Naar de inhoud

Jos' kwintensens

Dichterlijke schrijfselkes voor contactonderhoud met de tijd en mezelf
akke.beakke.be

Categorie: literatuur

Hoogmoed betreffende

hoogmoed komt voor de val
daar wil ik dan graag
wat spoed achterzetten
met citaten uit gedichten
die de hoogmoedige mens
tot in het diepste
van zijn harde laag
zouden moeten ontwrichten

joho gevonden op maresingel 54 te leiden
na uren langs gedichten op muren te rijden
van Wislawa Szymborska:
'Honderd kilogram weegt het hart van een walvis,
maar in een ander opzicht is het vederlicht.'
3e strofe "Pochwala zlego o sobie mniemania"
oftewel "Lof van de geringe eigendunk"

krijg ik gesteun en gezucht
zoekt-ie laf met als uitvlucht
dat hij contact gestoord is
daar kun je donder op zeggen
dat wordt eindeloos dreggen
naar wat ik onder die pet mis
maar ik haal mijn gram
met mijn honderd kilogram
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

cérémonie des adieux

hugo claus man die groot respect genoot
ook van mij als literaire alleskunner
leefde en stierf ni dieu ni maître
hij was zelf die meester of soeverein
hij bleek bij typisch een ouderdomshandicap
zo ook regisseur van zijn eigen dood

wie en waar was de genodigde
die op zijn cérémonie des adieux
hem attendeerde op de velen
levenslang met handicap
of meer nog hen die na cesuur
- metselaar verliest handen
opticien verliest gezichtsvermogen -
de moed opbrengen verder te leven
leren aanpassen voor nieuw bestaan

en al die andere aftakelende senioren
ook geliefd tot zelfs niet geliefd
door familie en omgeving
die de moed opbrengen door te gaan
waar ze steeds minder kunnen
wat ze voordien konden

waarom zo zonder meer respecteren
van iemand die zijn bestaan
lang als Übermensch
meer dan de meesten van ons
succesvol kon regeren
zonder wanhopige uitzichtloosheid
waar Louis-Auguste Blanqui van schreef
of is dit de variant van het ik-tijdperk
op Robespierre’s stelling en uitwerking
van zijn dilemma Fraternité, ou la Mort
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

zeg maar kees

zeg maar kees
de meerdaagse hooikoortsverwachting
van Frederik van Eeden
psychiater dromer auteur poëet
tachtiger met roepnaam kees
was hermeneutisch onder behandeling

gebogen werd zijn oeuvre herlezen
op zoek naar de rol van zijn neus
vanuit de vraag wat doet hem de geur
daar hij jong zijn reuk verloor

kees stond minder alleen
dan men veronderstelde
door zijn geklaag en gezeur

ook zijn karakters en romanhelden
blijken namelijk tijdens zijn vakantie
door ontstemming mee te hebben geleden

zoals ik het nu zie
ben ik ze op het spoor
hij stalde ze in Walden één
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Onder de platanen

stel je voor
W.F. Hermans met zijn hondje
sans doute max geheten
zie ze samen op de boulevard
de fameuze schrijver gromt
maxxie blaft naar den passant
dat wil zeggen heren met pantalon
vrouwen alleen met paardenstaart

na de kiosk sur la place
in spoed naar het terras
de schrijver doet zich te goed
aan koffie met een glimlach
achter breed uitgevouwen nrc
terwijl hondje geschoren benen likt
van een dame die dusdanig schrikt
dat haar kopje valt en breekt
zij gilt de krant raakt in een deuk
hij hoest slijm en dooft zijn peuk

de bediening komt en spreekt
streng wrijft met een doekje
veegt brokken en schilfers
met stoffer op blik
hermans staat op met enig misbaar
plakt ze meteen weer aan elkaar
volgens de regels van het boekje

ze vertrekken al kleurt de lucht grijs
ze houden het droog geheim van parijs
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Wie zou niet..?

wie zou niet
in een notendop gedropt
met moderne wereldliteratuur
uit willen varen en verkassen
wijd over grote plassen
naar ver over de einder
bij storm of zelfs oceaan
lees je door terwijl alles sopt
ter hoogte van de evenaar
zie je drijven een liaan
je denkt droog pak maar op
voor als ik ooit pauzeer
ideaal als bladwijzer
die sliert blijkt echt te zwaar
je voelt ik disequilibreer
laat los maar helaas te laat
je rijst met je gewicht ten top
zodat je voorover slaat

het slot is leerzam wrang en zuur
want je zou nu willen schrijven
ik zie mijn notendop wegdrijven
tot de naad vol werelditeratuur
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Druppelt te Baflo

het regent volgens het weerbericht
in wijk bij duurstede velp en den haag
giethoorn arnhem den ilp beetsterzwaag
baflo heerlen kerkrade en maastricht

men spreekt op de radio van pijpenstelen
op valkenswaard arcen weert en tilburg
roermond oldenzaal joure valkenburg
gouda gieten bemmel en vele edele delen

het komt met bakken naar beneden
te honselersdijk roozendaal ameland
texel altena kijkduin best loon op zand
schin vroomshoop dieren en rheden

het is kurkdroog tussen voorst en voorst
normaal is die baronie het natst en goorst
nu heeft men significant meer gebed verzet
knielend via de Heer daar het feest gered

massa's zoeken de blije intocht allerwegen
met zang en hoorngeschal door alle lanen
voor de weledelgeboren AAACEEGEE vianen
die muizen piepend vertolken zal met regen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

