppervlakte werd voortaan 68 km2, wat toe te schrijven was aan het feit dat de aangehechte gemeenten vooral landbouwdorpen zijn.

“Vanuit het centrum bekeken is dat een slechte zaak geweest”, zegt het Mechels gemeenteraadslid Oskar Renard (VU). Voor hem had de samenvoeging moeten leiden tot de vorming van een nieuwe stad, een aglommeratie met op zijn minst 100.000 inwoners.

Het ware aangewezen geweest om “residentiële” gemeenten zoals Rijmenam en Bonheiden, waar heel wat stedelingen zijn gaan wonen, bij Mechelen te voegen, samen met de twee Wavers. Dat had zo’n 30.000 inwoners meer betekend en deze gemeenten zijn van ouds op de Dijlestad gericht, hadden daar voor de fusie al bindingen en overeenkomsten mee.

Oskar Renard : “Om politieke redenen heeft men deze voor de hand liggende samenvoeging niet doorgevoerd, in St.-Katelijne Waver en in Bonheiden hadden CVP-parlementairen er belang bij om de aanhechting bij Mechelen te verhinderen”.

(...)

St.-Cecilia

Door de fusie met Mechelen verdwenen in de landelijke gemeente Leest de “Blekken” en de “Sussen”, twee dorpspartijen die mekaar voordien met wisselende kansen de meerderheid betwistten. Al eeuwenlang.

De politiek was er vervlochten met de fanfare en met de verschillende families, meestal boeren of mensen die iets met hun landbouwbedrijf te maken hadden.
De laatste burgemeester van Leest, Frans Lauwers, behoorde met zijn voorzaten tot de “Blekken” of die van Sint-Cecilia, de dorpsfanfare die in 1899 werd opgericht, intussen het predikaat “koninklijk” mag dragen en ten tijde van de onafhankelijkheid bij gelegenheid van de verkiezingen als dorpspartij optrad.

Van oktober 1938 tot bij de aanhechting zijn de “Blekken” onafgebroken aan het bewind geweest.

“Wij hebben onze gemeente nog een cadeau van 18 miljoen onder de vorm van een nieuwe school met turnzaal en refter kunnen meegeven : ze werd “ingehaald” in oktober 1976, vlak voor de fusie, en nu maken alle verenigingen van Leest er gebruik van”, zegt Frans Lauwers met trots.

Hij en zijn mensen hebben niet meer meegedaan aan de verkiezingen.

“Ik ben twaalf jaar burgemeester geweest, in opvolging van mijn oom Miel Verschueren en ik geloof te mogen zeggen dat we ons best gedaan hebben voor Leest, maar met nauwelijks 2.000 inwoners weegt ge niet meer door.”

Hij is in schoonheid geëindigd, heeft zelfs enkele keren de Mechelse burgemeester bezocht om bij de aanloop van de fusie sommige zaken te bespreken en inlichtingen door te geven die van belang konden zijn voor het welzijn van de vroegere gemeente.

Dat achtte hij tot zijn plicht.

Ook hij vindt de doorgevoerde samenvoeging eerder onnatuurlijk.

Als er toch moest gefusioneerd worden dan zou het volgens hem beter geweest zijn dit te doen  met landelijke gemeenten bijeen, bv. Leest, Heffen, Blaasveld en Heindonk.

Toch had de oud-burgemeester het allemaal veel slechter verwacht.

De inwoners kunnen nog op hun gemeentehuis terecht, waar de ene dag een bediende aanwezig is en de andere dag de veldwachter de dienst verzekerd.

Er wordt ook dienstbetoon verricht door de Mechelse schepenen, die beurtelings een of twee keer per week naar Leest en naar de andere deelgemeenten komen.

“Spijtig dat we niet voor alles zoals vroeger op het gemeentehuis kunnen zijn”, zegt Frans Lauwers. Zaken van bouw, waterleiding, geboorte en sterfgevallen (hoewel die laatste twee vooral in materniteiten en ziekenhuizen van het Mechelse plaatsvinden) kunnen er niet meer geregeld worden en dat vindt de oud-burgemeester een achteruitgang tegenover vroeger.

“De fusie was toch bedoeld als middel om de dienstverlening aan de bevolking te verbeteren.”

Anderzijds vindt Frans Lauwers het positief dat de verenigingen ter plekke flink zijn blijven bloeien. Er worden geen hogere toelagen verleend, maar er blijkt wel meer materiële hulp geboden : podia, tafels, stoelen, tentoonstellingspanelen, vlaggen en dergelijke...” en onze fanfare die verleden jaar het wereldkampioenschap in Kerkrade won, kreeg bij gelegenheid van een ontvangst, 26 wimpels, voor evenveel bezoekende muziekverenigingen.”

Vuilkar

Landbouwer Victor Verschueren, wiens historische boerderij aan de Elleboogstraat ligt (noot : Hof ter Haelen) en wiens vader de voorlaatste burgemeester van Leest was, blijkt niet zo erg opgezet met de aanhechting van zijn gemeente bij Mechelen.

Hombeek, Leest en Tisselt, die waren volgens hem op mekaar aangewezen.

Vooral het feit dat “die van de stad” heel wat van z’n landbouwgrond hebben afgenomen voor het oprichten van “sociale woonwijken” zit hem dwars.

Ook het gemis aan dienstverlening op het vroegere vertrouwde gemeentehuis.

“Voor een aantal paperassen moet ge nu in Mechelen zijn, daar dient een halve dag aan besteed te worden. Vroeger was dat allemaal veel gemakkelijker : ge kende de secretaris en de veldwachter en dat ging heel vlot, maar de eerste is naar Mechelen verplaatst en de tweede is eigenlijk bij de stadspolitie ingelijfd. Hij heeft weliswaar een brommer gekregen, maar die schijnt veelal te dienen om tussen Leest en het stad heen en weer te rijden.”

De boer is ook niet te spreken over het verwaarlozen van de landbouwwegen (beste bewijs vindt hij in zijn eigen straat, een veldweg vol putten en bulten) en het minder goed onderhouden van grachten en bermen.

“Omwille van de reinigingsdienst moesten we toch niet bij Mechelen, want die hadden we vroeger ook. Die kwam maar één keer in de week voorbij (nu tweemaal), maar hij nam alles mee wat ge op de straatkant zette, nu is dat een gesleur met vuilbakken of plastiekzakken...”

(...)

Terugkomen

Jos Vanroy, de Mechelse burgemeester is het ermee eens dat de fusie er anders had moeten uitzien : de meer residentiële gemeenten uit de omgeving hadden er moeten bijgevoegd worden, zodat er een stad zou ontstaan zijn van bij de 100.000 inwoners.

“Het voordeel van de samenvoeging met de kleine landelijke gemeenten is dat we veel meer ruimte kregen, we verdubbelden in oppervlakte.”

Anderzijds bleek dat de stadsdiensten weinig afwisten van de toestand in deze landbouwdorpen. Er was geen inzicht in de voorhanden zijnde infrastructuur, geen duidelijkheid over een aantal op het getouw staande projecten en inzake hangende dossiers.

“Wij hebben heel wat moeten bestuderen,opnieuw bekijken en op mekaar afstemmen.”

Als voorbeeld noemt de Mechelse burgemeester het probleem van de riolering en behandeling van afvalwater.

Er moest eenvormigheid in de belastingen gebracht worden en ook in de waterbevoorrading.

Wat de wegen (en ook de landbouwwegen) aangaat, daar diende eerste een volledige inventaris opgemaakt.

“Dat is gebeurd en we zijn nu in de fase van aanbestedingen gekomen. In sommige gevallen aan de uitvoering.”

“We stonden als stad ineens voor problemen waar we niet zo dadelijk mee vertrouwd waren, bv. het tekeer gaan van overstromingen, het versterken van dijken, wij hebben dat aangepakt en denkelijk tot een goed einde gebracht.”

Hetzelfde zegt Jos Vanroy over de werking van het OCMW.

Het heeft allemaal tijd gevergd voor de fusie administratief voltooid was.

De volgende jaren zullen –wie er ook de meerderheid zal uitmaken- jaren van verdere aanpak en uitvoering worden.

“Kom in 1988 eens terug en oordeel dan”.

            SDL”

‘Van Toeters en Trompetten’, het socio-cultureel tijdschrift van de Kon.Fanf. St.-Cecilia gaf daarop volgend kommentaar :

“…In het artikel stelt men dat de ‘Blekken’ en de ‘Sussen’ verdwenen. Maar, in Leest zijn er nog heel wat mensen van voor 1977. We zijn er nog niet zo zeker van dat de beide rassen verdwenen en uitgestorven zijn. Wij kunnen ons enkel afvragen of de ‘Blekken’ nog wel degelijk bestaan !

Inderdaad ! Voor de fusie van de gemeenten waren de ‘Blekken’ in het omliggende gekend als de politieke vleugel van de Kon.Fanf. ‘St.-Cecilia’ Leest. De Blekken waren toen misschien beter gekend op politiek dan op muzikaal gebied. Nu is dat wel anders ! Onze fanfare heeft het zelfs op internationaal gebied heel ver gebracht. De ‘Blekken’ op politiek gebied zijn nooit buiten Leest geraakt, niet op nationaal gebied en zeker niet op internationaal niveau. Maar de ‘Blekken’ bestaan nog wel degelijk. Alleen hebben ze een andere inhoud gekregen. Sedert 1977 wordt alle energie gebruikt voor het musiceren en in 1978 leverde dat al een eerste wereldtitel op.

Sedert 1977 vielen ook de politieke bindingen weg die de ‘Blekken’ bijna een eeuw hadden samengebonden. Nu zullen de meeste politieke strekkingen wel in de fanfare aanwezig zijn, de een al meer dan de ander. Met het wegvallen van die politieke binding van voor 1977 is er stilaan ook een mentaliteitsverandering gekomen. De vroegere (van voor de fusie) of de ‘Oude Blekken’ waren een speciaal ras. Ze waren zoals de ‘Oude Belgen’ in hun tijd, zowat meer dan 2.000 jaar geleden. De ‘Oude Blekken’ deden alles voor mekaar. De een hielp de ander waar het kon. Als de een in moeilijkheden zat, ging de ander hem helpen. Die moest dat dan nog niet vragen ! Alles werd gedaan als een echte ‘vriendendienst’. En nu…?

Het ras van de ‘Oude Blekken’ bestaat nog. Maar stilaan worden het gewone Blekken.

’t Is zoals met de vaderlandse geschiedenis. Caesar schreef over de Oude Belgen dat ze de dappersten waren van alle Galliërs. Later zijn ze ook opgeslokt in het grote Romeinse rijk en verdwenen ze in het geheel.

Zal het zo ook niet gaan met de ‘Oude Blekken’ ? Zullen dat ook geen gewone ‘Blekken’ worden ? Zullen ze dat gemeenschapsgevoel niet verliezen dat hen jaren heeft samengehouden ? Zullen de Blekken zonder die politieke binding van vroeger en met de politieke verscheidenheid van het huidige ogenblik nog voor mekaar blijven zorgen en mekaar blijven steunen ook al heeft de een een andere politieke opvatting dan de ander ?

In een van de vorige afleveringen schreven we dat de vereniging zich niet meer bezighoudt met politiek en dat is in de huidige omstandigheden maar best ook. Dit betekent niet dat muzikanten of leden niet meer aan politiek mogen doen. Iedereen mag zijn overtuiging hebben. Er is nog de vrijheid van mening en de vrijheid van overtuiging. Iedereen mag ook lid zijn van andere verenigingen, ook al is dat een politieke groepering.

De hoofdzaak is echter : blijven we op mekaar steunen ? Kunnen we op mekaar blijven rekenen ? Blijven we mekaar helpen ?

Of zal over een aantal jaren het volgende artikel in de krant verschijnen…?

DE TRAGEDIE : de ‘BLEKKEN’ verdwenen.

Het zal er niet komen als we dat zelf allemaal willen !!! Het is daarom zeker niet de bedoeling met een nieuwe politieke partij te starten. De stembiljetten waren op 10 oktober ll. al meer dan groot genoeg. Als daar nog eens vroegere partijen van de Mechelse randgemeenten zouden bijkomen, dan zouden de stemhokjes weer eens te klein zijn.
Die in Leest werden gebruikt, zijn nog maar pas vernieuwd…

En anderzijds is er toch weer de geschiedenis die zch herhaalt…

Zo ging het met de ‘Oude Belgen’ !

OUDE BELGEN                       BELGEN                      BELGSKES

En…zo gaat het met de…

OUDE BLEKKEN          BLEKKEN                     ………………

Daartegen is meer één remedie : HET EEUWIGE VUUR.”

Foto ‘s : (Nieuwblad)

-Herberg “In den Bareel”, het lokaal van de vroegere “Sussen”, na de fusie enkel nog voor verenigingen en niet meer voor dorpspartijen. 

-Vic Verschueren, landbouwer en voorzitter van de fanfare Sint-Cecilia :“Ze pakken onze grond af en aan de landbouwwegen wordt niks gedaan”.

-Burgemeester Jos Vanroy.

1982 – Van 18 tot 26 september : “Week van de Landbouw”

            De Landelijke Gilde, K.V.L.V, L.R.V. en K.L.J. organiseerden van 18 tot

            26 september de “Week van de Landbouw”.

            Deze week werd uitgewerkt in thema’s. Eén der thema’s droeg de titel

            “Landbouw betekent voedsel”. Hiermee wou men duidelijk maken dat er

            slechts 14 are landbouwgrond per inwoner zijn in ons land om onze

            voedselvoorziening te verzekeren. Bitter weinig als men bedenkt dat men met

            12 are per inwoner nog net een vegetarisch menu kan samenstellen.

            Ter info : tijdens de jongste wereldoorlog was er 21,4 are per inwoner

            beschikbaar. Toen was de voedselvoorziening op het randje van tekort.

