Naar de inhoud

iedereen heeft zijn eigen stem

elk genre literatuur krijgt bij ons onderdak
seniorennet.beseniorennet.be




FLAPTEKST

Wat voor de bewust ongehuwde moeder Elvira begint als een doodgewone lentedag eindigt met een paar  schokkende ontdekkingen.
Tussen de regels door behandelt deze zesde roman van Jessy Maesen actuele thema’s zoals  politieke correctheid, het verschil tussen het leven in de stad en op het platteland, menselijke relaties, het verschil tussen verliefdheid en liefde, het huwelijk, het loslaten van volwassen kinderen, de dood, poëzie, enz.

Een vlot geschreven verhaal dat iedereen zal aanspreken.


Fragment:

“Elvira had Gust kunnen afbrengen van zijn idee om een gazontapijt aan te leggen. Ze verkoos de vele groene en blauwe schakeringen van de wilde grassoorten en de verschillende bodembedekkers die spontaan groeiden.

Minkel begon haar T-shirt te bewerken, en Elvira begreep dat de kater zich even zalig voelde als zijzelf. Maar toen het dier zich als een levende stola rond haar nek kwam nestelen en aan haar oor begon te likken, beschouwde ze haar dutje als bekeken. Voorzichtig zette ze Minkel op de grond.

En toen rinkelde de telefoon. Het was Richard.

‘Mama, je antwoordt niet op mijn mail!’”

 

ISBN: 978-90-8539-686-4

Prijs: € 15,95

Dit boek kan besteld worden:

- in de boekhandel

- via www.freemusketeers.nl

- via  knaepen-moens@telenet.be

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:16 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

 

Voorwoord.

 

 

Ik ben Pierre Van Laeken

geboren op 29 november 1938 te Gingelom.

 

Als er slechts één iemand is die zich kan vereenzelvigen met de bundel,

dan heb ik deze niet tevergeefs geschreven.

Toch geeft deze bundel enkel een overzicht van de jaren dat ik schrijf.

Elke lezer kan zich een beeld vormen en door zijn eigen levenservaring

toetsen in hoe ver de realiteit wordt benaderd.

 

Veel plezier met het lezen.

 

 

Stiller worden onze dagen.

 

 

Ontwijkend stellen wij de vragen

doorheen de jaren aangeleerd.

En stiller worden onze dagen

nu ’t vuur tot sintels is verteerd.

 

 

En trager worden onze schreden

in maanden, jaren die maar gaan,

wijl dromen uit een ver  verleden

onzeker in het heden staan.

 

 

En steeds maar zachter wordt het zingen.

Van ‘t  lied dat eenmaal heeft vervoerd

resten alleen herinneringen.

En weemoed die het hart beroert.

 

 

 

Pierre Van Laeken

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 00:00 Reageer op dit bericht

BETERSCHAP

 

Voor Magda

 

Soms neemt het leven zomaar een keer

En kunnen wij de weg niet meer verstaan.

We weten ’t wel, toch verrast dit ons weer,

’t Nieuwe pad dat wij aldus moeten gaan.

 

Onverwacht verwacht is het er dan, eer

We ons en anderen bevrijd hebben van de waan

Dat ‘t ook nu wel los zal  lopen, en zo meer.

Stil maar, zeggen we, het zal wel gaan.

 

Bij ziekte en bij dood is alles wat we doen

Ter harte nemen wat we elkaar vaak zeiden

En doorgaan met wat wij altijd al deden toen.

 

Diep in ons willen wij de duisternis mijden,

Maar wij moeten aan onze opdracht voldoen:

Het diepe dal door naar achter het lijden.


Hans Kilian

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Tussen gisteren

Tussen gisteren en nu
tussen vinden en zoeken
tussen vragen en antoord
tussen leven en dood

ligt het eeuwig streven
zichzelf te zijn


boven hoge wolken
leeft verbondenheid
daar woont de vrede
die mijn hart bewoonde

daar wacht ik

op jou


Edith Oeyen

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 13:10 Reageer op dit bericht

Wij waren

wij waren bij de bron
kinderen van het licht
in eenheid volmaakt
geen wereld had ons aangerand

zover ons oog kon reiken
zagen wij ongerept land
wisten dat wij het betreden zouden

het water steeg
dreef ons uiteen

toch weten wij elkander
aan de overkant


Willy Balyon

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 10:43 Reageer op dit bericht

Rennen doen de








Rennen doen de wijzers naar 't verschiet
mee rent het leven, als een snelle vliet.

Wij nemen licht de dag en tellen niet,
tellen niet, het jaar dat ons ontvliedt.

