iedereen heeft zijn eigen stem
kastanjewoudenI.
de natuur en ik
sla en water met prik
gebraden kippen zijn niet snik
radijsjes zijn mijn grootste kik
ik heb die zonderlinge drang
een bloemetje, hier op mijn wang
ik heb die zonderlinge drang
van die kolossale big bang
hoe zat die story weer in elkaar
op goudvisjes groeien geen haar
hoe was weer die theorie van alles
de kip en het ei, groen gras, Maria Callas.
Leopold Laarmans
OCHTENDGEBEUREN
Het dolomietenpad geelt
in de frisse morgen
als ik aromageuren ruik
van gekneusde laurierbladeren
dauw glinstert als zilveren draden
waar de spin zit te beraden
in een netwerk van hexa- of octogonen
ik speel een spel
trek aan de bel
van ’t spinnenwebvel
snel als een haas
mijdt ze helaas
contact met ’t verraad
krak op het pad
het huisje van een slakkengangslak
op ’t einde van het slijmenspoor
aan de populieren
sta ik stil en ril
zo buigzaam en zo groots
zo nederig en devoot
Jules Geraerts
MUSEUM
stilte gaat er rond op klakkende hakken
kucht tussendoor ergens droogjes,
op verre na: oren die wel uitkijken
neuzen roezemoezen in oeuvrecatalogi,
bewegen hoofden tot nobodybuilding
om zonderbare emoties in te lijven
bewaker geeft gemanierde vingerwijzing
schoolmeisjes giechelen maskertjes
op voor Ensor, af voor Renoir
hoogzomer staat heet rondom schaduw
briesje waait met kunstvlijtig oeuvre:
golvende gordijnen wijd en weer wit
Willy Nelissen