Bericht van Stefan Burns

9/9 Een verbijsterend visioen en boodschap - Pr James Manjackal
Ezechiël 14:6: Zeg daarom tegen het volk van Israël: “Dit zegt God, de HEER: Kom terug bij mij, keer je afgoden de rug toe en houd op met je gruwelijk gedrag!

Visioen: Plotseling zag ik een grote chaos, een beroering, de wereld op zijn kop, een zware aardbeving. Het was na middernacht in het visioen en ik zag voor mijn geestesoog de aardbeving en de vloed, mensen die luid jammerden, huizen die werden verwoest en vernietigd. Ik zag vuur en dacht bij mezelf: misschien vraagt ​​de Heer mij om als voorspreker te bidden om Gods barmhartigheid, om mijn hart te openen en te bidden, omdat ik een missionaris van barmhartigheid ben. Vervolgens zag ik grote basilieken, grote en vooraanstaande kerken – sommige kende ik, andere niet – die werden meegevoerd door het water, en sommige die in brand stonden. Ik zag veel vervolging, de onthoofding van christenen, bloedvergieten onder christenen, en ik zag de paus, bisschoppen en vele hoogwaardigheidsbekleders die werden meegevoerd door de vloed, terwijl anderen in het vuur verbrandden. Ik was doodsbang.

Ik vroeg de Heer: "Waarom, Heer? Wat laat U zien?" "Men moet terugkeren tot de Heer, zich bekeren van alle afgoden en het leven vernieuwen." Toen zag ik opnieuw een woord dat op een wit vel papier stond geschreven, uit Ezechiël 33:7: Jou, mensenkind, heb ik als wachter aangesteld voor het volk van Israël. Als je mijn woorden hoort moet je hen namens mij waarschuwen.

En toen zag ik een kerk die ik, afgaand op de architectuur, niet kon thuisbrengen. Ik vroeg me af of het een kerk in Spanje was, of in het Vaticaan in Rome, of misschien in Frankrijk. Ik heb wel vaker zulke gigantische kerken gezien, maar ik kon de locatie of de specifieke basiliek – die grote kerk – niet identificeren; binnenin zag ik een donkere eenzaamheid.

Ezechiël 8:3-6 en 9:3-6: In dit goddelijk visioen tilde de geest me op, tussen hemel en aarde, en bracht me naar Jeruzalem, naar de ingang van de noordelijke binnenpoort, waar het afschuwelijke godenbeeld staat dat de woede van de HEER wekt. Daar zag ik de stralende verschijning van de God van Israël, zoals ik die ook in het dal had gezien. Hij zei tegen mij: ‘Mensenkind, kijk nu naar het noorden.’ Ik keek naar het noorden en zag daar buiten de poort een altaar staan; het godenbeeld dat de woede van de HEER wekt stond in de toegang. ‘Mensenkind, zie je wat ze doen? Zie je hoe vreselijk het volk van Israël zich hier misdraagt en mij uit mijn eigen heiligdom verdrijft? En je zult nog meer gruwelijks zien.’ (…)

De stralende verschijning van de God van Israël bewoog zich van de cherubs waarboven hij troonde naar de ingang van de tempel, en hij riep de in linnen geklede man met de schrijverskoker bij zich. De HEER zei tegen hem: ‘Maak een ronde door Jeruzalem, en zet een merkteken op het voorhoofd van iedereen die jammert en klaagt om de gruwelijke dingen die er in de stad gebeuren.’  Tegen de zes anderen hoorde ik hem zeggen: ‘Ga achter hem aan, trek ook door de stad en dood iedereen. Jullie moeten geen medelijden tonen, jullie mogen geen medelijden kennen. Oude mensen, jonge mannen en vrouwen, moeders en kinderen – jullie moeten ze allemaal ombrengen, behalve de mensen die het merkteken dragen. Begin bij mijn heiligdom.’

** De Kerk wordt vernietigd door heidendom. Ik weet dat er tegenwoordig veel compromissen worden gesloten met het heidendom binnen de Kerk. Daarom huilde ik. Ik bad om Gods barmhartigheid voor de Kerk; dat is de reden waarom kerken, hoogwaardigheidsbekleders en geestelijken worden weggevaagd door de vloed of het vuur. Dit alles kwam in me op. Plotseling zag ik een fel licht waarin veel jonge mensen – en natuurlijk ook ouderen – in hun handen klapten, hun handen ophieven en zongen voor de Heer Jezus; mensen uit alle naties en landen. Sommigen riepen: "Japan behoort toe aan Jezus, Duitsland behoort toe aan Jezus, Frankrijk behoort toe aan Jezus, India behoort toe aan Jezus." Mensen die simpelweg riepen, zongen en dansten, en ze waren allemaal in het wit gekleed. Iets wat doet denken aan wat we lezen in het boek Openbaring. Toen kwam de gedachte bij me op dat dit wellicht een vernieuwing zou kunnen zijn.

Zoals u weet, geef ik al 52 jaar retraites over vernieuwing; ik zie mensen zich bekeren en veranderen, zich afkeren van de zonde en verlangen naar een heilig leven volgens Gods wil. Nu ik in Europa preek, zie ik een grote golf van deze verandering, een terugkeer naar de Heer. Toen ik dat zag, was ik blij, maar tegelijkertijd voelde ik me verdrietig door het eerste tafereel dat ik had gezien. Natuurlijk nam ik toen mijn rozenkrans ter hand en bad ik het kroontje van de Goddelijke Barmhartigheid, en ik zag het gezicht van Moeder Maria. In het begin huilde ze, maar in het tweede deel, toen de mensen zich verheugden, danste en zong zij met hen mee, gehuld in haar blauwe mantel. Ik zag een tafereel van Pinksteren, hoe ze bad om de gave van de Heilige Geest.

Het was wonderbaarlijk; telkens als ik in mijn visioen Moeder Maria zie, voel ik me zo gelukkig en ervaar ik haar Moederlijke liefde in mijn ziel. Plotseling zag ik een woord geschreven in zilverachtige kleur. Het stond op bruin papier: "Het Koninkrijk van God zal van u worden weggenomen en worden gegeven aan een volk dat vruchten voortbrengt."

Matteüs 21:31-32: Daarop zei Jezus: ‘Ik verzeker u: de tollenaars en de hoeren zijn u voor bij het binnengaan van het koninkrijk van God. Want Johannes koos de weg van de gerechtigheid toen hij naar u toe kwam. U geloofde hem niet, de tollenaars en de hoeren wel. En ook al zag u dat, u hebt u niet willen bedenken en hem alsnog willen geloven.

Matteüs 21:42: Daarop zei Jezus tegen hen: ‘Hebt u dit nooit in de Schriften gelezen: “De steen die de bouwers afkeurden is de hoeksteen geworden. Dankzij de Heer is dit gebeurd, wonderbaarlijk is het om te zien.” Daarom zeg ik u: het koninkrijk van God zal u worden ontnomen, en gegeven worden aan een volk dat het wel vrucht laat dragen. 

We zien veel mensen die we misschien bestempelen als niet-christelijk of niet-katholiek, of we oordelen over hen: het zijn prostituees, zondaars, alcoholisten of slechte mensen. Ik moest denken aan de tollenaars – zoals Matteüs, de tollenaar en discipel van Jezus – en aan de prostituee tegen wie Jezus zei: zondig niet meer. Ja. Wanneer er een nieuw besluit wordt genomen voor een nieuw leven, worden alle zonden niet alleen vergeven, maar ook vergeten. "Ik zal niet meer aan uw zonden denken," en "Ik vergeef uw zonden." Dit is Gods woord. En vandaag de dag zie ik mensen tot bekering komen en hun verleden achter zich laten, nu ze vergeving van God hebben ontvangen. Ik zie overal een grote verandering.

Dit is het moment, mijn geliefde broeders en zusters in Christus Jezus – u die naar deze korte boodschap luistert – om de hand op uw hart te leggen en uzelf af te vragen: bent u een wijnstok, een vijgenboom of een olijfboom die vrucht draagt? We kennen de vruchten van de Heilige Geest: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vrijgevigheid, zachtmoedigheid, trouw, bescheidenheid, zelfbeheersing en kuisheid. Misschien zijn al deze zaken vandaag de dag verloren gegaan in het christelijk leven. Ik zeg dit met pijn in mijn hart. We zijn onze getuigenis in de wereld verloren – het getuigenis van het licht der wereld of het zout der aarde zijn.

En toch zijn we geroepen om een ​​'ander Christus' te zijn, om ons te vormen naar het beeld van Christus, zoals we lezen in Romeinen 8:29. Misschien ziet de wereld dat niet; en als ik zeg 'de wereld', dan bedoel ik ook God: God ziet dat niet terug. Misschien neemt de Heer zelf, door alles wat er nu gebeurt, de huidige vorm van de kerk – die een masker draagt ​​– weg. Ja, een Kerk die haar zoutkracht, haar licht en haar smaak verliest. En Hij bouwt een nieuwe Kerk.

Openbaring 21:1-5: Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer. Toen zag ik de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen, bij God vandaan. Ze was als een bruid die zich mooi heeft gemaakt voor haar man en hem opwacht. Ik hoorde een luide stem vanaf de troon, die uitriep: ‘Gods woonplaats is onder de mensen, hij zal bij hen wonen. Zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal als hun God bij hen zijn. Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.’ Hij die op de troon zat zei: ‘Alles maak ik nieuw!’ 

De oude orde is voorbijgegaan. Ja, Jezus werd daartoe door de Vader gezonden. De mensheid verloor in de Hof van Eden die vriendschap met God. Daar ervoer de mens Gods aanwezigheid, maar die ging verloren. Door Jezus is die hersteld, en wij ontvangen haar opnieuw in de Kerk via ons gebedsleven en ons sacramentele leven. Een leven waarin we sterven aan ons egoïsme, onze zondigheid en onze zondige natuur, en een nieuw leven leiden. Zoals Paulus zelf zei in Galaten2:19-20: Met Christus ben ik gekruisigd: ikzelf leef niet meer, maar Christus leeft in mij. Dat is de roeping van een christen. Ik sluit af met Openbaring 21:22-27: Maar een tempel zag ik niet in de stad, want God, de Heer, de Almachtige, is haar tempel, met het lam. De stad heeft het licht van de zon en de maan niet nodig: over haar schijnt Gods luister, en het lam is haar licht. De volken zullen in haar licht leven en de koningen op aarde betuigen daar hun lof. 

De poorten zullen overdag nooit gesloten worden, en nacht zal het er niet meer zijn. De volken zullen in haar hun lof en eer komen betuigen. Maar alles wat verwerpelijk is en iedereen die zich met gruwelijke dingen en leugens inlaat, komt de stad niet binnen, alleen zij die in het boek van het leven staan, het boek van het lam. Herinner u dat we in Johannes 2:19-22 lazen: Jezus antwoordde hun: ‘Breek deze tempel maar af, en ik zal hem in drie dagen weer opbouwen.’ ‘Zesenveertig jaar heeft de bouw van deze tempel geduurd,’ zeiden de Joden, ‘en u wilt hem in drie dagen weer opbouwen?’ Maar hij sprak over de tempel van zijn lichaam. Na zijn opstanding uit de dood herinnerden zijn leerlingen zich dat hij dit gezegd had, en zij geloofden de Schrift en alles wat Jezus gezegd had. Hier wordt de tempel getoond: de Heer zelf, het Lam van God dat de zonden van de wereld heeft weggenomen. Prijs de Heer. Halleluja.

Ik geef de boodschap door die de Heer heeft gesproken. Ja, wij moeten de tempel heilig houden. Wij zijn de tempel. Jezus is de tempel. Wanneer de heilige tempel – Jezus – in ons woont, worden wij tempels. En dat is de tempel. Dat is de Kerk. De Heer kijkt vooruit. Niet naar iets uiterlijks, zoals we dat vandaag de dag zien met allerlei maskers, kwaadaardigheid en gruwelijkheden. Als er al sprake is van een uiterlijke vorm, laat die vorm dan bevrijd zijn van alle gruwelijkheden. Anders verlaat de heerlijkheid van de Heer ons; ze verlaat de gemeenten en ze verlaat de kerk. Moge God u allen zegenen.

 

8/9/1989 Feest van de geboorte van Maria - Het merkteken op het voorhoofd en op de hand

Blauw boek van boodschappen van de H. Maagd Maria aan Don Gobbi nr 410

Mijn dierbare geliefden en kinderen die aan mijn Onbevlekt Hart zijn toegewijd, vandaag is het feest van de geboorte van jullie hemelse Moeder. Beleef deze dag in vreugde en vrede, in stilte en gebed, in vertrouwen en kinderlijke overgave. Jullie zijn de kleine kinderen van jullie Hemelse Moeder. Jullie maken deel uit van mijn nageslacht en vormen een sterk punt in mijn zegevierend plan. Jullie vormen een kostbare kroon van zuiverheid, liefde en nederigheid rond de kribbe waarin ik ben neergelegd. Laat je door mij voeden en vormen; laat je met volgzaamheid door mij leiden; laat je door mij tekenen met mijn moederlijk zegel.

Dit zijn de tijden waarin de volgelingen van hem die zich tegen Christus verzet, worden getekend met zijn teken op het voorhoofd en op de hand. Het teken op het voorhoofd en op de hand drukt een totale afhankelijkheid uit van hen die met dit teken zijn gemerktekend. Het teken wijst op hem die een vijand van Christus is; het is namelijk het teken van de Antichrist. En zijn teken, dat wordt aangebracht, duidt erop dat de aldus gemerkte persoon volledig toebehoort aan het leger van hem die zich tegen Christus verzet en strijdt tegen Zijn goddelijke en koninklijke heerschappij. Het teken wordt aangebracht op het voorhoofd en op de hand.

* Het voorhoofd staat voor het verstand, omdat de geest de zetel is van de menselijke rede.

* De hand drukt het menselijk handelen uit, omdat de mens met zijn handen handelt en werkt.

Toch is het de persoon zelf die met het merkteken van de Antichrist wordt gemerkt, zowel in zijn verstand als in zijn wil. Wie zich laat tekenen met het teken op het voorhoofd, wordt ertoe gebracht de leer te aanvaarden van de ontkenning van God, van de verwerping van Zijn wet en van het atheïsme, dat in deze tijd steeds meer wordt verspreid en gepropageerd. Zo wordt hij ertoe aangezet de hedendaagse ideologieën te volgen en een verspreider te worden van allerlei dwalingen.

* Wie zich laat tekenen met het teken op de hand, wordt gedwongen autonoom en onafhankelijk van God te handelen, en zijn activiteiten te richten op het streven naar een louter materieel en aards goed. Zo onttrekt hij zijn handelen aan het plan van de Vader, die het wil verlichten en schragen door Zijn goddelijke voorzienigheid; aan de liefde van de Zoon, die menselijke arbeid tot een kostbaar middel voor verlossing en heiliging maakt; en aan de kracht van de Geest, die overal werkzaam is om elk schepsel innerlijk te vernieuwen.

* Wie het teken op zijn hand draagt, werkt uitsluitend voor de bevrediging van zijn eigen zintuigen, voor het najagen van welzijn en genot, en voor de volledige bevrediging van al zijn hartstochten – in het bijzonder die van de onkuisheid – en wordt zo slachtoffer van het hedonisme.

* Wie het teken op zijn hand draagt, maakt zichzelf tot het middelpunt van al zijn handelingen, beschouwt anderen als objecten die voor eigen voordeel gebruikt en uitgebuit kunnen worden, en wordt slachtoffer van ongebreideld egoïsme en liefdeloosheid.

Nu mijn Tegenstander al zijn volgelingen met zijn teken merkt, is het uur gekomen waarop ook ik, uw hemelse Leidsvrouwe, allen die zich aan mijn Onbevlekt Hart hebben toegewijd en deel uitmaken van mijn leger, met mijn Moederlijk zegel merk.

* Ik druk mijn zegel op uw voorhoofd met het allerheiligste teken van het Kruis van mijn Zoon Jezus. Zo open ik het menselijk verstand om zijn goddelijk woord te ontvangen, het lief te hebben en ernaar te leven. Ik leid u ertoe uzelf volledig toe te vertrouwen aan Jezus, die het u heeft geopenbaard. En ik maak u vandaag tot moedige getuigen van het geloof. Tegenover hen die op het voorhoofd gemerkt zijn met het godslasterlijke teken, stel ik mijn kinderen die gemerkt zijn met het Kruis van Jezus Christus.

* Vervolgens richt ik al uw doen en laten op de volmaakte verheerlijking van de Allerheiligste Drie-eenheid. Daarom druk ik op uw handen mijn zegel, dat het teken is van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Door het teken van de Vader wordt uw menselijk handelen gericht op een volmaakte samenwerking met de plannen van Zijn goddelijke voorzienigheid, die ook vandaag nog alles ten goede leidt. Door het teken van de Zoon worden al uw daden diep verankerd in het mysterie van Zijn goddelijke verlossing.

Door het teken van de Heilige Geest stelt u zich met alles wat u doet open voor Zijn krachtige heiligende werking, die als een machtig vuur overal waait om de hele wereld tot in de grondvesten te vernieuwen. Mijn geliefde kinderen, laat u allen op het voorhoofd en op de hand merken met mijn Moederlijk zegel, op deze dag waarop u, vol liefde verenigd rond mijn wieg, het feest viert van de aardse geboorte van uw hemelse Moeder.

 

8/9 Een afgrijselijke waarschuwing van de Britse politicus Andrew Bridgen - Niburu

De Britse politicus Andrew Bridgen beschikt over uitstekende contacten in de wereld van de geheime diensten. 
Al vaker is gebleken dat hij bepaalde dingen weet, maar laten we met zijn allen hopen dat waar hij nu voor waarschuwt nooit gaat gebeuren. Andrew Bridgen is een Britse politicus en ondernemer die van 2010 tot 2024 lid was van het Britse Lagerhuis (MP) voor het kiesdistrict North West Leicestershire. Hij is internationaal vooral bekend geworden nadat hij in april 2023 permanent werd geroyeerd door de Conservatieve Partij. Dit gebeurde nadat hij de bijwerkingen van de COVID-19-vaccins op Twitter had vergeleken met de Holocaust, een uitspraak die door premier Rishi Sunak en andere politici scherp werd veroordeeld.  Maar Bridgen is ook bekend geworden omdat hij toegang heeft tot bronnen die voor normale mensen niet toegankelijk zijn. Bronnen binnen de veiligheidsdiensten die weten wat er speelt.
En nu komt Andrew Bridgen in de onderstaande clip met het volgende verhaal:

We marcheren onvermijdelijk af op een oorlog met Rusland. Als je gelooft dat een aantal Russische infiltranten hun paspoorten heeft laten vallen bij een drone die niet tot ontploffing kwam op de luchthaven van Leipzig, dan heb ik nog wel een plan voor je om te vertellen.

Of beter gezegd: ik heb zelfs twee enorme torens in New York die ik aan je kan verkopen.

De publieke opinie in het Verenigd Koninkrijk is niet voor een oorlog met Rusland. Ondanks alle Russenhatende propaganda die ons de afgelopen zes jaar intensief is voorgeschoteld, weten degenen die aan de macht zijn dat er maar één manier is om de publieke opinie daadwerkelijk te laten omslaan: er moet een buitensporige aanval plaatsvinden in het Verenigd Koninkrijk of tegen Britse belangen. Zo'n aanval zou de publieke stemming radicaal moeten veranderen en de bevolking ertoe moeten brengen een massale aanval en een grootschalige oorlog tegen Rusland te steunen. Je moet bedenken dat oorlog betekent dat je regering je opdraagt om te gaan vechten tegen haar vijanden. Een revolutie is het moment waarop je beseft dat je eigen regering de vijand is.

Denk daar eens goed over na.

Dit zijn bijzonder moeilijke tijden. En toch voelt alles op dit moment heel vredig.

Ik beschik over geloofwaardige, op inlichtingen gebaseerde informatie. In het verleden heb ik informatie ontvangen uit bronnen van de inlichtingendiensten die buitengewoon betrouwbaar bleek te zijn. Die informatie wijst erop dat onze eigen regering een afschuwelijke 'false flag'-aanslag voorbereidt om de publieke opinie te beïnvloeden en de steun voor een oorlog met Rusland te vergroten. En er is niets dat de emoties sterker kan aanwakkeren dan een aanval waarbij veel kinderen om het leven komen. Mij is verteld dat dit is wat er momenteel wordt voorbereid. Dat dit scenario wordt overwogen.

Ik hoop dat jullie je zullen herinneren wat ik jullie nu vertel. Met heel mijn hart bid ik dat deze gebeurtenissen nooit werkelijkheid zullen worden. Dat ze nooit plaatsvinden.

7/9 Als jullie eens wisten welke vreugde jullie zal vervullen! – Angelica

Maria: Kinderen, richt je erop te luisteren naar de Koningin-Ziel; laat zo’n grote genade niet aan je voorbijgaan!

Zie je, jullie vinden tijd voor alles – voor onbenullige zaken, dingen die nergens op slaan – en toch kunnen jullie geen tijd vinden om te luisteren naar je prachtige Ziel, God Zelf.

O, mijn kinderen, als jullie eens wisten welke vreugde jullie zal vervullen! Het is lang geleden dat jullie die hebben gevoeld, en dit alles heeft jullie leeg achtergelaten, dor als woestijnen; zorg er dus voor dat er hier en daar bloemen ontspruiten in die woestijnen. Zie je, kinderen, ik begrijp dat jullie aards zijn en veel aan je hoofd hebben, maar jullie mogen nooit afdwalen van het kostbaarste Goed; het is voor jullie van levensbelang, meer nog dan voeding, want wanneer je luistert naar de Koningin-Ziel, luister je naar God de Hemelse Vader; en wanneer je naar Hem luistert, heeft Hij je al gevoed met Zijn heilige hemelse gaven.

Ik begrijp dat jullie niet langer gewend zijn aan deze genade – oneindige genade – en daarom raadt jullie Moeder je aan te biden en te overdenken welk groot geschenk God jullie heeft gegeven: jullie bestaan ​​zelf. En door dat te doen, zullen jullie beetje bij beetje, stap voor stap, opnieuw verbinding maken met jullie prachtige ziel. Het is God Zelf die haar leidt en haar een beetje opstandig maakt, omdat ze doet wat God zegt. God houdt er niet van als Zijn kinderen niet naar Hem luisteren en zo lang zo ver bij Hem vandaan blijven. God is van levensbelang voor jullie – Hij is de lucht die jullie inademen!

Elke ochtend staan ​​jullie op door Zijn genade; jullie gaan door met de dag, werken, doen van alles, keren dan terug naar huis, komen samen met jullie gezin, en dan breekt de tijd van rust aan – en ook dit alles is steeds weer een geschenk en een genade van God de Hemelse Vader. Wat jagen jullie toch achter onbenullige dingen aan! Als je ze opzijzet en doet wat Ik je heb gezegd – zo eenvoudig is het – zal je verbinding met God onmiddellijk zijn!

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef je Mijn heilige zegen en dank je dat je naar Mij luistert.

BID, BID, BID!

Jezus: Ik zegen je in Mijn Drie-eenheid – de Vader, Ik de Zoon en de Heilige Geest! Amen.

Moge Mijn zegen overvloedig neerdalen – ontzagwekkend, stralend, heilig, heiligend en levengevend – over alle volkeren der aarde, opdat zij mogen begrijpen dat Ik hun kostbaarste schat ben. Je bent van Mij afgedwaald; je hebt Mij enigszins gekwetst, maar Ik koester geen wrok. Ik wacht op je – kijk, Mijn bron is versierd met kleurrijke bloemen.

Kom, kom en houd Mij gezelschap; we zullen feestvieren, en dan laat Ik je putten uit Mijn bron – een bron zonder einde – en zul je elke genade putten die je verlangt. Voor Mij is het genoeg dat je komt en Mij gezelschap houdt. Hier ben Ik; Ik vraag om liefde – de liefde van jouw gezelschap. Laat Mij niet alleen; Ik wil met je spreken. Ik wil je voorbereiden op die dag wanneer die komt; Ik wil jullie allen leren hoe je naar dat immense licht moet kijken wanneer de tijd daar is en je terugkeert naar het huis van Mijn Vader. Kom op, Mijn kinderen, Degene die tot jullie heeft gesproken is jullie Heer Jezus Christus, jullie oneindige bron, jullie stroom die nooit opdroogt. Kom, kom, en we zullen een grote tafel dekken!

Ik zegen jullie in Mijn Drie-eenheid, die de Vader, Ik de Zoon en de Heilige Geest is! Amen.

3/9 Bid vurig voor hen die spreken over barmhartigheid, maar niet over Zijn heilige gerechtigheid – Gisella Cardia

OLVrouw, Koningin van de Rozenkrans: Dierbare en geliefde kinderen, bedankt dat jullie hier in gebed samenkomen en voor Mij knielen. Geliefde kinderen, Ik vraag jullie om nederigheid, maar jullie blijven hoogmoedig. Ik vraag jullie om vergeving, maar jullie koesteren wrok. Ik vraag jullie om vrede, maar de wereld wordt geteisterd door oorlogen.

Mijn kinderen, bid vurig voor hen die verward zijn en voor de huichelaars die over God spreken maar Hem niet kennen; zij spreken over barmhartigheid, maar niet over Zijn heilige gerechtigheid.

Kinderen, ga door op de weg die jullie in geloof zijn ingeslagen. Laat je niet in verzoeking brengen, maar blijf de weg volgen die Jezus heeft gewezen. Mijn kinderen, er zijn vele kruisen, maar vertrouw op God, die alles vermag. Kijk niet naar de wereld, maar richt je op de eeuwigheid. Kinderen, Ik heb jullie lief, en Mijn Onbevlekt Hart zal zegevieren met jullie en in jullie.

Heb hoop, heb God lief, nu en altijd.

Ik laat jullie achter met Mijn moederlijke zegen: in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Vrede in jullie harten.

Overweging:

OLVrouw verlangt ernaar ons allen – haar kinderen – te redden, en zij nodigt ons opnieuw uit om bepaalde houdingen te veranderen. Laten we even stilstaan ​​en nadenken: zijn wij, wanneer we gekwetst worden, in staat om niet te reageren en te vergeven? Zijn wij, wanneer we iets goeds of belangrijks doen, in staat om niet hoogmoedig te worden en op de achtergrond te blijven, zonder de eer voor onze verdiensten op te eisen? Herinneren wij ons, wanneer we fouten maken en zondigen, dat God niet alleen Barmhartigheid is maar ook Gerechtigheid, en dat wij voor Hem rekenschap zullen afleggen van al onze daden?

Laten we onze blik op de Hemel gericht houden – dat is onze bestemming – en ons door niets laten afleiden, zelfs niet door de zware kruisen die we dragen; want zij zijn de sleutels die de poorten van het paradijs voor ons zullen openen.

9/9 De verschijningen in Puerto Rico - Jerome Chong

     

De verschijningen in Sabana Grande, Puerto Rico vonden plaats in 1953 en stonden in het teken van de Heilige Maagd Maria, die lokaal bekend werd als La Virgen del Pozo (de Maagd van de Bron).

