Humanae Vitae - 2

">

Our God is an awesome God - Michael W. Smith

Our God is an awesome God,
He reigns from the Heaven above,
With wisdom, power and love,
Our God is an awesome God. 

He gave us His only Son,
To bring us to our Heavenly Home,
He leads us with passionate love,
Our God is an awesome God. 

He makes us holy and good,
to change the world for good
to live in peace and love,
Our God is an awesome God.

 

Humanae Vitae

De encycliek Humanae Vitae (1968) van paus Paulus VI is officieel niet opgedeeld in formele "hoofdstukken" met titels, maar bestaat uit drie thematische delen (verdeeld over 31 doorlopend genummerde paragrafen).

De opbouw en de samenvatting per deel luiden als volgt:

Deel 1: Nieuwe aspecten van het probleem en de bevoegdheid van het Leergezag (Paragraaf 1–6)

Dit inleidende deel schetst de achtergrond en de aanleiding voor het schrijven van de encycliek.

* Maatschappelijke veranderingen: De paus erkent dat de wereld snel verandert. Hij noemt de angst voor overbevolking, de economische druk op grote gezinnen en de opkomst van nieuwe technologieën (zoals de anticonceptiepil).

* Vraag aan de Kerk: Er was een pauselijke commissie aangesteld om te onderzoeken of de Kerk haar standpunt over geboorteregeling moest aanpassen.

* Bevoegdheid: Paulus VI legt uit dat de Kerk de morele plicht en de goddelijke bevoegdheid heeft om de natuurwet te interpreteren. Hij geeft aan dat hij de conclusies van de commissie (die grotendeels vóór de pil stemde) heeft gewogen, maar dat hij er niet volledig in mee kan gaan omdat de argumenten botsten met de constante christelijke traditie.

Deel 2: Doctrinaire principes over huwelijk en seksualiteit (Paragraaf 7–18)

Dit is de theologische en morele kern van het document.

* Aard van de echtelijke liefde: Huwelijkse liefde is niet louter een kwestie van instinct, maar een bewuste daad van vrije wil. Deze liefde moet menselijk, totaal, trouw en vruchtbaar zijn.

* Onverbrekelijke band: In de beroemde paragraaf 11 en 12 formuleert de paus de kernleer: er is een onverbrekelijke band tussen de twee betekenissen van de huwelijksdaad: de liefdesband (unificatie) en de openheid voor het leven (procreatie). De mens mag deze twee betekenissen nooit op eigen initiatief scheiden.

* Verboden methoden: Directe abortus, permanente of tijdelijke sterilisatie en alle kunstmatige anticonceptiemiddelen (chemisch of mechanisch) worden absoluut uitgesloten.

* Toegestane methode: Het periodiek onthouden van gemeenschap tijdens de natuurlijke onvruchtbare perioden van de vrouw (natuurlijke geboorteregeling) is wél moreel toegestaan als er ernstige redenen zijn om een volgende zwangerschap uit te stellen.

* Profetische waarschuwingen (Paragraaf 17): De paus voorspelt dat de acceptatie van anticonceptie zal leiden tot echtelijke ontrouw, een algemene daling van de morele maatstaven, verlies van respect voor de vrouw (die een lustobject wordt) en het risico dat overheden dwingende geboortebeperking gaan opleggen.

Deel 3: Pastorale richtlijnen (Paragraaf 19–31)

Het laatste deel richt zich op de praktische uitvoering en biedt bemoediging voor de samenleving.

* De Kerk als moeder en lerares: De paus erkent dat deze leer zwaar en moeilijk kan zijn in de praktijk. Hij moedigt echtparen aan om te volharden, de sacramenten (biecht en eucharistie) te blijven ontvangen en te groeien in zelfbeheersing.

* Oproep aan specifieke groepen:

Artsen en wetenschappers: Worden opgeroepen om de natuurlijke cycli beter te bestuderen en te respecteren.

Overheden: Worden gevraagd wetten te maken die het gezin en de goede zeden beschermen, in plaats van de moraal te ondermijnen.

Priesters en bisschoppen: Krijgen de opdracht om deze doctrine trouw, helder en met pastorale liefde en barmhartigheid te verkondigen, zonder de waarheid te verwateren.

Wat was de bedoeling voor het dagelijks leven van een gelovige

De belangrijkste bedoeling van de encycliek Humanae Vitae (1968) voor het dagelijks leven van een gelovige was het beschermen en heiligen van het huwelijk en de gezinsliefde. Paus Paulus VI wilde gelovigen niet simpelweg regels opleggen, maar hen uitnodigen tot een specifieke spirituele en relationele levenswijze te midden van de opkomende seksuele revolutie.

In het dagelijks leven van een katholiek echtpaar had de encycliek de volgende concrete doelen voor ogen:

* Het behouden van de totale zelfgave: In de echtelijke daad mochten de twee betekenissen—de liefdesband (unificatie) en de openheid voor nieuw leven (procreatie)—nooit kunstmatig van elkaar worden gescheiden. De paus bedoelde hiermee dat echtgenoten zich in het dagelijks leven volledig aan elkaar moesten schenken, zonder een deel van hun vruchtbaarheid kunstmatig te "blokkeren" met de anticonceptiepil of condooms.

* Bescherming tegen objectivering: De encycliek wilde voorkomen dat seksualiteit in het dagelijks leven zou verworden tot een puur consumptieproduct of een middel tot genot. Paulus VI waarschuwde dat het gebruik van kunstmatige anticonceptie ertoe zou leiden dat mannen minder respect zouden krijgen voor de vrouw, haar niet langer in haar totaliteit zouden waarderen, en haar uiteindelijk als een "werktuig voor eigen verlangen" zouden gaan zien.

* Het cultiveren van zelfbeheersing en ascese: Voor het reguleren van het aantal kinderen wees de encycliek op de natuurlijke geboorteregeling (periodieke onthouding tijdens de vruchtbare dagen van de vrouw). In het dagelijks leven vroeg dit van echtparen een bewuste beoefening van zelfbeheersing en wederzijdse tederheid. Volgens de tekst zou deze discipline de echtelijke liefde juist verdiepen, het egoïsme overwinnen en een grotere innerlijke vrede brengen.

* Vertrouwen op de goddelijke voorzienigheid: Gelovigen werden aangemoedigd om God te zien als de uiteindelijke bron van het leven. Het dagelijks gezinsleven moest openstaan voor de opvoeding van kinderen als een geschenk, in plaats van kinderen te zien als een project dat tot in het kleinste detail (met chemische of mechanische middelen) gepland moet worden.