            Tussen 1950 en 1980 verdwenen 300.000 ha uit de landbouw.

            Een ander thema droeg de titel “Landbouw betekent Landschap”.

            Het werd stilaan tijd om het platteland te beveiligen, aldus de landelijke

            bewegingen, om de landbouw en meteen de open ruimten, het landschap veilig

            te stellen.

            Om deze doelstelling aan de mensen te tonen organiseerden alle landelijke

            verenigingen uit het Vlaamse land activiteiten.

            Ook die van Leest lieten zich niet onbetuigd.

            Tijdens deze week stelden drie bedrijven hun deuren open voor schoolbezoeken.

            Het eerste bedrijf was een groentenbedrijf onder glas dat werd uitgebaat door

            Fons Dom (Kouter). De overigen waren de landbouwbedrijven van Frans

            De Prins (Kleine Heide) en Vic Verschueren (Elleboogstraat).

            Op zondag 26 september was er om 14 uur een wagenspel. In dit toneelstuk

            werd de hele land- en tuinbouwproblematiek naar voor gebracht. Het stuk

            handelde over een jonge man die met een universitair diploma niet meer aan

            werk raakte. Hij vond er niets beters op dan vaders landbouwbedrijf over te

            nemen, maar er zijn nog de vrienden en een verloofde...

            Na afloop van dit wagenspel kon men deelnemen aan een fietszoektocht door

            Leest.

            Om 17 uur werd op het bedrijf van Paul en Godelieve Daelemans aan de

            Alemstraat 10, een eucharistieviering gehouden, gevolgd door een primeur

            voor Leest, een paardenzegening.

            In de loods waar deze activiteiten doorgingen, werd eveneens een tentoonstelling

            georganiseerd, in elkaar geknutseld door Georges Herregods.

            Ook volksdansgroep “Korneel” was van de partij en na hun optreden projecteerde

            Karel Soors een diareeks over Leest en haar landbouwactiviteiten.

            De avond werd verder gezet met de uitslag van de zoektocht en de

            prijzen  werden overhandigd door schepen van landbouw Fons Vanstappen.

            Jan De Prins werd winnaar en trok met een groentenkorf huiswaarts.

            Met rustige muziek van disco bar “Satan” werd de “Week van de Landbouw”

            afgesloten.

Bijgevoegd :

-Folder van de ‘Week van de Landbouw’.

-In het kader van de Leestse landbouwdag werd ook Mechelen aangedaan. De melk komt van de koe en niet van de fabriek illustreerde een koebeest dat aan de Grote Markt werd geplaatst.

1982 – Augustusnummer ‘De Band’ : Zelfbediening Leemans aan hun geacht cliënteel

“Bij het beeindigen van onze activiteiten als ‘voedingdetaillist’, komen wij U allen oprecht danken voor het vertrouwen dat U in ons werk hebt gesteld en dit gedurende 25 jaren.

Mede door Uw klandizie was het ons mogelijk in die tijdspanne te Leest een ‘zelfbedieningszaak’ uit te bouwen, aangepast aan deze tijd, nodig en nuttig voor onze gemeente en het cliënteel. Wij hebben dan ook met eindeloos geduld al het mogelijke gedaan opdat deze zaak verder zou blijven bestaan. Samen met onze voornaamste leveranciers werd na rijp overleg ons vertrouwen geschonken aan ‘Julia’, door U allen gekend als onze getrouwe verkoopster die met méér dan acht jaar ondervinding samen met haar man ‘Willy’ deze zware taak op hun schouders hebben durven nemen, ze zijn dan ook vast besloten, samen met hetzelfde personeel van vroeger, aangevuld met een jonge frisse kracht ‘Hilde d’Hollander’, met hun jong dynamisme te trachten nog meer en beter te doen om deze bestaande zaak nog hoger op te werken, wat wij hun van ganser harte toewensen.

Wij van onze kant blijven in uw midden wonen als uiting van onze dankbaarheid.

    Yvonne – Marcel”

In 1957 openden kleermaker Marcel Leemans en zijn echtgenote Yvonne Smets hun ‘Centra’ winkel tegenover de Kerk.

In het juni-nummer van ‘De Band’ in 1957 stond een advertentie met daarbij een groot vraagteken en de tekst : ‘Recht over de kerk komt ????? RECHT OVER DE KERK KOMT EEN WINKEL, WELKE WINKEL ????’  (zie bijvoegsel)

Na de opening verscheen volgende advertentie : ‘Recht over de kerk kwam ’n MODERNE CENTRA WINKEL.

Alle kruidenierswaren, tabak, sigaretten, sigaren sigarillos.

Bieren, limonaden, melk, botermelk, chocomelk, bereid vlees in dozen, wijnen, likeuren.
Boerenbrood, broodjes, koeken, fruit, suikergoed, enzovoort, enzovoort.

Kwaliteit is ons reklaam. Immer eerlijke bediening.

MARCEL LEEMANS DORP LEEST.’

Kleermaker Marcel Leemans bleef in die beginperiode zijn vak schijnbaar cumuleren met zijn voedingswinkel want in ‘De Band’ van oktober 1957 adverteerde hij :

“Voor al uw maatwerk wendt u zich in volle vertrouwen tot MARCEL LEEMANS, Dorp, Leest.
Steeds korrekte afwerking en eerlijke bediening !!

U vindt er tevens een NIEUWE KOLLEKTIE REGENKLEDING zowel voor HEREN als voor DAMEN. Ook de gekende vesten ‘SPORVEL’ in geribte vloeren wasbaar en strijkbaar.
Verder : vesten in ‘daim’ van beste kwaliteit.

BROEKEN voor mannen, jongelingen, meisjes en kinderen.

KOM GERUST EENS KIJKEN : HET VERPLICHT U TOT NIETS ! UW GADING VINDT U BESLIST.

In de ‘CENTRA’-WINKEL RECHT OVER DE KERK : ‘BIJ MARCEL LEEMANS’

Ontvangt U deze week op de ganse reekds der lekkere KOFFIES ‘CAFCA’ 1 Centra-zegel per frank : dit is 12,50% KORTING ! ja 12,5 %”

Marcel Leemans was te Hombeek geboren op 6 april 1921 en hij overleed in het A.Z. Sint-Jozef te Mechelen op 14 oktober 1993. Hij was gehuwd met Yvonne Smets die op 17 oktober 1920 te Mechelen geboren werd en aldaar in het A.Z. Sint-Maarten overleed op 16 maart 2005.

Het echtpaar kreeg zeven kinderen : Frieda, Ria, Marc, Dirk, Krista, Lucia en Karla.

De ‘Centra’-winkel werd overgenomen door Willy en Julia De Nies-Lauwers. Deze laatste was werkzaam als verkoopster in de winkel van Marcel en Yvonne. Willy De Nies werkte als bediende bij PRB Metalurgia (het ‘bommenkot’) aan de Hanswerkvaart te Mechelen.

‘Ik had ondernemersbloed in de aderen,’ vertelde hij in 18 maart 2011 aan Leo De Nijn van Gazet van Antwerpen. ‘Toen wijlen Marcel Leemans zijn winkeltje met bloknagels, slijpschijven, garen en vijzen van de hand deed vlak tegenover de kerk, wist ik dat dit een gouden kans was. Omdat ik niet overhaast te werk wou gaan, bleef ik halftijds werken. Voor de overname moest ik een grote lening aangaan, want Marcel had een grote voorraad. Alleen al het zijden garen dat hij in zijn winkel had, werd toen op 100.000 Belgische frank geraamd. Toen alles beklonken was, kwamen we tot de vaststelling dat het garen geen cent waard was, want het was door de jaren zo rot geworden dat je er geen kous meer kon mee dichtnaaien. Nu kan ik ermee lachen maar 29 jaar geleden was dat een flinke opdoffer.’

Naast ijzerwaren begonnen Willy en Julia ook charcuterie te verkopen en nadat Metalurgia in faling gegaan was kon hij zich honderd procent toeleggen op zijn winkel ‘Shop Wel’. Het winkeltje werd al snel te klein en in 1997 kocht hij naast de meisjesschool in de Dorpstraat grond om er een Delhaize te bouwen. In maart 2011 stopte hij met zijn supermarkt maar lang zou hij niet van zijn vrijheid genieten, Willy De Nies overleed te Leuven op 4 mei 2012.

Willy De Nies was ook de man achter de ‘revival’ van ‘Posse Leest’. In de jaren ‘80 had dit evenement veel van zijn pluimen verloren. Willy richtte een comité op en stimuleerde de jaarmarkt door o.m. de invoering van een ambachtenmarkt, een planten- en bloemenmarkt, dieren als kijkspektakel, oldtimertractoren, drank- en eetstandjes…en de nieuwe aanpak loonde. In 2002, bij de 11^de hernieuwde editie telde men ruim 30.000 bezoekers.  

Bijgev.:

-De afbeelding van de nieuwe winkel in ‘De Band’ van juni 1957.

-Reclame advertentie in het oktobernummer van ‘De Band’.

-Yvonne Smets.

-Marcel Leemans met zijn verkoopster Julia in 1980. Zij zou twee jaar later samen met haar man zijn zaak  overnemen.

-Willy De Nies.

1982 – 16 september – De Mechelse Week :

            Leest – Ongeval

            “De 22-jarige autobestuurder Eddy De Wal, Oxdonckstraat Kapelle-

            op-den-Bos, verloor zondagmorgen in de Juniorslaan de controle over

            zijn voertuig.

            De wagen sloeg te pletter tegen een huisgevel en werd tot schroot herleid.

            De jonge autobestuurder werd levensgevaarlijk gewond en overleed na

            aankomst in een Mechels ziekenhuis.”

1982 – Van 17 tot 19 september : 10^de Uitgave St.Ceciliafeesten  te Leest

            In samenwerking met het Ministerie van Nederlandse Cultuur, het stadsbestuur

            van Mechelen, het Muziekverbond van België en de Vlaamse Brass Band

            Federatie organiseerde de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia de 10^de uitgave

            van de Ceciliafeesten.

            Op vrijdag werden de feesten ingezet met een grote kaartwedstrijd waarbij niet

            minder dan 204 deelnemers kwamen opdagen. Voor deze wedstrijd waren prijzen

            voorzien voor een totale waarde van 30.000 frank.

            De hoofdprijzen werden in de wacht gesleept door Thomas Frans uit Leest, Rosier

            uit Mechelen, Josée Baetens uit Hombeek en Louis Vloebergh uit Leest.

            Zaterdag en zondag werden gevuld met de concertwedstrijd. De jury bestond uit

            Werner Van Cleemput, componist en leraar, Willem van Hout, Jan Segers, Henk

            Van Lijnschooten en André Van Driessche.

            De beste uitvoeringen werden bekroond met een beker van de stad Mechelen dit na

            een toespraak door burgemeester Jos Vanroy, alsook van de vice-president van

            het wereldmuziekverbond.

            De eerste prijs bij de harmonies werd behaald door de Kon. Harmonie van Peer,

            de eerste prijs bij de fanfares ging naar de fanfare “Nos Jungit Apollo” uit St.-

            Oedenrode (Nederland) en de eerste prijs van de Brass-Band muziek werd

            Behaald door Brass Band “Union” uit Buizingen.

            De beste totaal-resultaten werden bekroond met muziekinstrumenten.

            De beker van de hoogste kwoteringen van de Belgische verenigingen,

            geschonken door het Muziekverbond van België, werd behaald door de Kon.

            Harmonie van Peer met 592 punten op 600.

            De Ceciliafeesten ’82, met de deelname van 26 muziekkorpsen, gingen door in de

            gebouwen van het Parochieel Centrum, Kouter en in de feesttent achter dit

            centrum.

Gedurende de twee daagse konden de hongerigen zich spijzen in een gelegenheidsrestaurant met op het menu o.a. verschillende soorten steak, stoofvlees en koude schotels met frietjes of brood.

Verslag (ingekort) over de voorbije Ceciliafeesten in ‘Van Toeters en Trompetten’ oktober 1982:

“’t Was het laatste echt zomerse weekeinde van september dit jaar ! Er hing over het Mechelse een zwoele, vochtige hitte. Je zweette al van niks te doen. ’t Was een echte ‘Indian Summer’ en nu weten ook alle muzikanten wat Eric Ball daarmee bedoeld heeft toen hij dat stuk schreef.

Juist tijdens dat weekeinde had de Kon. Fanfare St.-Cecilia haar jaarlijkse Ceciliafeesten gepland.

Gestart werd met een kaartwedstrijd. Deze keer had deze plaats in de feesttent omdat men vreesde voor heel wat meer liefhebbers en de organisatoren hielden er ook rekening mee dat de zaal de volgende dagen beschikbaar moest zijn voor het gelegenheidsrestaurant.

De kaartwedstrijd had een meer dan behoorlijk succes. Niet minder dan 52 tafels kaartspelers gingen van start omstreeks 20u en er waren weeral prachtige prijzen te

winnen ! Alles verliep opperbest en de winnaar kreeg een prachitige dames- of herenfiets.

Op zaterdag kwam dan het hoogtepunt van de Ceciliafeesten 1982 of tenminste dat wat het hoogtepunt zou moeten zijn. Om 13u30  werd de internationale concertwedstrijd gestart. Onder de deelnemers waren de vice-wereldkampioenen van het W.M.C. Kerkrade in de superieure afdeling, de fanfare ‘Nos Jungit Apollo’ uit St.-Oedenrode in Nederland.

Wat we die dag te horen kregen grenst aan het ongelooflijke ! De eerste korpsen waren –hoe moeten we het nu gaan uitdrukken- niet zo erg goed. Eén van die Belgische verenigingen viel op door het feit dat de muzikanten er niet het verschil kenden tussen een ‘kruis’ en een ‘(be)mol’. Als er iets voor hun noten stond, speelden ze maar wat anders…en dat kon zelfs elk ongeoefend oor opmerken…

Gelukkig was er maar één korps dat helemaal niet kon acteren op het peil van deze internationale wedstrijd. Maar er was ook een Nederlands korps dat niet zo’n goede indruk maakte, nl. de Nederlandse brass band uit Oostkapelle. We weten nu ook dat er in het land van onze noorderburen minder goede korpsen zijn !

