1984 – Februari ‘De Band’ : Leestenaars treden zo uit de oude doos (Verz. S. Huysmans)     

 

Een opstel van RAYMOND DE PRINS van 7 november 1954

 

Een Voetbalwedstrijd

“Op een zaterdagavond vroeg vader mij : ‘Willen wij morgen eens naar de voetbalmatch gaan zien ?’ Vol vreugde sprong ik omhoog en riep : ‘Ja,ja !’

Zondagnamiddag 1 uur. We maakten ons klaar, namen onze velo en waren weg. Voor de match Willebroek - Boussu-bois. En vader is een vurige supporter van Willebroek, hé !

We kwamen spoedig aan bij mijn onkel in Blaasveld. En van daar trokken we verder naar het voetbalterrein van Willebroek.

Als we daar toekwamen waren Willebroek en Boussu-bois al aan ’t trainen. En daar kwam dan de arbiter, en gaf het fluitsein. Op iedere speelheft stond een elftal. De scheidsrechter gooide een geldstuk omhoog, dit was om te zien langs welke kant iedere ploeg zou spelen. Het spel nam kalm een aanvang en daar passeerde Van Neck naar Arnouds. Direct een pas naar voren, maar één van de backs van Boussu-bois had het gezien. Hij schoot de bal naar voren en daar was Boussu-bois in de aanval. Eén van de centervoors schoot op doel, maar Tack, keeper van Willebroek, greep de bal in. Van Neck mocht de bal uitstampen, de bal kwam tot bij de Buyser en die gaf een paske aan Eeraerts en school op doel. Ineens schoot er een felle luide kreet uit de menigte : goal !!! Ja, het was goal : 1-0 voor Willebroek.
Een beetje later was het half-time.

De tweede helft was pas aan gang, of daar maakte Engelen het tweede doelpunt voor Willebroek. Vijf minuten later maakte De Buyser er 3-0 van.

Op de vijftiende minuut maakte één van de backs van Boussu-bois er 4-0 van.
De vijfendertigste minuut was Meersman doorgebroken, hij maakte er 5-0 van.
Drie minuten voor het einde was het voor Willebroek een strafschop; deze zou Van Neck geven en het werd 6-0.
Zo kwam het einde van deze spannende wedstrijd.
Ik zie graag voetbal, schone voetbal en dan van goede ploegen.”

 

De schrijver DE PRINS RAYMOND

-tijdens het schooljaar 1954-55 leerling in het 8^ste leerjaar.

-geboren te Leest op 7 juni 1942.

-zoon van De Prins Frans en Mertens Constance, Winkelstraat 7 te Leest.

-gehuwd met Vercammen Hilda (Wiekevorst), schoonmaakster in een stedelijke kleuterschool te Mechelen.
-wonende Cecilialaan 3 Leest.

-onderwijs na de 4^de graad : Technische Scholen, Melaan Mechelen ‘metaalbewerking – elektriciteit A3’.

-beroep :

1)van 1960 tot 1969 : ijzerdraaier te Vorst (in firma gespecialiseerd voor het plaatsen van valdeuren (schotdeuren), afsluitkleppen en verlaten in sassen.

2)vanaf 1969 werkman-bediende bij NMBS, standplaats Antwerpen-Centraal, als elektrieker, gespecialiseerde afdeling HOOGSPANNING, bovengrondse leidingen. Inzonderheid plaatsen NIEUWBOUW  van hoogspanningscabines. Momenteel de aanleg van verwarminsinstallaties voor WISSELS.

-Raymond, wat betekent voor u : ‘standplaats Antwerpen’ ?

-Een standplaats is een centrum. Voor het ogenblik zijn er voor onze standplaats Antwerpen drie proefstations in uitvoering : ESSEN, waar we thans werkzaam zijn, HERENTALS en TURNHOUT. Hierna volgt dan nog BERCHEM.

-En zo is dat ook geregeld en ingedeeld voor andere standplaatsen, veronderstel ik ?

-Jawel, zo is er een standplaats LEUVEN, een standplaats VILVOORDE, een standplaats ST.NIKLAAS, een standplaats AARSCHOT, die de standplaats ANTWERPEN omringen en waar ook gelijktijdig proefstations in uitvoering zijn.

-Wellicht een enteressant werk voor u, en zo draait ge mee met de nieuwste uitvindingen en de jongste toepassingen op de vooruitgang van techniek en wetenschap. Ik veronderstel dat voorzichtigheid en kalme bedachtzaamheid van de ploeg  steeds vereist zijn en dat enige slordige onoplettendheid uit den boze is ?  Voor het ogenblik zijt ge te Essen doende, hoe komt ge daar dagelijks ?

-Wel, vanuit Antwerpen-Centraal verplaatsen we ons met een camionette. Daarin ligt ons gereedschap en materiaal, en is er bovendien zitplaats voor 6 man. Ik ben er ook de chauffeur van.

-En hebt gij een rijbewijs hiervoor ?

-Wees maar gerust, alles berust op verantwoordelijkheid en streng gereglementeerde voorschriften.

-Nog geen ongelukken meegemaakt ?

-Neen, toch geen erge.

-Als ge al 15 jaar op en tussen en boven de sporen leeft en beweegt, kunt ge d’ er wel van meeklappen ?

-Ja, in ’t jaar ’71 bv. In Deurne. Daar gebeurde het dat een goederentrein, waartussen wagons met paarden geladen, ontspoorde. Erge slachtoffers…bij de paarden natuurlijk. Dan hebben de gendarmen en de bijgeroepen veearts er verschillende moeten afmaken (doodknallen).

-En wat behoort NIET tot uw groepswerk ?

-Ons werk bestaat erin, alleen de opbouw of aanleg van NIEUWE WERKEN. Nu eens in de hoogte, zoals het plaatsen van hoogspanningskabels. Dat is plaatsen en uitwerken tot alles best werkt. Eens geplaatst en goedgekeurd is ons werk af.

-Welke zijn uw hobby’s Raymond ?

-Vooreerst voetbal. Ik ben bestuurslid van VV Leest en verantwoordelijk-afgevaardigde der JUNIORES C.

-Ik mag dus zeggen : na de hoogspanning van ’t werk is voetbal uw ontspanningsveld.

Ja, zo leeft ge in evenwicht. En misschien lag uw opstel van 1954 over die Willebroekse match toen reeds in uw belangstellingssfeer en mogen we dat aan zien als een verre aanloop van uw huidige hobby.

-Verder doe ik aan vogelliefhebberij (in volière).

-Hazo ! Na de vrouw komen de zangvogeltjes. Liefde voor de kanaries. En ook de Japanse nachtegaal hoort er bij. Goed zo, een mensenleven kan ook gevuld worden met vriendelijke kleine dingen. Vragen die vogeltjes speciale zorgen ? En krijgen ze ’t niet te koud bij strenge vorst ?

-Wat afschermen tegen snerpende wind en er goed op letten dat er steeds (vloeibaar) water is. Een gloeilamp volstaat hierbij.

-Raymond, ik herinner me dat ge een vrij goede leerling waart indertijd, en mijn nota’s die ik nog gevonden heb over uw schooljaar 54-55 bevestigen dit. Voor lessen kreegt ge meestal een 9, dus ge deed er thuis iets aan, voor huiswerken regelmatig een 10, dat wijst op secuur werken, voor vlijt…voor gedrag…oja ! Alles was O.K..Ik ben er zeker van dat Hilda u heden ook goede punten zou geven, en dat bij de NMBS uw dienstoversten uw werk appreciëren, daar twijfel ik niet aan. Doe bijgevolg maar rustig voort.
Uw geluk moet ge zelf opbouwen.
Waar is de schooltijd van toen…!?                  

(Stan Huysmans)

 

1984 – Februari ‘De Band’ – Susse Teughels over ‘Posse Leest’.

“Die tijd zouden de mensen het wel een heiligschennis gevonden hebben wanneer iemand op Paasdag had gewerkt of even de bloemetjes buiten gezet. Van uitgaan was er die dag geen sprake en van kermis vieren evenmin. Alles mensen vierden die dag gezellig op eigen manier in de huiskring.
Op tweede paasdag was het wat anders. Daar had Sint-Cornelius voor gezorgd met zijn begankenis.

Kort na middernacht kon men het geruzie van de marktkramers al horen. Dikwijls kwam het zelfs tot vechten om het best zichtbare plaatsken te veroveren om er zijn houten kraamken op te slaan.

Van in de prille morgen kwamen de bedevaarders uit alle hoeken van de streek; een half uur voor de eerste mis begon zaten er al mensen in de kerk.
Gedurig aan zegenden de paster en zijn helpers in naam van de Heilige de devoot knielende menigte. Ondertussen trapten ze almaar door op het steeds groeiende slijk in sollekens.

Voor een briefken stapten ze in die tijd nog wel uit de weg want die waren zeldzaam. Onderwijl ging buiten op het dorp de jaarmarkt open. Ook de herbergiers waren er als de kippen bij om de klanten op te vangen. Met dampende koffie lokten ze de mensen binnen en daar werd soms ook wel eens van de donkere fles geschonken, in het genipt natuurlijk.
Om acht uur  leek het dorpsplein reeds een drukdoend bijennest. Familieleden en kennissen troffen er elkaar en zetten veelal bij een van hen de begankenis verder. Sommigen trokken de hele dag van het ene kapelletje naar het andere. Velen hadden ’s avonds het dubbele van de weg nodig om thuis te geraken en daar verder naar het sermoen te luisteren.

Sinds heuglijke tijden werd die dag besloten met een feestelijk bal.

Voor mij waren die feestelijke feestdagen in onze gemeente de droevigste van de hele almanak. Na dagen aan een stuk hard zwoegen ving vanaf de vrijdagmorgen tot een stuk in de nacht het opruimen van het werkhuis aan. De avond van de grootste dag van Leest moest dat stuk gebouw er als een feestzaal uitzien.

De dag zelf, wanneer mijn vrienden uitgingen en de bloemekens buiten zetten, had ik de handen vol ; zowat alles diende nog afgewassen of afgestoft. Daarbij kwam nog dat gewoonlijk veel moest aangesleurd worden…”

(“Van een Krokodil en nog andere beestjes”)

1984 – 25 januari – Gazet van Mechelen : Goede beurt voor jeugd van VV Leest.

 

“VV Leest pakt met vijf jeugdploegen uit in de voetbalcompetitie en deze ploegen doen het lang niet slecht. Het belangrijkste bij Leest voor de jeugd, is wel de  degelijke opleiding, en de opvoeding van de kinderen, en niet de resultaten die worden behaald.

Dat deze manier van werken zijn vruchten afwerpt, bewijst wel de toenemende            aansluiting bij de jongeren.

Dat het met de opleiding van de jeugd gemeend is, bewijzen ook de regelmatige            vergaderingen van de jeugdtrainers met hoofdtrainer Yvan Emmerechts.

Deze vergaderingen zorgen er voor dat iedere trainer op dezelfde golflengte zit, wat zeker belangrijk is voor de toekomst.

Problemen van elke jeugdreeks worden besproken en in de mate van het  mogelijke opgelost.

Met de pre-miniemen pakt V.V. Leest uit in de beker Nijs. Deze jonge spelertjes staan samen met Hombeek op de eerste plaats met 13 punten uit 7 wedstrijden. De allerkleinsten weten ook goed het doel staan, want zij scoorden reeds 42 maal en de verdediging is ook uit het goede hout gesneden want zij stond slechts 5 tegendoelpunten toe.
Trainer Silvain Teughels is ook best tevreden met zijn jongens.. Ook zijn miniemen doen het helemaal niet slecht. De aanvallers scoren hier wel genoeg maar de verdedigers staan nogal veel doelpunten toe.

Frans Neefs traint de kadetten en scholieren. De kadetten leverden hun beste prestatie tegen K.V. Mechelen met een 3-3 uitslag. Daar bewezen de jongens dat met een goede ploeggeest ondanks het ontbreken van groot voetbaltalent er toch mooie resultaten kunnen behaald worden.

De scholieren traden aan met nogal wat eerstejaars en met slechts een kern van 13 spelers. Zij startten slecht, maar klommen geleidelijk in de rangschikking.

Het boegbeeld van V.V.Leest zijn de juniors, onder leiding van William Selleslagh. Met een tweede plaats juist achter KV Bonheiden staan zij op een beste plaats en hebben nog uitzicht op de titel. Deze ploeg paart werklust aan technische kwaliteiten en hoopt op een buitengewone ploeggeest.

