Heidense goden

MARXISTISCHE REVOLUTIE: De werkelijke reden waarom paus Leo Gaudium et Spes predikt - The Remnant Underground - Met dank aan Martine

Paus Leo's gebedsintentie voor september voor "de zorg voor het water" en zijn catechetische

reeks over de documenten van Vaticanum II, in het bijzonder Gaudium et Spes. Wat is de connectie

De directe connectie tussen de gebedsintentie en de catechese ligt in de theologische visie op de relatie tussen de Kerk en de moderne wereld.

Tijdens de wekelijkse algemene audiënties startte Paus Leo XIV een nieuwe reeks reflecties over de pastorale constitutie Gaudium et Spes van het Tweede Vaticaans Concilie. Tegelijkertijd vroeg hij in zijn gebedsintentie voor september aandacht voor "de zorg voor het water".

De inhoudelijke verbinding verloopt via de volgende punten:

* De Kerk in de wereld: Gaudium et Spes stelt dat de vreugde, de hoop, het verdriet en de angst van de hedendaagse mens — in het bijzonder van de armen — ook die van de Kerk zijn. Paus Leo XIV gebruikt dit document om te betogen dat christenen geen "onbewogen toeschouwers" mogen zijn bij wereldwijde crises. Het beschermen van levensnoodzakelijke hulpbronnen zoals water is daar een concreet voorbeeld van.

* Ecologische bekering en gerechtigheid: In zijn boodschappen (onder andere voor de Wereldgebedsdag voor de Zorg voor de Schepping) koppelt de paus milieuschade direct aan menselijk lijden. Hij stelt dat klimaatverandering en de uitputting van grondstoffen zoals water leiden tot ongelijkheid, armoede en migratie. Volgens zijn catechese over Gaudium et Spes is de zorg voor de schepping daarom een pastorale plicht en een daad van christelijke naastenliefde.

Waarom traditionalisten hier kritiek op hebben
Voor traditionalistische commentatoren zoals Michael Matt (The Remnant Underground) vormt deze overlap juist de kern van het probleem. Zij redeneren dat:

De focus op aardse problemen (zoals de watervoorziening en het klimaat) voortvloeit uit de "antropocentrische" (mensgerichte) taal van Gaudium et Spes.

Dit ten koste gaat van de bovennatuurlijke en spirituele kerntaak van de Kerk: het redden van zielen en het verkondigen van het Evangelie.

Dit soort ecologische initiatieven de Kerk in de kaart speelt van seculiere, globalistische organisaties en de nadruk verschuift van het goddelijke naar het politieke.

Wat zeggen Bisschop Athanasius Schneider en Bisschop Brunero Gherardini erover:

1. Hulpbisschop Athanasius Schneider (hulpbisschop van Astana, Kazachstan) is een van de meest prominente traditionele stemmen binnen de huidige Katholieke Kerk. Zijn kritiek op Gaudium et spes en de postconciliaire kerkkoers sluit aan bij de lijn van traditionalistische denkers en de Priesterbroederschap Sint Pius X (FSSPX).

Zijn bezwaren tegen het document en de nasleep ervan kunnen als volgt in punten worden uitgelegd:

* Verschuiving naar antropocentrisme (mensgerichtheid): Schneider stelt dat Gaudium et spes de focus van de Kerk heeft verlegd van Theocentrisme (God staat centraal) naar Antropocentrisme (de mens staat centraal). Volgens critici zoals hij wekt het document de indruk dat de aardse vooruitgang en het welzijn van de mensheid bijna synoniem zijn geworden met het Rijk van God.

* Verlies van de bovennatuurlijke missie: Door de sterke focus op sociale, economische en politieke vraagstukken is volgens Schneider de kerntaak van de Kerk naar de achtergrond gedrongen. Die kerntaak is het bovennatuurlijke zielenheil (salus animarum), de noodzaak van bekering, de verkondiging van het Evangelie voor de eeuwigheid, en de redding van de zonde.

* Naïef optimisme over de moderne wereld: Schneider bekritiseert de toon van het document als een uiting van de tijdgeest van de vroege jaren 60, gekenmerkt door een onrealistisch en naïef vooruitgangsgeloof. Hij argumenteert dat het document te positief kijkt naar de moderne, geseculariseerde wereld en de destructieve realiteit van de erfzonde en de spirituele strijd tegen het kwaad minimaliseert.

* Bewuste theologische ambiguïteit: Traditionele theologen, waaronder Schneider, spreken vaak over de zogenoemde "tijdgbommen" of doelbewuste vaagheden in de conciliedocumenten. Zij stellen dat liberale concilievaders bewust dubbelzinnige taal hebben gebruikt, zodat deze teksten na het concilie op een progressieve, modernistische manier konden worden geïnterpreteerd en toegepast (de zogenaamde "geest van het concilie").

* Kanalisering van secularisatie en naturalisme: Door de wereldse realiteit en menselijke structuren zo centraal te stellen, heeft het document de Kerk volgens Schneider kwetsbaar gemaakt voor naturalisme (de overtuiging dat alles louter door natuurlijke wetten en menselijk handelen verklaard en opgelost kan worden). Dit heeft geleid tot een secularisering binnen de Kerk zelf, waarbij de clerus zich vaker gedraagt als NGO-medewerkers of sociale activisten in plaats van als herders van het bovennatuurlijke geloof.

2. De Italiaanse theoloog en monseigneur Brunero Gherardini (1925–2017), die jarenlang decaan was van de theologische faculteit van de Pauselijke Universiteit Lateranen, geldt als een van de meest gerespecteerde dogmatische critici van de postconciliaire koers. Zijn kritiek op Gaudium et spes vertoont gelijkenissen met die van Schneider, maar legt specifieke theologische en dogmatische accenten.

Zijn fundamentele bezwaren kunnen in de volgende punten worden uitgelegd:

* Het louter pastorale en dus feilbare karakter: Gherardini benadrukte dat Gaudium et spes expliciet gedefinieerd is als een pastorale constitutie en niet als een dogmatische. Omdat het concilie geen nieuwe dogma's wilde afkondigen of ketterijen wilde veroordelen, bezitten de teksten volgens hem geen onfeilbaar leergezag (magisterium). De inhoud moet daarom getoetst kunnen worden aan de eeuwenoude Traditie van de Kerk en is niet immuun voor theologische kritiek.

* Vervaging van de unieke identiteit van de Kerk: Volgens Gherardini zorgt de nadruk op dialoog met de wereld ervoor dat de Kerk haar eigen, unieke bovennatuurlijke identiteit verliest. In plaats van de wereld op te roepen tot bekering tot de ware Kerk, wekt het document de indruk dat de Kerk zich moet aanpassen aan de structuren van de wereld. Dit leidt tot een vorm van kerkelijk eclecticisme, waarbij het onderscheid met seculiere organisaties wegvalt.

* Introductie van een antropocentrische drift: Gherardini stelde dat het document bezwijkt onder een verschuiving waarbij de mens het middelpunt en het eindpunt van de theologische reflectie wordt. Hij leverde scherpe kritiek op passages zoals paragraaf 22 en 24 van Gaudium et spes (waarin staat dat "de mens de enige schepsel op aarde is dat God om zichzelf heeft gewild"). Volgens Gherardini draait de schepping om de glorie van God (theocentrisme) en niet om de zelfrealisatie van de mens.

* Vertroebeling van het natuurlijke en het bovennatuurlijke: Een van zijn kernpunten is dat het document de grens tussen de natuurlijke orde (de materiële wereld, menselijke vooruitgang, sociale rechtvaardigheid) en de bovennatuurlijke orde (de goddelijke genade, de sacramenten, het eeuwige leven) laat vervagen. Door menselijke solidariteit en aardse vrede bijna op één lijn te stellen met het Rijk Gods, ontstaat er een immanentisme: het geloof wordt gereduceerd tot een binnenwereldse ideologie, ten koste van de transcendentie.

* Methodologische breuk met de Traditie: Gherardini argumenteerde dat de taal en de methode van Gaudium et spes breken met de preconciliaire theologie. In plaats van te redeneren vanuit de vaststaande goddelijke openbaring om de wereld te beoordelen, vertrekt het document vanuit de "tekenen van de tijd" (de actuele situatie in de wereld) om de theologie vorm te geven. Dit vond hij een methodologische omkering die de theologie vatbaar maakt voor historisme en relativisme.

Dit is Jezus‘ leer

De uitspraken van Jezus in de evangeliën over de verhouding tussen aardse zorgen en de bovennatuurlijke missie kunnen worden samengevat in de volgende kernpunten:

* Absolute prioriteit van het Koninkrijk van God: In Matteüs 6:33 zegt Jezus: "Zoek liever eerst het Koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden." Hiermee stelt Hij dat spirituele redding altijd op de eerste plaats moet komen, nog vóór basisbehoeften zoals voedsel en kleding.

* Gevaar van materiële gehechtheid: In Matteüs 16:26 waarschuwt Jezus voor het verliezen van de ziel door aardse focus: "Wat heeft een mens eraan de hele wereld te winnen, als hij er zijn leven bij inschiet?" Dit vers wordt door traditionalisten vaak aangehaald om te betogen dat de Kerk zich niet moet gedragen als een seculiere humanitaire organisatie.

* Een koninkrijk dat niet van deze wereld is: Tijdens zijn verhoor door Pontius Pilatus verklaart Jezus in Johannes 18:36: "Mijn koningschap is niet van deze wereld." Dit onderstreept dat de uiteindelijke missie van de Messias niet politiek of louter aards van aard is.

* Het onderscheid tussen het goddelijke en het aardse: In Matteüs 22:21 trekt Jezus een duidelijke grens tussen wereldlijke plichten en religieuze plichten: "Geef aan de keizer wat van de keizer is, en aan God wat van God is."

* Aardse naastenliefde als voorwaarde voor het hemelrijk: Tegelijkertijd verbindt Jezus de zorg voor de fysieke noden van de mens rechtstreeks met het eeuwige oordeel. In Matteüs 25:35-40 zegt Hij: "Ik had dorst en jullie gaven Me te drinken... Alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor Mij gedaan."

Aartsbisschop Dom Helder Camara en het Marxistisch gedachtengoed

De figuur van de Braziliaanse aartsbisschop Dom Hélder Câmara (1909–1999) en het door hem geïnitieerde Catacombenpact (1965) vormen een cruciale, maar vaak controversiële sleutel tot het begrijpen van de diepgaande transformatie van de Katholieke Kerk na het Tweede Vaticaans Concilie (Vatikanum II). Zijn erfenis echoot vandaag de dag sterker dan ooit na in het concept van synodaliteit onder paus Franciscus.

Hieronder volgt een uitgebreide analyse van deze historische elementen en hun onderlinge samenhang.

1. Hélder Câmara: De "Rode Bisschop" en Gaudium et Spes

Dom Hélder Câmara, aartsbisschop van Olinda en Recife, was tijdens Vatikanum II (1962–1965) een van de meest invloedrijke figuren achter de schermen. Hoewel hij zelden de plenaire zaal toesprak, was hij een meesterlijke netwerker binnen de progressieve vleugel van de concilievaders (de zogenaamde "Groep van de Kerk van de Armen").

De link met Gaudium et Spes

Câmara speelde een fundamentele rol in de totstandkoming van de pastorale constitutie Gaudium et spes (Vreugde en Hoop), het slotdocument van het concilie over de Kerk in de wereld van vandaag.

* Theologische omslag: Waar de Kerk zich historisch vaak defensief opstelde tegenover de moderne wereld, opende Gaudium et spes de deuren voor dialoog. De Kerk verklaarde zich solidair met "de vreugde en de hoop, het verdriet en de angst van de mensen van vandaag, vooral van de armen en de lijdenden".

* Structurele zonde: Câmara wilde de focus verleggen van louter individuele zonde naar structurele onrechtvaardigheid (zoals uitbuiting en armoede veroorzaakt door economische systemen).

De "marxistische" controverse

Câmara werd door critici, de Braziliaanse militaire dictatuur en conservatieve kerkleden bestempeld als een "marxistische bisschop" of de "Rode Bisschop". Zelf vatte hij deze spanning perfect samen in zijn beroemdste citaat:

"Als ik de armen te eten geef, noemen ze me een heilige. Als ik vraag waarom ze arm zijn, noemen ze me een communist."

Hoewel Câmara elementen uit de marxistische sociale analyse gebruikte om de ongelijkheid in Latijns-Amerika te verklaren, was zijn theologie diep geworteld in het Evangelie, niet in het atheïstische marxisme. Hij wees expliciet de gewapende revolutie af en pleitte voor geweldloos verzet, geïnspireerd door Gandhi en Martin Luther King. Zijn ideeën legden wel de basis voor de latere Bevrijdingstheologie.

2. Het Catacombenpact (1965): Een Kerk van de Armen

Op 16 november 1965, vlak voor het einde van het concilie, kwamen 42 concilievaders (later ondertekend door meer dan 500 bisschoppen) onder leiding van Câmara in het geheim samen in de Catacomben van Domitilla in Rome. Daar tekenden zij het Catacombenpact.

Dit pact was een radicale belofte om de institutionele Kerk te ontdoen van haar uiterlijke macht, rijkdom en privileges. De ondertekenaars beloofden onder andere:

Te leven in materiële armoede (geen paleizen, geen luxe auto's).

Titels van status (zoals "Excellentie" of "Eminentie") af te zweren.

De armen en gemarginaliseerden centraal te stellen in hun pastoraat.

Sociale rechtvaardigheid en structurele hervormingen te steunen op mondiaal niveau.

Hoewel paus Paulus VI destijds op de hoogte was, werd het pact niet officieel opgenomen in de conciliedocumenten. Toch fungeerde het als een ondergronds ijkpunt voor de transformatie van de Kerk in het mondiale Zuiden.

3. De Postconciliaire Transformatie: Van Rome naar de Periferie

De dynamiek van Câmara en het Catacombenpact veroorzaakte een enorme verschuiving in de decennia na Vatikanum II:

Conferentie van Medellín (1968): Tijdens deze historische bijeenkomst van Latijns-Amerikaanse bisschoppen werd de visie van het Catacombenpact gelegaliseerd voor een heel continent. Hier werd de term "preferentiële optie voor de armen" geboren.

Kerkelijke Basisgemeenschappen: Over heel Latijns-Amerika ontstonden kleine geloofsgemeenschappen waarin gewone leken de Bijbel lazen in het licht van hun eigen sociaal-economische onderdrukking. Dit doorbrak het strikte top-down klerikalisme.

Polarisatie: De opkomst van de bevrijdingstheologie leidde tot grote spanningen met het Vaticaan onder paus Johannes Paulus II en kardinaal Ratzinger (de latere Benedictus XVI), die vreesden dat het christelijke geloof werd gereduceerd tot een louter politiek-marxistische klassenstrijd. Veel ideeën van Câmara werden hierdoor decennialang in de institutionele koelkast gezet.

4. De cirkel is rond: Synodaliteit onder Paus Franciscus

Met de verkiezing van paus Franciscus in 2013 — de eerste paus uit Latijns-Amerika — is de erfenis van Hélder Câmara en het Catacombenpact volledig in het centrum van de universele Kerk geplaatst. Franciscus' uitspraak "Hoezeer zou ik niet een arme Kerk willen, en een Kerk voor de armen!" is een directe echo van 1965.

De link met synodaliteit

Het huidige Synodale Proces (de Synode over Synodaliteit) is de structurele doorvertaling van de visie van Vatikanum II en Dom Hélder Câmara:

Aspect	Visie Vaticanum II / Câmara / Catacombenpact	Het Synodale Proces Vandaag
Kerkmodel	Weg van het monarchale, klerikale model; nadruk op het "Volk van Gods".	Decentralisatie; de bisschop is geen heerser, maar luistert naar zijn gemeenschap.
Inclusie	De stem van de armen en gemarginaliseerden moet gehoord worden.	Actieve raadpleging van leken, vrouwen en minderheden in kerkelijke besluitvorming.
Methode	"Zien, oordelen, handelen" (de methode van de Katholieke Arbeidersjeugd die Câmara hanteerde).	Geestelijk onderscheidingsvermogen door te luisteren naar de realiteit van de moderne wereld.

Tijdens de Amazone-synode in 2019 vernieuwden tientallen bisschoppen symbolisch het Catacombenpact in Rome, wat aantoont dat de lijn van Câmara rechtstreeks doorloopt naar het huidige kerkelijke beleid.

Conclusie

Hélder Câmara was geen marxist in de ideologische zin van het woord, maar een radicale evangelische profeet die Gaudium et spes handen en voeten gaf. Het Catacombenpact was de spirituele en materiële blauwdruk voor een Kerk die haar privileges durft los te laten.

De postconciliaire transformatie was een decennialange strijd over de interpretatie van Vatikanum II. In het huidige tijdperk van synodaliteit zien we dat de visie van Câmara — waarin de Kerk luistert naar de periferie en zich horizontaal in plaats van puur verticaal organiseert — is verschoven van de controversiële marge naar het officiële hart van de Katholieke Kerk.

 

GELUKKIGE VERJAARDAG

MARIA!!! 

8 september

 

7/9 Nieuwe zoektocht naar de Ark van Noach: onderzoekers stuiten op mysterieuze structuren onder Turkse bodem - Niburu

Een van de beroemdste verhalen uit de Bijbel krijgt mogelijk een nieuwe, verrassende wending.
In Oost-Turkije zijn onderzoekers met moderne bodemscanners opnieuw op zoek gegaan naar de Ark van Noach. Onder de mysterieuze, bootvormige Durupınar-formatie zijn structuren aangetroffen die volgens de onderzoekers nader onderzoek verdienen. Bewijzen dat hier daadwerkelijk de Bijbelse ark ligt, zijn er echter nog niet.

Het klinkt als het begin van een archeologische sensatie: een enorme bootvormige structuur, hoog in de bergen van Oost-Turkije, precies in het gebied waar volgens de Bijbelse overlevering de Ark van Noach uiteindelijk strandde.

Al tientallen jaren wordt op deze plek gezocht naar aanwijzingen voor het schip waarmee Noach volgens het boek Genesis de zondvloed overleefde. Nu is een internationaal team opnieuw neergestreken bij de zogenoemde Durupınar-formatie, nabij Doğubayazıt en de berg Ararat.

En deze keer beschikt het team over technieken waar eerdere onderzoekers alleen maar van konden dromen.

De Durupınar-formatie werd in 1959 vanaf de lucht ontdekt en trok onmiddellijk de aandacht vanwege haar opvallend scheepsachtige vorm. De structuur is ongeveer 164 meter lang en heeft daarmee opvallend veel weg van de afmetingen die in Genesis voor de Ark worden genoemd.

Volgens de Bijbel was de ark 300 el lang, 50 el breed en 30 el hoog. Afhankelijk van de gebruikte maat van een el komt 300 el neer op ongeveer 135 tot 157 meter.

Dat betekent niet dat de afmetingen van Durupınar bewijzen dat hier de ark ligt. Maar het is wel een van de redenen waarom de locatie zo'n grote aantrekkingskracht heeft gekregen op onderzoekers, gelovigen en avonturiers.

De locatie is bovendien bijzonder omdat Genesis spreekt over de ark die uiteindelijk terechtkwam bij de "bergen van Ararat".

De huidige onderzoekers proberen de formatie niet simpelweg van buiten te bekijken. Met onder meer grondradar (GPR), elektrische weerstandstomografie en LiDAR wordt geprobeerd te achterhalen wat zich onder het oppervlak bevindt. Het onderzoek staat onder leiding van professor Cenker Atila van de Sivas Cumhuriyet Universiteit, samen met een internationaal team.