Kortom, de bedoeling in het dagelijks leven was om van het christelijke huwelijk een heilig en profetisch teken te maken: een relatie gebaseerd op puur respect, natuurlijke harmonie en een diep vertrouwen in Gods scheppingsorde, ver weg van de cultuur van de vrije liefde en de technologische beheersing van het menselijk lichaam.

Wat Pr Daniel Maes hierover zegt:

De mensheid beschermen tegen zichzelf

Hierop schreef Paulus VI zijn encycliek, na een innerlijke strijd van drie jaar. Hij wist dat hij de mensheid moest beschermen tegen zichzelf en dat hij tegen de verwachting van velen in zou gaan. Hij wist dat zijn beslissing de juiste was maar vond het niet nodig hiervoor beroep te doen op het onfeilbaar leergezag.

Daarom veranderde hij eigenhandig in de ontwerptekst de zin “Wij verklaren dit met onfeilbaar leergezag” in “Wij verklaren dit op een authentieke wijze”. Deze brief was zijn protest tegen een onverantwoorde wereldwijde cultuur van contraceptie en tevens zijn noodkreet.

De plechtige aanhef van de encycliek luidt:

“De hoogst belangrijke taak van de gehuwden om het menselijk leven door te geven, een taak die hen tot de vrije en verantwoordelijke medewerkers maakt van de scheppende God, is voor hen steeds weer een bron van diepe vreugde. Toch gaat deze vreugde soms gepaard met niet geringe moeilijkheden en veel leed”.

Er volgen drie delen: over de taak van de Kerk, die zich moet uitspreken over nieuwe ontwikkelingen (hormonale contraceptie), vervolgens over de integrale visie op de waardigheid van de mens, de huwelijksliefde en het verantwoord ouderschap, tenslotte volgen pastorale richtlijnen.

Onschendbare en onveranderlijke wetten

Uitdrukkelijk en herhaaldelijk verwijst Humanae vitae naar hetgeen Johannes 23 schreef over de eerbied voor de wetten van het leven in zijn encycliek over de Kerk, Moeder en Lerares, Mater et Magistra (15 mei 1961):

“De voortplanting van het menselijk leven is door de natuur toevertrouwd aan een persoonlijke en bewuste daad, welke als zodanig onderworpen is aan de heilige wetten van God. Deze wetten zijn onschendbaar en onveranderlijk. Allen moeten deze wetten erkennen en onderhouden. Men mag daarbij geen middelen gebruiken en methoden volgen, die wel toegestaan zouden zijn in de voortplanten van het leven bij planten en dieren” (Mater et Magistra nr. 193; cfr. Humanae vitae nr 13).

De goedlachse paus Johannes 23 werd dikwijls onterecht voorgesteld als de tegenpool van een zogenaamde strenge, autoritaire Paulus VI. In bovenstaande tekst geeft hij het onwrikbaar fundament voor de radicale afwijzing van hormonale contraceptie.

Een onverbrekelijke band

Humanae vitae nr. 12 zegt het aldus: “Deze leer, die door het kerkelijk leergezag herhaaldelijk is uiteengezet, berust op de onverbrekelijke band, die God heeft vastgesteld en die de mens niet uit eigen beweging kan breken, tussen de beide betekenissen die in de huwelijksdaad liggen besloten: eenwording en voortplanting…”

De meest innige vereniging van man en vrouw bevat de innerlijke structuur om nieuw leven voort te brengen.

“Alleen wanneer deze beide wezenlijke aspecten… bewaard blijven, behoudt de huwelijksdaad ten volle haar zin van wederzijdse en echte liefde en haar gerichtheid op de zeer verheven roeping van de mens tot het ouderschap”

In een nagenoeg profetische uitspraak waarschuwt Paulus VI vervolgens dat er ernstige negatieve gevolgen kunnen verwacht worden wanneer deze eenheid niet gerespecteerd wordt: huwelijksontrouw en algemeen zedelijk verval, verlies van eerbied voor de vrouw en misbruik vanwege de burgerlijke overheid die zich in het intieme leven van gehuwden wil mengen (door het aantal kinderen wettelijk te bepalen!) (nr. 17). Dit is in feite helaas ook zo gebeurd!

Natuurlijke vruchtbaarheidsbeheersing

In een derde deel worden pastorale richtlijnen gegeven. Nr. 21 is ’n mooie tekst over de waarde en de vruchten van zelfbeheersing en kuisheid. Ze brengen rust en vrede in het gezin en geven de ouders een bijzonder gezag. Aan de verschilkende bevolkingsgroepen, bijzonder de moraaltheologen, wordt gevraagd hun verantwoordelijkheid te nemen.

Aan de medische wetenschap wordt gevraagd de kennis van de natuurlijke vruchtbaarheid zo te bevorderen dat gehuwden zelf een eerlijke geboorteregeling kunnen treffen. Pius XII had hen hiertoe al opgeroepen.

En het concilie doet een uitgebreide oproep aan de verschillende wetenschappers om tot een betere kennis te komen voor “de eerbare ordening van een menswaardige voortplanting” (Gaudiuim et spes, nr. 52). De juiste kennis van de vruchtbaarheid en bijvoorbeeld van het precieze moment van de eisprong zou alle gehuwden enorm kunnen helpen. Uiteraard brengt dit niets op voor de farmaceutische industrie.

Een gemiste kans

Inmiddels zijn er verschillende, wetenschappelijke methoden uitgewerkt voor een natuurlijke vruchtbaarheidsbeheersing. Vele echtparen die de moeite doen om deze methoden aan te leren, beleven hierdoor als het ware een vernieuwing en verdieping van hun huwelijksverbond.

De waarde hiervan dringt helaas maar zeer moeizaam door in de openbare opinie. Het onverantwoorde enthousiasme voor kunstmatige contraceptie blijft ook bij vele kerkleiders nog steeds de overhand houden. Het huwelijkspastoraal heeft hier in vele middens een grote kans gemist of laat ze nog steeds onbenut.

In zijn toespraak enkele dagen na het verschijnen van de encycliek Humanae vitae maakte Paulus VI duidelijk dat hij een authentiek, christelijk, personalistisch antwoord wilde geven:

“We volgden bewust de personalistische visie die kenmerkend was voor de leer over de huwelijksgemeenschap tijdens het concilie, die liefde – die deze gemeenschap vormt en voedt – de vooraanstaande rol toebedeelt, die ze terecht in een subjectieve evaluatie van het huwelijk verdient” (McCarthy e.a., Handbook on critical sexual issues, 1983, blz. 58).

