Categorie: zang en podium

Een mooi intiem gedicht

komt uit de inktviszwam

die met zijn discus

uit het duivelsei

- een huidig balletje - losbreekt

Waarbij als jij de lens richt

op wat dieprood binnen

er vlezig en vochtig picturaal

golven vulva met clitoris

zodanig ziet uitspringen

dat jij vermits fatsoenlijk vrijgezel

met heterohunkering

meteen plat gaat

Mijn neef is ervoor op therapie gegaan

Die kloothommel kon de slappe hap niet aan

hij zapt nu flink omgeturnd

- als-ie er weer één ziet -

meteen weg

naar groene knolamaniet

kleverig en zwaar giftig

Al zegt hij zwamerudiet

valt reuze mee

men hoeft niet meteen dood

met gemalen konijnenhersentjes

in limoenjam op het brood

bij smachtende lipjes
met sluier in tipjes
mocht ik raden
waar zij was made

haar tongval verraadde
dat zij was made
tussen Alke- en Hoogmade
van eier en zaden
uit Imstenrade

de vraag uiteraard waarom nog nooit nu wel wij van zee afgeleid over het rechte dijkpad met zicht vanuit den hoge op vernielzucht nieuwbouw doorzonwoningen kris kras garages in wit grijs steen nieuwe barbarij de geest verdreven uit ruige binnenlanden later ging ik vreemd op kijkduin het strand een verlaten landschap wild kolkende golven kreken een bord verbood een man zei granaten als je niet verzuipt dan ontplof je ze komen je niet opvissen eenmaal in stukken gereten dat stelde me gerust de mensen verwarmd in hun huizen ik huiverend hoog op duin was weer thuis dit was mijn kust

Opgenomen in De bundel 'Haarlemse Dichtlijn'