Hier primeert ook de opleiding boven de uitslagen want het elftal moet al enkele malen verzwakt aan de start komen omdat er spelers dienden afgestaan voor het fanionelftal.

Door dit feit staan er dan ook de regelmatige jongens uit de juniorsploeg een trapje hoger en worden stilaan een vaste warde in het eerste elftal.

Dat het goed draait bij V.V.Leest was wel te merken op het jeugdtornooi van FC Heindonk met Kerstmis. De vier deelnemende jeugdploegen uit Leest haalden de finale. De miniemen en de juniores wonnen de finale, terwijl de kadetten verloren. Ook de scholieren kregen in extremis de beker door winst met strafschoppen na een gelijkspel.

Opmerkelijk is ook de goede sfeer in het Leestse huishouden. Vele jeugdwedstrijden worden bijgewoond door het bestuur en de spelers van de eerste ploeg. Dat is natuurlijk een stimulans voor de jonge voetballers.” (MVdB)   

 

1984 – Zaterdag 28 januari : LEDENFEEST VEVOC

           Programa  : H. Mis om 18 uur in de parochiekerk.

            Aperitief om 19 uur in het chirolokaal.

            Feestmenu om 19u30 in de parochiezaal en ontspanning en dans vanaf 21 uur.

 

1984 – Zondag 29 januari : 6^de Natuurwandeling van SP Leest

            Onder leiding van gemeenteraadslid Jef Vloeberghen vertrokken de wandelaars

            rond  14 uur aan hun lokaal zaal Sint Cecilia voor een wandeling van twee uur

            dertig minuten. 

            Na de wandeling kregen de deelnemers een stevige portie boerenboterhammen

            met kaas of kop voorgezet, gratis aangeboden door het SP-bestuur.

            (‘Voor Allen’, 30/12/1983)

 

1984 – Zondag 29 januari : Info-namiddag K.V.G.Zennevallei

Vanaf 14.30u. in de parochiezaal van Heffen.

‘Onder leiding van de Heer De Brauwere proberen we een accuraat en volledig beeld te krijgen van de recente wijzigingen op het vlak van het gehandicaptenbeleid. Iedereen is welkom, leden, vrienden en kennissen. Wij zorgen voor een heerlijke koffietafel. Kosten 75 fr.’

(Uitnodiging KVG)

 

1984 – Vrijdag 20 januari : Voordracht Biologisch Tuinieren

Leefmilieu Leest organiseerde die dag in de bovenzaal van het klooster, Dorpsstraat 10 te Leest (naast de meisjesschool) een voordracht over“biologisch tuinieren”.

Spreker was dhr Rik De Dapper. Inkom : 25 frank. (‘DB’, november ’83)

 

In het februarinummer van de periodiek publiceerde Henri Labio volgend verslag :

 

Een leerzame avond.

“In Leefmilieu Leest broeide reeds geruime tijd de idee om eens een voordracht in te richten aangaande natuurlijke teeltmethoden, dit onder de benaming : Biologisch Tuinieren.

Naarmate de tijd rijpte, waren wij er ons allen van bewust dat deze manier van kweken weinig bekend is in ons dorpje. Leefmilieu nam daarom het initiatief beroep te doen op een vakman. Onze keuze viel op de Heer Rik De Dapper, een eerlijk man, met een unieke vakkennis, tevens jaar en dag vertrouwd met de stiel. Rik wordt in Vlaanderen aanzien en algemeen erkend als de stamvader van het Biologisch Tuinieren.
Hiermede werden plannen gemaakt, contacten gelegd, mensen aangesproken, enz.enz.

Rik was direct bereid op onze aanvraag in te gaan. Persoonlijk ben ik reeds jaren bevriend met Rik, het is een fijne man met een onmetelijke beroepsliefde die mij al zeer veel geholpen heeft in onze Bio-tuin. Na het uitvloeien van 1983 en het binnenglijden van 1984 kwam er na overleg een vaste datum tot stand. Op 20 januari om 20 uur zou Rik komen.
Affichen en teksten werden opgesteld. Klokslag 20 uur zou alles beginnen. Mijnheer pastoor was zo  vriendelijk een zaaltje voor ons ter beschikking te stellen. Met een bang hartje wachtten wij af…zou er volk komen ??? Rond 19.30 uur was er nog niet veel gezelschap te bespeuren. Hier en daar gingen al stemmen op dat het niet veel zou worden…

Maar ik geloofde er vast in, en ja hoor ! Vijftien minuutjes voor achten begonnen de mensen zachtjes binnen te schuiven. Heel hoopgevend was de opkomst van talrijke jonge tieners, want zij zijn de leidraad voor de toekomst. Tegen 20 uur liep de zaal zo goed als vol en viel er 36 man te noteren, een waar succes voor Leefmilieu Leest ! En dat voor de eerste maal ! De organisatoren hun oogjes schitterden van innerlijke voldoening.

Bij zijn openingstoespraak dankte Rik de talrijke aanwezigen en begeleidde ons bij de hand in het ontsluieren van de geheimen van moeder natuur. Er werd gesproken over deskundige bodemontledingen en omzetting in biologische taal, gewassenbescherming, het gevaar van chemisch spul, de voor- en nadelen van potas, enz.enz. Rik drukte er op dat het in de gegeven omstandigheden zo niet verder meer kan en er tal van andere natuurlijke middelen zijn om op een verantwoorde wijze te telen. Grieken en Romeinen waren echte kunstenaars in het kweken van groenten en fruit, omdat zij de kunst verstonden in te spelen op de natuur en zijn leidraad te volgen. Laat ons de richtlijnen van de schepper eerbiedigen en telen naar zijn bespiegeling, nl. raszuiver. De biologische hulpmiddelen kwamen ook uitvoerig aan bod,

zoals : bazalt (bevat : spoor, oligo en kiezel), lava, meel, zeewierkalk, betoniet, alsook natuurfosfaten. Tevens werd het belang van groenbemesting besproken zonder de bodem te storen en een massa organisch materiaal achterlatend op de bodem, dit in het kader om het micro organisch leven in de bodem te stimuleren.

Een levende bodem, beste mensen, dat is de schat van een echte bio-tuin. Evenzeer interessant was het naar voren brengen van stikstof adviezen. Het is nl. zo dat er bij een overdosis aan stikstof nitraat ontstaat, uit nitraat ontvloeit nitriet en daaruit bekomt men nitrosaminen, een zéér kankerverwekkende stof. In de biot-teelt is daar geen enkel gevaar voor, de organische stoffen worden voorgecomposteerd zodat er een stabilisatie is van de stikstof die aan de bodem wordt toegevoegd en waardoor men evenwichtige planten krijgt met een grote weerstand, die terug bronnen van gezondheid worden.

Er waren ook vele vrouwen aanwezig en deze stelden zéér verstandige vragen, ze moesten niet onderdoen voor de mannen, integendeel.

Met al deze voedzame gegevens sloot Rik de avond af. Het was laat geworden, maar iedereen heeft intens genoten van zijn vertellingen en zijn ervaringen in dit altijd terugkomende ‘leren leven met en van de natuur’.

Dag Rik, nogmaals bedankt voor alles, het is fijn geweest.”

 

1984 – Zaterdag 21 januari : SP-Bal

            Gemeenteraadslid Jef Vloeberghen en het SP-bestuur nodigden alle vrienden

            en sympathisanten uit op hun jaarlijks winterbal dat plaatsvond in de zaal

            St.-Cecilia.

            Voor de muziek zorgden Edwin Andersen en the Shallows.

            De inkom bedroeg 80 frank (in voorverkoop 60 frank).

            (‘Voor Allen’, 30/12/83)

 

1984 – Zondag 22 januari : Studio-opname B.R.T.-1 voor ‘St.-Cecilia’

Voor het programma ‘Rond de Kiosk’ (uitgezonden op zondag 19 februari op BRT-1) gebeurden er opnames van de Leestse fanfare in studio 6 van de B.R.T. aan het Flageyplein te Brussel.

Op het programma stonden o.a. ‘East Anglia’ van J. de Haan en ‘Aspirations’ van Derek Bourgeois.

Het contract van de B.R.T. vermeldde dat er geen oningewijden of buitenstaanders tijdens de opname werden toegelaten. Dit betekende dat er geen ereleden meemochten. Het werd een concert achter gesloten deuren.

De ware reden diende echter op een andere plaats gezocht : sinds ‘St.-Cecilia’ niet akkoord ging met de praktijken van het laatste Belgisch kampioenschap werd er beslist dat alle concerten van nationaal belang niet meer voor publiek toegankelijk waren tot de ware uitslag van dit kampioenschap gekend was…

(‘Van Toeters en Trompetten’, januari ’84)

 

1984 – Zaterdag 7 januari : SP Kinderfeest (zie folder onderaan)

            In het lokaal St.-Cecilia vergastte het SP-bestuur van Leest vanaf 14u30 de

            kinderen op de tekenfilm “Micky’s Gouden Jubileum” waarna iedereen kon

            smullen van een portie pannenkoeken met warme chocolademelk.

            (‘Voor Allen’, 30/12/1983)

 

1984 – 9 januari : Verloren Maandag in ’t Seel

            De VZW Uylenspiegel bood vanaf 18 uur op Verloren Maandag worstenbrood

            en  appelbollen in Eethuis ’t Seel. (‘DB’, januari ’84)

 

1984 – Zonag 15 januari : St.-Cecilia opende het jaar feestelijk

 

“Het aperitiefconcert, (Noot : het vroegere Nieuwjaarsconcert) gebracht door de K.F.St.-Cecilia, was weer een streling voor het oor. Het kreeg dan ook een daverend applaus mee en het bisnummer werd meegeklapt door de enthoesiaste muziekliefhebbers die in grote getale waren opgekomen.

Vroeger droeg deze muziekvoorstelling de naam “nieuwjaarsconcert”, nu werd dit veranderd in “aperitiefconcert”.

Een programma lichte muziek, waarbij verschillende solisten voor de nodige afwisseling zorgden.

Een puike vertolking, waar de crescendo’s en diminuendo’s, het ritme en tegen-ritme in de juiste dosering vertegenwoordigd waren.

De deskundige leiding van J.P.Leveugle en de kameraadschappelijke sfeer in deze fanfare van dit destijds voor velen onbekend dorp zijn hier niet vreemd aan.

Het bleek weer duidelijk dat de titel wereldkampioen in tweede afdeling niet voor niets gegeven werd. Het was weer een gelegenheid om het tegendeel te bewijzen van het oordeel geveld door de jury bij het laatste Belgische kampioenschap. Dat dit een wrange nasmaak liet bij de fanfareliefhebbers hoeft geen betoog en het laatste woordje is hierover nog niet gezegd.

Het optreden, dat zo’n uur duurde, liet de Leestenaars en ook velen van buiten de gemeente genieten van stukken zoals East Anglia (Jos De Haan), Wien bleibt Wien (Schrammel), Pizzecato Polka (gebroeders Strauss) en Colonel Boogey (Ken Alford).

Zij werden afgewisseld met kleine stukken waarbij een solistenpassage vertolkt werd.

Zo was er Sweet and Low (J.Barnby) met Freddy Walschaers, Mountain Melody (Eric Ball) met als solist Michel Leveugle en het romantische Solitaire (Neil Sedaka) vertolkt door Benny Wiame. 

De solistenuitvoering van ‘Forgotten dream’ door Patrick Leveugle, vormde voor de muziekliefhebbers een gelegenheid om hulde te brengen aan deze jonge trompettist die een eerste prijs haalde bij de laatste Pro Civitate-wedstrijd.

Een droom die hij nooit zal vergeten, een droom die werkelijkheid werd.
Leest zal niet alleen vol spanning uitkijken naar het staartje van het Belgisch kampioenschap maar ook naar het jaarlijks hoogtepunt “het palmzondagconcert”.”

(GvM, 17/1/84)

-De folder van het SP-Kinderfeest.

-De zaal zat alweer overvol voor dit concert.

-Op de voorgrond eerste solist Eduard De Maeyer.

1984 – 5 januari – De Mechelse Week :

 

Voorzitter Van Dam aan het woord

S.K.Leest, na 15 jaar K.K.S.F.B., overgestapt naar Belg. Voetbalbond.