De belangrijkste details van deze gebeurtenis:

* Zienertjes: De verschijningen begonnen op 23 april 1953. De drie hoofdrolspelers waren de jonge scholieren Juan Ángel Collado en de twee zusjes Isidra Belén en Ramonita Belén, destijds tussen de 7 en 9 jaar oud. (Soms worden in latere weken ook andere kinderen genoemd die visioenen meldden).

*Locatie: De verschijningen vonden plaats in de namiddag nabij een kleine rurale school in de wijk Rincón van Sabana Grande. De kinderen liepen naar een nabijgelegen natuurlijke bron (el pozo) om water te halen toen de verschijning voor het eerst plaatsvond.

* Verschijning: Volgens de getuigenissen van de kinderen verscheen Maria zwevend op een wolk, zo'n anderhalve meter boven een heuveltje bij de bron. Ze droeg een witte tuniek die bij de hals was vastgemaakt met een broche, en een blauwe mantel. 

De impact: Het nieuws verspreidde zich razendsnel over het eiland. Binnen korte tijd stroomden tienduizenden pelgrims naar de heuvel in Sabana Grande, onder wie velen die ziek of stervende waren in de hoop op een wonderbaarlijke genezing door het water uit de bron.

Wat waren de specifieke boodschappen

Tijdens de 33 opeenvolgende dagen van verschijningen in 1953 in Sabana Grande, heeft de maagd – die zich op de derde dag identificeerde als "La Virgen del Rosario" (De Maagd van de Rozenkrans) – in totaal zeven specifieke boodschappen en profetieën nagelaten.

Hoewel ze in 1953 aan het kind Juan Ángel Collado werden toevertrouwd, mochten de meeste boodschappen pas decennia later (vanaf 1984) openbaar worden gemaakt. Volgens de officiële organisatie en getuigenissen zijn er tot nu toe zes van de zeven boodschappen onthuld.

De kernboodschappen richten zich op de spirituele staat en de toekomst van de mensheid:

1. Oproep tot herstel en bekering: De allereerste boodschap benadrukt de noodzaak voor de mensheid om terug te keren naar God. Er wordt gewaarschuwd dat de mensheid in "groot gevaar" verkeert door moreel verval, en dat bekering en gebed dringend nodig zijn.

2. Crisis binnen de Kerk: Deze profetische boodschap (vrijgegeven in 1984) waarschuwde specifiek voor een periode van "spiritueel en moreel verval onder de herders van het geloof". Het beschrijft een tijd van verwarring waarin gelovigen onverschillig zullen worden voor het spirituele gevaar dat hen omringt.

3. Herstel van het gezin en het geloof : Meerdere boodschappen leggen de nadruk op het beschermen van het traditionele christelijke gezin en het herstellen van de ware leer van het Evangelie van Christus.

4. Betekenis van lijden en het kruis: De vierde boodschap richt zich op persoonlijke spiritualiteit. Het spoort gelovigen aan om ondanks aardse kruisen en lijden toch te leven in de diepe vreugde die voortkomt uit Gods genade.

5. Bevestiging van het hiernamaals: Een van de centrale beloften in de boodschappen is de absolute herinnering dat het eeuwige leven bestaat. De mensheid wordt opgeroepen niet louter voor het materiële te leven.

6. Vorming van een "Nieuwe Generatie": Een uniek aspect van Sabana Grande is de boodschap over de vorming van een nieuwe spirituele generatie. Dit houdt in dat er een groep bewuste gelovigen moet opstaan die door een hernieuwd leven van geloof, opoffering en liefde de mensheid spiritueel zal transformeren.

Symboliek van de verschijning

Naast de gesproken woorden geloven aanhangers dat de Maagd haar boodschap ook via haar kleding overbracht. Ze droeg zeven kledingstukken (waaronder een kroon met zeven sterren), wat volgens de pelgrims symbool staat voor de zeven sacramenten, de zeven deugden en de zeven specifieke boodschappen die ze voor de moderne wereld achterliet.

De 7 geheimen

Hoewel de termen soms door elkaar worden gebruikt, spreekt de officiële devotie en stichting van La Virgen del Pozo niet van "7 geheimen" (zoals bij de verschijningen in Fátima of Medjugorje), maar over zeven specifieke, profetische boodschappen.

In de theologische context van de boodschappen van La Virgen del Pozo (Sabana Grande, 1953) vormen de rol van Maria, Jezus, de Kerk en de sacramenten een nauw verweven blauwdruk voor spiritueel herstel. De verschijningen presenteren een specifieke dynamiek tussen deze elementen om de mensheid door een tijd van crisis te loodsen.

Omdat deze boodschappen tientallen jaren geheim moesten blijven voor het grote publiek (de meeste werden pas vanaf 1984 onthuld), staan ze lokaal en onder pelgrims wél bekend als de geheimen van Sabana Grande.

De gedetailleerde inhoud van de zeven profetische boodschappen die aan ziener Juan Ángel Collado werden toevertrouwd, omvat het volgende:

1e – Spirituele crisis van de mensheid: De Maagd uitte haar diepe bezorgdheid over het morele verval en het feit dat de mensheid zich van God afkeert. Ze riep op tot dringende bekering en herstel om een spirituele ramp te voorkomen.

2e – Crisis in de Kerk: Dit is historisch gezien de meest controversiële boodschap. Het waarschuwde voor een komende periode van zware spirituele crisis, verwarring en moreel verval binnen de hiërarchie van de Katholieke Kerk zelf (onder priesters en bisschoppen).

3e – Vernietiging en het herstel van het gezin: Dit bericht voorspelde een systematische aanval op het traditionele gezin. Maria droeg de mensheid op om het christelijke gezin te beschermen en te herstellen als de fundamentele basis van het geloof.

4e – Plan voor Spirituele Groei (De Weg naar Heiligheid): In deze boodschap liet de Maagd een praktisch spiritueel pad achter. Ze legde uit hoe de mens zijn kruis en dagelijks lijden moet omarmen met vreugde, om zo via zeven spirituele fasen of niveaus (gesymboliseerd door de kapel op de site) tot volledige heiligheid te komen.

5e – Herbevestiging van het Eeuwige Leven: Deze boodschap was een directe waarschuwing tegen het opkomende materialisme en atheïsme. Ze benadrukte de absolute realiteit van de ziel en het hiernamaals, en spoorde mensen aan niet louter voor aardse goederen te leven.

6e – Vorming van de "Nieuwe Generatie": Maria kondigde de oprichting aan van een nieuwe, bewuste generatie gelovigen. Deze groep zou door opoffering, diep gebed en onvoorwaardelijke liefde de taak krijgen om de Kerk en de wereld spiritueel te transformeren en voor te bereiden op de toekomst.

7e – Het ononthulde geheim: De zevende boodschap is tot op de dag van vandaag nog niet officieel openbaar gemaakt door de stichting. Dit laatste geheim blijft verzegeld en mag volgens de overlevering pas op een specifiek door de Maagd bepaald moment in de toekomst aan de wereld worden geopenbaard.

Wat is de rol van de H. Maagd Maria, Jezus en de Kerk, bekering en gebed, vervolging, de sacramenten...

De specifieke rollen en concepten volgens de boodschappen zijn als volgt verdeeld:

1. De rol van de Heilige Maagd Maria

Maria presenteert zichzelf niet als het eindstation, maar nadrukkelijk als de wegwijzer en intercessor. Ze noemt zichzelf de "Moeder van de Ware Weg naar de Vader". Haar rol is die van een hemelse beschermvrouwe en "gids" die de mensheid verzamelt om hen naar haar Zoon te leiden. Haar kleding (zeven kledingstukken) symboliseert dat zij "gekleed gaat als de Kerk", waarmee ze haar absolute eenheid met de institutionele Kerk weerspiegelt.

2. De rol van Jezus Christus en de Eucharistie

Jezus Christus staat centraal als de ultieme Verlosser en het fundament. In de boodschappen (met name het vierde bericht) noemt Maria Jezus haar "Estrella Mayor" (Grote Ster) en koppelt dit rechtstreeks aan de Eucharistie. De boodschappen eisen een radicale vernieuwing van de liefde voor Jezus in het Heilig Sacrament. De Maagd benadrukt dat alle voorspelde rampen en spirituele crisissen vermeden kunnen worden als de mensheid zich met volledige overgave en geloof tot haar Zoon keert.

3. De rol van de Kerk en de Sacramenten

Ondanks de profetische waarschuwingen over moreel verval onder de "herders" (priesters en bisschoppen), roepen de boodschappen op tot absolute trouw aan de Katholieke Kerk.

*Standvastigheid: Gelovigen wordt opgedragen om juist in tijden van verwarring "binnen de Kerk te blijven" en intens van haar te houden.

* Sacramenten: De zeven sacramenten (verankerd in de symboliek van haar zeven kledingstukken) worden gepresenteerd als de noodzakelijke kanalen van Gods genade en de enige manier om spirituele hoogten te bereiken.

4. Bekering en Gebed

Bekering is volgens de boodschappen geen eenmalige actie, maar een radicale transformatie van het dagelijks leven.

* Het wapen: Het belangrijkste instrument dat Maria aanreikt voor deze bekering is het dagelijks bidden van de Rozenkrans (Rosario).

* Wereldvrede: Het rozenkransgebed, gecombineerd met vasten en opoffering, wordt specifiek gevraagd om de vrede in de wereld te bewaren, de natuur te kalmeren en de Kerk te beschermen.

5. Vervolging en Beproeving

Een opvallend element in het vierde bericht is de expliciete waarschuwing voor vervolging. Maria voorspelt dat de ware devoties en de plekken waar zij aanwezig is, zullen worden "vervolgd en onderdrukt".

* Reactie: Ze drukt de ziener en de gelovigen op het hart dat deze vervolging geen reden mag zijn voor frustratie of verlies van het geloof. Integendeel, vervolging moet worden gezien als een loutering en een teken om nog dichter bij de priesters en de Kerk te gaan staan.

Waar ging de derde verschijning over, want dit was de belangrijkste

De derde verschijning van de Virgen del Rosario del Pozo, dat door de stichting als een van de meest fundamentele en actuele profetieën wordt beschouwd, bevat de volgende specifieke punten:

* Symboliek van het "elfde uur": De Maagd verwees specifiek naar het tijdstip van haar verschijning (11 uur 's ochtends) als het bijbelse "elfde uur" (Mattheüs 20:6-9). Dit staat symbool voor de allerlaatste kans op inkeer en spirituele ommekeer voor de mensheid.

* Waarschuwing voor een imminent, wereldwijd gevaar: Het bericht waarschuwt expliciet voor een groot en destructief gevaar dat over de mensheid hangt. Dit gevaar is het directe gevolg van morele blindheid, egoïsme en het massaal afkeren van God.

* Vereniging van de Kerk via de Paus: Maria vroeg in deze boodschap specifiek aan de Heilige Vader (de Paus) om de gehele universele Kerk op te roepen tot een verenigd en intens gebed. Dit collectieve gebed is noodzakelijk om het naderende spirituele gevaar af te wenden.

* Belofte van Moederlijke Bescherming via de Rozenkrans: De Maagd deed in dit bericht een plechtige, persoonlijke belofte: "Ik beloof mijn moederlijke bescherming, het bedekken met mijn mantel en het schenken van de nodige genaden aan eenieder die in deze moeilijke tijden elke dag de vijf mysteries van de rozenkrans bidt."

* Oproep tot geestelijke volwassenheid: Gelovigen worden aangespoord om op te houden met een oppervlakkig geloof. Het bericht eist dat men "groeit in de geest" om spirituele volwassenheid te bereiken, wat de enige manier is om stand te houden in de tijden van verwarring.

* Aanval op de gezinseenheid: Het bericht waarschuwt dat de spirituele crisis zich zal uiten in een gerichte vernietiging van de morele waarden binnen gezinnen, waardoor het gezin (als fundament van de maatschappij) zwaar onder druk komt te staan.

Wat is de missie van de H. Maagd Maria en haar devotie?

De missie van de Heilige Maagd Maria en de specifieke devotie tot La Virgen del Rosario del Pozo (voortgekomen uit de verschijningen in Puerto Rico in 1953) is volledig gericht op een spiritueel reddingsplan voor de mensheid.

Volgens de leer van de officiële stichting en de getuigenissen van de zieners, valt de essentie van haar missie en devotie uiteen in de volgende kernpunten:

1. Missie: Het vormen van de "Nueva Estirpe" (De Nieuwe Generatie)

Het hoofddoel van de verschijning is niet louter het herdenken van een wonder, maar een actieve oproep tot actie. Maria's missie is het vormen van een nieuwe generatie van bewuste christenen (de Nueva Estirpe). Deze groep gelovigen moet de onverschilligheid van de moderne wereld doorbreken en door middel van diep geloof, opoffering en naastenliefde de mensheid van binnenuit transformeren om deze zo terug te leiden naar God.

2. Devotie: Herstel van het Evangelie en de Sacramenten

De devotie tot de Maagd van de Bron is fundamenteel christocentrisch en kerkelijk. De belangrijkste elementen van deze devotie zijn:

* Radicale innerlijke bekering: Het stoppen van de morele en spirituele achteruitgang van de mens.

Het herbevestigen van de Sacramenten: Actieve deelname aan het sacramentele leven van de Kerk (met name de Biecht en de Eucharistie) als noodzakelijke kanalen voor heiliging.

* Wekelijkse Huisbezoeken: Een specifiek gebruik binnen deze devotie is de Visitación, waarbij een pelgrimsbeeld van de Maagd zeven dagen lang van gezin naar gezin reist om daar gezamenlijk gebed, verzoening en eenheid in de families te stimuleren.

3. De symboliek van de missie via haar kleding

Binnen de devotie wordt geloofd dat Maria haar missie ook visueel communiceerde via de zeven kledingstukken die ze droeg tijdens de verschijningen:

* Witte tuniek: Symboliseert het apostolaat en de absolute zuiverheid die gelovigen in hun ziel moeten bewaren om het Koninkrijk van God te bereiken.

* Rozenkrans: Symboliseert het belangrijkste wapen van gebed en opoffering dat nodig is voor de transformatie van de mensheid.

* Broche: Staat symbool voor haar "kleine koninkrijk" (haar trouwe volgelingen) die de spirituele onverschilligheid achter zich laten om haar te helpen zielen te redden.

* Ceintuur: Symboliseert de absolute gehoorzaamheid die de gelovigen verschuldigd zijn aan de ware Kerk.

* Sandalen: Symboliseren de ijver en spoed waarmee gelovigen op pad moeten gaan om haar boodschap te verspreiden.

Samengevat is haar missie in Sabana Grande een dringende oproep tot geestelijke volwassenheid en mobilisatie. Ze vraagt gelovigen niet om passief af te wachten, maar om als een "nieuwe generatie" de straat op te gaan en de wereld te heroveren voor Jezus Christus.

8/9 Waarom HIJ 1,4 miljoen zielen uit het vagevuur bevrijdde met de rozenkrans - Uniquely Mary

Juan Macías, wees geworden in Spanje en werkzaam als eenzame herdersjongen, arriveerde in Lima met niets anders dan zijn rozenkrans en een brandende liefde voor de vergeten zielen in het vagevuur. Als nederige lekenbroeder van de Dominicanen bracht hij elke nacht vijf tot zes uur door in gebed, waarbij hij zware boetedoeningen verrichtte en talloze rozenkransen bad terwijl de wereld sliep. Deze video onthult hoe Onze Lieve Vrouw hem de verbazingwekkende genade schonk om 1,4 miljoen zielen uit het vagevuur te bevrijden, een aantal dat bevestigd wordt in zijn heiligverklaringsdocumenten.

U zult getuige zijn van zijn demonische aanvallen, zijn schokkende boetedoeningen en zijn tedere toewijding aan Onze Lieve Vrouw en Sint-Johannes, die de hemel in beweging brachten door één verborgen man. Als hij er zoveel kon bevrijden met alleen een rozenkrans, welk excuus hebben wij dan nog? Blijf kijken tot het einde om te leren hoe u vandaag nog kunt beginnen met het bevrijden van zielen.

Heilige Juan Macías

Het leven van de Heilige Juan Macías (2 maart 1585 – 16 september 1645), oorspronkelijk Juan de Arcas y Sánchez genoemd, is een indrukwekkend verhaal van radicale migratie, diepe spiritualiteit en onvoorwaardelijke naastenliefde. Hij begon zijn leven als een straatarme weesjongen in Spanje en stierf als een van de meest geliefde mystici van Peru.

1. Jeugd in Spanje: De eenzame herder (1585–1619)

Juan werd geboren in Ribera del Fresno, een klein dorpje in de Spaanse regio Extremadura. Zijn familie was van adellijke afkomst, maar volledig verarmd.

Vroeg wees: Al op vierjarige leeftijd verloor Juan beide ouders. Hij en zijn zusje Agnes werden liefdevol opgevangen door een oom, wiens achternaam Macías zij overnamen.

Het Rozenkransgebed: Zijn oom leidde hem op tot schaapherder. De lange, eenzame uren op de weiden bracht Juan biddend door. Hier ontwikkelde hij een levenslange, intense devotie tot het Rozenkransgebed.

Visioenen: Volgens de overlevering ontving Juan al op jonge leeftijd mystieke visioenen van de H. Maagd Maria en de H. Johannes de Evangelist. Zij gaven hem de opdracht zijn geboorteland te verlaten en naar verre landen te reizen.

2. De grote oversteek: Migrant in de Nieuwe Wereld (1619–1622)

Op 34-jarige leeftijd gaf Juan gehoor aan zijn visioenen en scheepte hij in als een nagenoeg berooide migrant richting Zuid-Amerika.

Zijn reis was lang en zwaar. Hij trok via het eiland Grenada naar Venezuela, en verbleef twee jaar in het Colombiaanse Cartagena, waar hij op een veebedrijf werkte.

Uiteindelijk trok hij te voet over de Andes naar Lima, de hoofdstad van Peru, destijds het bruisende koloniale centrum van het Spaanse Rijk. In Lima werkte hij aanvankelijk opnieuw een paar jaar als herder voor een rijke landheer.

3. De Portier van Lima: Intrede bij de Dominicanen (1622–1645)

Op 22 januari 1622 trad Juan als lekenbroeder (of cooperator-broeder) in bij de Orde van de Dominicanen in het klooster van de Heilige Maria Magdalena in Lima. Omdat hij niet hoogopgeleid was, werd hij geen priester, maar deed hij handarbeid.

De poort als apostolaat: Hij werd aangesteld als de portier (deurwachter) van het klooster, een functie die hij 22 jaar lang, tot aan zijn dood, zou uitoefenen. De kloosterpoort werd zijn preekstoel: hier ontmoette hij dagelijks de realiteit van de stad.

De zorg voor de armen: Dagelijks kwamen er meer dan 200 zwervers, zieken en inheemse armen naar de kloosterpoort. Juan gaf ze niet alleen te eten, maar waste hun voeten, verzorgde hun wonden en nam de meest zieken soms mee naar zijn eigen cel om hen in zijn eigen bed te laten herstellen.

Het wonder van de ezel: Om al die monden te voeden, had Juan een slimme methode. Hij trainde een ezel om zelfstandig met een grote mand door de straten van Lima te lopen. De rijke inwoners van de stad, die wisten dat de ezel van broeder Juan was, legden spontaan brood, geld en kleding in de manden. De ezel keerde vervolgens trouw terug naar de kloosterpoort.

4. Spirituele vriendschap met Martinus de Porres

In het klooster sloot Juan een legendarische spirituele vriendschap met H. Martinus de Porres. Martinus, een Afro-Peruaanse dominicaan, deelde dezelfde diepe passie voor de armenzorg. De twee broeders moedigden elkaar aan, ruilden voedsel uit voor elkaars armenkeukens en baden vaak samen urenlang in de nacht. Samen met de H. Rosa van Lima vormden zij het spirituele geweten van het 17e-eeuwse Peru.

5. Mystiek en de Zielen in het Vagevuur

Naast zijn actieve liefdadigheid was Juan een diepe mysticus. Zijn meest opvallende spirituele kenmerk was zijn intense gebed voor de zielen in het vagevuur. Hij droeg al zijn vasten, slapeloze nachten en rozenkransen aan hen op. Volgens de katholieke traditie en getuigenissen tijdens zijn proces zou hij door zijn voortdurende gebeden meer dan een miljoen zielen hebben geholpen de hemel te bereiken.

6. Overlijden en Heiligverklaring

Juan Macías stierf op 16 september 1645 in Lima aan een natuurlijke dood, omringd door zijn medebroeders. De hele stad, van de armste bedelaars tot de Spaanse onderkoning, stroomde uit om de 'Vader van de Armen' de laatste eer te bewijzen.

Zijn graf: Hij ligt begraven in de Basiliek van OLVrouw van de Rozenkrans in Lima, direct naast zijn vrienden Martinus de Porres en Rosa van Lima.

Heiligverklaring: Hij werd in 1837 door paus Gregorius XVI zalig verklaard (samen met Martinus de Porres) en op 28 september 1975 officieel heilig verklaard door paus Paulus VI.

Patroonheilige: De Heilige Juan Macías is tegenwoordig de patroonheilige van migranten, daklozen en de armen.

** Als je andere biografieën van de heilige Juan Macias leest of video's over hem bekijkt, wordt er zoveel bijzonders weggelaten dat ik zelfs zou durven zeggen dat ze liegen; hij was immers zo'n buitengewone heilige, en toch vertellen ze daar niets over. Ik heb echter een origineel document gevonden waarin de apostolische processen en getuigenissen van tijdgenoten worden aangehaald. Deze onthullen talloze wonderbaarlijke feiten over deze ongelooflijke heilige en geven antwoord op drie essentiële vragen: Wie was de heilige Juan Macias? Hoe wist hij – met behulp van de rozenkrans die wij allemaal bezitten – tijdens zijn leven 1,4 miljoen zielen uit het vagevuur te bevrijden? En wat kunnen wij van hem leren? Wij hebben allemaal een rozenkrans. Waarom zouden wij niet kunnen doen wat hij deed? Zijn verhaal begint als volgt. Allereerst hield iedereen van hem, omdat hij van iedereen hield. Hij diende de armen door hen voortdurend te voeden.

Hij kon de armen te eten geven doordat hij bij de rijken aanklopte en hen om voedsel vroeg. Maar diezelfde rijken kwamen vervolgens naar hem toe voor raad, die hij hen ook gaf. Mensen kwamen van heinde en verre naar hem toe. Hierin speelde ook zijn liefde voor de zielen in het vagevuur een grote rol. Hij bad voortdurend; een gewoonte die hij al als herder had ontwikkeld en later voortzette toen hij portier was. Twee beroepen waarbij je je werk kon doen en tegelijkertijd kon bidden. Hij is nooit tot priester gewijd. Net als de H. Martinus de Porres was hij lekenbroeder bij de dominicanen. Hij woonde vaak de mis bij, en als dat niet kon, knielde hij neer en kreeg hij een visioen van de mis, zodat hij deze in feite toch kon bijwonen. De apostel Johannes verscheen aan hem zijn hele leven lang – al vanaf zijn kindertijd – en werd zelfs een van zijn beste vrienden. Hij schonk hem bijzondere bovennatuurlijke gaven, waarover ik later meer zal vertellen. Hij gaf hem zelfs de gave om wonderen te verrichten.

Hij werd geboren in een bergachtig gebied in Spanje, vlak bij Portugal, ongeveer vijftig jaar na de verschijning van OLVrouw van Guadalupe. Zijn ouders waren beiden boeren en ze stierven toen hij ongeveer vier jaar oud was, waardoor hij en zijn driejarige zusje als wezen volledig aan hun lot werden overgelaten. Ze werden opgevangen door een oom, die enige tijd voor hen zorgde. Hij wist dus wat het betekende om in de steek gelaten te worden. Later zou hij zeggen dat zijn ouders echte 'mensen van het zuiverste water' waren. En hier wordt het verhaal pas echt bijzonder. Sommige dingen zul je misschien niet geloven, maar ze zijn allemaal waar, want ze zijn afkomstig uit de officiële Vaticaanse procedure die leidde tot zijn heiligverklaring. De H. Apostel Johannes verscheen aan hem toen hij nog een kind was. En hoe zag de heilige Johannes eruit?

Hij verscheen als een klein kind. Hij verscheen dus als iemand van zijn eigen leeftijd, zodat de heilige Juan Macias vriendschap met hem kon sluiten. Samen maakten ze extatische reizen en bezochten ze mensen in de hemel; Johannes onthulde hem dingen die hij niet eens in menselijke taal kon beschrijven. Dit overkwam hem keer op keer, zijn hele leven lang. Zelfs als kind verrichtte hij al wonderen. Er deed in zijn woonplaats een verhaal de ronde over een jongen die zijn varken in een put had laten vallen. De H. Juan begon daarop Onze Vaders te bidden, waarna het water op wonderbaarlijke wijze begon te stijgen. Zo konden ze het varken redden. En dit was slechts een van de vele verhalen. Als jonge jongen deelde hij zijn geloof met andere kinderen, maar op een manier die zij konden begrijpen. En als hij bad, raakte hij vaak langdurig in extase.

Maar God beschermde de kudde die hij hoedde op de volgende manier: een soort bovennatuurlijke wijnrank omsloot hem en zijn kudde terwijl hij bad, zodat de schapen niet bij hem vandaan konden lopen. Op die manier kon hij bidden zonder zich zorgen te maken. Toen hij ouder werd, reisde hij door heel Spanje; hij werkte altijd om in zijn eigen levensonderhoud te voorzien en had steeds de H. Johannes aan zijn zijde. Naarmate hij opgroeide, onthulde de heilige Johannes hem steeds meer bovennatuurlijke zaken. Hij zei daarover: "Ik kan niet eens onder woorden brengen wat hij allemaal met mij deelde." We horen precies hetzelfde van de H. Paulus in de Schrift. Op 32-jarige leeftijd vertrok hij naar Amerika, maar dan naar het zuiden; hij kwam eerst aan in Colombia en reisde vervolgens geleidelijk door naar Lima, in Peru.

Overal waar hij kwam, werd hij aangenomen en vervolgens weer ontslagen, omdat men eigenlijk op zoek was naar bedrijfsmanagers – een vaardigheid die hij simpelweg niet bezat. Om in Lima te komen, had hij twee opties. Hij kon de tocht van 5.000 mijl te voet afleggen of per boot reizen. De H. Johannes zei tegen hem: "Ga te voet." Dus legde hij de helft van de weg te voet af en de andere helft op een muildier. De reis door bergen en oerwoud duurde vier maanden. Lima was een stad met een hoogontwikkelde cultuur en handel. Het was bovendien een stad die diep geworteld was in het katholieke geloof.

De vijf beroemde heiligen van Lima die in dezelfde glorierijke periode (eind 16e en begin 17e eeuw) in Peru leefden en werkten, zijn:

St. Rosa van Lima (1586–1617) – De allereerste in Amerika geboren heilige en de patroonheilige van Latijns-Amerika.