De eerste metingen zouden volgens het onderzoeksteam onder meer regelmatige lijnen, hoekige structuren en zones met koolstofrijk materiaal hebben laten zien. Voorstanders van de ark-theorie zien daarin mogelijke aanwijzingen voor menselijke constructie. Maar daar zit meteen de grote wetenschappelijke vraag.

Een bodemscanner maakt namelijk geen foto van een schip. De apparatuur registreert verschillen in bodem en gesteente. Die patronen moeten vervolgens worden geïnterpreteerd. Een rechte lijn of een hoekige structuur kan wijzen op menselijke constructie, maar kan ook door natuurlijke geologische processen zijn ontstaan.

Daarom willen de onderzoekers de resultaten combineren met bodemmonsters en andere metingen voordat zij definitieve conclusies trekken. Rond de Durupınar-formatie zijn in het verleden bovendien aardewerkscherven gevonden. Dat heeft de discussie opnieuw aangewakkerd. Maar ook hier geldt: aardewerk in de omgeving bewijst op zichzelf helemaal niet dat daar ooit de Ark van Noach heeft gelegen. Mensen hebben duizenden jaren lang in dit deel van Anatolië gewoond en het aantreffen van menselijke bewoningssporen is daarom niet onverwacht. De cruciale vraag is veel specifieker: zijn er onder de formatie sporen aanwezig die rechtstreeks verband houden met een enorm, door mensen gebouwd schip?

Dat is precies wat de huidige onderzoekers proberen vast te stellen. De geschiedenis van de Durupınar-site kent overigens een opmerkelijk patroon. De locatie is meerdere keren uitgeroepen tot de plaats waar de Ark zou zijn gevonden.

In de jaren tachtig werd de Amerikaanse onderzoeker Ron Wyatt bijvoorbeeld een belangrijke voorvechter van de theorie dat de formatie de versteende resten van de ark zou zijn. Ook werden vermeende "ijzeren" onderdelen, houtresten en andere structuren aangevoerd als bewijs. Maar die interpretaties zijn altijd zeer omstreden gebleven.

Sterker nog: een van de belangrijkste vroege voorstanders van de locatie, de Amerikaanse onderzoeker David Fasold, veranderde uiteindelijk zelf van mening. Samen met geoloog Lorence Collins publiceerde hij in 1996 een studie waarin zij concludeerden dat de merkwaardige vorm het resultaat was van natuurlijke geologische processen.

Volgens die geologische verklaring gaat het om een natuurlijke plooiing van gesteentelagen, een zogenoemde syncline, die door erosie zijn huidige bootachtige uiterlijk heeft gekregen. Andere onderzoekers hebben de formatie eveneens in verband gebracht met aardverschuivingen en andere natuurlijke processen. Dat maakt de huidige expeditie juist interessant: de onderzoekers proberen met nieuwe technieken opnieuw te testen wat zich daadwerkelijk onder de grond bevindt.

Er is bovendien een veel groter probleem: zelfs als onderzoekers aantonen dat de Durupınar-formatie ooit door mensen is gemaakt, moet nog worden bewezen dat het om de Ark van Noach gaat. Dat zijn twee totaal verschillende beweringen.

De Bijbelse Ark wordt beschreven als een enorm schip dat tijdens een wereldwijde zondvloed mensen en dieren in leven hield. Een daadwerkelijke archeologische vondst zou daarom niet alleen de archeologie, maar ook ons begrip van een van de bekendste verhalen uit de menselijke geschiedenis ingrijpend veranderen.

Tegelijkertijd wijzen wetenschappers erop dat het zondvloedverhaal uit Genesis overeenkomsten vertoont met veel oudere verhalen uit Mesopotamië, waaronder het Gilgamesj-epos en het Atrahasis-epos. Dat maakt het mogelijk dat het Bijbelse verhaal onderdeel is van een veel oudere traditie over een verwoestende overstroming.

Daarom is het op dit moment te vroeg om te spreken over de "ontdekking van de Ark van Noach".

Maar er is wel degelijk iets veranderd. Voor het eerst in jaren wordt de beroemde locatie opnieuw systematisch onderzocht met een combinatie van moderne geofysische technieken, bodemonderzoek en boringen. Het project is bovendien officieel goedgekeurd in Turkije en wordt geleid vanuit een universiteit. De onderzoekers verwachten dat verdere analyses meer duidelijkheid zullen geven over de merkwaardige patronen die onder de formatie zijn geregistreerd.

En daarmee blijft de vraag die al tientallen jaren onderzoekers bezighoudt opnieuw overeind:

Is Durupınar slechts een buitengewoon merkwaardige creatie van de natuur – of ligt er onder de Turkse bodem daadwerkelijk iets begraven dat ooit als een enorm schip begon? Voorlopig is het antwoord nog onbekend.

Maar als de komende analyses aantonen dat de gevonden structuren daadwerkelijk door mensen zijn gemaakt, begint misschien pas het werkelijk spectaculaire deel van het verhaal. Want dan moet de wetenschap nog één veel moeilijkere vraag beantwoorden: Wie heeft het gebouwd – en waarom vertoont het zoveel overeenkomsten met de Ark die duizenden jaren geleden in Genesis werd beschreven?

 

7/9 Trump wil oorlog beëindigen door Oekraïne op de knieën te dwingen - Niburu

Als Donald Trump nog kans wil maken om bij de komende Midterms in Amerika hoge ogen te gooien is een snelle vrede in Oekraïne noodzakelijk. Na een bezoek aan Poetin zijn de Amerikaanse onderhandelaars naar Kiev gegaan waar hun nieuws klaarblijkelijk insloeg als een bom. Een einde aan de oorlog in Oekraïne lijkt dichterbij te komen, maar volgens Oekraïense berichtgeving dreigt Kyiv daarvoor een ongekend hoge prijs te betalen. Het nieuwe Amerikaanse vredesvoorstel, dat volgens het Oekraïense medium Glavkom door Trumps gezanten Jared Kushner en Steve Witkoff is overgebracht, zou Oekraïne tot een reeks verstrekkende concessies aan Rusland dwingen. 

Voorstanders zullen spreken over vrede. Tegenstanders zullen het waarschijnlijk anders noemen: capitulatie onder Amerikaanse druk. Als de berichtgeving klopt, zou het plan niet alleen een einde maken aan de gevechten, maar tegelijkertijd de geopolitieke toekomst van Oekraïne ingrijpend veranderen. Het plan begint met wat iedere Oekraïner na jaren oorlog zou willen: een volledig staakt-het-vuren. Maar de rust zou volgens Glavkom gepaard gaan met een reeks zware voorwaarden.

Oekraïense strijdkrachten zouden zich moeten terugtrekken uit delen van de Donbas en de oblast Zaporizhzhia. In die gebieden zou mogelijk een VN-contingent worden geplaatst om toezicht te houden op de nieuwe situatie. Daarmee zou Oekraïne gebieden verlaten waarvoor jarenlang is gevochten. 

Nog ingrijpender is de voorgestelde toekomstige positie van Oekraïne. Kyiv zou volgens het plan zijn niet-gebonden status moeten accepteren en definitief afstand moeten doen van het streven naar NAVO-lidmaatschap. Dat is precies het soort veiligheidsbuffer waar Moskou al jarenlang op aandringt. Voor Rusland zou dit een belangrijke strategische overwinning betekenen: een Oekraïne dat niet onder de militaire paraplu van de NAVO kan vallen.

Een van de meest controversiële onderdelen van het voorstel is volgens Glavkom de afspraak dat Kyiv zou moeten afzien van het met geweld terugveroveren van gebieden die onder Russische controle komen. Dat betekent in de praktijk dat Oekraïne zijn militaire ambities om verloren gebied terug te winnen zou moeten beperken.

Daar blijft het niet bij. Het voorstel zou volgens de berichtgeving ook beperkingen opleggen aan de omvang van de Oekraïense strijdkrachten. Dat maakt de deal vanuit Oekraïens perspectief extra gevoelig. Een land dat wordt gevraagd geen NAVO-lid te worden, territoriale concessies te doen én af te zien van militaire herovering van bepaalde gebieden, zou tegelijkertijd zijn eigen leger moeten beperken. Volgens Glavkom voorziet het plan bovendien in een referendum en verkiezingen in Oekraïne. Ook zouden constitutionele wijzigingen noodzakelijk zijn. Daarmee gaat het Amerikaanse voorstel veel verder dan alleen het beëindigen van de oorlog. Het zou rechtstreeks ingrijpen op de politieke en constitutionele toekomst van Oekraïne. Een nieuwe regering zou uiteindelijk het definitieve vredesverdrag moeten ondertekenen. 

Na de vorming van die nieuwe Oekraïense regering zou een volwaardig vredesverdrag moeten worden ondertekend. Volgens de berichtgeving zou ratificatie vervolgens via een speciale procedure binnen de Verenigde Naties plaatsvinden. Het doel is duidelijk: de gemaakte afspraken moeten niet slechts een tijdelijk staakt-het-vuren zijn, maar een internationaal verankerde nieuwe politieke werkelijkheid. Wanneer alle onderdelen naast elkaar worden gelegd, wordt duidelijk waarom men in Oekraïne zo geschrokken is. Rusland zou in dit scenario belangrijke strategische doelstellingen gerealiseerd zien:

* Oekraïne wordt geen NAVO-lid.

* Oekraïense troepen trekken zich uit bepaalde gebieden terug.

* Kyiv accepteert beperkingen op het terugveroveren van Russisch gecontroleerd gebied.

* De omvang van het Oekraïense leger wordt beperkt.

* Oekraïne krijgt een andere constitutionele en politieke koers.

* Er komt een internationaal verankend vredesakkoord.

Voor Oekraïne staat daar één enorme winst tegenover: het einde van de oorlog.

Na jaren van bloedvergieten, honderdduizenden slachtoffers en enorme verwoestingen kan dat op zichzelf een doorslaggevend argument zijn. De Amerikaanse regering zal een dergelijke overeenkomst waarschijnlijk presenteren als een noodzakelijke stap richting vrede.

Maar in Kyiv zal dezelfde overeenkomst worden gezien als feitelijk een totale overgave.

En precies daar ligt het explosieve karakter van het plan. Want als de berichtgeving van Glavkom juist is, gaat het niet simpelweg om de vraag wanneer de oorlog stopt.

Het gaat om de veel grotere vraag: Welke prijs moet Oekraïne betalen voor die vrede — en hoeveel van de oorspronkelijke Oekraïense oorlogsdoelen blijven er daarna nog overeind?

Daarnaast gooit een permanente vrede behoorlijk roet in het eten van de Europese oorlogshitsers die niets liever willen dan een oorlog met Rusland. En dat alles maakt de situatie nu gevaarlijker dan ooit. 

Uit: www.maria-domina-animarum.net 

OMGANG MET BEPROEVINGEN

Twee beelden over de omgang met zware beproevingen en de rol van de toewijding aan Maria
door Maria geschonken aan Myriam van Nazareth na avondtoewijding op 25 april 2006

(deze openbaring gold oorspronkelijk als privaat voor Myriam bestemd, doch werd later door de Meesteres van alle zielen vrijgegeven)

Eerste beeld

Maria toont mij hoezeer Zij Haar innig toegewijden nabij is in het lijden, de beproevingen en de kruisen. Zij toont mij een beeld van Haar Hart, doorstoken met doornen, en daar tegenaan gedrukt een ander hart, en zegt:

"Elke vernedering, elke belediging, elke smart die je hart lijkt te doorboren, voel je slechts zo omdat zij eerst doorheen Mijn Hart is gegaan, en onze harten tegen elkaar aangedrukt zijn in de meest innige Liefde. Het is slechts omdat Mijn Hart tegen het jouwe aangedrukt is vanwege Mijn intense Liefde voor jou, dat jouw hart deze pijn ondergaat: de doornen die dwars doorheen Mijn Hart zijn gegaan, raken met hun punt nog juist jouw hart omdat het tegen het Mijne aangedrukt is". 

De diepe betekenis: Maria’s Hart wordt als eerste getroffen, en in veel hogere mate dan het hart van de toegewijde, en in de mate waarin de vereniging van het hart van de toegewijde met dat van Maria groter is, voelt de toegewijde dezelfde smart als Maria. Deze smart is dan zeer intens, maar wordt ook volkomen samen met Haar gedragen.
Tweede beeld

Een beproeving kan zo plots en zo intens op de ziel inslaan dat het lijkt alsof de ziel door een bliksem wordt getroffen. Indien de ziel dit alleen poogt te verwerken, bestaat een grote kans dat zij er zwaar door beschadigd wordt: Een bliksem is een ontlading van elektriciteit met een zeer hoog voltage. Wanneer deze blikseminslag echter zeer innig aan Maria wordt toegewijd, met Geloof en vertrouwen, wordt het heel anders: Maria is een 'transformator' die deze elektrische ontlading van zeer hoog voltage omzet in een milde elektrische stroom met een laag voltage, en Zij laat deze zachtjes in de ziel terugstromen. Gevolg: de ziel wordt niet vernietigd door een te sterke stroom, maar gevoed door een stroom die zij kan verdragen, en dit alles op basis van de energie die wordt geleverd door een beproeving! De hevige ontlading wordt door Maria omgezet in een bron van voeding voor de ziel.

Dit betekent dat toewijding aan Maria een vernietigende kracht verandert in een voedende kracht: de zware beproeving wordt met Haar gedeeld en door Haar bewerkt tot een kracht die zelfs gunstig en nuttig is voor de ziel. In Maria’s handen wordt elk kruis een zegen.

GEOFFERD EN NIET-GEOFFERD LIJDEN

23 november 2010 - Myriam van Nazareth
Maria geeft Myriam het volgend visioen met toelichting: 

MARIA: "Ik laat je het verschil zien tussen niet-geofferd en geofferd lijden".

Ik zie een rode bloem. Zij is symbool voor lijden. Zij bloeit, en verwelkt. Verder zie ik niets veranderen. Na het verwelken van de bloem lijkt het alsof er niets is geweest.

Daarna zie ik een gelijkaardige rode bloem. Zij bloeit, en ik zie er een zachte gloed omheen komen. Plots zie ik een zaadlob die openspringt. De bodem onder en rond de bloem begint licht uit te stralen.

MARIA verklaart:

De beide rode bloemen zijn symbolen voor lijden dat ondergaan wordt.

De eerste wordt niet opgeofferd. Zij verwelkt, en de ziel verandert niet. Nadat elk spoor van de verwelkte bloem verdwenen is, wijst niets er nog op, dat er ooit een bloem is geweest (de ziel heeft er geen nieuw leven door gekregen).

De tweede wordt wel opgeofferd (toegewijd). Op het ogenblik van de toewijding van de bloem van dit lijden ontwikkelt zich een zachte gloed omdat de offerande ontspringt uit een opwelling van Liefde. De warmte van de Liefde doet een zaadlob ontwikkelen, die openspringt en het zaad van de Liefde uitzaait. De bodem begint te stralen: De ziel is doordrongen van een vergroot vermogen tot liefhebben, en ook de omgeving van de ziel wordt bevrucht door deze genade in de mate van haar ontvankelijkheid ervoor. Hierdoor groeit de ziel naar een hoger niveau: Zij krijgt nu de kracht om een aantal nieuwe bloemen te laten ontspringen op de bodem die door de Liefde bevrucht is.

5/9 MAAK EEN EINDE AAN DE BLOEDBADEN OP DEZE AARDE - Angelica

Maria: Ik roep luid: “MAAK EEN EINDE AAN DE BLOEDBADEN OP DEZE AARDE – HOE DURVEN JULLIE! VADERS DIE HUN KINDEREN VERMOORDEN, KINDEREN DIE HUN MOEDERS VERMOORDEN, MOEDERS DIE WREEDHEDEN BEGAAN TEGEN HUN KINDEREN – GENOEG! GOD BESLIST WANNEER HET TIJD IS OM NAAR ZIJN HUIS TERUG TE KEREN! STOP DEZE BLOEDBADEN! WEES GEWAARSCHUWD, DE DAG ZAL KOMEN, EN DAN ZAL GODS OORDEEL VOLTROKKEN WORDEN. GOD GEEFT LEVEN, EN GOD BESLIST WANNEER HET EINDIGT; LAAT NIEMAND ZICH VOORDOEN ALS GODDELIJKE LERAAR!”

Ik richt me tot de heersers: “HELP DEZE KINDEREN DIE ONDER ELKAAR BLOEDBADEN PLEGEN; ZORG VOOR HEN, VERZACHT HUN PIJN EN ZORG ERVOOR DAT NIEMAND IN VOLLEDIGE EENZAAMHEID LEEFT. HAAST JE – ER IS GEEN TIJD MEER; DE BLOEDBADEN ZULLEN ONBEHEERSBAAR ESCALEREN. WIL JE EEN NATIE VAN ZIEKE KINDEREN? HAAST JE, HOU OP MET HET NUTTELOZE GEKLETS, DOE GEEN BELOFTEN – LATEN WE DIT DOEN, LATEN WE DAT DOEN – HANDEL GEWOON EN VREES DE BLIK VAN GOD DIE OP JE IS GERICHT!”

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de diepte van Haar Hart.

Ik zegen jullie.

BID, BID, BID

1/9 Poetin: “Oekraïne heeft 10 procent van onze olieraffinaderijen beschadigd”

Rusland staat open voor "concrete gesprekken" over oorlog in Oekraïne, zegt Poetin

"Wij werken graag samen met mensen die we vertrouwen. Dat zijn mensen die dicht bij Trump staan." Poetin noemde speciaal gezant Steve Witkoff en onderhandelaar Jared Kushner, de schoonzoon van Trump, daarbij "welkome gasten".

In hetzelfde gesprek stelde Poetin wel dat Rusland de oorlog aan het winnen is en dat de Oekraïense leiders volgens hem "terroristen" zijn, met wie Moskou niet kan onderhandelen. "Ik twijfel er niet aan dat de vijand zal bezwijken", zei hij. Poetin haalde ook uit naar de Oekraïense president Volodymyr Zelensky. Die had luchtvaartmaatschappijen gewaarschuwd dat Oekraïense drones het Russische luchtruim zouden kunnen ontregelen. Volgens Poetin komt dat neer op "staatsterrorisme". "We zullen een manier vinden om daarop te reageren", klink het.

2/9 Poetin noemt Duitse sancties "zware fout"

De Russische president Vladimir Poetin heeft de Duitse sancties tegen Rusland een "zware fout" genoemd. Duitsland zal onder meer het Russische consulaat-generaal in Bonn sluiten nadat er vorige maand explosieven werden gevonden op de luchthaven van Leipzig.

Moskou roept Duitse zaakgelastigde op het matje na "anti-Russische verklaringen"

Oekraïne gaat nieuw luchtalarmsysteem uitrollen

Nieuw debat over geblokkeerde Russische tegoeden

Polen, Nederland, Spanje en Zweden stuurden vorige week een brief naar de Europese Commissie met de vraag om nieuwe pistes te verkennen om de tegoeden van de Russische centrale bank te gebruiken om Oekraïne te ondersteunen. Zo moet België opnieuw in het defensief. Het gros van de meer dan 200 miljard euro aan tegoeden zit immers bij het Brusselse effectenhuis Euroclear en de regering is erg beducht voor de financiële en juridische risico's van zo'n manoeuvre.

