Zondag 11 november 2007
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 19:26
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 28 oktober 2007
Gedichten als medicijnen”; ze produceren gelukshormonen in de hersenen. Dit poëzieboek is bedoeld om mensen te laten proeven van fijnestoffelijke energieën die in gedichten verweven zitten. Gedichten kunnen een meerwaarde hebben voor ons allen, inzonderheid voor zieken. In deze dichtbundel zit een verscheidenheid aan thema’s over “stilte en rust, liefde, vergeving en verbinding, over schoonheid en kracht, over leven en dood, over pijn en vreugde, over mijn ouders en kleinkinderen”. Dit alles is geïllustreerd met mijn schilderijen en beelden.
Als arts en dichter
wil ik jouw gids zijn
jij, gehavend door het leven zelf
ik wil stille getuige zijn van
je beklijvend levensverhaal
ik wil je pijn zalven
sprakeloos bij je waken
in stilte bij jou zijn
ISBN/EAN 978-90-9022023-9 prijs: 19,50 €
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 17:39
Reageer op dit bericht
Zondag 28 oktober 2007
Edith Oeyen schrijft verbluffend mooie liefdespoëzie. Het wordt tijd dat zij hiervoor de hemel wordt in geprezen. Haar vergelijkingen, beelden, metraforen blijven je boeien. Omdat zij het experiment schuwt en zich niet waagt aan woordspelletjes en spitsvondige taalcreaties waarop de experimentele poëzie in de jaren’50 - ’55 een patent had. Zij beweegt zich nooit op de rand van helderheid en ontoegankelijkheid. Haar gevoelens en gedachten verwoordt zij in een herkenbare beeldspraak en een eigen taalkoloriet. Zij exploreert natuur en liefde, geboorte en dood in een eigen stijl, waarin gevoel de eerste viool speelt.
….
Is de dichteres “een argeloze vrouw//is zij een twijfelaarster//of mogelijk iemand/die is uitgedanst/en wegvlucht uit de realiteit”? Die vraag stelt Edith Oeyen terecht in het gedicht “Mysterie”. Omdat zij verwacht dat de lezer ook reageert, is mijn antwoord: JA. Zij is argeloos; koestert haar twijfels en vlucht graag uit de werkelijkheid. Dank zij deze drie emotionele “kwaliteiten” schrijft zij inhoudelijk sterke poëzie in een duurzame taalmix. Zij weet bovendien haar gevoelens een universele dimensie te geven. Ja, dit is één van haar sterke punten: geen egotripperij, maar herkenbare liefdesgedichten die overal kunnen worden gesmaakt.
Ook in “woord en beeld hand in hand” word ik vaak getroffen door gevatte beschrijvingen van het plastisch werk van enkele (bevriende) kunstenaars. Edith Oeyen schrijft plastisch, zij beeldt uit; het werk van de bevoorrechte kunstenaars komt gevoelbaar nabij; de dichteres is betrokken partij, nauwnemend en zo gevoelig. Toch blijft haar gevoeligheid vatbaar voor indrukken. Edith Oeyen weet op een harmonieuze wijze argumenten die een beroep doen op gevoel te verzoenen met die op redenering. Haat sterke inleving en de wijze waarop zij het woord beheerst, maken van haar een van de beste liefdesdichters in Vlaanderen en Nederland.
Thierry Deleu, over de bundel ‘DE IJSLAAG DIE ONS DRAAGT IS DUN’
Waterbloemen
Verlaten door de kudde
weet hij hoe eenzaamheid
een naam kreeg
zijn rimpelloze schaduw
beweegt bij het horen
van een schalmei,
verlangen groeit
en roerloos wacht hij,
want wie twee
blauwe ogen liefheeft
ziet waterbloemen bloeien
aan de vijver.
Edith Oeyen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 00:25
Reageer op dit bericht
Vrijdag 26 oktober 2007
FLAPTEKST
Wat voor de bewust ongehuwde moeder Elvira begint als een doodgewone lentedag eindigt met een paar schokkende ontdekkingen.
Tussen de regels door behandelt deze zesde roman van Jessy Maesen actuele thema’s zoals politieke correctheid, het verschil tussen het leven in de stad en op het platteland, menselijke relaties, het verschil tussen verliefdheid en liefde, het huwelijk, het loslaten van volwassen kinderen, de dood, poëzie, enz.
Een vlot geschreven verhaal dat iedereen zal aanspreken.
Fragment:
“Elvira had Gust kunnen afbrengen van zijn idee om een gazontapijt aan te leggen. Ze verkoos de vele groene en blauwe schakeringen van de wilde grassoorten en de verschillende bodembedekkers die spontaan groeiden.
Minkel begon haar T-shirt te bewerken, en Elvira begreep dat de kater zich even zalig voelde als zijzelf. Maar toen het dier zich als een levende stola rond haar nek kwam nestelen en aan haar oor begon te likken, beschouwde ze haar dutje als bekeken. Voorzichtig zette ze Minkel op de grond.
En toen rinkelde de telefoon. Het was Richard.
