01/02/2013 Praatcafé Kwis

.

Je komt binnen en er brandt een gezellige open haard. Een vriendelijke dame neemt de jassen aan en hangt ze zorgvuldig weg. De inkomhal is een en al geroezemoes. CRE-AcTIEvelingen drinken op elkaars gezondheid voor het nieuwe jaar. Een legertje mannen en vrouwen in lange voorschoot laveert handig tussen de gasten met drank en hapjes. Die zijn er in overvloed: er is van alles wat en alles smaakt naar meer.

De tafels in de ruime feestzaal zien er echt uitnodigend uit. Het is een plezier om aan te schuiven en het duurt dan ook niet lang of de gesprekken zijn volop aan de gang. Na de grappige speech van de voorzitter volgen voorgerecht, soep en hoofdgerecht elkaar in rustig tempo op. Alles is met smaak bereid en bij een lekker glaasje wijn, komen de tongen nog wat meer los. Bij het dessert, de koffie en de versnaperingen merkt je dat de zon al stilaan ondergaat en dat de dag is voorbijgevlogen zonder dat je er erg in had.

Het Nieuwjaarsdiner 2013 was een schot in de roos! Ik schrijf nu al in voor het volgende jaar. En laat ze alvast maar een paar tafels meer voorzien, want mond-tot-mondreclame is de beste garantie op succes!

Hans

Kerststukjes maken

Met wat vertraging wegens de sneeuwdreiging sijpelden onze deelnemers binnen zodat we, (na de loting voor de deelnemers aan de reis naar Sicilië), konden starten. We lieten onze inspiratie en creativiteit de vrije loop. Met de kundige tips en tricks van onze doorgewinterde bloemschikster Jeanine groeiden op de werktafels al snel mooie en aparte  bloemstukken die wel echt de Kerstsfeer binnen brachten!

Met steekschuim, mos, allerhande groen, roosjes, kaarsen en druiventakken, strikken, linten en accessoires werden alle potjes groot en klein, vaasjes en andere attributen gevuld en opgetuigd.

De fotografen van dienst legden alles vast op het gevoelige kaartje.

We waren een hele namiddag “artistiek” bezig en het resultaat mocht er zijn !

Met dank aan Jeanine, Jean-Pierre, Leo en Hugo voor de hulp.

LVS

Kerstreis Koblenz - Bonn - Königswinter - Ahrweiler

Jammer dat het deze keer niet gesneeuwd had maar gelukkig bleef het droog zodat we volop konden genieten van deze kerstreis.

Koblenz was onze eerste halteplaats. Hier hebben we ruimschoots tijd uitgetrokken om de stadskern te bezoeken en uiteraard de kerstmarkt. In het “Altes Brauhaus” konden we genieten van een pittige lunch. ’s Avonds konden we kennis maken met ons prachtig Hotel Rheinhotel Loreley met mooie kamers. Helaas voor enkelen die een zeer koude kamer aantroffen. Maar niet getreurd want een lekker avondmaal in de schitterende Keizerszaal maakte alles goed.

Na een uitgebreid ontbijt bezochten we de stad Bonn, voormalige hoofdstad van Duitsland.

Ook hier troffen we een prachtige kerstmarkt aan. Het stadsbezoek liep langs de Sterntor, het Rathaus, Alter Zoll, Koblenzer Tor, langs de Rhein, de universiteitsgebouwen, het Munster, en nog veel meer. Natuurlijk kon het Beethovenhuis niet ontbreken. Hier werd Beethoven in december 1770 geboren. Het bezit de grootste Beethoven-collectie ter wereld. Als afsluiter werden we vergast op een experimentele visuele interpretatie van Beethovens werk met driedimensionale  abstracte figuren.

Daarna reisden we met een speciaal bergtreintje naar Schloss Drachenburg in Königswinter. Dit bijzondere kasteel, dat doet denken aan het kasteel van Doornroosje, was ingericht als een kerstmarkt. Na de afdaling konden we naar het hotel op wandelafstand.

Volgende morgen na het ontbijt eerst de koffers inladen en dan via het mooie stadje Linz naar het middeleeuws stadje Ahrweiler. Tijdens het bezoek wandelden we via de Oude Marktplatz, de St Laurentiuskirche en de gotische Weisser Turm.

Met een uitgebreide koffietafel in Gasthof Delicia in Riemst sloten we deze 3-daagse af.

