Berichten van 1 maart 2007 tot 31 maart 2007

Zaterdag 24 maart 2007

PSP . . EN ANIMATIE

.

Geschreven door lady x 2 om 00:27 Stuur door

Zaterdag 24 maart 2007

SOMS . . .

Soms lijkt het bitter koud, je hart is als bevroren. Alles waar je zo van houdt, heb je weer verloren. Ook al schijnt de zon, binnen is het…

Soms lijkt het bitter koud,
je hart is als bevroren.
Alles waar je zo van houdt,
heb je weer verloren.
Ook al schijnt de zon,
binnen is het duister.
Al wat zo warm begon,
is nu een stil gefluister.
Je voelt je kil en arm,
er is geen vreugde meer.
Van binnen nooit meer warm,
je ziel die doet zo,n zeer.
Maar dan komt er een dag,
je ziet het licht weer glooien.
Je huilt niet meer, je lacht,
je hart gaat weer ontdooien!

 

Geschreven door lady x 2 om 00:24 Stuur door

Zaterdag 24 maart 2007

REGEN . . .

.

Geschreven door lady x 2 om 00:22 Stuur door

Zaterdag 10 maart 2007

ZONNESCHIJN VOOR IEDEREEN . . .

 Als zonneschijn te koop zou zijn
 Wat zou dat dan goed lopen

 Want iedereen zou dan toch wel
 Een straaltje willen kopen

 Wanneer alles somber lijkt
 en je het even niet meer weet

 Dan denk je , hè ik heb mijn straaltje nog
 En als je het doosje open deed
 dan kwam er een warm zonlicht uit
 Die je hart weer kon verwarmen
 En alle somberheid verdreef
 zodat je het leven weer kon omarmen

 De depressiviteit verdween
 Je leven had weer zin

 Er kwam een lach op je gezicht
 Er was een nieuw begin

 Als zonneschijn te koop zou zijn
 Zou ik dit willen geven
 Aan al mijn vrienden als verjaardags cadeau
 Voor een licht en zonnig leven

 Zodat ook zij net als ik
 Geen tijd meer gaan verspillen

 Aan dagen , nachten somberheid
 Maar . . .  gaan leven zoals ze willen

Geschreven door lady x 2 om 14:41 Stuur door

Vrijdag 2 maart 2007

MOEDERS SCHORT . . .

 
 Het schort van mijn moeder van simpel katoen
Daar wil ik u graag verslag van doen
Het schort van mijn moeder , eenvoudig , niet duur
Zei mij meer dan de hèle Haute Cultuur


Zij legde er `s ochtends het brood tegenaan
Dan sloeg zij een kruis en het snijden kon gaan
Met schort aan heeft moeder de vloeren geschrobd
De appels geschild en de boontjes gedopt


Het schort van mijn moeder . . . en ik kroop er onder
Dan was ik verlegen of bang van de donder
Met moeders schort werden tranen gewist
Want in troosten was moeder een specialist


Op moeders schort zijn vèèl luiers gespeld
De èèn nog niet droog of een ander nieuwe had zich gemeld
Onder haar schort droeg moeder geen dure kleren
Maar klopte wel een hèèl groot hart , waar wij van konden leren


Het brood tegen haar schort , dat is nu heel lang geleden
Het brood van de bakker , dat is al gesneden
Het schort is verdwenen , ik kan nu zonder
Ben niet meer verlegen , of bang van de donder


Toch mis ik wel eens de geborgenheid van toen
Het schort van mijn moeder , van simpel katoen

Geschreven door lady x 2 om 12:33 Stuur door