Al de vreugde, al 't verdriet
dat ons eenzaam achterliet

weerspiegelt in de tijd zijn lied,
de tijd, die onafwendbaar henen schiet...

Wij nemen maar en tellen niet,
nemen wat het uur ons biedt

en fluiten als de vogel aan de vliet
die niet het wijkend water ziet.



Emmy Swerts

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 20:48 Reageer op dit bericht

Rondeel

RONDEEL

 

Hoe kan ik alles weer hervinden

Wat is zo onverhoopt verloor?

Het welluidend lachen in mijn oor:

De aanwezigheid en aandacht van beminden,

Gesprekken met getrouwe overoude vrinden.

’t Leven denderde en daverde maar door;

Ik won wel iets, maar veel wat ik verloor.

Hoe kan ik alles toch weer vinden?

 

Zo telkens weer moeten wij ons binden,

Op zoek naar opnieuw een ander spoor,

Verdwalen, keren, zetten toch maar door,

Laten ons door barre duisternis verblinden.

Hoe kunnen wij alles toch hervinden?

 

Hans Kilian

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 12:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Activiteiten

Met deze nodigen wij U uit op onze tweede Algemene Vergadering op zaterdag, 16 december 2006 om 18.30 uur in de herberg “ De slagmolen “ te Genk, Slagmolenstraat. Wij maken nadien een korte wandeling in “De maten “ onder de leiding van een natuurgids , de heer Roger Houbregts , die ons de nachtelijke sfeer van dit natuurgebied wil laten ontdekken. Er kunnen dan ook enkele griezelverhalen of sagen voorgelezen worden in dit kader. Wie zich geroepen voelt geeft een seintje aan de voorzitter edith.oeyen@telenet.be

Nadien is er nog een gezellig samenzijn in de herberg "De slagmolen”

****
Op donderdag 25 januari 2007 willen wij met onze vereniging weer een avond organiseren in het kader van de internationale poëziedag 2007.

De avond zal doorgaan in de Bibliotheek van Bilzen, Eikenlaan zn te Bilzen.We willen een poëziehappening organiseren rond het thema “Sneeuw en ijs”. Mogen wij U vragen uw naam op te geven indien u uw eigen gedichten wilt voorlezen in verband met dit thema.(drie gedichten per deelnemde auteur)en deze teksten dan te willen mailen aan Ingrid Lenaerts(ingrid.lenaerts@pandora.be) of op te sturen naar het adres Holt 103 3740 Bilzen.

Er is ook een muzikaal intermezzo voorzien en een vrij podium. Om te besluiten hebben we nog een gezellige babbel bij een kleine receptie.

Wij heten u van harte welkom op onze activiteiten

Allen Welkom

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 09:04 Reageer op dit bericht

IK HEB JE NAAM

 

 

IK  HEB  JE  EEN  NAAM  GEGEVEN.

 

 

Jouw naam groeide in de ochtendnevel

ingestraald door het zonlicht

warm neergelegd op het dauwende mostapijt.

 

  

Jouw naam gloeide op zoenende lippen

aan de oevers van de Dijle

teder neergelegd in je moeders schoot.

 

 

Jouw naam prevelde ik zacht

toen jij vastberaden tokkelde op mijn handpalmen

 koesterend neergelegd op je warme nest.

 

  

Jouw en haar naam versmolt ik in elkaar

als bekroning van het liefdesspel

bij je sprong in het levenslicht.

 

 Ik heb je naam “ sterre der zee “

geschilderd op de snaren van je ziel

als getuige van mijn blijvend aandeel

in je levenstocht.

 

  

Jouw naam heb ik je met liefde gegeven.

 

Jules  geraerts    “voor mijn dochter”

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:25 Reageer op dit bericht

Liefdesverrijzenis.

 

in het breekbare van al het echte wordt ons grootste verdriet geluk

en geluk wordt broosheid, die, net als wij, slentert over het strand, op de dijk, langs de gefluisterde-woorden-boulevard,

gearmd en kusjes, veel kusjes in je zachte hals -

wij hebben onze schaamte opnieuw bedekt, mekaar herontdekt,

zijn één en dezelfde boom,

waaruit, onder de geur van de bliksem, hars druipt,

die gaten van spijt zal opvullen en onder nachten van volle maan de vele ontwaakte sterren doet oprijzen -

en  al het dode van gisteren, ontwaakt mee,

in zweet van heimwee dat kamers van onze geest oppoetst in verstilde gedachte naar een genietende toekomst,

waarvan de openluchttrap alleen aan de wolken grenst -

als we dit klaarspelen en aan één lijn trekken, tot het brood zoet smaakt,

zullen we nooit meer alleen staan

en een verloren gisteren heel snel terugvinden,

alsof het altijd is blijven bestaan.

