Echt wel.....| Sinds Rilke is waargenomen als ik-figuur in mijn dromen blijkt die dichter aanzienlijk lichter dan Marsman en Ter Braak deden voorkomen |
|
Mekka| een vrouw van zesentachtig jaren uit Amsterdam’s Indische buurt was aldaar levenslang verzuurd zag na Muiderpoort slechts gevaren zelfs nes en rokin bleven op afstand wantrouwen maakte de hele wereld vreemd Het Parool noemde haar triest ontheemd als kersverse iglo-eksima in ons land geloof me gister op het Leidseplein bij Eijlders was er weer zo één vrouw krulletjes deksel op het hoofd één keer maar in Rotterdam en Den Haag waar ze onvrij van wil was aangekomen daar schielijk van haar eer beroofd zo vies trok haar gezicht erbij dat ik zei het lijkt Napels wel begon ze plotseling te stralen bleek dat het mekka van haar dromen met ontbijt was ze er vaak buitenshuis gelogeerd via haar zus die had met een napolitaan verkeerd ik zei maar niks van ratten maffia die vuilnishoop ook zij heeft recht op thuisgevoel in eigen biotoop |
|
Menselijk gezicht| Benedictus XVI en het 2e Vaticaans concilie dat vloekt op het altaar dus terugdraaien maar dat al te menselijke gezicht van de kerk waar het de prelaat na den preek om gaat is dat men het geloof van zijn achterzijde ten diepste vol overtuiging mag belijden waar hij zich met aanbidding nakijken laat ze kunnen mijn rug op zei de bisschop hardop met een slok op |
|
Therapie helpt| na veel gepsychologiseer kon zelfs hij niet onderuit na grondige inventarisatie ik doe teveel aan ontremming waardoor zelfs intiem met instemming acuut leidt tot polarisatie sindsdien doet hij het niet meer hij zegt gestuurd door de neurose kom ik nog we heel clos maar wijk voor onomkeerbaar zeer |
|
overgevoelig| wat valt het leven toch altijd zwaar ik loop overal over van teer gevoel afstand houden scheelt een heleboel want raak me aan er springt een snaar gister is mijn top tot teen verscheurd een wentelteef per rollator reed me aan zag mijn fragiele wezen heel niet staan in de super en ze is niet eens bekeurd blindelings riep ze kruisend alle paden opzij opzij terwijl ze echt niets laadde zelfs toen ik gebroken op de grond lag normaal zat ik nu onder de rode vlekken door gebrek aan echt menselijke trekken geven zij van contact schrijnend uitslag |
|
Partijtje ongeregeld| de wijsheid van de week kwam uit de koker van een lange afstandsloper zojuist op Schiphol veilig geland oorlog er is helemaal geen oorlog Kenia is nog steeds een rustig land met miljoenen straatschoffies geen school geen werk geen toekomst die grijpen nu de gelegenheid om van zich te laten horen echt een partijtje ongeregeld kwam hij niet omheen op het parcours zijn vrouw bleef achter safe in een wijk met ethnische genoten blank is te kwetsbaar geen identiteit behalve geld hij had stopsignalen opgevangen meteen weer vol vertrouwen geboekt voor over twee weken want waar verblijf je op zo'n hoogte naar adem happend op trainingsstage voor de reserves in de laagten en dan ook nog voor dat geld |
|
scheppers betalen| Zitten dichters graag gezien in dienstverband gelijk studenten en soldaten dichter bij elkaar op de rails tijdens daluren in stiltezones ter vulling van de vele gaten aan de labtop met hun fanmails blij te lezen vrij te reizen op onze vaderlandse sporen, de NS kan het niet laten ze onderweg te storen met geüniformeerde controles op aanwezigheid van vervoersbewijzen Hoe diep hun plan de voyage ook moge zijn doordacht ter bestemder plaatse wordt tevergeefs gewacht Zij berusten onderweg gestrand ongebroken in een misverstand |
|
Ik sta stil| ik lees stil je zerk gekeerd naar het pad je bemodderde bloemen in een gestut perk niet dat het echt helpt de regen spoelt het zand rondom af je steen glijdt rechts naar beneden misschien sta ik nu op je tenen jij daar met je kaarsrechte nooit te doorgronden werklijf troosteloos bekneld ruimte ze moeten woekeren je bleek precies uitgeteld voor een miezerig hoekje ocharme ze draaien je al weer geen doen je vond al geen rust leven heel alleen laatst een must dan is hier gewoon geen plaats meer |
|
Vraagje| als u destijds degene was die op ons hemabloemenkleed zoals toen heel gewoon was voor de liefde lag te stunten omdat ik camparikaters leed met mijn dierbare echtgenote rechts van de Piazza San Pietro terwijl deze man bij de espresso fideel op het rieten mandje paste brieven hield ik in - geen munten waar is mijn annie toch gebleven is zij naar u weet nog in leven ik nuttig nu eenzaam dertig jaar uit mijn eigen expresso-apparaat dat midden in de bijkeuken staat kerk en wet zien ons steeds als paar terecht zodat ik altijd van haar hou zeker bij zoveel innerlijke trouw is het mogelijk op halve krachten zonder reserves te blijven wachten |
|
De tweede dag| het blijft stil buitengaats op straat en werkplaats vanmorgen bij vorst en kou gingen we weer in de vouw met de aller allerbeste wensen van alle verdiepingen tot aan de hoogste baas de hele dag op kantoren kun je nog veel geritsel horen van kranten dikke bijlagen die in de kreukels niet gelezen wel doorbladerd diep van binnen echt storend worden meegedragen |
|