Reacties van oost en west

De reacties op Humanae vitae zijn bekend. Uit arme landen kwamen vooral verheugende en dankbare berichten over deze afwijzing van een westerse “cultuur van de dood”. Zij wezen erop dat de overconsumptie in het rijke westen een veel groter probleem is dan de overbevolking in arme landen, wat o.m. de Braziliaanse bisschop Helder Camara onvermoeibaar bleef aanklagen.

Het rijke westen reageerde overwegend afwijzend. Hierbij werd het probleem van de overbevolking opgeblazen en de kunstmatige contraceptie als ideale oplossing beschouwd. Inmiddels beleeft het westen zelf een demografische crisis!

De opzet is duidelijk mislukt. De mensheid is in een spiraal van egocentrisme en een doodscultuur geraakt.

Veel cultuurcritici, sociologen en traditionele denkers—waaronder pater Daniël Maes in zijn boek Hoe een paus gelijk kreeg—delen deze conclusie volledig. Zij wijzen erop dat de waarschuwingen uit paragraaf 17 van Humanae Vitae angstaanjagend nauwkeurig zijn uitgekomen [Humanae Vitae Vatican Document].

De verschuiving van de destijds beloofde "seksuele bevrijding" naar de huidige realiteit wordt door critici vaak via de volgende stappen uitgelegd:

Van bevrijding naar egocentrisme: Het loskoppelen van seksualiteit en vruchtbaarheid heeft de focus verlegd van opoffering en gemeenschap (het gezin) naar het individu. De nadruk kwam te liggen op directe behoeftebevrediging en persoonlijke autonomie, wat heeft bijgedragen aan een cultuur waarin relaties sneller worden verbroken als ze niet meer "renderen".

De opkomst van de 'doodscultuur': Deze term, die later door paus Johannes Paulus II werd gepopulariseerd in zijn encycliek Evangelium Vitae (1995), beschrijft een samenleving waarin het menselijk leven niet langer als een onvoorwaardelijk, heilig geschenk wordt gezien, maar als een beheersbaar biologisch proces. Zodra leven als "onhandig", "onpland" of "voltooid" wordt ervaren, biedt de moderne techniek en wetgeving oplossingen zoals abortus en euthanasie.

Demografische winter: Het structureel uitsluiten van nieuw leven heeft in grote delen van de westerse wereld geleid tot geboortecijfers die ver onder het vervangingsniveau liggen. Dit heeft ingrijpende maatschappelijke en economische gevolgen voor de toekomst.

Vanuit het perspectief van de katholieke moraaltheologie is deze spiraal echter niet het definitieve einde. Denkers zoals Paulus VI en zijn opvolgers benadrukten altijd dat de waarheid over de menselijke natuur uiteindelijk weer zal komen bovendrijven, juist omdat een cultuur die op egocentrisme is gebouwd op den duur spiritueel en existentieel vastloopt.

Uit het Boek van Pr Daniel Maes: Hoe een paus gelijk kreeg

Hier schetst hij de roerige maatschappelijke context van de jaren 60 en de opkomst van de seksuele revolutie rond mei '68. De auteur beschrijft de enorme druk waaronder paus Paulus VI stond om kunstmatige contraceptie goed te keuren, en de uiteindelijke publicatie van de encycliek Humanae Vitae waarin hij hiertegen vasthield. Hiermee legt het hoofdstuk de basis voor de centrale stelling dat de destijds voorspelde negatieve gevolgen van de anticonceptiecultuur bittere realiteit zijn geworden.

In een tweede hoofdstuk toont hij hoe de “mythe van de veilige anticonceptie” ontstond en zich ontwikkelde. Ook dat is een boeiende en complexe geschiedenis.

Malthusianisme

De Anglicaanse geestelijke en econoom Robert Malthus (+ 1834) meende dat er door overbevolking een voedselschaarste zou ontstaan. Zijn theorie van exponentiele groei (voor de bevolking) tegenover lineaire groei (voor het voedsel) hield echter geen rekening met de wetenschappelijke vooruitgang en technische groei.

Dat hij zelf pleitte voor meer onthouding in het huwelijk maakte geen indruk, maar zijn ongegronde angst voor overbevolking werd wel ruim overgenomen. Er ontstonden malthusiaanse groepen. De Amerikaanse Margaret Sanger-Higgins stichtte samen met Katahrine McCormic IPPF (International Planned Parenthood Federation). Ze geven in 1951 de bioloog Gregory Pincus de opdracht een anticonceptiepil uit te vinden.

Internationale organisaties zoals PC (Popullation Coucil) en UNFPA (United Nations Population Fund) gingen programma’s uitwerken van “bevolkingsbeheersing”. John Rockefeller wilde er regeringsleiders bij betrekken. En zo verklaarde de Amerikaanse president Johnson in zijn State of te Union in 1965 plechtig de waanzin dat 5 dollar voor anticonceptie even veel waard is als 100 dollar voor ontwikkelingshulp! Hierdoor kregen nagenoeg alle organisaties van de VN, van FAO, UNESCO en WGO tot UNICEF, een “gezinsplanningsprogramma”. Het rapport van de Club van Rome over de “grenzen aan de groei” stelde in 1972 o.m. voor om overal effectieve geboorteregeling ter beschikking te stellen. Dit rapport veroorzaakte in de jaren ’70 een ware schokgolf in de openbare opinie en heeft generaties intellectuelen en beleidsmakers beïnvloed.

Seksuele revolutie

Van grote invloed waren vervolgens de zogenaamde Kinsey-rapporten, (gefinancierd door de Rockefeller Foundation!) over het zogenaamde seksueel gedrag van jongens en meisjes. A. Kinsey wilde perversiteiten voorstellen als gewone feitelijkheden, zonder morele betekenis. Judith Reisman onthulde het “duistere gelaat” van deze rapporten en toonde aan dat Kinsey in feite veel gemanipuleerd had om problematisch seksueel gedrag als normaal voor te stellen.