W.F. Hermans en de uitputting

 
de slag om uitputting
bij lezers in publieken
brengt uiteindelijk de cesuur
tussen kleine en grote literatuur

Dit is achteraf
als vrij compleet
waar aan te te merken
als men dat afmeet
aan het aantal langdurig zieken
met een verhoogde sterfkans
door de lezing van verzamelde werken
van de schrijver W.F.Hermans

Terwijl bij de auteur Harry Mulisch
vrij algemeen toch het gevoel is
dat men al lezend verkwikt op reis is
naar rietsuiker met toedeloemeisjes

In de breedte wordt door hem meer gestut
dan naar de kritiek aanneemt echt uitgeput
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Doukipudonktan zegt mijn lief

rijm
ze woont maar vrij zeker niet in zwitserland
hetgeen wel aan maar niet waar te nemen is
door springerigheid blijft namelijk ongewis
waar ze bij mail of telefoon exact uit hangt

sprekend herkenbaar aan haar hartelijke lach
twee borsten breed hippend gul qua postuur
veel in beweging met neiging tot avontuur
ze snikt als de lijn breekt voor het harde gelag

ééns in levende lijve door mij te aanschouwen
stapte uit auto’s prompt binnen met grote zin
ging snel uitgekleed rechtstreeks mijn bed in
waar ik fluks bij kroop om met haar te trouwen

dat kon niet ze sprak nee ben al getrouwd
op haar rug nam ze mij toen eerst stil waar
waarna ze zich slingerde in woord en gebaar
in korte tijd is toen veel hevigs verstouwd

tot zij opstond niet omdat het haar niet geriefde
eerder om zich te kleden wegens een knoop
en wel die van mogelijk vlak en goedkoop
waarbij ze mij nog in haar toonaard geliefde

ze vertrok schielijk per vliegende schotel
wel na met vet linkse oogopslag innig tongen
waarbij ze sprak wat voelt het nu uitgezongen
maar dubbel dus eigenlijk hotel-de-botel

verbluft vraag ik mij nog steeds af hoe ze heet
dagelijks staan we innig veelvuldig in contact
vaak zo onstuimig dat haar broek er van afzakt
we gaan plat met veel jeuk in het zweet

als u mij vraagt om waarachtige karakteristieken
dan zeg ik vol wellust eigen zinnen geen retro
lief manipulatief als lieve zazie in de métro
in de verleiding veel prikkel met teder in pieken
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

HALLO

sprak ik vanavond tot een man
oud klein grijs gedrongen
op het VSB Poëzieprijsfeest in De Rode Hoed
bent u niet de dichter Louis Th. Lehmann
die ik zo bewonder
vooral om zijn zeggingskracht
waarachtig gevarieerd en heel bijzonder

hij draaide zich om
en ik stak schielijk mijn hand uit
terwijl hij aarzelend ja schudde
en daarbij licht verstoord keek

zacht bij stem vroeg hij breekbaar
welke dichter ik wel niet was
waar hij mij kon lezen
waarom hij mij niet kende
een gemis van hier tot daar
aangezien ik duidelijk zo beroemd was

hier nam het gesprek
een onverwachte wende
ik stamelde dat ik wel dichtte
maar dan als amateur
niet in druk maar meer internet
terwijl ik verlegen naar hem lachte

toen sprak hij streng en boos
alle dichters zijn amateurs
dat staat volslagen los
van techniek of zeggingskracht
en vertrok met een wegwerpgebaar
ik dacht hij heeft gelijk
het is gewoon waar
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Blad van den Eijkelboom


Met een leeg gemoed
hoeft men niet te onthechten
van wat binnen kroelt en woedt
woorden kunnen vrij
geheel eigen op een rij
cliché’s worden gesmoord
het ambacht opent die poort
zo sprak Jan Eijkelboom
dordts poëet met zekeren schroom
want verder zweeg hij heel kies
over de inhoud juist precies

als hij van geheime regels weet
dan is hij heel discreet

...het secreet...
 

Toelichting:
Hij sprak: "Dichten is niet zozeer een gevoelsuitstorting, maar een ambacht' en 'de amateurdichter denkt ten onrechte dat als het gevoel maar echt is, het gedicht vanzelf ook echt is'
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Jos' kwintensens

↑ Terug naar de berichten