28/4 Wereld stevent af op industriële stilstand en hongersnood - Niburu
28/4 Wereld stevent af op industriële stilstand en hongersnood - Niburu
Volgens voormalig Pentagon adviseur James Rickards staat de wereld aan de vooravond van een grote ramp.
Hij waarschuwt voor een domino effect dat veel verder gaat dan alleen maar dure benzine of diesel.
Door de aanhoudende blokkade van de Straat van Hormuz, die inmiddels de kritieke grens van 50 dagen is gepasseerd, waarschuwen experts voor een domino-effect dat verder gaat dan alleen dure benzine.
Volgens voormalig Pentagon-adviseur James Rickards staan we aan de vooravond van een "industriële ineenstorting" en massale hongersnood in het mondiale Zuiden.
De Straat van Hormuz is de belangrijkste slagader van de wereldeconomie. Ongeveer 20% van de wereldwijde olievoorraad en een enorm aandeel van het vloeibaar aardgas (LNG) stroomt door deze nauwe doorgang.
Rickards wijst op een vaak over het hoofd gezien fenomeen: de varende pijplijn.
Op het moment dat de blokkade op 28 februari 2026 begon, waren honderden tankers al onderweg naar Azië en Oceanië. Deze schepen boden een tijdelijke buffer.
Echter, na negen weken is deze voorraad opgebruikt.
De aanvoerlijnen naar landen als Zuid-Korea, Japan en India zijn nu feitelijk tot nul gereduceerd.
Een wijdverspreid misverstand is dat de economie direct herstelt zodra de Straat heropent.
Rickards benadrukt dat raffinaderijen en industriële complexen geen gloeilampen zijn die je simpelweg weer aanzet.
Wanneer een raffinaderij gedwongen stopt door een gebrek aan ruwe olie, kunnen chemische processen stollen of installaties beschadigen.
Het veilig opstarten van een complex systeem na een "cold shutdown" duurt weken tot maanden.
Zelfs als de eerste tankers morgen weer varen, duurt het nog 30 tot 40 dagen voordat die olie de raffinaderijen in Azië of Europa bereikt.
De meest angstaanjagende voorspelling van Rickards betreft de voedselvoorziening. De Perzische Golf is niet alleen een bron van energie, maar ook van stikstof en nitraten, de basis voor kunstmest.
De blokkade valt midden in het vitale plantseizoen voor veel landen in het mondiale Zuiden (zoals India en Brazilië).
Zonder nitraten uit de Golf kunnen boeren hun velden niet bemesten. Dit leidt direct tot een mislukte oogst later dit jaar.
Waar het Westen vooral kampt met inflatie en economische krimp, kijkt de rest van de wereld aan tegen en tekort aan basisvoedsel.
Naast de analyse van Rickards zijn er een aantal factoren die de huidige crisis verergeren:
Sinds april 2026 is er sprake van een dubbele blokkade. Terwijl Iran de Straat fysiek blokkeert met mijnen en drones, voert de VS een marineblokkade uit op Iraanse havens. Dit maakt diplomatieke oplossingen uiterst complex.
Europa vertrouwde zwaar op Qatari LNG om het Russische gas te vervangen. Door de aanval op de Ras Laffan-faciliteiten in maart is de exportcapaciteit van Qatar met 17% gedaald, wat de Europese gasreserves (momenteel op slechts 30%) kritiek laag houdt.
Zelfs als schepen een gat in de blokkade vinden, zijn de verzekeringskosten voor de vaart door de Golf met duizenden procenten gestegen, waardoor commerciële vaart onbetaalbaar is geworden.
"We kijken niet alleen naar een recessie; we kijken naar het breken van de fysieke systemen die de moderne beschaving in stand houden." — James Rickards.