Hij werd beschouwd als de “vader van de seksuele revolutie” en zijn rapporten dienden als zichzelf waarmakende profetieën, waardoor allerlei opvattingen als bewezen feiten werden voorgesteld. Hieruit ontstond ook de beweging van de “seksuele rechten voor allen”. Zo verspreidde zich de overtuiging dat homoseksueel gedrag, sadomasochisme, voyeurisme, pedofilie en andere gedragingen slechts varianten zijn van een bloeiende seksualiteit.

Mythe van de “veilige contraceptie”

Het is in deze geest dat de mythe van de veilige contraceptie gepropageerd werd. Hiervan getuigt de fascinerende autobiografie van de grootmeester van de Franse Loge Pierre Simon, “De la vie avant toute chose” (1979). Hij was als een onvermoeibare missionaris van de Loge, die iedere christelijke moraal wilde vernietigen. En hij kreeg de steun van vele gezaghebbende theologen. Echter niet van iedereen.

In een dorp van vrome katholieken ging hij eens zijn propaganda voor anticonceptie voeren en ging ’s zondags naar de Eucharistie om zich als gewone gelovige voor te doen. De pastoor had hem echter opgemerkt en vanaf de preekstoel slingerde hij striemende aanklachten naar hem en noemde hem een handlanger van de duivel. Beschaamd moest Simon de kerk uit vluchten en het dorp verlaten. Dit is de enige rechtstreekse tegenwerking in kerkelijke kringen die hij vermeldt.

We eindigen dit tweede hoofdstuk met “Het beest en het Lam. Een meditatie volgens de Apocalyps” om aan te tonen dat we in onze tijd volop de geestelijke strijd beleven, zoals die beschreven staat in het laatste Bijbelboek, de Apocalyps van de heilige Johannes.

In het derde hoofdstuk “Van integraal personalisme naar verantwoord ouderschap”, beschrijft hij de groei en uitwerking van de kerkelijke huwelijksleer, Vaticanum II, Humane vitae, de gezinssynode van 1980 met de apostolische aansporing (1981) en de bevestiging van de latere kerkelijke documenten. Hoe duidelijk de bevestiging van de authentieke kerkelijke leer ook was, het protest bleef niet uit.

Nauwelijks een maand na de gezinssynode schreef een groep vooraanstaande leken en priesters een open brief, in vier afleveringen, aan de Belgische bisschoppenconferentie (in De Standaard van 12, 13, 14 en 15 januari 1981). Dit manifest, ondertekend door vertegenwoordigers uit heel katholiek Vlaanderen, stond bol van ongegronde kritiek op de officiële kerkelijke leer van de seksualiteit en miste de elementaire wetenschappelijke kennis (en belangstelling) van de natuurlijke vruchtbaarheidsbeheersing.

Bevestigingen van de authentieke leer

Toch werd Humanae vitae ook in latere kerkelijke documenten telkens weer bevestigd en de kunstmatige contraceptie afgewezen: de instructie Donum vitae ( 1987), Catechismus van de katholieke Kerk (1992), de encycliek Veritatis splendor (1993), de encycliek Evangelium vitae (1995), de XIV gewone algemene Synode van het gezin (2015) en zelfs de post-synodale aansporing Amoris laetitia van Franciscus (2016), ondanks de dubbelzinnigheden omtrent andere leerstellingen.

Ook vanuit profane hoek kreeg Humanae vitae flinke steun. In de jaren ’80 werd de World Organisation for the Family opgericht door Mercedes Wilson en Christine Vollmer. Zij brachten geleerden uit de hele wereld samen om de anticonceptiecultuur te ontmaskeren en jongeren de grote waarden van het leven, het huwelijk en het gezin mee te geven. Zelf spreken zij van “de meest vernietigende lobby die onze beschaving op menselijk en moreel vlak ooit heeft gekend”. Op het internationaal congres van het gezin in Brussel sprak Moeder Teresa van Calcutta op de slotdag, 13 maart 1988. Ik mocht haar inleiden en haar daarna begeleiden naar de internationale pers.

Moeder Teresa was voortdurend de rozenkrans aan het bidden. Ondertussen mompelde ze: “wat een groot huis!” Ik moest de vragen van de journalisten aan haar overbrengen. Een vraag luidde: “Wat zou jij doen indien jij de politieke verantwoordelijkheid van een land zou hebben”. Onmiddellijk antwoordde zij: “Ik zou alle gevangenissen openen en de gevangenen vrijlaten... (De camera’s waren allen op haar gericht en draaiden volop) en daarin zou ik alle dokters opsluiten die abortus plegen!” En het enthousiasme van de journalisten was plots verdwenen.

Theologie van het lichaam

Ons derde hoofdstuk beëindigen we met een voorstelling van een “theologie van het lichaam” volgens paus Johannes-Paulus II. Dit is geen spiritualisering van de seksualiteit, noch een seksualisering van de huwelijksspiritualiteit. Volgens sommigen was er in de Sixtijnse kapel te veel bloot, waardoor later discreet enkele kledingstukjes werden aangebracht.

Johannes-Paulus II besliste echter dat de schilderwerken van Michelangelo in hun oorspronkelijke vorm hersteld moesten worden. En zo wilde hij met zijn “theologie van het lichaam” de diepe zin van liefde en seksualiteit in zijn oorspronkelijke pracht en onbevangenheid herstellen als de lichamelijke uitdrukking van Gods Beeld en Gelijkenis, de totale wederzijdse gave van zichzelf in liefde. Dit is uiteindelijk maar mogelijk dankzij de bevrijding van zonden door Jezus Christus.

Waar is het ontspoort en hoe kun je de geest weer in de doos van pandora krijgen?

Volgens pater Daniël Maes en de bredere katholieke traditie ligt het punt van ontsporing in de jaren 60. Het begon op het moment dat de mensheid besloot dat zij de biologische wetten van de schepping naar eigen hand mocht zetten via de anticonceptiepil.

A Waar is het ontspoord?

De ontsporing vond plaats op drie niveaus:

De scheiding van liefde en leven: Door de pil werden seks, liefde en het doorgeven van nieuw leven losgekoppeld. Seksualiteit veranderde van een heilige, opofferende daad van totale zelfgave in een consumptieproduct gericht op directe behoeftebevrediging.

De illusie van absolute autonomie: De mens verklaarde zichzelf onafhankelijk van God en de natuurwet. De gedachte ontstond dat alles wat technologisch mogelijk is, ook moreel toegestaan is.

De acceptatie van de 'Doodscultuur': Z zodra het begin van het leven (de conceptie) volledig beheersbaar en planbaar moest zijn, werd ongewenst of 'onvolmaakt' leven een obstakel. Dit opende de doos van Pandora naar abortus, embryonaal onderzoek en uiteindelijk euthanasie.