En dan de fanfare ‘Nos Jungit Apollo’ ! Dat was nog eens muziek, mensen ! Een prachtige sound, mooie aanzetten, correct uitgevoerde loopjes, kortom uitstekende muziek !

En toch kregen deze mensen van de jury maar net 92% ! Op het W.M.C. hadden ze heel wat meer ! Het zal dan toch zo zijn dat de Leestse jury bijzonder streng oordeelt.

Na de wedstrijd –die dank zij een paar forfaits- op tijd gedaan was, werd er een bal georganiseerd met het groot orkest van Henk van Montfoort. Aangezien we hiermee in een netelige situatie zitten, d.w.z. onze persoonlijke voorkeur tegenover de voorkeur van de Leestse muzikanten in het algemeen, geven we hierover niet al teveel commentaar. Er zijn wel een paar van de organisatoren die hebben  verklaard dat er zo’n honderd man te weinig was in de feesttent om sfeer te hebben. Financieel kon het geen tegenvaller worden want orkest en vedette waren al betaald met de opbrengst van de kaarten in voorverkoop.

Van de enquete herinneren we ons nog alleen dat een zekere André Hazes maar één of zelfs geen enkele voorkeurstem kreeg van de Leestse muzikanten. Als deze nu moesten zien hoeveel volk die trekt en wat voor een uitkoopsom deze nu vraagt, dan vielen de Leestse Cecilianen achterover !

Op deze zaterdag had de frituur van Louis (noot : Schillemans) de meeste belangstelling en het gelegenheidsrestaurant boekte onverwachte resultaten. Het heeft er tot in de vroege uurtjes geduurd…

Op zondagmorgen 19 september zou de wedstrijd terug beginnen met de harmonieën. De winnaar 1981 in deze afdeling had in laatste instantie forfait gegeven.
Om 10 uur stipt begon de wedstrijd. De harmonie van Peer verraste in de goede zin. De andere korpsen speelden o.i. te moeilijke werken. De korpsen die deze zondagvoormiddag optraden, hadden de beste klimatologische omstandigheden. Het was nu niet zo broeierig in de feesttent. Wel was het om te stikken in de keuken. Vanaf 11u30 konden er geen biefstukken genoeg gebakken worden. In de frituur kon Louis het niet meer volgen, en dat wil wat zeggen…Die dag heeft het gelegenheidsrestaurant gedraaid als nooit tevoren !

’s Namiddags kwamen er weer uitstekende korpsen aan de beurt, o.a. de harmonie ‘St.-Cecilia’ uit Beek (NL), de fanfare ‘St.-Jozef’ uit Buchten-Born en de fanfares uit Tisselt en Zemst-Laar. Ook de brass band ‘Cecilia’ uit Heffen heeft heel wat vorderingen gemaakt.
Brass band ‘Union’ Buizingen won de wedstrijd in de afdeling brass bands. Hierbij moet wel vermeld worden dat de brass band ‘Terpsichore’ uit Rupelmonde uit de wedstrijd werd gesloten omdat de musici niet op tijd aanwezig waren. Wel hebben de organisatoren nog geprobeerd de brass bands te verzoenen maar er hielp geen lievemoederen aan.

Op de prijsuitreiking waren deze keer heel wat prominenten aanwezig, o.a. burgemeester Vanroy en schepen van Cultuur Van der Sande. Ook waren de volksvertegenwoordigers L. Van de Velde en J. Ramaekers van de partij. Tevens was er een afgevaardigde van het Muziekverbond van België. De dag voordien was ook al de heer Convents van deze federatie aanwezig. En daarbij kwamen dan nog een hele reeks gemeenteraadsleden.

De prijsuitreiking verliep prima en dat was ook zo het geval voor de receptie aangeboden door ere-voorzitster Mw. Piessens-Van Praet.

Daarmee waren de Ceciliafeesten 1982 officieel afgelopen. En wat nu ? De organisatoren schijnen met problemen te zitten voor volgend jaar, vooral omdat de wedstrijd bijzonder populair begint te worden in het buitenland ! Misschien te populair, want als we de verslagen in de Nederlandse kranten lezen, wordt het ons bijna te machtig ! Daar heeft men het over de perfecte organisatie en het experimenteel systeem van jureren. Niets dan lof !

Onze organisatie zou nog veel beter kunnen indien we over een nog veel betere infrastructuur beschikten. We hebben geen zaal die echt geschikt is voor een wedstrijd van dit formaat. We zouden het muziekgebeuren en het cafégebeuren volledig gescheiden moeten houden. Dat kan nu echt niet ! Er zijn bij de optredens de steeds storende geluiden van de bierglazen die gewassen worden, ook al wordt dit werk uitgevoerd door waarschijnlijk voorzichtige dames of heren. En anderzijds is het voor de organisatoren toch zo prettig als er heel wat vaten worden afgetapt.

Volgens datgene wat we hebben opgevangen zijn de Ceciliafeesten 1982 een financieel succes geworden ondanks het feit dat de organisatoren zowat een 400.000 frank aan reiskosten en vergoedingen hebben uitbetaald. Gelukkig was er hulp geboden door de sponsors, o.a. Muziek Center Willebroek, L.E.M.C.A. Deurne, de ASLK en de N.V. Pol Piessens.”

Foto’s :

-Op de kaartwedstrijd van de Ceciliafeesten waren 204 deelnemers komen opdagen.

-Henk Van Montfoort (uit de programmabrochure van de 10^de Ceciliafeesten)

-Volksvertegenwoordiger Luc Van de Velde reikte een van de vele prijzen uit.

1982 – Zaterdag 11 september : Tweede SP – Fusiebal

            “SP afdelingen Heffen, Hombeek en Leest.

            Mevrouw, Juffrouw, Mijnheer,

            In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 10 oktober 1982

            nodigen de kameraden Jef Ramaekers, lijsttrekker S.P.-Mechelen, Bertje

            Palma-Ureel, kandidate S.P.-Hombeek, Jean Doms, kandidaat S.P.-Heffen en

            Jef Vloeberghen, kandidaat S.P.-Leest, samen met de respectieve S.P.-besturen

            U en uw familie en kennissen uit op hun tweede fusiebal.

            (...)

            In Leest is Jef Vloeberghen een begrip. Zijn kwinkslagen maar vooral zijn

            sociaal engagement zijn tot ver buiten Leest bekend.

            In deze tijd van inleveren, werkloosheid en angst voor de dag van morgen kent

            JEF als geen ander de grote noden van de kleine man zoals jij en ik.

            Graag zullen wij u samen verwelkomen op ons fusiebal dat doorgaat in de zaal

            St.Cecilia, Dorpsstraat 6 te Leest vanaf 20 uur.”

            (folder)

1982 – 12 september : Fietstocht Landelijke Gilde en KVLV : (foto)

Op initiatief van de Landelijke Gilde en de KVLV Leest werd op zondag 12 september een fietstocht georganiseerd.

Aangemoedigd door een zomerzonnetje, fietsten een 80-tal sportievelingen van alle leeftijden langs een schilderachtige zennevallei naar de Rupelstreek tot aan de sluit van Wintam. Tenslotte werd nog een ommetje gemaakt naar de Bommelaarshoeve te Heindonk waar de zondag daarop de Landbouwdagen werden georgeniseerd. (DMW) 

1982 – Zondag 12 september : Chiro Folder : “KIEZEN VOOR HET SPEL

            daar kiezen kinderen en jonge mensen voor.

            Daarom neemt onze chiro een nieuwe start op zondag 12 september 1982 om 2

            uur op het chiroplein.

            Je spelkameraden staan reeds ongeduldig te wachten om je in onze groep te

            verwelkomen. Breng je die zondag je goed humeur mee, dan wordt het zeker tof.

            Tot zondag,

                 Chiro Leest.”

In ‘DB’ van september/oktober verscheen volgend (ingekort) verslag :

“…Bij het binnenkomen door de Chiropoorten ontving iedereen een stempel. De bedoeling hiervan was ieder in een groep te zetten van alle leeftijden, dus jongens en meisjes tezamen.

Plots gilde een sirene over het Chiroheem. Allen vluchtten we er heen. Er verscheen een zwaargewapende militair op het plein. We moesten van hem allemaal bij een groep gaan staan die hetzelfde cijfer droeg. Tegelijkertijd toonde hij een grote jute zak met de te innen voorwerpen, dus er moest ‘competitief’ gestreden worden. Er moest zodanig gespeeld worden dat men de andere groepen kon overwinnen. Deze spelen moesten gespeeld worden op posten waar de leiding zat die de Chiro zou verlaten.

Na de strijd ging weer de sirene. We liepen allemaal terug nar de plaats waar de militair voor het eerst verschenen was. Toen deze zou overgaan tot het uitreiken van de prijzen, werd hij gestoord door een stem : ‘de VREDESDUIF was toegekomen’. Deze verweet hem dat men het zo niet mag aanpakken in de Chiro. Na een kort gesprekje tussen de vredesduif en de militair werd het JAARTHEMA uitgelegd. De duif wenste ons nog een goed werkjaar en dat we vooral zouden letten op het thema DE VREDE STAAT OP HET SPEL. Toen verliet zij ons Chiroplein en nam de nieuwe Jong-Vevocers mee !!!

De militair die de vredesduif had gelijk gegeven, vond het beter iedereen op een drankje te trakteren dan de beste ploeg de prijzen te geven. Dit werd dan ook erg gewaardeerd. Daarna gingen we heen waar we toebehoorden. Dit wisten we door middel van de kleur van het lintje dat ieder tijdens de namiddag op de bepaalde posten had gekregen.

Na de nieuwelingen in onze groep te hebben verwelkomd (en sommigen gedoopt), verlieten we moe maar blijgemutst de Chiro.

   De Chiroleiding.”   

-De mist hing nog laag als de groep vertrok aan de zennebrug, een veelbelovend begin van de fietstocht van de Landelijke Gilde en de KVLV.

-Advertentie van Chiro : ‘Kiezen voor het spel’.

1982 – Zaterdag 4 september : KWB-Reis naar grotten van Han-Sur-Lesse

            44 deelnemers bezochten ook Laroche en Durbuy.

In ‘De Band’ van (september/oktober) verscheen volgend (ingekort) verslag :

“…Een woordje vooraf wat de reis betreft. Ons bestuurslid Jefke Lauwers en zijn echtgenote, plus zijn boezemvriend Guske Van Roy en diens echtgenote, hadden eerst de reis verkend en gemaakt op eigen kosten, waarvoor onze dank.

De reis ging over Namen naar Dinant, waar het morgenontbijt werd genomen en een bezoek aan de stad werd gebracht. Daarna langs pittoreske wegen reden we verder over Hoyet-Ciergnon-Rochefort naar Han-sur-Lesse. Daar aangekomen zijn we vertrokken met een speciaal trammetje naar de Grotten waar we werden opgewacht door een nederlandstalige gids, die ons gedurende de rondgang in de grotten de nodige uitleg heeft gegeven.

Deze rondgang duurde anderhalf uur en het was de moeite waard.

Nadien waren we vrij om het middagmaal te nemen en eventueel nog een wandeling te doen.

Om 14u30 werd er dan vertrokken met een echte safari-car voor een bezoek aan het nationaal park waar verschillende wilde en met uitsterven bedreigde dieren in de vrije natuur leven. Daarna ging het verder langs het bos van Nassogne naar Laroche en Durbuy (kleinste stadje van België). In Durbuy zelf werd ons een verrassing aangeboden door het bestuur van de KWB, namelijk een etentje (koude schotel), wat door alle deelnemers ten zeerste op prijs werd gesteld.

Van in Durbuy werd de reis dan verder gezet langs Hoey en Wanze waar een bezoek voorzien was aan de plant- en bloemenkwekerij van de firma Ghontier, maar dat kon niet doorgaan. Op zaterdag is deze firma niet toegenkelijk voor publiek.

Tijdens de reis werd er ook nog een kwis gehouden over bekende figuren en de KWB van Leest. De kwis werd gewonnen door Mevrouw Geerts-Vleeshouwers. De tien kwisprijzen werden geschonken door de firma Pol Piessens uit Mechelen, waarvoor hartelijk dank.

Er werd ook nog een jarige gevierd, nl. Mevrouw De Prins-Boey Liza (foto) en ze mocht van het bestuur een prachtig geschenk in ontvangst nemen samen met een hartelijk applaus van alle medereizigers.

De terugweg werd aangevat over Tienen-Leuven-Mechelen, met een openthoud in dancing ‘het Witte Huis’, waar de beentjes nog eens goed werden uitgezwierd en nog menig pintje gedronken. Na dit alles zijn we richting Leest vertrokken waar we arriveerden rond de klok van twaalf.

       Geerts Jan.” 

1982 – Van 7 tot 10 september : Bond van Gepensioneerden op bezinning in

                                                          Bonheiden-Zellaer

1982 – 9 september – De Mechelse Week :

            Taxi won “Bleukenstornooi” van SK Leest

            “Het Bleukenstornooi (zo genoemd naar de naam van het terrein te Leest, aan

            de Zennekant, waar o.m. SK Leest optreedt) kon doorgaan in uiterst gunstige

            weersomstandigheden en werd daarom, maar  ook omwille van het sportieve

            niveau, een succes.

            Deelnemers waren de vrije ploegen Taxi, Uilenspiegel, Adegem en Running

            Boys en de in het KKSFB uitkomende Boterwaag en SK Leest.