“Zoals de trouwe lezers van De Mechelse Week zeker weten, spelen  er sinds de aanvang van dit seizoen twee voetbalploegen uit het Leestse in onze provinciale competitie. Naast het alom gekende V.V.Leest, is er nu ook S.K.Leest dat de overstap van het liefhebbersvoetbal naar de Belgische Voetbalbond heeft gezet. Na een half seizoen provinciaal voetbal lijkt ons het moment gekomen om eens een balans op te maken en om de twee genoemde competities eens te vergelijken. De meest aangewezen persoon voor dergelijke kwesties is de voorzitter van S.K. Leest, de heer Petrus Johannes (maar iedereen noemt hem Jean) VAN DAM, omdat hij ook lange tijd lid was van het dagelijkse bestuur van de K.K.S.F.B.

Onze eerste vraag gold het waarom van deze overgang na 15 jaar liefhebbersvoetbal.

Van Dam : ‘Het grote knelpunt was het speelveld. De afmetingen haalden de normen van de Belgische voetbalbond niet, zodat het ons onmogelijk was de overstap te doen. We waren destijds dus wel verplicht bij het K.K.S.F.B  te beginnen. Pas drie jaar terug zijn we het veld gaan verlengen en verbreden. Onze plannen waren om pas volgend seizoen naar de Belgische Voetbalbond over te stappen, maar we moesten alles een jaar vervroegen : er is immers een bondsreglement dat maar één voetbalploeg per 5.000 inwoners toelaat en volgens die berekening waren er in het Mechelse nog maar enkele plaatsen vrij, vandaar onze plotse haast.’

D.M.W. : ‘Wat zijn de verschillen tussen de K.K.S.F.B en het provinciaal voetbal bij de Bond ?’

Van Dam : ‘Er is in de eerste plaats de belangstelling : vroeger kwam hier niemand kijken, nu zijn er vaak 150 tot 200 toechouwers ! De wedstrijden tegen Willebroek en Tisselt trokken zelfs 250 man. Ook V.V.Leest heeft veel supporters : ik denk dat daar velen van bij ons komen kijken als V.V. op verplaatsing moet. Je merkt het verschil ook als je voor reclame rondgaat : de K.K.S.F.B. was niet gekend en de mensen waren terughoudend om reclame te plaatsen. Nu zijn er zelfs geweest die spontaan naar ons zijn gekomen om te vragen reclame te mogen maken !

Ook op sportief vlak is er een groot verschil : men speelt hier sneller en veel meer op basis van tactiek. De K.K.S.F.B. was echt amateurvoetbal : er werd weinig of niet getraind en de motivatie bij de spelers was veel minder. Nu brengen de jongens er veel meer voor op. Maar er wordt veel meer tactisch gespeeld.’

D.M.W. : ‘Is er een vergelijk met V.V.Leest mogelijk ?’

Van Dam : ‘Historisch zeker wel : wij zijn eerst gestart, en dus direct in het K.K.S.F.B.

V.V. startte later, doch van meet af aan in de Belgische Voetbalbond. Dat had meer aantrek bij de jeugd : de Leestse jongeren die eerst bij ons speelden trokken bijna allemaal naar V.V. Dat is ons grote probleem nu : we hebben enkel een scholierenploeg en we hopen er volgend jaar ook met een juniorenteam te staan. Maar qua jeugd moeten we van nul beginnen.’

D.M.W. : ‘Is er ook een politiek gevecht tussen beide Leestse ploegen ?’

Van Dam : ‘Ik persoonlijk kan sport en politiek niet koppelen. Voor mij zijn dat twee aparte zaken, al denken velen daar anders over. Wij kregen de naam ‘de roden’ mee in Leest.

Telstar (de naam van S.K. toen het in het K.K.S.F.B. speelde) had haar lokaal in café ‘Telstar’ en dat was ook het lokaal van de Socialistische Partij in Leest. Daar ontstond de ploeg, die dan wel in het katholieke K.K.S.F.B. ging spelen. Als bekend socialist zat ik toen in het dagelijks bestuur van die K.K.S.F.B. en verder was ik stichter en voorzitter van de REGIO M.

Voor mij is de sport duidelijk niet gebonden aan politiek en ik heb dan ook nooit de sport gebruikt om politiek resultaat te halen.’

D.M.W. : ‘Zijn twee ploegen in Leest wel leefbaar ?’

Van Dam : ‘Volgens Gust Emmeregs was dat niet het geval. Maar het tegendeel wordt nu door ons bewezen : beide ploegen hebben veel supporters en als er één op verplaatsing speelt, komen de thuisblijvers blijkbaar naar de concurrent kijken.’

D.M.W. : ‘Welke zijn de ambities van S.K.Leest ?’

Van Dam : ‘Vooropgesteld was mee te draaien bij de eerste tien. We hebben echter boven de verwachtingen goed gepresteerd : zonder die weggevers tegen Willebroek en Lint stonden we nu tweede of derde. Maar dat is niet erg : we kennen de zwakten in ons team en daar moeten we volgend seizoen iets op vinden. We hadden wel een paar gekwetsten, vier zelfs, en ‘onze’ Dirk was vier weken out, en toch staan we bij de eerste zes, als dat zo blijft is iedereen tevreden.’

D.M.W. : ‘Hebt u een verklaring voor die goede prestaties ?’

Van Dam : ‘In het K.K.S.F.B. hadden we ook geen slechte ploeg. Verder heb ik goede relaties met Racing Mechelen  en daardoor was het ons mogelijk ook een scholierenploeg op de been te brengen. Ze kennen me goed op Racing : ik ga daar regelmatig praten, om de ploeg voor volgend seizoen vast te leggen. Van Tulden, Rombouts, Schaerlaeken en nog enkelen komen van Racing. Elk element vond zijn plaats in de loop van het seizoen. Dan hebben we Piscador nog van V.V.Leest gekocht (die zijn erg schappelijk geweest) en tijdens het seizoen kwam er nog Hambroek bij. We hebben nu een redelijk spelerspotentieel en dat blijkt nodig met al die ploegen die tegen ons durven voetballen, d.w.z. vrij aanvallen en zich niet ingraven en pottekestamp spelen, hebben het erg moeilijk hier. Tegen echte pottestampers hebben wij het steeds zwaar.’

D.M.W. : ‘Welk is het sterkste onderdeel van de ploeg ?’

Van Dam : ‘In verdediging hebben we spelers genoeg, ook als er gekwetsten zijn : Kuypers is de beste linksback. Het beste deel is wellicht het middenveld met Van Tulden-Piscador-Rombouts, maar dat is meteen ook het kwetsbaarst : daar zijn geen wisselspelers voorhanden. Volgend jaar moeten we daar nog iets hebben. Maar de sterkte ligt vooral in de vriendschap tussen de spelers. Het bestuur probeert die erin te houden : het zijn 14 vrienden, ze hangen aaneen, dat is de ploeg.’

D.M.W. : ‘Wat zijn uw wensen voor 1984 ?’

Van Dam : ‘Ik hoop dat die vriendschap er blijft tussen de spelers en dat ook het bestuur blijft zoals het is. Verder zou ik graag de ploeg nog versterkt zien volgend seizoen, zowel het eerste elftal als de jeugd en zelfs het bestuur. Ik hoop ook het tweede veld klaar te krijgen. Mijn grootste zorg is echter de jeugd, want daar ligt de hoeksteen voor de toekomst. Voor ons eerste elftal van dit seizoen, hoop ik dat ze binnen de eerste zes spelen en wie weet, met wat geluk spelen ze de eindronde.’ “

(Reportage : Eddy Goovaerts. Foto’s : Jan Segers)

 

-De ploeg van S.K.Leest.

-De gebroeders Van Dam die het mooie weer maken bij S.K.Leest.

                                                           1984.

 

1984 – Uit een folder van 1984 (enkel jaartal bekend) : Verheugend Nieuws

            “Tot onze grote vreugde vernemen we dat het Zijne Heiligheid de Paus behaagd

            heeft onze vroegere Aalmoezenier Georges Herregods, “Apostolisch Militaris”

            te benoemen, met standplaats te Brussel.

            In deze nieuwe hoedanigheid houdt de Aalmoezenier eraan de hoogmis van nu

            zondag, te 10 uur zelf te celebreren en aan de gelovigen van Leest, die hij steeds

            in zijn hart gedragen heeft, zijn eerste pauselijke zegen “laetare populum innocente”

            te geven.

            Zeker zullen vele Leestenaars eraan houden deze plechtigheid bij te wonen.

            Gelieve de huizen te bevlaggen.”

 

1984 – Enkel jaartal bekend : Gazet van Mechelen :

 

            Sterkste Duffelaar woont in Leest.

Krachpatserijen werken aanstekelijk op het publiek. Daarom ging de voetbalclub Luna op zoek naar de Duffelse “Goliath” die verondersteld wordt de sterkste man uit Duffel of omgeving te zijn.
Er bleken  voldoende kandidaten geïnteresseerd in deze titel : vandaar dat er een voorselectie aan te pas kwam, waardoor vijf kandidaten weerhouden werden voor de finale.

De laatste opgaven waren niet min : gewichtheffen, staven buigen, telefoonboeken scheuren, een menselijke weegschaal en bakstenen tillen.

Van het vijftal finalisten maakten Luc Ansloos, een uitgeweken Duffelar die nu te Leest woont, en Eddy Daems er een nek-aan-nekrace van.
Na de vijf proeven stonden ze zelfs met gelijke punten !

Er kwam bijgevolg nog een bijkomende proef aan te pas en het was uiteindelijk Luc Ansloos die zijn vorig jaar reeds veroverde titel met een jaar kon verlengen.

De laureaat mocht liefst drie wisselbekers in ontvangst nemen.

Sportschepen Jan Borremans feliciteerde de vijf finalisten en reikte bekers en herinneringen uit.”

 

1984 – Enkel jaartal bekend : HOOFDLUIZEN

 

Mededeling van de Stad Mechelen aan ouders en leerlingen van het Stedelijk Onderwijs :

 

“Het probleem van de hoofdluizen is momenteel sterk in de actualiteit getreden, door zijn onrustwekkende toename.

Een tijdige diagnose, een doeltreffende behandeling en een zinvolle preventie dringt zich, nu meer dan ooit, op.

De hoofdluizen kenmerken zich door hun sterke vermenigvuldigingsdrang, voornamelijk in collectiviteiten zoals kribben, peutertuinen en scholen, zodanig dat alle sociale lagen aangetast worden zonder discriminatie. Men moet goed voor ogen houden dat het gevaar van deze enorme voortplantingsdrang niet denkbeeldig is (elk wijfje legt tussen 100 en 400 eitjes en deze zijn op hun beurt na 6 dagen volwassen).

Bij het ontdekken van een besmet kind, wordt dit dan ook pas na een volledige behandeling weer in de schoolgemeenschap opgenomen.

De heropflakkering van deze menselijke parasiet verantwoordt dit schrijven en verhoopt een volledige medewerking aan alle betrokkenen.

F. Nason, Schepen van Sociale Zaken

G. Joris, Schepen van Onderwijs

Dr. K. Lehouck, Geneesheer-Coördinator v/h Gezondheidscentrum Kon. Astridlaan

Dr. J. Simons, Geneesheer-Coördinator v/h Gezondheidscentrum Vijfhoek.” 

 

1984 – Inlichtingen voor Miliciens

Dat jaar konden de miliciens voor inlichtingen en raad betreffende de militaire reglementen e.d. nog altijd terecht bij Luc Beterams, Tisseltbaan 46 en op het oud-gemeentehuis van Leest op maandag, woensdag en vrijdagvoormiddag.

(‘DB’, maart 1984)

 

1984 – Januari – ‘Van Toeters en Trompetten’ : Eerste prijs voor Patrick Leveugle.

“Wij hebben de eer en het genoegen u mee te delen dat onze muzikant Patrick Leveugle een eerste prijs heeft behaald op de nationale wedstrijd ‘Pro Civitate’ ingericht door het Gemeentekrediet van België.

Het is de hoogste onderscheiding die een jonge muzikant in ons land kan behalen.
Deze prestatie is des te merkwaardiger omdat het jaren geleden is dat een trompetspeler (of cornetspeler) deze onderscheiding nog kon behalen ! Proficiat Patrick ! Doe zo verder !

Wij publiceren dit ook ten behoeve van de organisatoren van kampioenschappen ! Zij zijn nu op de hoogte gebracht dat er muzikanten (in het meervoud) uit onze fanfare groeien die in de toekomst ‘de wereld zullen verbazen !’ Anders moeten we weer eens in een persbericht lezen dat onze vereniging versterkt was met ‘supercracks’…!”

