Archief

In de middag van 10 mei begonnen de Belgische Artillerie met een bombardement op hun eigen fort om de Duitsers te verdrijven, en ook de Belgische infanterie viel het fort aan.  Daardoor werden de Duitsers naar het noordelijk gedeelte van Eben-Emael teruggedrongen.

Leven in de bunker

Leven in de bunker

In de vroege ochtend op 11 mei 1940, kwamen soldaten van andere Duitse eenheden met rubberbootjes het Albertkanaal over en voegden zich bij de Duitse luchtlandingstroepen die terug in de aanval gingen, toen was het einde nabij!

11 mei 1940, 12.00 u, het staakt het vuren wordt geblazen en de Belgische militairen in het fort gaven zich over.

Met 55 man hadden de Duitsers het sterkste fort van België, bemand door 700 militairen tot overgave gedwongen.

Leven in de bunker

Leven in de bunker

Belgische slachtoffers  

23 doden en 54 gewonden

Duitse slachtoffers

6 doden en 15 gewonden

De landing op Eben-Emael was bepaald om 05.25 uur, 5 minuten voordat de Duitse grondtroepen België zouden binnenvallen. De luchtvloot bestond uit 11 zweefvliegtuigen en met 86 manschappen gingen zij het grootste fort van België bedwingen.Niet alle vliegtuigen landen waar ze moesten, maar sloten zich dan aan bij de oprukkende Duitse grondtroepen, buiten deze kleine tegenslagen verliep alles volgens plan tot volledig verrassing van de Belgische militairen in het fort.

De +- 700 Belgische militairen werden volledig verrast, ze hadden een aanval op het dak nooit verwacht en hun stalen koepels en bunkers werden tot bres geslagen door de " holle ladingen ".

De verdedigers van het fort verdedigden zich met man en macht maar konden de omvang van deze aanval niet vatten, ze wisten niet dat de vijand in de minderheid was, en het feit van verrassing kwam hen ook al niet ten goede.