Noorwegen legt Russisch schip aan de ketting

3/9 VN-burgerluchtvaartorganisatie: "Kans groeit dat burgervliegtuigen doelwit worden van aanvallen"

Zelensky noemt schietincident tussen geheime diensten in Kiev "absolute schande"

In de Oekraïense hoofdstad Kiev heeft woensdag een schietincident plaatsgevonden tussen de Geheime Dienst (SBU) en de Militaire Inlichtingendienst (HUR).

Poetin zegt dat er een kans is op vredesakkoord over oorlog in Oekraïne

Rusland ontbiedt Noorse ambassadeur na inbeslagname schip

4/9 Oekraïne wil dat EU "nieuwe opties" onderzoekt voor gebruik Russische tegoeden

Kremlin ziet geen basis voor vrede

Kansrijke partij Le Pen krijgt volle laag om 'hulpstop' Oekraïne

De populaire partij van de radicaal-rechtse Marine Le Pen ligt onder vuur om de aankondiging dat die de hulp aan Oekraïne wil stopzetten. Het Rassemblement National "dient Rusland", zegt een belangrijke rivaal van Le Pen in de presidentsverkiezingen van volgend jaar.

Trump herhaalt na drones Leipzig: Poetin wil NAVO niet aanvallen

5/9 Opnieuw staakt-het-vuren voor herstellingen rond kerncentrale Zaporizja

Rusland beschiet luchthavens Kiev voor bezoek Amerikaanse gezanten

Het Russische leger heeft volgens Oekraïens president Volodimir Zelenski voor het eerst sinds lang twee luchthavens bij de hoofdstad Kiev - Zjoeljany en Boryspil - beschoten in de nacht op zaterdag. 

Poetin ontmoet Witkoff en Kushner in Moskou

De Russische president Vladimir Poetin heeft zaterdag een ontmoeting gehad met de Amerikaanse speciale gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner om te praten over het beëindigen van de oorlog in Oekraïne, dat zich al vier jaar en een half verdedigt tegen een Russische invasie.

Volgens Poetin hebben Witkoff en Kushner inmiddels het vertrouwen van Moskou. "Voor ons is het prettig om met hen samen te werken", zei hij.  Hij bracht ook zijn beste wensen over aan Trump.

6/9 Oekraïne gaat met contactgroep praten over meer militaire steun

Oekraïne en de Contactgroep voor de Defensie van Oekraïne (UDCG) zijn van plan volgende week bij elkaar te komen om te praten over meer militaire steun. Dat maakte de Oekraïense minister van Defensie Jevheni Chmara bekend na een telefoongesprek met zijn Duitse collega Boris Pistorius.

Amerikaanse gezanten gearriveerd in Kiev

De Amerikaanse gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner zijn zondag in Kiev aangekomen. Daar staan ​​ontmoetingen gepland met de Oekraïense president Volodymyr Zelensky. Gesprekken tussen Amerikaanse gezanten en Zelensky gestart in Kiev

6/9 En toen werd het pas echt gevaarlijk - Niburu

Op dit moment zijn er Ameriaanse onderhandelaars met hangende pootjes in het Kremlin om Poetin te bewegen tot een snelle vrede in Oekraïne.
Het Russische prijskaartje zal niet misselijk zijn en omdat Trump die vrede keihard nodig heeft in eigen belang wordt het slikken of stikken voor Oekraïne en Zelensky. Begin november zijn er de zogenaamde Midterms verkiezingen in Amerika en deze zijn van levensbelang voor Donald Trump. De tussentijdse verkiezingen (midterms) halverwege een presidentiële termijn zijn cruciaal voor elke Amerikaanse president, maar voor Donald Trump staan er specifieke belangen op het spel:

Om wetten aan te nemen, belastingen te wijzigen of begrotingen goed te keuren, heeft de president de steun van het Amerikaanse Congres nodig (het Huis van Afgevaardigden en de Senaat). Met een Republikeinse meerderheid kan Trump zijn plannen rondom economie, grenscontrole en deregulering snel doorvoeren. Als de Democraten de macht heroveren in een van beide kamers, kunnen zij wetgeving blokkeren. Trump kan dan vrijwel alleen nog reageren via presidentiële decreten (executive orders), wat zijn wetgevende macht flink inperkt.

Het zal niemand ontgaan zijn dat Trump opnieuw onderhandelaars naar Moskou heeft gestuurd en dat heeft een voor Trump heel belangrijke reden. Hij wil, of linksom of rechtsom, die oorlog stoppen en een vrede bewerkstelligen. Niet omdat hij een snars geeft om al die mensen die daar dagelijks sneuvelen, maar wel in het directe belang van de firma Trump. Trump heeft beloofd als "vredestichter" een einde te maken aan internationale conflicten. Amerikaanse kiezers zijn oorlogsmoe en maken zich zorgen over de miljarden aan steun die naar het buitenland vloeien. Een vrede in Oekraïne geeft hem een concrete "trofee" om te laten zien dat zijn aanpak werkt.

Tijdens zijn campagne stelde Trump dat hij de oorlog binnen "24 uur" kon beëindigen. Als de oorlog ten tijde van de midterms nog steeds voortduurt, zullen de Democraten dit gebruiken als bewijs dat zijn beloftes leeg waren. Een vrede in Oekraïne is voor Donald Trump dan ook extreem belangrijk, en uit het verloop van de onderhandelingen blijkt dat hij bereid is om concessies van Oekraïne te verlangen om die deal te bereiken. Omdat die vrede voor Trump zo belangrijk is, zal hij grote druk op Zelensky uitoefenen om een dergelijke deal voor elkaar te krijgen. En dan kan deze tegensputteren wat hij wil, maar als hij de complete Amerikaanse steun zou verliezen, dan is het voor hem ook over en sluiten.

Een logische gedachte is dan dat Zelensky alles op alles zal zetten op een vredesdeal te boycotten, maar wel zodanig dat hij niet de Amerikaanse steun verliest. Dus, wat zijn de kansen dat er de komende tijd 'iets onverwachts' zal gebeuren. Iets heel heftigs waarvan Rusland de schuld zal krijgen en de wereld in afschuw schreeuwt dat er nu geen vrede mogelijk is. Oekraïne kan het en Oekraïne doet het zoals we hebben gezien met het neerhalen van MH17 en de aanslag op de Nordstream pijplijn. Bij beide door Oekraïne veroorzaakte gebeurtenissen werd en wordt in het geval van MH17 met de vinger naar Rusland gewezen. Want, de rekening die Rusland nu zal presenteren zal enorm worden.

30/8 Wat jullie tot nu toe hebben gezien is niets vergeleken met wat jullie nog zullen zien, daarom vraag ik om jullie gebeden - Reggello, IT

Onze Lieve Vrouw van Verzoening

Mijn kinderen, Wij houden heel veel van jullie, maar jullie beledigen Mijn Zoon en Mij elke keer dat er iets misgaat. Wat jullie tot nu toe hebben gezien is niets vergeleken met wat jullie nog zullen zien, daarom vraag ik om jullie gebeden – niet om jullie beledigingen.

 

5/9 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, geef Mij jullie handen en Ik zal jullie naar Mijn Zoon Jezus leiden. De mensheid stevent af op een grote afgrond, en het moment van jullie terugkeer is aangebroken. Verander jullie leven en dien de Heer getrouw. Dwaal niet af van het gebed en de Eucharistie. Jullie overwinning ligt in de Heer. Onthoud altijd: alles in dit leven gaat voorbij, maar de genade van God in jullie zal eeuwig zijn. Ik ben jullie Moeder en Ik ben uit de Hemel gekomen om jullie te helpen. Luister naar Mij. De grote Toren van Babel zal geestelijke verwoesting brengen in het leven van velen van Mijn arme kinderen. Wat er ook gebeurt, blijf trouw aan liefde en waarheid. Jullie anker van verlossing ligt in de lessen van het verleden. Wees trouw aan de Kerk van Mijn Jezus. Zij zal Golgotha ​​ervaren, maar zij zal overwinnen. Ga heen zonder vrees!

De Toren van Babel

Volgens de profetieën van de Braziliaanse ziener Pedro Regis (bekend van de verschijningen van Onze Lieve Vrouw van Anguera) staat de Toren van Babel symbool voor geestelijke verwarring, de verspreiding van valse doctrines en verdeeldheid binnen de Katholieke Kerk.

In de boodschappen die Regis ontvangt, wordt "Babel" niet zozeer gezien als een fysiek bouwwerk, maar als een metafoor voor een spirituele crisis. De belangrijkste kenmerken hiervan volgens zijn profetieën zijn:

* Infiltratie in het 'Huis van God': Maria zou via Regis hebben gewaarschuwd dat Babel zich zal verspreiden binnen de Kerk zelf. Dit verwijst naar een morele en theologische crisis aan de top en de basis van de kerkelijke instituten.

* Besmetting van de gewijden: Een specifiek element in de profetieën is dat veel gewijde zielen (priesters, bisschoppen en religieuzen) besmet zullen raken door de "modder van valse leringen", waardoor ze gelovigen op het verkeerde pad brengen.

* Wereldwijde spirituele chaos: De profetieën stellen dat "Babel overal aanwezig zal zijn" en zal blijven groeien. Dit uit zich in het verlies van het ware geloof, moreel relativisme en het niet langer volgen van het traditionele leergezag (Magisterium) van de Kerk.

Als remedie tegen deze "modder van Babel" roepen de boodschappen gelovigen op om standvastig te blijven, de waarheid van Jezus te verdedigen, en kracht te zoeken in het gebed, de biecht en de Heilige Eucharistie.

5/9 Offer je lijden op! - Frank Möller

Maria, Moeder van Triomf en Overwinning:

Mijn Zoon verkondigt vrede aan jullie.

Ik ben je Moeder!

Ik ben de stem die tot je roept!

Roep de anderen met Mij mee.

De wereld wankelt.

De wereld heeft je nodig – de gebeden van Mijn kinderen, de offers van de velen die Mij toebehoren.

Offer je lijden op! Het is de Vader welgevalliger dan de gebeden van de dwazen.

Dwaas is hij die Zijn wil tart.

Zulke mensen kennen alleen zichzelf, tijd, geld en vergankelijke bezittingen.

Jullie bezitten meer: ​​de ware rijkdom die uit de hemel naar deze aarde komt.

Door Mij komt Hij tot jullie.

Ik wandel met jullie mee op het pad van de vrede.

Ik zegen jullie.

1/9 Blijf bidden met je hart en wees vreugdevolle discipelen van Mijn Zoon - Gianna Talone-Sullivan

OLVrouw van Emmitsburg: Mijn lieve kleine kinderen, geprezen zij Jezus!

Wees blij en verlies je focus op het gebed niet. Er is een tijd en plaats voor alles. Streef er altijd naar om nederige, gehoorzame en vertrouwende kinderen van God te zijn. Blijf bidden, want jullie gebeden troosten Mijn Zoon; Hij is blij ze van jullie te ontvangen.

Het kwaad wordt ontmaskerd en kan niet langer verborgen blijven. Alles begint aan het licht te komen. Jullie zijn getuige van de scheiding tussen goed en kwaad in de wereld, zodat er, wanneer het licht naar de wereld wordt gezonden, geen verwarring meer zal zijn over wat goed en wat kwaad is. Alleen God de Vader weet het exacte moment. Jullie zijn geroepen om standvastig te blijven in jullie toewijding aan het gebed en in jullie liefde voor elkaar. Blijf bidden met je hart en wees vreugdevolle discipelen van Mijn Zoon. Ik ben hier en Ik zal jullie beschermen. Het Hemelse Koor van Engelen zal jullie beschermen.

Jullie zuivering is voor jullie welzijn. Jullie worden sterker en volmaakter in Zijn Licht, groeiend in voorzichtigheid, wijsheid en nederigheid. Dit ontvouwt zich volgens het plan van God de Vader. Door Zijn Licht zullen jullie het licht in jezelf zien. Wanneer je denkt dat alles verloren is en dat je geen doel meer hebt, let dan goed op. Wees waakzaamt op hoe je geestelijk volwassen wordt en voorbereid op de strijd tussen goed en kwaad.

God zal overwinnen. Mijn Onbevlekte Hart zal onder jullie regeren met alle engelen en heiligen. Ik zal er altijd voor jullie zijn. Ik ga niet weg, ongeacht wie daar anders over denkt.

Ik houd van jullie. Wees in vrede, lieve kinderen.

Ik zegen jullie in Zijn Allerheiligste Naam. Dank jullie wel dat jullie gehoor hebben gegeven aan Mijn oproep.

Ad Deum

4/9 Verlies de moed niet - Angelica

Maria: Kinderen, volkeren der aarde, herontdek de vreugde van het luisteren naar de Koningin-Ziel; zij beeft, en wanneer zij beeft, is het God Zelf die beeft – het is God Zelf die door haar tot jullie wil spreken. Jullie kunnen haar niet langer horen!

Wees vredig; bid in de schemering. Jullie moeten jullie geest en hart opnieuw trainen om vreugde te vinden in het luisteren, want dit is wat het betekent om naar de Koningin der Zielen te luisteren: vreugde.

Als jullie naar haar luisteren en als jullie in staat zijn terug te keren naar hoe jullie ooit waren, dan zal jullie aardse leven anders zijn: jullie zullen alles met andere ogen zien; jullie zullen de leiding volgen die de ziel jullie geeft, en zij zal nooit dwalen, want het zijn de aanwijzingen van God Zelf.

God wil dat Zijn kinderen naar heiligheid streven en hun hart rein en vol liefde bewaren, want wie liefde beoefent, staat dicht bij het Allerheiligste Hart van God. Laat je ontroeren door de problemen van je broeders en zusters, net zoals je nooit moet ophouden met naastenliefde te betonen. Wanneer je naastenliefde beoefent, doe je daar goed, maar bovenal doe je goed voor jezelf, voor je ziel; het is voeding die rechtstreeks het Allerheiligste Hart van God bereikt.

Verlies de moed niet; blijf altijd waakzaam; laat de ijdelheid die je gedachten vertroebelt varen en wandel altijd met het Woord van God, dat levengevend, troostend en heiligend is.

Neem geen genoegen met de nutteloze dingen van het aardse leven; ze vliegen weg als zand in een windvlaag. Je hebt dit al ervaren: je hebt je haastig ingespannen, je middelen verspild en alles gedaan, om uiteindelijk in een moment van extreme eenzaamheid en ontevredenheid terecht te komen, omdat alles wat je hebt verworven je hart en geest niet heeft gevoed.

Alleen God voedt je hart en geest; Hij is pure voeding, goddelijke nectar!

Kom op, kinderen, wees niet bang; zoek God, zoek je ziel en luister ernaar. Dit is wat jullie moeten doen: bidden voor alles wat er op deze aarde gebeurt en voor al jullie broeders en zusters die lijden.

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de grond van Haar Hart.

Ik zegen jullie.

BID, BID, BID!

1/9 Het nieuwe tijdperk begint met jullie, die zullen binnentreden om te genieten van de wonderbaarlijke tuin: het nieuwe Eden! - Myriam Corsini

Mijn Allerheiligst Hart bemint je, o vrouw; schrijf! En ga in stilte door met de missie die je is toevertrouwd; het moment waarop je wacht is reeds aangebroken – verlies de moed niet, wees niet bedroefd, maar verheug je.

De werken van God worden in alle opzichten volbracht.

Schrijf nu aan Mijn geliefde volk:

Mijn kinderen, geliefd door jullie Heer Jezus Christus, jullie leven behoort Mij toe; jullie zijn reeds in Mijn armen.

Het nieuwe tijdperk breekt aan met jou, die zult binnentreden om te genieten van de wonderbaarlijke tuin: … het nieuwe Eden!

Nu wil Ik Mijn kinderen vragen:

Bemin je Mij? Verlang je ernaar volledig van Mij te zijn? Kom, Mijn geliefde schepselen, kom en verheug je in Mij; Mijn Heilig Hart verheugt zich over jullie die Mij beminnen. Vraag, en het zal je gegeven worden; roep Mij aan, en Ik zal aanwezig zijn! Ik verlang naar jullie geluk. Luister naar Mij, Mijn kinderen; Spoedig zal de hemel verduisteren en zal een hevige storm woeden met regen, hagel en bliksem.

In deze tijd zal de aarde heviger beven; vuur en hagel zullen de aarde verwoesten – de tijd van de grote zuivering is aangebroken.

De mens wil niet tot Mij terugkeren; hij wil Mij niet erkennen als zijn God en geeft zich over aan de leugens van deze wereld; hij bedriegt zichzelf door te denken dat hij leeft en begrijpt niet dat hij sterft!

2/9 Jullie staan ​​op het punt het nieuwe tijdperk binnen te gaan, o volk - Myriam Corsini

De waarheid is verkondigd; de Hemel gebiedt dringend tot bekering.

Jullie staan ​​op het punt het nieuwe tijdperk binnen te gaan, o volk; jullie staan ​​op het punt de vruchten van Mijn liefde voor jullie te proeven. Ik zal Mijn goddelijkheid aan elk kind schenken.

Ik wacht met geduldige liefde op jullie bekering, o volk; de tijd van de dingen van God is aangebroken voor al Zijn kinderen. Verwaarloos jullie ‘ja’ tegen Mij niet; Ik zal voor jullie zorgen, Mijn geliefde zielen. Jullie die in de duisternis verkeerden, treed vandaag binnen in het Goddelijke Licht.

Het is tijd voor nieuwe dingen voor de kinderen van de Koning! …Het is tijd om Mijn oneindige Al binnen te treden om Mij te proeven, Mijn oneindige schoonheden en Mijn wonderen.

Een tijd van dood dondert voor allen die Mij niet erkennen als hun God van Liefde en zich verliezen in de verleidingen van de Duivel.

Mijn Huis wacht om Mijn kinderen te verwelkomen, om hen te brengen in goddelijke kennis, waar zij zullen handelen naar de wil van God de Vader. Zij zullen de paden van het Universum bewandelen, nieuwe hemelen ontdekken, de planeten van Liefde bezoeken en vibreren in de oneindige Liefde van de Vader… alles nieuw, in vreugde en immense liefde voor jullie, geliefde kinderen!

De nieuwe stad wacht op jullie om jullie haar oneindige schoonheden te schenken en jullie erfgenamen te maken van wat de Heer heeft voorbereid voor Zijn uitverkorenen.

Mijn geliefden, spoedig zal de verwoestende woede van de natuur losbarsten: vuur en water zullen rampspoed over de aarde brengen.

Wees waakzaam, o volk, de tijd is om; God roept Zijn volk tot Zich; de bijeenkomst is aanstaande; de ​​engelenlegers worden in positie gebracht voor een spoedige tussenkomst; zij zullen komen om de kinderen van God op te tillen en hen te beschermen tegen de ondergang die over de aarde zal komen.

Reinig jezelf, o volk; heb een rein hart, Mijn kinderen; de tijd van onze ontmoeting is gekomen.

Ik heb je lief, ik verlang naar je, ik zegen je. Amen

Marie Julie Jahenny ziet dit niet als een Duizendjarig Rijk, maar als een paar generaties waarbij de Franse Koning Henry V van het Kruis als eerste regeert.

U brengt hier een buitengewoon belangrijk en scherp onderscheid in de katholieke mystiek naar voren. U heeft volledig gelijk: de visioenen van de Franse mystica en stigmatiste Marie-Julie Jahenny (1850-1941) wijken fundamenteel af van de klassieke, (vaak protestantse) premillennialistische theorie van een letterlijk Duizendjarig Rijk waarin Christus fysiek op aarde troont.