            De formule van het tornooi is een beetje ongewoon : het is een combinatie van

            winst- en verliespunten (2,1 of 0) met als bijkomende criteria het doelsaldo

            (verschil tussen gemaakte en toegestane doelpunten) en de strafschoppenstand

            (na elke wedstrijd neemt iedere speler van elke ploeg een strafschop).

            De ploeg van Taxi, die we stilaan de tornooipiraten moeten gaan noemen,

            omdat ze bijna alles winnen, trok ook ditmaal aan het langste eind.

            Tweede werd SK Leest voor Adegem Boys en Uilenspiegel.”

1982 – Vrijdag 10 september : Festival van Vlaanderen

Het festival van Vlaanderen-Mechelen betrok sinds een drietal jaren eveneens de zogenaamde fusiegemeenten in zijn programmatie. 

Zo was dit jaar Leest aan de beurt waar op vrijdag 10 september in de parochiekerk om 20u30 optreden plaatsvond van “Telemann Consort”, een strijkers- en blaasensemble bestaande uit vijf Vlaamse kunstenaars die zich bekwaamd hadden in de muziek van de Duitse componist Telemann en zijn tijdgenoten.

Het ensemble concerteerde reeds in de Nederlanden, Zwitserland en Joegoslavië en hun vertolkingen kenden grote bijval zowel bij pers als publiek.

In de kerk van Leest werden werken uitgevoerd van o.a. Vivaldi, Bach, Telemann en Schickhardt.

Nog een anekdote : de voor gambaspeler Piet Strijckers voorziene stoel bleek veel te laag te zijn. Geen nood, er werden gauw een vijftal dikke boeken over zijn muziek bijeen gezocht en erop gelegd en de zaak was opgelost…

Toegangsprijs : 200 frank. (GvM, De Mechelse Week en Het Laatste Nieuws)

Foto’s :

-Het Telemann Consort.

-Liza Boey was jarig en kreeg van de KWB een mooi geschenk op de bus.

1982 – September : ACTIE VEILIG VERKEER – Snelheid minderen kinderen niet hinderen

“Leest heeft zoals de meeste oude dorpskernen een drukke doorgangsweg door haar kern gekregen, zonder dat voldoende maatregelen werden genomen voor de bescherming van voetgangers en fietsers.

De onveiligheid is het grootst in de omgeving van het dorpsplein en de scholen.

Al zijn er weinig parkeerproblemen toch doen zich op sommige plaatsen wel problemen voor m.b.t. het parkeren. Denken we maar aan de parkeerplaats langsheen de meisjesschool die een gevaar betekent voor de schoolkinderen en de fietsers die daar een oversteekplaats hebben.

Voorbij de ‘Drij Gapers’ tegenover het kerkhof heb je regelmatig problemen omdat de doorstroming van het verkeer er erg wordt belemmerd. De afwezigheid van veilige fietspaden en oversteekplaatsen wordt door de ouders als een enorm probleem ervaren. Vooral de ouders wiens kinderen naar Mechelen fietsen.

Leefmilieu Leest wil met een aantal voorstellen en met uw opmerkingen bijdragen tot meer verkeersveiligheid. Daarom kreeg elke inwoner van Leest een schrijven in zijn bus met een vraag om medewerking. Je kan je vragenlijst invullen en tevens uw opmerkingen neerschrijven. Misschien doen zich in uw woonomgeving ook problemen voor die anderen niet kennen. Schrijf ze op en geef de vragenlijst mee met uw kinderen. Langs de school komt de vragenlijst wel terecht. Of steek ze in de bus bij een van de leden van de werkgroep Leefmilieu : D. Duran, F.J.Gieselinck, B. Liebrecht, K. Soors.

      Leefmilieu Leest.” (‘DB’,sept/okt ’82) 

1982 – 1 september – Gazet van Mechelen :

            “VV Leest wil niet ontgoochelen

VV Leest wil voor haar tweede verblijf in tweede provinciale beslist beter doen dan bij de eerste confrontatie en dus niet onmiddellijk terugkeren naar derde.

Daarom werd de ploeg te opzichte van vorig seizoen fel gewijzigd.

August Emmeregs : ‘Uit de vorige ervaring weten wij dat voetbal in tweede sterk verschilt van derde en ook al behaalden wij de titel dan wisten wij dat bepaalde spelers in de nieuwe reeks zouden tekortschieten en daarom hebben wij een felle inspanning gedaan om een degelijk elftal en ook enkele waardevolle invallers te bezitten. Wij hebben zoveel mogelijk spelers uit de eigen omgeving aangetrokken om voor het spektakel te zorgen. Wij rekenen erop dat doelman Van de Broeck, de gebroeders Beeckman, William Selleslagh, Hans Schoning en Guido Slagmuylders de in hen gestelde verwachtingen ook zeker zullen inlossen.’

Geen meeloper

Een ploeg die zich zulke inspanningen getroost wil wat meer dan maar een gewone meeloper zijn. Opnieuw August Emmeregs :

‘Het is en blijft onze eerste betrachting de toeschouwers een stuk spektakel aan te bieden en daarom willen wij in die nieuwe reeks ons woordje kunnen meepraten en zeker niet uit de toon vallen. Vooral in de thuiswedstrijden willen wij een voet naast de beste teams kunnen plaatsen...’

Nieuwkomer Selleslagh speelde acht jaar bij KV Mechelen en vorig seizoen bij Racing Jette. Guido Slachmuylders was ook een KV-product en speelde in de vorige competitie voor vierde nationale klasser SK Londerzeel.

De broers André en Eddy Beeckaert kwamen van Stade Willebroek.

De te Hombeek wonende Duitser Hans Schoning kwam van Racing Mechelen.

In ‘De Band’ van juli publiceerde V.V. Leest volgend verslag :

“Na de prachtige resultaten van vorig seizoen, met als bekroning een kampioenstitel van ons eerste elftal  en een eerste plaats van onze miniemen nog in het achterhoofd, starten wij binnen een paar weken reeds het seizoen 1982-83. Wij weten uit ondervinding dat 2^de provinciaal, waarin wij volgend seizoen van start gaan, een zware reeks is. Met de nodige versterkingen die wij aangebracht hebben in ons elftal en de steun van nog meer supporters zijn wij ervan overtuigd ook daar aan de top te kunnen meedraaien.

Buiten onze eerste elftal starten wij met volgende ploegen : reserven – junioren – knapen – miniemen – preminiemen – veteranen – dames.”

Foto’s :

-Twee foto’s van de nieuwelingen van V.V.Leest. Trainer Julien Van den Broeck, Hans Schöning (ex-RC Mechelen), Guido Slachmuylders, William Selleslagh (ex-KV Mechelen), André Beeckaert, Roland Van den Broeck, Patrick Backeljan. (Foto : De Mechelse Week)

1982 – Vrijdag 27 augustus : Folklore-avond (foto onderaan)

            Op het terrein van V.V.-Leest trad de Leestse Volksdansgroep op samen met

            groepen uit Oostenrijk en Turkije tijdens een grote folklore-avond.

Gazet van Mechelen (31/8) daarover :

            “Folklorefestival te Leest werd succes.

Voetbalclub VV Leest en volksdansgroep “Korneel” organiseerden hun jaarlijks folklorefestival. Het aantal toeschouwers op deze activiteit was ook dit jaar bijzonder groot.
Het organiseren van deze activiteit heeft verband met het grote folklorefestival te Mechelen. De twee buitenlandse groepen die een optreden verzorgden op de voetbalterreinen in de Dorpsstraat te Leest namen reeds deel aan het Mechelse festival. Overnachtingen van deze groepen gebeurde bij gastfamilies van Leest en om deze gastvrijheid te belonen brachten de twee folkloregroepen een gratis optreden voor het Leestse publiek.

De opbrengsten van dit festival werden dan ook besteed aan de onkosten van deze groepen. Zo kregen zij maaltijden aangeboden in het chalet van VV Leest.

De folkloreavond werd later ingezet dan werd geplant daar er te Mechelen een optocht georganiseerd was met alle optredende folkloregroepen. Deze optocht bracht wat vertraging mee waardoor de dansgroepen niet tijdig aanwezig konden zijn voor de Leestse toeschouwers.

De avond ging van start met een woordje van de animator Mw. De Laet en van gemeenteraadslid Gust Emmeregs.

De folkloregroep “Anatolia Folk Dances Group” uit Ankara Turkije bracht haar typische Turkse dansen naar voor. De zwaardendans kwam er deze keer niet bij kijken daar er vorige jaren op het festival te Mechelen een danser de vinger werd afgehakt.

De folkloregroep “Volkstanz Und Brauchtums Grouppe” uit Landeck – Oostenrijk was vast en zeker evenwaardig aan de Turkse groep.

De groepsdansen van deze groep brachten het thema naar de humoristische richting wat dan ook door het publiek werd gewaardeerd.

De grootste aanwezige en optredende groep was de eigen volksdansgroep “Korneel”.

Deze kwam zowel in aantal als in kwaliteit naar voor.

Zij gaven een optreden onder begeleiding van Mw. Vloebergh – Silverans (accordeon), Mieke De Wachter (dwarsfluit), Els De Smet (gitaar) en Kathleen Vloebergh (tamboerijn).

Deze plaatselijke volksdansgroep werd opgericht in het jaar 1980 en telt nu ongeveer 100 leden.
Mw. De Laet, die als voorzitster fungeert en Mw. Soors die de functie van dansbegeleidster uitoefent, hebben met deze groep op een tijd van twee jaar een groots resultaat bereikt.

Hun grote volgende optreden zal plaatsvinden tijdens de week van de landbouw te Leest.
De folklore-avond op de voetbalterreinen te Leest werd afgesloten met een dansverbroedering.
Zaterdagvoormiddag werd een voetbalwedstrijd georganiseerd met Turken en de Leestenaars. Een internationale wedstrijd zoals deze is ook niet alledaags voor VV Leest.

     DDS”. 

En ook de ‘Mechelse Week’ wijdde er een verslag aan :

Geslaagde folkloreavond te Leest

“Op initiatief van V.V.Leest had op de terreinen van de Leestse voetbalclub een folkloreavond plaats. Dankbaar gebruik makend van het tezelfdertijd gehouden internationaal folklorefestival te Mechelen hadden de organisatoren kans gezien een paar kleurrijke buitenlandse groepen naar Leest te halen, ondanks hun reeds druk bezette agenda, en een toch originele folkloreavond  op touw te zetten. Dat Leest kan bogen op een zeer actieve bevolking, en dit met alle leeftijden, bleek eens te meer tijdens deze manisfestatie, waarvoor een massa volk op de been kon worden gebracht.

Amper 2.000 inwoners tellend, bezit de gemeente Leest immers een 25-tal actieve  verenigingen, waaronder een 80 man sterke volksdansgroep  ‘Korneel’ onder leiding van Mevrouw Leonie De Laet, de parel van deze Leestse folkloreavond.

‘Iedereen in Leest werkt mee,’ zo vertelden ons Gust Emmeregs en Louis Vloebergh, beide coördinatoren van deze avond, en eveneens actieve bestuursleden van talrijke andere verenigingen. Deze beide mensen zetten zich reeds jaren in voor het Leestse gemeenschapsleven, dat nu stilaan als voorbeeld is gaan dienen voor het Mechels verenigingsleven.

Wegens vertraging op de aankomst van de buitenlandse gasten begon deze folkloreavond een uurtje later dan voorzien met een optreden van de Leestse gastheren, volksdansgroep ‘Korneel’. Deze groep is verdeeld in verschillende leeftijden, en vooral opvallend was het optreden van de allerjongsten, een afdeling die amper na één jaar bestaan volksdans op een hoog niveau weet te brengen. Vervolgens waren er nog het optreden van de Antwerpse ‘Elkerlijck’ en ‘die Pioene’. Als buitenlandse gasten kwamen aan de beurt de Volkstumsgruppe Landeck uit Oostenrijk, met o.m. de alombekende ‘Klatschentanz’, waarbij vriendelijke klappen worden uitgedeeld op dijen en knieën.

Tenslotte was er nog het optreden van de Turkey kolk dans Group uit Ankara. Turkije met hun dansen ‘Slifke’ en Gaziantep’, begeleid op de meewarige tonen van de fluit (Zurna) en trommel (Dawu). Ondanks de kille augustusavond wisten deze groepen het publiek te begeesteren tot het einde.  Na het optreden had er tenslotte nog een hartverwarmende verbroedering plaats in het chalet van VV Leest. (em)” 

1982 – 28 en 29 augustus : Tweedaagse reis van L.G. naar Sauerland

1982 – 29 augustus : Eetdag K.V.G. in de Parochiezaal.

1982 – 31 augustus : Stichtingsvergadering Beheerraad Parochiehuis.

            Deze was samengesteld uit de voorzitters(sters) of gemandateerde afgevaardigden

            van alle parochiale verenigingen. Ging door in het Parochiecentrum.

1982 – September : “In ’t Krantje”.  (zie folder onderaan)

            Linda Moons en Kamiel Verschueren, beiden muzikanten bij de fanfare St.-Cecilia,

            openden een handelszaak in de Dorpsstraat te Leest : “In ’t Krantje’.

            Naast kranten en tijdschriften kon men er terecht voor boeken, schoolgerei,

            speelgoed, enz… (‘Van Toeters en Trompetten’, nr.4, 1982)

1982 – September : ‘De Band’ :

            De ruiters en amazones van de LRV-Leest veroverden drie gouden, twee

            zilveren en vijf bronzen medailles in vijf tornooien waaraan ze deelnamen.

-De Leestse Volksdansgroep ‘Korneel’ was gastheer op het folklorefestival.  (DMW)

-Huis-aan-huis folder van ’t Krantje.

1982 – Augustus : Jaarlijkse reis Boerengilde

            Dit jaar werd een tweedaagse reis georganiseerd naar Attendorn in het

            Sauerland (land van de duizend bergen).

