Zaterdag 2 december 2006
Zij zeilt uit
| Zij zeilt uit |
|
| hoort hoe kraakt het spant dapper waait de vlag met alle winden mee ziet haar vanaf het land in volle glorie af stevenen op niet te doorgronden verten rest turen naar de horizon met de loupe nog te volgen tot wit stipje op zee bestemming als immer onbekend voort jagend onder de zon in stijl wij bidden zonder end dat zij veilig over moge komen zonder deuken in haar geteerde huid ongekrenkt door zeeschuim uit op buit oh vrouw gij eeuwig fregat klieft door golven van scheerzeep gestuwd door laken bollende winden de man heeft het nakijken daar zit de verdrietige kneep met alle respect voor haar tuigvorm |
|
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00
Reageer op dit bericht