 

1984 -  ‘De Band’ januari : Leestenaars treden zo uit de oude doos

(Verzameling Stan Huysmans)

 

Brief van Jan De Leers, schoolhoofd, aan Vik De Laet, burgemeester

(Gedateerd 7 februari 1935 en in de toenmalige spelling)

 

“Achtbare Heer Burgemeester,

 

Hierbij deel ik U een schrijven mede, welke mij is gezonden geworden door den Heer Kantonnalen schoolopziener.
Er werd mij gevraagd medalies te willen verkoopen, om alzoo bij te dragen tot het oprichten van een gedenkteeken ter eere van onzen diepbetreurden Vorst, Koning Albert. Zeer gaarne wil ik den oproep van Zijn Excellentie, den Minister van openbaar onderwijs beantwoorden.

Ten einde de geldinzameling met gelooden bussen te doen, wil ik U eerbiedig vragen de toelating te geven hetzelve te laten plaats grijpen in onze gemeente. Ik zou graag hebben dat dit zou geschieden onder uw toezicht en vraag U daarom of het niet mogelijk is een onderhoud met U en met Mejuffer Hellemans, morgen namiddag na de klasuren, te hebben.

Indien wij alzoo een akkoord kunnen hebben op dezen dag, dan zou ik mij reeds kunnen gelasten met het aanschaffen van bussen en medalies.

Hierbij geef ik U ook een ander schrijven van den Minister van Openbaar onderwijs betreffende het turnonderwijs in de lagere scholen.

Aanvaard, Mijnheer de Burgemeester, de verzekering mijner nederige en oprechte gevoelens.

(getekend) J. De Leers, schoolhoofd.”

 

Antwoord van Vik De Laet aan J. De Leers, schoolhoofd (geschreven op de keerzijde van bovenstaande brief) :

 

“Waarde Heer hoofdonderwijzer,

 

Gaarne steun ik U met al mijn krachten, voor dat heerlijk werk, want een volk dat zijne groote mannen niet meer eert, is een volk rijp voor slavernij.

Vandaag, onmiddellijk na de school, zal ik het gevraagde onderhoud gaarne toestaan. Gelieve zo goed te zijn juffrouw Hellemans te verwittigen.

Hand en groet,  (getekend) V. De Laet.”

 

Naschrift;

Deze briefwisseling vind ik prachtexemplaren, raak tekenend, mooi belichtend en doorlichtend het karakter, illustrerend en reliëf gevend aan de geaardheid van beide schrijvers.

Enerzijds meester De Leers, grootoorlogsinvalide. Wie heeft hem niet gekend, altijd gloeiend dwepend en zich koesterend in zijn diepste gevoelens van laaiend patriotisme, wat menselijk en begrijpelijk was…

Anderzijds Vik De Laet, burgemeester, graag schalk en olijkerd in de wandel, formuleert in fijne feeling een aanmoedigend antwoord met als sluitstuk een koene en kortgebalde vriendengroet, waarbij meester De Leers, bij ’t lezen ervan, beroerd in houding is gesprongen, kan ik mij voorstellen…

We hebben ze beiden goed gekend. Elk in zijn job en zijn wandel, hebben ze ieder op eigen manier, veelvuldig en soms ook diep, hun stempel gedrukt op landelijk Leest en volk.
Waar is die tijd van toen…

(Meester Stan Huysmans)  

 

De protagonisten uit 1935 : meester De Leers (links) met zijn klas en de foto’s van het koningspaar. Onderaan burgemeester De Laet met de pijp tussen de tanden en de spade op de schouder.

1983 – 1984 – Jaarwisseling : Stichting ZVK Leest

Zaalvoetbalclub Leest werd gesticht rond de jaarwisseling 1983-1984.

Vanaf januari 1984 werden er een tiental wedstrijden gespeeld in de bijgevoegde competitie van de B.Z.V.V. en de resultaten waren hoopgevend.

De eerste thuismatchen werden gespeeld in “Sportpark De Nekker” te Mechelen en gingen vanaf september ’84 door in de omnivalente sporthal te Leest.

Haar dynamisme bewees de nieuw opgerichte club door reeds op 14 en 28 april twee veldvoetbaltornooien te organiseren. 

Eind ’84 speelde de club in 5^e Provinciale van de Belgische Zaalvoetbalbond.

Ter gelegenheid van het éénjarig bestaan werd met Kerstmis en Nieuwjaar een            “Tweefeestentornooi” ingericht. (zie 26/12 en 30/12/84 in deze Kronieken)

Zaalvoetbalclub Leest was aangesloten bij de B.Z.V.B. onder stamnummer 3810.

Thuisbasis was het Sportcentrum Leest.

In 2003 speelde de eerste ploeg in tweede nationale A en de thuismatchen werden op vrijdagavond gespeeld om 21 uur.

De tweede ploeg speelde in derde provinciale B en de thuismatchen werden eveneens op vrijdagavond gespeeld op hetzelfde uur in afwisseling met de eerste ploeg.

De derde ploeg speelde in de plaatselijke competitie op een variabel uur op            donderdagavond.

Activiteiten naast de reguliere competitie :

-oktober : jaarlijkse fuif annex tombola.

-eind december : “De Leestse Zaalcup”, een tornooi voor Leestenaars.

Het secretariaat was in handen van Jan Van den Heuvel.

(‘DB’, april 1984 en diverse progammabrochures)

 

In ‘De Band’ van november 1984 werd de start in de Belgische Voetbalbond aangekondigd en de ervaringen van de nieuw opgerichte club  in de voorcompetitie :

 

Z.V.K. Leest – 5^e Provinciale Antwerpen

“Wablief, zullen velen al direct zeggen, nog een ploeg die van start gaat in de Belgische Voetbalbond, naast die twee andere ploegen uit onze kleine gemeente. Niets is minder waar, want de kenners onder ons hebben al direct gezien dat het hier gaat om ZAALVOETBAL, een meer beschaafdere versie van ‘koning voetbal’.

Zo’n ploeg op een goede basis starten is niet zo eenvoudig als op het eerste gezicht misschien zou kunnen lijken, want net als bij het veldvoetbal zit je hier ook vast aan een netwerk van reglementen, artikels en allerlei andere normen om alles in goede banen te leiden.

Naast al die reglementen is de grote struikelblok voor de meeste startende ploegen de financiële zijde van de medaille. Het kost inderdaad een hele boel geld om alles te kunnen bekostigen, zoals inschrijvingsgelden bij de Bond, vergoedingen en verplaatsingskosten van de scheidsrechters, verzekeringen en bovenal de huurgelden van de zaal, in ons geval de sporthal van Leest, waar wij met onze beide ploegen aantreden. Om zulke bedragen bij elkaar te krijgen was het dan ook meer dan normaal dat wij op zoek gingen naar enkele valabele sponsors die wij dan ook vonden onder de vorm van een viertal zelfstandigen uit Leest. Daarnaast hebben we dit jaar ook reeds een drietal tornooien gegeven, alle zeer goed meegevallen. Op het einde van het jaar organiseren we nog twee tornooien, nl. op 26 december een recreatietornooi en op 30 december een meer competief gericht tornooi.

 

Genoeg over onze bestuurlijke aangelegenheden, over naar zaalvoetbal.

Zoals elke goede ploeg zijn wij ook gestart met een voorcompetitie. Deze ging door tijdens de maanden maart en april. Deze competitie is vooral bedoeld als kennismaking met de reglementen. We hebben die wedstrijden goed doorgewerkt, we speelden enkele zeer goede matchen, getuige hiervan de uitslagen zoals 11-1, 7-1 en 17-0 in ons voordeel en natuurlijk hadden we ook eens een mindere dag en verloren we met 4-3 en 5-7.

Doch het is een goede leerschool geweest en per slot van rekening spelen wij nog allemaal voor het plezier en de goede en slechte momenten nemen we er dan graag bij.

Een week of zes voor de aanvang van de competitie zijn de eersten al gaan trainen, vooral dan wat lopen om toch niet geheel onvoorbereid het lange seizoen aan te vatten want anders vraag je om onnodige blessures of stramme spieren.

De laatste weken waren de trainingen meer voetbalgericht, doch alles verliep onder een losse sfeer met een toffe groep.

Onze eerste competitiewedstrijd dan, al direct op een late maandagavond (gelukkig valt dit niet veel voor), moesten we aantreden tegen Pleintje Willebroek. Een biezonder spannende match met onze ploeg steeds op voorsprong; toch maakten de tegenstrever telkens snel gelijk via enkele goede counters. Uiteindelijk haalden we dan toch de bovenhand met 5-7 cijfers als einduitslag.

Onze eerste thuismatch was meteen een loodzware partij tegen Derby Hemiksem, een ploeg die integraal overkomt uit eerste provinciale en die met dezelfde spelers opnieuw starten in onze reeks. Deze ploeg bleek dan ook een tikkeltje te sterk voor ons, alhoewel we goed meegespeeld hebben en enkele mooie goals konden scoren. Eindstand : Leest Z.V.K.-Derby : 5-7.

Onze derde partij hebben we eveneens zeer nipt verloren tegen Den Biezerd uit Niel.

Dit verlies was te wijten aan het nieuwe spelconcept dat we aan het inoefenen waren en dat nog niet honderd procent op punt stond; ook een gebrek aan invallersmateriaal werd ons fataal, alhoewel we bijna doorlopend veld(zaal)-overwicht hadden. Maar kom, een volgende maal beter was ons motto en inderdaad van dan ging het in stijgende lijn met de prestaties.

Bij onze tweede thuismatch hebben we dan even kat en muis gespeeld met BMW Berlgium.

Eindstand : 9-2.

Op maandag 8 oktober speelden we dan onze vijfde wedstrijd, op verplaatsing bij De Klamp uit Terhagen en deze jongens hebben niet alleen een mooie zaal, maar bovendien een goede ploeg ook, dit ondervonden we al meteen tijdens de eerste helft toen wij weliswaar snel op voorsprong kwamen, doch door enkele snel opzittende spitsen op een 3-1 achterstand werden geplaatst. Na de herneming gingen we dan nog meer offensief onze kansen en konden via 3-3 en een late goal 3-4  de twee punten mee naar huis nemen na een goede en faire partij zaalvoetbal.

Hopelijk blijven de prestaties goed en blijft de sfeer optimaal, zowel bij de eerste als bij de tweede ploeg (die enkel vriendschappelijke wedstrijden speelt en al enkele klinkende uitslagen heeft behaald, o.a. 9-1 tegen VEVOC).

Onze thuismatchen gaan door op vrijdag (naargelang de kalender natuurlijk) om 21u. na de andere Leestse zaalvoetbalploeg, die wij van hieruit een succesvol seizoen toewensen.

De tweede ploeg speelt op geregelde tijdstippen aan huis op donderdag om 21u15.

Iemand die we tenslotte nog willen bedanken is onze délégué Leo Lauwens die samen met Gerd De Prins, Pol Clyman en Frans Spoelders een enorme steun betekenen voor onze club en daarvoor onze grootste appreciaties krijgen voor hun werk !

Alle inlichtingen betreffende beide ploegen of tornooien kan je krijgen bij onze duivel-doet-al Jan Van Den Heuvel.

 

De spelers :   

Ploeg 1 : Jan, Hedwig, Frank, Marcel, Marc, Koen, Johan en Ludy.

Ploeg 2 : Jan, Bart, Hans, Willy, Jan, Frans, Filip en Jan (Custers).”

 

1983 – Dat jaar werd er door Vevoc werk gemaakt van de oprichting van een :

 

                                                                    Basketclub

 

Hugo Lauwens vertelde in 2013 :

 

Ledenwerving Basketclub Vevoc Heren, 1983.

Omdat de statuten van Vevoc enkel oud-chiroleden van Leest toelieten werd er beslist om een ledenwerving te organiseren.

Zaal ‘Forum’ in Hombeek, de oefenzaal van den basket, liep vol met potentiële liefhebbers.

Er werd een gelegenheidswedstrijd gespeeld met 20 spelers, een normale match wordt betwist met 5 tegen 5, en niet iedereen was voorzien van gepaste kledij. Hilarisch toen Jef Verbeeck uit de Winkelstraat de hele match op zijn sloefen speelde. Willy Van Linden kwam nadien zelfs wekelijks trainen op zijn Zweedse klompen…

Er waren vele gegadigden die nog een tijdlang bij BBC-Vevoc bleven trainen.
Bert Schillemans, Wim Dons, Erwin Van Nobelen, Robert Van Steenwinkel en Rudy Goyvaerts (de dokter van Leest-Dorp) kwamen het team versterken, vele anderen lieten na een tijdje verstek gaan.