 

Daniël Depireux 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:22 Reageer op dit bericht

IK ZIT

Ik zit aan de rand van de avondschemering
zie hem verkleuren van paarsviolet
dan naar nachtblauw op kousenvoeten
Tussen de  velden kan je de stilte horen
de aarde geurt  zacht naar haar gewassen
Vanop de Kattenberg zie ik stadlslichten pinken
Boven mij een heldere hemel vol sterren
een volle maan zoals een rijstpapschaal
In een boom zit een uil me te observeren
pal recht op een tak als een paleiswachter
Wat voel ik me nietig hier en nu.
 
Ingrid Lenaerts
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:21 Reageer op dit bericht

Hemelvlokjes

Hemelvlokjes

 

Iedere morgen word ik wakker

in de schaduw van je hart

dan zing ik uitgelaten

en schreeuw zo hard ik kan

 

Ik geloof niet meer in sprookjes

behalve misschien in jou

jij beschermt me met je vriendschap

en je voedt me met je trouw

 

Ook al kun je me niet horen

ik zeg duizend maal ik hou van jou

ik wil je zo graag bekoren

en hetzelfde zijn voor jou

 

 Luis Ruiz

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:20 Reageer op dit bericht

KLAPROZEN

KLAPROZEN

 

 

Sierlijk en rank

als een danseres pralen zij

de ochtend is jong

en lichtdonker van kleur,

 

met zachte vingertoppen

haal ik de dauw uit de kelk

teken ik helderheid op hun jurken

 

zij zijn zuurstof

en lachen naar de zon,

wanneer het kader beweegt

lopen zij elegant

 

naar het korenveld.

 

 

Edith Oeyen

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:19 Reageer op dit bericht

16 december

Op 16 december zal de KVLS een avond organiseren te Genk, er zullen griezelverhalen worden voorgelezen.
Eveneens zal Oostland nr. 168 verschijnen met werk van Christina Guirlande, Alex Marut, Leopold Laarmans, Edith Oeyen, Luis Ruiz, Mia Bemong en andere. Het nummer kan beteld worden aan 5.00 €.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 16:18 Reageer op dit bericht

OOSTLAND Nr. 167

Zopas verscheen nummer 167 van het tijdscharift Oostland. Naast poëzie van Ina Stabergh, Marc Naessens, Edith Oeyen, Ingrid Lenaerts,Hilde Boulanger, Ina Schuitemaker, Raymond Alberghs, en Patrick Cornillie kunnen jullie ook proza lezen van Maurice Moors, Hans Kilian, Evy Soenen en Marie Chris Williquet. Achilles M. Surinx schreef een essay over Mozart, Keltische plaatsnamen kreeg de titel van het stuk geschreven door Alex Marut. Jan Gerits daarentegen nam het werk van

Frater Nicetas Doumen (1876-1955), een onbekende Limburgse jeugdschrijver onder de loep.

Een nummer vol boeiende literatuur.

Bestellen kan via e-mail.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 07:20 Reageer op dit bericht

Humburgerlied

HUMBURGERLIED

 

 

De burger slikt, de burger baalt

Moet er bijna van braken

Om beurt op elk plakkaat

Staat weer een kandidaat

Stoer vleitaal aan te maken

 

De burger hikt, de burger smaalt

't Is niet nog te geloven

Politiek is op zijn minst

Zetel en tel uit je winst

Om wat potjes kies te doven

 

De burger feest, de burger wacht

Z'n stem moet nog gegeven

Gul beloven de pamfletten

Met belasting korte metten

Dra komt hemel nummer zeven       

 

De burger leest, de burger lacht

Aanbidt de persmuskieten

Minister zus is pedofiel

En zanger zo 'n imbeciel

Prinses X wil grote tieten

 

De burger koopt, de burger kwijlt

Mode vergt haar creaturen

Hij en zij gaan beautiful

Strakjes in hun whirlpool

Keert nog, zeggen de geburen

 

De burger hoopt, de burger dweilt

Met de soreskraan geopend

Jetset mazzelt weelde zat

Wie heeft wie nog niet gehad

Werken gaan is zenuwslopend

 

De burger gokt, de burger vlucht

Zon, zee, lotto en 'n pint

Vakantie mag er immer zijn

Geluk verzet de levenslijn

Boft wie daarvan garen spint

 

De burger mokt, de burger zucht

Z'n fatum valt te beklagen

Somtijds dan oogt het goed

Als God eens wonderen doet

Doch hoe zou men dat vragen?

 

 

WILLY NELISSEN

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Limburgse Schrijvers om 23:21 Reageer op dit bericht

Meer van iedereen heeft zijn eigen stem

↑ Terug naar de berichten