Binnen de katholieke traditie – en specifiek in de openbaringen van Jahenny – wordt deze komende periode van vrede niet beschreven als het absolute einde van de aardse geschiedenis, maar als het Tijdperk van de Grote Katholieke Monarch.

Dit specifieke vergezicht van Marie-Julie Jahenny kenmerkt zich door de volgende elementen:

1. Geen 'Duizendjarig Rijk', maar een Restauratieperiode

Katholieke profetieën spreken liever over het Tijdperk van de Vrede (zoals ook later in Fatima beloofd: "Mijn Onbevlekt Hart zal triomferen... en aan de wereld zal een periode van vrede worden geschonken").

Jahenny zag dat na de zware straffen, de Franse burgeroorlog en de Drie Dagen van Duisternis, de mensheid niet direct overgaat in de verheerlijkte eeuwigheid.

Het is een historische periode van een paar generaties waarin de mens nog altijd sterfelijk is en de breekbare aarde bewoont, maar waarin de Kerk in ongekende glorie en zuiverheid hersteld wordt.

2. De Grote Monarch: Henry V van het Kruis

In haar visioenen speelt Frankrijk een sleutelrol. God zal een door Hem gekozen, diep vrome koning aanwijzen: Henri V de la Croix (Hendrik V van het Kruis).

Zijn rol: Hij zal de troon van Frankrijk bestijgen, de christelijke monarchie herstellen en de vijanden van de Kerk verslaan.

De Heilige Paus: Samen met een eveneens door God gekozen Heilige Paus (de Pastor Angelicus) zal hij de Kerk redden van haar dwalingen en de wereld heroveren voor Christus.

Geen fysieke troon voor Jezus: In dit scenario regeert Jezus dus niet zelf op een tastbare, aardse troon in Jeruzalem, maar regeert Hij via Zijn gezalfde koning en Zijn paus. Jezus blijft in de Hemel en in het Tabernakel (de Eucharistie), terwijl de Kerk op aarde bloeit.

3. Waarom slechts een paar generaties?

De reden dat dit tijdperk na een aantal generaties weer stopt, sluit perfect aan bij de menselijke breekbaarheid waar we het eerder over hadden. Jahenny’s profetieën laten zien dat de mensheid – na een lange periode van diepe vrede, overvloed en heilige priesters onder het bewind van Henry V en zijn opvolgers – gaandeweg de offers en de crisissen van het verleden weer zal vergeten.

Er zal opnieuw laksheid, welvaartszucht en geestelijke lauwheid insluipen.

Pas aan het bittere einde van die vervalperiode (na het Vrederijk van de Monarch) zal de echte, persoonlijke Antichrist opstaan, waarna de geschiedenis definitief toeloopt naar de wederkomst van Christus, de opstanding der doden en het Laatste Oordeel.

Samengevat

Uw opmerking corrigeert het beeld perfect naar de katholieke eschatologie: het Duizendjarig Rijk met zwevende steden en herrezen heiligen die over stervelingen regeren is een specifieke (chiliastische) interpretatie. Marie-Julie Jahenny laat ons een veel historischer, tastbaarder beeld zien: een miraculeus herstel van de christelijke beschaving door breekbare, maar diep heilige mensen (de Koning en de Paus), als een laatste grote bloei van het Mystiek Lichaam vóór het einde der tijden.

Waar zit dan het Eucharistisch Tijdperk van de Goddelijke Wil zoals Luisa Piccarreta heeft aangekondigd? En het feit dat Jezus zijn intrek neemt in de gelovigen die levende tabernakels zijn geworden?

Het Eucharistisch Tijdperk van de Goddelijke Wil, zoals Jezus dat openbaarde aan de Dienares Gods Luisa Piccarreta (1865-1947), sluit juist naadloos aan op het Vrederijk waar Marie-Julie Jahenny over sprak. Het is de spirituele binnenkant en de theologische voltooiing van diezelfde periode van vrede.

Waar Marie-Julie Jahenny de politieke en uiterlijke restauratie zag (de Koning en de Paus), laat Jezus aan Luisa Piccarreta de innerlijke en mystieke transformatie van de mensheid zien. Dit tijdperk bevindt zich in de geschiedenis precies vóór het absolute einde van de wereld, tijdens het beloofde Tijdperk van Vrede (de triomf van het Onbevlekt Hart).

Dit eucharistische mysterie en het concept van de "levende tabernakels" laat zich via haar geschriften (Het Boek van de Hemel) als volgt uitleggen:

1. De verschuiving: Van het stenen Tabernakel naar het menselijk hart

Jezus legt aan Luisa uit dat Zijn aanwezigheid in de eucharistische tabernakels in de kerken een vorm van "gevangenschap" en opoffering is, geboren uit liefde. Hij kijkt reikhalzend uit naar het Tijdperk van de Goddelijke Wil, waarin de stenen tabernakels niet langer de enige plek zijn waar Hij wezenlijk woont.

In dit nieuwe tijdperk zullen trouwe gelovigen de Gave van het Leven in de Goddelijke Wil ontvangen.

Door deze gaven "sterft" de menselijke wil en neemt Jezus' eigen Goddelijke Wil het roer volledig over. Hierdoor wordt de gelovige een levend tabernakel: Jezus herhaalt en leeft Zijn eigen goddelijke leven in de mens. De ziel is niet langer slechts een bezoeker van de Eucharistie, maar wordt een permanente, levende Hostie waarin Jezus voortdurend aanwezig is.

2. Het wezenlijke verschil tussen "De Wil van God dóén" en erin "Léven"

Jezus legt aan Luisa uit dat de heiligen uit het verleden de wil van God altijd met veel liefde hebben gedaan (onderwerping en gehoorzaamheid). Maar in het Eucharistisch Tijdperk gaat God een stap verder: de mens mag in Zijn Wil leven.

Dat betekent dat jouw ademhaling, jouw werk (de aarde cultiveren) en jouw gebeden niet meer louter van jou zijn, maar dat Jezus deze handelingen in jou verricht.

Zoals Jezus in Vol 11 - 17/12/1914 uitlegde: jouw pure lichaam en zuivere wil zijn de "ongewijde hostie", en Zijn Goddelijke Wil vormt daarin de "perfecte consecratie".

3. Hoe past dit in de chronologie van de Eindtijd?

Dit eucharistische koninkrijk is de vervulling van het Onze Vader: "Uw Rijk kome, Uw Wil geschiede, op aarde zoals in de Hemel." Het is de herstelling van de mens tot de staat van vóór de zondeval (de staat van Adam en Eva in het Paradijs).

Dit tijdperk loopt parallel aan de opeenvolgende generaties van vrede:

De Uiterlijke Vrede: Er is een rechtvaardige maatschappij (zoals Jahenny zag onder de Grote Monarch).

De Innerlijke Vrede: De Kerk wordt niet alleen gered van haar uiterlijke dwalingen, maar de gelovigen bereiken de allerhoogste mystieke unie met God. Priesters worden door dit leven in de Goddelijke Wil werkelijk "heilige priesters" die het Mystiek Lichaam perfect voeden.

Het is de "gouden eeuw" van de Kerk op aarde, waarin de geredde mensheid functioneert zoals God het vanaf het prille begin bedoeld had, vlak voordat de geschiedenis definitief sluit en we overgaan naar de Nieuwe Hemelen en de Nieuwe Aarde.

 

 

 

 

Hoe is Christus‘ opstanding belangrijk voor de nieuwe aarde

De opstanding van Jezus Christus is de absolute blauwdruk, de motor en het juridische bewijs voor de komst van de Nieuwe Aarde. Zonder de opstanding zou het christelijke heilsplan onvolledig zijn; de verlossing omvat namelijk niet alleen onze geest, maar ook de tastbare, materiële schepping.

De opstanding van Christus is op vier manieren fundamenteel voor de vernieuwing van de aarde:

1. De verlossing van de materie (Geen abstracte hemel)

Als Jezus na Zijn dood alleen als een 'onzichtbare geest' naar de hemel was teruggekeerd, had dat betekend dat God de materiële wereld had opgegeven. Maar Jezus stond op met een lichaam van vlees en bloed. Zijn graf was leeg.
Dit bewijst dat God de fysieke materie niet afschrijft, maar heiligt en verheerlijkt. De opstanding is het startschot van de Nieuwe Schepping. De Nieuwe Aarde wordt geen vage, zwevende wolk, maar een tastbare, fysieke realiteit, net zo echt als het verrezen Lichaam van Jezus.

2. Jezus als de "Eersteling"

De apostel Paulus noemt de opgestane Christus de "eersteling van hen die ontslapen zijn" (1 Korintiërs 15:20). Een eersteling is de allereerste vrucht van de oogst, die garandeert dat de rest van de oogst zal volgen.

Omdat het Hoofd (Jezus) is opgestaan, zal Zijn Mystiek Lichaam (de trouwe gelovigen) ook lichamelijk opstaan.

In het verlengde daarvan zal ook hun 'woning' – de fysieke aarde – met hen mee opstaan en vernieuwd worden. Jezus' opstanding trekt de hele schepping mee omhoog uit de modder van de dood.

3. De breuk met de wetten van het verval

Sinds de zondeval regeert op aarde de wet van de vergankelijkheid (alles veroudert, verrot en sterft). De opstanding van Jezus doorbrak deze natuurwet definitief. Zijn verrezen Lichaam was niet meer onderhevig aan ziekte, pijn of de dood.
De Nieuwe Aarde zal functioneren volgens de wetten van dit opstandingsleven: een ecologie zonder natuurrampen, zonder ecosystemen die op dood en destructie zijn gebouwd, en zonder het zuchten van de schepping onder de gevolgen van de menselijke zonde (Romeinen 8:21-22).

4. De bekroning op ons cultiveringswerk

Omdat Christus is opgestaan en de aarde zal vernieuwen, is onze huidige arbeid op aarde niet voor niets. Als de aarde aan het einde der tijden simpelweg vernietigd zou worden, zou al ons zwoegen om de aarde te cultiveren, te bewaren en te verfraaien zinloos zijn.
De opstanding geeft ons de garantie dat de deugden en de schoonheid die wij hier in breekbaarheid zaaien, op de Nieuwe Aarde in volmaaktheid zullen bloeien. Ons huidige rentmeesterschap is de 'steigers' bouwen voor het gebouw dat God door Zijn opstandingskracht definitief zal voltooien.

Samengevat

Jezus’ opstanding is de garantie dat Gods oorspronkelijke plan – een volmaakt gelukkige mensheid die samen met de engelen in een perfect gecultiveerde fysieke schepping woont – honderd procent realiteit wordt. De opstanding heeft de poort naar die Nieuwe Aarde wijd opengezet.

Wat is het verschil tussen de aarde in het Duizendjarig Rijk en de Nieuwe aarde erna

In de christelijke eindtijdleer, met name binnen het prechiliasme, is er een duidelijk theologisch onderscheid tussen de aarde tijdens het Duizendjarig Rijk (het Millennium) en de Nieuwe Aarde die daarna komt. Waar het Duizendjarig Rijk een herstelde maar nog tijdelijke overgangsperiode is, vertegenwoordigt de Nieuwe Aarde de volmaakte, eeuwige eindtoestand.

De belangrijkste verschillen zijn hieronder in een overzichtelijke tabel weergegeven:

Kenmerk	De Aarde in het Duizendjarig Rijk	De Nieuwe Aarde (Eeuwige Staat)
Tijdsduur	Tijdelijk, exact 1000 jaar lang (Openb 20:4).	Eeuwig, zonder einde (Openb 21:1).
Status van de Duivel	Satan is tijdelijk gebonden in de afgrond, maar wordt aan het einde nog één keer losgelaten (Openb 20:1-3, 7).	Satan is definitief vernietigd en in de poel van vuur geworpen (Openb 20:10).
Zonde en Opstand	Zonde is onderdrukt door Jezus' ijzeren roede, maar aan het eind volgt er nog een definitieve opstand van de volken (Gog en Magog).	Zonde is volledig uitgebannen; er is geen enkele vorm van onzuiverheid of opstand meer mogelijk (Openb 21:27).
Dood en Ziekte	Er is extreme langlevendheid (wie sterft op zijn 100ste is een kind), maar de dood bestaat nog voor sterfelijke mensen (Jes 65:20).	De dood is definitief vernietigd; er is geen rouw, pijn, ziekte of sterfelijkheid meer (Openb 21:4).
Aardse Bewoners	Bestaat uit mensen met een verheerlijkt lichaam (opgestane gelovigen) én mensen met een sterfelijk lichaam die de Grote Verdrukking overleefden.	Bestaat uitsluitend uit verheerlijkte, onsterfelijke mensen; iedereen heeft een onvergankelijk lichaam gekregen.
Hoofdstad	Het huidige, aardse Jeruzalem dat hersteld en herbouwd is (Jes 2:1-5).	Het Nieuwe Jeruzalem, dat rechtstreeks uit de hemel neerdaalt op de aarde (Openb 21:2).
De Fysieke Natuur	De aarde is hersteld en vruchtbaar gemaakt als het Paradijs, maar de zeeën en oceanen bestaan nog.	De oude aarde is voorbijgegaan; op de getransformeerde Nieuwe Aarde is geen zee meer (Openb 21:1).
De Kosmische Sfeer	Zon en maan zijn nog steeds nodig om de aarde te verlichten (Jes 30:26).	Er is geen zon of maan meer nodig, want de glorie van God en het Lam verlichten de hele schepping (Openb 21:23).

Kort samengevat is het Duizendjarig Rijk de triomf van Jezus Christus binnen de grenzen van de oude geschiedenis en de breekbare materie. De Nieuwe Aarde is de totale vernieuwing van de kosmos, waarin de materie definitief is bevrijd van elke vorm van verval en dood.

Wat is het verschil tussen de Hemel in het Duizendjarig Rijk en de Nieuwe Hemelen erna

Net zoals bij de aarde, is er in de christelijke eindtijdleer een belangrijk theologisch onderscheid tussen de Hemel tijdens het Duizendjarig Rijk en de Nieuwe Hemelen die daarna ontstaan.

Tijdens het Duizendjarig Rijk functioneert de Hemel nog als een "aparte, hogere dimensie" ten opzichte van de aarde, terwijl in de Eeuwige Staat de grens tussen Hemel en aarde definitief verdwijnt omdat God Zelf bij de mensen komt wonen.

Hieronder vindt u de belangrijkste verschillen in een overzichtelijke tabel:

Kenmerk	De Hemel in het Duizendjarig Rijk	De Nieuwe Hemelen (Eeuwige Staat)
Relatie met de Aarde	Gescheiden maar verbonden: De Hemel is de hemelse commandopost van waaruit Christus en Zijn heiligen regeren over de sterfelijke aarde.	Volledig versmolten: Hemel en aarde zijn niet langer gescheiden werelden; de spirituele en materiële dimensies zijn perfect in elkaar geschoven.
Locatie van Gods Troon	Gods troon bevindt zich in de onzichtbare hemelse gewesten, verheven boven de fysieke wereld.	Gods troon daalt af en bevindt zich te midden van de getransformeerde schepping, in het Nieuwe Jeruzalem (Openbaring 21:3).
Toegankelijkheid voor Mensen	Beperkt: Alleen de zielen van de overleden heiligen en degenen met een verheerlijkt opstandingslichaam hebben toegang tot deze hemelse sfeer.	Universeel voor alle geredden: Iedereen leeft in de directe, fysieke en spirituele aanwezigheid van God; de hele kosmos is Gods woning geworden.
De Kosmische Hemel (Sterren/Heelal)	Het huidige universum bestaat nog, inclusief de zon, de maan en de sterrenhemel die onderhevig zijn aan de wetten van de tijd.	Het oude universum is "voorbijgegaan" (Openbaring 21:1); de kosmische hemel is radicaal vernieuwd en vrij van alle sporen van de zondeval.
De Spirituele Atmosfeer	De hemel is weliswaar heilig, maar herbergt nog de herinnering aan de kosmos die in strijd is (de duivel is net pas op aarde gebonden).	Er is een sfeer van absolute, onverstoorbare rust; elke herinnering aan opstand, zonde en kosmische strijd is voor eeuwig weggevaagd.
De Engelen en de Kerk	De engelen en de verheerlijkte Kerk opereren als Gods legermacht en bestuurders die toezicht houden op het aardse koninkrijk.	Engelen en mensen leven niet meer in een functionele hiërarchie, maar vormen één harmonieus hemels burgerkorps rondom de Troon.

Kort samengevat: de Hemel in het Duizendjarig Rijk is de basis van waaruit de overwinning op de aarde wordt geregisseerd. De Nieuwe Hemelen zijn de finale staat waarin de Hemel geen 'plek hierboven' meer is, maar waarin heel de vernieuwde schepping is ondergedompeld in Gods glorie.

Wat met degenen die overleden zijn vóór het Duizendjarig Rijk en tijdens dit Rijk

De bestemming van de mensen die overlijden vóór en tijdens het Duizendjarig Rijk (het Millennium) verschilt sterk. Dit hangt in de christelijke eindtijdleer samen met de twee verschillende opstandingen die in het Bijbelboek Openbaring worden beschreven.

Hieronder staat per groep uitgelegd wat er volgens deze theologie met hen gebeurt:

1. Degenen die overleden zijn VÓÓR het Duizendjarig Rijk

Deze groep wordt bij de start van het Duizendjarig Rijk opgesplitst in twee categorieën: de gelovigen en de ongelovigen. Dit gebeurt tijdens de Eerste Opstanding (Openb 20:4-6).

* De trouwe gelovigen (Christenen en heiligen uit het Oude Testament):
Zij die vóór het Rijk in geloof zijn gestorven (of als martelaar stierven tijdens de Grote Verdrukking), staan op uit de dood op het moment dat Jezus terugkeert naar de aarde. Zij ontvangen direct hun onsterfelijke, verheerlijkte opstandingslichaam. Samen met Jezus regeren zij als koningen en priesters over de aarde gedurende de 1.000 jaar (Openbaring 20:4,6). Zij kunnen tijdens dit Rijk dus niet meer sterven.

* De ongelovigen:
Zij die zonder geloof zijn gestorven vóór het Rijk, staan op dit moment nog níét op. Hun zielen blijven in het dodenrijk (Hades/Sjeool) in afwachting van het eindoordeel. Openb 20:5 zegt letterlijk: "De overige doden werden niet levend totdat de duizend jaar tot een einde waren gekomen."

2. Degenen die overleden zijn TIJDENS het Duizendjarig Rijk

Tijdens het Duizendjarig Rijk wonen er ook nog gewone, sterfelijke mensen op aarde (de overlevers van de eindtijd en hun nakomelingen). Hoewel mensen door de perfecte omstandigheden heel oud worden (Jesaja 65:20), sterven er tijdens deze 1.000 jaar nog steeds mensen.

* De gelovigen die sterven tijdens het Rijk:
Mensen die tijdens het Millennium tot geloof komen en op hoge leeftijd sterven, gaan met hun ziel direct naar de Heer in de hemelse sferen. Zij wachten daar de korte overgangsperiode af tot het einde van het Rijk, wanneer de definitieve eeuwigheid aanbreekt.

* De ongelovigen die sterven tijdens het Rijk:
Ondanks de perfecte regering van Jezus zullen sommige mensen zich in hun hart verharden (Jesaja 65:20 spreekt over de "zondaar die honderd jaar oud is en vervloekt wordt"). Als zij sterven, dalen hun zielen net als de eerdere ongelovigen af naar het dodenrijk om te wachten op het allerlaatste oordeel.