St. Martinus de Porres (1579–1639) – De geliefde dominicaan van gemengde afkomst die bekendstond om zijn wonderen en zorg voor armen en zieken.

St. Juan Macías (1585–1645) – De dominicaanse lekenbroeder, herder en portier (die in je vraag per ongeluk als 'Juan Messias' staat geschreven).

St. Toribio de Mogrovejo (1538–1606) – De invloedrijke aartsbisschop van Lima die de andere heiligen nog persoonlijk heeft gevormd (in je vraag vermeld als 'Terabrio de Mongrevo').

St. Franciscus Solanus (San Francisco Solano) (1549–1610) – Hij was een Spaanse franciscaner pater en missionaris die door heel Zuid-Amerika trok en bekendstond als de "Wonderdoener van de Nieuwe Wereld". Hij preekte met een viool in zijn hand en had het unieke talent om inheemse talen in zeer korte tijd vloeiend te leren spreken.

Destijds telde de stad 40.000 inwoners en was ze buitengewoon divers, met mensen van Spaanse en Afrikaanse afkomst, evenals mensen van gemengde afkomst. Hij verbleef slechts korte tijd als leek in Lima. Op advies van de H. Apostel Johannes trad hij in 1622 toe tot het dominicanenklooster van Sint-Maria Magdalena. Hij was 37 jaar oud toen hij intrad, wat eigenlijk vrij ongebruikelijk is. De meeste mensen traden in die tijd op 18-20-jarige leeftijd in het religieuze leven. Bij zijn intrede legde hij een levensbiecht af, een gebruik dat in het religieuze leven bestaat. Dit houdt in dat je naar een priester gaat en al je zonden belijdt die je eerder al eens hebt opgebiecht; niet omdat je vergeving nodig hebt, maar omdat je streeft naar verdere loutering.

Toen hij intrad, maakte hij deel uit van een grote gemeenschap van ongeveer vijftig broeders. Hij arriveerde in de kleding van de armsten van Lima en wilde slechts het nederigste werk in het klooster doen: bijvoorbeeld als veger of als portier, degene die de deur beheerde. Als er bedelaars langskwamen, was hij dus degene die zij troffen. Ook de heilige Martinus de Porres vervulde deze taak. Zodra hij zijn intrede deed, begon de duivel zich aan hem te manifesteren en hem aan te vallen. Dit gebeurde bijvoorbeeld toen hij zich in zijn cel bevond. Satan wekte de indruk dat er een aardbeving plaatsvond. Voor de H. Juan Macías voelde dit levensecht aan; het leek alsof de muren instortten en het plafond bovenop hem viel. Terwijl dit gebeurde, kon hij niet anders doen dan God en de H. Apostel Johannes aanroepen. Daarop eindigde het bedrieglijke visioen.

Dit overkwam hem echter meerdere keren. Hij was buitengewoon nederig en noemde zichzelf een 'domme ezel' en een 'nutteloze dienaar', terwijl hij over anderen sprak als 'de goede broeder die-en-die'. De beproevingen op het gebied van gehoorzaamheid waren niet eenvoudig voor hem. Zo vroeg de overste hem op Witte Donderdag om buiten te gaan bedelen om was voor de mis, terwijl hij zelf liever wilde bidden. Hij woonde zoveel mogelijk missen bij – wel vijf of zes – om zielen te redden. Als portier werkte hij samen met een andere broeder; deze broeder zou later getuigen dat hij, dankzij het voorbeeld van de H. Juan, zelf vijf tot zes uur per dag kon gaan bidden, waarbij die tijd voor hem aanvoelde als slechts een kwartier. Maar wacht maar tot u hoort hoe lang de H. Juan zelf bad. Hij bad zo vaak op zijn knieën dat er een soort gezwel op een van zijn knieën ontstond, dat dreigde te gaan rotten (gangreen). Daarom zeiden de andere broeders: "We moeten je ergens anders naartoe sturen." Ze stuurden hem naar een ander klooster in de Andes, waar hij op mysterieuze wijze genas – waarschijnlijk omdat hij zoveel bad dat God hem simpelweg genas.

Daarna keerde hij terug naar Lima, waar hij hoofdportier werd; een functie die hij de daaropvolgende 21 jaar zou bekleden, oftewel de rest van zijn leven. Hij benutte letterlijk elke seconde van de dag voor iets nuttigs, zoals vegen of schoonmaken, en voor gebed in stilte of het bidden van de rozenkrans. Zijn daadwerkelijke dagindeling is bewaard gebleven, maar het is duizelingwekkend om die op te sommen. Ik heb hem doorgelezen, maar ik zou het hier niet eens allemaal kunnen weergeven. Voortdurend schoonmaken, eten opdienen, de hele tijd bidden – zelfs tijdens het werk. 's Nachts bad hij in zijn eentje – voor zover ik uit het schema kan opmaken – van 21.00 uur tot 04.00 uur. Daarna sliep hij één uur, maar niet liggend; hij zat rechtop met zijn hoofd in zijn armen. En als dat nog niet genoeg voor u is: hier zijn enkele van zijn boetedoeningen. Laat ik het zo zeggen: zijn bed was slechts voor de sier. Hij gebruikte het nooit, tenzij uit gehoorzaamheid. Hij leefde in uiterste armoede. Hij at alleen groenten en brood, en dronk water tijdens zijn vasten. Het brood dat hij at, was ongeveer een halfje van een klein broodje.

Ze hadden dus een klein broodje, en hij at daar de helft van op. En u kunt zich wel voorstellen dat hij de slechtste stukken uitkoos. De plaatselijke chirurgijn – wat dat ook mocht betekenen in het Peru van de 17e eeuw – kwam zijn wonden verzorgen, want hij geselde zichzelf vaak zo hevig dat zijn vlees aan flarden hing; bovendien droeg hij voortdurend een ketting om zijn middel. De chirurgijn stond versteld van zijn onschuld. Hij begreep niet waarom de H. Juan Macias dit deed. Hij was er zo slecht aan toe dat drie chirurgen hem later zonder verdoving moesten opereren. En de H. Juan Macias deed alsof hij er niets van voelde. Hij leek wel van staal. Anderen getuigden dat hij een 'bronzen' gezicht toonde wanneer hij pijn leed. Als hij ziek was, spoorden ze hem aan in zijn cel te blijven, maar dan protesteerde hij: "Er zijn zoveel noden waarvoor gebeden moet worden, dat ik niet kan verzuimen 's nachts te bidden." Uiteindelijk gaven ze dan toe en lieten ze hem weer gaan bidden. Hij deed dit niet alleen; hij deed het ook samen met de H. Martinus de Porres.

Beiden droegen een boetegewaad en pasten de geseling op zichzelf toe. Satan en de demonen haatten hem zozeer dat ze in legers voor hem verschenen en hem bedreigden om hem te laten stoppen met zijn boetepraktijken. Ze bespotten hem: "Je vernietigt jezelf met boetedoening en vasten, maar uiteindelijk beland je toch in de gevangenissen van de hel, net als wij." En ze zeiden nog veel meer van dat soort dingen tegen hem. 's Nachts sleepten ze hem zijn kamer uit en sloegen ze hem in elkaar. Hij riep dan voortdurend de namen van Jezus en Maria aan totdat hij bevrijd werd, maar hij zat wel onder de blauwe plekken op zijn lichaam en in zijn gezicht. Zijn bovennatuurlijke gaven omvatten een ongelooflijke, door God ingegeven kennis. Als het over God ging, wist hij er alles van. Zijn biechtvader was degene die dit bevestigde. Zijn gezicht straalde wanneer hij de armen te eten gaf – iets wat hij op zijn knieën deed, want zo hoor je de armen te voeden: als een man. Dit werd getuigd door de broeder die hem daarbij hielp.

Hoewel hij zichzelf letterlijk geselde – waardoor hij onder het bloed en de blauwe plekken zat, wat normaal gesproken een nare geur zou moeten verspreiden – ging er juist een zoete, bovennatuurlijke geur van hem uit. Hij kon zelfs – en ik heb nog nooit eerder van deze gave gehoord – soms onzichtbaar worden. Een waargebeurd verhaal: Toen enkele rijke mensen uit Lima hem wilden opzoeken, konden ze hem nergens vinden. Later vroeg zijn overste hem ernaar, en hij antwoordde dat hij niet van zijn plaats bij de deur was weggeweest, ook al hadden ze daar naar hem gezocht. Ze wisten immers waar hij zich gewoonlijk bevond. Hij zei: "Niet alles wat mensen graag willen hebben, is ook goed voor ze." Hij kon ook op twee plaatsen tegelijk zijn (bilocatie), leviteren en beschikte over bovennatuurlijke kennis van allerlei gebeurtenissen. Zo kende hij mensen en hun problemen al voordat ze arriveerden.

En dan was er nog zijn toewijding aan de heilige zielen in het vagevuur. Hij had letterlijk altijd een rozenkrans in zijn linkerhand, wat hij ook aan het doen was. Als hem werd gevraagd: "Voor wie bid je?", antwoordde hij: "Ik bid voor de zielen in het vagevuur." Medebroeders hoorden stemmen die in de kapel tegen hem spraken. De heilige zielen verschenen aan hem en smeekten hem om zijn gebeden en boetedoeningen voor hen op te dragen. Kun je je voorstellen dat er als het ware stromen van gebeden en boetedoeningen van hem uitgingen? Mensen haastten zich om daarvan te kunnen profiteren. Hij vond zichzelf zo onbeduidend dat hij hen vroeg: "Wat kan ik voor u doen?" Kun je je dat voorstellen? Hij droeg zijn rozenkransgebeden, communies en aanbidding van het Allerheiligste aan hen op. Velen kwamen naar hem toe; sommigen om hem te bedanken, anderen om hulp te vragen. Een ziel in het vagevuur maakte eens veel lawaai in de kapel en smeekte om zijn gebeden vanwege de verschrikkelijke pijnen die zij leed; de H. Juan Macias zette zich drie dagen lang in om haar te bevrijden.

De dag na zijn begrafenis – toen de drie dagen voorbij waren – kreeg hij een visioen waarin hij de ziel glorierijk naar de Hemel zag opstijgen. Ten slotte getuigden verscheidene priesters, medebroeders en zijn biechtvader unaniem dat aan de H. Juan Macias goddelijk was geopenbaard dat hij door middel van de rozenkrans 1,4 miljoen zielen uit het vagevuur had bevrijd. Wat kunnen we leren van zijn ongelooflijke verhaal? En dit is slechts een samenvatting van alle wonderbaarlijke dingen die hij heeft gedaan. Een paar dingen schieten me te binnen. Om te beginnen: waarom hield hij zo veel van OLVrouw en de rozenkrans? Wel, omdat hij zijn hele leven lang bevriend was met de apostel Johannes – de man die OLVrouw als geen ander liefhad. Wanneer we iets goed willen doen, moeten we altijd te rade gaan bij de meester op dat gebied, zodat we – bij wijze van spreken – zijn leerling kunnen worden. Wie is de grootste minnaar van OLVrouw? Uiteraard Jezus Christus. Maar wie komt daarna? Degene die haar allereerste toegewijde vereerder was: de apostel Johannes.

Soms vraag ik de apostel Johannes om me te helpen OLVrouw lief te hebben. Waarom heb ik dat niet vaker gedaan? Omdat ik een dwaas ben. Maar nu ben ik ervan overtuigd dat dit een van de redenen is waarom hij OLVrouw zo diep liefhad via het rozenkransgebed. Daarom was zijn rozenkransgebed zo krachtig: omdat hij haar meer liefhad dan ik. Wat moeten we dus doen? We moeten op de een of andere manier regelmatig een band opbouwen met de H. apostel Johannes, zodat we meer van OLVrouw kunnen houden en vervolgens de rozenkrans effectiever kunnen bidden. Want als we meer liefhebben, zullen we meer bidden. We zullen effectiever bidden, en de rozenkransen die we bidden zullen krachtiger zijn. Wat zijn nog meer dingen die we kunnen leren om onze rozenkransgebeden krachtiger te maken?

Nogmaals, zoals andere verhalen die ik met jullie heb gedeeld laten zien, kunnen we niet om boetedoening heen. Maar we moeten dit wel begrijpen. De heiligen deden altijd boete als vrucht van hun mystieke ontmoetingen. Met andere woorden: naarmate ze baden en hun liefde voor God verdiepte, legde God in hen het verlangen om boete te doen. Die boetedoening die ze verrichtten, was dus niet van natuurlijke oorsprong. Ze was bovennatuurlijk. Ik bedoel, als je leest wat hij deed... het was ongelooflijk. Het ging ver voorbij wat normaal is voor een mens. Dus naarmate we groeien in onze liefde voor God door steeds meer te bidden – en dan heb ik het over 3, 4, 5 of 6 uur gebed, niet slechts een of twee uurtjes zoals gewone mensen doen, maar naarmate je steeds meer bidt – zal je liefde voor boetedoening groeien. Naarmate je liefde voor boetedoening groeit, doe dan meer boete. Wat de heiligen ons onthullen over de grenzen van boetedoening is ongelooflijk. Ze geselden zichzelf, sloegen zichzelf, aten heel weinig en sliepen heel weinig.

Dingen die wij als zelfkastijding zouden omschrijven. Zij deden het. Satan haatte het. Als Satan het haat, wie houdt er dan van? God. Terwijl velen van ons een hekel hebben aan die mate van boetedoening. En als wij het haten en Satan het haat, dan is er een probleem. We moeten dus van de H. Apostel Johannes houden. Als we echt van OLVrouw willen houden, moeten we op de een of andere manier meer boete doen in ons leven en de natuurlijke grens overschrijden. We moeten beginnen door te dringen tot het bovennatuurlijke domein. En het derde punt hangt daarmee samen. We moeten ons beeld bijstellen van wat een normale hoeveelheid gebed is. Deze mensen baden buitensporig veel. 7, 8, 10 uur of meer. Elders wordt gezegd dat hij wel 10 rozenkransen per dag bad, waarschijnlijk zelfs meer. Daarmee kwam hij al snel in de buurt van de H. Padre Pio.

En tot slot moeten we goed geïnformeerd zijn over de ware verhalen van deze heiligen, en niet afgaan op die oppervlakkige onzin die ons slechts vertelt: "Oh, hij bad veel en diende de armen." Nee, er zit zoveel meer achter de verhalen van de heiligen; we moeten de werkelijke waarheid horen, zodat we betere verwachtingen kunnen hebben voor ons eigen leven. Dát is een heilige, niet dat andere beeld. Dus naast de devotie tot de H. Johannes – zodat we meer van OLVrouw kunnen houden – en naast het ruimhartig omarmen van boetedoening, en naast het veel meer bidden dan we normaal vinden en het leren kennen van de ware verhalen van de heiligen, moeten we ook de hulp inroepen van de H. Juan Macías, want deze man was ongelooflijk. Daarom bevrijdde hij zoveel zielen uit het vagevuur.

H. Juan Macías, bid voor ons.

 

9/9 Rusland vóór de Tweede Komst van Christus: Orthodoxe profetie over Ruslands toekomst - Mother & Refuge

Met Paul-Nathan

Sergei Fomin heeft een compilatie geschreven van Russische profetieën over de toekomst van Rusland.

De bekende Russische schrijver en monarchist Sergei Fomin stelde in 1993 de invloedrijke bloemlezing Rusland voor de Tweede Komst (Россия перед Вторым пришествием) samen. Dit boek bundelt eschatologische voorspellingen, visioenen en profetieën van talrijke Russische heiligen, monniken en 'staretzen' (geestelijke ouderen) over de spirituele en politieke toekomst van Rusland.

De compilatie volgt een chronologische en spirituele lijn die uiteenvalt in drie grote profetische fasen: de val en bestraffing van Rusland, de wedergeboorte onder een nieuwe tsaar, en het korte eindtijdperk vlak voor de wederkomst van Christus.

1. De Val van het Keizerrijk en de Grote Zuivering (De Sovjet-periode)

Verschillende heiligen uit de 18e en 19e eeuw voorspelden nauwkeurig de val van de Romanov-dynastie en de opkomst van het atheïstische communisme als een goddelijke straf voor het afdwalen van het geloof.

* Profeet Abel de Monnik (1757–1841): Voorspelde concreet de gewelddadige dood van tsaar Nicolaas II en de vernietiging van de Russische altaren. Hij sprak over een "goddeloos juk" dat het land decennialang zou overheersen.

* H. Johannes van Kronstadt (1829–1908): Waarschuwde vlak voor de revolutie dat als het Russische volk zich niet zou bekeren, God de tsaar zou wegnemen en een wrede dictator (een "bloedige tiran") toe zou staan om het land in bloed te dopen.

* De Ouderen van Optina: Beschreven deze periode als een "zuivering door vuur" waarbij de Kerk ondergronds moest gaan, maar de essentie van het geloof bewaard zou blijven.

2. De Geestelijke Wedergeboorte en de Terugkeer van de Tsaar

Het centrale en meest hoopvolle deel van Fomins compilatie richt zich op een beloofde periode van herstel. Volgens de verzamelde profetieën zal Rusland zich spectaculair oprichten uit zijn as.

* H. Serafim van Sarov (1754–1833): Een van de belangrijkste ankers in het boek. Hij profeteerde dat God na een periode van grote beproevingen barmhartigheid zou tonen. Alle Slavische volkeren en landen zouden zich verenigen in een machtig orthodox imperium.

* Orthodoxe Monarchie: Vrijwel alle staretzen in de bundel (waaronder de Heilige Laurentius van Tsjernigov) benadrukken dat het volk zelf zal smeken om de terugkeer van de monarchie. God zal vervolgens een nieuwe, sterke Tsaar op de troon plaatsen.

Profetische kenmerken van deze toekomstige Tsaar:

Hij zal door God Zelf gekozen en gezalfd worden.

Hij zal van moederszijde afstammen van de Romanov-dynastie.

Hij zal een man zijn met een ijzeren wil en een vurige orthodoxe confessie, die de corrupte hiërarchie binnen de Kerk zal zuiveren.

Onder zijn bewind zal met name Siberië een enorme economische en spirituele bloei doormaken.

3. De Dreiging uit het Oosten en de Eindtijd

De bloemlezing waarschuwt nadrukkelijk dat deze Russische 'gouden eeuw' niet permanent is; het is slechts een adempauze.

* Inval van China: Meerdere 20e-eeuwse ouderen (zoals schema-monnik Aristokles van Moskou) voorspelden dat het herrezen Rusland geconfronteerd zal worden met een gigantische invasie vanuit China. China zal Siberië binnendringen tot aan de Oeral. Dit conflict zal echter door een goddelijk wonder worden gestopt.

* Een korte bloeiperiode: De herstelde staat zal volgens de geschriften "slechts voor een zeer korte tijd" bestaan (vaak geschat op enkele decennia). Het dient als het laatste wereldwijde baken van het ware christelijke geloof, terwijl de rest van de wereld moreel en spiritueel instort.

*De Antichrist: Uiteindelijk zal de wereldwijde chaos leiden tot de opkomst van de Antichrist. Omdat Rusland onder de Tsaar standhoudt als de "Weerhouder" (Katechon) van het kwaad, zal het een van de laatste barrières zijn die valt vlak voor de Tweede Komst van Jezus Christus.

Samenvatting van de eschatologische visie

De essentie van de door Sergei Fomin verzamelde profetieën is dat de geschiedenis van Rusland een weerspiegeling is van een goddelijk heilsplan. Het land moest diep vallen vanwege geloofsafval, maar krijgt vlak voor het einde der tijden een unieke, korte periode van restauratie en spirituele glorie om de wereld te getuigen van het ware geloof voordat het definitieve werordoordeel plaatsvindt.

Wat is zijn tijdslijn betreffende Rusland in de eindtijd tot aan de Wederkomst van Jezus

In zijn boek Rusland voor de Tweede Komst hanteert Sergei Fomin een strikte, eschatologische tijdslijn. Deze bouwt lineair op vanaf de val van de monarchie tot aan de Wederkomst van Jezus Christus. Fomin structureert de honderden profetieën zodanig dat de geschiedenis van Rusland fungeert als de spirituele klok van de wereldgeschiedenis.

De eschatologische tijdslijn verloopt volgens Fomin in vijf opeenvolgende fasen:

1. De Grote Geloofsafval en de Straf (De Sovjet-Periode)

* Gebeurtenis: De moord op de tsarenfamilie (1918) en de opkomst van het militante goddeloze communisme.

* Betekenis in de tijdslijn: Dit was de periode van "zuivering". Door de breuk met de orthodoxe traditie trok God Zijn bescherming tijdelijk in, waardoor het land decennialang werd gestraft met dictatuur en spirituele duisternis.

2. De Chaos en de Roep om Bekering (Het Post-Sovjettijdperk)

* Gebeurtenis: De val van de Sovjet-Unie, gevolgd door moreel verval, economische chaos en de invloed van het westerse "globalisme" en "materialisme".

* Betekenis in de tijdslijn: Fomin ziet dit als een overgangsfase. Het Russische volk moet door diepe ellende heen om te beseffen dat noch het communisme, noch het westerse kapitalisme redding brengt. Pas wanneer het volk zich massaal bekeert tot het ware orthodoxe geloof en smeekt om een monarchie, kan de volgende fase aanbreken.

3. De Restauratie: De Komst van de Laatste Tsaar (De 'Korte Bloeiperiode')

* Gebeurtenis: God schenkt Rusland een nieuwe, door Hem gekozen Tsaar. Alle Slavische landen herenigen zich en de Orthodoxe Kerk wordt gezuiverd.

* De rol van Rusland: Rusland transformeert in de Katechon (de Weerhouder). Dit is een theologisch concept uit 2 Tessalonicenzen 2:6-7. Het betekent dat het herrezen, sterke Rusland de opkomst van de Antichrist en het universele kwaad fysiek en spiritueel tegenhoudt.

* Duur: Dit is expliciet een korte adempauze in de wereldgeschiedenis (door staretzen vaak geschat op enkele decennia). Terwijl de rest van de wereld wegzakt in moreel verval, bloeit Rusland (met name Siberië) op als het allerlaatste baken van christelijke waarheid.

4. De Invasie uit het Oosten en de Wereldwijde Ineenstorting

* Gebeurtenis: De bloeiperiode wordt abrupt verstoord door een gigantische invasie vanuit het Oosten (China), dat Siberië overrompelt tot aan de Oeral.

* Betekenis in de tijdslijn: Dit is de allerlaatste materiële beproeving. De invasie wordt volgens de profetieën niet door militaire overmacht, maar door een direct goddelijk wonder gestopt. Tegelijkertijd stort buiten Rusland de hele wereldorde in, wat de weg vrijmaakt voor één wereldregering.

5. De Antichrist en de Wederkomst van Christus

* Gebeurtenis: De Tsaar sterft of wordt weggenomen, waardoor de "Weerhouder" verdwijnt. De Antichrist grijpt de wereldmacht en eist universele aanbidding.

* Ontknoping: De gelovigen in Rusland die weigeren het 'teken van het beest' aan te nemen, worden zwaar vervolgd. Deze periode van absolute duisternis duurt echter heel kort (symbolisch 3,5 jaar).

* De Wederkomst: De tijdslijn eindigt abrupt en definitief met de Wederkomst van Jezus Christus. De Antichrist wordt vernietigd, de geschiedenis van de aarde sluit zich, en het Laatste Oordeel vindt plaats.

Samengevat in Fomins visie:

De klok van de wereldgeschiedenis tikt pas uit wanneer Rusland zijn rol als spiritueel schild (Katechon) heeft volbracht. De heropstanding van Rusland onder een Tsaar is dus de allerlaatste halte op de tijdslijn vlak voordat de Antichrist verschijnt en Jezus terugkeert.

*Wat is zijn visie op de Oekraïnse oorlog met Rusland, Poetin en Europa

Hoewel Sergei Fomin zich primair profileert als historicus die profetieën uit het verleden compileert, sluiten zijn werk en de ideologie achter Rusland voor de Tweede Komst naadloos aan bij de rechtvaardiging van de oorlog in Oekraïne, de rol van Vladimir Poetin, en de vijandige houding ten opzichte van Europa.

Binnen zijn eschatologische en ultraconservatieve denkkader laten zijn visie en die van gelijkgestemde orthodoxe monarchisten zich als volgt samenvatten:

1. Visie op de oorlog met Oekraïne: Een metafysische strijd

Fomin bekijkt het conflict met Oekraïne niet als een puur geopolitiek of territoriaal geschil, maar als een spirituele en apocalyptische oorlog tussen Goed en Kwaad.

* Eén ondeelbaar Heilig Rusland: In de door Fomin verzamelde profetieën (met name die van de Heilige Laurentius van Tsjernigov) wordt herhaaldelijk gesteld dat Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland samen "Heiligs Rus" vormen en onafscheidelijk zijn. Oekraïne dat zich naar het Westen keert, wordt gezien als een spirituele breuk en verraad aan dit goddelijke verbond.

* De strijd tegen "Anti-Rusland": De oorlog wordt in deze kringen geïnterpreteerd als een noodzakelijke "zuivering". Het doel is om Oekraïne te ontrukken aan de greep van het Westen, zodat het weer kan opgaan in het verenigde orthodoxe imperium dat nodig is om de komst van de Antichrist te vertragen.

2. Visie op Vladimir Poetin: De wegbereider, niet de eindbestemming

De verhouding van Fomin en de orthodox-monarchistische vleugel tot Vladimir Poetin is complex maar overwegend ondersteunend:

* De rol van "Weerhouder" (Katechon): Poetin wordt door denkers in de lijn van Fomin gezien als een leider die de soeveriniteit van Rusland verdedigt tegen de globalistische wereldorde. Door zich militair en ideologisch af te zetten tegen het Westen, vervult Poetin de profetische rol van de dictator of sterke leider die het morele verval fysiek tegenhoudt (Katechon).

* Geen Tsaar, maar een overgangsfiguur: Volgens Fomins eschatologische tijdslijn is Poetin echter niet de beloofde "Laatste Tsaar". De Tsaar moet immers een door God gezalfde monarch zijn uit het huis Romanov. Poetin wordt eerder beschouwd als een cruciale overgangsfiguur of wegbereider. Zijn autoritaire bewind schept de noodzakelijke geopolitieke en conservatieve fundamenten waarop de toekomstige monarchie kan worden hersteld.

3. Visie op Europa en het Westen: Het rijk van de Antichrist

In Rusland voor de Tweede Komst is de visie op Europa en het collectieve Westen uiterst grimmig en apocalyptisch:

* Geestelijk dood: Europa wordt gezien als een beschaving die haar christelijke wortels volledig heeft verloochend en is overgegeven aan atheïsme, materialisme en morele perversie.

* De bakermat van de globalistische dictatuur: Fomin linkt West-Europa en de Verenigde Staten aan de constructie van de "Nieuwe Wereldorde" en de uiteindelijke komst van de Antichrist. De Europese Unie en de NAVO worden binnen deze filosofie beschouwd als instrumenten van satanische krachten die proberen de laatste vesting van het ware geloof—Rusland—te vernietigen.

