Naar de inhoud

Jos' kwintensens

Dichterlijke schrijfselkes voor contactonderhoud met de tijd en mezelf
akke.beakke.be

Categorie: Familie

Hou je schoenen aan
stond in mijn email
van de wedstrijdsecretaris
ik dacht weet die gast veel
schoenmaker blijf bij je leest
eigen branche gaat altijd voor
al bundy viert zeker feest
pas later drong tot mij door
die vogel is voor ‘t leven archivaris

vannacht in mijn droom
was ma er even weer
met favoriete gezegdes
de appel valt niet ver van de boom
waar een wil is is een weg dus

ze zei ook weet je niet meer
als het een te groot paar is
krijg je nu tot vermaan
er naast te gaan lopen
mischien kun je ze morgen aan
dan hoef je geen nieuwe te kopen

weet u nu wat waar is
het loopt zo raar door elkaar
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

broertje

rode wijn steeg me zeker
al vroeg naar het hoofd
al vier anderen in de nominering
dirk noemt de verkeerden
krijg me nou de vinkentering
ben ik nu echt al maf
jaap lacht geamuseerd
inderdaad nu je het zegt
zijn brief helegaar niet gelezen

en dan moet mijn broer zo nodig
vraagt waarom moet jij altijd
tot op de laatste punt komma gelijk hebben
heb je geen respect voor waarheid
je verzint steeds iets nieuws erbij
jij bedrieglijke fantast

onzin de mens moet kunnen fantaseren
om ruimte
voor feiten te creëren
mijn broer wordt nu even stil
trouwens juist grote fantasie
dwingt de mens al vroeg zeg ik
harde feiten te onderscheiden

gelukkig is mijn zus er ook nog
afgedropen bij het stoplicht
toevallig bij de molen
komt zij mij achterop gefietst
laat je niet kisten
vroeger had je ook altijd
al gelijk
daardoor schrijf je gedichten
toch
zij lacht hard en ongegeneerd


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Ik sta stil

 
ik lees stil je zerk
gekeerd naar het pad
je bemodderde bloemen
in een gestut perk
niet dat het echt helpt
de regen spoelt
het zand rondom af
je steen glijdt
rechts naar beneden

misschien sta ik nu op je tenen
jij daar met je kaarsrechte
nooit te doorgronden werklijf
troosteloos bekneld
ruimte ze moeten woekeren
je bleek precies uitgeteld
voor een miezerig hoekje

ocharme ze draaien je al weer
geen doen je vond al geen rust
leven heel alleen laatst een must
dan is hier gewoon geen plaats meer
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Spreuwendans met broer

we fietsten richting
richting waterwingebied
mijn thuis zoals ik u reeds schreef

ineens was daar stil hangend die bal
boven een met struiken begroeid dal
dat meestal vol water staat
zodat het voor vele onbekenden
voor meer doorgaat

mijn broer zei kijk gauw
zelden zo mooi daar die spreeuwendans
ik zei spreeuwenbal
kerel maak dat de kat wijs
wijzend naar die bal
die inmiddels geen bal meer was
maar een luchtvlek
beweeglijk verplaatsend reformerend
maar altijd gesloten
vloeibaar in rondingen

het was weergaloos
mijn ongeloof dat het spreeuwen waren
werd onmiddellijk beschaamd
ik had het nog niet gezegd
of de vlerken begonnen
raspend te 'tsjierrr'en

typisch deze jatmoos
van de druiven van mijn vader
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

continuïteit

als toekomst muziek is
dan is de mondharmonica van vader
in goede handen
bij mijn zoon die er op speelt

misschien met vaag besef al
ik weet het bijna zeker
van melodieën die versterven
als er geen liefde is
die ze voor vast inbeeldt

van herinneringen
van los staan van elkander
in omstrengeling die onwaar was
omdat de toekomst
dagelijks wordt verspeeld
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

