Imago| de winter was nog niet voorbij of we zaten al weer in de lente tijd om mijn imago op te poetsen gelijk de vogels en de koetsen in wat heet de poetsmaand mei breekbaar maar wel met glans greep ik de eerste beste kans om het publiekelijk te testen in scherven en gruzelementen lig ik nu te blinken bij de resten |
|
Nummertje met Hein
| |
|
| op de dam dacht ijzeren hein ook al is thuis goedkoper ik blijf een kroegenloper op dus naar het rembrandtplein hij wrong zich op lijn negen tussen een keur aan wijffies met weinig om d’r lui's lijfies ter wrijving niks op tegen hij sprak ik voel hoor zie veel drang uit de provincie geniet met mij het levenslied helemaal van de betuwe gekomen voor nummertjes uit hun dromen luistert 't namelijk zo nauw nog niet |
|
Wij fijne noorderlingen| waar ook ter wereld in onze kolonies neukten onze mensen geil en opgewonden vele inheemsen zonder besef van zonde in hun daad alles behalve xenofobisch niet dat het op papier staat wij en die inlanders hadden het land wij voor onszelf de burgerlijke stand het zaad kruipt waar de vrij gaat men ziet waar wij kwamen vaak nu toch nog onze namen gewoon die van toen de dader neem nu bij voorbeeld op ceylon een vrouw genaamd pietvanson voelt van ons door onze voorvader |
|
onrustig in de gelederen| komt u ook zo onrustig en onhandzaam over in de dagelijkse omgang voor het gebruik met besef dat uw ik niet past bij de bescheiden omvang van de hersentjes dat uw stuursignalen kant noch wal raken met veel beweeg en wrijving in de onderliggende delen houen zo we zijn beide vandaag weer ook onszelf naar geheugd en verwacht zal dat niet gauw vervelen |
|
hoorntjesdrager zet gemene val| wij speelden vroeger elke dag dramatisch stukken in de salon die ik ter plekke zelf verzon met zeden van katholieke inslag favoriet was ‘aan gekken geen gebrek’ onbeperkt aantal rollen om te acteren immense vrijheid om te improviseren met de biechtstoel als mijn regiestek speciaal onthaal kreeg buurmeisje marjan met haar speelden we ‘vrouw uit de knel’ we deden in de hal dan saam het overspel mijn broer werd bedrogen als haar wettige man schlemielig maar hij zocht het later hogerop ik solliciteerde en hij verkocht mij dan een schop |
|
supertrage kassa met afleiding| is er anders dan weemoed onzekerheid ijdele hoop en wanhoop vroeg ik mijzelf af verzonken in gedachten toen haastig aangeschoven om een tijd te wachten ongeduldig in een rij ik haar opeens zag midden in de hema ik rende van die kassa langs wenkbrauwen bij de pasta en het kindergoed ze keek licht geschokt daarna blij bij mijn aankomst hoewel lichte spot zit er altijd bij begrepen in ogen die knijpen ik sprak het is nu spannend hoewel kantje boord die tekst nou ja je kent mij haar ogen lachten ja zei ze inderdaad een tikje vulgair hoort er bij jou altijd bij waarna ze zonder mij heel vrolijk werd even later stond ik weer in gedachten vol van haar te wachten achteraan de stoet met afgeprijsde zalmfilet indische gehaktballetjes om mee te pingpongen terwijl ik toen ook nog dacht wat is de wereld mooi en goed ik hoor er echt wel bij zij het in de rij mooi wel half zacht |
|
driehoekje wil wat| het is maar goed dat de aarde rond is stel de bol was plat kaptein karel kortland van ontspanning in het spant gevoelig voor vagijn en rok boven dat al voor aanlok in hemels verre vergezichten hij voer door zeeën grif recht toe recht aan op de bodemloze af om één tel er vanaf te zien klaar onder te gaan in een ruimtelijk graf de man is zo aquatiel dat ’n dagje doggersbank gister hem al teveel viel hij riep tij voor vertrek alle boenders aan dek pomp leeg de kamelen wind op die kardelen we gaan ankers lichten stevenen rechtstreeks af op het bermudaga |
