2/11 Allerzielen - Uniquely Mary
2/11 Allerzielen - Uniquely Mary
Op 2 november, Allerzielen – een uiterst belangrijke feestdag en zeker geen doorsnee dag voor de zielen in het vagevuur – maken veel, zo niet de meeste, katholieken een ernstige fout. Deze fout is niet slechts van natuurlijke aard, maar van bovennatuurlijke aard; een kwestie waarvoor we zijn gewaarschuwd, niet door zomaar iemand, maar door een ziel uit het vagevuur die een non in haar klooster dringend verzocht om hulp. Tijd is namelijk een cruciaal aspect. Tijd bepaalt ons leven. Als we geen aandacht besteden aan de juiste timing van ets – wanneer het begint en eindigt, wanneer we ergens moeten aankomen of vertrekken – dan kunnen we de hele gebeurtenis in het honderd laten lopen. Maar om deze ernstige fout te begrijpen, moet je eerst inzicht krijgen in 2 november en het belang ervan door de korte geschiedenis ervan te leren kennen.
In de 10e eeuw stelde de heilige Odilo, een abt in Frankrijk, vanuit zijn liefde voor en toewijding aan het gebed voor de overledenen, een feestdag in binnen zijn klooster. Dit volgde op Allerheiligenavond (31 oktober) en Allerheiligen (1 november), gevolgd door Allerzielen op 2 november; een dag waarop gebeden werd voor iedere ziel die zich in het vagevuur zou kunnen bevinden. Ongeveer 300 jaar later werd dit gebruik overgenomen door de gehele Kerk. Het wordt wereldwijd door verschillende culturen op uiteenlopende manieren gevierd, vaak door een bezoek te brengen aan de graven van overleden dierbaren, of door uitgebreide herdenkingsmaaltijden te organiseren en gedenktafels in huis in te richten. Om de ernst van deze grote misvatting te begrijpen, is het nodig inzicht te krijgen in wat zielen doormaken.
Dit kunnen we leren uit een aantal indrukwekkende verschijningen die ons iets zeer essentieels duidelijk maken. Dit is afkomstig uit het leven van de heilige Margaretha-Maria. "Ik heb geleerd van zuster Margaretha", vertelt Moeder Graffier in haar memoires. Op een dag bad zij voor twee personen van hoge maatschappelijke stand die kort daarvoor waren overleden. Zij zag hen beiden in het vagevuur. De een was voor een aantal jaren veroordeeld tot die louteringslijden, ondanks het grote aantal missen dat voor haar werd opgedragen. Al die gebeden en voorbeden werden door de goddelijke rechtvaardigheid toegewezen aan zielen uit families van haar onderdanen – families die door haar onrechtvaardigheid en gebrek aan naastenliefde in het verderf waren gestort.
Omdat deze arme mensen zelf niets meer bezaten waarmee na hun dood gebeden voor hen konden worden aangevraagd, compenseerde God hen op de wijze die wij zojuist hebben beschreven. Ziet u hierin het oordeel van God? Laat me nog een kort verhaal delen om dit punt te verduidelijken. De heilige Margaretha van Cortona, een befaamde boetelinge, onderscheidde zich eveneens door haar naastenliefde jegens de overleden zielen. Zij verschenen in groten getale aan haar om haar hulp en voorbede te smeken. Op een dag zag zij onder anderen twee reizigers voor zich verschijnen, die haar smeekten hen te helpen bij het herstellen van het onrecht dat zij op hun geweten hadden. 'Wij zijn twee kooplieden,' vertelden ze haar, 'die onderweg door struikrovers zijn vermoord.
Wij konden niet biechten of absolutie ontvangen, maar door de barmhartigheid van onze goddelijke Heiland en zijn heilige moeder kregen we de tijd om een akte van volmaakt berouw te verrichten, waardoor we zijn gered. Maar onze kwellingen in het vagevuur zijn verschrikkelijk, omdat we tijdens de uitoefening van ons beroep vele onrechtvaardige daden hebben begaan. Zolang deze daden niet zijn goedgemaakt, kunnen wij geen rust of verlichting vinden. Daarom smeken wij u, dienares van God: zoek onze familieleden en erfgenamen op en waarschuw hen dat zij zo snel mogelijk restitutie moeten verlenen voor al het geld dat wij op onrechtvaardige wijze hebben verkregen.' Zoals u ziet, staat God in zijn rechtvaardigheid soms toe dat een deel van de straf van een ziel in het vagevuur eruit bestaat dat deze ziel geen gebeden kan ontvangen, totdat een bepaald moment is aangebroken of een bepaalde handeling ten behoeve van die ziel is verricht.