Romain

Rheinhotel Loreley waar we ons drie dagen hebben laten verwennen.

 Bezoek aan het Tropisch Instituut te Antwerpen

Ik had het genoegen om de plaats van Romain te mogen innemen bij deze schitterende rondleiding in de karakteristieke art-decogebouwen van het Tropisch Instituut voor Geneeskunde te Antwerpen.
We kregen eerst een zeer boeiende en uitgebreide uiteenzetting door mevrouw Els Autrique op de campus Rochus in het voormalig klooster van de zusters Capucinessen.
Na een rondleiding in het klooster staken we over richting Tropisch Instituut.
Het was gewoonweg schitterend, we genoten van de architectuur, kregen de geschiedenis mee en konden ook een kijkje nemen in de bibliotheek en de aangelegde tuinen.
Het TIG is een van de belangrijkste instellingen ter wereld voor onderwijs, onderzoek en dienstverlening. Je kan er reisadvies krijgen en vaccinaties (inentingen) voor verre bestemmingen.
In 1906 richtte Leopold II de ‘School voor Tropenziekte’ op die gevestigd was in een villa in Brussel 　om dokters en verpleegkundigen te vormen voor de Vrijstaat Congo.
In 1933 smolt de School, intussen Belgisch bezit geworden, samen met de ‘Kliniek Leopold II voor Tropenziekte’ en verhuisde naar de prachtige gebouwen in Antwerpen, ons aller bekend maar ook wereldwijd geroemd.
In 2006 vierde ze haar 100-jarig 　bestaan. Antwerpen mag fier zijn om over zulke vermaarde monumenten te mogen beschikken. Wij genoten ten volle met z’n allen van deze culturele en architecturale activiteit. 　

Mia Pincket

Bezoek aan het Eugeen Van Mieghem Museum.

We hadden het voorrecht dat Erwin Joos, conservator, zelf ons als geestheer heeft ontvangen.

Als voorgerecht kregen we een bijzonder boeiende video/film te zien over het leven van Van Mieghem.

We kregen dan een rondgang door het weelderig ontworpen stadpaleis. Dit paleis ontworpen in 1896 door architect Hertogs en decorateur Verbuecken gaf na de Wereldoorlog II onderdak aan het vermaarde museum La Rade (** Michelin).

De bovenzaal werd prachtig versierd met schilderijen op leder dat op de wanden werd gekleefd. Ongelooflijk mooi is het ‘Fin de siècle decor’. Een echte parel in Antwerpen. Een reactie van een geboeide deelnemer was: wij gaan altijd ver in het buitenland zoeken naar prachtige dingen maar dit is niet te evenaren.

Daarna werd het beschermde huis aangekocht door de Koninklijke Belgische Redersvereniging die het gelijkvloers ter beschikking heeft gesteld van dit museum. Er hangen meer dan 150 tekeningen, pastels en schilderijen van Van Mieghem.

Van Mieghem schilderde het leven zoals hij het zag: de rijke dames in de cafés op de De Keyserlei, de dokwerkers onder de hangars en op de kaaien, de straatboefjes op het Eilandje. Hij werd ook getroffen door de vele landverhuizers die hij in de stad zag. Met dit thema wordt dan ook de link gelegd naar het Red Star Line museum dat in 2013 de deuren opent.

Zeer interessant bezoek. De deelnemers waren zeer tevreden. Wij dus ook.

Romain

Wandelmidweek 2012 te Zorgvlied - Drenthe Nederland

dinsdag 16-10:

Onder een bewolkte hemel met de nodige regenbuien vertrokken we omstreeks 8 u. voor een trip van 270 km naar Zorgvlied - provincie Drenthe in Nederland. Alhoewel het gedurende de ganse rit regende ging het rijden tamelijk vlot zodat we omstreeks 11.15 u. bij onze "Villa" aankwamen. Hier kregen we om terug op krachten te komen een koffie met krentenbrood aangeboden door het huis. Na alleman begroet en ‘allevrouw’ gekust te hebben mochten we naar aloude traditie de sleutel voor onze kamer kiezen uit een mandje. Nu konden we beginnen onze koffers uit te laden en de kamer te keuren. Zoals steeds nette en voldoende grote kamers met genoeg bergruimte. Om 12.30 u. waren de 42 deelnemers paraat voor het eerste middagmaal; een lekkere broodmaaltijd. Eerst werden we allen begroet door Hugo die met zijn ‘ploeg’ weer alles in de puntjes had voorbereid. Hij stelde ons dan de uitbater Johan voor die met zijn familie ervoor zorgden dat we niets te kort kwamen. Hij had zelfs ook enkele wandelingen voor ons voorbereid. Tijdens het eten had het regenen opgehouden en deed de zon een schuchtere poging om de wolken te verdringen. Om 14 u. vertrokken we dan voor een eerste forse namiddagwandeling van 8 km. Voor de meeste onder ons was het een prettige terugkeer in, en voor de anderen een openbarende kennismaking met het Drentse landschap. Om het voor de eerste opwarmingswandeling niet te moeilijk te maken werd er al eens voor een binnenwegeltje door een aardappelveld gekozen. Meteen waren onze wandelschoenen ingelopen en één kg zwaarder. En de regen is weggebleven!! Bij aankomst aan het hotel werden we terug opgewarmd met een Obstler of een citroenjenever à la Roos. Na een verfrissende douche en een lekkere pint werden we om 19 u. aan tafel verwacht voor het driegangendiner. Met steeds keuze tussen vlees of vis was het alle dagen lekker tafelen. Na het eten was het tijd voor ontspanning: wat cocoonen voor de ‘open haard’, de laatste nieuwtjes delen (en dat zijn er wat!), enz.

woensdag 17-10:

Vandaag trokken we op verkenningstocht door het Nationaal Park: het"Drents-Friesche Wold". Langs de grens tussen Drenthe en Friesland wandelden we o.a. door het "Wapserveld" en het "Doldersummerveld". De namen alleen al zijn schilderachtig. Landschappen te vergelijken met onze Kalmthoutse Heide en de Hoge Venen. Dank zij het vochtige en zachte weer waren er honderden paddenstoelen te bewonderen in alle maten en gewichten. Onze fotografen lagen enkele malen op hun buik om de mooiste kiekjes te maken. André gaf hierbij ook wat uitleg zodat we weeral wat bijleerden over de mini wonderen in de natuur. Op een heide horen schapen thuis en die doken ook overal op.

In de voormiddag trokken ook 4 mannen op fiets-pad met gehuurde elektrische fietsen. Dit viel zo goed mee zodat ze 60 km op de teller zetten.

‘s Namiddags trokken één man (Paul) en negen vrouwen met twee auto’s (Paul en Roos)de grens over naar Oosterwolde in Friesland. In dit stadje kon men naar hartenlust shoppen enz. Dit alles onder herder Paul’s strenge blik die er voor zorgde dat zijn schaapjes mooi samen bleven.

Na het diner stond de beruchte jaarlijkse quiz op het programma. Luce en Willy zorgden weer voor een avondje plezier. De behaalde punten lagen zeer dicht bijeen zodat onze voorzitter Hugo besliste om iedereen een prijs te bezorgen: een ’tournee generale’. Tot in de late (of vroege?) uurtjes werd er nog nagekaart over de uitslag.

donderdag 18-10:

Tijd voor onze jaarlijkse ’schoolreis’. Met chauffeur Joop aan het roer vertrokken we onder een druilerige regen naar het uiterste noorden van Groningen: Pieterburen. Joop verkoos om de autosnelweg links te laten liggen om ons zo via smalle provinciebaantjes meer te laten zien van het prachtige Friesland. Onmetelijke groene weilanden, enorme hoeves, kleine woonhuizen met zeer verzorgde tuintjes ervoor. Dit alles met de deskundige en humoristische uitleg van Joop. De rit van 100 km was zo voorbij. In de zeehondencrèche Lenie ‘t Hart was iedereen gecharmeerd door de treurig kijkende zeehondjes. We kwamen in een documentaire film alles te weten over deze dieren, ook dat het wilde dieren zijn en flink kunnen bijten.

Terug de bus op voor een rit door drie provincies Groningen, Friesland en Overijssel.

