Berichten van Pater Daniel
17/4 Pater Daniel
Meditatie
De Verrijzenis, Beloken Pasen en de Goddelijke Barmhartigheid
De byzantijnse liturgie vierde de voorbije zondag als een hernieuwd Pasen met de krachtige belijdenis van de voorheen “ongelovige” Thomas. In de Latijnse kerk was het de zondag waarop de pasgedoopten, die heel de paasweek in het wit gekleed gingen (‘in albis’), hun klederen aflegden. “Beloken” Pasen komt van het oude woord “beluiken” = afsluiten. Pasen toont de onpeilbare barmhartigheid van de Drie-ene God voor ons mensen.
Wat was de aanleiding voor dit feest?
Helena Kowalska (1905 -1939, Polen) wordt op twintigjarige leeftijd religieuze in de congregatie van Onze Lieve Vrouw van Barmhartigheid, ook Magdalenazusters genoemd. Ze kreeg de naam zuster Maria Faustina. In haar kort leven van 34 jaar heeft ze in verschillende kloosters, in de grootste nederigheid, het eenvoudigste werk gedaan in de keuken, in de tuin en als portierster. Ze wilde een leven leiden van stilte en beschouwing in totale overgave aan de goddelijke barmhartigheid. Ze bad veel voor de redding van de anderen en vooral voor de zielen van het vagevuur. Ze kende een grote innerlijke strijd en droeg ook veel lichamelijk lijden, verbonden met het lijden van Jezus. Aan haar is Jezus verschenen en Hij heeft haar gevraagd een nieuwe beeltenis (een afbeelding) van Hem te maken en de zondag na Pasen te doen vieren als het feest van de goddelijke barmhartigheid. Verder heeft Jezus haar nog een rozenkrans van de goddelijke barmhartigheid ingegeven alsook een noveen.
Omdat zuster Faustina zelf helemaal niet kon schilderen heeft ze een beeltenis laten maken. Na herhaalde pogingen was ze uiteindelijk tevreden. Het is een beeld van Jezus die met zijn rechterhand zegent en met zijn linkerhand naar zijn hart wijst waaruit vele en lange stralen komen in het wit en in het rood. De witte stralen duiden op de zuiverende krachten van de ziel, de rode wijzen op het leven dat aan de zielen geschonken wordt. Wanneer het Hart van Jezus aan het kruis doorstoken werd kwam er water en bloed uit, de symbolen van het doopsel en de eucharistie.Van deze beeltenis zegt Jezus tot zuster Faustina:
“Degene die zich tot de Goddelijke Barmhartigheid wendt, bijzonder door de verering van deze beeltenis, zal zegevieren over al zijn vijanden van lichaam en ziel, want God zelf zal die ziel altijd verdedigen als zijn eigen glorie, in het bijzonder in het uur van de dood. De huizen, zelfs de steden, waar ze vereerd wordt, zal ik sparen en beschermen“.
Paus Johannes Paulus II heeft zuster Faustina heilig verklaard en in 2000 voor het eerst deze zondag ingesteld als het feest van de Goddelijke Barmhartigheid.
Een diepere beleving van het Paasmysterie
Het feest van de Goddelijke Barmhartigheid sluit naadloos aan bij de Byzantijnse liturgie van de tweede paaszondag. De verrezen Christus toont aan Thomas zijn doorstoken zijde, waaruit water en bloed vloeien – symbolen van het doopsel en de Eucharistie. Het is dezelfde Christus die zich later openbaarde aan de heilige zuster Faustina, en dezelfde die wordt afgebeeld met witte en rode stralen die uit zijn Hart komen.
In de loop van de tijd werden in de Kerk nieuwe liturgische feesten ingesteld om aan bepaalde bedreigde geloofswaarden hun juiste betekenis te geven. De heilige Juliana van Cornillon (+ 1258) heeft veel geleden en geijverd voor het herstel van de erkenning van de werkelijke aanwezigheid van Jezus in de Eucharistie. Zo werd het feest van het Allerheiligste Sacrament ingesteld. Het was een lange en pijnlijke geschiedenis maar uiteindelijk werd het geloof in de heilige Eucharistie versterkt en met meer luister gevierd dan voorheen.