* De ontknoping: Het Laatste Oordeel (De Tweede Opstanding)

Zodra de 1.000 jaar voorbij zijn, vindt de Tweede Opstanding plaats bij de Grote Witte Troon (Openbaring 20:11-15):

Alle ongelovigen uit de hele geschiedenis (zowel van vóór als tijdens het Rijk) staan nu lichamelijk op uit het dodenrijk om geoordeeld te worden naar hun daden. Wie niet in het Boek des Levens staat, wordt geworpen in de poel van vuur (de definitieve hel).

De gelovigen die tijdens het Rijk stierven, ontvangen op dit moment ook definitief hun verheerlijkte, onsterfelijke lichaam.

Samen met de gelovigen uit de eerste opstanding trekken zij vervolgens de Nieuwe Aarde en de Nieuwe Hemelen binnen, waar de dood voor eeuwig is buitengesloten.

Er wordt gesproken over de hades of sjeool, het dodenrijk voor de ongelovigen. Is dit hetzelfde als de Hel omdat de overledene onmiddellijk na zijn dood een persoonlijk of bijzonder oordeel ontvangt.

Hades (Grieks) en Sjeool (Hebreeuws) zijn in theologische zin niet exact hetzelfde als de definitieve Hel (in de Bijbel vaak Gehenna of de Poel van Vuur genoemd). Hoewel het klopt dat een mens onmiddellijk na het overlijden een persoonlijk oordeel (het bijzonder oordeel) ontvangt, is er een wezenlijk verschil in de status en de fase van de straf.

De verhouding tussen deze begrippen en het persoonlijk oordeel laat zich als volgt onderscheiden:

1. Het Bijzonder Oordeel: De directe bestemming

Volgens de Catechismus van de Katholieke Kerk krijgt de ziel direct na de dood haar vergelding.

Wie in staat van doodzonde sterft en Gods liefde definitief heeft afgewezen, ervaart onmiddellijk de spirituele straf en de pijn van de hel (de absolute scheiding van God).

De ziel wacht dus niet bewusteloos tot het einde van de wereld; het vonnis gaat direct in.

2. Waarom Hades/Sjeool toch verschilt van de Hel

Hoewel de bittere realiteit van de verdoemenis direct na de dood begint, is de Hades/Sjeool de tijdelijke opbergplaats voor de zielen tot aan de wederkomst van Christus. De definitieve Hel (Gehenna) is de eeuwige eindbestemming.

De verschillen zijn:

* Tijdelijk versus Eeuwig: De Hades is een tijdelijke situatie. In het boek Openbaring staat letterlijk dat aan het einde van de tijd de Hades (het dodenrijk) zijn doden moet teruggeven voor het Laatste Oordeel, waarna de Hades zélf in de poel van vuur (de definitieve Hel) wordt geworpen (Openbaring 20:13-14).

* Ziel versus Lichaam en Ziel: In de Hades/Sjeool verblijft momenteel alleen de losgemaakte ziel van de ongelovige. De definitieve Hel breekt pas aan na het Laatste Oordeel, wanneer de goddelozen hun opstandingslichaam terugkrijgen. Zij ondergaan de eeuwige straf dan met heel hun wezen: zowel lichamelijk als geestelijk.

Samengevat

De ervaring van de straf begint voor de ongelovige inderdaad onmiddellijk na het persoonlijk oordeel. In die zin is het spiritueel al 'de hel'. Maar technisch-theologisch is de Hades de tijdelijke bewaring van de zielen in afwachting van de universele opstanding, terwijl de Hel de definitieve, eeuwige vuurpoel is waarin de verdoemden na het Laatste Oordeel met ziel én lichaam worden geworpen.

Wanneer stopt het Vagevuur

Het Vagevuur (het louteringsoord) stopt definitief bij het Laatste Oordeel, aan het absolute einde van de wereldgeschiedenis. Volgens de leer van de Katholieke Kerk is het Vagevuur namelijk een tijdelijke staat van zuivering. Het heeft een specifiek functioneel doel: de zielen van gelovigen die in vriendschap met God zijn gestorven, reinigen van de laatste sporen en louteringsstraffen van de zonde, zodat ze heilig genoeg zijn om God in de hemel van aangezicht tot aangezicht te zien.

De opheffing van het Vagevuur verloopt in twee fasen:

1. Het individuele einde (voor de afzonderlijke ziel)

Voor een individuele persoon stopt het Vagevuur op het moment dat de zuivering voltooid is. Zodra de ziel volledig is gelouterd en de noodzakelijke heiligheid heeft bereikt, verlaat deze het Vagevuur en treedt onmiddellijk de hemelse glorie binnen. Dit proces wordt door de levenden op aarde versneld door middel van gebed, de Heilige Mis en aflaten.

2. Het kosmische einde (voor de hele schepping)

Aan het einde van de tijd, wanneer Jezus Christus terugkeert in heerlijkheid en de doden opstaan, houdt het Vagevuur als staat of 'plaats' volledig op te bestaan.

Op de dag van het Laatste Oordeel worden alle resterende zielen uit het Vagevuur definitief verenigd met hun verrezen, onsterfelijke lichamen.

De allerlaatste generatie gelovigen die op dat moment nog op aarde leeft en nog loutering nodig heeft, wordt door Gods directe macht in één klap gezuiverd bij de overgang naar de eeuwigheid.

Vanaf dat moment zijn de overgebleven bestemmingen uitsluitend de Hemel (de eeuwige staat van volmaakte gemeenschap met God) en de Hel (de eeuwige staat van definitieve scheiding van God). Er is dan geen zonde, breekbaarheid of tijd meer, waardoor een louteringsoord simpelweg geen functie of reden van bestaan meer heeft.

Hoeveel tijd is er tussen het Duizendjarig Rijk, de laatste uithaal van Satan en het Laatste Oordeel

Volgens de beschrijving in het Bijbelboek Openbaring (hoofdstuk 20) zit er chronologisch gezien geen onderbreking of tussentijd tussen deze opeenvolgende gebeurtenissen. De overgang van het Duizendjarig Rijk naar de laatste uithaal van Satan en het aansluitende Laatste Oordeel verloopt in één directe, opeenvolgende keten.

Hoewel de Bijbel voor sommige onderdelen specifieke periodes noemt, laat de Bijbeltekst de exacte tijdsduur voor de laatste uithaal in dagen of jaren open en spreekt simpelweg over een "korte tijd".

Hieronder is de exacte tijdslijn en overgang tussen deze drie fasen in tabelvorm weergegeven:

Fase	Gebeurtenis	Bijbelse Aanduiding van Tijd (Openbaring 20)	Theologische Betekenis / Chronologie
1	Het Duizendjarig Rijk	Exact 1,000 jaar	Een periode van wereldwijde vrede en gerechtigheid onder leiding van Jezus Christus. Satan zit al die tijd opgesloten in de afgrond.
Overgang	De vrijlating van Satan	Geen tussentijd	Vindt onmiddellijk plaats zodra de 1.000 jaar exact op hun einde zijn gelopen.
2	De laatste uithaal van Satan	Een korte tijd (Grieks: mikron chronon)	Satan misleidt de volken nog één keer en verzamelt een leger (Gog en Magog). Deze opstand mislukt abrupt doordat er vuur uit de hemel neerdaalt.
Overgang	Het definitieve vonnis over Satan	Geen tussentijd	Direct nadat zijn leger is verslonden, wordt Satan definitief voor eeuwig in de poel van vuur geworpen.
3	Het Laatste Oordeel	Het absolute einde van de huidige wereldgeschiedenis	Aansluitend verschijnt de Grote Witte Troon. De aarde en de hemel vluchten weg, alle doden staan op en worden geoordeeld, waarna de eeuwigheid aanbreekt.

Samengevat

Er is dus geen tussentijd tussen deze fasen; het is een domino-effect van profetische gebeurtenissen. Zodra de klok van de 1.000 jaar slaat, start direct de "korte tijd" van Satans uithaal, welke na de hemelse interventie onmiddellijk overvloeit in de zitting van het Laatste Oordeel.

Welke zijn de verschillende testperiodes geweest die God heeft ingesteld voor bijvoorbeelde de engelen, de mensen, en deze uit het Duizendjarig Rijk

Binnen de christelijke theologie en de geloofstraditie wordt de geschiedenis van Gods omgang met Zijn schepselen vaak opgedeeld in specifieke testperiodes of "bedelingen" (dispensaties). In elke periode stelt God de moraal, het geloof of de gehoorzaamheid van Zijn schepselen op de proef onder specifieke omstandigheden.

Elke testperiode kent een eigen startpunt, een specifieke verantwoordelijkheid, en eindigt historisch gezien vaak in een crisis of oordeel door de breekbaarheid van het schepsel. De specifieke testperiodes waar u naar vraagt, laten zich als volgt omschrijven:

1. De Testperiode van de Engelen (Vóór de materiële tijd)

* Omstandigheden: De engelen werden geschapen als volmaakte, pure geesten in de directe aanwezigheid van God. Zij hadden een vlijmscherp intellect en kenden geen fysieke zwakheden of verleidingen.

* Test: Omdat zij een vrije wil hadden, was hun test een test van absolute loyaliteit en nederigheid. Zouden zij God als hun soevereine Schepper blijven erkennen, of zouden zij op zichzelf gericht raken?

* Uitkomst: Lucifer raakte vol van hoogmoed over zijn eigen schoonheid en wilde gelijk aan God worden. Een derde van de engelen volgde hem in deze rebellie. Hun test was eenmalig en definitief: de gevallenen werden uit de hemel geworpen, terwijl de trouwe engelen voor eeuwig werden bevestigd in hun heiligheid.

2. De Testperiodes van de Mens (De zeven historische bedelingen)

Voor de mensheid heeft God de geschiedenis opgedeeld in opeenvolgende fasen. Er worden traditioneel zeven testperiodes voor de mens op aarde onderscheiden:

* Onschuld (In het Paradijs): Adam en Eva leven in een volmaakte omgeving.

Test: Niet eten van de boom van kennis van goed en kwaad.

Resultaat: De zondeval.

* Het Geweten (Van Zondeval tot Zondvloed): De mens moet leven naar zijn innerlijke morele kompas (het geweten).

Test: Vrijwillig het goede doen.

Resultaat: Extreme goddeloosheid, eindigend in het oordeel van de Zondvloed.

* Menselijk Bestuur (Van Noach tot Babel): God stelt menselijke overheden en wetten in om de zonde in te dammen.

Test: De aarde bevolken en Gods wetten handhaven.

Resultaat: Hoogmoed en de bouw van de Toren van Babel (spraakverwarring).

* Belofte (Van Abraham tot Mozes): God kiest Abraham en belooft een groot nageslacht.

Test: Vertrouwen op Gods beloften en in het beloofde land blijven.

Resultaat: Gebrek aan geloof, eindigend in de slavernij in Egypte.

* De Wet (Van Mozes tot Christus): God geeft de Thora en de Tien Geboden aan Israël.

Test: Volmaakte gehoorzaamheid aan de wet.

Resultaat: Het volk faalt om de wet te houden en verwerpt uiteindelijk de Messias.

* De Genade / De Kerk (Van de Opstanding tot de Wederkomst): De huidige periode waarin redding een gratis geschenk is door geloof in Jezus.

Test: Het Evangelie aanvaarden en in liefde wandelen.

Resultaat: Eindigt volgens de profetieën in wereldwijde afval van het geloof en de Grote Verdrukking.

3. De Testperiode van het Duizendjarig Rijk (De ultieme menselijke test)

De zevende en laatste historische testperiode vindt plaats tijdens het Duizendjarig Vrederijk. Dit is in feite de meest fascinerende test voor de mensheid, omdat God hier alle 'exculperende omstandigheden' wegneemt:

*Omstandigheden: Jezus regeert persoonlijk en rechtvaardig op aarde. Er is geen oorlog, extreme welvaart, en Satan zit al die tijd opgesloten, waardoor er geen bovennatuurlijke verleiding tot het kwaad is.

* Test: De sterfelijke mensen die in deze periode geboren worden, moeten puur uit eigen vrije wil kiezen om de Koning (Jezus) lief te hebben en te gehoorzamen. Zij kunnen de schuld van hun zonden niet afschuiven op de duivel of op een slechte maatschappij.

* Resultaat: Zodra Satan na de 1.000 jaar voor een korte tijd wordt losgelaten, blijkt dat een gigantische menigte mensen (als het zand van de zee) in hun hart toch diep rebels is gebleven. Zij sluiten zich direct bij Satan aan om tegen Jezus te vechten.

Waarom al deze testperiodes?

Met deze opeenvolgende periodes bewijst God voor het oog van het hele universum (inclusief de engelen) dat de schepselen – of ze nu in een breekbare wereld leven of in een volmaakt paradijs – uit zichzelf nooit de redding kunnen verdienen. Het toont aan dat de mens in elke denkbare setting faalt zodra hij op eigen kracht leunt. Dit onderstreept de absolute noodzaak van Gods barmhartigheid, genade en het verlossende offer van Jezus Christus om überhaupt in Gods eeuwige woning te kunnen leven.

Is er een barrière tussen de aarde en de Hemel in het Duizendjarig Rijk? Kunnen de Hemelingen op aarde rondlopen in het Duizendjarig Rijk? En kunnen mensen de Hemel betreden?

Binnen de christelijke eindtijdleer (specifiek het premillennialisme, dat uitgaat van een letterlijk koninkrijk op aarde) is de verhouding tussen de Hemel en de aarde tijdens het Duizendjarig Rijk een van de meest fascinerende mysteries.

Er is in deze periode sprake van een unieke, half-open situatie: de barrière tussen de twee werelden is flinterdun geworden, maar nog niet volledig verdwenen. De antwoorden op uw drie vragen luiden als volgt:

1. Is er een barrière tussen de aarde en de Hemel in het Duizendjarig Rijk?

Er is geen ondoordringbare spirituele barrière meer, maar er blijft een functionele scheiding bestaan.

De aarde is in deze periode nog steeds de materiële aarde, bewoond door sterfelijke mensen die kunnen trouwen, kinderen krijgen en uiteindelijk ook nog sterven.

De Hemel blijft de sfeer van Gods glorie. Veel theologen geloven dat de Heilige Stad (het Nieuwe Jeruzalem) tijdens deze 1.000 jaar als een hemelse lichtbron boven of nabij de aarde zweeft. Het functioneert als de spirituele brug tussen de hemelse en aardse dimensie. De barrière is dus eerder een verschil in "dimensie" of "staat van zijn" (sterfelijk versus onsterfelijk) dan een gesloten muur.

2. Kunnen de Hemelingen op aarde rondlopen in het Duizendjarig Rijk?

Ja, absoluut. Dit is een van de kernpunten van de Eerste Opstanding.

De zogeheten "Hemelingen" – de opgestane christenen en heiligen uit het Oude Testament die al een verheerlijkt, onsterfelijk lichaam hebben ontvangen – zullen actief aanwezig zijn op aarde.

De Bijbel zegt dat zij samen met Christus zullen regeren als koningen en priesters over de naties op aarde (Openbaring 20:4-6). Zij hebben een lichaam zoals Jezus na Zijn opstanding: zij kunnen reizen tussen de hemelse dimensie en de fysieke aarde, kunnen communiceren met sterfelijke mensen, en kunnen materiële handelingen verrichten zonder zelf nog gebonden te zijn aan de wetten van de zwaartekracht, ziekte of vermoeidheid.

3. En kunnen (sterfelijke) mensen de Hemel betreden?

Nee, sterfelijke mensen kunnen de Hemel (of het hemelse Nieuwe Jeruzalem) tijdens de 1.000 jaar niet fysiek binnengaan.

De gewone, sterfelijke bewoners van de aarde dragen nog steeds het breekbare, door de zondeval getekende lichaam. De Bijbel stelt heel duidelijk dat "vlees en bloed het Koninkrijk van God niet kunnen beërven" (1 Korintiërs 15:50). Een sterfelijk mens zou simpelweg bezwijken onder de rauwe, intense heiligheid en glorie van de hemelse dimensie.

Wel zullen de sterfelijke volken op aarde het licht van de Hemel zien en de hemelse Koning (Jezus) aanbidden. Zij sturen jaarlijks delegaties naar het aardse Jeruzalem om hulde te brengen (Zacharia 14:16). Pas na het Laatste Oordeel, wanneer alle overgebleven gelovigen ook worden getransformeerd en een onsterfelijk lichaam krijgen, verdwijnt elke grens en stapt de hele mensheid definitief Gods woning binnen.

Wat is het verschil tussen het Nieuwe Jeruzalem en de Hemel? Zoals ik het begrijp staat de Troon en Jezus en deze van Maria in de Stad van het Nieuwe Jeruzalem, en staat Gods Troon in de Hemel.

Uw beleving raakt aan een heel diep en prachtig mysterie uit het Bijbelboek Openbaring (hoofdstuk 21 en 22). Om uw beeld over de verschillende tronen en locaties scherp te stellen, moeten we kijken naar hoe de verhouding tussen de Hemel en het Nieuwe Jeruzalem zich gaandeweg ontwikkelt.

Theologisch gezien zijn de Hemel en het Nieuwe Jeruzalem in de eindtoestand namelijk niet langer twee gescheiden locaties met aparte tronen. In plaats daarvan is het Nieuwe Jeruzalem de ultieme plek waar de Hemel en de aarde definitief in elkaar schuiven.

1. Wat is de Hemel?

De Hemel is van oudsher Gods onzichtbare, geestelijke sfeer. Het is de plek waar God de Vader troont, omringd door Zijn engelen. De Schrift zegt: "De hemel is mijn troon en de aarde mijn voetbank" (Jesaja 66:1). Sinds Hemelvaart zit Jezus Christus daar in Zijn menselijke én goddelijke natuur aan de rechterhand van de Vader, en ook Maria is daar met lichaam en ziel gekroond als Koningin van de Hemel.

2. Wat is het Nieuwe Jeruzalem?

Het Nieuwe Jeruzalem (ook wel het Hemels Jeruzalem genoemd) is een specifieke, monumentale Stad. In Openbaring 21:2 ziet de apostel Johannes deze stad "neerdalen uit de hemel, bij God vandaan".

Het Nieuwe Jeruzalem is in feite de "hoofdstad" van de Nieuwe Hemelen en de Nieuwe Aarde.

De Stad is tevens het symbool en de concrete verzamelplaats voor de Bruid van Christus: de Kerk, oftewel alle trouwe gelovigen die door Jezus zijn thuisgebracht.

3. Hoe zit het met de Tronen?

Uw gedachte dat de Troon van Jezus en Maria in de Stad staat en die van God de Vader daarboven in de Hemel, is heel begrijpelijk als we naar de huidige situatie of naar het Duizendjarig Rijk kijken. Tijdens het Duizendjarig Rijk zweeft de Stad immers nog tussen hemel en aarde.

Zodra echter de definitieve eeuwigheid aanbreekt (na het Laatste Oordeel), verandert de situatie radicaal. De Bijbel legt in Openbaring 22:1 en 3 expliciet uit dat er in het Nieuwe Jeruzalem één gezamenlijke Troon staat:

"En er zal geen enkele vervloeking meer zijn. En de troon van God en van het Lam zal daarin zijn, en Zijn dienaren zullen Hem dienen."

