Frater Nicetas Doumen (1876-1955), een onbekende Limburgse jeugdschrijver onder de loep.

Een nummer vol boeiende literatuur.

Bestellen kan via e-mail.

HUMBURGERLIED

De burger slikt, de burger baalt

Moet er bijna van braken

Om beurt op elk plakkaat

Staat weer een kandidaat

Stoer vleitaal aan te maken

De burger hikt, de burger smaalt

't Is niet nog te geloven

Politiek is op zijn minst

Zetel en tel uit je winst

Om wat potjes kies te doven

De burger feest, de burger wacht

Z'n stem moet nog gegeven

Gul beloven de pamfletten

Met belasting korte metten

Dra komt hemel nummer zeven       

De burger leest, de burger lacht

Aanbidt de persmuskieten

Minister zus is pedofiel

En zanger zo 'n imbeciel

Prinses X wil grote tieten

De burger koopt, de burger kwijlt

Mode vergt haar creaturen

Hij en zij gaan beautiful

Strakjes in hun whirlpool

Keert nog, zeggen de geburen

De burger hoopt, de burger dweilt

Met de soreskraan geopend

Jetset mazzelt weelde zat

Wie heeft wie nog niet gehad

Werken gaan is zenuwslopend

De burger gokt, de burger vlucht

Zon, zee, lotto en 'n pint

Vakantie mag er immer zijn

Geluk verzet de levenslijn

Boft wie daarvan garen spint

De burger mokt, de burger zucht

Z'n fatum valt te beklagen

Somtijds dan oogt het goed

Als God eens wonderen doet

Doch hoe zou men dat vragen?

WILLY NELISSEN

Mijn kempen.

Mijn kempen,

zo eenvoudig-mooi.

Door geen enkele dichter

beschreven met woorden

die er klaar voor zijn.

Ik geef mij volledig

aan je over,

tot mijn bloed zich mengt

met jouw prachtige kleurenpalet.

Mijn kempen,

niets brengt meer rust

in mijn geest,

dan jouw eeuwige

lied van bos en heide.

Daniël Depireux  

DE ZEE
 

de zee is een danige figurante

kleurig neergepoot

een strandvol santenkraam

dijk van 'n groeiend handeltje

legio glas-in-beton

gespannen tussen de bulten

van zandzoute duinenkaravanen

getijden op adem

vormencultus prest bla-bla

kunst en barbarij in symbiose      

ziedende denkwolken       

aan de gaafste einder ooit

contra spijlen met windturbines 

aanbruisende golven

Galateia in het oliedomrijk 

lobby van vingerknip & knieval

de zee is een kranige resultante

WILLY NELISSEN

_______________________________________________________________________________

KENT U DE

KONINKLIJKE

VERENIGING

VAN

LIMBURGSE SCHRIJVERS?

(K.V.L.S.)

De Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers
vierde in mei 2006 haar 70 jarig bestaan.
In mei 1936 werd de vereniging van Limburgse Schrijvers
gesticht door een aantal schrijvers die
de nood aanvoelden om zich in groep te bewegen
en aan anderen hun werk te laten lezen
en er uitstraling aan te geven.

In 1986 kreeg de Vereniging van Limburgse Schrijvers
het predikaat van Koninklijk.
De vereniging stelt zich tot doel mensen
samen te brengen die met schrijven begaan zijn.
Dit kunnen zowel literaire,
heemkundige als geschiedschrijvers zijn.

De vereniging streeft het doel na jonge schrijvers
op te sporen en aan te moedigen
en andere schrijvers in een 
vriendschappelijke sfeer samen te brengen.
Zij wil dichters, prozaschrijvers,
heemkundigen, geschiedschrijvers e.a.
een weg bieden tot publicatie via
het tijdschrift OOSTLAND.
Ook het inrichten van literaire avonden
zijn een onderdeel van hun werking.
De vereniging zal ook in de mate van het
mogelijke steun bieden en raad verstrekken
bij eigen publicatie via de K.V.L.S.
of een uitgeverij.