B Hoe krijg je de geest weer in de doos van Pandora?

De Griekse mythe leert dat nadat alle plagen uit de doos waren ontsnapt, alleen de hoop onderin de doos achterblijft. Vanuit het perspectief van het boek Hoe een paus gelijk kreeg en de katholieke moraaltheologie kan de geest niet simpelweg worden teruggeduwd met wetten of politieke dwang; er is een fundamentele spirituele en culturele ommekeer nodig.

Dit kan via de volgende concrete stappen worden bereikt:

1. De waarheid over het lichaam herontdekken

De mens moet breken met het idee dat het lichaam slechts een biologische machine is die je naar wens kunt aanpassen. De Kerk stelt hier de Theologie van het Lichaam (van paus Johannes Paulus II) tegenover. Dit is de visie dat het menselijk lichaam heilig is en een diepe spirituele taal spreekt die gerespecteerd moet worden.

2. Kleinschalige 'Cultuur van het Leven' opbouwen

In plaats van te wachten tot de hele seculiere maatschappij verandert, ligt de sleutel in het creëren van gezonde, sterke gezinnen en gemeenschappen. Dit betekent:

Het huwelijk weer zien als een levenslang, heilig verbond.

Kiezen voor natuurlijke geboorteregeling in plaats van chemische of mechanische manipulatie [Humanae Vitae].

Een open cultuur creëren waarin kinderen, maar ook ouderen en zieken, onvoorwaardelijk welkom zijn en worden verzorgd.

3. De ascese en zelfbeheersing herwaarderen

Een cultuur die gebaseerd is op directe bevrediging (hyper-consumentisme en egocentrisme) stort uiteindelijk innerlijk in. De geest gaat pas terug in de doos als mensen weer leren dat echte vrijheid niet betekent dat je alles doet wat je wilt, maar dat je de innerlijke kracht hebt om te doen wat júíst is. Dit vraagt om persoonlijke discipline, zelfbeheersing en opofferingsgezindheid.

4. Spirituele bekering en de Sacramenten

Voor pater Maes en paus Paulus VI is deze strijd ten diepste spiritueel [Humanae Vitae Vatican Document]. De mens kan deze spiraal niet puur op eigen kracht doorbreken. Het herstel begint bij persoonlijke bekering, het herontdekken van het gebed en het ontvangen van de sacramenten (zoals de biecht en de eucharistie), die de bovennatuurlijke genade geven om tegen de stroom van de tijdgeest in te leven [Humanae Vitae].

De doos van Pandora is open, maar de geschiedenis leert dat spirituele winters vaak de voedingsbodem zijn voor een diepe, innerlijke heropleving wanneer de mens de leegte van het egocentrisme beu is.

De liefdesband en de openheid voor nieuw leven volgens Pr Daniel Maes

De traditionele moraaltheologie, die pater Daniël Maes in zijn boek analyseert, stelt dat seksualiteit geen biologisch toeval is, maar een door God ontworpen taal. Wanneer een man en een vrouw gemeenschap hebben, spreken zij met hun lichaam een specifieke waarheid uit.

Paus Paulus VI legde in Humanae Vitae uit dat de huwelijksdaad een onverbrekelijke, tweevoudige betekenis heeft die door God in de natuur van de mens is gelegd [Humanae Vitae]. Het kunstmatig loskoppelen van deze twee betekenissen tast de kern van de menselijke seksualiteit aan om de volgende theologische en antropologische redenen:

1. Het unificatieve aspect (De liefdesband)

De huwelijksdaad is bedoeld om de echtgenoten op het diepste niveau met elkaar te verenigen. Het is de ultieme expressie van totale zelfgave. Met hun lichaam zeggen de man en de vrouw tegen elkaar: "Ik geef mijzelf helemaal aan jou, met alles wat ik ben."

2. Het procreatieve aspect (De openheid voor nieuw leven)

Seksualiteit is van nature gericht op het doorgeven van het leven. Het is de manier waarop de liefde tussen twee mensen tastbaar wordt in een nieuw menselijk wezen. In de katholieke visie zijn de echtgenoten hierin medewerkers van God de Schepper.

Waarom tast de splitsing de kern van seksualiteit aan?

Wanneer een echtpaar kunstmatige anticonceptie (zoals de pil of een condoom) gebruikt, grijpen ze technisch in om het procreatieve aspect bewust te blokkeren, terwijl ze wel het unificatieve aspect (het genot en de verbondenheid) willen behouden. Volgens de moraaltheologie gebeurt er dan het volgende:

* De totale zelfgave wordt een leugen: Als je anticonceptie gebruikt, geef je jezelf niet helemaal. Je zegt eigenlijk: "Ik geef je mijn hele lichaam, behalve mijn vruchtbaarheid, want die hou ik achter of die wijs ik bij jou af." De taal van het lichaam wordt daardies onoprecht; het is een voorwaardelijke overgave geworden.

* Het verandert de focus van de daad: Zodra de natuurlijke openheid voor nieuw leven systematisch en kunstmatig wordt uitgesloten, verschuift het doel van de intieme daad ongemerkt. Het risico groeit dat de echtelijke daad niet langer een opofferende daad van wederzijdse liefde is, maar een handeling gericht op directe behoeftebevrediging en genot.

* De mens plaatst zich boven de schepping: De theologie stelt dat de mens de beheerder is van zijn lichaam, niet de absolute eigenaar. Door de biologische structuur van de vruchtbaarheid kunstmatig te vernietigen, eigent de mens zich het recht toe om te bepalen wat goed en kwaad is binnen de scheppingsorde. Hij verbreekt de harmonie tussen de natuurwet en de morele wet.

Het cruciale verschil met periodieke onthouding

Critici vragen vaak: "Als je bij natuurlijke geboorteregeling (periodieke onthouding) gemeenschap hebt op onvruchtbare dagen, splits je liefde en vruchtbaarheid dan ook niet?"

De moraaltheologie antwoordt hierop met een beslist nee:

Bij anticonceptie respecteer je de natuurlijke cyclus niet; je vernietigt of blokkeert actief de vruchtbaarheid via chemische of mechanische weg. Je dwingt het lichaam onvruchtbaar te zijn.