Zo ging het ook met het feest van het H. Hart van Jezus, zoals het geopenbaard werd aan de Franse heilige zuster Maria Margareta Alacoque (+ 1690) van Pary-le-Monial en eigenlijk eeuwen eerder al aan onze eigen Vlaamse heilige zuster Lutgard van Tongeren (+ 1246). Het jansenisme deed vele gelovigen leven in angst voor een strenge, straffende God als onverbiddelijke Rechter. Het feest van het H. Hart herstelde het vertrouwen in de liefde van Jezus, die zijn Hart liet doorboren en zijn leven gaf voor ons.
In onze tijd wordt de barmhartigheid van de Vader miskend. Het is de kern van de openbaring van Jezus. Nu de wereld op de rand van de afgrond staat roept Christus, gestorven en verrezen, ons op om ons te werpen in de armen van de Goddelijke Barmhartigheid. De mensenfamilie kan zelf de ellende waarin zij verkeert en waarin zij steeds dieper wegzakt, niet overwinnen. Ook wij kunnen uit onszelf ons lijden niet aan, noch ons eigen kwaad herstellen of onze wonden zelf helen. De omvorming komt alleen van God, die in Jezus mens werd, de kruisdood stierf voor onze zonden en verrezen is. Jezus nodigt ons uit om ons toe te vertrouwen aan de Goddelijke Barmhartigheid, die alles geneest, alles vernieuwt.
Dit feest voegt niets nieuws toe aan ons geloof, maar het leert de diepste waarde opnieuw begrijpen en dieper beleven, nl. dat God liefde is. Het beeld van een God die als een alles dominerende patriarch het geluk en de vrijheid van de mensen beknot is een vals beeld.
De God van de openbaring is als een Vader die leven, liefdevolle bescherming en veiligheid geeft aan ons. Hij is als een Moeder die ons met tedere ontferming omarmt. En Hij is als een Bruidegom die vreugde vindt door ons een te maken met zijn hoogste geluk. Geen enkel beeld van een aardse vader, moeder of echtgenoot, hoe ideaal ook, kan de werkelijke liefde van God ten volle tonen.
Hij houdt zozeer van ons dat Hij ons zijn eigen Zoon gegeven heeft om ons te verlossen. Hij is de verschrikkelijke kruisdood gestorven voor onze zonden om ons te kunnen meevoeren in de heerlijkheid van zijn verrijzenis. Hij heeft ons gered in zijn barmhartigheid. Zoals Jezus in het evangelie spreekt, zo spreekt Hij ook nu voortdurend tot ieder van ons: “Wees niet bevreesd, Ik veroordeel u niet, ga heen en zondig niet meer …”.
Jezus nodigt ons uit:
“Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken. Neemt mijn juk op uw schouders en leert van Mij. Ik ben zachtmoedig en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen, want mijn juk is zacht en mijn last is licht” (Mattheus 11, 28-29).
Hiermee wil Jezus ons de liefde van zijn Vader openbaren. Jezus is niet de kruisdood gestorven om aan een wrede eis van genoegdoening vanwege de Vader te voldoen. Het besluit om de mensheid te redden door de zonden van de mensen zelf op zich te nemen is genomen in het hart van de Drie-eenheid zelf. Alles is gebeurd uit liefde voor ons. In Hem is dit lijden voltrokken. Maar in de Vader is er het medelijden. Daarom wil Jezus ons duidelijk maken welke oneindige barmhartigheid er is in het hart van Vader voor ons.
