Archief

Na een ietwat verlate start staken onze dames de handen uit de mouwen. Bloemen, geknipt tuingroen, takken, bladeren, schaaltjes, potjes stonden te wachten om gebruikt te worden. Eens de keuze van het model en de te gebruiken materialen gemaakt, had onze vlijtige “lerares” Jeaninehanden, oren en ogen tekort om iedereen met raad en daad bij te staan, suggesties te geven, en even een techniek aan te leren. Stilaan groeiden de verschillende creaties uit tot prachtige bloemstukken, die beslist in een uitstalraam niet zouden misstaan. Spijtig genoeg was er tijd tekort om aan een witte kerstboomcreatie met piepschuim en watten, een idee van Jeanine, te beginnen. Dat sparen we dan voor volgende kerst.

Nadat alle werkjes samen uitgestald werden, kon de fotograaf van dienst de vlijtige dames vastleggen op de gevoelige” kaart”.

LVS

Spreker : Leo Segers

Inhoud : opera “Porgy and Bess”,  componist George Gershwin (geboren als

            Jacob Gershowitz) en voor de eerste maal uitgevoerd in New York.

            Alle rollen werden gezongen door zwarte acteurs en actrices..

            De componist stelde dit als eis.

            De opera is na zijn dood pas populairder geworden.

            In 1959 is er een filmversie van gemaakt. 

Enkele bekende melodieën : “Summertime”,” A Woman is a sometime thing”

                                               “ Leaving for the promised land”

Boeiend verhaal over “de mannen van Catfish Row”

Jef De Vos

Uitstap Leuven - Tienen

41 deelnemers, zoals gewoonlijk goed op tijd, voor onze dagtrip naar Leuven en Tienen.

Gelukkig die morgen, geen mist , maar de dagelijkse files richting Brussel en omgeving kun je niet ontwijken hoezeer onze chauffeur van dienst ook z’n best deed.

Zo kwam het, dat we na anderhalf uur rijden (nou ja…),  in Salons Georges, nabij het centrum van Leuven, konden  genieten van een welgekomen kopje koffie of thee met begeleidende rozijnenkoek. Rond de klok van 10 vertrokken 2 groepen met gids naar het centrum voor een wandeling langs enkele universiteitsgebouwen.

In de Universiteitshal, oorspronkelijk de Lakenhalle met enkel een benedenverdieping gebouwd in gotische stijl, werd in 1432 de pas gestichte universiteit ondergebracht. In de 17^e eeuw verkocht de stad het gebouw volledig aan de universiteit en werd de eerste verdieping opgetrokken in barok stijl. De diensten van het rectoraat zijn er nu nog in ondergebracht.

Kanunnik Pieter van Dale uit Antwerpen en oud-student van de universiteit, stichtte het Van Dalecollege om arme studenten uit Antwerpen en Aalst de gelegenheid te geven theologie, filosofie en kerkelijk recht te studeren. Een mooi gebouw in renaissance stijl met gotische kenmerken. In dit gebouw bevinden zich de sociale diensten voor de studenten.

Paus AdrianusVI, oud-professor, stichtte het pauscollege in de 16^e eeuw, het werd later herbouwd in classicistische stijl. Nu is het gebouw een pedagogie voor studenten.

Het was al snel middag en dus tijd voor de lunch, een uitgebreide broodmaaltijd.

Vermits er nog wat tijd was vóór het vertrek naar Tienen, en het zonnetje intussen volop van de partij was, maakten velen gebruik om nog een stapje in de omgeving te zetten.

Leuven, een levende en aangename stad!

Een klein halfuurtje rijden richting Tienen, en daar stonden de suikergidsen te wachten om ons rond te leiden in de raffinaderij.  De Tiense suikerraffinaderij, marktleider in België, maakt sinds 1989 deel uit van de de groep Südzucker AG die 17700 werknemers telt.

 We troffen een fabriek in volle werking en volgden het proces van biet tot suiker. De werkelijke suikerwinning begint nadat de bieten werden gewassen en in kleine stukjes geraspt.  Deze snijdsels worden in een grote cilindervormige trommel, de diffusor, gebracht en tegen een sterke waterstroming in voortgestuwd. De uitlogingsvloeistof, dit is het water met de opgenomen suiker, wordt aan het einde van de trommel opgevangen waarna het proces van de scheiding van de suiker en het water kan beginnen. De diffusor, ontwikkeld in de Tiense raffinaderij,  wordt nu nagenoeg in alle suikerfabrieken ter wereld gebruikt. Toch iets om fier over te zijn! Via kalkzetting, carbonatie en verdamping wordt de vloeistof verder gezuiverd en de suikerconcentratie verhoogd. Na verdere verdamping in de kookapparatuur, waar suikerkristallen worden gevormd, bekomen we eindelijk na droging onze kristalsuiker.

Het grootste gedeelte van de geproduceerde suiker wordt opgeslagen in silo’s en van daaruit verdeeld in bulk of via de verpakkingswerkplaats, dit alles automatisch.

Voorwaar een indrukwekkend bedrijf, een bezoek waard.