Kortom: Voor Sergei Fomin is de huidige oorlog in Oekraïne de concrete startfase van de eindtijdperk-profetieën uit zijn boek. Het is de gewelddadige losmaking van Rusland uit de westerse (Europese) invloedssfeer onder leiding van Poetin, bedoeld om de weg vrij te maken voor de uiteindelijke herrijzenis van het Orthodoxe Tsarenrijk

Wat zeggen de profetieën van Sergei Fomin over een eventuele inval in Europa?

Als we kijken naar de specifieke eschatologische visie in het boek Rusland voor de Tweede Komst, is een Russische invasie in West-Europa niet het scenario. De profetische dynamiek werkt juist omgekeerd:

Europa valt uiteen, Rusland herrijst: In de bundel van Fomin wordt beschreven dat West-Europa vanbinnenuit moreel, economisch en spiritueel instort. Het Westen wordt de bakermat van de chaos en de uiteindelijke globalistische dictatuur van de Antichrist.

* Slavische eenwording: De militaire focus van het herrezen Rusland ligt volgens de staretzen op het verzamelen en verenigen van de Slavische landen (zoals Oekraïne en Wit-Rusland). Rusland trekt niet plunderend door West-Europa; het sluit zich juist hermetisch af van de westerse invloed om als een spirituele vesting (Katechon) te functioneren.

* De werkelijke inval komt uit het Oosten: De enige grootschalige, apocalyptische invasie die in Fomins boek expliciet wordt voorspeld voor het grondgebied van het Russische Rijk, komt niet van of richting Europa, maar vanuit China, dat Siberië zal binnendringen.

Wat met de relatie tussen Rusland en de VS volgens Fomin?

In de compilatie Rusland voor de Tweede Komst van Sergei Fomin is de visie op de

Verenigde Staten (de VS) onlosmakelijk verbonden met een diep religieuze complottheorie. Binnen dit ultraconservatieve, orthodoxe denkkader wordt de relatie tussen Rusland en de VS niet gezien als een diplomatieke of geopolitieke rivaliteit, maar als een spirituele oorlog op leven en dood.

Fomin ordent de profetieën zo dat de VS de absolute tegenpool van Rusland vormt. Hun relatie laat zich omschrijven aan de hand van de volgende kernpunten:

1. De VS als de bakermat van de 'Nieuwe Wereldorde'

In de bloemlezing van Fomin worden de VS geïdentificeerd als het belangrijkste instrument van de Antichrist en de zogeheten globalistische elite om de wereldheerschappij over te nemen.

Waar Rusland in de profetieën de rol heeft van de Katechon (de Heilige kracht die de komst van het kwaad tegenhoudt), fungeren de VS als de drijvende kracht achter dat kwaad.

De Amerikaanse drang naar globalisering, digitalisering (zoals biometrische registratie en controle) en technologische dominantie wordt in het boek rechtstreeks gelinkt aan het 'teken van het Beest' uit de Openbaring van Johannes.

2. De ideologische strijd: Amerikaans materialisme versus Russische orthodoxie

De relatie is er een van totale onverenigbaarheid. Volgens Fomin en de geciteerde staretzen heeft de VS een 'valse spiritualiteit' en is het land de bron van moreel verval:

* Consumptisme en zonde: Amerika wordt afgeschilderd als een spirituele woestijn die geobsedeerd is door geld, luxe en materialisme.

* Ondergravingspolitiek: In de teksten wordt de VS (vaak in combinatie met 'maçonnieke en zionistische complotten') beschuldigd van het bewust proberen te vernietigen van de Russische cultuur en de orthodoxe Kerk. Dit doen zij volgens de visie door westerse normen, sekten en liberale waarden in Rusland te infiltreren.

3. Het profetische lot van de VS: De totale ondergang

De relatie tussen beide grootmachten eindigt volgens de eschatologische tijdslijn in het voordeel van Rusland, omdat de VS een gruwelijk goddelijk lot wacht:

* Fysieke vernietiging: Diverse profetieën in het boek hinten erop dat de VS door natuurrampen, interne chaos of een plotselinge apocalyptische klap (zoals een nucleair conflict of continentale verschuivingen) in één klap zal worden weggevaagd of zal zinken.

* Rusland overleeft: Terwijl Amerika instort en de rest van de wereld in de greep van de Antichrist raakt, herrijst Rusland juist onder de Laatste Tsaar. De Amerikaanse poging om Rusland te vernietigen faalt, waarna Rusland tijdelijk overblijft als het enige onafhankelijke christelijke rijk op aarde.

Kortom: Volgens Fomin is de relatie tussen Rusland en de VS een onvermijdelijke, apocalyptische botsing. De VS is in deze optiek niet zomaar een politieke tegenstander, maar het 'Rijk van het Beest' dat spiritueel vernietigd moet worden zodat het Heilige Russische Rijk zijn finale rol in de wereldgeschiedenis kan vervullen.

Welke zijn de profetieën van St Serafim van Sarov, St. Johannes van Kronstadt, De Optina Ouderen en Monnik Abel?

De vier door Sergei Fomin geciteerde spirituele ankers hebben elk een unieke bijdrage geleverd aan de profetische blauwdruk van Rusland. Hun voorspellingen volgen een

een identiek patroon: waarschuwing voor moreel verval → een apocalyptische straf (de Sovjet-tijd) → een miraculeuze wederopstanding onder een nieuwe Tsaar.

Dit zeiden zij specifiek over de toekomst van Rusland:

1. Heilige Serafim van Sarov (1754–1833)

De Heilige Serafim is de spirituele fundering van Fomins eschatologie. Hij voorzag de bloedige chaos van de 20e eeuw, maar bood ook de meest grootse hoop op herstel:

* De Grote Revolutie: Hij voorspelde dat er een revolutie in Rusland zou uitbreken die "elke menselijke verbeelding te boven zou gaan" qua bloedvergieten. Hij waarschuwde dat de clerus en bisschoppen zouden afwijken van de zuiverheid van de orthodoxie, waarvoor God hen zwaar zou straffen.

* De Wederopstanding: God zou uiteindelijk barmhartigheid tonen. Serafim profeteerde dat alle Slavische volkeren zich zouden verenigen in een immens, machtig orthodox imperium.

* Zijn eigen opstanding: Een van zijn meest provocerende eschatologische voorspellingen is dat hij in de eindtijd fysiek zal opstaan uit de dood (zoals de Zeven Slapers van Efeze) om in het herrezen Rusland een wereldwijde boodschap van bekering te prediken vlak voor de Apocalyps.

2. Heilige Johannes van Kronstadt (1829–1908)

Johannes van Kronstadt leefde vlak voor de Russische Revolutie en zijn profetieën waren uiterst urgent, waarschuwend en politiek geladen:

* Rusland zonder Tsaar: Hij deed de beroemde uitspraak dat "Rusland zonder de Tsaar een stinkend lijk zal worden". Hij zag de Tsaar als de aardse weerhouder van het kwaad.

* De Visioenen van 1901: In zijn dagboeken en visioenen beschreef hij concreet de val van Nicolaas II, waarbij hij de Tsaar zag vallen terwijl 'wilde beesten en schorpioenen' (de bolsjewieken) zijn kroon vertrapten.

* De Bloedige Dictatuur: Hij waarschuwde het Russische volk dat als zij zich niet bekeerden, God een wrede, goddeloze dictator zou toestaan om het land in bloed te dopen en kerken te vernietigen. Pas na diepe, bittere boetedoening zou Rusland gered worden van het "Rode juk".

3. De Ouderen (Staretzen) van Optina

De opeenvolgende heilige ouderen van het Optina-klooster (zoals Anatoly, Nektary en Ambrosius) leefden grotendeels tijdens de overgang van het Keizerrijk naar de Sovjet-Unie. Hun profetieën blinken uit in krachtige metaforen:

* Metafoor van het Schip: Heilige Anatoly van Optina zei in februari 1917, vlak voor de revolutie: "Er zal een storm komen. En het Russische schip zal in stukken worden geslagen." Maar hij voegde toe dat mensen zich zelfs op de splinters konden redden.

* Het Grote Wonder: Heilige Nektary van Optina vulde dit aan door te zeggen dat wanneer iedereen denkt dat het schip definitief is vergaan, er een goddelijk wonder zal plaatsvinden. Alle splinters en fragmenten zullen door Gods hand weer samenkomen om het schip in zijn oorspronkelijke schoonheid te herbouwen.

* Karakteristieken van de Laatste Tsaar: Zij gaven aan dat Rusland voor een korte tijd hersteld zal worden en dat God een Tsaar zal kiezen met een "vurig geloof, een groots verstand en een ijzeren wil." Het land zal materieel misschien niet rijk zijn, maar spiritueel overvloedig.

4. Abel de Monnik (1757–1841)

Abel de Monnik, ook wel de "Russische Nostradamus" genoemd, deed zijn voorspellingen al in de 18e en vroege 19e eeuw. Hij werd herhaaldelijk gevangengezet omdat hij de exacte sterfdata van de tsaren (zoals Catharina de Grote en Paul I) correct voorspelde:

* Lot van de Romanovs: Abel schreef een geheime brief aan tsaar Paul I (die pas 100 jaar later door Nicolaas II geopend mocht worden). Daarin voorspelde hij exact de geboorte, de regeringsjaren en de martelaarsdood van de laatste tsaar, Nicolaas II, en de moord op zijn hele gezin.

* Het Goddeloze Juk: Hij sprak expliciet over een "goddeloos juk" dat over de Russische landen zou regeren (het communisme) waarbij altaren zouden worden neergehaald.

* De Wederopstanding van de 'Witte Tsaar': Abel eindigde zijn profetieën met de belofte dat Rusland na deze beproevingen uit de dood zal opstaan. De hele wereld zal verbaasd zijn wanneer de "Witte Tsaar" opstaat en in het bijzonder Siberië een totale transformatie zal ondergaan.

Het derde Rome:

In de compilatie Rusland voor de Tweede Komst van Sergei Fomin is het eeuwenoude concept van "Moskou als het Derde Rome" (Москва — третий Рим) de absolute theologische en ideologische spil. Fomin gebruikt deze historische theorie niet zomaar als politieke retorieek, maar als een apocalyptische wetmatigheid.

Het concept gaat oorspronkelijk terug naar de 16e-jarige monnik Filofej van Pskov, wiens stelregel de basis vormt van Fomins eschatologie: "Twee Romes zijn gevallen, het derde staat, en een vierde zal er niet zijn."

In het werk van Fomin krijgt dit idee de volgende diepe, profetische betekenis:

1. De spirituele opvolging

Fomin ordent de profetieën zo dat de wereldgeschiedenis draait om het bewaren van het zuivere, onvervalste christelijke geloof.

Het Eerste Rome (het Romeinse Rijk) viel spiritueel af door het katholieke schisma.

Het Tweede Rome (Constantinopel) sloot compromissen met het katholicisme en viel fysiek in 1453 in handen van de Ottomaanse moslims.

Het Derde Rome (Moskou/Rusland) werd daardoor de allerlaatste legitieme erfgenaam van het christelijke imperium. Omdat er volgens de profetie "geen vierde Rome zal zijn", rust het lot van de mensheid en de timing van de eindtijd volledig op de schouders van Rusland.

2. Het Derde Rome als de 'Weerhouder' (Katechon)

In de visie van Fomin is het Derde Rome synoniem met de Katechon (de kracht die de chaos en de komst van de Antichrist tegenhoudt).

Zolang er in het Derde Rome een orthodoxe Tsaar op de troon zit, kan het absolute kwaad de wereld niet overnemen.

De val van de tsaar in 1918 betekende dat de "Weerhouder" tijdelijk werd weggenomen en het kwaad (in de vorm van het atheïstische communisme) vrij spel kreeg om het Derde Rome te straffen en te zuiveren.

3. De Restauratie van het Derde Rome in de Eindtijd

Het unieke aan Fomins compilatie is dat het Derde Rome na de Sovjet-periode niet definitief dood is. De kern van de profetieën is dat het Derde Rome vlak voor de Wederkomst van Jezus een spectaculaire wedergeboorte zal meemaken.

God zal het Derde Rome herstellen door de Laatste Tsaar op de troon te plaatsen.

Dit herrezen Derde Rome zal fungeren als een spirituele vesting. Terwijl de rest van de wereld moreel implodeert en bezwijkt onder de globalistische dictatuur (geleid door de VS en Europa), blijft Moskou het laatste baken van de goddelijke waarheid op aarde.

4. Waarom er geen 'Vierde Rome' komt

De profetie dat er geen vierde Rome zal zijn, betekent binnen Fomins tijdslijn dat wanneer het herrezen Russische Tsarenrijk uiteindelijk bezwijkt (door de inval van China of de uiteindelijke overwinning van de Antichrist), de wereldgeschiedenis direct ophoudt. Er is geen ander land dat de fakkel van het christendom kan overnemen. De val van het herstelde Derde Rome luidt direct de Wederkomst van Christus en het Laatste Oordeel in.

De historische brieven van monnik Filofej

De historische brieven van de monnik Filofej van Pskov (geschreven in de vroege 16e eeuw, ca. 1510–1520) vormen de absolute oerbron van de doctrine van het "Derde Rome". Hoewel de term vandaag de dag vaak politiek of imperialistisch wordt uitgelegd, was de oorspronkelijke context van de brieven fundamenteel religieus, vermanend en eschatologisch.

Filofej (ca. 1465–1542), abt van het Jelizarov-klooster in Pskov, schreef deze brieven aan de grootvorst van Moskovië, Vasili III (de vader van Ivan de Verschrikkelijke), en aan koninklijke beambten.

De Kerngedachte: De Beroemde Formulering

In zijn brief formuleert Filofej de wetmatigheid die de Russische geschiedschrijving voorgoed zou veranderen:

“En zo, weet dit, Christus-minnaar en God-minnaar. Alle christelijke koninkrijken zijn aan hun einde gekomen en zijn samengekomen in het ene koninkrijk van onze heer. Dit is in overeenstemming met de profetische boeken. Dit is het Romeinse koninkrijk: want twee Romes zijn gevallen, het derde staat, en een vierde zal er niet zijn.”

De Historische Context van de Brief

Filofej schreef zijn brieven in een periode waarin de geopolitieke wereld van de orthodoxe christenen volledig op zijn kop stond:

* Val van het Eerste Rome: Volgens Filofej was het oorspronkelijke Romeinse Rijk spiritueel gevallen omdat het was afgeweken naar de "Latijnse ketterij" (het katholicisme).

* Val van het Tweede Rome (1453): Constantinopel, het centrum van de orthodoxie, was veroverd door de Ottomaanse Turken. Volgens de Russen was dit Gods straf omdat Constantinopel tijdens het Concilie van Florence (1439) water bij de wijn had gedaan om hulp van de katholieke paus te krijgen.

* Opkomst van Moskou: Moskovië had zich net losgemaakt van de Mongoolse Gouden Horde. Het was plotseling het enige onafhankelijke orthodoxe christelijke rijk ter wereld.

Wat stond er nóg meer in de brief? (De Vermaning)

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, waren de brieven van Filofej geen blinde lofzangen op de macht van Moskou. Het waren juist waarschuwingen. Filofej legde een loodzware morele verantwoordelijkheid op de schouders van de grootvorst:

* De Tsaar als de enige beschermer: Filofej schreef dat Vasili III nu "de enige keizer (Tsaar) van de christenen op de hele aarde" was. De Tsaar moest de Kerk beschermen, rechtvaardig regeren en niet vertrouwen op goud of materiële glorie.

* Bestrijding van zonde: Filofej riep de grootvorst op om misstanden in zijn rijk aan te pakken. Hij klaagde in felle bewoordingen over corruptie, het onjuist slaan van het kruis, en morele zonden (zoals homoseksualiteit/sodomie), die hij omschreef als "bitter onkruid" dat uit het tsarenrijk moest worden gewoed.

* Eschatologische angst: De boodschap was voorwaardelijk: Als het Derde Rome ook zou verzaken en in zonde zou vallen, zou er geen vierde Rome meer komen om de fakkel over te nemen. Dat zou het directe einde van de wereld betekenen.

Hoe het document de geschiedenis beïnvloedde

Hoewel de tsaren de theorie in het begin voorzichtig behandelden om de machtige Ottomaanse buren niet te provoceren, werd de brief de hoeksteen van de Russische messianistische identiteit. In 1589, bij de oprichting van het Patriarchaat van Moskou, werd Filofejs tekst zelfs letterlijk geciteerd door de Patriarch van Constantinopel om de spirituele status van de Russische Tsaar officieel te bevestigen.

Het is precies deze brief die Sergei Fomin aan het eind van de 20e eeuw gebruikte om aan te tonen dat de geschiedenis van Rusland geen toeval is, maar een vooraf bepaald goddelijk scenario.

Komen de Romanovs terug aan de macht, omdat er blijkbaar nog een lid van de Tsarenfamilie leefde.

Nee, er is historisch en politiek gezien geen sprake van een terugkeer van de Romanov-dynastie op de Russische troon. De suggestie dat er "blijkbaar nog een lid leefde" berust op een misverstand over de executie in 1918 en de huidige status van de koninklijke familie.

De realiteit achter deze kwestie laat zich opsplitsen in de historische feiten, de huidige erfgenamen en Fomins profetieën:

1. De mythe van de overlevers (Anatasia en Alexei)

Decennialang gingen er hardnekkige geruchten dat sommige kinderen van tsaar Nicolaas II – met name prinses Anastasia of de jonge troonopvolger Alexei – de brute executie door de bolsjewieken in Jekaterineburg (1918) hadden overleefd.

* Wetenschappelijke feiten: Tussen 1991 en 2007 zijn alle menselijke resten van de tsarenfamilie in de bossen rond Jekaterineburg teruggevonden. Via grootschalig DNA-onderzoek is onomstotelijk vastgesteld dat het hele gezin, inclusief alle kinderen en bedienden, in 1918 is vermoord. Niemand van het directe gezin van de laatste Tsaar heeft de slachting overleefd.

2. De levende Romanovs van nu (De zijtakken)

Hoewel het gezin van Nicolaas II werd uitgemoord, waren er destijds veel ooms, neven en nichten van de Tsaar die wel naar Europa of Amerika wisten te vluchten. Hierdoor leven er nu nog tientallen nakomelingen van de Romanov-dynastie verspreid over de wereld.

* Troonpretendenten: De belangrijkste eisers van de hypothetische troon zijn Grand Duchess Maria Vlamimirovna (een achterkleindochter van tsaar Alexander II) en haar zoon, Grand Duke George Mikhailovich Romanov. George Mikhailovich is in 2021 zelfs in de heropende Isaäkkathedraal in Sint-Petersburg getrouwd, wat de eerste Romanov-bruiloft op Russisch grondgebied sinds de revolutie was.

* Geen politieke macht: Hoewel de huidige Russische regering en de Orthodoxe Kerk de Romanovs met respect behandelen (het gezin is inmiddels heilig verklaard), heeft de familie geen enkele politieke macht. De kans dat de Russische Federatie de monarchie herstelt en een van hen op de troon zet, is historisch en politiek verwaarloosbaar.

3. Hoe past dit in de profetieën van Sergei Fomin?

Binnen het eschatologische denkkader van Sergei Fomin en de staretzen is de opvatting over de terugkeer van de Tsaar heel specifiek:

* Een wonder, geen politieke opvolging: De profetieën stellen dat de Laatste Tsaar niet via een normaal politiek proces of een erfenisclaim aan de macht komt. Fomin beschrijft dat God de Tsaar Zelf zal aanwijzen door een miraculeus wonder in de eindtijd.

* Afstamming van moederszijde: Interessant genoeg vermelden de profetieën (o.a. van Abel de Monnik) dat deze toekomstige heerser van moederszijde zal afstammen van de Romanov-dynastie. Het hoeft dus niet een 'officiële' troonpretendent met de achternaam Romanov te zijn. Volgens de mystieke visie zal hij een onbekende man zijn die door Gods voorzienigheid op het juiste moment naar voren wordt geschoven om het land te redden.

Heeft dit te maken met de profetie van de Grote Monarch

Ja, dit heeft direct te maken met de profetie van de Grote Monarch, al moet er een belangrijk theologisch onderscheid worden gemaakt tussen de westerse en de oosterse (Russisch-orthodoxe) variant van deze profetie.

De gedachte dat de Romanovs via een overlevende tak of een miraculeuze geboorte terugkeeren om de troon te bestijgen, vloeit rechtstreeks voort uit deze eschatologische traditie.

1. De parallel met de Grote Monarch

De profetie van de Grote Monarch is oorspronkelijk een westerse, katholieke profetie (toegeschreven aan onder anderen de Heilige Methodius, de Heilige Johannes van het Kruis en diverse Mariaverschijningen). Volgens die traditie zal er in de eindtijd een machtige koning opstaan (vaak gelinkt aan het Franse koningshuis) die samen met een 'Heilige Paus' de islam zal verslaan, de Kerk zal herstellen en een periode van wereldwijde vrede zal inluiden vlak voor de komst van de Antichrist.

In het oosterse christendom en de compilatie van Sergei Fomin is deze blauwdruk exact gekopieerd, maar toegepast op Rusland. In de Russisch-orthodoxe traditie wordt de Grote Monarch de "Laatste Witte Tsaar" genoemd.

2. De link met de Romanov-bloedlijn

Binnen de teksten die Fomin verzamelde (zoals de profetieën van Abel de Monnik), wordt specifiek ingegaan op de afstamming van deze orthodoxe Grote Monarch:

* "Van moederszijde een Romanov": De profetieën omzeilen het feit dat de directe mannelijke lijn van tsaar Nicolaas II in 1918 werd uitgemoord. Er wordt gesteld dat de toekomstige Tsaar via een vrouwelijke zijlijn (moederszijde) verwant zal zijn aan de Romanov-dynastie.

* Verborgen voor de wereld: De mystieke traditie gelooft dat deze nakomeling nu ergens in anonimiteit leeft en dat zijn identiteit pas door een rechtstreeks goddelijk wonder (een openbaring) aan het Russische volk bekend zal worden gemaakt wanneer de nood het hoogst is.

3. Kenmerken van de 'Russische' Grote Monarch

Net als de westerse Grote Monarch bezit de beloofde Russische Tsaar in de geschriften van Fomin bijna bovennatuurlijke eigenschappen:

Hij zal niet via democratische verkiezingen of een politieke coup aan de macht komen, maar puur door goddelijke voorzienigheid.

Hij zal de corrupte kerkelijke hiërarchie zuiveren en de 'Weerhouder' (Katechon) worden die de globalistische Nieuwe Wereldorde fysiek tegenhoudt.

Hij herstelt het Derde Rome en regeert over een herenigd Slavisch rijk.

Conclusie

De hardnekkige geruchten over 'overlevende Romanovs' of verborgen troonopvolgers zijn de moderne, populaire vertaling van een diep gewortelde religieuze hoop. Voor orthodoxe monarchisten zoals Sergei Fomin is de terugkeer van een Romanov-afstammeling geen politieke nostalgie, maar de vervulling van de universele christelijke profetie van de Grote Monarch die de wereld een allerlaatste periode van vrede schenkt voordat het einde der tijden aanbreekt.

9/9 Over de geboorte van Maria - Uniquely Mystic

Uit Mystieke Stad Gods: De dag die bestemd was voor de bevalling van de heilige Anna en voor de geboorte van haar die gewijd en geheiligd was om de Moeder van God te zijn, was aangebroken. Een dag die uiterst gelukkig was voor de wereld. Deze geboorte vond plaats op de achtste dag van september, precies negen maanden na de ontvangenis van de ziel van onze allerheiligste koningin en vrouwe. De heilige Anna werd door een innerlijke stem van de Heer voorbereid; deze liet haar weten dat het uur van haar bevalling was aangebroken. Vervuld van de vreugde van de Heilige Geest bij deze boodschap, wierp zij zich ter aarde voor de Heer en smeekte om de bijstand van zijn genade en bescherming voor een gelukkige bevalling. Plotseling voelde zij een beweging in haar schoot, vergelijkbaar met die van schepselen die in het licht worden geboren.

Het allerzaligste kind Maria werd op datzelfde moment door goddelijke voorzienigheid en kracht opgenomen in een zeer hoge extase. Zo werd Maria in de wereld geboren zonder dat zij dit met haar zintuigen waarnam, want hun werking en vermogens waren opgeschort. Aangezien zij over haar rede beschikte, zou zij het met haar zintuigen hebben waargenomen als deze op dat moment op hun natuurlijke wijze hadden gefunctioneerd. De Almachtige beschikte echter anders, opdat de prinses van de hemel de zintuiglijke ervaring bespaard zou blijven die gewoonlijk met de geboorte gepaard gaat. Zij werd zuiver en smetteloos geboren, schoon en vol genade, en toonde daarmee aan dat zij vrij was van de wet en de tol van de zonde.

Hoewel ze in wezen net zo geboren werd als andere dochters van Adam, ging haar geboorte toch gepaard met zodanige omstandigheden en genadegaven dat het de wonderbaarlijkste en meest miraculeuze geboorte in de gehele schepping was en eeuwig tot lof van haar Schepper zal strekken. Om middernacht kwam dit goddelijke licht voort en scheidde de nacht van de oude wet en de oorspronkelijke duisternis daarvan van de nieuwe dag der genade, die nu op het punt stond aan te breken in de dageraad. Ze werd gekleed en verzorgd zoals andere zuigelingen, hoewel haar ziel in de goddelijkheid vertoefde; ze werd behandeld als een kind, hoewel ze in wijsheid alle stervelingen en zelfs alle engelen overtrof. Haar moeder liet niet toe dat ze door andere handen dan de hare werd aangeraakt, maar wikkelde haar zelf in doeken.

Daarbij werd de H. Anna niet gehinderd door haar toestand na de bevalling, want ze was vrij van de zware inspanningen en pijnen die andere moeders gewoonlijk in dergelijke omstandigheden doorstaan. De Heer gaf de heilige moeder in haar binnenste te kennen dat ze haar hemelse kind uiterlijk moest behandelen zoals moeders hun dochters behandelen, zonder uiterlijk vertoon van eerbied, maar dat ze die eerbied innerlijk moest bewaren, de plichten van een ware moeder jegens haar moest vervullen en haar moest grootbrengen met alle moederlijke liefde en zorgzaamheid. Aan dit alles voldeed de gelukkige moeder; ze maakte gebruik van deze toestemming en haar moederrechten zonder haar eerbied te verliezen. Zij verheugde zich in haar allerheiligste dochter, en omhelsde en streelde haar zoals andere moeders dat bij hun dochters doen, maar altijd met de gepaste eerbied en het besef van het verborgen en goddelijke sacrament dat alleen aan moeder en dochter bekend was.