BBC Vevoc speelde in de competitie van de Antwerpse Vriendenclubs.

Het ontstaan werd bezegeld op het zolderkamertje van ‘De Drij Gapers’.

Onder impuls van Eddy Moortgat begon de ploeg met veel ambitie en groeide dra uit tot een begrip in de Antwerpse basketregio.

Het bestuur bestond uit Voorzitter Kris De Laet, Ere-Voorzitter Louis Vloebergh, Secretaris Hugo Lauwens, Manager Mille Peeters, Penningmeester Vera Lauwers en leden Eddy Moortgat, Chris Van den Bergh, Vera Ceuppens en Danny Polfliet.

Financieel was de club afhankelijk van Vevoc maar werd ook gesponsord door Karin De Laet, eigenares van café ‘De Drij Gapers’.

Vaste stek in de ploeg hadden o.a. de Leestenaars Jurgen en Hans De laet, Luc Peeters, Danny Polfliet, Erwin Van Nobelen, Hugo Lauwens en Luc Nuytkens.

Eddy Moortgat werd speler/coach.

Later werden de statuten aangepast en kreeg den basket versterking uit Mechelen en Blaasveld. Patrick Sleeckx (‘de Slekke’) was iedere match goed voor minstens 30 punten.
Jo en Koen De Mulder en Frank en Eric Boeckx werden de andere ‘Amerikanen’.

 

-Willy Van Linden.

-Hugo Lauwens

-Het Vevoc Basket-team in ’83. (foto’s : Hugo Lauwens)

 

1983 – 10 december : 10^de Sint Niklaasbal van V.V. Leest

            Dit ging door in de parochiezaal te Leest. De muzikale omlijsting berustte bij

            het orkest The Dukes en als speciale attractie was er een optreden van  Anita Leone

            en Gene Summer. Sint Niklaas en Zwarte Piet  hadden voor alle deelnemers

            gratis geschenken. (Folder)

 

1983 – 10 en 11 december : 4^de Hobbytentoonstelling SP Leest. 

            De openingsrede werd gehouden door de schepen van onderwijs en SP

            voorzitter van Mechelen G. Joris.

            Op de standen vonden we volgende deelnemers terug :

            Rudy Nuytkens, Stefaan De Laet en Marc De Win met pentekeningen.

            STIM (soc.promotie) met macramé, kantklossen en weven.

            Jos De Schouwer met zijn beeldhouwwerken, Staf Schaepherders met

            boekbinden, de familie Portael met handwerk, Nancy Van Camp met

            meubeltekenen, Marcel Van Hoof : Leest, vroeger en nu.

            Ook de postzegelclub A. Spinoy was present evenals de STIM(dagschool)

            met “computer in werking”.

            De tentoonstelling vond plaats in de zaal van Mille Van Steen.

 

Gazet van Mechelen daarover (15/12) :  Vrijetijdstentoonstelling.

“Te Leest werd er vorig weekeinde een vrijetijdstentoonstlling georganiseerd in de feestzaal St.Cecilia. De openingsrede werd door schepen Joris gehouden. Onder de andere prominenten waren er C. De Meester, Louis Vloebergh en Jef Vloeberghen alsmede oud-burgemeester van Leest, de h. Lauwers.

Op 13 standen kregen de bezoekers een inzicht over mogelijke vrijetijdsbestedingen. Zo was er Rudy Nuytkens met pentekeningen, de STIM (soc. Promotie) met macramé, kantklossen en weven; Stefaan De Laet en Marc De Win met pentekeningen; Jos De Schouwer met beeldhouwwerken; Staf Schaepherders met een standje over boekbinden; de familie Portael met divers handwerk; SITO en SMS 1 met meubelmaken, publiciteit, binnenhuis en plastische kunsten; A. Sponoy met de postzegelclub; STIM (dagschool) met de computer in werking; CSC Leest met schaken; Nancy Van Camp met meubeltekenen en verder nog een rommelmarkt.
Veel aandacht kreeg Marcel Van Hoof met zijn stand ‘Leest, vroeger en nu’. Al wat er maar gebeurd was in Leest kon men terug vinden in één van zijn documentatiemappen.”

 

1983 – 11 december : Jean Van Dam lijnrechter.

            In de voetbalpartij Heffen-SK Leest was één van de lijnrechters niet komen

            opdagen waardoor de wedstrijd met enkele minuten vertraging van start ging.

            De Leestse voorzitter Jean Van Dam, een oud-scheidsrechter, viel in als

            gelegenheidslijnrechter en kweet zich behoorlijk van zijn taak. 

 

1983 – 13 december – Het Laatste Nieuws :

 

            Vinkstraat blijft in Leest een probleemstraat

 

“Iedereen die Leest kent, kent de problemen in verband met de Vinkstraat. De wegbedekking van deze straat is nog nauwelijks die naam waardig en er is bijgevolg dringend een verbetering van de infrastructuur nodig.

Het klinkt misschien ongelooflijk, maar deze zin had men 5 jaar geleden ook reeds kunnen uitspreken.

Inderdaad, de plannen tot verbetering van de Vinkstraat dateren reeds van 1978.

In dat jaar werd een studiebureau aangesproken om een ontwerp voor de Vinkstraat te maken. Ontwerp dat ongeveer 1 jaar daarna klaar was en op 16 april 1979 door de gemeenteraad goedgekeurd werd.
De geplande verbetering van de straat bestond erin dat de toenmalige (en huidige) wegbreedte van drie op zes meter zou gebracht worden, met aan weerszijden van de rijweg een verharde berm, waarin de nodige voorzieningen zouden aangelegd worden.
Voorzieningen als daar zijn : rioleringen en een daarmee verbonden afwateringssysteem, elektriciteitsleidingen en telefoonlijnen.

 

Toelagen

Ongeveer een maand daarna (mei ’79) richtte de stad Mechelen een aanvraag voor subsidie aan de Provincie. In maart 1980 keurde het provinciebestuur de aanvraag goed en nam aldus 60% van de totale kosten (ongeveer 8 miljoen fr.) op zich, zijnde 4 miljoen frank. Wel stelde de Provincie als voorwaarde dat de aanbesteding van de werken voor 30 september 1980 zou gebeuren. Voor die datum moest de stad dus eigenaar worden van de gronden die noodzakelijk zijn voor de aanleg van de nieuwe straat (de stad mag immers uitsluitend op haar eigendom werken uitvoeren).

Nu zijn er voor een stad twee manieren om gronden te verwerven. Een eerste systeem is dat van de onteigening. Deze werkwijze houdt in dat de eigenaar van de grond die grond afstaat in ruil voor een vergoeding. Hij staat dan wel in voor de deelname in de onkosten die gepaard gaan met de aanleg van de nodige infrastructuur.
De kosten worden hem dan aangerekend d.m.v. een jaarlijkse “verhaalbelasting”, zolang hij daar blijft wonen.

Een andere mogelijkheid is die van de gratis grondafstand.

In dat geval staat de eigenaar een stuk van zijn grond gratis af (geen onteigeningsvergoeding dus). In ruil daarvoor neemt de stad dan alle kosten voor de aanleg van de infrastructuur (riolering e.d.) op zich. Het is deze methode die de stad Mechelen toepast, en dit reeds gedurende meer dan 30 jaar.

En hier gaan de poppen aan het dansen : Leest heeft steeds het onteigeningssysteem gekend, en de bewoners zijn niet bijzonder opgetogen met deze voor hen, sedert de fusie althans, nieuwe regeling.

Daarbij komt dat de stad onder geen beding van haar beleid wil afstappen : deze regeling, evenals het gekozen tracé en de wijze waarop het zal uitgevoerd worden, is te nemen of te laten.

 

Kredieten opschorten

Al deze factoren hebben ervoor gezorgd dat vandaag, drie jaar na de goedkeuring door de Provincie van de toelagen, nog 21 van de 57 stukken grond aan de stad moeten afgestaan worden. Al die tijd heeft men de beschikbare kredieten moeten opschorten, in afwachting van de aanbesteding.

Nu heeft de stad echter van de overheid de aanmaning gekregen aan te besteden voor 1 april 1984, zoniet worden de kredieten geschrapt.

Gezien de beperkte tijd die er nog rest om alle zaken af te handelen werd er een hoorzitting belegd waar schepen Van de Sande, stadsingenieur Goyvaerts en enkele ambtenaren hun zaak (in feite de zaak van de inwoners van de Vinkstraat zelf) nog eens kwamen bepleiten.

In de open discussie achteraf bleek dat de verantwoordelijken van de stad al hun overredingskracht nog zullen nodig hebben om de verbetering van de Vinkstraat alsnog verwezenlijkt te zien. Er waren immers nog tal van vragen vanwege de bewoners van de Vinkstraat (o.a. in verand met de garanties inzake verkeersveiligheid) die volgens hen onvoldoende of niet beantwoord waren geworden.  (Vu)”

 

-De Vinkstraat is bij regenweer een echte modderpoel. Wanneer twee auto’s elkaar kruisten kwam een van de bestuurders in deze slijkpoel terecht. (Foto : HLN)

-Zicht vanuit de Vinkstraat, landbouwgrond van o.a. de familie Diddens, in de jaren ’50.  Op de achtergrond de Juniorslaan met in het midden de hoge woning van dokter Stuyck.

           

1983 – Donderdag 1 december : “Zoete Taarten” bakken met SVV-CSC (folder)

            Deze organisatie was een ideale gelegenheid om lekkere taarten te leren bakken.

            Er kon gratis geproefd worden en alle deelnemers kregen de recepten mee.

            Dit ging door in lokaal St.-Cecilia, Dorpstraat 6 Leest.

            De folder was ondertekend door Secretaresse Tinneke Vloeberghen en voorzitster

            Mariette De Bont.

 

1983 – 1 december : Vrije School – Mevr. Nora Hellemans sprak over

                                     ‘elkanders taal verstaan.’ in de  parochiezaal om 20 u.

 

1983 – Vrijdag 2 december : Dubbel Concert van K.F. St.-Cecilia

            Om 20 uur startte in de zaal St.-Cecilia het “kampioenen”- concert van de Leestse

            Koninklijke Fanfare onder leiding van Jan Piet Leveugle.

            Om 21 uur was er een solistenconcert met André Van Driessche en Herb Spencer

            (USA), twee wereldvermaarde hoornspelers. Zij werden begeleid door Walter

            Vleminckx aan de piano.

            (‘GVM’, 23/11/83)

 

1983 – Zaterdag 3 december : Sint Niklaas rondgang en Sint Niklaas Bal van KWB

            86 huizen en 150 kinderen werden die dag bezocht.

            Het bal werd opgeluisterd met een optreden van zanger Jo Dens.

            Kaarten in voorverkoop : 80 frank.

            Een televisietoestel, verbonden aan de inkomkaarten, werd gewonnen door

            Dhr. Labio uit de Kerkenblokweg 17 Leest.
            (Foto onderaan)

 

1983 – 5 december – Het Laatste Nieuws : Motorrijder zwaar gewond te Leest

            “In het Dorp reed zaterdagavond een motorrijder tegen een geparkeerde

            bestelwagen. Motorrijder Guido Van de Poel, Kalibaan 30 te Kasterlee

            liep verscheidene breuken op en werd door de hulpdiensten naar ’t Sint-

            Jozefziekenhuis overgebracht.”

 

1983 - 7 december – Gazet van Mechelen :

 

            Traditionele kampioenendag bij “Recht voor Allen”.

 

“De eerste zondag van december worden naar jaarlijkse traditie de kampioenen van duivenbond “Recht voor Allen” gelauwerd.

Dit jaar gebeurde dit voor de eerste maal in de zaal Gretry te Heffen.

Het ligt in de bedoeling tijdens de volgende jaren zo mogelijks langs alle aangesloten verenigingen te passeren.
Voorzitter Frans Van den Broeck, secretaris Jan Geerts en andere onbaatzuchtige medewerkers verwelkomden alle aanwezigen, waaronder de eregenodigden burgemeester Raymaeckers, erevoorzitter Van Medegael, Jos Van Aken, Gust Emmerechts en Louis Vloebergh.
Zij overhandigden de onderscheidingen, nadat ze eerst hun waardering en bewondering hadden uitgedrukt voor de beoefenaars van de duivensport.

Om ontgoochelingen te voorkomen raadde burgemeester Raymaeckers alle geïntresseerden aan bij de oprichting of verandering van de duivenhokken vooraf contact op te nemen met de bevoegde stadsambtenaren.