De zoon in de parabel van de verloren zoon kende alleen zijn lijden en zijn angst. Hij besefte niet welke grote liefde er in het hart van zijn vader was voor hem. Pas toen hij besloot terug te keren en weer thuiskwam heeft hij ten volle de ondoorgrondelijke barmhartigheid van zijn vader kunnen ervaren. Zo wordt ook onze wereld verpletterd door zijn eigen lijden en angst. Ook in ons leven is er angst omdat we de eigenlijke barmhartigheid van de Vader niet begrijpen
Dit feest van de Goddelijke Barmhartigheid is een oproep aan alle mensen. Onze joodse broeders en zusters erkennen dezelfde God als wij, maar velen verwerpen helaas nog Jezus als hun Messias. Onze islamitische broeders en zusters erkennen wel een barmhartige God maar vragen zich veelal in angst af of ze met al hun gebeden wel gered zullen worden. Pas wanneer ze de liefde van Jezus ontdekken en aanvaarden komen ze tot inzicht en rust. God is de Vader van alle mensen.
Laten we samen de Goddelijke Barmhartigheid vieren. Vertrouwen wij ons aan haar toe om van haar alleen onze redding te verwachten.
P. Daniël
2 Apologie: Hoe spreek je met atheïst over Jezus
Historische betrouwbaarheid van de Verrijzenis (III)
Hebben de discipelen de Verrezen Heer gezien of was het een hallucinatie?
Christus is opgestaan, Hij is waarlijk opgestaan. Laten we eerst ons doel herinneren: we proberen al meerdere weken de vraag te onderzoeken: hoe kan ik mijn geloof delen met een agnosticus of een atheïst? Daarvoor moet ik een taal gebruiken die hij/zij erkent, en dat is onmiskenbaar de taal van de positieve wetenschap.
De verrijzenis wordt vaak bestudeerd via de “minimal facts approach”. Deze methode beschouwt alleen die feiten die zo sterk historisch onderbouwd zijn dat ze door bijna alle onderzoekers worden aanvaard, ook door sceptische geleerden. Daarbij wordt niet uitgegaan van de goddelijke inspiratie of onfeilbaarheid van het Nieuwe Testament; de teksten worden eenvoudig behandeld als historische documenten uit de eerste eeuw.
In de vorige delen hebben we drie van de vier minimale feiten besproken: de dood van Jezus door kruisiging, het lege graf en de getuigenissen van de verrijzenis – gebeurtenissen die dus door vrijwel alle wetenschappers als vaststaande historische feiten worden beschouwd.
Vandaag concentreren we ons verder op de getuigenissen van de Verrijzenis en stellen we ons de vraag: was Zijn opstanding reëel, of was het een hallucinatie, zoals sommige sceptici beweren?
Laten we eerst terugkeren naar de teksten.
Op de ochtend van de Verrijzenis gingen enkele vrouwelijke discipelen naar het lege graf … [Daar] zagen ze een jongeman aan de rechterkant zitten, gekleed in een wit gewaad …
… Hij zei tegen hen: “Wees niet bang. U zoekt Jezus van Nazaret, de gekruisigde. Hij is opgestaan, Hij is hier niet […], zeg tegen zijn discipelen … : Hij gaat jullie voor naar Galilea. Daar zullen jullie Hem zien ….” (Marcus 16:1-7)
Diezelfde ochtend verscheen Hij aan Maria Magdalena […] Zij ging het vertellen aan [de discipelen]. Maar toen zij hoorden dat Hij leefde en door haar was gezien, geloofden zij het niet. (Marcus 16:9-11)
De Verrezen Jezus is eerst verschenen aan vrouwelijke discipelen. De Apostelen geloofden hun getuigenis niet. Dat is een begrijpelijke reactie. Wie zou kunnen geloven dat iemand uit de dood opstaat? Toch is Jezus nog meerdere malen aan zijn discipelen verschenen, voordat Hij op de veertigste dag na zijn Verrijzenis ten hemel voer.