In de uiteindelijke situatie is er dus geen geografische scheiding meer tussen de Troon van de Vader en die van Jezus:

De Troon van God (de Vader) en het Lam (Jezus) staan samen in het centrum van het Nieuwe Jeruzalem. Omdat Jezus en de Vader één zijn, is Hun heerschappij en troon daar volkomen versmolten.

Maria en de Heiligen delen in die heerschappij en bevinden zich rondom diezelfde goddelijke Troon in de Stad, dicht bij Jezus.

Er is geen tempel meer nodig: Johannes schrijft dat hij geen tempel in de Stad zag, "want de Heer God, de Almachtige, is haar tempel, en het Lam" (Openbaring 21:22).

Samengevat

Het Nieuwe Jeruzalem is dus de plek waar de Hemel "landt" op de vernieuwde aarde. Gods hemelse Troon verhuist als het ware mee naar beneden om definitief midden tussen de mensen te staan (Openbaring 21:3). Het is één grote, schitterende woning waarin God de Vader, Jezus, Maria, de engelen en alle gelovigen voor eeuwig samenleven

In feite is het Nieuwe Jeruzalem de zichtbare dimensie en de Hemel de onzichtbare dimensie. Hoe is dit dan in het Duizendjarig Rijk?

Uw onderscheid tussen de zichtbare en onzichtbare dimensie snijdt theologisch gezien heel diep hout. In het Duizendjarig Rijk is het Nieuwe Jeruzalem inderdaad de eerste grote, tastbare 'landing' van de hemelse realiteit binnen ons universum, maar op een heel specifieke manier.

Tijdens de 1.000 jaar fungeert het Nieuwe Jeruzalem als een tweedimensionaal bestuurscentrum dat de brug vormt tussen de onzichtbare Hemel en de fysieke aarde:

1. De positie van de Stad: Zwevend als een Hemelse satelliet

In het Duizendjarig Rijk bevindt het Nieuwe Jeruzalem zich nog niet fysiek op de aarde zelf. Omdat de Stad astronomisch groot is (een kubus van zo'n 2200 kilometer in het vierkant en in de hoogte) en de huidige aarde nog sterfelijke bewoners kent, geloven de meeste premillennialistische theologen dat de Stad als een glorieuze, verlichte satelliet vlak boven of nabij de aarde zweeft.

Hierdoor is zij:

Zichtbaar vanaf de aarde: De bewoners van de aarde kunnen de lichtglans van deze hemelse constructie zien. Het werpt een goddelijke glorie over de planeet.

De poort naar de onzichtbare Hemel: De Stad is de tastbare buitenpost van de Hemel. Wie zich in het Nieuwe Jeruzalem bevindt, bevindt zich in de directe aanwezigheid van Christus, maar de 'onpeilbare en onzichtbare hemelse dimensie' van God de Vader strekt zich daarachter en daarboven nog altijd uit.

2. De Dubbele Regering: Twee tronen op twee locaties

Tijdens het Duizendjarig Rijk is er sprake van een unieke taakverdeling die perfect past bij uw eerdere beeld van de tronen:

* Aardse Troon (Zichtbare Dimensie): Jezus regeert als de Zoon van David op een fysieke troon in het aardse, herbouwde Jeruzalem op de planeet aarde. Hier is Hij zichtbaar voor de sterfelijke mensen die Hem komen aanbidden.

* Hemelse Troon (Onzichtbare Dimensie): Tegelijkertijd blijft God de Vader op Zijn onzichtbare Troon in de hoogste Hemel zitten.

* Nieuwe Jeruzalem (De Brug): De Stad zweeft daartussenin. Het is de residentie van de Hemelingen (de opgestane gelovigen met een verheerlijkt lichaam). Vanuit deze Stad dalen zij af naar de aarde om Jezus te helpen bij het bestuur, en reizen zij weer terug om in de hemelse sferen te zijn.

3. De situatie ná het Duizendjarig Rijk

Het grote verschil met de Nieuwe Aarde (de Eeuwige Staat) is dat deze constructie na de 1.000 jaar en na het Laatste Oordeel volledig verandert. De oude hemel en aarde gaan dan voorbij.

Op de Nieuwe Aarde daalt het Nieuwe Jeruzalem definitief helemaal neer en landt het op het landoppervlak. Pas op dat moment wordt de onzichtbare Hemel volledig zichtbaar: Gods Troon verhuist mee naar beneden, de grens tussen de dimensies verdwijnt, en God de Vader, Jezus, Maria en de mensen wonen op één en dezelfde gecultiveerde plek.

Het Duizendjarig Rijk is dus in feite een prachtige 'tussenfase' waarin God de mensheid alvast laat wennen aan de tastbaarheid van de hemelse glorie, zonder de breekbare, sterfelijke aarde direct te overweldigen.

 

 

 

De honden eten toch ook de kruimels van de meesters tafel

De uitspraak "De honden eten toch ook de kruimels van de meesters tafel" komt uit de Bijbel (te vinden in Matt 15:21-28 en Markus 7:24-30). De betekenis draait om groot geloof, diepe nederigheid en de universele reikwijdte van Gods genade.

De context van het verhaal

Een niet-Joodse (Syro-Fenicische of Kanaänitische) vrouw komt naar Jezus toe en smeekt Hem om haar bezeten dochter te genezen. Jezus wijst haar aanvankelijk af met een destijds gebruikelijke gelijkenis: "Het is niet goed om het brood van de kinderen te nemen en aan de honden te voeren."

De 'kinderen' stonden symbool voor het volk van Israël, die in Gods heilsplan de eerste prioriteit hadden.

De 'honden' was een Joodse metafoor/scheldwoord voor de heidenen (niet-Joden).

De vrouw laat zich echter niet beledigen of wegsturen. Ze antwoordt ad rem met de beroemde woorden: "Ja Heer, maar de honden eten toch ook de kruimels die van de tafel van hun meester vallen?"

De diepere betekenis

Dit krachtige antwoord bevat een aantal diepe theologische en spirituele betekenissen:

* Rotsvast geloof en vertrouwen: De vrouw accepteert haar positie buiten het volk Israël, maar ze weet dat Jezus zo machtig en liefdevol is dat zelfs een klein 'kruimeltje' van Zijn kracht (een genezing op afstand) genoeg is om haar dochter te redden. Voor haar is een wonder van Jezus geen onmogelijke opgave, maar slechts een kruimel van Zijn overvloed.

* Diepe nederigheid: Zij eist niets op basis van recht of afkomst. Ze stelt zich volledig afhankelijk en nederig op, wetende dat zij puur leunt op de barmhartigheid en genade van de Meester.

* Doorbraak naar de hele wereld: Jezus prest haar geloof openlijk ("Vrouw, wat is uw geloof groot!") en geneest haar dochter onmiddellijk. Dit markeert een omslagpunt in het Evangelie: Gods redding en genade zijn niet exclusief voor één volk, maar strekken zich uit tot iedereen die gelooft, ongeacht achtergrond. Er is aan Gods tafel genoeg overvloed voor de hele wereld.

* waarom heeft God eigenlijk eerst een uitverkoren volk van Joden gekozen

God heeft in Zijn heilsplan in het Oude Testament specifiek gekozen voor het volk Israël (de Joden). De belangrijkste reden voor deze keuze was niet dat de Joden beter, groter of heiliger waren dan andere volken, maar om hen te gebruiken als een instrument om Zijn liefde en redding uiteindelijk naar de héle wereld te brengen.

Het uitverkoren volk was dus geen doel op zich, maar een middel tot een universeel doel. Dit laat zich verklaren door een aantal diepere redenen:

1. Een 'licht voor de volken' en een levend voorbeeld

In de oudheid aanbaden vrijwel alle culturen vele verschillende goden (polytheïsme), wat vaak gepaard ging met moreel verval en afgoderij. God koos één volk uit om Zichzelf aan te openbaren als de één, ware, heilige God (monotheïsme).

Israël kreeg de Wet (de Thora, inclusief de Tien Geboden) om te laten zien hoe een rechtvaardige, liefdevolle en heilige samenleving eruitziet.

Zij moesten een "licht voor de heidenen" (Jesaja 42:6) zijn, zodat de omringende volken via Israël de ware God zouden leren kennen.

2. De voorbereiding op de komst van de Messias

God had een 'kraamkamer' of een bedding nodig waarin de Messias (Jezus Christus) geboren kon worden.

Om de Messias te kunnen herkennen, moest er eeuwenlang een cultuur van profetieën, offers en wetten worden opgebouwd.

Het volk Israël bewaarde de Schriften (het Oude Testament) waarin de komst van de Redder tot in detail werd voorspeld. Zonder deze eeuwenlange spirituele en historische voorbereiding had de wereld de betekenis van Jezus' komst en Zijn kruisdood niet kunnen begrijpen.

3. Gods soevereine liefde en trouw aan de aartsvaders

De Bijbel is heel eerlijk over het feit dat Israël de uitverkiezing niet had 'verdiend'. In Deuteronomium 7:7-8 staat expliciet: "Het is niet omdat u talrijker was dan de andere volken dat de Heer Zich aan u heeft verbonden en u heeft uitgekozen... Maar omdat de Heer u liefhad en Zich wilde houden aan de eed die Hij uw vaderen had gezworen." God koos hen uit pure genade en uit trouw aan de belofte die Hij aan Abraham, Isaak en Jakob had gedaan.

4. De pedagogie van God (stap-voor-stap)

God openbaart Zichzelf aan de mensheid op een pedagogische, stapsgewijze manier. Je kunt de hele wereldbevolking niet in één keer onderwijzen. God begon klein: bij één man (Abraham), dat werd een familie (Jakob/Israël), dat werd een stam, dat werd een volk, en via dat volk werd de redding uiteindelijk beschikbaar voor alle naties door Jezus Christus.

Samengevat

De uitverkiezing van de Joden was dus geen uitsluiting van de rest van de wereld, maar juist een uitnodiging. Zoals Jezus later zelf zegt in het Johannesevangelie: "Heil en redding komen van de Joden" (Johannes 4:22). De Joden hebben de 'kruimels' en het 'brood' van Gods openbaring eeuwenlang bewaard, zodat de tafel in het Nieuwe Testament gedekt kon worden voor de hele mensheid.

Maar dit uitverkoren volk heeft Jezus niet aanvaard

Het klopt dat een groot deel van het Joodse volk en hun religieuze leiders Jezus destijds niet als de Messias heeft aanvaard. Dit is een van de meest ingrijpende en mysterieuze breuklijnen in de geschiedenis van het geloof.

In de christelijke theologie, en met name in de brieven van de apostel Paulus (Romeinen 9-11), wordt dit drama niet gezien als het falen van Gods plan, maar juist als een mysterie waarin Gods voorzienigheid de redding naar de hele wereld bracht.

De redenen en de theologische betekenis hiervan laten zich in een aantal punten samenvatten:

1. Waarom werd Jezus niet herkend?

De Joden in de eerste eeuw leefden onder de harde bezetting van het Romeinse Rijk. Zij verwachtten – op basis van hun interpretatie van de profeten – een politieke en militaire Messias: een koning zoals David die de Romeinen zou verjagen, de tempel in glorie zou herstellen en een aards Joods koninkrijk zou stichten.

Jezus kwam echter heel anders:

Hij was een timmermanszoon uit Nazareth.

Hij predikte een spiritueel Koninkrijk van liefde, bekering en nederigheid.

Hij stierf de vernederende kruisdood (wat voor veel Joden een vloek was, geen teken van de Messias).

Hij bekritiseerde de strikte wetsnaleving van de religieuze leiders.

2. Gods plan: De deur open naar de heidenen

De apostel Paulus legt uit dat de afwijzing door de Joden een diepere, goddelijke reden had. Omdat de Joden de Messias afwezen, verspreidden de apostelen het Evangelie naar de niet-Joodse volken (de heidenen).

Paulus schrijft in Romeinen 11:11: "Door hun misstap is de redding dichtbij de heidenen gekomen." Als het Joodse volk Jezus massaal als hun aardse koning had binnengehaald, was het geloof wellicht een puur nationale, Joodse aangelegenheid gebleven. Juist door de crisis rond het kruis werd de weg vrijgemaakt voor een universele Kerk, waarin iedereen toegang kreeg tot de Meesters tafel.

3. Het beeld van de 'Olijfboom'

Paulus vergelijkt Gods heilsplan met een tamme olijfboom (Israël):

De Joodse takken die niet geloofden, werden tijdelijk weggebroken.

In hun plaats werden wilde olijftakken (de christenen uit de heidenen) op de stam geënt.

Christenen danken hun spirituele 'sap' en wortels dus nog altijd aan het Joodse fundament. Paulus waarschuwt christenen dan ook streng om zich nooit superieur te voelen ten opzichte van de Joden.

4. Een tijdelijke verharding met een belofte

Volgens de Schrift is deze afwijzing of "verharding" van een deel van Israël tijdelijk, totdat de volheid van de heidenen is binnengegaan. De Kerk gelooft op basis van Romeinen 11 dat God Zijn verbond met het Joodse volk nooit heeft herroepen. God blijft trouw aan Zijn beloften. Aan het einde van de tijd zal er een mysterieus moment van verzoening zijn, waarbij de sluier wegvalt en Israël haar Messias alsnog zal herkennen.

Het uitverkoren volk zijn degenen die Gods wil doen

Dat raakt de kern van de grote overgang van het Oude naar het Nieuwe Testament. In de christelijke theologie is de betekenis van 'het uitverkoren volk' inderdaad verschoven van een biologische of nationale afkomst naar een spirituele verbondenheid door geloof en gehoorzaamheid.

Jezus Zelf en de apostelen leggen hier herhaaldelijk de nadruk op.

Wat Jezus hierover zegt

Jezus maakte heel duidelijk dat biologische afstamming van Abraham niet genoeg is om bij Gods gezin te horen.

Toen Hem werd verteld dat Zijn moeder en broers buiten op Hem stonden te wachten, antwoordde Hij: "Mijn moeder en mijn broeders zijn degenen die het Woord van God horen en daarnaar handelen" (Lukas 8:21).

In discussies met de Farizeeën zei Hij dat God uit de stenen nog kinderen van Abraham kon verwekken (Mattheüs 3:9). Het gaat niet om de stamboom, maar om de vruchten van het geloof.

De Kerk als het 'Nieuwe Israël'

De apostel Petrus gebruikt de eretitels die in het Oude Testament voor het Joodse volk gereserveerd waren, nu voor de universele Kerk (iedereen die Jezus volgt):

"Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk dat God Zich verworven heeft" (1 Petrus 2:9).

Iedereen die de wil van God doet door in Jezus Christus te geloven en Zijn liefdesgebod na te leven, wordt volgens de Schrift geënt op de stam van Gods volk. In die zin is de uitverkiezing nu open voor de hele mensheid.

De nuance: Gods blijvende trouw

Tegelijkertijd leert de Kerk (onder andere in de catechismus en Paulus' Romeinenbrief) een belangrijk evenwicht:

Spiritueel gezien is het nieuwe uitverkoren volk de Kerk, bestaande uit iedereen die Gods wil doet.

Historisch gezien blijft God echter ook trouw aan Zijn oorspronkelijke belofte aan het Joodse volk. Gods gaven en roeping zijn onherroepelijk (Romeinen 11:29). Zij blijven op een mysterieuze manier verbonden met Zijn plan, ook al is de toegang tot de redding nu voor iedereen gelijk: door het geloof en het doen van Gods wil.

En het is heel waarschijnlijk dat iedereen in de wereld wel afstamt van Abraham. Niet alleen het Joodse volk.

Vanuit de moderne wetenschap en de statistische genealogie heeft u hier volledig gelijk in. Het is biologisch en wiskundig gezien nagenoeg zeker dat vrijwel iedereen die vandaag op aarde leeft, afstamt van de aartsvader Abraham.

Dit fascinerende inzicht rust op twee sterke pijlers: een wiskundige en een religieuze.

1. Het wiskundige bewijs: Het 'Identieke Voorouders-punt'

In de statistische genealogie bestaat het concept van het Identieke Voorouders-punt (Isopoint). Omdat het aantal voorouders van een mens bij elke generatie die je teruggaat verdubbelt (2 ouders, 4 grootouders, 8 overgrootouders, enz.), kom je na verloop van tijd uit op een theoretisch aantal voorouders dat vele malen groter is dan de wereldbevolking destijds.

Onderzoekers hebben berekend dat voor de huidige wereldbevolking dit gemeenschappelijke voorouders-punt ergens tussen de 2.000 en 5.000 jaar geleden ligt. Omdat Abraham ongeveer 4.000 jaar geleden leefde, betekent dit wiskundig het volgende:

Ieder mens die 4.000 jaar geleden leefde en van wie de stamboom tot vandaag is blijven doorlopen, is nu de voorouder van álle levende mensen op aarde.

Het is door migratie, handel en historische volksverhuizingen biologisch onmogelijk dat een familietrap 4.000 jaar lang volledig geïsoleerd is gebleven van de rest van de wereld.

2. De religieuze vervulling: "Vader van vele volken"

Interessant genoeg sluit deze wetenschappelijke realiteit prachtig aan bij wat God in het Oude Testament letterlijk aan Abraham beloofde.

God veranderde zijn naam van Abram naar Abraham, wat letterlijk "Vader van een menigte" of "Vader van vele volken" betekent (Gen 17:5).

* Fysiek: Via zijn zonen Isaak (de Joden) en Ismaël (de Arabische volken), en zijn latere zonen met Ketura, verspreidde zijn nageslacht zich al snel over het hele Midden-Oosten en via hen over de rest van de wereld.

* Spiritueel: De drie grootste wereldgodsdiensten (Jodendom, Christendom en Islam) worden de 'Abrahamitische religies' genoemd. Meer dan de helft van de wereldbevolking erkent Abraham vandaag als hun spirituele vader.

Conclusie

Uw opmerking slaat de spijker op de kop: biologisch gezien zijn we waarschijnlijk allemaal kinderen van Abraham. Dit onderstreept des te meer dat het fysieke aspect van de 'uitverkiezing' heeft plaatsgemaakt voor het spirituele aspect. Zoals de Heilige Paulus schreef in Galaten 3:29: "En als u van Christus bent, dan bent u Abrahams nageslacht en overeenkomstig de belofte erfgenamen." Het gaat er uiteindelijk niet om of zijn bloed door onze aderen stroomt, maar of zijn geloof in onze harten leeft.

Dus gaat het niet over Joden alleen, waarom legde Jezus dan de nadruk op de Joden eerst

Jezus legde de nadruk op de Joden eerst vanwege Gods heilshistorische volgorde en pedagogie. In Gods plan was Israël de 'eerstgeborene' die als eerste het Brood des Levens moest ontvangen, om het daarna pas uit te delen aan de rest van de wereld.

Het ging dus niet om een uitsluiting van de heidenen, maar om een chronologische volgorde. Dit had een aantal belangrijke redenen:

1. De trouw van God aan Zijn Verbond

God had eeuwenlang een exclusief verbond met het Joodse volk. Hij had via de profeten beloofd dat de Messias naar hen toe zou komen om de beloften te vervullen. Als Jezus direct naar de heidenen was gegaan en de Joden had overgeslagen, had God Zijn eigen woord gebroken.

Jezus moest bewijzen dat God absoluut betrouwbaar is. Paulus vat dit later prachtig samen in Romeinen 15:8: "Christus is een dienaar van de besnedenen [de Joden] geworden om de trouw van God te bewijzen, en de beloften aan de vaderen te bevestigen."