De melkers met de beste resultaten in ’83 werden naar het podium geroepen en mochten prachtige trofeeën en gevulde omslagen in ontvangst nemen.

Van Moer – Keuleers werden winnaar bij de oude duiven Quiévrain voor Frans Verbeeck en Arnold Teughels en zoon.
Bij de jaarse waren ze eveneens primus voor Boey – Van den Brande en Frans Van Tongelen.
Bij de jonge was Roger Van Kampenhout de beste voor Herman De Hondt en de gebroeders Van Camp.

Van Moer – Keuleers wonnen de meeste prijzen en werden algemeen kampioen voor Frans Van den Broeck.

Voor Noyon werden de beste resultaten voor de oude duiven behaald door René Van den Bergh voor Mon Mortelmans en Van Moer – Keuleers.
Bij de jaarse haalde Mon Mortelmans het voor René Van den Bergh en Van Moer – Keuleers. Deze tandem was dan weer de betere bij de jonge duiven voor Mon Mortelmans, Jan Geets en René Van den Bergh.
Mon Mortelmans wordt algemeen kampioen voor René Van den Bergh.

        (S.B.)”

 

-De ‘Uitnodiging’ van het Dubbel Concert van de Kon. Fanfare St.-Cecilia..

-Het was bitter koud, maar gelukkig voor de KWB-Sint wachtte hem her en der “een witteke” om wat op te kikkeren, dat maakte alvast zijn karwei een stuk aangenamer.

-Kampioenendag voor de duivenbond. Bovenaan als derde van rechts de Leestse dokter  en erevoorzitter Van Medegael. Centraal onderaan burgemeester Jef Ramaekers.

 

 

1983 – December : Leestenaars treden zo uit de oude doos (verzameling Stan Huysmans)

 

Een opstel van Karel DE BORGER van 24 februari 1957.

(Een verhaal van de meester, vrij naverteld).

 

WIE NIET STERK IS MOET SLIM ZIJN

“Er was eens een Amerikaan die veel ven reizen hield. Zijn bediende, Jim, een jonge sterke neger, was erg aan zijn meester gehecht en zorgde voor hem uitstekend.

Van zijn kant toonde de Amerikaan zich een goede meester, die dan ook alles van Jim gedaan kon krijgen.

De Amerikaan nam Jim steeds mee op zijn tochten. Buiten het reizen had hij ook nog een andere liefhebberij, namelijk de weddenschap : dat zijn bediende Jim de beste zwemmer was.

Nog nooit had Jim zijn meester een weddenschap doen verliezen. Jazeker, Jim kon inderdaad reusachtig goed zwemmen.

Op zekere dag was de Amerikaan met een Engelsman overeen gekomen dat diens bediende, een blanke, tegen Jim zou zwemmen. Verloor Jim, dan zou de Amerikaan duizend dollar betalen; verloor de blanke, dan zou de Engelsman moeten afdokken. Toen Jim dit vernam straalde zijn negergelaat. Hij wist immers dat hij, zoals altijd, het zou winnen. De dag van de wedstrijd was Jim vroeg present. En een weinig later verscheen ook de Engelsman met de blanke tegenstrever. Deze laatste begon kalm een kist met levensmiddelen en allerlei proviand te vullen, legde er nog een paar flessen wijn in en bond ze met een stevig touw dicht. Jim kon zich niet langer bedwingen en vroeg nieuwsgierig : ‘Waarvoor moet dit alles dienen ?’ – ‘Wel’, zei die, ‘wij zijn allebei goeie zwemmers, dus gaan we minstens een paar weken doorzwemmen, voordat we het opgeven.’ Nu werden Jim’s ogen groot van afschuw. ‘Neen !’ riep hij uit, ‘Een paar weken zwemmen ! Amaai…, dan moet mijn meester maar verliezen, want dat zou mij het leven kosten…’

Alhoewel de Amerikaan nog aandrong, er was niets aan te doen, de angst had Jim te pakken, en er bleef voor de Amerikaan niets anders over dan de duizend dollar te betalen.

Hier trad niet de sterkste maar de slimste eervol uit de strijd.”

 

De schrijver Karel DE BORGER :

-Tijdens het schooljaar 1956-57 leerling in het 6^de leerjaar.

-Geboren te Leest op 5 maart 1944.

-Zoon van Pieter DE BORGER (+1975) en van Martha VAN ROMPA, Kleinheidestr 20 (gezin met 3 kinderen).

-Gehuwd met Hilda VAN KELST (Muizen), beroep : executieve secretaresse in Mechelse firma.

-Wonende te Kapelle-op-den-Bos, Kambosweg 18.

-Beroep : Technisch ingenieur : ontwerp, test en productie van medisch materiaal. TERUMO Leuven.

-Studies na 7^de leerjaar te Leest : Instituut De Nayer, Melaan Mechelen. Diploma : Technisch Ingenieur.

-Hobby’s : lectuur, met zijn beiden wandelen te voet of per fiets, maar liefst tennissen.

 

Karel De Borger doet graag langs deze weg de groeten aan zijn vrienden medeleerlingen; hij herinnert zich o.m. Jan Spoelders, Frans Spoelders, Vic De Maeyer, Maurice Spinnael, Vik Diddens en Jan Teughels.

Waar is de tijd van toen…zegt Karel. En hoe snel het leven, antwoord ik. In verband hiermede volgende mooie gedachte :µ

 

“O leven, leven ! Hoe rent gij,

zonder te weten, welke weg ?

Blind haast gij u,

ver weg, steeds verder.

Gij vermoedt niet dat uw baan bepaald is.

Maar God heeft uw baan bepaald.”

 

Dit is de eerste strofe van een, vind ik, mooi Spaans gedicht. Indien het U, aandachtige en belangstellende lezer(es) aanspreekt, mag ik u dan ook nog de volgende verzen van dit gedicht ter overweging aanbieden :

 

“O ontelbare sterren ! Wat betekent het

dat gij duizenden en duizenden jaren rondtoert

indien  gij onsterfelijk zijt zoals de mensen.

Een angstig gedruis overstelpt de stilte van het heelal

het weergalmend gedreun van de stroom van het leven

in de onmetelijke ruimte. Vader, ik ben bang.

 

Gij alleen, Vader, kent het geheim.

Want van U komt het leven,

zoals water uit een bron,

de stroom van het leven,

dat wenend en lachend voortgaat.
Goddelijke gave van het leven.

 

O leven, leven ! Hoogste verrukking.

Welke vreugde is de vreugde van het leven.
Genieten maar…en lijden…Is dat leven ?

Vluchtig genot en scheurend verdriet

Alles vliedt en verdwijnt…

Tot bij de Vader in de hemel.”

      Ramon Pérez de Ayala. (benaderende vertaling)

 

In 1957, Karel was toen 13, was er al een opstel van hem in ‘De Band’ verschenen :

                         Met de kristelijke mutualiteiten op verlof te Bouillon.

“ ’t Was woensdagmorgen, rond 7 uur stonden we met 10 in aantal van onze parochie te wachten in het ‘Volksbelang’ op de autobus. Eindelijk was zij daar. Nog een groet  aan ouders en vrienden en we waren vertrokken met een uur vertraging (08u30).

 De reis verliep goed want om 12u30 kwamen we op onze bestemming. Daar ontvingen we al spoedig een goed middagmaal. Daarna begon onze eerste wandeling om de streek te verkennen, en we bereikten het hoogste punt van Bouillon. Van daar zagen we de hele stad goed liggen. Te 6 uur waren we terug in het kamp. Te 9 uur hadden we formatie met een woordje van de aalmoezenier, dan moesten we naar boven om te gaan slapen.

De volgende dag moesten we om 07u15 opstaan en ons klaar maken voor de H. Mis.

Te 10 u vertrokken we op trektocht die 35 km lang was. De 3^de augustus gingen we in de voormiddag naar het kasteel van Bouillon.

’s Zondagsavonds trokken we de bergen op, om de verlichting van de stad goed te kunnen aanschouwen. Maandagvoormiddag vertrokken we met de bus naar Sedan in Frankrijk. Daar bezochten we het kasteel en reden verder naar Orval waar we de abdij bezichtigden.
Dinsdag hadden we voor de eerste keer slecht weer en hadden we filmvertoning. Woensdag en vrijdag hadden we kampvuur. Zaterdag 10 augustus vertrokken we terug naar ons dorpke te 1u30. Onderweg stapten we af te Beauraing om wat te gaan bidden bij O.L.Vrouw. Rond half zeven waren we te Mechelen.
Zo verliepen die heerlijke verlofdagen voor ons ten einde te Bouillon.

     Karel De Borger, Kleine Heide nr. 7 – 13 jaar.”

 

Meester Stan Huysmans.

 

1983 – December: Soldaat Bart Lauwens vanuit Lüdenscheid :

 

“Enkele jaren geleden begon het al. Op mijn 16^de jaar werd ik als mannelijke Belg ingeschreven op de militielijsten. Vanaf toen was ik dienstplichtig. Nadat ik enkele malen uitstel had aangevraagd kreeg ik in 1982 mijn voorselectiepapieren, waarop ik mijn wensen mocht uiten i.v.m. garnizoen, oproepingsdatum, graad en gegevens i.v.m. eventuele ontheffing van legerdienst. In mei ’83 moest ik naar het Rekruterings- en Selectiecentrum of het Klein Kasteeltje waar ik een geneeskundig onderzoek en de selectieproeven moest afleggen.Tijdens het inverview mocht je je wensen, je hoop en zorgen aan de officier-selecteerd opperen. Ik vroeg hem of ik mijn legerdienst in de Medische Dienst mocht volbrengen omdat ik zo weinig mogelijk met wapens te maken wilde hebben en mijn legertijd op een nuttige en sociaal-medevoelende manier ondergaan. Zo mocht ik, na de schrijfvergadering van MILAC , op 3 oktober ’83 naar de Koninklijke School van de Medische Dienst in Gent gaan om mijn opleiding als ambulancier af te werken. De Leopoldkazerne was een echt hotel. Je kreeg er zo goed en vers voedsel dat je je bijna op een gastronomisch otel in de Ardennen waande. We kregen doorlopend vrij kwartier en de kameraden van ons 3^de peleton waren toffe gasten die hun legerdienst op een plezante manier opnamen. Je moet alles langs de positieve kant bekijken. Lachen moet je doen ! Je maakt enorm veel vrienden en je leert enkele mensen echt kennen. Zonder kameraden weegt het leger enorm zwaar door. Je moet echt alles met een tikkeltje humor oppakken !

In Gent kregen we af en toe eens een lesje, maar veel hebben we daar niet geleerd. Van de 15 vooropgestelde uren drill hebben  we er maar 3 uurtjes , half en half afgewerkt.

We hadden geluk dat er in ons peleton enkele gebrevetteerde verplegers zaten die ons sommige zaken wat beter en meer uitleg verschaften.

Op 3 november zijn we dan, met 4 verplegers, met een brok in onze keel, gemuteerd naar Lüdenscheid. Twee jongens van ons, in hun ‘groene cocacola-uniform’, werden naar kazerne ‘de Leie’ weggebracht, naar de 16^de ‘Compagnie Médicol’ en de T.T.R., terwijl een Duitse Belg en ik naar kazerne ‘den Ijzer’ moesten om bij de 2^de Jagers te Paard, de Medische Dienst te vervoegen.  Het eerste dat we te horen kregen was het feit dat we 6 dagen te vroeg waren. Uiteindelijk kwam ik te weten dat ik voortaan bij het eskadron Staf en Diensten van de 2^de Jagers te Paard als verpleger behoorde. We liggen nu met 6 verplegers en ambulanciers op een kamer in de Stafblok. We hebben hier heel wat luxe zoals douches, wasplaatsen, WC’s, T.V-zaal  in onze onmiddellijke omgeving.

In onze ‘infirmerie’ zitten we met verplegers en ambulanciers van 2JP en van de 2^de Artilleristen (2A). De Jagers te Paard en de Artillerie zijn, na de Paracommando’s en de stormfuseliers, de ‘zwaar’ mannen van het leger. Zij worden dan ook terecht de ‘fighters’ genoemd.  Zo gebeurt het bijna elke dag dat we in de infirmerie slachtoffers van straatgevechten of knokprtijen binnen krijgen met gekneusde kaaksbeenderen, blauw ogen, gekloven wenkbrauwen en andere verwondingen.