Het was rond de klok van 6 wanneer onze bus, met, naar ik meen, 41 tevreden deelnemers, terug de parking van Mariënborgh opreed na een “dagje cultuur met een vleugje suiker.”

V. Goelen

SD Worx bezit een rijke en door kenners hooggeprezen verzameling iconen. Het gaat om een 900-tal iconen, zowel op hout als in metaal. Het zijn voorwerpen uit een tijd en een context die de onze niet is. De iconen schilderkunst ligt ingebed in een eeuwenlange traditie waarin mensen een afbeelding proberen te maken van iets wat hen in het diepste van hun wezen raakt. De oudste wortels van de iconen kunst liggen in Egypte.

Het eerste beeld dat je krijgt wanneer je de museumzaal betreed is indrukwekkend. Al die iconen die je tegemoet kijken. Allemaal kundig opgehangen en weggeborgen achter glas in een gekoelde ruimte. Nog meer verwondering als je de wanden ziet opendraaien. Wanden die nog een grotere schat aan iconen verbergen.

Een deskundige uitleg over het ontstaan, de verschillende culturen, het beeld, de lectuur voor ‘ongeletterden’, het perspectief, enz werd zeer boeiend gebracht door onze gidsen.

Ook de creatie van een icoon vertrekkende van een harsvrij houten stuk, zijn versterking, de ondergrond met zijn in lijm gekleefde doek bestreken met gemalen krijt, het aanbrengen van de contouren – het bladgoud – de kleuren met een beschermende olie-harslaag (de olifa) werden met woord en beeld begrijpbaar uitgelegd.

Als aandenken werden we verwend met een prachtige folder met veel kleurenfoto’s.

Voor hen die er niet bijwaren: “gemiste kans”!

Romain.

Een stralende lentenamiddag in de herfst bracht een schare enthousiaste deelnemers bij elkaar die, gewapend met snijgereedschap, motiefpapier en lijm het voornemen hadden genomen hun eigen wenskaartje te maken.

De scharen gleden door het papier en de figuren en motieven werden op de kaartjes gelijmd dat het een lieve lust was.

Algauw was duidelijk dat er veel geduld en toch wat ervaring nodig is wil  je het werk tot een goed einde brengen.

Creatief bezig zijn, onze dames zijn niet aan hun proefstuk, getuige de mooie resultaten op het einde. Bekijk maar eens de foto’s. Knap ook het afgewerkte kaartje en de motivatie van onze jongste deelneemster. Bomma en bompa zagen dat het goed was.

Voor herhaling vatbaar?

Natuurlijk,en niet alleen voor wenskaartjes.

Heb je een hobby die je met anderen wil delen, geef een seintje en je komt zeker aan de beurt.

Heb je nog wat drempelvrees en wil je enkel kijken, dat kan ook, kom alvast eens af op vrijdag 2 dec want dan maken we bloemstukjes.

V. Goelen

In de gietende regen kwamen de deelnemers in de loop van de voormiddag toe in Hotel Restaurant Villa Nova te Zorgvlied in de provincie Drenthe in Nederland. De weersvoorspellingen volgens verschillende computerprogramma’s waren maar bedenkelijk. Ze varieerden tussen de 45 en 90 % regen.

Gelukkig waren de weergoden met ons en vertrokken we voor ons eerste wandeling met een waterachtig zonnetje. Na een prachtige wandeling werden de wandelaars vergast op de klassieke zelfgemaakte citroenjenever of een drupje Obsler. De hoteleigenaar was ook uitgenodigd en maakte er dankbaar gebruik van.

De volgende dagen werd er elke voor- en namiddag een fikse wandeling gedaan. De kilometers schommelden tussen de 8 en 11 km.

Op woensdag trokken er 4 niet wandelaars met een “fiets met ondersteuning” op uit. Om 13:30 uur (een uur te laat!!) verwelkomden we ze terug als “waterkiekens”. De weergoden waren toen tegen hen.    

Op donderdag gingen we traditioneel op schoolreis. Ditmaal naar het dorpje Veenhuizen waar we begeleid het Gevangenismuseum en een echte gevangenis “de Rode Pannen” bezochten. Na een uitgebreid lunchbuffet brachten we een bezoek aan het glasmuseum met demonstratie glasblazen. Ten slotte sloten we deze prachtige schoolreis af met een bezoek aan  de elektrische centrale van Veenhuizen die behoort tot de eerste generatie centrales. Al onze “elektriciens” trokken grote ogen bij het zien van de turfgestookte Crossley zuiggasmotor met vliegwiel (1919) en een Kromhout dieselmotor met dynamo (1934) .

Elke avond was het ook een gezellige boel. De dinsdagavond werd er bijgepraat. Op woensdagavond genoten we van een gezellige leerrijke quiz in mekaar gestoken door Willy De Boeck en prachtig geleid door Luce.

Na de quiz en ook nog op donderdagavond vergastte Leo ons nog met foto’s en filmpjes van onze vroegere activiteiten die prachtig in beeld werden gebracht door onze kunstfotografen van KVE 50+. We keken precies naar uitzendingen van “Vlaanderen Vakantieland”.