Het lidgeld bedraagt 20.00 €  per jaar
abonnement van Oostland inbegrepen.
Dit bedrag kan gestort worden op rekeningnummer:
000-0434542-79 van de KVLS,
Hanebergstraat 75, 3581 Beringen. Vermelden: Lid KVLS.

Men kan zijn lidmaatschap aanvragen bij het bestuur.

BESTUURSLEDEN:

Voorzitter:                             Edith Oeyen;   Hanebergstraat 75,  3581 Beringen

                                               011/34.49.91 e-mail: edith.oeyen@telenet.be

Ondervoorzitter:                Louis Brans P. Verboislaan 13,  3621 Lanaken

Secretaris:                            Alex Marut  Zonneweeldeln, 25 b 7, 3600 Genk

                                           e-mail: alexmarut@hotmail.com

Cultureel afgevaardigde:      Willy Nelissen G. mercatorlaan 38,  3500 Hasselt

                                               011/22.96.16 willynelissen@skynet.be

Redactie Oostland:            Ingrid Lenaerts Holt 103,  3740 bilzen

                                               089/49.28.34

Penningmeester:                Daniël Depireux Antwerpsesteenweg 164;

3970 Leopoldsburg

Algemene werking:             Raymond Alberghs Blikvelsweg  15 3520 Zonhoven

                                               Boudewijn Knevels Schildstraat 24 3870 Heers

                                               Jessy Maesen Veulenstraat 15 3870 Heers

OOSTLAND

Oostland is het tijdschrift van de
Koninklijke Vereniging van Limburgse Schrijvers
en verschijnt viermaal per jaar.
Elk lid van de vereniging en anderen 
kunnen werk inzenden naar het redactiesecretariaat.
De redactieraad buigt zich over het ingezonden werk
en stelt een nummer samen.
De redactieraad stelt het op prijs dat h
et ingezonden werk in viervoud toekomt.

Wat kan men inzenden:  Poëzie

                                     Verhalen

                                     Haiku

                                     Een interview

Een boekbespreking e.a.

Waar kan men inzenden:   Redactiesecretariaat Oostland

                                       Holt 103

                                        3740 Beverst- Bilzen

Kastanjewouden

Door hun grillige kruin

wiegend in zuiderwind

filtert het zonnelicht zichzelf

tot dunne strepen op het mos

waar de bosgoden later feesten

met koele wijn uit de hoorn des overvloeds

in de koelte van de avond

onder  pinkende sterrenhemel

Ingrid Lenaerts

I.

de natuur en ik

sla en water met prik

gebraden kippen zijn niet snik

radijsjes zijn mijn grootste kik

ik heb die zonderlinge drang

een bloemetje, hier op mijn wang

ik heb die zonderlinge drang

van die kolossale big bang

hoe zat die story weer in elkaar

op goudvisjes groeien geen haar

hoe was weer die theorie van alles

de kip en het ei, groen gras, Maria Callas.

 Leopold Laarmans

OCHTENDGEBEUREN

Het dolomietenpad geelt

in de frisse morgen

als ik aromageuren ruik

van gekneusde laurierbladeren

dauw glinstert als zilveren draden

waar de spin zit te beraden

in een netwerk van hexa- of octogonen

ik speel een spel

trek aan de bel

van ’t spinnenwebvel

snel als een haas

mijdt ze helaas

contact met ’t verraad

krak op het pad

het huisje van een slakkengangslak

op ’t einde van het slijmenspoor

aan de populieren

sta ik stil en ril

zo buigzaam en zo groots

zo nederig en devoot

Jules Geraerts

MUSEUM

stilte gaat er rond op klakkende hakken

kucht tussendoor ergens droogjes,

op verre na: oren die wel uitkijken

neuzen roezemoezen in oeuvrecatalogi,

bewegen hoofden tot nobodybuilding

om zonderbare emoties in te lijven

bewaker geeft gemanierde vingerwijzing

schoolmeisjes giechelen maskertjes

op voor Ensor, af voor Renoir

hoogzomer staat heet rondom schaduw

briesje waait met kunstvlijtig oeuvre:

golvende gordijnen wijd en weer wit

Willy Nelissen

DIT LANDSCHAP DRAAGT

                  Bij werk van Jos Vanden Eynde

Dit landschap draagt tekens van pijn

bomen buigen als schaduw valt

het zijn eenzame bossen

zonder wandelaars,

zij roepen op zuurstof

dragen vergankelijkheid in zich

wij zoeken koortsig naar verbondenheid

ontdekken ijsvelden van onbegrip

bedelen om mildheid in ons bestaan

als opgejaagd wild

klemmen wij onze klauwen

in wat nog rest

en hopen op stilte 

want stilte is de slaap van sneeuw.

Edith Oeyen

Het

lijkt

alleen

maar

eenvoudiger

om

geschiedenis

te

schrijven

over

mensen

die

zelf

geschiedenis

schreven

© 2006 Alex A F Marut

VERGANE WEELDE

(bij leegstaande mijngebouwen)

Achter de coulissen van dit gebouw

begint tocht een reis

langsheen de open ramen

koelte brengt weer herinneringen

aan noeste arbeid

aan intense vriendschap,

hier werd met liefde gewerkt,

hoe zinloos prijkt de schoorsteen nu

in dit groene eiland?

In de helblauwe lucht

tekent een zwervende merel

oude woorden op:

heimwee

verbondenheid

en de warmte

van rode bakstenen

alleen de wind kan

naar de verte reizen.

Edith Oeyen

 Oktober

Oktober tovert in de bomen,

strooit gouden zonlicht op het plein

waar kinderen druk bezig zijn

de tijd te vullen met hun dromen.

Oktober en het deert hen niet

dat weer de zomer is vervlogen,

gaaf is hun spel en ingetogen.

Geen kind wat reeds de winter ziet.

Het vallend blad, het valt nog niet

en donkergroen het gras na regen,

de avond komt steeds zwaarder wegen,

uit late bloemen schreit verdriet.

Dit is de tijd van afscheid nemen,

nog even blijven of in de waan.

Wat woorden en wat zinnen schrijven.

Straks weer langs oude graven gaan.

Zwanen

Zeven zwaanblanke zwanen zweven
over het barend  leven van het hele hemelriet
Waarom zijn de blanke zwanen saamgeweven
tot niet-denkend leven en leven zij mijn denken niet

Zwaanblank zweven zeven zwanen
Hoe zal ik hen Licht-symbolen wanen
in hun Licht-vlucht van voorbijend streven
naar het tragisch schierland van mijn vragend geven

Zeven zwaanblanke zwanen zweven
met sier gespreide vleugelschermen om het rillen te beschermen
van mijn breidelloze handen en hun onbeteugeld beven
Laat gij, zuivere zwanen, mijn zuivere Moeder durend leven
                          

                                  Raymond Alberghs

Een mooie zomerdag.

De hemel

praalt heldergeel-blauw

en kust - teder – het bos,

onbeweeglijk en groen.

Ook het water van de rivier

streelt het spiegelbeeld

van de mooie bomen en struiken.

Ik snuif de geur op

van alle voorbije zomers,

tot een bries van geluk

door mijn hoofd waait

en me intens doet genieten

van deze mooie

zomerdag.

Daniël Depireux 

Leegte

Kilte in de kerker

zand der woestijn

diepste van de zee

weg zonder einde

voortbestaan

een eeuwige strijd

tevergeefs

in stukken vallen we uiteen

tot stof en as

als voedingsbodem

voor het zaad

een nieuw begin

Werner Blondia