Waren deze getuigenissen een collectieve hallucinatie of was Hij echt verrezen? Aaron Brake, apologeet weerlegt de “hallucinatie-theorie:
De meest populaire theorie die sceptici aandragen om de verschijningen na de verrijzenis te verklaren, is dat de discipelen hallucinaties hebben gehad. Dit is het standpunt dat onder anderen Gerd Lüdemann inneemt. Maar een beroep op hallucinaties als verklaring werkt simpelweg niet, om de volgende redenen:
Een fysiek verrezen lichaam
Ten eerste getuigen Paulus en de evangelisten dat de verschijningen van Jezus fysiek en lichamelijk waren. Bijvoorbeeld:
En Hij zei: “… Waarom komen er twijfels op in uw hart? Zie mijn handen en mijn voeten, dat Ik het zelf ben. Raak Mij aan … : een geest heeft geen vlees en botten…”. En terwijl zij het nog niet geloofden uit blijdschap en zich verbaasden, zei Hij tegen hen: “Hebt u hier iets te eten?” Zij gaven Hem een stuk gebakken vis, en Hij nam het en at het voor hun ogen op. (Lucas 24:38-43)
Dit is in feite de unanieme getuigenis van de Evangeliën. Dat is een belangrijk punt, want
“als geen van de verschijningen oorspronkelijk een fysieke, lichamelijke verschijning was, dan is het heel vreemd dat we in de Evangeliën een volledig unanieme getuigenis hebben dat ze allemaal fysiek waren, zonder enig spoor van een veronderstelde oorspronkelijke, niet-fysieke verschijning.”
hallucinaties zijn privé-ervaringen
Ten tweede zijn hallucinaties privé-ervaringen (in tegenstelling tot groepservaringen). Een groep mensen kan hallucineren, maar ieder ervaart hallucinaties op individuele basis.
Ze zullen ook niet dezelfde hallucinatie meemaken. Daarom kunnen hallucinaties de groepsverschijningen die worden vermeld in 1 Kor. 15, de Evangeliën en de Handelingen van de apostelen niet verklaren.”
Joden uit de eerste eeuw verwachtten geen in-het-lichaam verrezen Messias
Ten derde kan de hallucinatietheorie, ironisch genoeg, niet verklaren waarom de discipelen gingen geloven in de verrijzenis van Jezus! “Visioenen van een overledene zijn geen bewijs dat die persoon leeft, maar juist bewijs dat hij dood is!” Dit is een cruciaal argument:
Hallucinaties, als projecties van de geest, kunnen niets nieuws bevatten. Gezien de toenmalige Joodse opvattingen over het leven na de dood, zouden de discipelen, als zij hallucinaties van Jezus zouden projecteren, Hem in de hemel of in de schoot van Abraham hebben gezien, waar de zielen van de rechtvaardige doden zouden verblijven tot de opstanding. En zulke visioenen zouden geen geloof in Jezus’ verrijzenis hebben veroorzaakt.
Conclusie
De hallucinatietheorie schiet dus op drie punten tekort. Ten eerste beschrijven de bronnen unaniem fysieke, lichamelijke verschijningen – geen subjectieve visioenen. Ten tweede kunnen hallucinaties geen gedeelde, groepsgewijze ervaringen verklaren, zoals de verschijning aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk (1 Korintiërs 15,6). Ten derde past een hallucinatie niet in het wereldbeeld van de eerste-eeuwse Joden: zij verwachtten geen opgestane Messias voordat de algemene dodenopstanding zou plaatsvinden. Een hallucinatie zou hen eerder hebben overtuigd dat Jezus in de hemel was, niet dat Hij lichamelijk uit het graf was opgestaan.
Daarmee komen we terug bij onze oorspronkelijke vraag: was de verrijzenis reëel of een collectieve hallucinatie? De historische gegevens – het lege graf, de fysieke verschijningen, de getuigenissen van zowel mannen als vrouwen, en de radicale levensverandering van de discipelen (die bereid waren ervoor te sterven) – wijzen allemaal in de richting van een werkelijke, historische opstanding. Daarom kunnen wij met des te meer overtuiging zeggen:
Christus is opgestaan, Hij is waarlijk opgestaan. En dat is het goede nieuws dat wij, in de taal van de positieve wetenschap en de geschiedwetenschap, delen met agnosticus en atheïst.