De beschermengelen van het lieve kind betoonden, samen met vele anderen, hun verering en aanbidding aan Maria, terwijl zij in de armen van haar moeder rustte. Zij stemden in met hemelse muziek, waarvan een deel ook hoorbaar was voor de gezegenden. De duizend engelen die als wachters van de grote koningin waren aangesteld, boden zich aan en wijdden zich toe aan haar dienst. Dit was ook de eerste keer dat de hemelse meesteres hen in lichamelijke gedaante zag, met hun attributen en gewaden, zoals ik in een ander hoofdstuk zal beschrijven. En het kind vroeg hen zich bij haar aan te sluiten en de Allerhoogste te prijzen en Hem in haar naam te verheerlijken. Op datzelfde moment werd Maria daadwerkelijk naar de hemel gevoerd om voor God te worden geplaatst. En dit gebeurde er. Luister. In de goddelijke en eeuwige raad van de allerheiligste Drie-eenheid werd besloten het kind-koningin een naam te geven.

Want er is geen passende en rechtmatige naam, tenzij deze gevonden wordt in het onveranderlijke wezen van God zelf. Want daaraan ontlenen wij ons bestaan; alles wordt bepaald volgens het juiste gewicht en de juiste maat, in oneindige wijsheid. Zijne Majesteit wilde zelf die naam in de hemel geven en opleggen. Daarmee maakte Hij aan de engelengeesten bekend dat de drie goddelijke personen de lieflijke namen van Jezus en Maria voor de Zoon en de Moeder hadden vastgesteld en gevormd, nog vóór alle tijden, en dat zij er vreugde in schepten en ze in hun eeuwige geheugen hadden gegrift; zij zouden immers de wezens zijn voor wie Hij alle dingen zou scheppen. Toen de heilige engelen van deze en vele andere geheimen op de hoogte waren gebracht, hoorden zij een stem vanaf de troon, sprekend namens de Vader: "Onze Uitverkorene zal Maria heten. En deze naam zal krachtig en grootmoedig zijn. Zij die haar met vrome toewijding aanroepen, zullen overvloedige genaden ontvangen. Zij die haar eren en met eerbied uitspreken, zullen getroost en verkwikt worden en erin de genezing van hun kwalen vinden.

De schatten voor hun verrijking, het licht dat hen naar de hemel zal leiden. Zij zal geducht zijn voor de macht van de hel. Zij zal de kop van de slang verpletteren en glorieuze overwinningen behalen op de vorsten van de hel." Dat is wat ik met u wil delen: dat wat er ook gebeurt: het maakt niet uit. Als je alles wordt afgenomen wat je bezit, zelfs je gezondheid en al het andere, dan maakt dat niet uit. Zolang je de naam van Maria hebt, heb je alles wat je nodig hebt. Als God vanuit Maria het lichaam van de God-mens kan scheppen, dan zegt dat alles. Haar naam is zo krachtig. En vandaag wil ze mij gebruiken om jou dat geschenk te geven. Je weet al dat haar naam heilig is. Maar je hebt geen idee hoe heilig die is. En wat voor moeilijkheden of tijden van beproeving je ook doormaakt: roep haar naam aan. En bij elke verzoeking, hoeveel demonen er ook op je afkomen: roep haar naam aan.

Wanneer je je alleen of in de steek gelaten voelt, of als je iets nodig hebt: roep haar naam aan. Kort na dit feest van de geboorte vieren we de Heilige Naam van Maria op 12 september. Roep haar naam aan op die dag. En verborgen in die naam liggen alle schatten die je ooit nodig zult hebben. Je zult nooit arm zijn, zolang je de naam van Maria kent, eerbiedigt en liefhebt.

7/9 De polaire magnetische velden van de zon verzwakken al sinds eind jaren tachtig, en de meest recente gegevens wijzen erop dat ze nog steeds aan kracht inboeten. Dit heeft invloed op de flux van kosmische straling hier op aarde; deze straling houdt verband met het aardse klimaat en mogelijk ook met seismische activiteit en de Chandler-wobble.

* We zien momenteel enkele ongebruikelijke veranderingen bij de zon. En dan heb ik het niet alleen over deze zonnecyclus – zonnecyclus 25 – want het hoogtepunt daarvan, het zonnemaximum, lag in 2024. Eigenlijk gaat het om een ​​periode van drie jaar; in 2024 en 2025 was er sprake van veel zonneactiviteit. We bevinden ons nu in de afnemende fase, maar we zien ook een langduriger ritme dat zich over meerdere zonnecycli uitstrekt, waarbij de sterkte van het polaire magneetveld van de zon afneemt. Net als onze aarde en de andere planeten in het zonnestelsel heeft de zon overwegend een dipool-magneetveld; er is dus sprake van een negatieve en een positieve pool. Bij de zon keert de polariteit ongeveer elke 11 jaar om, synchroon met de zonnecyclus. Er zit wel enige variatie in: de cyclus kan kort zijn, zo'n acht jaar, of juist lang, tot wel 14 jaar.

Maar over het algemeen vindt er elke 11 jaar een omkering van het magneetveld plaats, en na 22 jaar is de situatie weer zoals voorheen. De sterkte van het polaire veld is feitelijk verwaarloosbaar tijdens het zonnemaximum – dat zoals gezegd zijn piek bereikte in augustus 2024, maar gepaard ging met grote activiteit van de tweede helft van 2023 tot en met 2026. Nu zitten we in de afnemende fase. Het polaire magneetveld komt vooral tot uiting tijdens het zonneminimum en verdwijnt tijdens het zonnemaximum, juist vanwege die omkering van het veld. Het magneetveld raakt dan in een chaotische toestand; de magnetische veldlijnen waaieren alle kanten op over het oppervlak van de zon, totdat het veld zich opnieuw kan vormen met een omgekeerde polariteit.

Tijdens het zonnemaximum wordt de heliosfeer van de zon sterker en breidt deze zich uit, waardoor een deel van de kosmische straling van de aarde wordt weggeleid. Tijdens het zonneminimum is de invloed van kosmische straling sterker. Het punt is: als de zon een sterkere polaire veldsterkte heeft, worden de kosmische deeltjes die vanuit het centrum van het sterrenstelsel, quasars, microquasars, supernovae en andere bronnen onze ruimteomgeving bestoken, effectiever afgebogen. Het feit dat de polaire veldsterkte van de zon afneemt, is dus enigszins zorgwekkend, want als deze trend zich voortzet – en dat doet hij al enige tijd – zal dit leiden tot een grotere invloed van deze kosmische deeltjes en van onze interstellaire en kosmische omgeving in het algemeen. En daar weten we maar heel weinig over. Er is wetenschappelijk onderzoek dat kosmische straling in verband brengt met wolkenvorming, het klimaat, klimaatverandering en dergelijke zaken.

Nu het magnetisch veld van de zon verzwakt, en vooral het polaire veld afneemt, zou dit kunnen leiden tot behoorlijk ingrijpende veranderingen, zowel hier op aarde als in het hele zonnestelsel. Het volgende zonneminimum wordt verwacht rond 2029, 2030 of 2031. We hebben dus nog wel even de tijd, maar de eerste gegevens zijn niet bepaald geruststellend wat betreft de veldsterkte bij de polen van de zon. Misschien leidt het zelfs wel tot een zekere mate van wereldwijde afkoeling. Uit het bewijsmateriaal blijkt dat er meer bewolking ontstaat, wat leidt tot een sterker albedo-effect en daarmee tot enige wereldwijde afkoeling. We weten zeker dat dit effect optreedt, maar het kan ook andere gevolgen met zich meebrengen.

Rusland-Oekraïne

6/9 Zelensky opnieuw in overleg met Kushner en Witkoff - Ook Europese veiligheidsadviseurs namen deel aan de gesprekken.

7/9 Zelensky rekent erop dat oorlog ook komende winter blijft voortduren

De Oekraïense president Volodymyr Zelensky verwacht dat de oorlog met Rusland ook komende winter nog voortduurt. Dat heeft hij gezegd na overleg in Kiev met de Amerikaanse gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner, zo meldt de Britse zender BBC, die stelt dat de gesprekken geen grote doorbraak opleverden.

Zelensky riep op tot een trilaterale ontmoeting met Rusland en de VS. De Russische president Poetin heeft tot nu toe nog geen directe gesprekken met zijn Oekraïense ambtgenoot willen voeren.

Russische media zien geen diplomatieke doorbraak na bezoek Amerikaanse gezanten aan Poetin. Ze zien geen diplomatieke doorbraak, noch sporen van enig compromis bij Poetin. 

Poetin zou immers geloven dat hij aan het winnen is, ondanks de verliezen op het slagveld en de economische malaise in Rusland. En hij zou denken dat een nieuw offensief in de herfst en de winter Kiev onder druk zal zetten om toegevingen te doen bij eventuele vredesonderhandelingen.

Kremlin noemt het nog te vroeg voor vervolggesprekken

Zelensky: “Van vitaal belang om diplomatie voort te zetten”

Oekraïne bereidt volgende diplomatieke stappen voor, Rusland sluit nieuwe gesprekken niet uit

Finland rondt bouw af van grenshek bij Rusland

8/9 Kerncentrale van Zaporizja weer verbonden met elektriciteitsnet

VK steekt 100 miljoen pond in Oekraïense luchtafweer voor komende winter

Zelensky rekent op hervatting gesprekken met Moskou, ondanks nieuwe grootschalige Russische aanvallen

Oekraïne mag met Europees geld onderdelen voor Patriot-luchtafweer kopen

Poetin en Trump bellen uur lang over vrede in Oekraïne: "Constructief en openhartig"

Tijdens het gesprek benadrukte Trump uitdrukkelijk zijn wens om de oorlog in Oekraïne zo snel mogelijk te beëindigen, zo meldt Kremlin-adviseur Joeri Oesjakov.

Midden-Oosten

2/9 G20 behalve China pleit voor vrije doorgang Straat van Hormuz

Iraanse luchtaanvallen in Jordanië, Bahrein, Koeweit en Irak

Amerikaans vliegdekschip Abraham Lincoln aangekomen in Thailand

Iran beschuldigt VS van oorlogsmisdaden na dodelijke aanval op bruiloft: "wanhopige poging om mislukking te verbergen"

Netanyahu zegt dat Israël zich niet zal terugtrekken uit Gazastrook

Trump zegt dat nieuwe aanvalscampagne tegen Iran "niet te lang" zal duren

3/9 "Het is realistisch": Israëlische minister Ben-Gvir stelt plan voor om Gaza in zeven jaar tijd te ontdoen van Palestijnse bevolking

4/9 Zuid-Korea onderzoekt militaire opties voor Straat van Hormuz

Nieuwe Israëlische aanvallen op Zuid-Libanon om vermeende drone

5/9 Washington keurt wapenlevering van 5 miljard dollar aan Saoedi-Arabië goed

Meer dan 60 doden bij gevechten in Jemen - Bij gevechten tussen regeringstroepen en Houthi-rebellen in Jemen zijn zaterdag meer dan 60 doden gevallen, onder wie ook burgers.

Amerikaans leger zegt drie Iraanse olietankers te hebben vernietigd

6/9 Iran kondigt "verboden zone" bij Straat van Hormuz aan

7/9 Hulpverlening Gaza op kritiek dieptepunt, waarschuwen hulpverleners

Israël bedreigt Palestijnse Autoriteit met "totale oorlog" in geval van aanval

Israël heeft de Palestijnse Autoriteit maandag bedreigd met een "totale oorlog" in het geval van een aanval tegen het leger of tegen joodse nederzettingen in de Westelijke Jordaanoever, vergelijkbaar met de aanval die Hamas op 7 oktober heeft gepleegd.

8/9 VK werkt aan importban voor goederen uit Israëlische nederzettingen

Houthi's claimen nieuwe aanvallen op Saoedi-Arabië, al meer dan 300 doden in Jemen

Twaalf westerse landen willen handel met Israëlische nederzettingen beperken

Israël sluit Brits consulaat in Jeruzalem na sancties tegen nederzettingen

Washington breidt sancties tegen Iraanse luchtvaartsector uit

VS "bezorgd" over spanningen op Westelijke Jordaanoever, maar sluit sancties tegen Israëlische nederzettingen uit

Iran claimt Amerikaanse onderwaterdrone in handen te hebben

 

8/9 Europese auto-industrie bloedt leeg - Niburu

Jaguar Land Rover schrapt 4.000 banen, Volkswagen nog eens 50.000. Ondertussen verandert een Duitse VW-fabriek van autofabriek in een centrum voor defensieproductie. De Europese auto-industrie wordt geconfronteerd met een ongekende crisis. Terwijl autofabrikanten worstelen met torenhoge kosten, de opmars van Chinese concurrenten, de moeizame overgang naar elektrische auto's en geopolitieke spanningen, verdwijnen in hoog tempo banen en productiecapaciteit.

Het nieuwste slachtoffer is Jaguar Land Rover. De Britse autofabrikant heeft aangekondigd de komende twee jaar ongeveer 4.000 banen te schrappen, bijna 10 procent van het wereldwijde personeelsbestand. De ingreep maakt deel uit van een omvangrijk besparingsprogramma van circa 1,7 miljard pond. Maar daarmee houdt de malaise allerminst op. Bij Volkswagen is de situatie nog veel ingrijpender. De Duitse autogigant heeft inmiddels een omvangrijk reorganisatieplan goedgekeurd waarbij wereldwijd nog eens 50.000 arbeidsplaatsen verdwijnen. Dat komt bovenop de eerder aangekondigde reductie van ongeveer 50.000 banen. In totaal kan de Volkswagen Group daardoor richting 100.000 banen verliezen. Dat komt neer op een van de grootste reorganisaties uit de geschiedenis van de internationale auto-industrie.

Vier Duitse fabrieken verkeren bovendien in onzekerheid. Voor onder meer Emden, Zwickau, Hannover en Audi's fabriek in Neckarsulm moet een toekomst worden gevonden. Als er geen rendabele alternatieve productie komt, dreigen op termijn verdere sluitingen. Volkswagen zelf benadrukt dat de veelbesproken 50.000 geen vooraf vaststaand doel was, maar een indicatie van de omvang van de kostenreductie die volgens het bedrijf noodzakelijk is om concurrerend te blijven. Een van de meest opvallende ontwikkelingen speelt zich af in Osnabrück. De Volkswagen-fabriek daar moet na het beëindigen van de autoproductie een nieuwe bestemming krijgen. Inmiddels is bekend geworden dat Volkswagen de fabriek wil afstoten en dat de locatie moet worden omgevormd tot een centrum voor defensieproductie. Volgens recente berichtgeving is daarbij een Israëlische investeerder betrokken en wordt de fabriek gekoppeld aan de Israëlische defensie-industrie.

De Israëlische defensiegigant Rafael Advanced Defense Systems, bekend van onder meer het Iron Dome-luchtverdedigingssysteem, is al maanden bij de plannen betrokken. Eerdere berichtgeving meldde dat Rafael onderdelen voor luchtverdedigingssystemen in Osnabrück zou kunnen laten produceren. Volgens recente berichtgeving wordt de fabriek verkocht aan een constructie waarin onder meer Aurelius Capital en de deelstaat Nedersaksen betrokken zijn, waarna de locatie een defensiegerichte bestemming krijgt. Daarmee maakt een fabriek die ooit symbool stond voor de Duitse auto-industrie een opmerkelijke omslag: van auto's naar defensieproductie.

Het gaat overigens niet noodzakelijk om de productie van complete raketten. In eerdere plannen werd gesproken over onderdelen en ondersteunende systemen voor Iron Dome, zoals lanceerinrichtingen, zware voertuigen en andere componenten. Volkswagen heeft eerder benadrukt dat het bedrijf zelf geen wapens wil produceren. De ontwikkeling rond Osnabrück is veelzeggend. Waar Duitsland decennialang een van de absolute machtscentra van de wereldwijde auto-industrie was, worden nu bestaande productiehallen en industriële kennis steeds nadrukkelijker gezien als potentiële capaciteit voor de defensiesector. De Duitse overheid voert tegelijkertijd de defensie-uitgaven fors op. Daardoor ontstaat een opvallende verschuiving: waar de vraag naar auto's en industriële productie onder druk staat, groeit de vraag vanuit de militaire industrie.

Dat roept ook ongemakkelijke vragen op. Wat betekent het voor Europa wanneer fabrieken die ooit auto's produceerden, steeds vaker worden omgebouwd voor militaire productie? En wat zegt het over de toestand van de Europese economie wanneer tienduizenden banen in de auto-industrie verdwijnen, terwijl dezelfde industriële infrastructuur vervolgens nodig wordt geacht voor de herbewapening van Europa? De problemen komen niet uit één hoek. Chinese autofabrikanten hebben de afgelopen jaren enorme technologische en schaalvoordelen opgebouwd, terwijl Europese producenten worstelen met hoge loonkosten, energieprijzen, regelgeving en de overgang naar elektrische voertuigen. Voor Jaguar Land Rover komen daar de gevolgen van Amerikaanse importtarieven, geopolitieke onzekerheid, verstoringen in de toeleveringsketen en de gevolgen van een zware cyberaanval bovenop.

De omzet daalde in het meest recente kwartaal met 10 procent en de winst vóór belastingen kelderde met 69 procent tot 109 miljoen pond. Bij Volkswagen spelen ondertussen vooral de zwakke positie ten opzichte van China, hoge kosten en de enorme investeringen die nodig zijn voor de elektrificatie van het wagenpark een rol. Het bedrijf heeft al aangegeven zijn modellenaanbod fors te willen vereenvoudigen. Het gevaar is dat de problemen zich verder door de Europese economie verspreiden. Een autofabriek staat immers niet op zichzelf. Achter iedere geproduceerde auto zitten staalproducenten, aluminiumfabrieken, glasproducenten, chemische bedrijven, chipfabrikanten, batterijproducenten, transportbedrijven en duizenden toeleveranciers. Wanneer autofabrikanten productie verminderen, krijgen ook deze bedrijven minder orders.

Vervolgens komen daar nieuwe bezuinigingen, productieverplaatsingen en ontslagen. Zo kan een neerwaartse spiraal ontstaan waarin niet alleen banen verdwijnen, maar ook industriële kennis en productiecapaciteit die Europa jarenlang heeft opgebouwd. En precies daar wordt de situatie extra opmerkelijk. Europa probeert tegelijkertijd zijn industriële basis te behouden én zijn defensiecapaciteit snel uit te breiden. De omschakeling van de Volkswagen-fabriek in Osnabrück laat zien hoe die twee ontwikkelingen steeds meer met elkaar verweven raken. De Europese auto-industrie krimpt dus niet alleen. Een deel van haar productiecapaciteit lijkt tegelijkertijd een nieuwe bestemming te krijgen: van het bouwen van auto's naar het bouwen van de middelen waarmee Europa zich militair wil verdedigen. En die wapens zullen vroeger of later een keer gebruikt worden, hetgeen maar weer eens aantoont dat Europe al slaapwandelend richting een oorlog gaat.

 

8/9 De Petrodollar wankelt - Niburu

Wekenlang verkopen centrale banken Amerikaanse staatsobligaties.
Tegelijkertijd stokt de oliedoorstroming vanuit de Golf. Daarmee komt een financieel systeem onder druk dat vijftig jaar lang een fundament vormde onder de Amerikaanse macht. De oorlog tussen de VS en Israël enerzijds en Iran anderzijds lijkt niet alleen geopolitieke gevolgen te hebben. Volgens een analyse van Bloomberg dreigt het conflict ook een van de belangrijkste financiële fundamenten onder de Amerikaanse machtspositie te ondermijnen: het systeem van de zogenoemde petrodollar.

Dat systeem ontstond in de jaren zeventig en berustte op een betrekkelijk eenvoudige afspraak. Olie werd wereldwijd voornamelijk in dollars afgerekend, terwijl olieproducerende landen hun enorme dollaroverschotten vervolgens weer investeerden in Amerikaanse bezittingen, vooral Amerikaanse staatsobligaties. In ruil daarvoor bood Washington veiligheid en bescherming aan zijn bondgenoten in de Golf.

Het was een bijna perfecte financiële kringloop.Landen die olie nodig hadden, betaalden dollars. Die dollars kwamen terecht bij Saudi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en andere olieproducenten. Vervolgens vloeiden grote delen van die dollars terug naar de VS, waar ze werden geïnvesteerd in Amerikaanse staatsobligaties. Amerika kon daardoor relatief goedkoop lenen, terwijl de dollar zijn dominante positie als wereldwijde reservemunt verder verstevigde.

De oorsprong van deze constructie wordt doorgaans teruggevoerd naar 1974, toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Henry Kissinger een ingrijpende financiële en geopolitieke overeenkomst met Saudi-Arabië tot stand bracht. Saudi-Arabië zou zijn olie in dollars blijven prijzen en de inkomsten grotendeels investeren in Amerikaanse activa. Andere Golfstaten volgden. Washington stelde daar veiligheidsgaranties en militaire bescherming tegenover. Het systeem hield vervolgens stand tijdens de Koude Oorlog, de Golfoorlogen, de financiële crisis en zelfs de coronapandemie. Maar volgens Bloomberg begint de oorlog met Iran deze constructie op beide uiteinden te raken.

Aan de kant van de olie-importerende landen is inmiddels een opvallende ontwikkeling zichtbaar. Sinds de Amerikaanse aanval op Iran op 28 februari zouden buitenlandse centrale banken gedurende meerdere opeenvolgende weken nettoverkopers van Amerikaanse staatsobligaties zijn geweest. Hun tegoeden bij de Federal Reserve Bank of New York zijn volgens Bloomberg recent met ongeveer 82 miljard dollar gedaald tot circa 2,7 biljoen dollar. Dat zou het laagste niveau sinds 2012 zijn. Nog opmerkelijker is wat er met de rente op Amerikaanse staatsobligaties gebeurt.

Normaal gesproken vluchten beleggers tijdens een internationale crisis juist naar Amerikaanse staatsobligaties. De vraag naar deze zogenoemde veilige haven stijgt en de rente daalt. Nu gebeurt het tegenovergestelde.De rente op tienjarige Amerikaanse staatsobligaties steeg van ongeveer 3,9 procent eind februari naar boven de 4,4 procent binnen enkele weken. Bank of America vatte de ontwikkeling volgens Bloomberg droog samen: buitenlandse officiële instellingen verkopen Amerikaanse staatsobligaties. Er is een relatief eenvoudige verklaring waarom centrale banken Amerikaanse staatsobligaties verkopen.

Landen als Turkije, India en Thailand zijn sterk afhankelijk van geïmporteerde olie. Toen de olieprijs tijdelijk boven de 100 dollar per vat uitkwam, werden zij geconfronteerd met een dubbele klap: olie werd duurder terwijl hun eigen valuta tegenover de dollar verzwakte. Centrale banken proberen in zo'n situatie hun valuta te ondersteunen. Daarvoor hebben ze dollars nodig. En een van de meest liquide dollarbezittingen die centrale banken daarvoor kunnen aanspreken, zijn Amerikaanse staatsobligaties. Ze verkopen dus Amerikaanse staatsobligaties om dollars vrij te maken waarmee ze hun eigen valuta kunnen verdedigen.

Dat gebeurde eerder, bijvoorbeeld tijdens de paniek op de financiële markten in maart 2020. Toen verkochten buitenlandse centrale banken voor een recordbedrag van ongeveer 109 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties. Maar toen greep de Federal Reserve snel in met onder meer dollar-swaplijnen. De rust keerde terug en het geld stroomde uiteindelijk weer terug naar Amerikaanse staatsobligaties. Tijdens eerdere grote crises gebeurde iets vergelijkbaars. Bij de Russische invasie van Oekraïne, de spanningen rond Taiwan, het faillissement van Silicon Valley Bank en de Hamas-aanval op Israël in oktober 2023 zochten beleggers uiteindelijk opnieuw hun toevlucht tot Amerikaanse staatsobligaties. Deze keer lijkt het patroon anders.
De andere kant van de petrodollar valt eveneens stil. En daar zit volgens Bloomberg het grootste probleem.

Bij een normale oliecrisis stijgt weliswaar de olieprijs, maar profiteren de olieproducerende landen daarvan. Zij verdienen meer dollars en kunnen die vervolgens opnieuw investeren in Amerikaanse activa. Hoge olieprijzen kunnen daardoor paradoxaal genoeg juist gunstig zijn voor de Amerikaanse staatsobligatiemarkt. Maar de oorlog met Iran veroorzaakt een heel ander soort olieschok. De olieproducenten in de Golf kunnen hun olie namelijk niet meer normaal uitvoeren. Door de blokkade en gevechten rond de Straat van Hormuz zijn grote hoeveelheden olie vast komen te zitten. Koeweit, Irak, Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten zouden hun gezamenlijke productie in maart met minstens 10 miljoen vaten per dag hebben verlaagd.

Saudi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten kunnen een deel van hun olie via alternatieve pijpleidingen afvoeren. Die kunnen echter slechts een fractie van de normale capaciteit van de Straat van Hormuz verwerken en worden bovendien bedreigd door Iraanse drones en raketten. Ook de gasexport vanuit Qatar is geraakt. Na aanvallen op de installatie Ras Laffan kondigde Qatar volgens het artikel overmacht af voor zijn export van vloeibaar aardgas. Het economische model van de Golfstaten komt daarmee onder zware druk te staan: Het model van olie en gas exporteren, dollars verdienen en die dollars wereldwijd investeren. Als de olie niet kan worden geëxporteerd, valt die hele keten stil.

De petrodollar heeft twee motoren – en beide haperen. De petrodollarconstructie heeft volgens Bloomberg in feite twee noodzakelijke onderdelen: er moeten dollars worden verdiend én die dollars moeten vervolgens worden geïnvesteerd. Op dit moment komen beide onderdelen onder druk te staan. Saudi-Arabië, Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten hadden gezamenlijk rond januari ongeveer 300 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties. Tegelijkertijd lopen hun olie-inkomsten terug, terwijl hun militaire uitgaven fors stijgen. Bovendien zouden Golfstaten opnieuw kijken naar investeringsbeloften die zij slechts enkele maanden geleden nog aan Washington deden. 

Volgens een Golf-functionaris die door de Financial Times werd aangehaald, onderzoeken verschillende grote economieën in de regio zelfs of bestaande investeringsverplichtingen vanwege de oorlog onder zogenoemde force majeure-bepalingen kunnen vallen. Dat is opmerkelijk. Want het betekent dat investeringsstromen die jarenlang vrijwel vanzelfsprekend richting de VSn liepen, plotseling minder zeker zijn geworden. Toch zou het volgens Bloomberg onjuist zijn om alle problemen aan de oorlog met Iran toe te schrijven. De structurele verschuiving was al begonnen. Het aandeel van Amerikaanse staatsobligaties dat in handen is van buitenlandse beleggers is de afgelopen jaren gedaald tot ongeveer 32 procent, tegenover ongeveer de helft in het begin van de jaren 2010.