‘Mama, je antwoordt niet op mijn mail!’”
ISBN: 978-90-8539-686-4
Prijs: € 15,95
Dit boek kan besteld worden:
- in de boekhandel
- via www.freemusketeers.nl
- via knaepen-moens@telenet.be
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:16
Reageer op dit bericht
Dinsdag 23 oktober 2007
Voorwoord.
Ik ben Pierre Van Laeken
geboren op 29 november 1938 te Gingelom.
Als er slechts één iemand is die zich kan vereenzelvigen met de bundel,
dan heb ik deze niet tevergeefs geschreven.
Toch geeft deze bundel enkel een overzicht van de jaren dat ik schrijf.
Elke lezer kan zich een beeld vormen en door zijn eigen levenservaring
toetsen in hoe ver de realiteit wordt benaderd.
Veel plezier met het lezen.
Stiller worden onze dagen.
Ontwijkend stellen wij de vragen
doorheen de jaren aangeleerd.
En stiller worden onze dagen
nu ’t vuur tot sintels is verteerd.
En trager worden onze schreden
in maanden, jaren die maar gaan,
wijl dromen uit een ver verleden
onzeker in het heden staan.
En steeds maar zachter wordt het zingen.
Van ‘t lied dat eenmaal heeft vervoerd
resten alleen herinneringen.
En weemoed die het hart beroert.
Pierre Van Laeken
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 00:00
Reageer op dit bericht
Vrijdag 2 maart 2007
BETERSCHAP
Voor Magda
Soms neemt het leven zomaar een keer
En kunnen wij de weg niet meer verstaan.
We weten ’t wel, toch verrast dit ons weer,
’t Nieuwe pad dat wij aldus moeten gaan.
Onverwacht verwacht is het er dan, eer
We ons en anderen bevrijd hebben van de waan
Dat ‘t ook nu wel los zal lopen, en zo meer.
Stil maar, zeggen we, het zal wel gaan.
Bij ziekte en bij dood is alles wat we doen
Ter harte nemen wat we elkaar vaak zeiden
En doorgaan met wat wij altijd al deden toen.
Diep in ons willen wij de duisternis mijden,
Maar wij moeten aan onze opdracht voldoen:
Het diepe dal door naar achter het lijden.
Hans Kilian
Woensdag 13 december 2006
Tussen gisteren
Tussen gisteren en nu
tussen vinden en zoeken
tussen vragen en antoord
tussen leven en dood
ligt het eeuwig streven
zichzelf te zijn
boven hoge wolken
leeft verbondenheid
daar woont de vrede
die mijn hart bewoonde
daar wacht ik
op jou
Edith Oeyen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 13:10
Reageer op dit bericht
Woensdag 13 december 2006
Wij waren
wij waren bij de bron
kinderen van het licht
in eenheid volmaakt
geen wereld had ons aangerand
zover ons oog kon reiken
zagen wij ongerept land
wisten dat wij het betreden zouden
het water steeg
dreef ons uiteen
toch weten wij elkander
aan de overkant
Willy Balyon
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 10:43
Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006
Rennen doen de
Rennen doen de wijzers naar 't verschiet
mee rent het leven, als een snelle vliet.
Wij nemen licht de dag en tellen niet,
tellen niet, het jaar dat ons ontvliedt.
Al de vreugde, al 't verdriet
dat ons eenzaam achterliet
weerspiegelt in de tijd zijn lied,
de tijd, die onafwendbaar henen schiet...
Wij nemen maar en tellen niet,
nemen wat het uur ons biedt
en fluiten als de vogel aan de vliet
die niet het wijkend water ziet.
Emmy Swerts
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 20:48
Reageer op dit bericht
Woensdag 29 november 2006
Rondeel
RONDEEL
Hoe kan ik alles weer hervinden
Wat is zo onverhoopt verloor?
Het welluidend lachen in mijn oor:
De aanwezigheid en aandacht van beminden,
Gesprekken met getrouwe overoude vrinden.
’t Leven denderde en daverde maar door;
Ik won wel iets, maar veel wat ik verloor.
Hoe kan ik alles toch weer vinden?
Zo telkens weer moeten wij ons binden,
Op zoek naar opnieuw een ander spoor,
Verdwalen, keren, zetten toch maar door,
Laten ons door barre duisternis verblinden.
Hoe kunnen wij alles toch hervinden?
Hans Kilian
Dinsdag 28 november 2006
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:10
Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:10
Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:09
Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006
Activiteiten
Met deze nodigen wij U uit op onze tweede Algemene Vergadering op zaterdag, 16 december 2006 om 18.30 uur in de herberg “ De slagmolen “ te Genk, Slagmolenstraat. Wij maken nadien een korte wandeling in “De maten “ onder de leiding van een natuurgids , de heer Roger Houbregts , die ons de nachtelijke sfeer van dit natuurgebied wil laten ontdekken. Er kunnen dan ook enkele griezelverhalen of sagen voorgelezen worden in dit kader. Wie zich geroepen voelt geeft een seintje aan de voorzitter edith.oeyen@telenet.be
Nadien is er nog een gezellig samenzijn in de herberg "De slagmolen”
****
Op donderdag 25 januari 2007 willen wij met onze vereniging weer een avond organiseren in het kader van de internationale poëziedag 2007.