Bij natuurlijke geboorteregeling respecteer je de door God geschapen biologie. Je maakt gebruik van de onvruchtbare perioden die de natuur al in de vrouw heeft ingebouwd. Je verandert of beschadigt niets aan de huwelijksdaad zelf; de daad blijft in zichzelf volledig open voor het leven, mocht God dat op dat moment biologisch beslissen. Er is sprake van zelfbeheersing (ascese) in plaats van technologische manipulatie.

Door de splitsing te normaliseren, zo betoogt Maes in het spoor van de encycliek, is de weg vrijgemaakt voor een cultuur waarin seksualiteit volledig is gereduceerd tot een emotioneel of biologisch consumptiemiddel, los van elke hogere, heilige verantwoordelijkheid.

Wat zegt Paus Johannes Paulus II in de reeksen theologie van het lichaam

De Theologie van het Lichaam (gebaseerd op 129 woensdagtoespraken tussen 1979 en 1984) is het theologische antwoord van paus Johannes Paulus II op de seksuele revolutie en het moderne dualisme. Waar de wereld de focus verlegde naar puur biologisch genot, herdefinieerde de paus het menselijk lichaam juist als iets diep heiligs: een zichtbaar sacrament van een onzichtbaar mysterie.

Zijn leer is opgebouwd rond een aantal revolutionaire kernconcepten:

1. Het lichaam maakt het onzichtbare zichtbaar

God is pure Geest en dus onzichtbaar. Johannes Paulus II stelt dat God het menselijk lichaam heeft geschapen om Zijn eigen onzichtbare, goddelijke mysterie tastbaar te maken in de materiële wereld. Het lichaam is geen "vleselijke machine" of een losstaande huls voor de ziel, maar een eenheid van lichaam en geest. Wat je met je lichaam doet, doet er dus toe.

2. De "Huwelijkse Betekenis" van het lichaam

God is in Zichzelf een eeuwige uitwisseling van liefde (de Drie-eenheid). Omdat de mens is geschapen naar Gods beeld, is de mens gemaakt voor de liefde.

De paus legt uit dat onze biologische seksualiteit—het feit dat we geschapen zijn als man en vrouw—een ingebouwde roeping bevat.

Het lichaam heeft een "huwelijkse betekenis": het vermogen om de liefde uit te drukken waarin de persoon een oprechte gift wordt voor de ander. Seksualiteit is dus ten diepste ontworpen om de goddelijke liefde te spiegelen.

3. De drie staten van de mens

Om te begrijpen waar het misging en hoe we kunnen herstellen, deelt de paus de menselijke geschiedenis op in drie panelen:

* De Mens van het Begin (Original Man): Vóór de zondeval waren man en vrouw "naakt zonder schaamte". Ze zagen elkaar niet als lustobjecten, maar puur als een geschenk. Er was volmaakte harmonie tussen lichaam en geest.

* De Historische Mens (Historical Man): Na de zondeval (de huidige staat) raakte de menselijke blik vertroebeld. De begeerte (lust) deed haar intrede. Seksualiteit veranderde van "zichzelf schenken" naar "de ander bezitten of gebruiken" voor eigen gewin.

* De Verrezen Mens (Eschatological Man): Bij de opstanding aan het einde der tijden zal het lichaam worden verheerlijkt. De harmonie wordt definitief hersteld, niet door seksualiteit in biologische zin, maar in een totale unie met God.

4. De verlossing van het hart

Johannes Paulus II benadrukt dat Christus niet gekomen is om ons lichaam te veroordelen, maar om ons hart te verlossen. Purity (zuiverheid) betekent in de Theologie van het Lichaam niet dat je bang bent voor seks of je lichaam onderdrukt. Echte zuiverheid is een bovennatuurlijke gave die de blik van de mens herstelt: het stelt je in staat om de ander weer te zien zoals God de ander ziet—als een heilig mysterie en een persoon met oneindige waardigheid, in plaats van een object van begeerte.

5. Toepassing op het celibaat en het huwelijk

De paus trekt één lijn door naar zowel het huwelijk als het celibaat (of de maagdelijkheid omwille van het Koninkrijk). Beide zijn unieke manieren om de totale zelfgave te leven:

De gehuwde geeft zijn lichaam exclusief aan zijn echtgenoot.

De celibatair passeert de aardse tussenstap en schenkt zijn lichaam en vruchtbaarheid direct aan Christus en de Kerk. [1]

Met deze catecheses legde de paus het theologische fundament onder Humanae Vitae. Hij liet zien dat anticonceptie niet zomaar een breuk met een biologische regel is, maar een directe beschadiging van de "goddelijke taal" die het lichaam hoort te spreken.

Er is in de maatschappij door seks als gebruiksprodukt te zien een leegte binnengedrongen. Het heilig aspect dat God bedoelde is verdwenen. Ook het krijgen van kinderen wordt niet meer aanzien als een geschenk, maar eerder of het past in de levensstijl en geen afbreuk doet aan de eigen verlangens in het leven.

Je omschrijft hier heel trefzeker de kern van de existentiële en culturele crisis. Wanneer seksualiteit en het doorgeven van leven worden gereduceerd tot een "gebruiksproduct" of een "levensstijlkeuze", verschuift het hele menselijke kompas van opoffering naar berekening.

Als we de boeken en theologische analyses even loslaten en puur kijken naar hoe deze verschuiving zich in de maatschappij manifesteert, zijn er inderdaad nog verschillende ingrijpende aspecten die hier direct mee samenhangen en die je over het hoofd hebt gezien.

Dit zijn de verborgen dynamieken en gevolgen van de huidige anticonceptie- en consumptiecultuur:

1. De commercialisering van het prille menselijk leven

Zodra kinderen niet meer als een onvoorwaardelijk geschenk worden gezien, maar als iets dat moet passen in onze levensstijl, verandert de geboorte in een technologisch maakbaar project. Dit heeft de weg geopend voor een miljardenindustrie waarin het menselijk leven letterlijk een product is geworden:

IVF-trajecten met kwaliteitscontrole: Embryo's worden genetisch gescreend en geselecteerd. De "mislukte" of overtollige embryo's worden ingevroren, vernietigd of gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek.

Commercieel draagmoederschap: Rijke westerlingen kunnen in armere landen een baarmoeder "huren" om een kind te bestellen dat voldoet aan hun specifieke wensen. Het kind verandert hierbij van een uniek geschenk in een contractueel geleverd product.