Je zult nu wel begrijpen dat wij als verplegers hier geen oorlog nodig hebben om patiënten te moeten verzorgen. In feite hebben we weinig te doen op de infirmerie.

Af en toe verlenen we medische assistentie wanneer de soldaten of BV’s naar de schietstand gaan.

Binnenkort zullen we met onze Unimoga (‘ziekenwagen’), onze jeeps, onze stretchers (jeeps met brancards) en onze ambulances op oefenkamp gaan naar Vogelsang of Elsenborn.

Ik ben benieuwd hoe dat gaat aflopen in de volle winterperiode. Het kan hier in ’t putteke van de winter van -25° tot -35° C vriezen en deze strenge vorst gaat gapaard met hevige sneeuwval. Nu in november hebben we hier nog mooi weer, maar binnenkort zullen we onze sneeuwkettingen moeten gebruiken om in dit bergachtig gebied vooruit te komen.

Nog zonnige groten uit het verre Duitse Lüdenscheid, waar ik heerlijk geniet van de prachtige panoramazichten, de wonderlijke hedendagse architectuur van het stadje, het smakelijke Duitse bier, de blonde Mädchen en de toffe sfeer onder de kameraden.
Nog extra groetjes aan alle chiro jongens en meisjes en tot schrijfs !

    Vanwege Bart.”    

(‘DB’, december ’83)

 

En Korporaal Johan De Laet vanuit Brakel

 

“…ze hebben hier ook weer iets nieuws uitgevonden : er zijn nu 16 miliciens aangekomen die 7 maand lang niets anders mogen doen dan aardappelen schillen en afwassen. Tot nu toe was dit geregeld door een beurtrol…

Bij die 16 miliciens zijn er verschillende met hogere niet-universitaire studies (A1) en nog zo van die dingen…

Er was een gesprek met de kolonel nodig om deze toestand een beetje recht te trekken…

Morgen 15 november is het koningsdag : wij moeten dan gaan defileren  aan de kerk waar een Te Deum wordt gegeven. Daarna moet ik als afgevaardigde van de miliciens naar de receptie gaan die hier in het Belgisch Huis wordt gegeven. ’t Zal wel een saaie bedoening worden met al die sterrendragers. Maar we hebben één voordeel : een hele dag zondagdienst erna (we moeten dan niets doen). Ook worden onze kamers behangen en geschilderd (alle, we moeten dat zelf doen buiten onze diensturen)…

 

P.s. Ik ben tot korporaal bevorderd : 8 fr. meer. (die 3 x soldij zal ik wel niet meer meemaken, spijtig !!!).

(‘DB’, december ’83)

1983 – Zaterdag 26 november : Oud-Papier Inzameling Chiro.

 

1983 – 26 en 27 november : Toneel Rust Roest – “De Cycloon” in zaal Ste Cecilia bij

            Miel Van Steen.

 

Boeiend toneel bij ‘Rust Roest’ (foto onderaan)

“In een broeierig warme St.-Ceciliazaal te Leest bracht Rust Roest twee opvoeringen van ‘De Cycloon’ (The Sacred Flame) van W. Somerset Maughan, in een vertaling van Marc Leemans en regie van Guido Hellemans. Dit stuk werd voor het eerst opgevoerd in 1929 in Londen en heeft de euthanasie als thema.
Een zoon uit een aristocratische familie raakt ernstig gewond bij een vliegtuigongeval en weet dat hij nooit meer tot een normaal huwelijksleven kan komen. Zijn vrouw, die met hem een jaar huwelijksgeluk heeft gekend, blijft hem toch met haar tederste zorgen omringen.

Naar buiten zijn er dus geen problemen. Toch komen er dramatische verwikkelingen.

De auteur weet het allemaal boeiend uit te schrijven, maar daarvoor moet hij er halfweg het stuk wel een soort thriller van maken, zij het dan zonder dedectives en onderzoeksrechters. Die taken nemen de vrienden des huizes zelf voor hun rekening, zoals dat wellicht in gesloten aristocratische middens wel meer gebeurt, om de goede naam te beschermen voor de buitenwereld.

Een boeiend stuk dus, ook boeiend en met veel zorg opgevoerd door ‘Rust Roest’.

Toni Peeters acteert biezonder goed als de verongelukte zoon en Guido Hellemans etaleert zijn verbaal talent als de dokter des huizes.

Niemand van de overige rollen valt uit de toon. Op een rijtje zijn dat Renild Polfliet, Liesbeth Cadèe, Marc Windelen, Hilde De Kock, Jan Emmeregs en Hilde Van Dam.

Bovendien verdienen de mensen achter de schermen nog een woordje van lof voor de zorg die ze aan de productie hebben besteed en die er duidelijk afstraalt.

Al bij al dus een opvoering die af was.”

(GvM, 30/11/1983) 

 

1983 – Zondag 27 november : Eetdag Vrije Kleuter- en Basisschool

            Om 11u30 in de parochiezaal Kouter Leest.

            Op het menu stond : soep, biefstuk, pepersaus, frieten : 300 frank of biefstuk

            vervangen door kalkoengebraad met perziken (250 frank) of kip-fricassé (200 fr.).

 

1983 – 28 november – Gazet van Mechelen : Raak in de Raad

            “-Ik was een goede klarinet, maar ik kende geen noten”

            Burgemeester Ramaekers tijdens het debat met Gust Emmeregs rond het

            afschaffen van muzieklessen te Leest.

            “-Gust, da’s de laatste keer hé”. Jef Ramaekers tot Gust Emmeregs, toen die zich

            bleef vastbijten in dat muzikaal geval te Leest. (...)

 

1983 – Decembernummer ‘De Band’ : Een soldaat in Leopoldsburg

 

“Op 24 maart ben ik opgeroepen om mijn 3 dagen te doen in het Klein Kasteeltje te Brussel.

Op 1 juni werd ik onder de wapens geroepen te Ekeren. Daar heb ik 1 maand opleidng gekregen zoals alle anderen. De grote stap kwam echter te Leopoldsburg waar we als stormfusilier gepromoveerd werden. We kwamen pas aan en er landde juist een Harrier.

Dit is het vliegtuig waarmee de Engelsen op de Falklands zijn gaan vechten. De Harrier kan verticaal landen en opstijgen.

Vanaf die week begonnen we elke dag te trainen. De training houdt in : veel lopen, o.a. 8,5 km in kledij met wapen en helm, en na het lopen hindernispiste (dit is op een muur kruipen, uit een put van 2,5 m geraken, enz.). Dit alles binnen 58 minuten en in peletonverband. Verder veel trainen op tactiek en veel gaan schieten. Wij schieten met FAL, FALO en MAS. Daarbij krijgen we ook nog ‘eerste zorgen kunnen toepassen’, tanks herkennen van Nato- en Warchaupact en verder oefeningen in het overleven van een nucleaire- biologische- en chemische oorlog. Daarbij nog elke week een nachtoefening.

Zoals u kunt lezen nog een echte soldatenopleiding zoals vroeger. Mijn functie in ons peleton is loper, d.w.z. soldaten die op hun rug met een radio lopen met daarbij een revolver. Dit is wel de beste job in zo’n peleton maar die radio weegt 13 kg.

Deze trainingen zijn voornamelijk gericht op de Wistofus. Dat is een wedstrijd tussen de stormers. In oktober begin ik aan mijn 5^de maand.

In september heeft de koning aan ons bataljon een bezoek gebracht en de 1^ste oktober zijn we de begrafenis gaan bijwonen van koning Leopold III.

Ik heb mij nog geen seconde verveeld en wij lachen veel. De grootste stap zal zijn binnen 5 maand als wij afzwaaien maar ik zal daartegen nog eens schrijven.

Tot binnenkort en slaap maar op uw twee oren want wij houden een zeiltje in ’t oog.

      Verschueren Rudy, nog groeten uit Leopoldsburg.”

 

-Toegangskaartje voor ‘De Cycloon’.

-Het team van ‘Rust Roest’ dat ‘De Cycloon’ tot een goed einde bracht.

 

1983 – 18 november – Gazet van Mechelen :

 

            Geert De Bruyn vond geen werk, dus alle energie in het koersen (foto onderaan)

 

“Geert De Bruyn, 18 jaar en geboren in Gent, maar wonende in Leest, is één van de beloftevolle juniores van Vlug en Vrij Muizen. Hij studeerde mechanica, specialiseerde in sanitair, maar vond tot op heden geen werk.

Van lieverlee stopt Geert dus al zijn jonge energie in de koersfiets. En daar schijnt hij aardig in te slagen. Vorig jaar won hij met 14 overwinningen het algemeen klassement van zijn club.

Dit jaar werd hij echter geruime tijd uitgeschakeld door een kniekwetsuur.

Op zijn 13^de begon Geert al te koersen, dat was in de Vlaanders, op gesloten omlopen.

In die periode won hij drie wedstrijden, werd 9 maal tweede en eindigde ook tweede in het Belgisch kampioenschap. Deze speciale wedstrijden brachten Geert alleszins een hele dosis ervaring bij, en daar trok hij bij de nieuwelingen al gauw zijn voordeel uit.

Toen Geert bij de nieuwelingen kwam was hij al lang geen groentje meer. In de één maand dat hij nog kon rijden, hij werd pas 15 op 17 juli, won hij nog één koers en werd tweemaal 2^de. Het volgend seizoen was Geert nog eerstejaars tot juli. Hij won drie koersen en werd zes keer tweede. Het hadden er meer kunnen zijn want in die periode scheen alle tegen te zitten. Hij liep verscheidene blessures op en had af te rekenen met enkele “fietsbreuken”.

In zijn tweede jaar bij de nieuwelingen leek alles wat beter te gaan. Hij won 12 koersen en kon eindelijk zijn waarde bewijzen.

In juli moest hij overgaan naar de juniores en ook daar bleef hij presteren.
In de korte tijd die nog overbleef won hij 2 koersen en werd 9 keer tweede.

In het laatste seizoen sloeg het noodlot echter weer toe. Een kwetsuur aan de knie hield Geert De Bruyn drie maanden uit het zadel.

Drie maand gedwongen rust hebben meestal een nefaste invloed op de prestaties, maar niet bij Geert. In de laatste drie maanden van het seizoen stond hij er weer...

en won nog 5 koersen. Nog steeds met knieproblemen en die knie levert nog steeds problemen op en regelmatig moet ze worden onderzocht.

Geert moet dus nog steeds oppassen en mag zijn gekwetste knie niet te veel belasten.

Veel trainen is er in deze periode voor hem niet bij. Lopen, powertrainen of crossen is helemaal uit den boze.

Vorig jaar won Geert het algemeen klassement van zijn club, dit jaar werd hij nog vijfde.

In het puntenklassement per categorie, werd hij achtste. Geert wil niet gezegd hebben dat hij anders een Greg Moens of een Luc Van den Brande had kunnen verslaan, want dat zijn ook sterke jongens. Zonder zijn blessure had hij ze wel beter weerwerk kunnen bieden.

In 1984 rijdt Geert De Bruyn nog als junior tot 17 juli, dan moet hij overstappen naar de liefhebbers. Maar dat hangt van vele factoren af, o.a. het herstel van de knie.

Bij de liefhebbers wordt immers met grotere versnellingen gewerkt. Misschien is er wel een operatie nodig om alles opnieuw in de plooi te krijgen. Geert is nu aan het overwegen of hij dat wel zou doen. Koersen moet volgens hem een hobby blijven, iets wat men doet voor het plezier. ‘Als het echt niet zou gaan, als het niet meer voor het plezier is, dan stop ik ermee.’

We spraken met Geert ook over de huidige generatie juniors bij Vlug en Vrij Muizen. Hij beaamde dat dit nogal een sterke lichting is, met mannen als Greg Moens, Van den Brande, Mets en nog anderen. Een goede ploeg dus, maar toch schort er één en ander. Met een betere ploeggeest zouden de resultaten voor iedereen beter zijn. Natuurlijk moet ieder voor zichzelf rijden, maar dat betekent niet dat men tegen ploegmaats moet gaan rijden.

‘Ondanks ons talent moeten we al te vaak onder doen voor ploegen als Lierse BC, waar wel een sterk ploeggeest leeft. (B.D.W.)”

 

1983 – Zaterdag 19 en zondag 20 november : Teerfeest St.-Cecilia

            Op zaterdag vertrok omstreeks 14u45 de feeststoet aan het lokaal St.Cecilia om

            gezamelijk een eucharistieviering bij te wonen voor de overleden fanfareleden

            in de parochiekerk.