1982 – 8 augustus : Korneel te Mechelen

            Ter gelegenheid van de inhuldiging van het monument Louis Neefs in het

            Tivolipark was er een optreden van de Leestse Volksdansgroep Korneel.

Frans ‘Susse’ Teughels schreef daarover het volgend verslag :

“Klokken in de Wind” van Louis Neefs. (foto)

“Melodieuze, levendige titel, alleen een waar kunstenaar is bekwaam zulke sprekende naam aan zijn ontwerp te geven. Ook al hebben de meesten van ons Louis misschien alleen gekend als zanger van het Vlaamse lied, dat hij met zijn zachte stem op ongekunstelde eenvoudige wijze ten beste gaf, de bezieling ervan heeft hem niet alleen vriend van ons allen gemaakt, maar tevens beroemd tot ver buiten onze grenzen.

Naast vriendschap, melodie en zang had hij ook nog bezieling voor wat anders.

‘Klokken in de wind’ is daarvan het sprekend bewijs.

Gehecht aan stad en volk van ons land, legde hij ter herdenking van het honderdvijftig jarig bestaan van ons land, een ontwerp voor aan de stad : de kaart van België, verdeeld in de negen provincies, van waaruit er drieledige eternitbuizen als ware orgelpijpen naar de hemel reiken. Tussen deze pijpen bengelen blinkende op toon gestelde buizenbundels als klokken van de beiaard, symbool van onze stad. De wapenschilden van iedere provincie onderaan elke klok zorgen voor een voortdurende beweeglijkheid van de klepels.
Helaas, dit ontwerp zou nooit uitgevoerd worden daar de inzender ervan in de banken van de raadzaal zetelde.

Het vroegtijdig afsterven van de kunstenaar is dan ook de oorzaak geweest dat zijn zilveren dromen spoedig zouden verwezenlijkt worden.

Op 8 augustus laatstleden, op de vijfenveertigste verjaardag van zijn geboorte, werd in het Tivolipark aan de Antwerpsesteenweg dit herdenkingsbeeld onthuld, tevens als herinnering aan Louis Neefs, de man die het monument ontwierp.

Onder een gul zonneken waren honderden fans, sympathisanten en vrienden van de kunstenaar, alsook het haast volledige stadsbestuur naar Tivoli gekomen om die plechtigheid bij te wonen.

Na het schallen van de klaroenen, nam Gust Emmeregs, voorzitter van het inrichtend comité het woord, dankte de aanwezigen en voornamelijk de mensen en firmas die belangloos aan de oprichting van dit monument hadden meegewerkt. De Burgemeester herinnerde in een paar woorden aan de liefde van de afgestorvene voor stad en volk.

De Nelekens en Kornelinnekens van onze plaatselijke volksdansgroep ‘Korneel’  zorgden met een paar pasjes voor een kort stemmig intermezzo. Vervolgens had de zegening plaats door Mgr Theeuws. Toen kwam weer de dansgroep aan de beurt en daarna nam Conny Neefs, zuster van wijlen Louis, het woord. In weinig woorden en al was haar stem soms wat gebroken, bracht ze ons een korte schets van het leven van haar broer en het ontstaan van dat huldewerk. Dan volgde de onthulling. Weer waren het de jongeren van ‘Korneel’ die de gele en rode linten en de wapenschilden van het monument namen en de eerste tonen van het Vredeslied lieten klinken.

Conny beëindigde haar toespraak met dank aan alle vrienden van Louis Neefs, in het bijzonder die mensen welke zoveel hadden bijgedragen tot de verwezenlijking van haar broers dromen. Ook de Leestse Volksfeesten werden speciaal vernoemd. Aan de mensen die zich op bijzondere wijze hadden ingezet reikte ze een paar geschenken uit en alsdus kreeg Gust Emmeregs, realisator van het geheel, een gebrandschilderd kunstraam aangeboden. Weer lieten onze Kornelinnekens de beiaard spelen en de vendeliers besloten deze feestelijkheid met statig zwaaiende vlaggen.

Tot slot nodigde de voorzitter de aanwezigen uit een glaasje te drinken.

Al lachend verontschuldigde hij zich voor een mogelijk tekort aan drank. Inderdaad, wie had zulke massale opkomst verwacht ?

Deze drank en andere versnaperingen in vastere vorm, o.a. een prachtig gelukte nabootsing van het monument, werden op sierlijke wijze aangeboden door de leden van de dansgroep van V.V. Leest.

Kortom, deze bijne Leestse aangelegenheid was een waar succes.

Proficiat aan allen die er hebben aan meegewerkt en hartelijke felicitaties aan de inrichters.

                                                Susse, reporter ter plaatse.”  

1982 – 11 augustus : Leestse gepensioneerden maakten uitstap naar Klein Brabant

1982 – Zaterdag 14 augustus : Eéndagsreis Spaarders SK Leest

            Bezoek aan het begijnhof van Diest, het militair kerkhof te Heri-Chapelle,

            aan Monschau, het standbeeld van Stan Ockers te Beaufays, e.a...

            Prijs 250 fr per persoon waarvan later 150 fr werd terugbetaald aan de leden

            spaarders.

            (folder)

1982 – Zondag 15 augustus : Ponykamp Landelijke Rijvereniging Leest

            Die dag vertrok de LVR Leest op ponykamp naar Pulderbos.

De 11-jarige Anja Noben schreef daarover het volgende :

 Wat wij beleefden op ponykamp

Op zondag 15 augustus waren wij afgesproken op het dorp bijeen te komen, om met een kamion naar Pulderbos te rijden. De pony’s werden op de kamion gezet en we vertrokken.

Ginder aangekomen kregen we de tenten al in ’t zicht en een helper van de manège wees ons de weg naar de wei om onze pony’s op te zetten. Toen ze op de wei kwamen lieten we ze los en ze schoten allen in een galopje weg, en bokken dat ze deden !

We gingen naar de tenten en kregen allen al een flinke boterham met spek. Toen gingen we slapen, zogenaamd, want voor we sliepen was het zeker al 12 uur.

De volgende morgen namen we een ontbijt en speelden wat, ruimden ons bed op en gingen ons wassen.  We gingen op de piste in het bos dressuur rijden. Toen begon het te regenen en Wim (de kommandant) ging in de manège vragen of we op de piste mochten gaan rijden, het was er heel gezellig.

Een beetje daarna vroeg ik aan Heidi welke dag we waren. Ze zei dat het zaterdag was en ik schrok, want zondag moesten we vertrekken. De volgende morgen pakte ik mijn valiezen en pakte alles in. Toen gingen we de tenten afbreken. Iedereen hielp vlijtig mee.

Toen vertrokken we terug naar Leest. Iedereen vond het spijtig om te vertrekken, maar ging toch ook graag naar huis. Het ging ook zo vlug !” (‘DB’, sept/okt. ’82)  

1982 – Zondag 15 augustus : KVLV  en LG  Kinderreis naar Wachtebeke.

            Prijs 200 fr per persoon, kinderen 150 frank.

1982 – 17, 18, 19 en 20 augustus : Terreinen VV Leest “Wisselbeker Edward Huysmans”

            Met deelname van acht ploegen waaronder de thuisploeg.

1982 – Vrijdag 20 augustus – Gazet van Mechelen :

            “Gouden Huwelijksjubileum te Zemst (foto)

Aan de Hoogstraat te Zemst schreven Jefke Polfliet en Maria Emmerechts 50 jaar huwelijk achter hun naam.

Anne-Marie Emmerechts werd te Hombeek geboren in een gezin met 3 meisjes en 2 jongens. Jef kwam te LEEST op de wereld op 6 oktober 1905 en had het gezelschap van 5 broers en 5 zusters.

Als 9-jarige knaap kreeg hij meteen met de oorlog te maken.

Ze reden als laatste met paard en kar over de brug in Temse en kregen doorgang omdat ze een gewonde soldaat meevoerden.

Op 13 augustus 1932, tussen twee wereldoorlogen in, trouwde het jonge koppel.

“Dat was toen nen hete zomer”, zegt Jef.

Jef had handen aan zijn lijf en verdiende de dagelijkse boterham een tijdlang als metser, maar vooral als stoker in een maïsverwerkend bedrijf te Vilvoorde.

Het paar woonde eerst 6 jaar in Battel en vestigde zich in ’38 aan de Hoogstraat te Zemst.

Op sportief vlak was Jefke als voetballer bij Leest en Racing Mechelen gekend.

Een tijdlang reed hij met een paardengespan om de kazernes te bevoorraden. Wat later nog werd hij trompetter.

De tijd die hij met de Engelsen in het benzinedepot in het Terkamerenbos doorbracht was eveneens een goede periode.

Het paar werd in 1970 gepensioneerd en toen ging Jef zich specialiseren in de konijnenkweek, activiteit die hij om gezondheidsredenen thans stopzette.

Jef en Maria hebben één zoon Robert maar er zijn geen kleinkinderen.”

Foto ‘s :

-Het monument ‘Klokken in de Wind’ in het Mechelse Tivolipark..

-De Zemstse burgervader Merckx (links) en schepen Baeck (rechts) kwamen een geschenk overhandigen.

1982 – Zondag 4 juli : Jaarlijks Hengelkampioenschap K.F. Sint-Cecilia

Vond plaats op de visvijver van de Humbeekse Lijnvissers te Humbeek.

Voor de twee maal werd Jef Vloeberghen kampioen. Hij ving ruim 3 kilo vis.

1982 – 5 juli : KVLV op reis naar Luxemburg

1982 – Dinsdag 13 juli : Korneel naar Zee

Optreden van de Leestse volksdansgroep te Middelkerke.

In de periodiek van Milac van juli ‘82 verscheen daarvan volgend verslag van ‘een paar jeugdige danseresjes’ :

“Dinsdag 13 juli stonden we, ondanks het vroege morgenuur, fris en monter te wachen op de autobus. Deze kwam echter vlug opdagen en niet lang daarna bolden we Leest uit richting Breendonk, en nadat we daar Jackie, Emilia en Gerda hadden opgepikt reden we verder naar Middelkerke. Daar aangekomen gingen we eerst en vooral onze stramme benen (we hadden tenslotte 2 uur in de bus gezeten) uitzwieren en al dansend en huppelend repeteerden we voor de laatste maal onze dansjes en testten de muziekinstallatie en het podium.

Er bleven zelfs al verscheidene nieuwsgierigen kijken. Inmiddels stond de zon reeds hoog aan de hemel en trokken we met hongerige magen naar de plaatselijke kleuterschool, waar we onze magen tevreden stelden met ‘tomatensoep met ballekes’ en ‘patattepuree met poulle fricasé’.

En daarna…een frisse duik in het zoute water. De zon was ook van de partij en na twee uur stoeien en spelen waren we allen al goed bruin (of rood) verbrand. Potjes zonne-creme gingen van hand tot hand en toen iedereen zich duchtig had ingesmeerd slenterden we over de dijk terug naar de school om onze bikini’s te verwisselen voor lange rokken of broeken en onze grijze bloezen. Een goed kwartier daarna, toen iedereen gekamd was en er niemand meer voor de spiegels stond rond te draaien, stonden we klaar om te vertrekken.

In stoet trokken we door de Middelkerkse straten, voorafgegaan door een Schotse volksdansgroep en begeleid door een 10-tal doedelzakken. Aan belangstelling was er geen gebrek en toen we het podium bereikten dat opgesteld stond voor het casino, zat de tribune reeds goed vol. Vooral het talrijk opgekomen publiek uit ons eigen Leest en omstreken was een welkome verrassing. Aan ons was het de eer om het programma te openen en onze allerkleinsten huppelden het podium op. De muziek begon te spelen…Even leek het of we alles konden vergeten, want na de eerste dans van onze benjamins kwam er plotseling geen geluid meer uit de luidsprekers…Gelukkig was het nog niet zo erg als we aanvankelijk vreesden en we hoefden enkel de nummers van de kleintjes te schrappen. Geen nood…we hadden immers nog drie groepen klaar staan. Na een half uurtje dansen lieten we het podium over aan onze collega’s uit de Schotse Highlands die enkele van hun typische dansen toonden en natuurlijk gaven ze ook enige doedelzaknummertjes ten beste. Na deze schitterende prestatie van onze overzeese vrienden was het weer onze beurt met een tiental Europese dansen. Na afloop mochten we dan ook een welverdiend applaus in ontvangst nemen. Het boeiende namiddagprogramma werd dan afgesloten door enkele jeugdige fietsers uit Frankrijk, die zich echte acrobaten toonden op hun ijzeren ros. Gezien we in onze uniformen nogal wat last hadden van de warmte gingen we ons eerst omkleden voor we onze knorrende magen gingen vullen in het nabij gelegen cafetaria.

Toen we ons tegoed hadden gedaan aan meegebrachte of ter plaatse aangeschafte heerlijkheden was het alweer tijd om huiswaarts te keren want daar stond moeder ons al op te wachten. In de bus konden we na onze dansprestaties van die dag ook onze zangtalenten eens boven halen. Al zingend kwamen we sneller thuis dan we gedacht hadden en toen we ’s avonds moe in onze bedjes kropen droomden we nog verder van deze zalige dag.”

1982 – Van 21 tot 31 juli : Bivak Chiromeisjes

            Naar Wallonië, in de Condroz, tussen Samber en Maas, meer bepaald de

            omgeving van Dinant-Hastiére.

            De jongens gingen naar dezelfde plaats van 31/7 tot 10 augustus.

1982 – Zaterdag 24 juli : Dagtrip Davidsfonds

            Bestemming : Brugge-Damme-Zeebrugge.

            Prijs : 470 fr per persoon (inbegrepen verplaatsing, boottocht met koffie,

            geleid havenbezoek en middageten)

1982 – 24 juli : Sint-Cecilia luisterde huwelijk van medemuzikant op.

In zaal ‘Centrum’ te Breendonk trad de K.Fanfare St.-Cecilia op ter gelegenheid van het huwelijk van één hunner muzikanten de cornet-solist Alfons Van Asch. Hij was in het huwelijk getreden met Lucy Raes.