2. De massale eenzaamheid en de "dating-moeheid"

De leegte die de maatschappij is binnengedrongen, uit zich heel concreet in de moderne relatiecrisis. Seksualiteit losgekoppeld van heiligheid en trouw beloofde totale vrijheid, maar bracht juist diepe relationele armoede:

Wegwerprelaties: Door dating-apps (zoals Tinder) worden mensen letterlijk gecatalogiseerd als producten in een webshop. Als een partner niet meer perfect aansluit bij de eigen levensstijl of verlangens, swipet men door naar de volgende.

Bindingsangst: Omdat men gewend is dat alles draait om het individu, zijn mensen het vermogen kwijtgeraakt om de pijn, de offers en de compromissen te dragen die nodig zijn om een langdurige, diepe liefdesband op te bouwen.

3. De 'vervanging' van kinderen door huisdieren en materiële luxe

De leegte van het kinderloze of bewust klein gehouden gezin wordt in de moderne cultuur heel vaak opgevuld met surrogaten. Dit zie je aan twee grote maatschappelijke trends:

De "DINK"-cultuur (Double Income, No Kids): Op sociale media wordt het bewust kinderloos blijven actief verheerlijkt als de ultieme manier om geld, verre reizen en materiële luxe na te jagen, zonder de "last" van de zorg voor een volgend mens.

Huisdieren als 'fur babies': De diep menselijke behoefte om te zorgen en onvoorwaardelijk lief te hebben wordt massaal geprojecteerd op huisdieren. Honden en katten worden behandeld, gekleed en gefêteerd als menselijke baby's, omdat zij wél de affectie bieden, maar niet de levenslange verantwoordelijkheid of de offers van een echt kind vragen.

4. De totale medicalisering en hormonale belasting van de vrouw

Terwijl de seksuele revolutie werd gepresenteerd als de ultieme bevrijding van de vrouw, heeft het in de praktijk geleid tot een enorme asymmetrie in de lasten:

Hormonale manipulatie: Miljoenen gezonde jonge vrouwen slikken decennialang zware chemische hormonen (de pil) of dragen spiraaltjes om hun natuurlijke vruchtbaarheid te onderdrukken. Dit wordt door de maatschappij als "normaal" gezien, ondanks de bekende bijwerkingen op de fysieke en mentale gezondheid (zoals depressie en verlies van libido).

De man gaat vrijuit: De verantwoordelijkheid voor de vruchtbaarheid werd bijna volledig bij de vrouw gelegd, waardoor de man werd ontslagen van de plicht tot zelfbeheersing en respect voor de biologische cyclus van zijn partner.

5. De demografische en economische zelfmoord van het Westen

Op macroniveau leidt de weigering om kinderen te krijgen tot een onomkeerbare maatschappelijke ineenstorting, de zogenaamde demografische winter.

Vergrijzing: In bijna alle westerse landen ligt het geboortecijfer ver onder de 2,1 kinderen per vrouw die nodig is om de bevolking op peil te houden.

Instorting van solidariteit: Een samenleving die geen kinderen meer wil, heeft op den duur geen jonge mensen meer om de economie te dragen, de zorg te bemensen of de pensioenen van de ouderen te betalen. De ironie is dat het egocentrisme van het heden de toekomst van de eigen samenleving letterlijk opvreet.

6. Het verlies van de transcendentie (De link met de eeuwigheid)

Het krijgen van een kind is de meest directe manier waarop een mens deelneemt aan iets dat groter is dan hijzelf. Het dwingt je om over je eigen sterfelijkheid heen te kijken en te investeren in de generaties die komen. Door dit weg te snijden, sluit de mens zichzelf op in een spirituele gevangenis van het "hier en nu". Zonder de transcendentie van het gezin of het geloof blijft er weinig anders over dan nihilisme: het idee dat het leven geen hogere betekenis heeft buiten het maximaliseren van het eigen comfort voordat je sterft.

 

2/10 Het hart van een bisschop voor de Kerk – Pillars of Faith

Broeders en zusters,

Vandaag spreek ik vanuit mijn hart tot ieder van u. U weet dat de Kerk het thuis van mijn ziel is, de plaats waar ik de barmhartigheid van Jezus Christus heb ontvangen en heb geprobeerd die barmhartigheid aan anderen door te geven. Wanneer ik dus spreek over wat mij bezwaart, hoor dan alstublieft de genegenheid die achter het verdriet schuilgaat. Ik spreek over mijn moeder, de Kerk. Ik spreek over het geloof dat ik beloofd heb te dienen.

Onlangs hoorde ik een lied dat woorden en beelden gaf aan iets wat ik al lange tijd met me meedraag. Het was scherp. Het was pijnlijk. Het klonk niet als een verklaring van een commissie, en zo heb ik het ook niet ervaren. Ik hoorde erin de roep van mensen die naar het leven van de Kerk kijken en zich afvragen of we nog de moed hebben om ronduit te zeggen wat we geloven.

Die roep kwam me bekend voor. Het lied weerspiegelde wat ik voel.

Ik wil u vertellen wat er achter dat gevoel schuilgaat. Ik wil dat doen als een bisschop die van Christus houdt, van Zijn Kerk houdt en van de mensen houdt die vaak verstrikt raken in onze meningsverschillen. Sommigen van u delen wellicht al mijn zorgen. Anderen misschien niet. Ik vraag u alleen om naar mijn hart te luisteren terwijl ik probeer eerlijk te spreken.

Ik denk allereerst aan de Kerk zelf. Wanneer ik een Katholieke kerk binnenkom, wil ik weten waar ik ben. Ik wil dat het gebouw, het altaar, de stilte, het kruisbeeld en alles wat daar aanwezig is, mijn aandacht op God richten. Een kerk is een plaats waar iemand kan knielen zonder voor iemand anders op te treden. Het is een plaats waar een zondaar om barmhartigheid kan vragen. Het is een plaats waar de arme naast de rijke kan bidden, zonder dat de een een betere plaats heeft voor de Heer. Het is een plaats waar kinderen leren – nog voordat ze het kunnen verwoorden – dat God heilig is en dat zij geliefd zijn.

Wanneer een kerk begint aan te voelen als een podium voor welke boodschap dan ook die buiten de kerkdeuren in de mode is, deinst er iets in mij terug. Misschien hebt u dat ook wel eens gevoeld. Een bepaald spandoek of evenement kan onze aandacht trekken, maar mijn diepere zorg betreft de bestemming van de gewijde ruimte. Waarop vragen we mensen te letten? Wiens woorden horen ze? Leert het altaar ons nog steeds dat Jezus Christus Heer is?

