Maandag 19 maart 2007
Hier spreekt een bok
| ontrouw stemt bokkig |
|
| ineens is het over en uit je ziet het aankomen je denkt mijn vrouw is de trein je zag er al vele komen en gaan die je moest hebben stond altijd piepend stil jij bleek gewoon daar te staan je riep schalks jou moest ik hebben maakte fluks een jong sprongetje ze lachte gedwee voor ons twee eenmaal gezeten zei je en toen was er koffie ze voelden dan praktisch en veel nut op een dag stond de koffie stil je rook alleen schone was ze ging jong nog en kras de tijden liepen uit de hand er is geen peil meer te trekken het ontbreekt nu aan diepgang voor het betere handwerk deuren klappen dicht juist in tijden van lekken in betere gesprekken ze nemen al in het begin afstand met buien en behoud van hun baan verblijven vaak elders je humeur gaat er aan je drinkt van alles behalve water in de kleine uurtjes zak je onderuit je soest naar steeds later als je nog wat hoort zijn het kriebels maar nooit waar vaag adieu dan per mail kerel hou je haaks en we zien wel einde boodschap je haalt adem met een inhaler denkt hoeksteen ze laten me stikken je slikt het niet waar zit de de knop aangesneld hoor je van verre fluiten thalys intercity deuren die sluiten dus blijf je lang op in de salon voor signalen dicht bij of ver weg haalt zaterdag gewoon cadetten beleg maandag was wasdag nu baaldag je voert de eenden met brood in het park mopper je stuk verdriet je weet toch nog wel hoe zeer ik je verafgood |
|
Geschreven door Jo(anne)s M Zuijderwijk om 00:00
Reageer op dit bericht