Centrale banken werden begin 2025 bovendien nettoverkopers van Amerikaanse staatsobligaties. Nog opvallender: voor het eerst sinds 1996 bezitten centrale banken wereldwijd gezamenlijk meer goud dan Amerikaanse staatsobligaties. Dat betekent niet dat centrale banken massaal afscheid nemen van de dollar. Daarvoor is de Amerikaanse financiële markt nog altijd veel te groot, liquide en toegankelijk. Maar er is volgens Bloomberg een belangrijk verschil tussen "er is geen realistisch alternatief" en "de Amerikaanse staatsobligatie is altijd een volledig veilige haven". En juist dat laatste lijkt minder vanzelfsprekend te worden. De status van Amerikaanse staatsobligaties als ultieme veilige haven was altijd gebaseerd op een politieke veronderstelling: wanneer er ergens ter wereld een grote crisis uitbreekt, staat de VS aan de kant van de stabiliteit.

Maar wat gebeurt er wanneer de VS zelf een strijdende partij zijn? De oorlog met Iran raakt rechtstreeks de Amerikaanse economie, de olievoorziening, de relaties met de Golfstaten en de Amerikaanse overheidsfinanciën. Tegelijkertijd maken hoge olieprijzen en hogere rentelasten de zorgen over het Amerikaanse begrotingstekort groter. De Amerikaanse staatsobligatie blijft daarmee voorlopig een van de belangrijkste veilige beleggingen ter wereld. Maar de vanzelfsprekendheid waarmee de rest van de wereld Amerikaanse schuld als ultieme veilige haven beschouwde, kan volgens Bloomberg aan het verdwijnen zijn. Het is waarschijnlijk te vroeg om te stellen dat de petrodollar definitief is ingestort. De dollar blijft veruit een van de belangrijkste valuta ter wereld en Amerikaanse staatsobligaties vormen nog altijd de grootste en meest liquide markt voor veilige staatsleningen.

Maar de oorlog met Iran kan volgens de analyse wel een keerpunt vormen. De overeenkomst die Kissinger in 1974 smeedde, was nooit uitsluitend een financieel systeem. Het was een geopolitieke deal waarbij Amerikaanse veiligheidsgaranties en de economische belangen van de Golfstaten elkaar versterkten. Zolang de politiek werkte, werkte ook de financiële machine. Nu de geopolitieke verhoudingen veranderen, begint ook de financiële constructie te schuiven. De oorlog met Iran heeft daarmee mogelijk iets blootgelegd wat al langer onder het oppervlak speelde: de Amerikaanse dollar is nog steeds dominant, maar de wereld is niet langer vanzelfsprekend bereid om Amerikaanse financiële macht onder alle omstandigheden te blijven ondersteunen. Voor het eerst in tientallen jaren klinkt er een serieuze vraag: hoe lang kan het systeem nog blijven draaien als beide motoren tegelijk beginnen te haperen?

 

6/9 Zorg ervoor dat de volken geen nieuwe hongersnood hoeven te lijden - Angelica

Maria: Vandaag richt ik mij tot de heersers van de aarde: “ZET JEZELF IN EN ZORG ERVOOR DAT DE VOLKEN GEEN NIEUWE HONGERSNOOD HOEVEN TE LIJDEN. MIJN OGEN, VANUIT DE HOOGTE VAN DE HEMEL, ZIEN IN DE VERTE EEN ECONOMISCHE CRISIS DIE UIT DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA KOMT!” 

Ik herhaal: “ALS JULLIE NIET CAPABEL ZIJN, TRAP HET DAN AF EN MAAK PLAATS VOOR CAPABELERE LEIDERS! DEZE WERELD IS NIET MEER WAT HIJ OOIT WAS, OMDAT DE ZAKKEN VAN JULLIE HEERSERS STEEDS DIEPER WORDEN – JULLIE DENKEN ALLEEN MAAR AAN HET VULLEN VAN JE EIGEN ZAKKEN. DIT ZIJN AL SLECHTE TIJDEN; ER ZIJN MENSEN DIE GEEN VOLLEDIGE MAALTIJD HEBBEN – KINDEREN, MANNEN EN VROUWEN DIE ONDERVOED ZIJN – ZE HEBBEN GEEN ETEN EN GEEN MEDICIJNEN. WAT HEBBEN JULLIE DEZE AARDE AANGEDAAN, EN WAT BLIJVEN JULLIE DOEN ZONDER EEN BEETJE SCRUPULE?!

JULLIE ZIELEN EN GEESTEN ZIJN VERDORVEN; GELD HEEFT ZE VERDORVEN. HOU OP MET JULLIE LEGE GESCHREEUW – GENOEG IS GENOEG; JULLIE HEBBEN AL TE VEEL GEDAAN! ZORG ERVOOR DAT DE ECONOMIE WERELDWIJD SOEPEL DRAAIT EN DAT IEDEREEN GENOEG TE ETEN HEEFT. GELOOF ME, DEZE ECONOMISCHE CRISIS ZAL ZEER ERNSTIG ZIJN, OMDAT HIJ ZICH VOORDOET IN EEN AL INSTABIELE TIJD. 

STOP MET JE VERSCHUILEN ACHTER ZWARTE DOEKEN, LAAT JE WARE GEZICHTEN ZIEN, LEG JE HAND OP JE HART – VOORAL ALS JE IN COMFORT EN LUXE LEEFT – WANT ALS JE EET, DENK JE NIET AAN DEGENEN DIE HONGER LIJDEN. MISSCHIEN WORDT DIT ALLES WEL TE VEEL, ZELFS VOOR GOD DE HEMELSE VADER. STOP ERMEE – VOED DE MENSEN! IK WIL JE ER NOGMAALS AAN HERINNEREN DAT JE, WANNEER DIE DAG AANKOMT, ALLES OP DEZE AARDE ZULT ACHTERLATEN EN DOOR DE VADER WORDEN GEOORDEELD OM WAT JE HEBT ACHTERGELATEN!”

Moge het volk verenigd blijven, want in deze tijd is eenheid nog belangrijker. Help elkaar; praat niet alleen, maar kom in actie!

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de diepte van Haar Hart.

Ik zegen jullie.

BID, BID, BID!

 

6/9 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, Ik houd van jullie en Ik kom uit de hemel om jullie de weg naar de verlossing te wijzen. Wend je tot Jezus. In Hem ligt jullie volle geluk. Blijf niet stilstaan ​​in zonde, maar streef ernaar de Heer te dienen. Hij zal jullie rijkelijk belonen voor jullie trouw. Jullie leven in een tijd van verdriet, en alleen door gebed kunnen jullie de last dragen van de beproevingen die jullie te wachten staan. Ik ken ieder van jullie bij naam en Ik wil jullie gelukkig zien hier op aarde en later bij Mij in de hemel. Er zullen moeilijke tijden komen voor geloofsmensen.

Zoek kracht in het sacrament van de biecht en in de eucharistie. Hou moed! Wie trouw blijft aan de waarheid, zal gered worden. Ik heb jullie 'ja' en jullie bereidheid nodig. Breng Mijn oproepen over aan allen die Mij niet kennen. Laat je broeders en zusters niet in geestelijke duisternis wandelen. Zoek het licht van de Heer en alles zal goed met jullie aflopen. Er zal een verbazingwekkende gebeurtenis plaatsvinden in jullie land (Brazilië). Er is nog nooit zo'n groot verdriet geweest. Bid, bid, bid.

7/9 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Lieve kinderen, heb moed, geloof en hoop. Jullie leven in een tijd van grote beproevingen, en het moment is gekomen voor jullie 'ja' tegen de Heer. Bid veel voor het kruis en smeek om de barmhartigheid van Mijn Jezus voor jullie leven. Keer je af van de wereld en leef gericht op het Paradijs, waarvoor jullie alleen geschapen zijn. Jullie natie stevent af op een pijnlijke toekomst omdat de mensen zich hebben afgewend van de Schepper. Bekeer je.

Ik wil jullie niet dwingen, want jullie hebben de vrijheid, maar het beste is om Gods wil te doen. Dit is het juiste moment voor jullie om je te bekeren. God heeft haast. Wat jullie moeten doen, stel het niet uit tot morgen. Ga verder op het pad dat Ik jullie heb getoond! Ik zal aan jullie zijde staan ​​om jullie te helpen. Op dit moment laat Ik een buitengewone regen van genade uit de hemel op jullie neerdalen.

 

30/8 Moge het gebed voorop staan ​​- Marcos Tadeu Teixeira

Maria: Mijn kinderen, keer terug naar jullie oorsprong, naar de bron. Bid met heel jullie hart. 

Begin met het uitspreken van de naam van Mijn Zoon en Mijn naam, totdat jullie in Mijn aanwezigheid zijn. En open dan jullie harten en spreek oprecht tot Mij met eenvoudige en eerlijke woorden, open en vertrouw Mij jullie harten en al jullie zorgen toe. 

Bevrijd jezelf van alles. Kijk niet op de klok. Sta jezelf toe om diep in het gebed op te gaan, totdat het leven en vreugde voor jullie wordt. 

Moge het gebed de eerste plaats innemen in jullie leven, en mogen jullie in gebed leven, want de wederkomst van Mijn Zoon is nabij, en daarmee het einde van deze boze tijd. 

Blijf elke dag de Rozenkrans bidden. 

Nu, in de laatste fase van de strijd tussen Mij en Mijn tegenstander, laat niemand de moed verliezen, want als je dat doet, verlies je de kroon – de eeuwige beloning. 

Volhard in liefde. Blijf in Mij. 

Help Mijn zoon Marcos Mijn verschijningen bekend te maken aan al Mijn kinderen. 

Ik zegen jullie allen met liefde: vanuit Pontmain, Lourdes en Jacareí.

 

6/9 De Rozenkrans moet een wapen aan je zijde zijn - Trinitaire Liefdesgroep, Oliveto Citra,

ALLERHEILIGSTE MAAGD MARIA

Mijn kinderen, jullie zullen spoedig het plan van God de Almachtige Vader hier tot bloei zien komen; Mijn aanwezigheid is zeer sterk onder jullie. Met Mij is Mijn Zoon Jezus; daar zijn Zijn Apostelen; daar zijn de Aartsengelen, en de Allerheilige Drie-eenheid is hier onder jullie. 

Ik dank jullie, Mijn kinderen, voor jullie volharding. Eer deze plaats, die spoedig vele zieke zielen zal verwelkomen die genezen zullen worden door Mijn Zoon Jezus; Hij zal grote bevrijdingen verrichten voor jullie ogen. Het kwaad verliest hier zijn macht; wie hier uit eigen vrije wil komt, verzwakt het kwaad dat hem omringt. 

Omring jezelf door je gebeden met de engelen en heiligen; zij zullen je ziel beschermen, zodat zij gezuiverd God de Almachtige Vader kan bereiken. Wie in Mijn woorden gelooft, brengt Mijn raad en Mijn uitnodigingen in praktijk; onderschat niets van wat Ik jullie zeg. Versnel dit project dat God de Vader Almachtig in jullie handen heeft gelegd. 

Binnenkort zullen jullie bidden op de plaats waar Mijn beeld zal worden geplaatst – het zal niet al te ver in de toekomst aankomen. Kus de steen als teken van trouw en bid; jullie zullen vele tekenen beginnen te ontvangen. 

Mijn kinderen, vandaag is een heel bijzondere dag; God de Almachtige Vader heeft een verrassing voor jullie in petto; de apostel Paulus is hier, en voor het eerst zal hij tot jullie spreken. 

HEILIGE PAULUS

Mijn broeders, mijn zusters, onze God heeft lang gewacht tot mijn woorden de hele wereld zouden bereiken en gehoord zouden worden; jullie hele leven is in Gods handen, en dat weten jullie vast wel. 

Laat jezelf gaan; je ziel verlangt ernaar met Hem herenigd te worden, maar het kwaad weet dat maar al te goed. Laat de deur niet openstaan ​​– het is gemakkelijk voor het kwaad om binnen te sluipen als er een leegte is, als er niets is. Bestrijd het kwaad met alle middelen; de rozenkrans moet een wapen aan je zijde zijn. Ikzelf begreep het niet; Ik was blind. Mijn deur stond wijd open en het kwaad kon er niet tegenop; niemand beschermde haar, omdat ik dat niet wilde. 

Jullie broeder Jezus wacht daar, net zoals Hij op mij wachtte, maar op de een of andere manier zal Hij jullie harten binnengaan. Laat Hem dat doen; verwerp Hem niet, Meester van leven, van waarheid – veel te groot voor het verstand van deze wereld – maar het vergt weinig om Hem te begrijpen. Jullie leven zal niet voorbijgaan voordat jullie de Meester zien; er is geen beeld mooier, geen beeld buitengewoner. Sta Hem toe jullie leven te veranderen, zoals Hij dat met mij deed. 

Maar ik heb enorm geleden voordat het krachtigste visioen dat een mens ooit heeft gezien plaatsvond; ik moest worstelen om aan de verwachtingen te voldoen, om dankbaar te zijn, om rechtvaardig te zijn, om Redder te zijn zoals Hij was – de Meester, de Koning der Koningen, mijn grootste inspiratie. 

Mijn broeders, mijn zusters, wees bereid het kwaad te herkennen dat aan jullie voeten kruipt, dat langzaam jullie hart en jullie geest probeert te bereiken; Het kwaad is er, vlakbij, maar voor je ligt de verlossing, er is bescherming – strek je hand uit naar de Redder, en Hij zal je leiden door middel van rede, intuïtie en het licht in deze wereld, waar niet veel licht meer over is.

ALLERHEILIGSTE MAAGD MARIA

Mijn kinderen, de zachtmoedigheid en het gezag van Paulus de Apostel, discipel en dienaar van Christus, zullen jullie vanaf vandaag helpen. De zon verblindde zijn ogen, maar opende de ogen van zijn ziel; Mijn Zoon Jezus zal spoedig hetzelfde doen voor velen die in de duisternis van deze wereld leven. Wees niet bang om te delen wat wij jullie vertellen, want spoedig zullen jullie vele bevestigingen ontvangen; vele gezagsdragers – ook binnen de Kerk – zullen om hulp vragen door hierheen te komen naar de ‘Berg der Wonderen’, de berg die door God de Almachtige Vader is uitgekozen. 

Ik houd van jullie, ik houd van jullie, ik houd van jullie; vele harten zijn vervuld van vreugde, en velen van jullie voelen een sterke warmte op jullie gezichten en in jullie innerlijk – houd moed, Mijn kinderen. 

Nu moet ik jullie verlaten; ik wacht op jullie allen, Mijn kinderen. Ik geef jullie een kus en zegen jullie, in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. 

Sjalom! Vrede, Mijn kinderen.

7/9 Twee lichten die kort voor de Antichrist zullen komen - Uniquely End Times
Wat schijft Rev. R. Gerald Culleton in zijn boek The prophets and our times over de tekenen en de eindtijdperiode

In zijn bekende compendium van katholieke profetieën, The Prophets and Our Times (1941), biedt de Amerikaanse priester Rev. R. Gerald Culleton een systematisch overzicht van bijbelse en private openbaringen (van heiligen en mystici) over de eindtijd. Culleton gaf het boek als ondertitel Signs that Precede the Antichrist (Tekenen die de Antichrist voorafgaan).

Culleton schetst een specifieke chronologische tijdslijn. Het belangrijkste theologische inzicht in zijn werk is dat de "Eindtijd" niet in één klap het einde van de materiële wereld betekent, maar is opgedeeld in twee grote fasen: de Zuivering van onze tijd (met de komst van een Grote Monarch) en pas veel later de Eindtijd van de Antichrist.

Zijn tijdslijn en de bijbehorende tekenen laten zich in opeenvolgende fasen als volgt uitleggen:

1. De Tekenen van de Huidige Tijd (De Grote Afval)

Culleton verzamelt profetieën die wijzen op een morele en institutionele crisis vlak voor de grote omwenteling:

* Geloofsafval en interne verdeeldheid: Er zal een enorme geloofscrisis plaatsvinden binnen de Kerk zelf. De Kerk raakt intern diep verdeeld en schijnbaar gedesorganiseerd.

* Politieke chaos en de opkomst van het communisme: Het boek werd geschreven rond de Tweede Wereldoorlog. Culleton citeert profetieën die waarschuwen voor een wereldwijde triomf van goddeloze, totalitaire ideologieën (zoals het communisme/socialisme) en grootschalige oorlogen.

* Verbanning van de paus: Een specifiek, telkens terugkerend teken is dat de paus Rome zal moeten ontvluchten vanwege revolutie of invasie, en in ballingschap zal sterven, terwijl er in Rome chaos uitbreekt.

2. De Grote Kastijding (De Zuivering)

Voordat de Antichrist komt, grijpt God volgens de door Culleton verzamelde profetieën eerst in om de mensheid te zuiveren via natuurrampen en geopolitieke verschuivingen:

* Kosmische tekenen: Het naderen van een komeet, zware aardbevingen, overstromingen en hongersnoden.

* De Drie Dagen van Duisternis: Culleton integreert de bekende profetieën (o.a. van de zalige Anna Maria Taigi) over een bovennatuurlijke, verstikkende duisternis die drie dagen over de aarde zal neerdalen, waarbij een groot deel van de goddeloze mensheid omkomt.

3. Het Tijdperk van Vrede: De Grote Monarch en de Engelachtige Paus

Dit is het meest specifieke element in het katholieke scenario dat Culleton schetst. Na de kastijding volgt er geen direct einde van de wereld, maar een herstel:

* De Grote Monarch: Er zal een onverwachte militaire leider van koninklijken bloede opstaan in Europa. Hij zal de goddeloze machten verslaan, de vrede herstellen en de Kerk beschermen.

* De Engelachtige Paus: Samen met de Grote Monarch zal een buitengewoon heilige paus de Kerk hervormen en zuiveren van alle moderniseringen en misstanden.

* Wereldwijde bekering: Gedurende dit gouden tijdperk van vrede zal het Evangelie over de gehele wereld worden verkondigd. Er zal een massale bekering plaatsvinden van joden, heidenen en ketters tot de Katholieke Kerk.

4. De Ultieme Eindtijd: De Antichrist en het Laatste Oordeel

Pas aan het einde van dit langdurige tijdperk van vrede, wanneer de mensheid de neiging heeft opnieuw lauw te worden en God te vergeten, breekt de daadwerkelijke eindtijd aan:

* De komst van de Antichrist: De Grote Monarch legt zijn kroon neer in Jeruzalem. Hierna verschijnt de Antichrist als een reëel persoon die de mensheid zal misleiden met valse wonderen en een ongekende christenvervolging zal inzetten. [1, 2]

* De Twee Getuigen: De profeten Henoch en Elia zullen terugkeren naar de aarde om tegen de Antichrist te prediken en de gelovigen te sterken, waarna zij martelaar worden.

* De Wederkomst en het Laatste Oordeel: Na de val en de vernietiging van de Antichrist door goddelijk ingrijpen, volgt de fysieke Wederkomst van Jezus Christus, de opstanding van de doden en het Laatste Oordeel. De materiële geschiedenis is Chronologische tijdslijn in tabelvorm volgens zijn boek:

Fase	Periode / Duur	Gebeurtenissen & Tekenen	Beschrijving & Betekenis
1. De Aanloop & Grote Afval	Onbepaalde tijd	• Algemene afvalligheid van het geloof • Verschillende oorlogen en andere rampen	De mensheid keert zich massaal af van God (apostasie). Dit leidt tot wereldwijde geopolitieke chaos, revoluties en moreel verval.
2. Het Interbellum & De Restauratie	Ongeveer 8 tot 10 jaar	• Totale afschaffing van het Romeinse Rijk • Opkomst van een goede en grote leeuwenkoning	De restanten van het (christelijke) Romeinse Rijk/Europa storten in. Er staat een beloofde grote christelijke vorst op die de vijanden verslaat en de wereld een tijdelijk tijdperk van vrede en voorspoed schenkt.
3. Wereldwijde Evangelisatie	Tijdens/vlak na de vrede	• Prediking van het evangelie over de hele wereld • Bekering van de Joden	Dankzij de rust onder de leeuwenkoning wordt het katholieke geloof overal verkondigd. Als gevolg hiervan bekeren de Joden zich uiteindelijk tot de ware Christus.
4. De Ultieme Eindtijd	3,5 tot 7 jaar	• Komst van de Antichrist • Verschijning van twee grote profeten van de Heer	Na de vrede vervalt de mensheid weer in laksheid. De Antichrist staat op als reëel persoon en grijpt de macht. God stuurt twee getuigen/profeten (traditioneel Henoch en Elia) om tegen hem te prediken en de gelovigen te sterken.
5. Kosmische Kastijding	Vlak voor de Wederkomst	• De zon, de maan en de sterren worden verduisterd • Sterren vallen op de aarde • Grote onrusten in hemel, lucht, zee en aarde	De schepping zucht onder de climax van de spirituele strijd. Het universum raakt fysiologisch en bovennatuurlijk ontregeld als direct voorteken van Gods ingrijpen.
6. De Consummatie	Einde der Tijden	• Wederkomst van Christus • Opstanding van het lichaam • Universele oordeel • Wereld gereduceerd tot as / door vuur getransformeerd	Christus keert fysiek en in glorie terug en vernietigt de Antichrist. Alle doden staan lichamelijk op voor het Laatste Oordeel. De oude, door zonde besmette materiële wereld wordt door vuur gezuiverd en getransformeerd tot een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Over de Grote Monarch

In zijn boek verzamelt en structureert Rev. R. Gerald Culleton talloze private openbaringen en profetieën van heiligen over de figuur van de Grote Monarch (ook wel de Leeuwenkoning genoemd). Culleton vat de verspreide middeleeuwse en latere voorspellingen samen tot een coherent profetisch profiel.

De specifieke details over zijn afkomst, kenmerken en heerschappij zijn in de onderstaande tabel overzichtelijk weergegeven:

Categorie	Details volgens Rev. R. Gerald Culleton	Toelichting & Context
Stamboom & Afkomst	• Frans-Duitse koninklijke bloedlijn • Directe afstammeling van Pepijn de Korte, Constantijn de Grote, de Heilige Lodewijk (St. Louis), Frans I en Karel de Grote (Charlemagne) • Hij wordt aangeduid als een koning uit het Huis van de Lelie (House of Lily, het Franse koningshuis Bourbon)	Culleton benadrukt dat hij een legitieme erfgenaam is van de oude christelijke keizers van Europa. Hoewel hij van koninklijken bloede is, zal zijn afkomst in het begin van zijn leven verborgen of onbekend zijn.
Herkomst & Verschijning	• Hij komt als een "ridder uit het Westen". • Hij begint zijn actieve missie op het Iberisch Schiereiland (Spanje/Portugal). • Hij treedt op de voorgrond in het vierde jaar van een grote wereldoorlog.	Volgens de profetieën vlucht hij in zijn jeugd in ballingschap tijdens een invasie of revolutie. Hij verschijnt onverwacht in de arena wanneer de katholieke wereld militair en spiritueel bijna volledig is ingestort.
Persoonlijke Kenmerken	• Morele transformatie: In zijn kindertijd is hij als een heilige, in zijn jeugd een grote zondaar, om zich daarna volledig te bekeren en een grote heilige/boeteling te worden. • Hij is een briljant militair strateeg en kapitein, groter dan Alexander de Grote en succesvoller dan Cyrus. • Hij is diep devoot aan het Heilig Kruis.	Hij belichaamt de paradox van de zondaar die een mystieke heilige wordt. Zijn leger zal bekendstaan als de "Heilige Kruisdragers van Jezus Christus".
Daden tijdens zijn Heerschappij	• Militair: Hij voert oorlog tot zijn 40e levensjaar, verslaat wereldwijde tirannen, stopt de opkomst van het socialisme/communisme en onderwerpt Engeland, Griekenland en de islamitische machten (de Turken). • Kerkelijk: Hij verdrijft ketterijen, herstelt de spirituele autoriteit van de Kerk en regeert zij aan zij met de Engelachtige Paus (Pastor Angelicus). • Wereldwijd: Hij vestigt een universele Pax Christiana (christelijke vrede), herbouwt Jeruzalem, en brengt alle mensen tot de aanbidding van de Gekruisigde.	Aan het einde van zijn regeerperiode (die volgens sommige bronnen 8 tot 10 jaar duurt) reist hij naar Jeruzalem om zijn kroon symbolisch neer te leggen op de Olijfberg, waarmee de weg wordt vrijgemaakt voor de uiteindelijke komst van de Antichrist.

Over de Engelachtige Paus

Waar de Grote Monarch de wereldlijke en militaire orde herstelt, is de Engelachtige Paus verantwoordelijk voor de radicale zuivering en het spirituele herstel van de Katholieke Kerk. Volgens de door Culleton verzamelde middeleeuwse profetieën (zoals die van Sint-Malachias en de Monnik van Padua), zijn de specifieke details over deze figuur als volgt:

Categorie	Details volgens Rev. R. Gerald Culleton	Toelichting & Context
Stamboom & Afkomst	• Geen adellijke of klerikale elite-afkomst • Vaak beschreven als een eenvoudige man van lage komaf, een kluizenaar of een monnik. • Sommige profetieën (o.a. de Monnik van Padua) noemen hem "Gregorius XVII".	Hij stamt niet af van machtige kerkelijke dynastieën. Zijn verkiezing is een pure daad van goddelijke voorzienigheid, bedoeld om het klerikalisme en de spirituele corruptie te doorbreken.
Herkomst & Verschijning	• Hij wordt gekozen buiten het reguliere conclaaf om (omdat Rome en het Vaticaan in chaos verkeren). • Hij wordt dikwijls geassocieerd met een herkomst uit Zuid-Europa (met name Italië of Frankrijk). • Hij verschijnt nadat de zittende paus in ballingschap is gestorven en de Kerk schijnbaar herderloos is.	Voordat hij stevig op de Heilige Stoel zit, is er sprake van hevige oorlogen en conflicten waarbij de pauselijke troon wankelt. Hij wordt door engelen of een directe goddelijke ingeving aangewezen, gesteund door de Grote Monarch.
Persoonlijke Kenmerken	• Gekenmerkt door extreme armoede, diepe nederigheid en ascetische heiligheid. • Hij bezit de gave van profetie, mirakelen en diepe mystieke wijsheid. • Hij is onwankelbaar in het geloof, streng tegenover misstanden, maar vol vaderlijke barmhartigheid.	Hij belichaamt de absolute tegenpool van wereldse pracht en praal. Zijn kracht is niet politiek, maar puur spiritueel en bovennatuurlijk.
Daden tijdens zijn Heerschappij	• Kerkelijke zuivering: Hij ontdoet de Kerk van alle materiële rijkdom, hervormt de clerus en herstelt de pure apostolische Traditie. • Wereldwijde evangelisatie: Hij predikt het Evangelie persoonlijk of via nieuwe heilige orden in elk land op aarde. • Unificatie: Door zijn onvermoeibare ijver wordt de Griekse (Oosters-Orthodoxe) Kerk definitief herenigd met de Katholieke Kerk. • Samenwerking: Hij regeert in perfecte harmonie met de Grote Monarch om de Pax Christiana te handhaven.	Onder zijn pontificaat bloeit het geloof wereldwijd op tot een ongekend niveau. Hij regeert tot aan de drempel van de opkomst van de Antichrist, waarna de geschiedenis zich naar de definitieve eindfase begeeft.