vader was geen spreker

Mijn vader wroette aardappels hier

in De Bonnen polder leegten

zonder einder ogend op dijken

pal achter de Waterweg

die voor altijd Nieuwe zal heten



ik klein kind mocht mee om toe te kijken

zag paarden onrustig galopperen in de wei

hem verregend in zijn manchester zweten

knollen schuddend - de klei wilde er niet af



mijn lieve vader was er niet meer bij

hij stond toen op het punt te vloeken

hield zich in om zijn god niet te verzoeken

niet ver van hier stilt het rond zijn graf


onderweg schrok ik uit gepeins

dat hij veel niet voor zijn lol deed

dat hij met onze vauxall victor

zo ongekend hard wild terug reed
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Schoon schip

twee boerenzonen waren als water en vuur
hun bloed kolkte zodra ze elkaar zagen
steeds bang voor of zelf in hinderlagen
maakten zich alledag het leven zuur

los van elkaar sloegen ze in vinkeveen
twee tweelingzussies schoon aan de haak
ongewild kwamen zij in een gemene zaak
twee eeneiigen voor elk nog één alleen


omdat hun liefjes niet waren te onderscheiden
sloten de twee onzeker met wie zij vrijden
als zwagers in gewetensnood maar herenvrede

zij werden dikke maten alle leed leek geleden
hun kinderen voelden zich echter vies genomen
bij de prik om hun vader te weten te komen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

hoorntjesdrager zet gemene val

 
wij speelden vroeger elke dag
dramatisch stukken in de salon
die ik ter plekke zelf verzon
met zeden van katholieke inslag

favoriet was ‘aan gekken geen gebrek’
onbeperkt aantal rollen om te acteren
immense vrijheid om te improviseren
met de biechtstoel als mijn regiestek

speciaal onthaal kreeg buurmeisje marjan
met haar speelden we ‘vrouw uit de knel’
we deden in de hal dan saam het overspel

mijn broer werd bedrogen als haar wettige man
schlemielig maar hij zocht het later hogerop
ik solliciteerde en hij verkocht mij dan een schop
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Moeder ziel alleen

mijn moeder alleen 
mijn moeder
ik bezocht mijn moeder
in de kliniek
wij wandelden naar buiten
met mij mocht ze van de afdeling
zij was breekbaar en uniek
mijn moeder was ook ziek
mijn moeder was vaak ook helder
zoals ik

hoe ziek
wilde ik het weten
zeker wel
ik zal het nooit weten
ik zit met een geweten
om veel mee te praten
over nooit in te vullen gaten
ik word dan echt kwaad
ik ga dan eten
heel veel eten
om te soezen en vergeten

pas kwam ik langs de kliniek
de perkjes het gras de gebouwen
zusters wit gevouwen
psychiaters druk nooit tijd
met pillen het gaat goed dag
die oude mevrouw is er misschien nog
met de gefixeerde schrikogen
de joodse liederen
als ze mij zag zich ontblootte
op mij wilde springen
mijn moeder zei buiten
dat ze het binnen niet konden horen
jos hier
hoor ik toch niet bij

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Ik neem mijn verlies

 
bijna klaar met scrabble te Poppendamme
werd het weer mot met die broers van me
dit keer rond de Kardinaalsmutsvuurzwam

deze kleine gaatjeszwam
groeit aan de stamvoet
buigt donkerbruin voorover

je herkent ze aan de hoed
maar de sporee kleurt geel
poriën daarentegen kaneel

de dikke Van Dale niet in huis
zijn woonstee was toch Sluis
potdikkeme daar ook vlakbij

nu won ik weer niet want oliedom
ze gooiden gewoon het bord om
ik had de nakijk in de letterbrij

het is allemaal altijd extra ordinair
elk jaar zijn ze sportief zekers weten
als ik win zijn ze het ineens vergeten
komt weer lekker puh niet reglementair

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Jos' kwintensens

↑ Terug naar de berichten