De Leestse fanfare was een korps van jonge muzikanten en daar kwamen regelmatig huwelijken van.

Op 31 juli trad drumbandleider Walter Van de Venne in het huwelijk maar dat ging door in Schaffen, niet bij de deur en in volle vakantieperiode zodat voor hem een serenade niet mogelijk was. Een afvaardiging van het bestuur ging dan maar de gebruikelijke cadeau afgeven.  

(Periodiek St.-Cecilia, juli 1982)

1982 – 25 juli : N.S.B.-Leest vierde Nationale Feestdag

De leden van de Nationale Strijdersbond hadden volgend bericht ontvangen :

“Wij hebben de eer u te berichten dat op 25 juli a.s. om 10 uur in de kerk te Leest een Te-Deum zal gezongen worden, ter gelegenheid van de Nationale Feestdag. Een afvaardiging van de stad Mechelen zal deelnemen aan deze plechtigheid.

Intussen melden wij u dat uw bestuur een inspanning gedaan heeft om de viering van de Nationale Feestdag in onze fusiegemeente tot een succes te maken.

Wij verzoeken dan ook alle leden samen met hun dames, deel te nemen aan deze herdenking. Wij verwachten alle leden in het lokaal om O9u30. De dames begeven zich rechtstreeks naar de kerk;

Na de kerkelijke plechtigheid volgt een bloemenhulde aan het monument der gesneuvelden en overleden makkers.

Deze gebeurtenis, vrienden Oudstrijders , moeten wij allen broederlijk verenigd vieren en moet in de geschiedenis van onze vereniging een onuitwisbare datum blijven.

Wij rekenen op u, zoals u in het verleden op uw bestuur heeft kunnen doen.

Gelieve, geachte makker, de betuiging onzer hoogachting te willen aanvaarden.

   Het bestuur.”

1982 – Van 31 juli tot 10 augustus : Bivak Chirojongens

Het bivakthema dit jaar : ‘Chirotelgen als Oude Belgen’.

“Op die eerste bivakdag kwamen de oudste chirotelgen (leiding, aspi’s en kerels) per fiets aan, terwijl de jongeren met de autobus arriveerden.

‘Anthée hou je klaar want d’Oude Belgen zijn daar !’ Na de openingsplechtigheid, die gepaard ging met het drinken van de toverdrank, besloten we deze dag met een misviering en een knappe wandel-zangtocht. De volgende morgen was iedereen vroeg uit de veren want als de toverdrank is uit de kan, is de kracht in de man…en d’er werd die zondag nogal wat afgesport en gespeeld.

De maandag was iedereen van tel in sport en spel. Er werd gestart met de schiftingen van de vierjaarlijkse mundial en ’s avonds werd de Oude Belgenstam onder vuur genomen door kwis-druïde.

‘Met Aspirix voorop naar een bivaktop,’ was het thema van de aspirantendag. In de voormiddag organiseerden zij traditioneel een groot Aspi-spel met zware Ouden Belgen-opdrachten. In de namiddag sprongen zij bij de diverse groepen in om hun (bege)leiderscapaciteiten te demonstreren, terwijl de leidersploeg de kerncentrale van Chooz in Frankrijk trachtte te bezoeken.

‘Als stoere dwergen over chirobergen’, was het thema voor de kleinsten en door hun komst was er terug leven in onze barak !

Donderdag en vrijdag gingen de oudste groepen op tweedaagse. Er werd geleefd van de jacht en de visvangst. De jongste groepen gingen op tocht langs de grote bossen, de bruisende rivieren en watervallen, over gladde rotsen en hoge bergen.

…

Het thema van het nachtspel luidde : ‘als de nacht valt over de wouden zijn d’ Oude Belgen niet te houden.’

In het bosspel was ‘den Ted’ zo ijverig bezig met het ‘pakken’ van Romeinen dat hij zijn voet omsloeg en de dag erna in het gips moest. Door dit voorval werd bevestigd dat er ook lompe Oude Belgen bestonden of bestaan hebben…”

(Ingekort verslag uit ‘DB’ van september/oktober ’82)

1982 – 22 juni : V.V. Leest wil ook in tweede wel redelijk sterk staan.

“Bij het dus naar tweede provinciaal gepromoveerde V.V. Leest heeft men andermaal niet lang getalmd om effectief naar theoretische versterkingen uit te kijken en ook toe te slaan.

Tijdens de voorbije transfer-periode had de Mechelse randclub, de normen in acht genomen, al heel wat geïnvesteerd. Na afloop van de eerste ronde was iedereen er van overtuigd dat Leest er met dit spelersmateriaal ‘los zou doorlopen’. Maar met het uitvallen van trainer-speler Julien Van den Broecke en enkele andere vaste titularissen kwam er plots een toch niet geringe onrust. Toen er vanaf de 19^de tot en met de 24^ste speeldag liefst vijf van de zes matchen werden verloren was dit hoogst begrijpelijk. Gelukkig lieten ook enkele achtervolgers wat steken vallen en kon men zich in de slotfase van de competitie nog volkomen herpakken en kwam het klaar. Vermits die steeds puik ingerichte zomerfeesten opnieuw een volledig succes  zijn geworden kon men weer wat gaan uitkijken en ook aanbieden om ook in tweede redelijk sterk te staan en van in het begin een behoorlijke positie te veroveren. Gust Emmeregs, steeds één der grote animatoren in het clubbestuur van V.V. Leest, deelde ons in dat verband al volgende aanwervingen mede. William Selleslagh, die acht jaar bij K.V. Mechelen en vorig seizoen bij Racing Jette uitkwam, definitief en Guido Slachmuylders, ook een K.V. Mechelen product die in de vorige competitie voor vierde nationale klasser S.K. Londerzeel speelde, voor één seizoen. Verder ook de gebroeders André en Eddy Beeckaert die van Stade Willebroek werden overgeheveld. Bijkomend ook nog de vroegere bekende en thans te Hombeek wonende Duitser Hans Schöning.

  Warre Van Ranst” (Het Laatste Nieuws, 22/6/1982)  

1982 – 27 juni : VOETRALLY VAN VEVOC

Vevoc verving de fietsrally dit jaar door een ‘voetrally’ van 12 km.

Inschrijvingen en vertrek kon van 11 tot 14u30 aan de parochiezaal.

De deelnemers werd voordien aangeraden een natuurgids of een plantenboekje mee te nemen en het inschrijvingsgeld bedroeg 50 frank per persoon en 100 frank per gezin.

Vanaf 19 uur ging de prijsuitreiking door in de parochiezaal waar ook wafels en pannenkoeken konden gesmuld worden.

In ‘De Band’ van juli verscheen volgend verslag :

“Dat onze oud-chiro prat mag gaan op de organisatie van de ganse reeks van fietsenrally’s van de voorbije jaren wisten we. Maar wijze mannen als we zijn, vonden we dat we best mochten stoppen op het hoogtepunt, en trouwens je kan niet elk jaar door dezelfde streek rijden met dezelfde vragen.

Dus een voetrally, en dan nog wel door ons landelijk dorpje. 12 km bedroeg de afstand.

Maar…het weer was ons niet gunstig gezind en was er hoogstwaarschijnlijk de oorzaak van dat veel mensen het niet aandurfden (ook jonge mensen, hoe kan het ?) hun tedere voetjes neer te zetten op één van onze Leestse veldwegeltjes.

Maar goed, niet getreurd want de speelse opvatting die aan de rally was gegeven viel duidelijk in de smaak van de deelnemers. Op 4 plaatsen immers waren er allerhande volksspelen opgesteld die ofwel individueel ofwel per familie konden beoefend worden, o.a. trou-madam, kegelspel, tafelkegelspel, struifvogel, pitjesbak, enz.

Ook de vragen en de verschillende opdrachten waren weliswaar niet zo gemakkelijk maar toch boeiend. De fotovragen waren er zoals elk jaar ook bij.

De uitslag in gezinsverband luidde als volgt :

1.Familie Soors, 2.Familie Andries, 3.Familie Smets, 4.Familie Van den Brande, 5.Familie De Wit.

Individuele uitslag:

1.Verdoodt Vera, 2.Soors Bart, 3.Maria Lamberts, 4.Bea Lamberts, 5.Griet Soors, …”

1982 – Juli : Chiro Bivak te Anthée

1982 – Juli : Nieuw rekord werkloosheid in arrondissement Mechelen

            Tijdens de maand juli bereikte de werkloosheid in het arrondissement Mechelen

            een nooit gekende piek.

            In het totaal waren er 14.005 werkzoekenden waarvan 6.382 mannen en

            7.623 vrouwen.

            (DMW,28/8/82)

1982 – Juli :  Erkenning van het Ministerie voor de K.F.St.-Cecilia

De Konink. Fanfare St.-Cecilia kreeg bericht van het Ministerie van Nationale Opvoeding en Nederlandse Cultuur dat ze erkend werd om concerten van volksopvoedende aard te geven.

Zo behoorde de Leestse fanfare tot een select groepje van een vijftiental korpsen die deze erkenning hadden bekomen.

De gevolgen waren dat de optredens die vielen onder de voorwaarden door het Ministerie gesteld beter financieel vergoed werden en dat elke optreden tot in de puntjes diende verzorgd te worden.

(‘Van Toeters en Trompetten’, juli ’82)

1982 – Vrijdag 2 juli : Guldensporenviering

“GULDENSPORENVIERING TE LEEST. – Op het Dorpsplein te Leest werd een feestelijke Guldensporenviering gehouden. Blikvanger was de volksdansgroep Korneel die een zwierig rustpunt vormde tussen de diverse toespraken  en plechtige gezangen.

De viering viel met de spreekwoordelijke deur, het Trommelkorps en veel gedruis, in huis precies voor het gemeentehuis. Mevrouw Dons hield een gelegenheidstoespraak namens de plaatselijke Davidsfondsafdeling, en wees op de nood aan informatie over de Vlaamse Beweging en haar geschiedenis bij de jeugd. Zij stelde dat het onderwijs in deze materie erg in gebreke blijft.

Na deze opgemerkte toespraak noteerden we het optreden van het gemengd parochiaal zangkoor, van een afgevaardigde van het stadsbestuur en van de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia. De viering werd afgesloten met de uitvoering van de Vlaamse Leeuw en klokkengelui. Na het inpakken van de officiële Gulden Sporen, begon voor de inboorlingen het echte feest in Leest.” (CBn, Het Laatste Nieuws 7/7/82)

“De eerste vrijdag van de maand juli organiseert het Stadsbestuur van Mechelen in de deelgemeente Leest de traditioneel geworden Guldensporenviering.

De viering werd ingezet met een optreden van de drumband. De optocht waaraan vorig jaar toch niemand deelnam buiten de drumband althans, werd deze keer wijselijk achterwege gelaten.

Het slot werd verzorgd door onze vereniging. Wat ons opviel tijdens deze viering is dat het meer heeft van een soort Vlaamse kermis. De viering is te weinig strijdvaardig, spoort onze mensen te weinig aan om echt Vlaming te zijn of Vlaming te worden ! Met de organisatie van deze viering wordt waarschijnlijk ook te laat begonnen.

Om een echte Guldensporenviering te organiseren zijn er heel wat mensen nodig en misschien komt het er in de toekomst nog eens van dat we een echte Guldensporenviering zullen kunnen opluisteren.” (‘Van Toeters en Trompetten’, juli 1982)

Foto :

-Volksdansgroep Korneel aan het werk tijdens de Guldensporenviering. Op de achtergrond het oud-gemeentehuis van Leest.

-Aankondiging van de Guldensporenviering.

1982 – 15 juni – Gazet van Mechelen :

            “Kapellekenspad” te Leest enig mooi en zo dicht bij huis.

Leest, het agrarisch dorp bij uitstek in het Mechelse en omstreken.

Een wandeling doorheen dit stukje prachtige natuur langs de Zenne is daarom nooit verloren tijd. Het traject dat de streek V.V.V. Heerlijkheid Mechelen voor ons uitstippelde, vertrekt aan de Sint Annakapel, gelegen aan de grenslijn van Mechelen en Leest, langs de rechteroever van de Zenne. Vier km lang met een eventueel bijkomend traject van zes km.

Wij opteerden voor de korte rit. Tot voor drie jaar stond in de kapel een wondermooi houten Sint Annabeeldje in een typisch Mechelse stijl 16^de eeuw. Het werd gestolen en is thans vervangen door een keramiekbeeld van de hand van aalmoezenier Herregods.

Voor de gevel ook een prachtige linde.

We vervolgen onze weg voorbij het “Brughuis”, een oude dorpsherberg en stamcafé van veiling- en groentenboeren. Gezelligheid troef, reken maar.

We trekken voorbij de pastorie, links gelegen. De westergevel laat de ouderdom van dit gebouw aan de belangstellenden kennen.

Aan de herberg “De Drij Gapers” draaien we de kasseibaan rechts in (Molenstraat).
Langsheen de vloeibeemden van de Zenne bereiken we de Sint Apollonia kapel.

Vervolgens wandelen we links de Vinkstraat in.

Hier moet vroeger het “Hof ter Moortele” –een hofstede- gestaan hebben.

Bewonder ondertussen rechts van u de vallei van de Molenbeek, ook de Aa-beek genoemd.

Aan huisnummer 49 slaan we naast de boerderij rechts een veldweg in. Deze weg loopt naar de Molenbeek. In deze omgeving werd eertijds in diepe greppels vlas geroot.

We volgen de weg langsheen het kanadabos, naar het hoger gelegen “Hertsveld”.

Hier tref je echte zandgrond aan waarop voor 50 jaar vlas en graan werd verbouwd.
Door bemesting en structuurverbetering wordt hier nu veelvuldig aan tuinbouw gedaan.
Het “Hertsveld” ligt 7 tot 9 m boven de zeespiegel.