De tijdsduur, het moment van verschijnen en hun opvolging:

Vraagstuk	De Grote Monarch	De Engelachtige Paus
Wanneer verschijnen ze?	• Tijdens het vierde (en laatste) jaar van een grote wereldoorlog. • Onmiddellijk na een periode van extreme chaos, de opkomst van het socialisme en de vervolging van priesters.	• Kort na de Grote Monarch, wanneer Rome in puin ligt en de zittende paus in ballingschap is gestorven. • Hij wordt buiten het reguliere conclaaf om op miraculeuze wijze aangewezen.
Hoelang zullen ze heersen?	• Zijn actieve militaire en politieke consolidering duurt tot zijn 40e levensjaar. • Zijn daadwerkelijke vredesregering over de wereld duurt ongeveer 8 tot 10 jaar (sommige profetieën spreken over zijn totale bewind tot aan zijn dood, variërend tussen de 17 en 25 jaar).	• Zijn pontificaat is relatief kort maar buitengewoon krachtig, vaak geschat op ongeveer 5 tot 10 jaar. • Beide regeerperiodes eindigen definitief vóórdat de Antichrist opstaat.
Zijn er nog opvolgers na hen?	Ja. Na zijn dood of het neerleggen van zijn kroon in Jeruzalem, valt zijn wereldrijk uiteen in vier (of tien) koninkrijken. De directe opvolgers zijn vaak zwakkere leiders die de weelde en vrede niet kunnen handhaven, waardoor de mensheid weer in zonde vervalt.	Ja. Na de Engelachtige Paus volgen er volgens de compilaties nog enkele kortere, reguliere pontificaten (soms aangeduid als 2 tot 3 pausen). Deze opvolgers proberen de spirituele erfenis te bewaken, maar worden geconfronteerd met de hernieuwde lauwheid van de mensheid en de uiteindelijke geboorte/opkomst van de Antichrist.

Visioenen van de zalige Elisabeth Canori Mora

1 Over de twee pausen

Het visioen van de zalige Elisabeth Canori Mora (1774–1825), een Romeinse mystica en Trinitarische tertiaris die in 1994 door paus Johannes Paulus II zalig werd verklaard, over de twee pausen vormt een van de meest dramatische scenario's binnen de katholieke eschatologie.

Haar openbaringen beschrijven een diepe crisis in de Kerk en de uiteindelijke kastijding van de mensheid (die vaak in verband wordt gebracht met de Drie Dagen van Duisternis). Het visioen over de opeenvolging en het lot van de twee pausen laat zich in de volgende opeenvolgende punten uitleggen:

* De splitsing en de ware paus in ballingschap: Canori Mora zag dat de Kerk op het hoogtepunt van de crisis diep verdeeld zou raken en dat er sprake zou zijn van twee pausen. De ware paus wordt door de vijanden van de Kerk en door interne revolutie gedwongen om Rome te ontvluchten.

* De moord op de paus en de herderloze Kerk: Terwijl deze legitieme paus zich in ballingschap bevindt, wordt hij op gewelddadige wijze vermoord door de vijanden van God. Hierdoor blijft de Katholieke Kerk voor een periode schijnbaar volledig zonder hoofd en herder achter, overgeleverd aan de machten van de duisternis.

* De grote kastijding (De Drie Dagen van Duisternis): Onmiddellijk na de moord op de paus grijpt God bovennatuurlijk in om Zijn Kerk te wreken en te zuiveren. Er daalt een angstaanjagende duisternis over de aarde waarin de demonen worden losgelaten om de goddelozen te vernietigen. Slechts een kleine minderheid van trouwe katholieken overleeft deze wereldwijde zuivering.

* De bovennatuurlijke aanstelling van de nieuwe paus: Nadat de storm is gaan liggen, ziet zij hoe de hemel opengaat. De overgebleven gelovigen worden mystiek samengebracht. De apostel Sint-Peter (Petrus) daalt zelf neer uit de hemel en wijst op miraculeuze wijze de nieuwe paus aan.

* De identiteit van de nieuwe paus (Petrus de Romein): Deze tweede paus uit haar visioen is een man die geboren is nabij Rome. In de traditie wordt hij vaak geïdentificeerd met Petrus Romanus (Petrus de Romein), de figuur die in de Profetie der Pausen van Sint-Malachias wordt genoemd als de allerlaatste herder.

* De Grote Restauratie: Onder leiding van deze door Sint-Petrus gekozen paus begint de totale wederopbouw van de Kerk. Elisabeth beschrijft dat de religieuze orden in hun oude glorie worden hersteld, ketterijen verdwijnen en er een ongekende periode van wereldwijde vurigheid en vrede aanbreekt.

Haar visioen sluit hiermee naadloos aan op het bredere eindtijdscenario van Rev. R. Gerald Culleton, waarin de moord op de paus in ballingschap de katalysator is voor de grote zuivering, waarna de Engelachtige Paus de Kerk herstelt.

2 Over de apostel St Petrus

Het specifieke visioen over de apostel Sint-Petrus die een kruis over de aarde trekt, vond plaats op 29 juni 1820, de liturgische feestdag van de heiligen Petrus en Paulus. Dit visioen vormt een van de meest beeldende en hoopgevende momenten binnen haar voor de rest zeer strenge kastijdingsprofetieën.

Het verloop en de betekenis van dit visioen laten zich in opeenvolgende punten uitleggen:

* De neerdaling van Sint-Petrus: Elisabeth ziet in een mystieke extase de hemel opengaan. De apostel Petrus daalt neer naar de aarde, gekleed in majesteitelijke pauselijke gewaden en omringd door een ontzagwekkende legioenen van engelen.

* Het trekken van het kosmische Kruis: In plaats van een zwaard te gebruiken, hanteert Sint-Petrus zijn pausstaf (kruisstaf). Hiermee trekt hij een gigantisch, lichtgevend kruis over het hele oppervlak van de aarde. Dit kruis deelt de wereld symbolisch op in vier grote kwadranten.

* Scheiding van goeden en slechten: De actie van het trekken van het kruis fungeert als een onmiddellijke grensrechter. Aan de ene kant worden de trouwe christenen die standvastig zijn gebleven in het geloof gescheiden van de dwalenden, de goddelozen en de vervolgers van de Kerk.

* De vier beschermende Levensbomen: In elk van de vier kwadranten die door het kruis zijn ontstaan, laat Sint-Petrus vervolgens een prachtige, weelderige boom opschieten. Deze bomen groeien direct in de vorm van een kruis en stralen een bovennatuurlijk, intens licht uit.

* Toevluchtsoord voor e kleine Rest: Terwijl de grote kastijding (de demonische duisternis) losbarst over de rest van de wereld om de goddelozen te straffen, vluchten alle goede leken, trouwe priesters en religieuzen naar deze vier bomen. Onder de takken van deze 'Kruisbomen' vinden zij een bovennatuurlijke bescherming en blijven zij volledig ongedeerd tijdens de destructie.

* Het begin van de Restauratie: Zodra de zuivering voorbij is en de rust terugkeert, verlaat het "kleine kuddeke" de beschutting van de bomen. Zij worden door de engelen voor Sint-Petrus geleid, die vervolgens uit hun midden de nieuwe, legitieme paus (de Engelachtige Paus) aanwijst om de Kerk in haar oorspronkelijke, apostolische glorie te herstellen.

Dit specifieke visioen onderstreept dat in de traditionele katholieke eschatologie de straf nooit louter destructief is. Het trekken van het kruis door Sint-Petrus laat zien dat God te midden van de universele chaos een duidelijke, fysieke en spirituele grens trekt om Zijn trouwe volk te verzegelen en te beschermen.

Over de interne crisis in de Kerk

De zalige Elisabeth Canori Mora schreef in haar omvangrijke dagboeken (die bewaard worden in Rome) uiterst scherpe en verontrustende waarschuwingen over de interne crisis in de Kerk. Haar visioenen over de vijanden binnen de Kerk zelf vormen het theologische fundament voor haar latere profetieën over de grote kastijding.

Haar belangrijkste openbaringen over dit onderwerp laten zich in de volgende punten uitleggen:

* De ergste vervolgors zitten binnenin: In een van haar bekendste visioenen openbaarde Jezus aan haar dat de zwaarste aanvallen op het geloof niet van buitenaf zouden komen (zoals van seculiere overheden of openlijke atheïsten), maar van binnenuit. Ze schreef letterlijk: "De ergste vijanden en vervolgers van de Gekruisigde Jezus zijn te vinden binnen de Kerk zelf".

* Verraad door de clerus (Priesters en Prelaten): Elisabeth kreeg visioenen waarin zij zag hoe priesters, bisschoppen en religieuzen de leer van Christus vervormden of verraadden. Ze zag hen symbolisch de altaren omverwerpen en de sacramenten profaneren met een lakse, wereldse houding. Dit interne verraad en de morele corruptie onder de herders noemde zij de diepste wonde in het Hart van Jezus.

* "wolven in schaapskleren": Zij beschreef de interne vijanden als misleiders die zich vroom voordeden, maar ondertussen de gelovigen van de ware Traditie wegzaaiden. Deze geestelijken pasten zich aan aan de seculiere tijdgeest, waardoor de grens tussen de heilige Kerk en de goddeloze wereld vervaagde.

* Oorzaak van Gods toorn: Volgens haar geschriften is het niet de boosheid van de wereld, maar juist dit interne verval en de ontrouw van de clerus die de goddelijke gerechtigheid dwingen om in te grijpen. De kastijding (waaronder de Drie Dagen van Duisternis) is in haar theologie primair bedoeld om de Kerk te zuiveren van deze interne "vrijbuiters" en valse herders.

* Misleiding van het "Volk van God": Ze zag dat de interne vijanden erin zouden slagen een groot deel van de gewone gelovigen mee te sleuren in hun dwalingen. Dit zou leiden tot de "algemene afval van het geloof", waarbij het voor trouwe katholieken zal lijken alsof de ware Kerk bijna volledig onzichtbaar is geworden of is verdwenen.

Haar visioenen schetsen dus een gitzwart beeld van een Kerk die van binnenuit wordt uitgehold door haar eigen dienaren, wat uiteindelijk de radicale, bovennatuurlijke zuivering door Sint-Petrus en de engelen noodzakelijk maakt om de Kerk weer in haar oorspronkelijke zuiverheid te herstellen.

Over de wrede beproeving die onze Heer over Zijn Kerk zou zenden.

Op hetzelfde moment werd de hemel bedekt met donkere wolken, en er werd zo'n hevige wind losgelaten dat zowel mensen als dieren door angst werden vervuld. In deze afschuwelijke chaos verslonden de mensen elkaar, en de duivels zelf mengden zich in het bloedbad om het aantal slachtoffers te vergroten. Maar wat het meest opmerkelijk was, was dat ze hun moorddadige woede alleen op de goddelozen konden botvieren. De goeden, die beschut stonden onder de vier mysterieuze bomen, waren veilig en stonden onder de bescherming van de heilige apostelen, de heiligen Petrus en Paulus. Toen de goddelijke gerechtigheid was gestild door de uitstorting van zoveel bloed en de vernietiging van de goddelozen, verdwenen de wolken die de hemel verduisterden en kondigde een zachte straal licht aan de aarde de verzoening van God met de mensen aan. De apostel Paulus verscheen vol macht en kracht.

Hij greep de duivels, boeide hen en leidde hen naar de voeten van de vorst der apostelen. Petrus had de soevereine macht om hen te oordelen. Hij veroordeelde hen tot de afgrond, en het vonnis werd onmiddellijk voltrokken. Om deze glorieuze overwinning te vieren, vermengden de engelen zich met de gelovigen die tijdens het proces standvastig waren gebleven, en leidden hen naar de voeten van Petrus, die hun eerbied en dankbetuigingen in ontvangst nam, zittend op een majestueuze troon. Hijzelf koos de nieuwe paus die voorbestemd was om de Kerk te reorganiseren. De religieuze orden werden hersteld. De gelovigen werden vervuld met nieuwe vurigheid. De Kerk herwon haar oorspronkelijke schoonheid en de soevereine paus werd in elk land ter wereld erkend als een plaatsvervanger van Jezus Christus.

De uitleg van de vier bomen als Pausen

In de theologische en eschatologische analyse van het visioen van de zalige Elisabeth Canori Mora (het visioen van 29 juni 1820) kan de hypothese dat de vier bomen van bescherming symbool staan voor vier specifieke pausen een fascinerende parallel zijn met andere katholieke profetieën.

Hoewel Elisabeths eigen dagboeken de bomen primair spiritueel en geografisch beschrijven (als de universele bescherming van het Kruis over de vier windstreken), sluit de gedachte dat dit vier pausen zijn theologisch en profetisch aan bij de eindtijdstructuur.

Als we de "vier bomen" interpreteren als vier cruciale pausen die de Kerk door de crisis loodsen en beschermen, ontstaat er een theologische lijn die de eindtijdgeschiedenis draagt:

1. Eerste Boom: De Paus van de Grote Afval (Het fundament)

* Profetische rol: Dit is de paus die regeert tijdens de piek van de interne crisis en de "wolven in schaapskleren". Hij probeert de Traditie te bewaren terwijl de Kerk om hem heen van binnenuit wordt uitgehold.

* Zijn betekenis als boom: Hij vormt de diepe wortels. Hij is de paus die de trouwe gelovigen spiritueel voorbereidt op de naderende storm, ook al lijkt zijn eigen pontificaat uiterlijk te bezwijken onder de moderniseringen en de rebellie van de clerus.

2. Tweede Boom: De Paus in Ballingschap (Het Offer)

* Profetische rol: Deze boom weerspiegelt de legitieme paus uit Elisabeths visioen die uit Rome moet vluchten vanwege revolutie en de invasie van de vijanden van God. Hij wordt uiteindelijk in ballingschap vermoord.

* Zijn betekenis als boom: Hij is de boom die "omgehakt" wordt. Zijn gewelddadige dood is het breekpunt in de geschiedenis: het is het offer dat de toorn van God en de daaropvolgende kosmische zuivering (de Drie Dagen van Duisternis) activeert. Onder zijn spirituele nalatenschap zoekt het lijdende overblijfsel troost.

3. Derde Boom: De Engelachtige Paus / Petrus de Romein (De Restauratie)

* Profetische rol: Dit is de paus die door Sint-Petrus zelf miraculeus wordt aangewezen nadat de storm is gaan liggen. Hij herstelt de Kerk, ontdoet haar van materiële pracht en regeert samen met de Grote Monarch in een tijdperk van wereldwijde vrede en bekering.

* Zijn betekenis als boom: Dit is de boom in volle, magnifieke bloei. Hij biedt tastbare, fysieke en spirituele beschutting aan de overlevenden. Onder zijn bladerdak bloeit de pure, apostolische Traditie weer op en worden de afgescheiden kerken herenigd.

4. Vierde Boom: De Paus van de Confrontatie (De Wacht bij de Eindtijd)

* Profetische rol: In de chronologie volgt na de dood van de Grote Monarch en de Engelachtige Paus een periode waarin de mensheid weer lauw wordt, wat de weg vrijmaakt voor de daadwerkelijke komst van de Antichrist. De vierde paus is de herder die de Kerk regeert op de drempel van de ultieme eindfase.

* Zijn betekenis als boom: Deze boom is de onwankelbare vesting tegen de Antichrist. Hij biedt de finale bescherming aan de gelovigen wanneer de ultieme christenvervolging losbarst. Hij houdt stand tot aan de fysieke Wederkomst van Christus en het Laatste Oordeel.

De parallel met de 'Profetie van de Pausen'

Deze interpretatie van vier opeenvolgende, beslissende pausen tijdens de eindtijdcrisis vertoont een opvallende gelijkenis met het absolute slotstuk van de bekende Profetie van Sint-Malachias. Die profetie eindigt eveneens met een zeer compacte opeenvolging van de laatste pausen vlak voor het einde van de materiële geschiedenis, culminerend in Petrus Romanus die de schapen moet weiden te midden van de uiterste vervolging.

Het idee van de vier bomen als vier pausen versterkt de traditionele gedachte dat God Zijn Kerk in tijden van totale verduistering niet aan haar lot overlaat, maar haar stapsgewijs beschermt via specifieke, door de hemel gezonden herders.

5/9 De Heilige Stoel legitimeert panentheïsme: een ketterij tegen de Schepper - The Remnant Newspaper - Met dank aan Martine

Door Gaetano Masciullo

Een nieuw Vaticaans document prijst het panentheïsme, een ketterij die het essentiële onderscheid tussen Schepper en schepping vervaagt. Deze ogenschijnlijk subtiele theologische verschuiving tast in feite de fundamenten van de schepping, de erfzonde, de verlossing en de noodzaak van Christus' kruis aan.

Panentheïsme: Wanneer God en de schepping niet langer van elkaar te onderscheiden zijn.

Op 21 augustus publiceerde de Internationale Theologische Commissie een document getiteld "Zorg dragen voor ons gemeenschappelijke huis: een verantwoordelijke en broederlijke reactie op de Drie-eenheid".

Dit document schetst de context waarin theologische teksten, althans in de afgelopen maanden, zijn geproduceerd. Daarin worden echter talrijke uiterst problematische aspecten belicht. Het meest problematische aspect is ongetwijfeld de ruimte voor acceptatie van pantheïsme in zijn afgezwakte variant, namelijk panentheïsme.

Wat is het verschil tussen panentheisme en pantheisme

Het belangrijkste verschil tussen pantheïsme en panentheïsme zit in de verhouding tussen God (of het goddelijke) en het universum. Waar het pantheïsme stelt dat God en de kosmos exact hetzelfde zijn, stelt het panentheïsme dat de kosmos deel uitmaakt van God, maar dat God ook nog groter is dan de kosmos.

Hieronder vindt u de directe verschillen in tabelvorm:

Kenmerk	Pantheïsme (Alles is God)	Panentheïsme (Alles is in God)
Kerndefinitie	De natuur/het universum en God zijn identiek aan elkaar. Er is geen God buiten de materiële wereld.	Het universum zit ingebed in het goddelijke. God omvat de kosmos, maar overstijgt deze ook.
Griekse etymologie	Pan (alles) + theos (god).	Pan (alles) + en (in) + theos (god).
Transcendentie (bovennatuurlijkheid)	Geen. God is puur immanent (volledig aanwezig ín de materiële werkelijkheid).	Wel. God is zowel immanent (aanwezig in de wereld) als transcendent (stijgt boven de wereld uit).
Formule	God = Universum	Het universum is een deelverzameling van God.
Persoonlijkheid van God	God is een onpersoonlijke kracht, de natuurwetten of de kosmische orde zelf.	God kan zowel een onpersoonlijke kracht als een bewuste, dynamische realiteit zijn.
Verandering	Als het universum verandert, verandert God (omdat ze hetzelfde zijn).	Het universum verandert, maar een deel van God blijft onveranderlijk en eeuwig buiten de tijd.
Bekende denkers	Baruch Spinoza, Giordano Bruno.	Karl Krause (bedacht de term), Alfred North Whitehead (Procesfilosofie).

Het einddoel is alles in God op te nemen? Wat is dan het verschil?

Het concept dat het einddoel van de schepping is om "alles in God op te nemen" raakt aan een van de diepste mysteries in de theologie en filosofie. Dit idee staat bekend als de apokatastasis of de uiteindelijke kosmo-theïstische verzoening (in de Bijbel verwoord als God die "alles in allen" zal zijn, 1 Korintiërs 15:28).

Het cruciale verschil zit in hoe die eenwording plaatsvindt. Het panentheïsme en de traditionele christelijke theologie (het theïsme) hebben hier een totaal verschillende visie op.

Hieronder wordt uitgelegd waarom dit als einddoel wordt gezien en wat het fundamentele verschil is:

Waarom is dit het einddoel?

Zowel in de mystiek, het panentheïsme als het christendom is de aanname dat alles wat bestaat, uit God is voortgekomen (de Alpha). Omdat God de bron is van alle leven, liefde en zijnde, streeft de hele schepping er inherent naar om terug te keren naar die bron (de Omega). De materiële wereld met al haar lijden, afscheiding en fragmentatie wordt gezien als een tijdelijke toestand. Het einddoel is het opheffen van die afscheiding, zodat er volmaakte harmonie en eenheid ontstaat.

Het grote verschil: Hoe word je opgenomen in God?

Het verschil tussen het panentheïsme en het klassieke katholieke/christelijke geloof (theïsme) bij deze eindtijd-eenwording is radicaal:

1. In het Panentheïsme: Oplossen van de grens (Fusie)

In het pure panentheïsme is de eenwording vaak een kwestie van substantie en essentie.

* concept: Het universum keert terug in God zoals een druppel water terugvalt in de oceaan.

* resultaat: De individuele identiteit van de mens en de schepping lost uiteindelijk op. Alles wordt substantieel één met God. De schepping was immers altijd al een 'deel' van Gods wezen, en aan het einde wordt die cirkel gewoon gesloten.

* gevaar volgens het katholicisme: Dit neigt naar het opheffen van de vrije wil en de eigenheid van de mens. Als alles God is of wordt, verdwijnt het concept van een persoonlijke relatie.

2. In het Katholieke Geloof: Communie in Liefde (Relatie)

De Katholieke Kerk gelooft ook dat het einddoel is dat God "alles in allen" is, maar zij noemt dit vergoddelijking (theosis) of de Gemeenschap van de Heiligen, niet te verwarren met panentheïsme.

* concept: Als God alles in zich opneemt, gebeurt dat niet door de schepping op te slokken of te vernietigen, maar door haar te vervullen met Zijn goddelijke genade en liefde.

* resultaat: De mens behoudt zijn volledige individuele identiteit en vrije wil. Je wordt geen God in substantie, maar je deelt in Gods leven.

* analogie: Het is te vergelijken met een ijzeren staaf die in het vuur wordt gelegd. De staaf wordt gloeiend heet, straalt licht en warmte uit, en neemt alle eigenschappen van het vuur aan. Toch blijft het ijzer ijzer, en het vuur blijft vuur. Ze versmelten niet tot één nieuwe substantie, maar zijn perfect verenigd in een liefdesrelatie.

Samengevat

Het verschil is het verschil tussen absorptie en communie:

Bij het panentheïsme is het einddoel dat de schepping weer volledig opgaat in de goddelijke substantie waar het uit voortkwam (identiteitsverlies).

Bij het katholieke geloof is het einddoel dat de mens en de kosmos door God worden getransformeerd om in perfecte, eeuwige liefde met Hem verbonden te zijn, waarbij de unieke identiteit van de mens als schepsel juist tot haar volmaakte bloei komt.

Het concept van vergoddelijking

Het concept van vergoddelijking (in het Grieks theosis genoemd, en in de Latijnse traditie divinisatie of deïficatie) is de absolute kern van de klassieke christelijke verlossingsleer. Het is de basis van de theologie van de vroege Kerk en is zelfs opgenomen in de officiële Katechismus van de Katholieke Kerk (paragraaf 460).

Wanneer de Bijbel en de Kerkvaders spreken over "vergoddelijking", bedoelen zij niet dat de mens biologisch of substantieel verandert in de Schepper zelf (zoals in het pantheïsme). Zij bedoelen dat de mens door de goddelijke genade zo intens met God verenigd wordt, dat hij deelgenoot wordt van de goddelijke natuur en de eigenschappen van God (zoals onsterfelijkheid en volmaakte liefde) weerspiegelt.

De Bijbelse fundamenten en de concrete uitwerking door de Kerkvaders laten zich als volgt in punten uitleggen:

1. De Bijbelse Fundamenten

Hoewel het Griekse woord theosis niet letterlijk in de grondtekst staat, is de betekenis ervan door het hele Nieuwe Testament verweven:

* Deelgenoten van de Goddelijke Natuur (2 Petrus 1:4): Dit is de belangrijkste ankertekst. Petrus schrijft dat God ons beloften heeft gegeven, zodat wij "deelgenoten zouden worden van de goddelijke natuur en zouden ontkomen aan het bederf dat door de begeerte in de wereld heerst."

* Kinderen van God (1 Johannes 3:2): Johannes schrijft over de transformatie die gelovigen zullen ondergaan: "Nu al zijn wij kinderen van God. Wat we zullen zijn is nog niet geopenbaard, maar we weten dat we aan Hem gelijk zullen zijn wanneer Hij verschijnt."

* De analogie van de adoptie (Galaten 4:4-7): Paulus legt uit dat Jezus de Zoon van God is door natuur, maar dat wij door de Heilige Geest worden aangenomen als zonen en dochters van God door adoptie. Wij worden mede-erfgenamen van Christus en delen in Zijn glorie.

2. De formule van de Kerkvaders: De Ruil

De Kerkvaders vingen de kern van de Incarnatie (de menswording van Jezus) altijd samen in een beroemd geworden theologische 'ruilformule'.

* St Irenaeus van Lyon (ca. 130–202): Hij was een van de eersten die dit kernachtig formuleerde: "De Zoon van God is door Zijn grenzeloze liefde geworden wat wij zijn, opdat Hij ons zou kunnen maken tot wat Hij Zelf is."

* St Athanasius van Alexandrië (ca. 296–373): In zijn beroemde werk Over de Incarnatie schreef hij de ultieme samenvatting van de theosis: "De Zoon van God werd mens, opdat wij God zouden kunnen worden."

3. Hoe werkt Theosis concreet volgens de Kerkvaders?

Om te voorkomen dat dit idee als godslasterlijk of arrogant werd gezien, maakten de Kerkvaders een scherp theologisch onderscheid in hoe deze eenheid vormkrijgt:

Genade versus Natuur: God is God door Zijn eigen natuur en essentie. De mens wordt goddelijk gemaakt door genade en participatie. De grens tussen Schepper en schepsel vervaagt nooit ontologisch: de mens blijft een mens, maar wordt volledig 'doordrenkt' met God.

* De analogie van het vuur: De Kerkvaders (en latere mystici) gebruikten steevast het beeld van een ijzeren staaf in het vuur. Wanneer het ijzer in het vuur ligt, neemt het de eigenschappen van het vuur aan: het gloeit, straalt licht uit en geeft warmte. Het ijzer wordt vuur in zijn werking, maar het blijft in zijn essentie nog altijd ijzer. Zo is ook de vergoddelijkte mens in de glorie van God.

* Rol van de Sacramenten: Theosis is geen abstracte filosofie, maar een geleidelijk proces dat begint in dit leven via de sacramenten binnen de Kerk (vooral het Doopsel en de Eucharistie). Door het ontvangen van het Lichaam van Christus in de Communie, wordt de gelovige mystiek getransformeerd om steeds meer op Christus te lijken.

* De Drie Stappen van de Spirituele Weg: De Kerkvaders (met name de Cappadocische Vaders en later Maximus de Belijder) verdeelden de weg naar de theosis in drie fasen:

Katharsis (Zuivering): Het bestrijden van de passies en zonden via ascese en berouw.