|
raapklaar balletje| raapklaar mijn balletje | |
| op straat kleefde de bal geheid als gelijmd aan mijn voeten die hooguit voor de schijn af en toe bewogen ik wachtte net zo lang tot de keeper bedrogen in mijn schijnbeweging trapte spel op straat en strand werd voorgezet in clubverband mijn benen trilden bij het debuut ja hoor in de zevende minuut was ik iedereen eindelijk voorbij kwam helemaal vrij alleen voor de keeper mijn vader achter de goal zoals hij nog vele jaren met verjaardagen verhaalde telde hem al als mijn eerste officiële doelpunt vóór ik het echter wist rolde voor de eerste keer voorzover men kan herinneren het lederen geval zomaar van mijn voeten om rustig te laten rapen leek wel een terugspeelbal het vrijheidsgevoel vrij voor het doel was van de schrik voor het bindende karakter van de voetbal wedstrijd wreed in de knop gebroken het kwam later nooit meer goed met alles wat door binding moet |
|
Geachte Redactie Vroege Vogels| U zendt mij zojuist een foto met boven op elkaar twee kikkers die doen het ja benoemt ú het maar en dan ook nog van achter zodat de ene over de ander heen ook naar de grond kijkt zodat je eigenlijk denkt wat zien ze daar dat ze het niet gewoon doen vraag is meer specifiek die onderste zeg het vrouwtje aangenomen dat ze natuurlijk doen je moet van het gezonde uitgaan zolang je er niet onder uit kan van kwaker tot vlies oranje uitziet dat u dan zegt misschien heikikkers terwijl mij dus juist opviel dat die onderste het vrouwtje dus er precies zo uit ziet als mijn man als hij uit onze sloot thuis komt waar hij zich elke dag dompelt niet alleen oranje doorlopen dat zou me niet ontrusten nee ook met die bolle ogen waar de honden zal ik maar zeggen geen brood van lusten ik weet ik klink knap bezopen maar stante pede geen woord gelogen hij gaat ook steeds meer glanzen hij zal toch niet in onze wateren een beetje met kikkers voor echt liggen te stanzen |
|
Ha Ja| pikante trianka | |
| heer gaat schuddend staan ik word onthand door zwellichaam gewekt door blikval kijkt die stoot inhalig teef hoe willig veelmalig hees bij stem zoomt uit likbaard voorvoelt pennelik zij spreekt strings ontfloerst potje smelt romig mijn vleze versier me in deze streelt dweeps mijn geval toont vroom vlerks onschuldig heuvel voor mijn snuit hoor haar soppen volle maan schuif in voor den klik |
|
mierzoet druipt het lentesap
| |
|
| lente schroeit heuvels tong smelt bij bloei der kroosjes fris dauwen roosjes was eerder lente schroeit heuvels tong smelt bij bloei der kroosjes nat bedauwde roosjes kroosjes zijn(of waren) kleine groene pruimpjes, ze smelten op je tong; ik weet het want mijn opa en oma ver weg van de bewoonde wereld zonder telefoon etc hadden een boompje en alle kleinkinderen waren er verzot op; wat ik toevallig ontdekte is dat alle pruimen tot de familie der rozen worden gerekend evenals het japanse krentenboompje Bonusvraag: wie herkent zijn eigen naam in deze stanka? Hij of zij krijgt vanmiddag een drankje naar eigen keuze met medeneming vam paspoort of rijbewijs ter overtuiging. Voorts wordt een inhoudelijke reactie verwacht. En dan van mij in Americain op het Leidseplein in Asd Voorbehoud: om reden van gefundeerde kritiek kan het vers vervormen en bij lawines zelfs van het scherm verdwijnen; |
|
Doukipudonktan zegt mijn lief
| |
|