Aan het kruispunt nemen we de weg links om op de Juniorslaan terecht te komen bij het kapelletje van de Boerinnengilde.

Terug richting dorp, tot voor de spoorweg, waar we rechts indraaien, de Lindelaan in.

Na een kleine bocht zien we rechts een oud gebouw. Dat is een resterend gedeelte van de Augustijnenhoeve, die toebehoorde aan de Orde der Augustijnen en verpacht werd.

In de verte zien we de Rendelbeekhoeve.

We gaan links de spoorweg over en vervolgen de weg. We bevinden ons hier op de Rennekouter –een hoger gelegen plaats die vroeger zandig en onvruchtbaar was.

Op de veldweg nemen we de splitsing links om langs een “Lugustrum-haag” de Juniorslaan te betreden.

Rechts van de kapel volgen wij de Tisseltbaan. We gaan terug over de Molenbeek.

Plaatselijke bijnamen herinneren eraan dat eertijds het getij van de Zenne ook hier waarneembaar was. Voorbij de beek vervolgen we de weg op een betere asfaltbaan die rechts afdraait.

Rechts van ons staat een langgerekt gebouw : de “Jezuïetenhoeve”, eveneens een pachthof. Voor 50 jaar was hier een herberg “De Wip” genaamd.

We nemen de eerste veldweg links die in de Elleboogstraat komt en naar het Hof ter Halen leidt.

We komen aan een kruispunt : de asfaltbaan rechts ervan draagt de naam “Tiendeschuur”. De gebruiker van een dergelijke hoeve moest een tiende van de oogst afstaan aan de eigenaar van het pachthof !

We volgen echter de Kouterweg links, het dorp voorwaarts.

Het dorpsplein is omgeven door een stoere romaanse kerktoren en een hoogopgetrokken gemeentehuis van Leest. Keuze te over om in het dorp een biertje te nuttigen.

In “De Drij Gapers”is het anders gezellig toeven.

      P.D.” 

1982 – 16 juni – Gazet van Mechelen :

            “K.L.J. Leest start met I.P.O. meter.

De Leestse KLJ-afdeling is dan toch maar van start gegaan met de in Vlaanderen reeds bekende I.P.O. meter. Deze ipometer is een van de onderdelen van de activiteiten van KLJ – nationaal. Het thema dat over drie jaar werd gespreid is een zicht op plattelandsontwikkeling. Deze ipometer is een uitgestippelde wandeltocht, waarbij de letter I.P.O. staan voor Inzicht (in) Plattelands Ontwikkeling.

De ipometer bevat twintig confrontatieborden waarin de visie van de KLJ op plattelandsontwikkeling verwerkt zit.

De borden werden langs een wandelparcours van ongeveer 7 km geplaatst.
De route wordt aangeduid met een plannetje dat men kan verkrijgen bij het beginbord van de ipometer.

De wandelaars die deze route volgen worden uitgenodigd om de vragen op te lossen en de opdrachten uit te voeren. Deze activiteit werd voorzien op zondag 20 juni omstreeks 13.30 u. Het vertrekpunt is aan de St Jozefkapel in de Dorpstraat te Leest.

De geschiedenis van de I.P.O. – meter gaat in feite heel ver terug.

Het gaat immers over plattelandsontwikkeling en daar is de KLJ al een heel tijdje mee bezig. Sedert 1979 hebben ze er echter meer dan een speciale aandacht op gelegd door een driejarenproject op te zetten over plattelandsontwikkeling met als eindpunt de verkiezingen van dit jaar. Het lag vooral in de bedoeling hun kijk op de ontwikkeling van het platteland  tot een afgeronde visietekst te laten groeien. Bovendien mocht dit niet beperkt blijven tot papieren schrijfsels, maar ze wilden bereiken dat alle plattelandsbewoners mee zouden denken hoe ze het platteland in de toekomst zouden organiseren.

Om dit te bereiken werd als eerste stap deze visie geformuleerd in een basistekst met als titel “Ons Landelijk Milieu, waar we jong zijn, wonen, spelen en werken”.

Onder deze titel schreef KLJ – nationaal haar kijk op de plattelandsontwikkeling.
In een tweede stap werd er gezocht naar een geschikte werkvorm waarmee ze deze tekst ter confrontatie aan zoveel mogelijk mensen konden voorleggen.

Deze werkvorm diende wel aan een aantal voorwaarden te voldoen. Het mocht geen praatwerkvorm zijn maar wel een doewerkvorm. Men moest bezig zijn met en op het platteland om verder rond de visietekst te werken.

Het was in aansluiting met vele andere van deze bedenkingen dat men tot de KLJ – ipometer is gekomen.”

De IP0-meter voor de Leestse KLJ werd een succes.

Op zondag 20 juni werd de IP0-meter ingewandeld, een uitgestippelde wandelroute die twintig confrontatieborden bevatte, waarin de visie van de KLJ op plattelandsontwikkeling verwerkt zat.

De route was omgeveer 7 km lang en elke wandelaar kreeg een plannetje overhandigd.

Het vertrek was voorzien aan de Sint Jozefkapel en ging langs de Kouter naar de

Winkelstraat. Hier mochten de wandelaars hun visie op plattelandsontwikkeling ontdekken in sport en spel. Gevraagd werd 20 m te hinkelen, 20 m haasje over te doen, 20 m achteruit te wandelen. Dit om duidelijk te maken dat het landelijk milieu nog een natuurlijke recreatiebron is welke moet worden beschermd.

Na deze lenigheidstest ging het langs de Kapellebaan waar Rita en Roza klaar stonden met een heel gamma hoeveproducten. De wandelaars konden zich verfrissen met een koude chocomelk of een koel glas melk en onderwijl hun mening over gemeentepolitiek neerschrijven en achterlaten in een brievenbus. De inhoud van die bus werd later bezorgd aan het gemeentebestuur.

Verderop in de Kapellebaan vertelde een 8^ste confrontatiebord dat men 20 x door de knieën mocht buigen Een middel dank zij hetwelk men de economische functie van het platteland kon ontdekken wat een hele dag door de knieën buigen betekent...

Na een kort overleg over dit bord wandelde men verder door de Tiendeschuurstraat naar de Elleboogstraat waar in het Hof ter Haelen van een tweede verfrissing kon worden genoten.

Na de Elleboogstraat kwam men in de Tisseltbaan terecht, waar voor het huis van gemeenteraadslid Gust Emmeregs een bord stond met datum en uur van de eerstvolgende openbare zitting van de gemeenteraad.

Op de hoek van de Tisseltbaan en de Juniorslaan moest vijf minuten stil gestaan worden bij het kapelletje van de Boerinnengilde. Hier zegden de wandelaars hun gebed op als teken van verbondenheid.

Het einde kwam in zicht. Het voorlaatste vertelde dat een rijke ontspanningswereld een dorp doet leven en dat men daarom eens een pintje moest gaan drinken in een dorpscafé om er samen een kaartje te leggen...(GvM, 23/6/82)

Foto :

-De resten van de ‘Augustijnerhoeve’ in de Lindelaan.

-De ‘Rendelbeekhoeve’ op de Kleine Heide.

-De ‘Jezuïtenhoeve’ op Rennekouter.

1982 – Vrijdag 21 mei : Serenade voor Luc Verschueren en Vera Moernaut.

Ter gelegenheid van het huwelijk van Luc Verschueren en Vera Moernaut gaf de Kon. Fanfare St.-Cecilia een serenade in zaal ‘Roxy’ te Breendonk. (Omzendbrief 11/5/82)

1982 – Dinsdag 25 mei : Bezinningsdagen van K.B.G. te Zellaer

            Boottocht op het Zeekanaal van 1Ou tot 17u30

1982 – Vrijdag 28 mei : Kermisconcert K.F.St.-Cecilia

1982 – 29, 30 en 31 mei : Pinkstertoernooi SK-Leest

            KLJ liet verstek gaan omdat zij niet voldoende spelers kon opstellen.

            Daardoor trad SK met twee ploegen aan. Verder namen volgende ploegen deel :

            Vevoc (met twee elftallen), KWB, SP, Sint Cecilia en Chiro.

            Uiteindelijk veroverde de Leestse SP-afdeling de wisselbeker Jean Van Dam

            en de beker van de stad Mechelen na 1-0 winst tegen Sint Cecilia in de finale.

In het socio-cultureel tijdschrift van Sint-Cecilia (juli ’82) stond volgende kanttekening :

“’Is voetbal nog een spel ?’ kunnen we ons afvragen. Eigenlijk niet meer, het is keihard geworden en alleen de finale winnen telt nog. Van de winnaar wordt volgend jaar nog gesproken en de andere ploegen werden al vergeten.

Velen onder ons hebben het nog anders meegemaakt. Ruim 10 jaar geleden speelde F.C. Celilia jaarlijks een wedstrijd tegen S.K.Leest. Toen ging het nog echt om het spel. Tijdens de wedstrijd werden er geen echt gemene of achterbakse fouten gemaakt. Als je dan toch iemand per ongeluk tegen de schenen trapte, dan ging je je duizendmaal verontschuldigen. Toen werd er nog echt aangevallen zonder schrik te hebben dat je daardoor een doelpunt tegenkreeg. En zo eindigden die wedstrijden toen op 9-11 of 8-8 !

Het voetbalspel is gedevalueerd tot een trek-, duw- en schoppartij, een zogezegde ‘mannelijke sport’. De scheidsrechters zien teveel door de vingers en het gaat van kwaad naar erger ! De toeschouwers blijven weg van de velden ! Trek- en duwwerk vinden de meesten toch geen spektakel meer !

Onze ploeg haalde de finale en dat is toch al de beste prestatie die ze ooit leverde op het tornooi van S.K.Leest. Proficiat aan onze manager (noot : Louis Schillemans), de trainer (Francois Muyldermans) en de spelers (Jan Verschueren, Hans Verschueren, Hendrik Verschueren, Michel Leveugle, Patrick Huybrechts, Jan De Decker, Franky Lauwens, Francois Muyldermans, Jozef Van Praet, Harry Cauwenbergh, Rudy Hendrickx, Paul De Blaey, Eddy Van Pulver, Jean Van Eeckhoudt en Patrick Sleeckx) ! Volgend jaar gaat het misschien beter!

Ook een proficiat aan de winnende ploeg, S.P. Leest !”

1982 – Zaterdag 5 juni : Tweede Grote Prijs “Jef Vloeberghen”

Onder controle van de K.B.W.B. richtten de “Sportvrienden” van Leest voor de tweede maal de Grote Prijs “Jef Vloeberghen” in.

Koersdirecteur was Gerard De Borger (Vinkstraat 24).

Achttien van de vijftig deelnemers namen vrij vlug een behoorlijke voorsprong.Maar dit waren er te veel en de groep werd uitgedund tot een select gezelschap van zes.

Deze bleven goed samenwerken tot 2 ronden voor het einde. Toen kozen Leestenaar Dirk Van Dam en Jan Poelmans het hazenpad en deze twee werden door de achtervolgers niet meer bedreigd.

“Ik heb gewacht tot het uiterste om de spurt van aan de kop te beginnen, omdat ik gezien had dat Jan Poelmans een veel groter verzet trapte en niet zo vlug  op gang zou komen”, was de uitleg van Dirk Van Dam na zijn eerste overwinning bij de liefhebbers en dit voor eigen volk. (GvM, 7/6/82)

“Het koersen bij de liefhebbers is niet gemakkelijk,” vertelde hij op 8 juni tegen dezelfde krant. “Er wordt heel tactisch gereden, vooral de gewezen beroepsrenners zijn moeilijk te bekampen. Die mannen hebben veel meer koersdoorzicht.”

Het Laatste Nieuws (7/6/82)

“Toen Dirk Van Dam vorige zaterdag in zijn eigen Mechels buurtdorpje Leest de vrij vinnig betwiste wedstrijd zegevierend kon besluiten heerste er natuurlijk de grootste geestdrift bij zijn supporters. Dirk had de laatste tijd reeds enkele flinke verrichtingen geleverd en was er ditmaal uiteraard van in het begin met de grootste oplettendheid bij en bijzonder gemotiveerd. Men merkte daarbij ook al vlug op dat hij in een uitstekende dag verkeerde. Na een poging van een achttal renners die echter nogal vlug door een ander groepje werden gecounterd kreeg men na die hergroepering een beslissende vlucht van zes. Dat waren Dirk Van Dam, Jan Poelmans, André De Keyser, Luc Steenackers, Danny Verschueren en Eddy Renders. Deze werkten blijkbaar eerst naarstig samen maar het kwam daarna toch nog tot onderlinge pogingen. In de slotfase wisten Dirk Van Dam en Jan Poelmans zich dan los te rukken en dat was voldoende voor de plaatselijke man om de begrijpelijk erg begeerde overwinning te pakken. Dirk Van Dam schijnt nu wel de goede conditie te pakken te hebben en er kan dus nog wel wat volgen. André De Keyser ondernam nog een tegenaanval en wist zich zo af te scheiden voor de derde plaats.” (W.V.R.)

1982 – 5 juni : Optreden Drumband van K.F.St.-Cecilia te Battel

Naar aanleiding van het 50-jarig bestaan van de Stedelijke Basisschool werd er een kinderstoet georganiseerd waaraan de drumband uit Leest haar medewerking verleende.

1982 – 10 juni : V.V.Trainer primus Nationale Trainingsschool.

“Julien Van den Broecke (Leest) is dit jaar primus met grote onderscheiding voor het diploma van oefenmeester aan de Nationale Trainingsschool. Dirk Nauwelaers is tweede. Het monitorsdiploma werd ondermeer behaald door Kanacki (oud-KV) en Hans Schöning (oud-Racing)… (HLN, 10/6/82)

1982 – 13 juni :Leestenaar Geert De Bruyn won 10^de bloemtuil van het seizoen.