Theoria (Verlichting): Het aanschouwen van God in gebed en het begrijpen van Zijn wil.

Theosis (Vereniging): De uiteindelijke staat waarin de ziel en het lichaam volledig delen in de goddelijke liefde en onsterfelijkheid.

Samenvatting

Voor de Bijbel en de vroege Kerkvaders is verlossing dus veel meer dan alleen het "vergeven van zonden" of een juridische vrijspraak voor de hemelpoort. Het einddoel van de mens is een radicale, liefdevolle transformatie waarin de menselijke natuur wordt verheven om te delen in het eeuwige, ongeschapen leven van de Heilige Drie-eenheid.

Wat is het gevaar voor het Katholieke geloof?

Wanneer we de door u genoemde elementen — de theologische discussies rond Gaudium et spes, de kritieken van traditionele bisschoppen zoals Schneider en Gherardini, en de herleving van het heidendom (paganisme) — samenbrengen, ontstaat er een duidelijk beeld van wat critici en theologen zien als de fundamentele gevaren voor het Katholieke geloof.

Vanuit een strikt dogmatisch en traditioneel-katholiek perspectief worden de grootste spirituele en institutionele bedreigingen als volgt in punten samengevat:

De ketterij van het Modernisme (Secularisatie van binnenuit): Dit wordt door traditionele pausen (zoals Pius X) gezien als het gevaarlijkste gif. Het risico is dat de Kerk, in haar drang om met de moderne wereld te dialogeren (Gaudium et spes), haar dogma's aanpast aan de heersende tijdgeest. Het geloof verwatert dan tot een louter menselijk humanisme, waarbij bovennatuurlijke concepten zoals de zonde, de hel en de noodzaak van Jezus Christus voor redding worden doodgezwegen.

Het verlies van het transcendente (Naturalisme en Immanentisme): Als God en de sacramenten puur symbolisch worden, of als de focus verschuift naar aardse doelen (zoals klimaatverandering, sociale rechtvaardigheid en politiek activisme), transformeert de Kerk in de praktijk in een soort seculiere NGO of welzijnsorganisatie. Het gevaar is dat het verticale geloof (de relatie tussen de ziel en God) volledig wordt opgeslokt door het horizontale (de relatie tussen mensen onderling).

De opkomst van Pantheïstische en "New Age" dwalingen: De vervaging tussen het natuurlijke en bovennatuurlijke opent de deur voor New Age-achtige ideeën. In plaats van het klassieke theïsme (God als de soevereine Schepper die losstaat van Zijn schepping) sluipt er een vorm van pantheïsme of panentheïsme binnen: het idee dat de natuur zelf goddelijk is. Dit leidt direct tot een herleving van natuuraanbidding en het neopaganisme, omdat de grens tussen de Schepper en het geschapene verdwijnt.

Klerikalisme versus het gevaar van overmatige Synodaliteit: Aan de ene kant waarschuwen critici voor misbruik van kerkelijke macht (klerikalisme). Aan de andere kant zien conservatieven in het huidige synodale proces het gevaar van democratisering van de waarheid. Als morele en dogmatische wetten (zoals het huwelijk of de priesterwijding) afhankelijk worden van de consensus van de gelovigen, verliest de Kerk haar goddelijke autoriteit en versplintert ze in moreel relativisme.

Spirituele blindheid en het vacuüm van de ziel: Wanneer de Kerk stopt met haar primaire missie — de verkondiging van het Evangelie en het redden van zielen uit de duisternis — ontstaat er een enorm spiritueel vacuüm. De mens is van nature een religieus wezen. Als het katholicisme een lauw, maatschappelijk verhaal wordt, zullen mensen hun dorst naar het mystieke en het bovennatuurlijke elders lessen: in het occultisme, de heidense goden, of destructieve esoterische stromingen.

Samenvatting

Het ultieme gevaar voor het Katholieke geloof is volgens deze theologische analyse zelf-opheffing. Het gevaar komt niet primair van buitenaf (vervolging), maar van binnenuit: een Kerk die haar unieke, heilige en bovennatuurlijke identiteit inruilt om geaccepteerd te worden door een geseculariseerde wereld.

** Voordat we dieper ingaan op dit specifieke probleem, laten we eerst kort de andere problematische punten van het document opnoemen.

Een zeer gevaarlijk document

Allereerst stelt het document een theologische structurering voor van de categorie 'zonde tegen de schepping en tegen de Schepper', en definieert deze als ongehoorzaamheid aan het goddelijke gebod om voor de aarde te zorgen.

In werkelijkheid beschouwt de klassieke katholieke moraal zinloze wreedheid jegens de niet-menselijke wereld (planten, dieren) al als een zware zonde die verschillende vormen kan aannemen en verschillende soorten zonden kan omvatten: als een brandstichter bijvoorbeeld een bos in brand steekt, begaat hij een reeks doodzonden tegen de matigheid en tegen de rechtvaardigheid: godslastering jegens God de Schepper (vgl. S.Th. II-II, q. 64-66), beschadiging van andermans privébezit, schande door minachting voor de wet. En wellicht nog meer.

Het voorstel voor een nieuwe zonde moet daarom anders worden begrepen, binnen dat grote project dat Bergoglio is begonnen om de katholieke moraal te politiseren en te seculariseren, waarbij het zwaartepunt verschuift van persoonlijke zonde en eeuwige zaligheid naar steeds meer sociaal-politieke kwesties.

De bespreking van deze "nieuwe" zonde door de Commissie gaat dan ook gepaard met voortdurende verwijzingen naar wetenschappelijke gegevens over het klimaat, vervuiling door microplastics en – bovenal – de ecologische doelstellingen van de VN.

Ten tweede lezen we in paragraaf 107: “De mens biedt de schepping aan God in Christus en smeekt in ruil daarvoor Gods zegen in Christus af voor alle dingen. Christus is dus de as van de rijping van de wereld.” In noot 184 aan het einde van deze tekst onthult het document de sleutel waarmee deze woorden moeten worden geïnterpreteerd. Daar staat: “In dit perspectief is de bijdrage van P. Teilhard de Chardin te verwelkomen.”

Het gaat hier met name om de bijdrage van een van de meest consequente neomodernistische ketters van de vorige eeuw. Teilhards idee van de rijping en recapitulatie van de wereld in Christus is juist een van de meest ketterse stellingen van deze jezuïtische theoloog.

Teilhard de Chardin (1881-1955) probeerde de katholieke leer te verzoenen met de moderne wetenschap, in de overtuiging dat de kloof tussen beide inmiddels onoverbrugbaar was geworden. De auteurs van de Commissie delen deze mening: "Deze ontdekkingen hebben de begrippen materie, energie, deeltjes en antimaterie radicaal hergedefinieerd. Ze trekken veel van de aannames in twijfel waarop zowel het religieuze als het materialistische begrip van het universum was gebaseerd" (p. 46).

Als de kosmos als intrinsiek goddelijk wordt beschouwd en de mensheid zichzelf verlost door het "worden van collectieve evolutie", verliest het kruis zijn tragische noodzaak.

Teilhard de Chardin herformuleerde (en verwierp) fundamentele dogma's zoals schepping uit het niets , monogenisme, de oorspronkelijke volmaaktheid van de voorouders en de historiciteit van de erfzonde. In plaats daarvan stelde hij een immanentistische en pantheïstische kosmologie voor waarin God hetzelfde universum is in evolutie , gericht op een totale, collectieve en zelfbewuste eenheid van alles wat bestaat. Deze eenheid wordt door de jezuïet het 'Omega-punt' genoemd.

De wederkomst van Christus wordt door Teilhard de Chardin dan ook geïnterpreteerd als het bereiken van dit hoogste collectieve zelfbewustzijn dat de mens zal transformeren tot een 'ultramenselijk' wezen.

Door deze directe verwijzing naar de neomodernistische jezuïet wilden de auteurs van de Internationale Theologische Commissie duidelijk twee specifieke concepten legitimeren. 

Ten eerste , het idee ondersteunen dat de mens, door middel van arbeid en technologie in te werken op de materiële wereld, deze transformeert tot "iets dat meer is dan zijn natuurlijke staat, en haar vervolmaakt door Gods scheppingswerk voort te zetten". Menselijke arbeid wordt aldus verheven tot een immanente voortzetting van de kosmische evolutie.

Ten tweede beschrijft het document, door Teilhard aan te halen, de schepping als een evolutionair proces dat openstaat voor de toekomst. Dit dient ter rechtvaardiging van een 'relationele ontologie' waarin 'alles met elkaar verbonden is' en waarin het universum wordt opgevat als een immanente 'verweving van relaties' en als een 'Eucharistie', dat wil zeggen een grote daad van dankbaarheid. Deze normalisering van Teilhards theologie is duidelijk functioneel om een ​​'ecologische bekering' van de gehele Kerk te ondersteunen die volledig horizontaal en gepolitiseerd is.

Deze concepten

De concepten die u beschrijft, zijn sterk beïnvloed door de theologie van de jeziëti-filosoof en paleontoloog Pierre Teilhard de Chardin (1881–1955). Hoewel zijn ideeën vandaag de dag door progressieve theologen en documenten (zoals de encycliek Laudato si') positief worden aangehaald om een 'ecologische bekering' te stimuleren, botsen ze op fundamentele punten met het klassieke, dogmatische Katholieke geloof.

Vanuit traditionalistisch en dogmatisch-katholiek oogpunt gaan deze twee stellingen op de volgende manieren lijnrecht in tegen de geopenbaarde geloofsleer:

1. Het probleem met de "vervolmaking" van de schepping door menselijke arbeid

De eerste stelling beweert dat de mens door arbeid en technologie de materiële wereld "vervolmaakt" en Gods scheppingswerk voortzet als een "immanente voortzetting van de kosmische evolutie". Dit botst met het katholieke geloof op drie punten:

* Ontkenning van de volmaaktheid van de oorspronkelijke schepping: Volgens de katholieke doctrine schiep God de wereld "goed" en in een staat van relatieve volmaaktheid die paste bij Zijn plan. God heeft de schepping niet 'onaf' achtergelaten zodat de menselijke technologie haar moet voltooien.

* Verkeerd begrip van de Zondeval: De materiële wereld is momenteel niet onvolmaakt omdat de evolutie nog niet klaar is, maar omdat de schepping zucht onder de gevolgen van de erfzonde (de breuk tussen mens en God). De schepping kan niet door menselijke technologie of arbeid worden verlost of vervolmaakt, maar uitsluitend door de bovennatuurlijke genade en verlossing van Jezus Christus.

* Pelagianisme (Ketterij van eigenredzaamheid): Door te stellen dat menselijke arbeid de kosmos naar een hoger spiritueel niveau tilt, vervalt men in een vorm van sociaal-economisch Pelagianisme. Het wekt de illusie dat de mens door eigen kracht, cultuur en techniek het Rijk Gods op aarde kan realiseren, in plaats van te vertrouwen op Gods transcendente ingrijpen.

2. Het probleem met Teilhards evolutiebiologie, relationele ontologie en de 'kosmische Eucharistie'

De tweede stelling introduceert een 'relationele ontologie' waarin alles met elkaar verbonden is, de schepping een immanent evolutieproces is en het universum zélf wordt gezien als een 'Eucharistie'. Dit is theologisch gezien nog problematischer voor de katholieke orthodoxie:

* Gevaar voor Pantheïsme en Panentheïsme: Het idee dat de schepping een immanent evolutionair proces is dat naar een spiritueel hoogtepunt groeit (Teilhards Omegapunt), doet de grens tussen de Schepper en het geschapene vervagen. Als het universum wordt gezien als een "verweving van relaties" die inherent goddelijk is, nadert men het pantheïsme (alles is God) of het panentheïsme (alles is een substantieel deel van God). Het katholieke geloof handhaaft echter strikt dat God radicaal transcendent is en volledig losstaat van Zijn schepping.

* Profanering en uitholling van de Eucharistie: Het bestempelen van het universum of de natuur als een "grote Eucharistie" tast het centrale dogma van de Transsubstantiatie aan. De Eucharistie is in de katholieke leer niet louter "een grote daad van dankbaarheid" of een kosmische verbondenheid. Het is het werkelijke, substantiële Lichaam, Bloed, de Ziel en de Godheid van Jezus Christus, die uitsluitend door een gewijd priester op het altaar present wordt gesteld onder de gedaanten van brood en wijn. Het universum 'eucharistisch' noemen, reduceert dit allerheiligste sacrament tot een vage, poëtische natuurmystiek.

* Immanentisme en secularisatie (De 'horizontale' Kerk): Zoals de tekst zelf al opmerkt, is deze theologie functioneel voor een "volledig horizontale en gepolitiseerde ecologische bekering". Het verschuift de missie van de Kerk van het redden van zielen voor het eeuwige leven naar het beschermen van het aardse ecosysteem. Het geloof wordt hiermee geïmmanenteerd: het doel is niet langer de hemel, maar het behoud van de aarde.

Samenvatting van het conflict

Kort samengevat veranderen deze Teilhardiaanse concepten het katholicisme van een transcendente, bovennatuurlijke verlossingsreligie (waarin een soevereine God de zondaar redt door het Kruis van Christus) in een immanente, naturalistische evolutiefilosofie (waarin de mens en de natuur samen evolueren naar een kosmische eenheid). Voor critici binnen de Kerk is dit geen legitieme ontwikkeling, maar een radicale breuk met de apostolische Traditie.

** Pantheïsme of Pan(en)theïsme?

Het hoogtepunt van het document wordt echter bereikt op het punt waar het pantheïsme openlijk goedkeurt voor acceptatie in een specifieke variant die panentheïsme wordt genoemd .

Het verschil tussen de twee visies op God kan eenvoudig worden samengevat. Volgens het pantheïsme vallen God en het universum samen. Volgens het panentheïsme is het universum een ​​deel van God, maar God wordt niet volledig door het universum omvat. Bijgevolg stellen zowel pantheïsten als panentheïsten dat het universum een ​​goddelijke natuur bezit, of, zo men wil, dat God geen pure geest is – en dus ook geen pure daad, zoals de klassieke theologie beweert.

Volgens de auteurs van het document biedt het panentheïsme "een interpretatief kader om te begrijpen hoe God intiem aanwezig kan zijn in elk aspect van de werkelijkheid zonder deze op dwingende wijze te bepalen" (p. 52). Alsof dat nog niet genoeg is, erkent het document zelf expliciet dat deze benadering "in contrast staat met het klassieke theïsme, dat vaak de nadruk legt op het onderscheid tussen God en de schepping."

Een strategie om ketterij te normaliseren

Het Eerste Vaticaans Concilie veroordeelde onfeilbaar het pantheïsme en de daarvan afgeleide vormen. In de dogmatische Constitutie Dei Filius wordt geleerd dat God “eeuwig is… oneindig in intellect, wil en alle volmaaktheid… een absoluut eenvoudige en onveranderlijke geestelijke substantie… onderscheiden van de wereld… onuitsprekelijk verheven boven alle dingen die zijn en die buiten Hem kunnen worden bedacht… [H]et is door Zijn vrije wil, vanaf het begin der tijden, dat Hij uit het niets zowel de geestelijke als de lichamelijke schepselen, dat wil zeggen de engelachtige en de aardse, tegelijkertijd heeft voortgebracht.”

In de leerstellige canons die aan de bovengenoemde grondwet zijn verbonden, lezen we: "Wie beweert dat de substantie of essentie van God en van alle dingen één en dezelfde is, die zij vervloekt"; en verder: "Wie beweert dat... de goddelijke essentie door haar manifestatie en evolutie alle dingen wordt, die zij vervloekt"; en verder: "Wie beweert dat... God een universeel of onbepaald wezen is, dat door zichzelf te bepalen het universum der dingen vormt, die zij vervloekt."

De legitimering van het panentheïsme door de Heilige Stoel heeft tot doel de Verlossing te laten opgaan in het gnostische pantheïsme en de Genade in de pelagiaanse zelfgenoegzaamheid.

Bijgevolg worden zowel pantheïsme als varianten daarvan, zoals panentheïsme, veroordeeld als onjuiste denkbeelden. Voor de katholieke theologie is het klassieke theïsme het enige aanvaardbare theologische model. Het presenteren van panentheïsme in een positief licht als een geldig alternatief dat de beperkingen van het klassieke theïsme corrigeert of aanvult, is een regelrechte capitulatie van de leer.

Op dit punt is het echter nodig om na te denken over de strategie die de neomodernisten hebben gehanteerd. Het onderscheid tussen pantheïsme en panentheïsme is een kunstmatige constructie, op zichzelf logisch onjuist, bedacht om aanvaardbaar te maken wat de katholieke leer al heeft veroordeeld.

Men stelt dat pantheïsme God gelijkstelt aan de wereld, terwijl panentheïsme de wereld omvat zonder erdoor uitgeput te worden. Maar dit verschil is slechts terminologisch: op ontologisch niveau ontkennen beide visies Gods absolute transcendentie en lossen ze de schepping ex nihilo op in een immanent evolutionair proces. Panentheïsme corrigeert het pantheïsme in feite niet, maar verfijnt het juist.

Het behoudt zijn kern: het idee dat het universum een ​​goddelijke substantie bezit. De toevoeging van een formele "transcendentie" redt de doctrine niet, simpelweg omdat authentieke transcendentie niet verenigbaar is met substantiële immanentie.

De toegepaste strategie is dezelfde als die Bergoglio en zijn medewerkers gebruikten om het socialisme te normaliseren binnen de katholieke sociale leer na de veroordeling van de bevrijdingstheologie. In plaats van deze laatste openlijk te accepteren, kozen ze ervoor om de volkstheologie te omarmen, die variant van de bevrijdingstheologie die de ideologische wortels ervan behoudt, maar de extreme politieke consequenties ervan verwerpt.

Het panentheïsme behoudt dus de pantheïstische premisse – de goddelijkheid van de kosmos – en voegt daar een relationele taal aan toe die de illusie wekt dat het onderscheid tussen Schepper en schepsel behouden blijft. In beide gevallen wordt de fout niet gecorrigeerd: ze wordt geabsorbeerd en geherformuleerd om haar verenigbaar te maken met de hedendaagse gevoeligheden.

De samenhangende link tussen pantheïsme, socialisme en milieubeweging

Pantheïsme is de theologische premisse die het meest overeenkomt met het milieubewustzijn en het socialisme dat wordt verdedigd door de nieuwe sociale leer van de Kerk, zoals die door Bergoglio is vormgegeven. Op hun beurt vormen pantheïsme en socialisme twee hoekstenen van het gnostische gedachtegoed dat in de moderne tijd dominant is. Gnosis is immers gebaseerd op de bewering dat de mens zichzelf kan redden door kennis, waarbij de "beperkingen" van zijn eigen natuur en de Openbaring worden verworpen.

De gnostische mens gelooft niet in de erfzonde en in Gods absolute transcendentie, reduceert de wetenschap tot het ultieme doel van het bestaan ​​en identificeert uiteindelijk het goddelijke met de kosmos zelf, waardoor hij onvermijdelijk in het pantheïsme vervalt. Het hele universum wordt aldus vergoddelijkt en beschouwd als één groot, evoluerend organisme, waarin de materie zelf deelneemt aan de goddelijke substantie en waarin elk reëel onderscheid tussen Schepper en schepsel is opgeheven.

Socialisme is de directe politieke vertaling van deze theologische visie. Als het universum een ​​goddelijk en ondefinieerbaar 'geheel' is, verliest het individu alle centraliteit en ontologische waardigheid en wordt het opgeofferd ten gunste van de absolute suprematie van het collectief.

De staat verheft zich tot de status van een aardse godheid en de enige bron van moraliteit, en legt van bovenaf een gedwongen gelijkheid op die erop gericht is de drie grote natuurlijke obstakels voor de verwezenlijking ervan te verzwakken of te vernietigen: privébezit, het natuurlijke gezin en de katholieke kerk, die van oudsher de hoeders zijn geweest van de vrijheid en de werkelijke waardigheid van de mens.

Dit moet duidelijk zijn: de legitimering van het panentheïsme door de Heilige Stoel is geen onschuldige pastorale modernisering, maar veeleer de coherente bekroning van die eeuwenoude modernistische tendens die erop gericht is de Verlossing te laten opgaan in gnostisch pantheïsme en de Genade in pelagiaanse zelfgenoegzaamheid.

Ten slotte bekroont het hedendaagse milieudenken dit immanentistische systeem, waarmee de materiële natuur als geheel, als systeem (precies: een ecosysteem ), wordt vergoddelijkt en gepresenteerd als een absolute waarde waaraan de mens zich volledig moet onderwerpen. De tekst van de Commissie stelt in feite "de mens als... de dienaar van de schepping" voor, waarmee de traditionele opvatting, volgens welke de mens de top en heer van het geschapen universum is, wordt omvergeworpen.

Verder definieert de tekst de traditionele interpretatie van het gebod in Genesis 1:26-28 als "overdreven en verdraaid", en beweert op een volledig ideologische manier dat een dergelijke interpretatie "mensen ertoe zou hebben gebracht te geloven dat de mens despotische en onbeperkte heerschappij over de hele schepping had gekregen. We kunnen met schaamte en berouw niet negeren welke impact deze verdraaiing van de diepe betekenis van de bijbelse tekst heeft gehad op de uitbuiting en mishandeling van de schepping."

De samenhangende link tussen pan(en)theïsme en pelagianisme

Volgens het document van de commissie verklaart het panentheïsme dat “de wereld in God bestaat , terwijl God haar tegelijkertijd overstijgt.” Men moet goed op de woordkeuze letten. Volgens deze theologen heeft de uitdrukking “in God” daarom niet langer de betekenis van de klassieke theologie. Voor die laatste duidt deze uitdrukking immers op een relatie van afhankelijkheid en participatie.

Wanneer Paulus verklaart: "In Hem leven wij, bewegen wij ons en bestaan ​​wij" ( Handelingen 17:28), zegt hij niet dat de mensheid een goddelijke substantie bezit, maar dat God elk schepsel voortdurend in stand houdt. Het menselijk leven is afhankelijk van deze voortdurende goddelijke instandhouding, maar het schepsel blijft ontologisch onderscheiden van de Schepper. In dit vers bevestigt de apostel de afhankelijkheid van alle dingen van God, terwijl hij het pantheïstische idee – dat in bepaalde Griekse filosofieën voorkwam – verwerpt dat de wereld en God één en hetzelfde zijn.

Zoals echter duidelijk blijkt uit dit document van de commissie, bedoelen deze machthebbers met de uitdrukking "in God" niet de klassieke betekenis van de uitdrukking, maar de pantheïstische betekenis ervan.

Het is interessant dat juist aan het begin van de encycliek Magnifica Humanitas van Leo XIV een theologisch gezien ernstige fout staat: " In Jezus Christus wordt deze mensheid in al haar grootsheid de Weg, de Waarheid en het Leven, die voor ieder van ons de weg opent naar volheid."

Afgezien van het ernstige probleem dat de mensheid – begrepen als een collectief van mensen, en niet als de menselijke natuur en zeker niet als de menselijke natuur van Christus – niet de Weg, de Waarheid en het Leven voor ieder van ons kan zijn, is het volkomen duidelijk dat de uitdrukking "in Jezus Christus" ook in een pantheïstische zin wordt gebruikt. Dit document van de Commissie heeft nu duidelijk gemaakt dat dit de authentieke interpretatie is.

Nergens in de encycliek wordt de realiteit van de erfzonde aan de orde gesteld (wat gezien het onderwerp wel centraal zou moeten staan) of de noodzaak van genade voor het heil.

Genade is veeleer een externe hulp die God ons zendt om onszelf te verbeteren, precies zoals Pelagius leerde: "Wanneer we de mogelijkheid om onszelf te overstijgen door Gods genade omarmen, verloochenen we onze natuur niet, noch worden we minder menselijk" (p. 128); en verderop lezen we: "De herinnering aan de heiligen, rechtvaardige mensen en de vaak vergeten vredestichters laat ons zien dat genade conflicten niet op magische wijze elimineert, maar juist actief verzet tegen het kwaad en een verbazingwekkende creativiteit in het doen van het goede inspireert" (p. 211).

Het was onvermijdelijk dat de Heilige Stoel vroeg of laat het pantheïsme theologisch zou legitimeren, maar ik had niet gedacht dat het zo expliciet zou gebeuren. Dit bevestigt helaas definitief wat ik destijds zei over de neopelagiaanse structuur van Magnifica Humanitas , die onder andere expliciet (en coherent) een radicale visie op staatsisme verdedigt.

Als er een direct verband bestaat tussen gnosis, pantheïsme, milieubeweging en socialisme, dan is er ook een diepgaand logisch verband – zij het een indirect verband – tussen pantheïsme en pelagianisme. Ze zijn duidelijk niet hetzelfde, maar ze delen een antropologische en theologische basis die ze compatibel maakt en vaak tot overeenkomsten leidt in hedendaagse leerstellige afwijkingen.

Als het universum inderdaad ontologisch goddelijk is, dan is het universum reeds heilig en behoeft het geen verdere heiliging. Daarmee verdwijnt de leer van de erfzonde, heeft de mens geen verlossing nodig en wordt Christus gereduceerd tot een morele leraar, het voorbeeld bij uitstek. Het doel van de Kerk moet dan ook heroverwogen worden, want er valt niets meer te redden, aangezien alles van nature al geheiligd is. Dit alles strookt ook met het culturele project dat door bepaalde sectoren van het Vaticaan wordt nagestreefd, gericht op het 'ontmythologiseren' van het Bijbelse verhaal van de erfzonde.

Dit moet dus duidelijk zijn: de legitimering van het panentheïsme door de Heilige Stoel is geen onschuldige pastorale modernisering, maar veeleer de coherente bekroning van die eeuwenoude modernistische tendens die erop gericht is de Verlossing te laten opgaan in gnostisch pantheïsme en de Genade in pelagiaanse zelfgenoegzaamheid.

Als de kosmos als intrinsiek goddelijk wordt beschouwd en de mensheid zichzelf verlost door het proces van collectieve evolutie, verliest het kruis zijn tragische noodzaak en wordt de Kerk gereduceerd tot een courtisane van de geschiedenis, een nutteloze sociale dienst die zich wijdt aan de agenda's van de wereld.

Tegen deze subtiele gnostische parodie op het geloof, die de materie vergoddelijkt om de wond van de erfzonde te verbergen en de goddelijke majesteit te verkleinen, worden katholieken vandaag de dag meer dan ooit opgeroepen tot verzet.

Het is noodzakelijk zichzelf te onderwijzen en de absolute transcendentie van de Schepper, de dramatische realiteit van de zondeval en de volmaakte toereikendheid van Christus' offer vastberaden te bevestigen. Op deze manier kan ieder gelovige bijdragen aan het overwinnen van de ernstige crisis van het Petrusgezag die de Kerk vandaag de dag doormaakt, met de onwrikbare zekerheid dat, ondanks het tijdelijke verraad van haar hiërarchieën, de poorten van de hel niet zullen zegevieren.