Deze twee getuigenissen komen niet zomaar ergens vandaan. Ze zijn afkomstig uit een betrouwbaar en traditioneel werk over het vagevuur. Dit kan niet worden afgedaan als een marginale opvatting. Tot slot bevestigt een boek genaamd Visions of Purgatory (Visioenen van het Vagevuur) deze waarheid door te stellen dat de belangrijkste dag in het vagevuur de herdenking van de overledenen op 2 november is. De zielen ontvangen op die dag enorme vertroostingen, en de weerkaatsingen van dit grote feest verlichten zelfs het grote vagevuur. Dit impliceert dat het grote vagevuur op andere dagen niet wordt verlicht door vertroostingen en de gebeden van mensen. Er zijn drie niveaus in het vagevuur.
Veel verschillende bronnen bevestigen precies hetzelfde. Het laagste niveau is het 'grote vagevuur', daarna volgt het tweede vagevuur, en vervolgens de drempel van de hemel – het laatste en hoogste niveau binnen het vagevuur. Voordat ik de tragische vergissing onthul die door veel katholieken wordt gemaakt, wil ik nog één getuigenis delen over deze realiteit van straf, afkomstig uit dezelfde bron. Volgens deze bron bezoekt de Maagd Maria het vagevuur op al haar feestdagen, waarbij ze telkens een groot aantal zielen bevrijdt. De zielen in het 'grote vagevuur' ontvangen niet de troost van haar verschijning, terwijl de zielen in het middelste vagevuur wel profiteren van deze regelmatige bezoeken. Je ziet dus dat zelfs OLVrouw niet de toestemming heeft om troost te bieden aan degenen die zich in het 'grote vagevuur' bevinden.
Om je mededogen voor de zielen in het vagevuur verder te vergroten – nog voordat ik het laatste deel onthul – is het goed om stil te staan bij een waarheid die niet zomaar door iemand, maar door een kerkleraar, de heilige Thomas van Aquino, is geopenbaard: de vlammen van het vagevuur zijn van dezelfde aard als die van de hel. Ze werken daarom niet volgens een natuurlijk proces, maar fungeren als instrumenten van de goddelijke rechtvaardigheid. Omdat ze van dezelfde aard zijn, kunnen ze een vergelijkbare pijn veroorzaken. En dan is het nu zover: dit is waar je op hebt gewacht. Uit het ongepubliceerde manuscript over het vagevuur: Er staat: "Op Allerzielen verlaten vele zielen de plaats van loutering en gaan naar de hemel. Bovendien hebben op die dag – en alleen op die dag – door een bijzondere genade van God, alle lijdende zielen, zonder uitzondering, deel aan de openbare gebeden van de Kerk; zelfs degenen die zich in het 'grote' vagevuur bevinden."
Heb je het gehoord? Op 2 november, gedurende die 24 uur – daarom heet het ook 'Allerzielen' – kunnen alle zielen in het vagevuur gebeden ontvangen. Op andere dagen is dat slechts voor een deel van hen mogelijk. De grootste fout die de meeste katholieken maken, is daarom om deze dag als een gewone dag te beschouwen, alsof hun gebeden op deze dag hetzelfde zijn als op andere dagen van het jaar. Dat zijn ze niet. Dit is de enige dag van het jaar waarop – ongeacht wie je bent op aarde of wie zich in het vagevuur bevindt – jouw gebeden elke ziel in het vagevuur kunnen bereiken en beïnvloeden. Zonder enige beperking. Omdat dit waar is besteed vandaag dan meer tijd aan gebed dan je normaal zou doen. Zeg afspraken en vergaderingen af; maak van vandaag een dag die volledig in het teken staat van gebed. Dat is wat ik doe. Wij zouden allemaal hetzelfde moeten doen.
NOOT: Pas wanneer onze klok morgenmiddag dinsdag om 13:00 uur slaat, bereikt die allerlaatste zone middernacht en verdwijnt 2 november definitief van de aarde.