            De nieuwelingenkoers te Hombeek werd gewonnen door Leestenaar Geert De

            Bruyn. Het was zijn tiende palm van het seizoen.

“De eerste vluchter werd ook de winnaar. In het begin van de koers had Leestenaar Geert De Bruyn al gepoogd van een ontsnapping op gang te brengen zonder resultaat. Drie ronden voor het einde hadden we drie koplopers, waaronder Greg Moens, die door een val wegviel. In de laatste ronde werden Werner Schultz en Yves Van Steenwinckel door het peloton opgeslorpt. De spurt voor de eerste plaats werd vrij vlot gewonnen door Geert De Bruyn voor zijn clubmaten en plaatselijke renners Filip Van Crombruggen en Ronny Bosmans. (FDB)”

(GvM, 14/6/82)

Foto’s :

-Dirk Van Dam haalde het in een spurt met twee.

-Geert De Bruyn met zijn 10^de palm van het seizoen. Rechts zijn clubgenoot Filip Van Crombruggen werd als tweede mee in de hulde betrokken.

Vervolg Leestse Volksfeesten 1982

                                                      Programma :

            Donderdag 20 mei (O.H.H.) :

            -10 u : Mis met pater De Brabander, de K.Fanf.Sint-Cecilia uit Leest en de

            Kon.Kunstkring Edg.Tinel Mechelen.

            Na de mis officiële opening van de 8^ste Handelsbeurs gevolgd door receptie voor

            alle aanwezigen.

            -13 u : Radio Maeva (rechtstreekse uitzending en promotiestand).

            -20 u : Show- en Dansavond met Vader Abraham en showorkest, Mieke, Fancy

            en Paul Anderson.

            Vrijdag 21 mei :

            -20 u : Spelprogramma “Wie van de Zes” om de “Trofee Louis Neefs” m.m.v.

            Connie Neefs, Luc Appermont en 24 Mechelse verenigingen.  

            Uiteindelijk won SK Laar Hombeek de trofee Louis Neefs voor Dorpsraad

            Muizen. De eerste Leestse ploeg, de Chiro, eindigde vierde.

            Zaterdag 22 mei :

            -15 u : Wielerwedstrijd voor Nieuwelingen BWB.

            -20 u : Finale Spelprogramma.

            -21u30 : Oberbaeyern Bierfeest met de Toriz Blaaskapelle en Rikske Samyn.

            Zondag 23 mei :

            -14 u : Folklorenamiddag mmv Volksdansgroep Korneel Leest, Kon.Fanf.

            Sint-Cecilia Heffen, Kon.Fanf. Sint-Cecilia Hombeek-Plein, Kon.Fanf. Ons

            Genoegen Battel-Mechelen en de Kon.Fanf. Turnkring Moed en Kracht.

            -19u30 : “Ontdek de Ster”- zangwedstrijd.

            Showavond met Rob De Nijs.

            Van 20 tot 23 mei kon men zich in de Handelsbeurs speciale penningen

            aanschaffen met de beeltenis van Louis Neefs.

            Aan de ‘Ontdek de Ster’wedstrijd namen 33 kandidaten deel.

            De 16-jarige Dirk Thielens uit Leuven won de wedstrijd met de smartlap

            ‘Als ik ooit eens trouw’. Frans Van Lierlo werd tweede met ‘Mexico’.

De wielerwedstrijd voor nieuwelingen werd betwist over een afstand van 52 km of 10 ronden en er was voor 10.000 fr. prijzen aan verbonden. Vertrek en aankomst vonden plaats ter hoogte van de feesttent waar ook de uitbetaling plaatsvond. De palm werd geschonken door de fietshandel E. Nuytkens uit Leest. Wielerclub Vlug en Vrij uit Muizen deed alles in goede banen lopen.

De wedstrijd werd gewonnen door Lucien Van den Brande uit Sint-Katelijne-Waver, voor de Willebroekenaar Greg Moens. De plaatselijke favoriet Geert De Bruyn won de spurt van het peloton.

Op 26 mei publiceerde Gazet van Mechelen :

Twaalfde Leestse volksfeesten verliepen schitterend.

“Vanaf donderdag tot zondag 23 mei ging in de reuzetent, opgetrokken op de parking van het voetbalveld van VV Leest  de 12^de editie door van de vermaarde ‘Leestse’ volksfeesten, alsook de achtste editie van hun ‘handelsbeurs.’

De feesten namen op donderdag om 10 uur een aanvang met een Plechtige Eucharistieviering die opgedragen werd door E.P. De Brabander en muzikaal verzorgd door de Kon. Kunstkring ‘Edg. Tinel’ uit Mechelen en de wereldkampioenen, de Kon.Fanf. ‘St.-Cecilia’ uit Leest. In zijn toespraak sprak Gust Emmeregs de hoop uit dat de volksfeesten zouden worden als de tekst van het winnend lied van het jongste Eurovisiesongfestival ‘een beetje liefde, een beetje zon onder de mensen.’

Burgemeester Vanroy rekende in zijn toespraak erop dat deze feesten feilloos zouden verlopen en dat ze zeker nog niet de laatste in de reeks zouden zijn. Na de receptie werden de feesten officieel geopend en trokken de genodigden, gevolgd door het talrijke publiek rond langs de 30 aantrekkelijke standen, die de handelsbeurs dit jaar telde.

Nadat Radio Maeva  in de namiddag een rechtstreekse uitzending verzorgd had, was het op de avond de beurt aan een sliert artiesten om de vele aanwezigen een avondje ontspanning te bezorgen.

Naast de handelsbeurs, die elke dag te bezoeken was en ook elke dag heel wat toeschouwers (en kopers) lokte, was er op vrijdag de schifting van het spelprogramma ‘Wie van de zes’ om de ‘trofee Louis Neefs’. Van de 24 aangekondigde verenigingen moesten er spijtig genoeg drie verstek laten gaan. Deze avond werd gepresenteerd door Connie Neefs en Luc Appermont.

Op zaterdagnamiddag kwamen de wielerliefhebbers aan hun trekken in een wedstrijd voor nieuwelingen en tijdens de avond streden de 12 opvergebleven verenigingen voor de begeerde trofee. Na leuke spelletjes en opdrachten kwam de voetbalclub ‘SK Laar’ uit Hombeek als overwinnaar uit de bus. De Dorpsraad uit Muizen werd eervol tweede, voor de Culturele Kring van Groot-Mechelen, de Chiro van Leest, Volksdansgroep Korneel die vijfde eindigde.

Op de slotdag van de feesten, kwamen de volksdansgroep Korneel, alsook de fanfares van Heffen, Hombeekplein, Battel en de turnkring ‘Moed en Kracht’ aan de beurt om hun kunnen te tonen in een folklorenamiddag.

’s Avonds kwamen niet minder dan 33 opkomende sterren tegen mekaar uit in een ‘Ontdek de Ster’wedstrijd. Die werd gewonnen door Dirk Thielens voor Frans Van Mierlo en Loeticia Simoens.

Als slotstuk van de feesten werden de vele aanwezigen vergast op een show-optreden van de Nederlandse zanger Rob De Nijs.

Gust Emmeregs, voorzitter van de Leestse Volksfeesten, samen met Louis Solie, Emiel Spruyt en Staf Van Ingelgem, die samen het feestcomité vormen, zijn er samen met de schare van een honderdvijftigtal medewerkers weer eens in  geslaagd alles tot in de puntjes te laten verlopen.

Al de Leestenaars, en ook mensen uit de omgeving zien reeds uit naar de volgende organisatie van deze feesten en deze handelsbeurs.”     

Foto’s :

-De ‘Trofee Louis Neefs’.

-Lucien Van den Brande uit Sint-Katelijne Waver versloeg Greg Moens in de spurt.

-De kapitein van de winnende ploeg ‘SK Laar’ ontving de ‘trofee Louis Neefs’.

-De winnaar van de ‘Ontdek de Ster’ naast organisator Emmeregs en presentatrice Connie Neefs.

-De dames van V.V.Leest stonden ook In de programmabrochure van de Volksfeesten.

1982 – 20,21,22 en 23 mei : 12^de Leestse Volksfeesten met 8^ste Handelsbeurs.

Tijdens een persconferentie  begin mei stelde voorzitter van het feestcomité Gust Emmeregs het programma voor. “Elk jaar wordt gezegd : nu kan het niet beter meer, nu is men aan het toppunt. En toch zijn de Leestse Volksfeesten dit jaar nog meer speciaal dan andere, een spelprogramma voor verenigingen uit de omliggende gemeenten, wielerwedstrijd, een folklorenamiddag, een zangwedstrijd en een sliert vedetten.”

GvM van 14 mei : “…let vooral op de laag gehouden toegangsprijzen : 125 fr. (donderdag of zondag) en 100 fr. (vrijdag of zaterdag). Kaarten kunnen in voorverkoop worden aangeschaft bij alle bestuursleden van de voetbalvereniging V.V. Leest, de organisator van dit reuzen-spektakel.

De organiserende V.V.Leest is ontstaan dank zij de Leestse Volksfeesten. En het gaat de voetballende vereniging voor de wind. Zondag jl. werd de kampioenstitel in derde provinciale binnengehaald. De promotie zal ongetwijfeld tijdens de komende feesten gevierd worden. Tienduizend mensen worden tijdens de vier dagen op de feesten verwacht. Waar gaat die enorme winst naar toe, wou de pers weten ? Voorzitter Gust Emmeregs had daar een pasklaar antwoord voor. De feesten worden georganiseerd om de voetbalvereniging gezond te houden (wat niet van alle provinciale voetbalclubs kan gezegd) en bovendien om de eigen jeugdspelers, de toekomst van V.V. Leest, een opleiding te geven door bekwame vakmensen.

Gust Emmeregs : ‘Wij hebben momenteel 170 aangesloten spelers, waaronder bijna 140 jongeren. Deze jongeren willen wij degelijk in de voetbalsport opleiden. Daarvoor betalen we ook de trainers die zich met de jongeren bezighouden. Voorts beschikken we over ongeveer 4 ha. speelvelden, die door ons zelf worden ongehouden. Na de training krijgen al de spelers een gratis drink aangeboden. Er is terugbetaling van het schoeisel voor alle spelers, er is het jaarlijks Kerstfeest waarbij spelers en ouders anzitten aan een banket en er zijn uitstappen met de jeugdploegen. Dit alles kost ons een bom geld. Maar het is goed besteed. Jaarlijks spenderen we aan de voetbalclub zo’n 580.000 fr. aan onderhoud en materialen. Onze club kan dit alles realiseerbaar houden, dank zij de Volksfeesten  die met het jaar alsmaar meer succes kennen. Ook willen we niet dat de Mechelse bevolking betaalt of moet opdraaien voor onze club, zoals dat bij zovele verenigingen het geval is. En vergeet bovendien ook niet dat de organisatie van dergelijk Volksfeestenprogramma honderdduizenden kost, het dus niet allemaal winst is wat binnen komt,’ aldus Gust Emmeregs.

De voorzitter wijst ook op de enorme en belangloze inzet van 140 medewerkers, en dit gedurende vier dagen. Ook dit jaar moeten de medewerkers de reuzentent optrekken en de houten vloer van liefst 2.400 vierkante meter leggen en uiteraard ook afbreken.

Voor de 8^ste maal wordt aan deze feesten ook een handelsbeurs gekoppeld. Alle bezoekers aan de feesten worden langs deze beurs geleid, om zo de animatieruimte te bereiken. De crisis schijnt op dit gebeuren geen vat te hebben. Vorig jaar 22 standen, nu 30 standen op de handelsbeurs, die donderdag 20 mei, na de eucharistieviering in de tent, wordt geopend in aanwezigheid van het Mechels stadsbestuur.

Vermelden we ook nog dat op de handelsbeurs het Comité ‘Vrienden van Louis Neefs’ een stand hebben, waarop –in primeur dan nog wel- de Louis Neefsherdenkingspenning kan gekocht worden. Er is ook nog een stand voorbehouden aan de Dienst Voorlichting van de stad Mechelen. Hier zullen de bezoekers voornamelijk geïnformeerd worden over aan de gang zijnde of geplande werken in Leest, Hombeek en Battel.”

De expostanten :    

Tuinmeubelen De Maeyer Louis Blaasveld, Fietshandel-kapsalon Nuytiens-Van Zaelen Leest, Boekhandel Kiliaen Duffel, Firma Wilinox St.-Kat.Waver, ABC-Bouwmarkt Heffen, Jos De Smet Verzekeringen Leest, Keukens Nicko Tisselt, Het Markt Boetiekje Willebroek, Albo Rumst, Peeters Emiel Raiffeisenkas Leest, W.V.R. In den arm Bloemen, Flor Haemhouts Verzekeringen Leest, Schoonheidsinstituut Imelda Mechelen, Geschenkartikelen Arielle Van Steen Leest, Kantelpoorten F. Tilley Kapelle-op-den-Bos, Onderhoudsproducten Firma Bosmans Beringen, Rijschool Sanderus Mechelen, AL AL Keukens Ramsdonk, Schrijnwerkerij G. Leten St.Antonius Zoersel, Fietsen Johan Van Asch Mechelen, TV’s Radio’s Francois Van der Aa Kapelle-op-den-Bos, Verwarmingstoestellen PVBA Nipaco Oudegem, Publiciteit J. Verminnen Breendonk, Drankcentrale Seeldraeyers Heffen, NV Eternit Kapelle-op-den-Bos.

Foto’s :

-Een aantal van de ruim 140 belangeloze medewerkers aan de 12^de Leestse Volksfeesten.

-Enkele van de vele vedetten : Paul Anderson, Luc Appermont, Connie Neefs en Rob De Nijs.

-Links : ‘Fancy’, midden Vader Abraham, rechts Mieke.

-Aan de folklorenamiddag nam ook de Leestse volksdansgroep Korneel deel.

-Beeld van de Handelsbeurs.