            Nadien trokken de muzikanten naar de herberg van hun lid Vik De Maeyer

            om  rond 16u30 de feesttafel te betreden.

            Op het menu : gerookte forel als voorgerecht, tomatenroomsoep, groentenkrans

            met kroketten en roastbeaf en gebraad, nagerecht met koffie.

            Tijdens het feestmaal werd het activiteiten- en het financieel verslag gegeven

           en ging de trekking door van de jaarlijkse tombola.

            ’s Avonds was er een groot bal met dicobar.

            De dag nadien gingen de leden om 11u30 opnieuw aan tafel (biefstuk)

            en brachten om 13 uur een bezoek aan de herbergiers van de Heide.

            Rond 16 uur ging het terug naar Vik De Maeyer om daarna weer aan de feesttafel

            te gaan aanzitten.

            Ditmaal bestond het menu uit kervelroomsoep, ½ kip met sla of appelmoes en

            aardappelnootjes en afgesloten met een dessert en koffie.

            Ook de zondagavond werd afgesloten met een bal met discobar.

            Muzikanten en drumbandleden dienden niets te betalen.

            Vaandrigs 250 fr voor de menu van zaterdag en 75 fr voor de biefstuk en 150

            fr. voor het banket van zondag.

            Ereleden betaalden 500 fr. voor het menu van zaterdag en 150 fr. voor de

            biefstuk en 300 fr. voor het banket van de zondag.

            (‘Toeters en Trompetten’, nr.5, 1983)

 

1983 – 25 november :  PVV-Kaartavond (foto’s onderaan)

 

Grandioos succes voor de eerste activiteit van PVV-Wijk Leest-Heffen-Hombeek

“Op 25 november j.l. had op initiatief van het wijkbestuur Leest, Heffen en Hombeek een kaartavond plaats in het lokaal Vic De Maeyer te Leest.

Dat het dynamisch wijkbestuur onder voorzittersschap van Georges Veiller hiermede recht in de roos heeft geschoten staat buiten kijf. Voor hun eerste activiteit kon het nog jonge wijkkommitee rekenen op een deelname van 32 inschrijvingen, alsmede een paar tientallen enthoesiaste niet kaartende supporters.

De organisatoren hadden dan ook gezorgd voor een puike organisatie van deze kaartavond met niet te versmaden prijzen : een kip voor de tafelwinnaars, een konijn voor de meest behaalde slagen en een troostprijs die bestond uit 1 kg vlees voor de minst fortuinlijke deelnemer, en niet in het minst de wisselbeker ‘Luc Van de Velde’.

Wat in Leest met grote sympathie werd ontvangen, was de deelname van OCMW-lid Alex Dirickx, en de aanwezigheid van gemeenteraadslid Hendrik De Vis, bestuurslid Jan Smets en Dhr. Saerens die het nog jonge wijkkommitee door hun welgekomen aanwezigheid de nodige ruggesteun bezorgden.

Een belangrijk ogenblik voor alle aanwezigen, wanneer schepen voor sport en cultuur Raymond Vanderwaeren de zaal binnenstapte op het gepaste tijdstip zodat hij de prijsuitreiking een officieel tintje kon geven.

In zijn korte toespraak feliciteerde hij het wijkbestuur, en wenste hij hen een beloftevolle toekomst. Tevens dankte hij alle aanwezigen voor hun talrijke opkomst, iets wat in deelgemeenten niet altijd makkelijk is.

Het wijkkommitee van Leest-Heffen en Hombeek heeft met deze avond aangetoond, dat hoewel het nog geen jaar bestaat, het mogelijk is mits een volledige inzet en doorzettingskracht ook in Mechelse deelgemeenten de mensen te motiveren.

Na het sukses van deze eerste kaartavond, werd dan ook gedacht in januari aanstaande een tweede activiteit in te richten, waarmede men hoopt nog meer deelnemers te kunnen aantrekken want dit gebeuren heeft in de drie gemeenten beslist furore gemaakt.

 

Uitslag van de wedstrijd :

-wint het konijn alsmede de wisselbeker ‘Luc Van de Velde’ : Dhr. Marcel Van Hoof (Noot : niet auteur van deze Kronieken maar zijn oom en naamgenoot uit de Dorpsstraat)

-Troostprijs : Dhr. De Schouwer Jos.”

 (Partijblad ‘PVV Bouwt’, december 1983)

 

Foto’s :

-Geert De Bruyn, dit jaar goed voor vijf overwinningen, houdt de moed erin, ondanks een aanslepende kniekwetsuur. (Foto : GvM)

-Het PVV-wijkbestuur Leest-Heffen-Hombeek met als tweede van links Emiel Vloebergh en als vierde van links George Veiller.

-De winnaar van de PVV-kaartavond : Marcel Van Hoof uit de Dorpsstraat.

 

1983 – Donderdag 10 november : Demonstratie “Bloemen schikken” van SVV-CSC.

            Vanaf 20 uur kon men leren hoe eigengekweekte bloemen te verwerken tot een

            geheel. Ook vragen in verband met kamer- en tuinplanten werden door een

            specialist beantwoord.

            Plaats van gebeuren : SP Lokaal Leest : zaal St.-Cecilia. (Folder)

 

1983 – Vrijdag 11 ovember : 2^de Grote Kaartwedstrijd “Whist”

            van de Vriendenkring van de Sted.Lagere School in de gymzaal.

            Prijzen voor een totale waarde van 25.000 frank.

            Inschrijvingsgeld : 80 fr per deelnemer.

            Elke tafelwinnaar had prijs.

            José Verbruggen uit Tisselt was van de 288 kaarters de beste en won met 142

            slagen voor Jefke Vloeberghen uit Leest die 139 slagen thuishaalde.

 

1983 – 11 november :  N.S.B vierde Wapenstilstand

 

Programma :

O9u25 : bijeenkomst in het lokaal

09u45 : vertrek naar de kerk

10u00 : plechtige mis voor de overleden makkers

11u00 : bloemenhulde aan het monument met toespraak van de secretaris

11u45 : naar het lokaal

12u00 biefsteak met boerenbrood en koffie, hierna bezoek aan leden herbergiers

17u30 : bijeenkomst dames van de leden in het lokaal bij E. Van Steen

18u00 : eetmaal, gevolgd door toembola

 

Spijskaart:

Consomé – Hertoginnenhapjes – Gebraad en rosbief – Groentenkrans – Kroketten.

Nagerecht : rijstschotel met fruit en slagroom.

(folder NSB) 

 

Uit de periodiek van ‘Sint-Cecilia ‘ : Jaarlijkse Herdenkingsdag en banket van de N.S.B. Leest

‘Wegens bezuinigingsomstandigheden heeft het Mechels Stadsbestuur besloten de herdenkingsplechtigheden te centraliseren in de stad.

Het bestuur van de vereniging heeft echter besloten dat de traditie in Leest zal worden verdergezet op eigen initiatief. Dit betekent dat onze vereniging zal optreden in onze eigen deelgemeente. Het schema van de vorige jaren blijft onveranderd. Dit betekent dat de organisatie er als volgt uitziet :

-09u20 : bijeenkomst voor de muzikanten (in volledig uniform) in lokaal E. Van Steen.

-09u40 : opstelling van de herdenkingsstoet voor het lokaal

-09u45 : optocht naar de kerk met treurmuziek

-10u00 : herdenkingsmis

-10u45 : herdenkingsplechtigheid aan het monument aan de kerk met als uit te voeren werken : -Te Velde, -Vlaamse Leeuw, -Nationaal Volkslied.

-10u55 : optocht naar het lokaal bij E. Van Steen met militaire muziek.’

(‘Toeters en Trompetten’, nr. 5,1983)

 

1983 – Zaterdag 12 november : Jaarvergadering Mutualiteit De Voorzorg

            SP – Afdeling Leest had hun leden van de socialistische mutualiteit uitgenodigd

            voor de Jaarvergadering die doorging in zaal St.-Cecilia te Leest om 19 uur.

            Het eetmaal bestond uit ½ kip met appelmoes of curry en koffie met gebak als

            toetje.

            Zoals elk jaar kwam een afgevaardigde van de mutualiteit het jaarverslag

            toelichten en dit jaar werd Constant De Meester, voorzitter van de ‘Mechelse

            Goedkope Woning’ als gastspreker uitgenodigd.

            Deelnameprijs : 60 fr. per persoon.

            (Folder)  

 

1983 – Zaterdag 12 november : Jaarlijkse dansavond Vevoc

            In de parochiezaal vanaf 21 uur met het orkest Johny Maes.

            Heel wat leden van Vevoc waren aanwezig en brachten hun vrienden mee.

            De chiro van Leest was ook goed vertegenwoordigd alsmede afgevaardigden

            van andere verenigingen van Leest.

            Een volle zaal bracht een sfeervolle geslaagde avond.

            (‘DB’, december ’83)

 

1983 – Maandag 14 november : Gepensioneerden – Verbroedering met Ramsdonk

 

1983 – 15 november : Veldwachter Van Hoof ontving de ‘Zilveren Palm in de Kroonorde’.

            “Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd, op voordracht van de Minister van

            Binnenlandse Zaken en van Openbaar Ambt, de heer Victor Van Hoof, inspecteur

            van politie te Mechelen, als blijk van erkentelijkheid voor bewezen diensten, bij

            Koninklijk Besluit van 15 mei 1985, met terugwerkende kracht op 15 november 1983,

            de Zilveren Palmen in de Kroonorde te verlenen.”

            (Foto’s onderaan)

           

1983 – 16 november – Gazet van Mechelen : Leestse bij Hemowinnaars

            Op de stand van Gazet van Mechelen in de Hemo-jaarbeurs werd overgegaan tot de

            trekking van de winnaars van de fotozoekwedstrijd.

            Meer dan 7.000 deelnemers hadden hun kans gewaagd en 2.206 onder hen

            brachten een foutloos antwoord binnen. Uiteindelijk selecteerde een schiftingsvraag

            tien winnaars. Onder hen Heidi Verbruggen, Elleboogstrat 29 Leest.  

            (Foto onderaan)

  

1983 – 16 november : Soldaat-Milicien Bart Lauwens vanuit Lüdenscheid

“Na een goed en gezellig weekeinde thuis geweest te zijn, was het dinsdag weer ’t moment om aan den troep te denken. ’s Avonds om 22 u. vertrokken we in Leuven met de wagen richting Duitsland.  Algauw zaten we op de autostrade te snorren.

…

Kilometers asfalt schoven onder onze wielen door ! Aken en Keulen lieten we ongeschonden achter om spoedig te arriveren in Remscheid. Daar reden we de snelweg af en zagen we voor het eerst het maagdelijk wit van echte (geen Ersatz) wintersneeuw. Als ik terug naar Leest kom, zal ik een conserveblikje meebrengen !

Om 01.OO u. arriveerde we in onze kazerne ‘den IJzer’ in Lüdenscheid !

Lüdenscheid is een mooi en modern stadje in Midden-Duitsland. Er zijn drie kazernes : Hellersen, de Leie en de IJzer. In deze laatste kazerne zitten de 2^de Artilleristen en de 2^de Jagers te Paard. . Tot deze laatste eenheid behoor ik samen met vijf andere stafleden  van de Medische Dienst. ’t Valt hier goed mee, alhoewel het eten niet vergelijkbaar is met het ‘3 sterrenvoedsel’ dat we in de Koninklijke School van de Medische Dienst te Gent kregen. We zaten daar toen als toeristen in ‘Hotel Leopold’ en van den troep kregen we weinig te zien.

(MVH : wat een contrast met ’67. Toen kregen wij daar op vrijdag kakkerlakken bij onze vis…)

Hier in Lüdenscheid zit ik bij een gevechtseenheid waar men zichzelf de ‘fighters’ noemt ! Elke dag krijgen we hier op de infirmerie één of ander slachtoffer van een vechtpartij. Gekloven wenkbrauwen, gebroken kaakbeenderen, blauwe ogen en Mohammed Ali-lippen zijn hier dagelijkse kost. Waarschijnlijk zullen we tijdens de wintermaanden wel verschillende miliciens met gebroken ledematen naar Soest mogen vervoeren.

…”

(‘Van Toeters en Trompetten’, januari ’84)

 

-De oorkonde van garde Vic Van Hoof.

-Vic Van Hoof, door de ogen van Georges Herregods.

-De laatste garde van Leest op het einde van zijn loopbaan.

-Voorzitter Talboom van het Hemo-bestuur leidde de trekking.