| ze woont maar vrij zeker niet in zwitserland hetgeen wel aan maar niet waar te nemen is door springerigheid blijft namelijk ongewis waar ze bij mail of telefoon exact uit hangt sprekend herkenbaar aan haar hartelijke lach twee borsten breed hippend gul qua postuur veel in beweging met neiging tot avontuur ze snikt als de lijn breekt voor het harde gelag ééns in levende lijve door mij te aanschouwen stapte uit auto’s prompt binnen met grote zin ging snel uitgekleed rechtstreeks mijn bed in waar ik fluks bij kroop om met haar te trouwen dat kon niet ze sprak nee ben al getrouwd op haar rug nam ze mij toen eerst stil waar waarna ze zich slingerde in woord en gebaar in korte tijd is toen veel hevigs verstouwd tot zij opstond niet omdat het haar niet geriefde eerder om zich te kleden wegens een knoop en wel die van mogelijk vlak en goedkoop waarbij ze mij nog in haar toonaard geliefde ze vertrok schielijk per vliegende schotel wel na met vet linkse oogopslag innig tongen waarbij ze sprak wat voelt het nu uitgezongen maar dubbel dus eigenlijk hotel-de-botel verbluft vraag ik mij nog steeds af hoe ze heet dagelijks staan we innig veelvuldig in contact vaak zo onstuimig dat haar broek er van afzakt we gaan plat met veel jeuk in het zweet als u mij vraagt om waarachtige karakteristieken dan zeg ik vol wellust eigen zinnen geen retro lief manipulatief als lieve zazie in de métro in de verleiding veel prikkel met teder in pieken |
|
Advies voor oudere dames| advies voor grumpy old women | |
| neem nooit een andere weegschaal je krijgt het voor je kiezen waar je toch al gemelijk stond te knorren die platte krengen spreken allemaal andere taal je evenwicht gaat naar de gallemiese neem nooit een andere spiegel je wordt beduveld betaterd je was al opgekalefaterd zat je net lekker in je huid gevulde rimpels van de spuit maar trots in ruiten reflecteren leidt tot ontgoocheld realiseren ik had zin maar het is geweest leven was toen nog een feest neem nooit een andere vent en al helemaal geen jonge bink zoals die in taveerne Versiertel je schrok van help ik zink bij nader inzien toch maar wel maar beperkt tot één weekend je kirt flirt mint nu alledag vaak verwissel je van minnaar met de vorige was je weer klaar bij alle actie ben je nu vederlicht niet meer voor spiegelen gezwicht schat keer toch weer naar je heer hij kent je nog echt van weleer |
|
| jos zuijderwijk | 27 februari 2007 | |
Zweepslag| liederlijk was er festijn met uitreiking der tulpen op mokums zoutkeetplein dames diep in de magnolia heren van het klaproosblad in de olie op hun dichterspad terug weer in hun schulpen daar ging schutter nummer één van Circus Variété Amour Fou goed voor gulden schot met clou ongericht zonder bij te vijlen liefde gaat publiek in pijlen hij schoot toen wild in eigen been ja sprak toen schaags een westfriezin om in de zak te steken het taalgevoel te breken leven is vooral mobilisatie van geleiding van de pijn ook bij stemming met veel zin in min je bent nu immobiel kijk niet zo stom stupéfait geleid je pijn als ijskonijn met coup de fouet |
|
date maakt deuk| heb je al gehoord van Bereisde Roel de hansworst ijsmutst nu voor koek-en-zopie z’n glijbaan oranje bedekt met een spotkopie zo komt-ie weer aan zijn thuisgevoel hij zwaaide gister aldoor op buitenvelderts'laan naar alle autoverkeer dat daar passeerde tot de politie hem pardoes arresteerde alle trams waren in een deuk stil gaan staan bleek bij politionele vragen over zijn gedrag dat hij naar liefde in personenauto’s uit zag van 'n poëte met landkaart gsm sexy bij stem was dat reden tot gijzeling van het trambestuur hij vraagt geduld zijn afspraak is van lange duur bij oranje rent ze echter meteen naar hem |