3. Kerk en wereld
Volgens een onderzoek van National Catholic Register is er ook in Amerika een spectaculaire stijging van jongvolwassenen die katholiek willen worden, Van de 71 ondervraagde bisdommen zijn er 66 die een belangrijke stijging melden van 50 tot 105 % tegenover vorige jaren. En het is niet alleen bij de immigranten.
Vele jongeren komen uit een erg geseculariseerd midden of uit een gezin zonder godsdienst. Zij vinden dat
« het katholiek geloof een stevig houvast biedt in een wereld die ervaren wordt als chaotisch en relatief”. “De honger naar transcendentie, de schoonheid van de traditionele liturgie en de leerstellige helderheid van de Kerk worden als de voornaamste aantrekkingspunten genoemd”.
Deze jongeren komen niet uit een traditioneel katholiek midden, maar ze kiezen er welbewust voor, soms na een langdurige intellectuele strijd
De Duitse kardinaal Walter Brandmüller, historicus, pleit voor een “hervorming van de hervorming” van de liturgie. Hij vraagt dat beide partijen, de zogenaamde progressieven en conservatieven, hun aanvallen tegen elkaar staken, elkaars goede bedoelingen erkennen en hoofdstuk 2 van het conciliedocument over de liturgie ter hand nemen om de feitelijke ontsporingen te erkennen die niet door het concilie werden toegestaan.
Tevens vraagt hij dat de hervormingen die wel voorgeschreven werden van harte zouden aanvaard worden zonder fanatiek vast te houden aan een bepaalde vorm die de “mis van altijd” zou zijn. Zelf is hij vanuit het protestantisme tot het katholieke geloof gekomen. Hij is ook een van de vier kardinalen (met Carlo Caffarra, Raymond Burke en Joachim Meisner) die aan paus Franciscus enkele bedenkingen (dubia) schreef over diens apostolische aansporing “Amoris laetitia”. Franciscus gaf hen echter geen kans om met hem te spreken en gaf ook geen antwoord. Daarom publiceerden ze hun bedenkingen in november 2016. Nu pleit hij voor het beëindigen van de liturgische strijd.
Zal de waarheid omtrent de covid-pandemie en de zogenaamde covid vaccins in de doofpot kunnen gehouden worden? De Italiaanse covid-commissie wil een systematisch en alomvattend oordeel over de maatregelen die toen werden opgelegd. Als kroongetuige heeft ze iemand met de hoogste autoriteit: Jay Bhattacharya, directeur van het Amerikaanse Nationaal gezondheidsinstituut (NIH) et professor geneeskunde aan de universiteit van Stanford. De verantwoording voor lockdowns of quarantainemaatregelen ontkracht hij helemaal.
Landen (Zweden) en Staten (Florida) die geen algemene lockdowns toepasten hadden beduidend minder sterfgevallen dan anderen. Van de wetenschappers die de “Great Barrington” verklaring tegen de verplichte lockdown tekenden, zegt hij: “Maar wij werden vermoord, vernederd en gecensureerd”. Lockdowns waren onnodig en zelfs schadelijk.
“In maart 2021 was het al duidelijk dat de vaccins de besmetting niet konden beletten”. “Dat alleen een vaccin immuniteit kon verzekeren was een illusie”. En hij besluit: “Gedurende de pandemie hebben de Italiaanse regeringen drastische beslissingen genomen die op ernstige wijze de fundamentele grondrechten van de burgers hebben geschonden. Zij steunden hierbij op zogenaamde wetenschappelijke bewijzen die afgewezen werden door deskundigen”:
Op 9 maart 2026 heeft de Nederlandse advocaat Peter Stassen bij het Gerechtshof in Amsterdam een proces ingespannen tegen Pfizer-CEO Albert Bourla, Bill Gates en anderen. Hij beschuldigt hen ervan een agenda voor bevolkingsvermindering te hebben georkestreerd, vermomd als volksgezondheid.