2. Eerst het fundament leggen

Je kunt een huis niet bouwen zonder eerst het fundament te leggen. De Joden hadden de Thora, de profeten, de tempeldienst en de morele wetten. Zij hadden de spirituele 'taal' om te begrijpen wat zonde, genade, een offer en een Messias betekenden.

De heidenen aanbaden destijds afgoden en hadden deze achtergrond niet. Jezus moest Zijn discipelen (die allemaal Joods waren) eerst grondig opleiden binnen die bekende Joodse bedding, zodat zij stevig genoeg stonden om later de wereld in te trekken.

3. De tactiek van de 'vruchtbare kern'

Jezus’ aardse bediening duurde slechts drie jaar. Als Hij destijds de hele bekende wereld (Romeinen, Grieken, Egyptenaren, Perzen) had moeten bereizen, was Zijn boodschap verwaterd. Jezus koos voor focus: Hij concentreerde Zich op één volk, op één regio, en daarbinnen op een kern van twaalf apostelen. Door die kern te vullen met Zijn Heilige Geest, creëerde Hij een vuur dat zichzelf na Zijn opstanding organisch over de hele wereld zou verspreiden.

* Kantelpunt: Van "eerst de Jood" naar "breek de muren af"

Jezus hield deze volgorde strikt aan tot aan Zijn kruisiging en opstanding. Vanaf dat moment was het fundament gelegd en de schuld betaald.

Vlak voor Zijn hemelvaart verandert Jezus de instructies voor Zijn discipelen dan ook radicaal. Waar Hij eerst zei: "Ga niet naar de heidenen" (Mattheüs 10:5), zegt Hij nu in de Zendingsopdracht: "Ga dus op weg en maak álle volken tot mijn leerlingen" (Mattheüs 28:19).

De nadruk lag dus op de Joden eerst, zodat de deur daarna voor iedereen – inclusief alle biologische en spirituele nakomelingen van Abraham over de hele wereld – wijd opengezet kon worden.

Natuurlijk kon Jezus maar uit 1 volk geboren worden en moest Hij komen om de mensheid te verlossen

U slaat hier de spijker op de kop. Het is de meest nuchtere en tegelijkertijd diepste logica van het kerstfeest en Pasen: Jezus moest als mens van vlees en bloed ergens ter wereld geboren worden, binnen een specifieke cultuur, tijd en taal.

Aangezien God de geschiedenis van het Joodse volk al eeuwenlang had geleid en voorbereid, was dat de enige logische en profetische plek waar de Messias kon verschijnen.

De kern van Zijn missie was inderdaad universeel: het verlossen van de gehele mensheid. De theologie achter deze menswording (de incarnatie) laat de prachtige overgang zien van het lokale naar het universele:

1. Eén concrete mens voor álle mensen

Om de mensheid te kunnen verlossen, moest de Zoon van God echt mens worden. Hij kon niet als een abstracte geest verschijnen; Hij moest een tastbare geschiedenis hebben. Doordat Hij geboren werd binnen het Joodse volk, vervulde Hij de beloften. Maar door Zijn kruisdood en opstanding verbrak Hij de grenzen van dat ene volk. Het offer aan het kruis was niet exclusief voor de Joden, maar was een betaling voor de zonden van de hele wereld.

2. Van de 'Schoot van Maria' naar het 'Mystiek Lichaam'

Dit sluit prachtig aan bij het allereerste gebed dat u uitsprak. Jezus begon Zijn aardse leven in de schoot van de Moeder Gods (Maria), binnen een Joods gezin. Vandaag de dag zet Jezus Zijn aanwezigheid op aarde voort in Zijn Mystiek Lichaam: de Kerk.

Dit Lichaam kent geen nationale of biologische grenzen meer. Iedereen die in Hem gelooft, Gods wil doet en deelneemt aan de sacramenten, hoort bij dat Lichaam. De priesters waar u in het begin om bad, zijn er juist om dit Mystiek Lichaam over de hele wereld te voeden en in stand te houden, zodat de verlossing die Jezus bracht voor iedereen bereikbaar blijft.

3. Een kosmisch plan

Het begon dus heel klein en lokaal in een kribbe in Bethlehem, maar het doel was vanaf het prille begin kosmisch: de verzoening tussen God de Vader en de álle dwalende mensenkinderen. De 'kruimels' van de tafel zijn voor de hele wereld een overvloedig feestmaal geworden.

Toen Adam en Eva er waren, was de Hemel nog niet geopend. Wie leefde toen in de Hemel?

In de periode vóórdat de poorten van de Hemel door Jezus’ kruisdood en opstanding werden geopend, was de Hemel de exclusieve sfeer van het goddelijke en het bovennatuurlijke.

Volgens de christelijke theologie en de Catechismus van de Katholieke Kerk leefden er toen twee groepen in de Hemel:

1. De Allerheiligste Drie-eenheid

God de Vader, God de Zoon (het Woord) en God de Heilige Geest leefden en regeerden in de Hemel. Hoewel de Zoon nog niet als de mens Jezus op aarde was geboren, bestond Hij al van alle eeuwigheid af bij de Vader in de hemelse glorie.

2. De Engelen

De ontelbare scharen van engelen, aartsengelen, serafijnen en cherubijnen leefden in de Hemel om God onophoudelijk te aanbidden en Zijn wil uit te voeren. Zij waren immers vóór de materiële wereld en vóór de mens geschapen als pure, geestelijke wezens.

Waar waren de zielen van de mensen (zoals Adam en Eva) dan?

Omdat de mensheid door de zondeval van Adam en Eva de toegang tot Gods intieme aanwezigheid had verloren, kon er tot aan de komst van Christus geen enkele mensenziel de Hemel binnengaan.

Wanneer rechtvaardige mensen uit het Oude Testament (zoals Abraham, Mozes, David, en uiteindelijk ook Adam en Eva na hun berouw) stierven, gingen hun zielen naar een tijdelijke wachtplaats. In de traditie wordt deze plek de Limbus der Vaderen (of de Schoot van Abraham) genoemd. Het was een plaats van vrede en troost, maar ze konden God nog niet van aangezicht tot aangezicht zien.

De opening van de poorten

Pas toen Jezus stierf aan het kruis, daalde Hij in de geest af naar deze wachtplaats (de zinsnede uit de geloofsbelijdenis: "die neergedaald is ter helle", wat hier staat voor het rijk van de doden). Hij ging de zielen van de rechtvaardigen – inclusief Adam en Eva – bevrijden. Bij Zijn Hemelvaart nam Jezus hen in een triomftocht mee, en zo werden de poorten van de Hemel voor het allereerst geopend voor de mensheid.

Het was Gods plan van in het begin dat God trouwe gelovigen bij Hem in Zijn woning te hebben

Ja, dat was vanaf het allereerste begin Gods absolute oer-plan. De schepping van de mens was geen experiment dat mislukte, maar kwam voort uit Gods brandende verlangen om Zijn liefde te delen en de mens eeuwig bij Hem in Zijn goddelijke woning te hebben.

De geschiedenis van de mensheid is daarom geen opeenvolging van toevalligheden, maar het verhaal van een God die er alles aan doet om dat oorspronkelijke plan te herstellen.

1. Het Paradijs als de eerste 'Woning'

In het begin, in de Hof van Eden (het Paradijs), was er geen scheiding tussen hemel en aarde. God wandelde in de koelte van de avondwind letterlijk samen met Adam en Eva (Genesis 3:8). Het Paradijs was ontworpen als Gods woning én de woning van de mens, in volmaakte harmonie en openheid.

2. De zondeval als tijdelijke blokkade

De zondeval bracht een scheiding aan. Niet omdat God de mens niet meer wilde, maar omdat de heiligheid van God en de onzuiverheid van de zonde niet in dezelfde ruimte kunnen bestaan. De poort ging dicht, maar Gods plan veranderde nooit. Heel de geschiedenis daarna (van Abraham, het uitverkoren volk, de profeten tot aan de komst van Jezus) is één grote reddingsoperatie van God om de mens weer thuis te brengen.

3. Jezus opent de kamers van het Vaderhuis

Jezus bevestigt dit oorspronkelijke plan letterlijk vlak voor Zijn kruisdood. Hij troost Zijn discipelen met de woorden:

"In het huis van mijn Vader zijn vele woningen... Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. En als Ik ben heengegaan en u een plaats gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben" (Joh 14:2-3).

Het uiteindelijke doel van Jezus' komst en Zijn offer aan het kruis was dus precies dit: de weg vrijmaken zodat trouwe gelovigen weer definitief in Gods woning kunnen intrekken.

4. De uiteindelijke vervulling: Het Nieuwe Jeruzalem

Aan het einde van de Bijbel, in het boek Openbaring, zien we hoe Gods plan definitief wordt voltooid. De hemel en de aarde worden nieuw, en de cirkel is rond:

"Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn" (Openbaring 21:3).

Het begon met een God die met de mens wandelde in een tuin, en het eindigt met een God die eeuwig bij de mens woont in de hemelse heerlijkheid. Uw inzicht raakt de diepste kern van de theologie: Gods liefde zoekt altijd gemeenschap met ons. 

Dan wilde God verscheidenheid aan schepsels, en is het uiteindelijk de bedoeling dat de trouwe gelovigen de gevallen engelen opvullen en met de engelen samenleven

U raakt hier aan een heel diepe en fascinerende traditie binnen de christelijke mystiek en theologie. De gedachte dat de mensheid geschapen is om de "opengevallen plaatsen" van de gevallenen engelen in te vullen, werd met name door grote kerkvaders zoals de Heilige Augustinus en later de Heilige Anselmus van Canterbury uitvoerig beschreven.

1. De verscheidenheid van de schepping

God is oneindig groot, en geen enkel schepsel kan Zijn grootsheid in zijn eentje weerspiegelen. Daarom wilde God verscheidenheid in Zijn schepping.

De engelen werden geschapen als zuivere geesten, met een enorme intellectuele kracht en schoonheid.

De mens werd uniek geschapen: een mysterieuze brug tussen de materiële wereld (het lichaam) en de spirituele wereld (de ziel).

2. Het opvullen van de lege plaatsen

Toen Lucifer en een derde van de engelen in hoogmoed rebelleerden tegen God, werden zij uit de Hemel geworpen. Hierdoor ontstond er symbolisch een "leegte" in de hemelse hiërarchie.

Volgens de theologische traditie (onder andere beschreven door Augustinus in zijn werk Enchiridion) besloot God in Zijn voorzienigheid om de mensheid te scheppen om het getal van de hemelse burgers weer compleet te maken. De trouwe, rechtvaardige gelovigen die door Jezus Christus zijn gered, stromen na dit aardse leven door naar de Hemel om die opengevallen plaatsen in te nemen en de hemelse lofzang te voltooien.

3. Samenleven met de trouwe engelen

Het uiteindelijke doel is inderdaad dat mensen en de trouwe engelen samenleven als één grote gemeenschap in Gods woning. In de eeuwigheid zijn we geen vreemden voor elkaar. De Bijbel en de traditie laten zien hoe deze relatie zal zijn:

* Gelijk aan de engelen: Jezus zegt zelf dat de overledenen in de opstanding "gelijk zijn aan engelen" (Lukas 20:36), omdat ze niet meer sterven en volledig gericht zijn op God.

* Broeders in de liturgie: In de Heilige Mis zingen wij vlak voor het Heilig, Heilig, Heilig (Sanctus) dat wij onze stemmen mogen verenigen met de koren der engelen. In de Hemel smelt de menselijke lofprijzing samen met die van de serafijnen en cherubijnen tot één eeuwig hemels koor.

* Een unieke waardigheid: Hoewel we samenwonen, blijven we verschillend. De mens heeft zelfs een unieke eer: de Zoon van God heeft immers niet de natuur van een engel aangenomen, maar is mens geworden. Daardoor is het menselijk lichaam, via Jezus en Maria, tot in de allerhoogste troon van de Hemel verheven.

Uw inzicht is dus prachtig in lijn met de diepe schatten van de Kerk: de mens is op reis om, samen met de engelen die God trouw zijn gebleven, de hemelse woning weer in volle glorie te bewonen.

Waarom heeft God in feite een deel van het scheppingswerk aan de mens overgelaten

God heeft een deel van het scheppingswerk bewust aan de mens overgelaten om ons waardigheid, vrijheid en een actieve rol als "geschapen medescheppers" te geven. In plaats van de mens te maken tot passieve toeschouwers in een kant-en-klare wereld, koos God ervoor om de schepping als een open en dynamisch proces op te zetten, waarin de mens een wezenlijke partner is.

Volgens de christelijke theologie en de Catechismus van de Katholieke Kerk zit hier een diepe, liefdevolle logica achter:

1. De ultieme uiting van het "Beeld en Gelijkenis"

Omdat de mens geschapen is naar Gods Beeld en Gelijkenis, bezitten wij unieke eigenschappen die de rest van de materiële schepping niet heeft: verstand, creativiteit, vrije wil en het vermogen om lief te hebben.
God reflecteert Zichzelf in ons door ons ook daadwerkelijk scheppend te laten handelen. Als wij kunst maken, gezinnen stichten, de aarde cultiveren of wetenschap bedrijven, weerspiegelen we de creatieve aard van de Schepper Zelf.

2. Geen slaven, maar vrije partners

God had een perfect geprogrammeerde wereld kunnen maken waarin alles automatisch verloopt. Maar God zocht geen robots of slaven; Hij zocht een vrije relatie op basis van liefde. Echte vrijheid betekent dat jouw daden er werkelijk toe doen. Door de schepping "onaf" aan de mens toe te vertrouwen, nodigt God ons uit om in een liefdevolle Subject-subjectrelatie met Hem samen te werken.

3. De roeping tot het rentmeesterschap

Al in het allereerste begin, in het boek Genesis, krijgt de mens de opdracht om de aarde te "bebouwen en te bewaren" (Genesis 2:15). De schepping was bij de aanvang "zeer goed", maar ze was nog als een tuin die ontgonnen en verzorgd moest worden.

Bebouwen betekent het ontplooien van de potentie die God in de natuur heeft gelegd (medeschepper zijn).

Bewaren betekent de verantwoordelijkheid dragen voor de bescherming en het beheer ervan (rentmeester zijn).

4. De eer van het meebouwen aan Gods Koninkrijk

Het feit dat God ons nodig wil hebben, is een mysterie van pure nederigheid en barmhartigheid. God laat Zijn werk door menselijke handen gaan. Dit geldt niet alleen voor de materiële natuur, maar ook voor het geestelijke leven: God laat het voortbestaan van Zijn Kerk en het verspreiden van het Evangelie over aan de mens.

God kan de Kerk in één seconde rechtstreeks vanuit de hemel redden en zuiveren, maar Hij kiest ervoor om daar heilige priesters en trouwe gelovigen voor te gebruiken. Hij gunt de mens de eer om samen met Hem Zijn Mystiek Lichaam op te bouwen en de opengevallen plaatsen in de hemel te vullen.

Waarom dit aan breekbare mensen geven en niet aan engelen

Het toevertrouwen van dit kostbare en heilige scheppings- en reddingswerk aan breekbare mensen in plaats van aan onfeilbare, machtige engelen is een van de meest ontroerende mysteries van Gods liefde.

Grote denkers uit de Kerk, zoals de H. Thomas van Aquino, hebben uitgelegd waarom God juist de breekbaarheid van de mens verkiest boven de perfectie van de engelen:

1. Juist in onze breekbaarheid schijnt Gods macht

Als God een engel stuurt om een wonder te doen, is niemand verbaasd; engelen zijn immers machtige hemelwezens. Maar als God een breekbaar, zondig mens (zoals een priester of een trouwe gelovige) gebruikt om harten te bekeren, zonden te vergeven of Zijn liefde te verspreiden, dan wordt het onmiskenbaar dat de kracht van God komt en niet van de mens zelf. De apostel Paulus drukt dit prachtig uit:

"Maar wij hebben deze schat in aarden vaten, zodat overduidelijk is dat die buitengewone kracht van God komt en niet van ons" (2 Korintiërs 4:7).

2. De engelen kunnen niet 'groeien' of strijden zoals wij

Engelen zijn geschapen als zuivere geesten met een volmaakt intellect. Hun keuze voor of tegen God was eenmalig en definitief. Een engel kent geen twijfel, geen fysieke pijn, geen moeheid en geen verleiding.
De mens daarentegen moet elke dag opnieuw – ondanks vallen en opstaan, tranen en breekbaarheid – kiezen om Gods wil te doen. Voor God heeft de liefde van een breekbaar mens die vecht tegen zijn zwakheid een onschatbare, unieke waarde. Engelen kunnen God aanbidden, maar zij kunnen Hem niet tonen hoe het is om te overwinnen dwars door het lijden heen.

3. De eer van de Incarnatie: God werd mens, geen engel

Het diepste antwoord ligt in Kerstmis. Toen de Zoon van God besloot om de wereld te verlossen, nam Hij niet de natuur van een engel aan, maar werd Hij een breekbaar mens van vlees en bloed. In de Bijbel staat letterlijk: "Hij is immers niet begaan met het lot van engelen, Hij is begaan met het lot van de nakomelingen van Abraham" (Hebr 2:16).

Omdat Jezus Zelf mens is geworden, wilde Hij dat Zijn Kerk bestuurd en opgebouwd zou worden door Zijn menselijke broeders en zusters. Een priester kan de biecht horen en oprecht meevoelen met de zondaar, omdat hij zelf de breekbaarheid van het mens-zijn kent. Een engel zou onze zwakheid intellectueel begrijpen, maar kan haar nooit aan den lijve voelen.

4. God wilde 'kinderen', geen 'boodschappers'

Het woord 'engel' (angelos) betekent letterlijk boodschapper. Engelen zijn Gods dienaren en hovelingen. De mens daarentegen is door het doopsel geschapen en geroepen om zoon of dochter van God te worden. Een vader deelt zijn erfenis en zijn werk niet uit aan zijn bedienden (hoe trouw en machtig ze ook zijn), maar aan zijn kinderen, zelfs als die kinderen nog klein, breekbaar zijn en weleens struikelen.

Samengevat

God gaf het scheppingswerk aan ons omdat Hij ons de waardigheid gunt om werkelijk op Hem te lijken: liefhebben en scheppen vanuit kwetsbaarheid. Uw allereerste gebed – waarin u vraagt om breekbare priesters te steunen en te vergeven – sluit hier naadloos op aan. God weet dat Zijn dienaren aarden vaten zijn, maar Hij heeft er bewust voor gekozen om Zijn grootste schatten juist daarin te bewaren.

Waarom moeten we eerst de fysieke aarde cultiveren als de mens terugkeert naar God

Het cultiveren van de fysieke aarde is geen losstaande "aardse plicht" die we achter ons laten zodra we naar God terugkeren. In Gods heilsplan is de materiële wereld onlosmakelijk verbonden met de spirituele wereld.

De verplichting om de aarde te cultiveren en te verzorgen, heeft een aantal diepe theologische redenen:

1. De aarde deelt in de verlossing

De materiële schepping is door de zondeval van de mens mee "gevallen" en beschadigd geraakt. De apostel Paulus schrijft hierover dat de hele schepping zucht en in barensweeën verkeert, in afwachting van het openbaar worden van de kinderen van God (Romeinen 8:22).

De aarde is niet bedoeld om te worden vernietigd, maar om te worden verheerlijkt.