De avond zal doorgaan in de Bibliotheek van Bilzen, Eikenlaan zn te Bilzen.We willen een poëziehappening organiseren rond het thema “Sneeuw en ijs”. Mogen wij U vragen uw naam op te geven indien u uw eigen gedichten wilt voorlezen in verband met dit thema.(drie gedichten per deelnemde auteur)en deze teksten dan te willen mailen aan Ingrid Lenaerts(ingrid.lenaerts@pandora.be) of op te sturen naar het adres Holt 103 3740 Bilzen.
Er is ook een muzikaal intermezzo voorzien en een vrij podium. Om te besluiten hebben we nog een gezellige babbel bij een kleine receptie.
Wij heten u van harte welkom op onze activiteiten
Allen Welkom
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:04
Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006
IK HEB JE NAAM
IK HEB JE EEN NAAM GEGEVEN.
Jouw naam groeide in de ochtendnevel
ingestraald door het zonlicht
warm neergelegd op het dauwende mostapijt.
Jouw naam gloeide op zoenende lippen
aan de oevers van de Dijle
teder neergelegd in je moeders schoot.
Jouw naam prevelde ik zacht
toen jij vastberaden tokkelde op mijn handpalmen
koesterend neergelegd op je warme nest.
Jouw en haar naam versmolt ik in elkaar
als bekroning van het liefdesspel
bij je sprong in het levenslicht.
Ik heb je naam “ sterre der zee “
geschilderd op de snaren van je ziel
als getuige van mijn blijvend aandeel
in je levenstocht.
Jouw naam heb ik je met liefde gegeven.
Jules geraerts “voor mijn dochter”
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:25
Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006
Liefdesverrijzenis.
in het breekbare van al het echte wordt ons grootste verdriet geluk
en geluk wordt broosheid, die, net als wij, slentert over het strand, op de dijk, langs de gefluisterde-woorden-boulevard,
gearmd en kusjes, veel kusjes in je zachte hals -
wij hebben onze schaamte opnieuw bedekt, mekaar herontdekt,
zijn één en dezelfde boom,
waaruit, onder de geur van de bliksem, hars druipt,
die gaten van spijt zal opvullen en onder nachten van volle maan de vele ontwaakte sterren doet oprijzen -
en al het dode van gisteren, ontwaakt mee,
in zweet van heimwee dat kamers van onze geest oppoetst in verstilde gedachte naar een genietende toekomst,
waarvan de openluchttrap alleen aan de wolken grenst -
als we dit klaarspelen en aan één lijn trekken, tot het brood zoet smaakt,
zullen we nooit meer alleen staan
en een verloren gisteren heel snel terugvinden,
alsof het altijd is blijven bestaan.
Daniël Depireux
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:22
Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006
IK ZIT
Ik zit aan de rand van de avondschemering
zie hem verkleuren van paarsviolet
dan naar nachtblauw op kousenvoeten
Tussen de velden kan je de stilte horen
de aarde geurt zacht naar haar gewassen
Vanop de Kattenberg zie ik stadlslichten pinken
Boven mij een heldere hemel vol sterren
een volle maan zoals een rijstpapschaal
In een boom zit een uil me te observeren
pal recht op een tak als een paleiswachter
Wat voel ik me nietig hier en nu.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:21
Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006
Hemelvlokjes
Hemelvlokjes
Iedere morgen word ik wakker
in de schaduw van je hart
dan zing ik uitgelaten
en schreeuw zo hard ik kan
Ik geloof niet meer in sprookjes
behalve misschien in jou
jij beschermt me met je vriendschap
en je voedt me met je trouw
Ook al kun je me niet horen
ik zeg duizend maal ik hou van jou
ik wil je zo graag bekoren
en hetzelfde zijn voor jou
Luis Ruiz
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:20
Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006
KLAPROZEN
KLAPROZEN
Sierlijk en rank
als een danseres pralen zij
de ochtend is jong
en lichtdonker van kleur,
met zachte vingertoppen
haal ik de dauw uit de kelk
teken ik helderheid op hun jurken
zij zijn zuurstof
en lachen naar de zon,
wanneer het kader beweegt
lopen zij elegant
naar het korenveld.
Edith Oeyen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:19
Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006
16 december
Op 16 december zal de KVLS een avond organiseren te Genk, er zullen griezelverhalen worden voorgelezen.
Eveneens zal Oostland nr. 168 verschijnen met werk van Christina Guirlande, Alex Marut, Leopold Laarmans, Edith Oeyen, Luis Ruiz, Mia Bemong en andere. Het nummer kan beteld worden aan 5.00 €.
Eveneens zal Oostland nr. 168 verschijnen met werk van Christina Guirlande, Alex Marut, Leopold Laarmans, Edith Oeyen, Luis Ruiz, Mia Bemong en andere. Het nummer kan beteld worden aan 5.00 €.
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:18
Reageer op dit bericht