Hij beroept zich hierbij op het deskundig getuigenis van Dr. Francis Boyle, professor internationaal recht, die in de VS de wet tegen biowapens heeft opgesteld. Nadat Boyle toezegde in dit proces te komen getuigen is hij in mysterieuze omstandigheden gestorven. Zijn beëdigde verklaring zal echter gegeven worden door dr. Joseph Sansone.
Onder de overige getuigen is nog dr. Mike Yeadon, voormalig vicepresident van Pfizer, die de dodelijkheid van de injecties aan de kaak stelt. Het gaat om het al of niet erkennen van een wereldwijde bewuste genocide. Albert Bourla en Bill Gates zijn inderdaad komen opdagen als beschuldigden op 9 april.
1/5 Pater Daniel
Kerk en wereld
Op zondag 19 april 2026 werd in Warschau (Polen) een van de grootste Europese manifestaties voor het leven gehouden onder de slogan “Geloof en Trouw 966-2026”, verwijzend naar de 1060e verjaardag van het ‘doopsel van Polen’, waaraan vele duizenden deelnamen. Deze manifestatie stond onder de hoge bescherming van de Poolse bisschoppenconferentie. Vooraf werden in de kathedraal en in verschillende kerken Eucharistievieringen gehouden.
Daarna vulde een massa mensen het Kasteelplein. Overal werd gezwaaid met de nationale Poolse vlag en de vlaggen van de vele verenigingen voor het leven en voor het gezin, die deze manifestatie organiseerden (o.a. de stichting van de heilige Benedictus). President Karol Nawrocki en zijn aalmoezenier Jarosław Wąsowicz waren aanwezig, alsook Tonio Borg en Marcin Perłowski, voorzitter en vicevoorzitter van de Europese organisatie “One of Us”.
Eerst werden enkele korte toespraken gehouden, waarin o.m. onderlijnd werd dat ieder menselijk leven vanaf de conceptie begint. Abortus is niet immoreel omdat de Kerk het zegt, maar de Kerk zegt het omdat het immoreel is. In het openbare leven wordt soms meer aandacht gevraagd voor de bescherming van honden en everzwijnen dan van kinderen in de moederschoot! Als goed voorbeeld werd verwezen naar Malta waar abortus geheel verboden is. En wat dan indien het leven van de moeder in gevaar is? In de moderne geneeskunde tracht men moeder én kind te redden. Is dit toch niet mogelijk, dan kan men nog de voorkeur geven aan het leven van de moeder, waarbij het kind eventueel sterft maar niet wordt gedood!
Vanuit jongeren groeit een geestelijke contrarevolutie zowel in Europa als in Amerika. Decennialang bleef de religieuze onverschilligheid in het westen drastisch toenemen. De onderzoeken (volgens het wereldwijd onderzoeksbureau Gallup) tonen nu onmiskenbaar het tegenovergestelde.
En het zijn vooral jonge mannen die het christelijk geloof omarmen. Het aantal gedoopten met Pasen stijgt spectaculair. Jongeren gaan merkwaardig meer naar de zondagsmis en de biechtstoel. Dit vindt niet plaats in de parochies die zich “aangepast” hebben aan de moderne tijd, homokoppels zegenen, misvieringen begeleiden met elektrische gitaren. Neen, we vinden deze jongeren in meer traditionele middens, waar alle aandacht gaat naar de authentieke leer van de Kerk en een oude, eerbiedige liturgie gericht op God. Deze beweging is geen streekgebonden curiosum, het is een revolutie van een hele beschaving.