De bestemming Giethoorn is gekend als het 'Hollands Venetië. Het dorp telt 2620 inwoners en is bekend door zijn bruggetjes, waterwegen en punters. Een Mekka voor onze fotografen. Na een boottocht van een uurtje kregen we nog voldoende tijd om wat souvenirtjes aan te schaffen. Anderen hielden eraan om de lokale biertjes zoals Duvel, Leffe e.d. te proeven. Op de terugweg nog een klein ommetje langs Borger - Drenthe om de grootste Hunebedden van Nederland te bewonderen. Het was weer een prachtige, leerzame dag met enkel regen als we in de bus zaten.

vrijdag 19-10:

‘Mooie liedjes duren niet lang’ is een oud gezegde en maar al te waar. De voorbije dagen waren voorbij gevlogen. Het was tijd om de kamers leeg te maken. Alles terug in de auto gestouwd om te 10 u. te vertrekken voor een laatste wandeling. Nu was de zon reeds vroeg van de partij zodat in het bos de zonnestralen door de nevel priemden. Weer een dankbaar onderwerp voor de fotografen. We zijn benieuwd naar de resultaten. Na het driegangenmenu mét frietjes kwam onze gastheer met zijn crew afscheid nemen en hoopte ons volgend jaar weer te zien. Na een dankwoord van Hugo aan Johan en alle deelnemers kon de terugreis aangevat worden. Deze ging niet zo vlot. Van de ene naar de andere file rond de steden. Miss TomTom moest de aankomsttijd bijstellen van 17.20 u. naar 18.30 u.

Eind goed, al goed

Een dikke proficiat aan allen die van deze wandelmidweek weer een succes gemaakt hebben. Hartelijk dank.

Gunther

Havenrondvaart  FairTrade

8.30u, de Napoleonkaai aan het Willemdok.

De eerste passagiers, ontvangen door een vriendelijke gastvrouw, scheepten zich in aan boord van de “Festina Lente” en gingen op zoek naar de beste plaatsjes voor een veelbelovende havenrondvaart.

Stipt op tijd werden de trossen gelost en zwaaiden we, in de schaduw van het MAS, even later het Kattendijkdok binnen. Alleszins hadden we van hieruit een prachtig zicht op het vernieuwde “Eilandje”.

Na een snelcursus “zeevaarttermen”, gegeven door onze trouwens voortreffelijke gids, praatten we niet meer over “links “en “rechts” maar zoals het hoort op een schip over “bakboord” en “stuurboord”. Wat uitleg over de kaainummers en we konden ons perfect oriënteren.

We passeerden het Houtdok met het daarin afgemeerde kerkschip.

Het kerkschip is in de week vooral een ontmoetingsplaats voor al wie zich in de haven bevindt of werkt, havenpersoneel, dokwerkers, chauffeurs, bureelmensen, zeelieden, binnenschippers, kortom een bonte mengeling van mensen die hun brood in de haven verdienen. Er is een kantine en een grote zaal ter beschikking.

Na de Oosterweel- en Wilmarsdonkbrug voeren we in het Leopolddok. Hier, en in het verderop gelegen Hansadok zijn verdiepingswerken gepland die nodig zijn voor enkele nieuwe tankterminalprojecten voor de overslag en opslag van petroleumproducten en de bouw van een ecologische zinkterminal.

Vanuit het Hansadok hadden we een mooi zicht op de petroleumraffinaderijen en de droogdokken. We voelden ons “klein” bij de aanblik van de mastodonten, ter plaatse gebracht en aangemeerd met hulp van krachtige sleepboten. Pet af voor die mannen van de “boetjes”!

Het Kanaaldok B1 heeft aan zijn uitgestrekte lange kaden vele havenconcessies liggen. We voeren langs een lange muur van rijen containers,die tot vijf hoog opgestapeld waren en tot hier gebracht vanuit alle windstreken. De gids vertelde boeiend over het laden en lossen ervan en hoe “nen olifaant” zijn weg vond tot de juiste container. Voorbij de Lillobrug maakten we rechtsomkeer en hadden we zicht op de chemische industrie en de toren van het kerkje van Wilmarsdonk, stille getuige uit het verleden.

Vanuit de dokken gezien oogt onze haven toch geheel anders, het is alsof je middenin het kloppend hart zit!

Intussen werd het middag op de “Haast u Langzaam” en dus op naar het buffet voor een, het mag gezegd,  eerlijke en heerlijke fair trade maaltijd met bijhorend dessert.

Rond 13u lag de Festina Lente weer afgemeerd aan de Napoleonkaai en gingen we van boord, niet zonder een zakje met een assortiment fairtrade produkten.

Dit was zonder meer voor iedereen een geslaagde “Reis rond de wereld”!

Vic Goelen