|
Naaktbloeiers in 't rond| lente zingt eeuwen jong ziet de boer op zijn trekker ooien temerig aan de mekker onder de wol hun lammetjes merels zingen op fluitjes ook de bloemetjes en bijtjes komen er weer vrolijk aan natuur knalt er nu geel uit chinese klokjes in vazen en hagen kleine hoefbladen aan rivier en paden staan beide naakt te bloeien straks weer onder de blâren zullen wij bij ze neervlijen misschien om te stoeien koekelemeien en vrijen kleuren geuren en gnuiven terwijl zij naar ons wuiven |
|
HALLO| sprak ik vanavond tot een man oud klein grijs gedrongen op het VSB Poëzieprijsfeest in De Rode Hoed bent u niet de dichter Louis Th. Lehmann die ik zo bewonder vooral om zijn zeggingskracht waarachtig gevarieerd en heel bijzonder hij draaide zich om en ik stak schielijk mijn hand uit terwijl hij aarzelend ja schudde en daarbij licht verstoord keek zacht bij stem vroeg hij breekbaar welke dichter ik wel niet was waar hij mij kon lezen waarom hij mij niet kende een gemis van hier tot daar aangezien ik duidelijk zo beroemd was hier nam het gesprek een onverwachte wende ik stamelde dat ik wel dichtte maar dan als amateur niet in druk maar meer internet terwijl ik verlegen naar hem lachte toen sprak hij streng en boos alle dichters zijn amateurs dat staat volslagen los van techniek of zeggingskracht en vertrok met een wegwerpgebaar ik dacht hij heeft gelijk het is gewoon waar |
|
Geef mee| overstress voorspel je aan je buitenkant zo zeggen ze je zegt te weinig nee inzicht krijg je van de cursus mee je bent niet voor niks hier aangeland intaker vraagt schrijf eens uit voor mij waar je wel allemaal geen nee tegen zei huishouden man werk school je kinderen vreselijk mens al dat ja moet minderen je was immers duidelijk te sociaal je moet shoppend je contacten schrappen later krijg je thuis alleen de klappen contactarm blijkt je leven te schraal gelukkig is daar ook een shopje voor dezelfde trainers staan voor je klaar ze zijn er om je te helpen niet waar van sloot tot sloot in twee moeites door terwijl het ligt zo simpel als wat ik ken je toch - bij mij voel je geen nee hier sta je te blubberen als een blubberpad je zegt gewoon geen ja je gaat dom genoeg bij mij niet met je jagevoel mee misschien is dat ook wel niet waar ik weet het eigenijk wel zeker maar teveel van het goede verklaart men te makkelijk voor waar |
|
Ik ben gereserveerd| ik ben gereserveerd voor later vraag me niet waarom of voor wanneer dan het is wachten zonder uitzicht op een laatste tram of trein zoveel is wel duidelijk het gaat niet om opstappen nee het moet er van komen ergens vandaan misschien vraag mij niet waarop ik wacht zeker is wel dat het er nog niet is want waarom zou ik anders ik zou potdorie niet langer wachten |
|
Bijzonder| Elke vrouw is bijzonder | |
| want zoals wij allen weten is de ene vrouw de andere niet zelfs als zij vrijwel voor hetzelfde doorgaan onder of zonder lakens maakt niet het verschil elke vrouw leeft onder specifieke vormen hier of daar wat ronder in zones is veel opgedeeld waar men zich niet gauw verveelt neus tepel lippen en het kietelding raken daarbij als zeer bijzonder blijven vaak bij in de herinnering waarden en normen komen meestal aardig overeen je voelt ze eerst als meetlat later hevig eerst in ’t debat tot ze in oecumene echt gaan leven men wordt dan fijn gewreven vol overgave en van top tot teen |
|