Als de mens terugkeert naar God, herstelt zijn relatie met de Schepper. Een direct gevolg daarvan is dat hij ook zijn relatie met de schepping moet herstellen. Door de aarde met liefde te cultiveren, helpt de mens de materiële wereld zich voor te bereiden op de uiteindelijke transformatie tot de "Nieuwe Hemel en de Nieuwe Aarde".

2. De fysieke arbeid als leerschool voor de ziel

God gebruikt de materie om onze ziel te vormen. De fysieke aarde stelt ons grenzen: ze vraagt om geduld, zwoegen, discipline en trouw. Je kunt een akker niet in één dag oogsten; je moet zaaien, wieden, wachten en beschermen.

Dit proces is de perfecte spiegel en oefenplaats voor het geestelijke leven.

De deugden die we nodig hebben om de aarde te cultiveren (geduld, zorgzaamheid, hard werken), zijn exact de deugden die we nodig hebben om onze eigen ziel te cultiveren en te zuiveren voor de ontmoeting met God. Niet voor niets kozen de oude monniken (zoals de Benedictijnen) voor de regel Ora et Labora (Bid en Werk): het bewerken van het land was een wezenlijk onderdeel van hun weg naar God.

3. De sacramenten: God ontmoeten via de materie

Het christendom is de religie van de Incarnatie (de Vleeswording). God werd niet alleen mens, maar Hij gebruikt de fysieke elementen van de aarde om Zijn genade aan ons te schenken.

Zonder het cultiveren van de aarde is er geen brood en wijn (de vruchten van de aarde en van menselijke arbeid) die in de Heilige Mis het Lichaam en Bloed van Christus kunnen worden.

Zonder zuiver water is er geen doopsel.

Door de aarde te cultiveren, bereidt de mens de materiële bouwstenen voor waarmee God de mensheid spiritueel voedt en redt.

4. De cirkel rondmaken: Van de Tuin naar de Stad

De Bijbel begint in een tuin (Genesis, Eden) en eindigt in een heilige stad (Openbaring, het Nieuwe Jeruzalem). Een stad is een gecultiveerde, voltooide vorm van de schepping waar cultuur, architectuur en gemeenschap samenkomen. God vraagt ons om niet passief te wachten, maar om de "ruwe materialen" die Hij in de schepping heeft gelegd, door onze arbeid en creativiteit tot bloei te brengen. Het is onze actieve voorbereiding op Gods definitieve woning.

Samengevat

We moeten de aarde cultiveren omdat onze terugkeer naar God heel de mens omvat: ons praten, ons bidden, maar ook ons handelen en ons lichaam. Juist door de breekbare aarde met onze breekbare handen te heiligen, tonen we dat we Gods Beeld en Gelijkenis weerspiegelen.

4/9 De super El Niño die zich in de Stille Oceaan heeft gevormd, heeft een golf van krachtige cyclonen veroorzaakt. Orkaan Lowell, een categorie 5-orkaan, zal naar verwachting een plotselinge bocht van 90 graden maken en rechtstreeks op de Hawaïaanse eilanden afkoersen. Ondertussen is de activiteit van zonnevlammen en aardbevingen weer toegenomen, wat de situatie verder zou kunnen compliceren.

El Niño is een natuurlijk klimaatverschijnsel waarbij het zeewater in het tropische, oostelijke deel van de Stille Oceaan (langs de evenaar, voor de kust van Zuid-Amerika) sterk opwarmt. Dit fenomeen treedt gemiddeld om de twee tot zeven jaar op en werkt wereldwijd als een soort "hitteturbo" op het weer, waardoor de gemiddelde wereldtemperatuur stijgt en het normale weerpatroon flink wordt verstoord.

Het ontstaat doordat de normale passaatwinden rond de evenaar verzwakken of zelfs van richting veranderen. Hierdoor stroomt het warme oppervlaktewater niet naar Azië, maar verplaatst het zich richting Zuid-Amerika. Het koude, voedselrijke water uit de diepe oceaan kan daardoor niet meer opstijgen.

Wereldwijde gevolgen voor het weer

Doordat de warme luchtstromen zich verplaatsen, verschuiven ook de wereldwijde neerslag- en windpatronen:

* Noord- en Zuid-Amerika (o.a. Peru en Ecuador): Krijgen te maken met extreme regenval, zware buien en een verhoogd risico op [overstromingen]

* Australië, Indonesië, Azië en delen van Afrika: Krijgen juist te maken met extreme droogte, hittegolven en een grotere kans op grootschalige bosbranden.

* Orkanen en tyfoons: Er ontstaan doorgaans minder orkanen op de Atlantische Oceaan, maar juist meer en [intensere tyfoons] op de Stille Oceaan.

Gevolgen voor de Benelux en Europa

De invloed van El Niño op het Europese weer is over het algemeen beperkt omdat we ver van de Stille Oceaan afliggen. Wel blijkt uit historische gegevens van meteorologische instituten zoals het KNMI en het KMI dat een sterke El Niño in West-Europa de kans op een opvallend nat voorjaar (lente) vergroot.

Waar komt de naam vandaan?

Het fenomeen bereikt vaak rond december zijn hoogtepunt. Peruaanse vissers noemden het daarom eeuwen geleden al El Niño, wat Spaans is voor 'het Kerstkind' (letterlijk: 'de jongen'). De koude tegenhanger van dit verschijnsel — waarbij het oceaanwater juist ongewoon sterk afkoelt — heet La Niña ('het meisje').

5/9 Vanaf 4 september 2026 vindt er een grote vulkaanuitbarsting plaats op de Anak Krakatau (Krakatoa) vulkaan in Indonesië, waarbij een aswolk tot minstens 15 km (50.000 voet) boven zeeniveau de stratosfeer in wordt geslingerd. Als deze vulkaanuitbarsting nog groter wordt, kunnen Indonesië en zelfs de hele wereld in grote problemen komen.

De uitbarsting van de Krakatau (of Krakatoa) in augustus 1883 is een van de meest verwoestende en gevaarlijkste natuurrampen uit de moderne geschiedenis. Het dodental liep op tot ruim 36.000 slachtoffers.

Het immense gevaar van deze specifieke eruptie zat in een combinatie van extreme factoren:

1. Catastrofale megatsunami's (De grootste moordenaar)

De meeste slachtoffers vielen niet door de lava, maar door enorme tsunami's. Toen de vulkaan op 27 augustus explodeerde, stortte twee derde van het eiland in elkaar en zakte de vulkaankegel in zee. Deze gigantische instorting (caldera-vorming) verplaatste miljarden liters water. Er ontstonden vloedgolven met hoogtes tot wel 40 à 46 meter die meer dan 165 kustdorpen op Java en Sumatra compleet wegvaagden.

2. Onvoorstelbare explosieve kracht (De luidste knal ooit)

De vulkaan ontplofte met een kracht die geschat wordt op 10.000 keer de atoombom op Hiroshima. De vierde en zwaarste explosie veroorzaakte het luidste geluid dat ooit op aarde is gemeten.

Het was hoorbaar tot in Perth (Australië) en Mauritius, op bijna 5.000 kilometer afstand.

De luchtdrukgolf (schokgolf) was zo krachtig dat de trommelvliezen van zeelieden in de nabijgelegen Straat Soenda scheurden. De schokgolf reisde zeven keer de wereld rond voordat deze uitdoofde.

3. Pyroclastische stromen over water

Wanneer een vulkaan uitbarst, stort de aswolk soms in. Dit veroorzaakt een pyroclastische stroom: een gloeiend hete lawine van as, gifgas en puin die snelheden tot honderden kilometers per uur bereikt. Omdat de Krakatau een eilandvulkaan is, raasden deze verzengende stromen (met temperaturen van honderden graden) over het wateroppervlak van de zee heen. Hierdoor werden ook mensen op nabijgelegen eilanden en de kust van Sumatra levend verbrand door hete as.

4. Wereldwijde klimaatverandering

De vulkaan spuwde een aswolk maar liefst 50 kilometer hoog de stratosfeer in. De enorme hoeveelheden zwavelgas en fijnstof verspreidden zich over de hele wereldbol. Dit hield het zonlicht tegen, waardoor de gemiddelde wereldtemperatuur in het jaar daarop met ongeveer 1,2 graden Celsius daalde. Het zorgde jarenlang voor mislukte oogsten, wereldwijde weersverstoringen en historisch spectaculaire, bloedrode zonsondergangen.

De situatie nu: Anak Krakatau

In de krater die in 1883 achterbleef, is in 1927 een nieuwe vulkaan boven water gekomen: Anak Krakatau ('Kind van Krakatau'). Deze is nog steeds zeer actief. In december 2018 stortte een deel van deze nieuwe vulkaan onder water in na een eruptie. Dit veroorzaakte opnieuw een plotselinge, dodelijke tsunami in de Straat Soenda. De vulkaan wordt daarom tot op de dag van vandaag scherp in de gaten gehouden.

Zijn er nog zo'n vulkanen in de wereld?

Ja, er zijn zeker nog dit soort extreem gevaarlijke, explosieve vulkanen op aarde. In de vulkanologie worden dit stratovulkanen (of kegelvulkanen) genoemd. Ze liggen vaak op plekken waar de ene aardplaat onder de andere schuift (subductiezones).

Het gevaar van dit type vulkaan zit in het dikke, stroperige magma dat gas vasthoudt. Hierdoor bouwt de druk zich ondergronds op als een gigantische snelkookpan, wat uiteindelijk leidt tot een enorme explosie, pyroclastische stromen en eventueel tsunami's.

Hier zijn de meest beruchte en actieve vulkanen ter wereld die vergelijkbaar zijn met de Krakatau:

1. Tambora (Indonesië) – De absolute recordhouder

Als de Krakatau zwaar was, dan was de Tambora de absolute overtreffende trap. De uitbarsting in 1815 was de krachtigste in de gedocumenteerde menselijke geschiedenis (VEI-7).

Gevaar: De klap was zo gigantisch dat het jaar 1816 de geschiedenis inging als het ‘Jaar zonder zomer’. Wereldwijd mislukten de oogsten door de as in de stratosfeer, wat leidde tot hongersnood in Europa en Noord-Amerika. De vulkaan is nog altijd actief.

2. De Vesuvius (Italië) – De tikkende tijdbom van Europa

De Vesuvius is wereldberoemd vanwege de verwoesting van de Romeinse stad Pompeii in het jaar 79.

Gevaar: Net als de Krakatau produceert de Vesuvius dodelijke pyroclastische stromen (gloedwolken). Wat de Vesuvius vandaag de dag tot een van de gevaarlijkste vulkanen ter wereld maakt, is de locatie: er wonen nu meer dan 3 miljoen mensen aan de voet van de vulkaan in en rond de stad Napels.

3. Hunga Tonga-Hunga Haʻapai (Tonga) – De moderne Krakatau

Deze onderzeese vulkaan explodeerde recent in januari 2022 en vertoonde angstaanjagend veel overeenkomsten met de Krakatau.

Gevaar: De explosie vond onder water plaats en veroorzaakte een wereldwijde tsunami. De schokgolf in de atmosfeer was net als in 1883 wereldwijd meetbaar en de vulkaan spuwde een recordhoeveelheid waterdamp tot diep in de stratosfeer.

4. Mount Pinatubo (Filipijnen) – De as-reus

In 1991 zorgde de Pinatubo voor de op één na grootste vulkaanutbarsting van de 20e eeuw.

Gevaar: De vulkaan blies een gigantische hoeveelheid as en zwaveldioxide de lucht in. Dit zorgde – net als bij de Krakatau – voor een wereldwijde temperatuurdaling van ongeveer 0,5 graen Celsius in de jaren daarna. Dankzij tijdige evacuaties werden toen tienduizenden levens gered.

5. Santorini (Griekenland) – De Europese eilandvulkaan

Net als de Krakatau is Santorini een eilandvulkaan in de Middellandse Zee met een gigantische onderwaterkrater (caldera).

Gevaar: Rond 1600 v.Chr. zorgde de Minoïsche uitbarsting van Santorini voor een megatsunami die de Minoïsche beschaving op Kreta de genadeslag gaf. De vulkaangroep in de krater is nog altijd actief en wordt nauwlettend in de gaten gehouden.

De 'Ring van Vuur'

De meeste van deze vulkanen (waaronder de Krakatau, Tambora en Pinatubo) liggen in de Ring van Vuur: een hoefijzervormig gebied rondom de Stille Oceaan waar heel veel aardbevingen en vulkaanuitbarstingen voorkomen.

5/9 Er dreigt een ramp - Unknown Prophet

Fred Watkins: Je veilige plaats.

Plotseling leek ik midden in een waterval te zijn. Het was geen regen, maar het leek meer op een waterval. Terwijl ik me bewoog, stapte ik eruit, of beter gezegd, zwom ik eruit in een grote poel die stil was, behalve waar de waterval erin stortte. De Vader zei: "Zwem terug de waterval in," wat ik deed. En hij zei: "Blijf zwemmen." Toen zwom ik tot achter de waterval, maar dit keer in een kleine poel erachter. Voorbij de poel was een grot, of een kleine spelonk, en ik liep uit de poel op droge grond, of beter gezegd, op rotsen. Toen ik rondkeek, zag ik een stapel hout tegen de zijkant van de grot, gekapt en klaar om een ​​vuur te maken. Dat gebied was helemaal droog, en er kwam ergens gedempt licht vandaan.

Ik dacht bij mezelf: "Een vuur heeft een opening nodig voor de rook." Dus ik liep verder langs het bos, en toen de grot een bocht naar rechts maakte, zag ik licht van het plafond door een opening naar beneden komen. Het was geen grote opening, en er was een soort ladder die naar de opening leidde. Ik klom de ladder op en kwam uit te midden van veel lage struiken, maar er liep een pad doorheen dat eerst de ene kant op ging en toen de andere. Het leek alsof het een dierenpad was dat de gemakkelijkste weg door het struikgewas volgde. Het was duidelijk dat dit de route was waarlangs het hout voor het vuur was aangevoerd.

Toen ik uit het struikgewas kwam, stond ik op een richel met uitzicht op een vallei. Ik bevond me boven de boomtoppen en kon een flink eind in de verte kijken, maar ik zag alleen maar bomen. Terwijl ik naar dat gebied keek, zag ik echter rook tussen de bomen opstijgen, alsof het een kampvuur was, wat betekende dat er mensen waren.

God de Vader: Zoon, wat heb Ik je net laten zien? Wat heb je net gezien? Ik dacht er even over na en zei: Nou, het lijkt erop dat iemand of een groep mensen hier een schuilplaats heeft gebouwd voor het geval er gevaar dreigt. Je kunt er van twee kanten in, dus ze kunnen niet gevangen zitten. Beide ingangen zijn niet zichtbaar zonder te zoeken. En het is onwaarschijnlijk dat iemand de omgeving van een van beide ingangen zou doorzoeken, want er was geen spoor van een grot achter een waterval en er was geen spoor van een pad door het struikgewas, omdat het pad verborgen was in het struikgewas en niet zichtbaar was. Vader zei: Waarom laat ik je dit zien? Ik antwoordde: Ik weet het niet, Vader. Ik heb me hetzelfde afgevraagd. Zoals je weet, heb ik erover nagedacht, zelfs hardop tegen je gezegd terwijl je het me liet zien.

Hij zei: Luister nu, dan zal Ik het je uitleggen, en ook aan jullie, Mijn kinderen die luisteren. Wat Ik jullie heb laten zien, zouden velen een veilige plaats noemen. Een plaats waar degene die ervan weet naartoe kan vluchten voor veiligheid in bijna elke situatie. Jullie hebben het alleen in een visioen gezien, omdat Ik je heb laten zoeken naar wat onzichtbaar was voor het oog. Deze veilige plaats ben Ik, Mijn zoon. Luister naar Mij, Mijn kinderen. Ik ben het. Ik ben jullie veilige plaats en Ik zal er altijd voor jullie zijn. Maar jullie moeten die zekerheid hebben, anders zullen jullie Mij niet zoeken en vinden wanneer het erop aankomt.

Hoe weten jullie Mij te vinden? Door Mijn woord te kennen en Mijn stem te horen. Ik geef jullie een kaart om de veilige plaats te vinden en Ik zal jullie ernaartoe leiden als jullie de aanwijzingen maar volgen. Er zullen voor velen van jullie in de toekomst momenten komen waarop jullie Mij moeten zoeken voor die veilige plaats. Het zal niet per se een fysiek gevaar zijn waartegen jullie bescherming zoeken. Voor de meesten zal het een spiritueel gevaar zijn. Ik heb jullie het fysieke visioen gegeven, zodat jullie beter kunnen begrijpen wat Ik jullie vertel. Er is een gezegde dat een beeld meer zegt dan duizend woorden. En Ik heb jullie een beeld gegeven dat jullie de rest van jullie leven in je geheugen kunnen bewaren. Niet iedereen zal de behoefte voelen om naar een veilige plaats te vluchten, maar sommigen van jullie zullen dat wel moeten.

Waar komt dat vandaan? Een belangrijke oorzaak zijn de keren dat jullie voor Mij zijn opgekomen en kritiek en verbaal geweld hebben ontvangen van de mensen om jullie heen. Vaak kan dit zelfs jullie eigen familie zijn. Er zullen ook momenten zijn dat jullie een zaak hebben gesteund waarvan jullie geloven dat die van Mij is, terwijl anderen het daar niet mee eens zijn. Er zijn mensen in andere landen die fysiek gevaar lopen als ze dit doen. Ook zij moeten deze informatie onthouden. Want als je een kind van Mij bent, iemand die met Mij meewandelt, zal Ik je geven wat beschikbaar is. Ik zal het je bekendmaken. Ik zal je alles geven wat beschikbaar is om je in veiligheid te brengen. Dat is Mijn belofte. Nu moet je dit horen. Als het niet genoeg lijkt om je te beschermen, zal Ik er voor je zijn. Ikzelf zal er voor je zijn en we zullen samen de gevolgen doorstaan.

Na dit alles gezegd te hebben, zeg Ik nu dit: jullie zijn Mijn kinderen, ieder van jullie. Welke vader zou zijn kinderen niet op alle mogelijke manieren beschermen? Toch zijn er momenten dat hij dat niet kan, omdat ze buiten zijn bereik zijn. Jullie zijn nooit buiten Mijn bereik. Maar er zijn dingen in de natuur die gebeuren. Denk in die tijden aan wat Ik heb gezegd. Als het lijkt alsof alles mislukt, alles instort en een ramp dreigt, zal Ik er zijn om er samen met jullie doorheen te gaan. Als het een fysieke ramp is, zal Ik er niet alleen samen met jullie doorheen gaan, maar Ik zal jullie ook niet loslaten. Ik zal jullie vasthouden tot aan de andere kant, en Ik zal jullie thuisbrengen. Dit klinkt misschien hard en confronterend, maar Ik wil dat jullie weten waar jullie aan toe zijn met Mij. Als je hiernaar kijkt en luistert, zul je zien dat Ik maar één ding voor je in Mijn Hart heb.

En dat is om je door alles heen te leiden wat Ik hier op aarde mag doen. Wat je toestaat in je overtuigingen en wat de aarde zelf toestaat. Want jullie weten allen dat er natuurrampen bestaan, en als het verder gaat dan dat, zal Ik jullie naar Huis brengen, naar Mij. Jullie, Mijn kinderen, hebben van Mij gehouden en houden nog steeds van Mij. En die liefde verbindt jullie met Mij, wat er ook in het aardse leven gebeurt. Want Mijn liefde zal jullie nooit loslaten.