Wat is er aan de hand? Sommigen hebben al onmiddellijk een goed antwoord klaar: jongeren zoeken zin. Goed, maar waarom deze spectaculaire ommekeer nu? Omdat een hele generatie het volledig failliet meemaakt van een zowel burgerlijke als kerkelijke westerse, modernistische, liberale overheid. Opvoeders, journalisten, universiteitsprofessoren, progressieve gelovigen, clerici en bisschoppen leerden allemaal hetzelfde:
de huidige cultuur moet bevrijd worden van de oude, onderdrukkende, strakke moraal. Een objectieve natuurwet heeft afgedaan. Seksualiteit is geen vaststaand gegeven maar een persoonlijke keuze, je bent’ geen jongen of meisje, je bent vrij om man of vrouw te worden, je bent ook vrij om een huwelijksverbintenis aan te gaan met een man of een vrouw. Het afschaffen van de strakke regels van het verleden, de moed om een ‘tabula rasa’ te maken zal ons bevrijden en onvermoede grootse perspectieven bieden!
En dan kwam de klap op de vuurpijl: de sanitaire crisis van 2020-2022. Het was het hoogtepunt of het dieptepunt, zoals de mensheid niet eerder heeft meegemaakt. Nooit heeft de hele westerse elite op zo’n korte tijd heel haar geloofwaardigheid verloren. Het officiële verhaal van een natuurlijke zeer besmettelijke virus, die alleen kan overwinnen worden met de leest drastische middelen, met een vaccin dat veilig en effectief genoemd werd, met lokdowns, het vermijden van contact… blijkt steeds meer van a tot z gemanipuleerd, gefantaseerd. Steeds meer wordt duidelijk dat het hele evenement een bewuste wereldwijde aanslag was op de vruchtbaarheid en de gezondheid van de mensenfamilie vanwege wereldleiders die menen dat er te veel armoezaaiers en ‘nutteloze eters’ zijn die opgeruimd moeten worden.
Op verschillende plaatsen worden hiertegen inmiddels processen gevoerd die vanuit de hoogste instanties heftig worden tegengewerkt, maar die ooit toch de waarheid zullen aantonen
Deze ontgoocheling van onze huidige generatie kan nog verder gestaafd worden met de onthullingen van de zogenaamde Epstein documenten, waaruit blijkt dat de meerderheid van de westerse elite eigenlijk een club van satanisten vormt! Hoe kun je daar nog vertrouwen in stellen?
Een vrome moslim uit Ryad (Saoedi-Arabië), gehuwd en vader van 3 kinderen neemt nogmaals deel aan de bedevaart naar Mecca op de ”heiligste dagen” van de ramadan. Hij is samen met enkele familieleden. Het gebed voor de massa pelgrims wordt geleid door de vertrouwde stem van een rustige, nuchtere imam. Plots valt zijn stem uit midden in een zin. Dan zegt hij: “Ik zie Jezus”. Er ontstaat verwarring en verslagenheid. De man wordt weggeleid en vervangen door een ander die verder bidt. Achteraf wordt gemeld dat er over het gebeuren niet openlijk mag gesproken worden. De vrome moslim uit Ryad heeft echter op zijn hotelkamer zelf een verschijning van Jezus, wiens liefde hem overweldigt. Thuis vertelt hij alles aan zijn vrouw die zwijgend luistert. De spanning wordt voor hem ondraaglijk: uiterlijk is hij moslim, in zijn hart is hij al christen.
Moslims die openlijk gesproken hebben over het gebeuren tijdens de bedevaart, worden opgepakt en krijgen een psychiatrische behandeling. Ondertussen hebben zij die christen willen worden op een geheime plaats een samenkomst voorzien. Met schrik in zijn hart vertelt onze man aan zijn n vrouw dat hij daaraan wil deelnemen. Tot zijn blijde verrassing antwoordt zij: “ik wil meegaan”. Samen nemen ze deel aan de voorbereiding en worden gedoopt. Inmiddels heeft de overheid ook de psychiatrische behandeling van hen die christen willen worden opgeschort omdat enkele psychiaters zelf christen zijn geworden!