Om af te sluiten wil ik nog vermelden dat het een prachtig hotel was met lekker eten en heel vriendelijk en bereidwillig personeel.

Ik wil ook nog wel kwijt dat ondanks de prijs den “Duvel” in aanbieding was.

De klassieke afsluiter blijft nu ook zeker van toepassing: moe maar voldaan trok iedereen vrijdagnamiddag terug richting Vlaanderen.

Uw reislei(ij)der vond het fijn om zo’n toffe groep te mogen begeleiden maar was ook heel tevreden als iedereen naar huis ging.

Hugo

Via onderstaande link zie je de Kromhout dieselmoter in werking !

http://youtu.be/u52sBiQQ_PU 

Door toedoen van al die omleidingen in de buurt werden de laptops van Mevr. Jennes, onze lesgeefster, pas op het laatste moment binnengebracht.

Maar, dankzij de hulp van  Leo en Jean-Pierre stond alle apparatuur toch op tijd klaar in ons “les” lokaal  te Mariënborgh.

Onze “ leerlingen” keken wel een beetje zenuwachtig voor het begin van de les. Maar spoedig waren deze absolute beginners flink aan het oefenen met de muis. Zo  zochten ze naar de cursor op het toetsenbord, probeerden  de “gom” uit, en wisten al spoedig wat de functie van de  verschillende toetsen was.

Na de pauze werd even de werking van het internet uitgelegd.

Achteraf was iedereen erg enthousiast en vol lof over de lesgeefster Mevr. Jennes.

Ze hadden de smaak te pakken, en vroegen om een vervolg op deze les.

En, wat heel belangrijk was na deze les, ze wisten het nu wel degelijk :

                                            EEN   COMPUTER   BIJT   NIET!!!

L.V.S

Citytrip Istanbul      19 september – 23 september 2011

Het was een bewogen vertrek op 19 september. Vooreerst was er een wijziging van het vluchtschema aangekondigd. Vervolgens kwamen er twee koppels een half uur te laat op de afspraak ten gevolge van een accident op de weg  en de vele omleidingen naar de Doornstraat als gevolg van wegeniswerken.  Geen probleem want alles werd door de KVE leiding in goede banen geleid.  De tocht naar Düsseldorf verliep goed en het inchecken ging vlot tot ieders tevredenheid. Na de onvermijdelijke controles zaten we in het vliegtuig naar Istanbul. Een goed maal met Turkse wijn vulde onze lege magen.

Het uitchecken verliep zonder bagageproblemen. We gingen niet direct naar het hotel maar met een kabellift naar Piere Loti. Het snackje vooraf was een echt Turks gerecht maar zeker niet slecht. Het uitzicht boven op de stad was buitengewoon prachtig en zeker met de verlichting bij valavond.

Ons hotel Ikbal De Luxe was degelijk. Maar zoals alle Oosterse accommodaties met hier en daar de nodige gebreken zoals een niet werkende douchekop, liften die het soms lieten afweten, handdoeken vergeten en lawaai, typisch Oriëntaals. Globaal genomen was het goed en waren de meeste kamers volledig in orde. Het ontbijt was uitgebreid en gevarieerd. Het eerste en enig  avondmaal was goed. De Turkse wijnen zijn best te drinken.

Onze plaatselijke gids DEHA sprak perfect Nederlands. Hij verbaasde iedereen met  zijn uitgebreide historische kennis en was ook een spraakwaterval.. Hij wist ons feilloos door de historische sites te leiden en gaf een duidelijk beeld van wat zich daar had afgespeeld. Het was waarlijk de moeite om al de pracht en praal te bewonderen. Vragen ontweek hij niet en stond steeds paraat om te helpen in moeilijke situaties o.a. bij een armbreuk.

De lunches en diners waren steeds zeer goed verzorgd en lekker. Wij Westerlingen konden de Turkse keuken zeker appreciëren. Een nieuwigheid was dat elk warme maaltijd die steeds uit drie gangen bestond, vergezeld was door twee dranken naar keuze. Dit hield in dat niet individueel moest afgerekend worden wat een aanzienlijke tijdsbesparing betekende. Dit was wel nodig gezien de hectische toestanden in het verkeer.

Na enkele dagen hadden we nog  niet de tijd gekregen om de omgewisselde euro’s naar Turkse Lira’s  uit te geven. De trip was werkelijk  All – In.

De boottocht op de Bosphorus was ondanks het minder goede weer de moeite waard. We zagen de Bosphorus brug die Europa met Azië verbindt langs de onderkant. In het donker is deze brug prachtig verlicht.

Na een defilé van knappe jonge mensen die de laatste ledermode showden kregen de liefhebbers de gelegenheid om de VISA kaarten boven te halen.

Het haman bezoek was voor velen een openbaring.

Een laatste bezoek aan het archeologisch museum van Istanbul sloot deze prachtige reis af. De terugtocht verliep even bij het inchecken een beetje chaotisch maar uiteindelijk viel alles terug in de plooi. Vroeger dan gepland waren we vermoeid maar voldaan in Mariënborgh  aangekomen.

Een hartelijke proficiat voor de KVE begeleiding.

Karel