De Kerk moet tot de wereld spreken, zo wordt gezegd. Natuurlijk moet ze dat. We zijn de wereld in gezonden. Maar de Kerk heeft de wereld iets te bieden, juist omdat ze zelf eerst iets van Christus heeft ontvangen. We kunnen Hem niet trouw verkondigen als we ons schamen voor wat Hij heeft onderwezen. We kunnen mensen niet naar het levende water leiden als we voortdurend het bordje bij de put veranderen, zodat niemand meer herkent wat daar te vinden is.

Er is nog een reden waarom dat lied me raakte. De beelden van slogans in een gewijde ruimte deden me denken aan de stille druk om de Kerk acceptabeler te laten overkomen. Soms is die druk openlijk en luid. Soms gaat ze gehuld in vriendelijke woorden. Ik weet dat veel mensen die zulke woorden gebruiken, het goed bedoelen. Ik trek de motieven van individuen niet in twijfel. Toch maak ik me zorgen wanneer vriendelijkheid synoniem wordt gemaakt met het zwijgen over wat we geloven omtrent zonde, bekering, genade en het leven waartoe Christus ons roept.

We moeten kunnen spreken over liefde zonder de waarheid uit het oog te verliezen. En we moeten de waarheid kunnen uitspreken zonder de liefde te verliezen. Die twee opdrachten horen bij elkaar, want de Heer die ons tot bekering roept, is de Heer die ons genoeg liefheeft om die oproep te doen.

Ik wil hier iets heel duidelijk zeggen. Ieder mens dat een kerk binnenkomt, is iemand voor wie Christus is gestorven. Ieder mens heeft een naam, een verleden, wonden die wij misschien niet zien, en een behoefte aan God die wij delen. Niemand mag met minachting worden bejegend. Niemand mag worden gereduceerd tot een symbool, waardoor we niet meer de moeite nemen om de mens achter dat symbool te zien.

Maar ik geloof ook dat we tekortschieten tegenover mensen als we doen alsof een welkom het einddoel is van de Christelijke boodschap. Jezus verwelkomde zondaars en had hen lief. Maar Hij riep hen ook op tot een nieuw leven. Die oproep geldt voor mij. Hij geldt voor jou. Hij geldt voor ieder mens, ongeacht de specifieke worsteling of gehechtheid die die persoon met zich meedraagt. De morele leer van de Kerk is veeleisend, omdat het volgen van Christus veeleisend is. Niemand van ons kan zich aan die eis onttrekken of met de vinger naar anderen wijzen.

Dat is het aspect van dit gesprek dat we naar mijn vrees uit het oog verliezen. Mensen horen het woord 'liefde' en willen begrijpelijkerwijs weten dat ze niet worden afgewezen. Ik wil dat ze dat weten. Maar ze moeten ook kunnen horen dat Gods liefde een leven kan veranderen. Barmhartigheid is meer dan een hartelijke begroeting. Het is vergeving, genezing en de kracht om Christus te volgen, ook wanneer dat volgen ons iets kost.

Wanneer vertegenwoordigers van de Kerk die oproep lijken te vertroebelen, vervult mij dat met droefheid. Ik denk aan een jongere die probeert het geloof te doorgronden. Ik denk aan ouders die hun kinderen iets hebben bijgebracht, maar vervolgens tijdens een openbare bijeenkomst een heel andere boodschap horen horen. Ik denk aan een priester die geduldig een moeilijke leerstelling probeert uit te leggen, terwijl publieke gebaren de tegenovergestelde indruk wekken. Hij is misschien wekenlang bezig met het beantwoorden van vragen die door enkele verwarrende momenten zijn ontstaan.

Gebaren doen ertoe. Uitnodigingen doen ertoe. Wat gezegd wordt is van belang, en ook wat onuitgesproken blijft, kan van belang zijn. Een foto kan niet alles onthullen wat er in iemands hart leeft, en ik beweer ook niet dat dat wel kan. Toch hebben publieke handelingen betekenis voor de mensen die ze zien. Herders moeten stilstaan ​​bij die betekenis. We zijn de gelovigen voldoende duidelijkheid verschuldigd, zodat ze niet hoeven te gissen of de Kerk nog steeds gelooft wat ze hun gisteren heeft onderwezen.

Er schuilt nog een ander gevoel onder mijn verdriet: verbijstering over wat lijkt op een ongelijke maatstaf. Het lied waarnaar ik heb geluisterd, gaat over het zich wenden tot Écône, tot katholieken die gehecht zijn aan de traditionele liturgie en aan het geloof zoals zij dat hebben ontvangen. Ik weet dat er rond deze kwesties ernstige vragen spelen over gezag, gehoorzaamheid en gemeenschap.

Maar ik begrijp waarom veel trouwe Katholieken kijken naar het warme onthaal voor de ene groep en het wantrouwen jegens de andere, en zich afvragen: "Met welke maat wordt hier gemeten?" Ze zien mensen die van de Mis houden, hun kinderen de catechismus bijbrengen, voor de paus bidden en proberen te bewaren wat hun is overgedragen. Ze horen over die mensen spreken alsof ze een probleem vormen. Vervolgens zien ze andere publieke gebaren die lijken te wijzen op minder gewicht voor de morele leer van de Kerk. Dat contrast verontrust hen. Het verontrust ook mij.

Ik verlang naar eenheid in de Kerk. Ik verlang daar diep naar. Eenheid kan echter niet betekenen dat we zwijgen over het geloof, en trouw kan niet betekenen dat we onverschillig staan ​​tegenover de gemeenschap. We moeten over beide zaken eerlijk spreken. Als we van iemand vragen om op het gezag van de Kerk te vertrouwen, moeten we laten zien dat dit gezag de waarheid dient met geduld en rechtvaardigheid. Als we van de gelovigen vragen om dicht bij elkaar te blijven, moeten we luisteren wanneer ze zeggen dat ze zich afgestoten voelen.

Ik vraag u niet om een ​​kamp te kiezen en uw hart te verharden tegenover alle anderen. Die verleiding is reëel, vooral wanneer we gekwetst zijn. Ik vraag u om de wonde serieus te nemen die deze vragen zo urgent maakt. Voor sommige Katholieken is de oude liturgie de plek waar ze leerden aanbidden. Voor sommige gezinnen is het de plek waar hun kinderen ontdekten dat God het beste verdient wat zij kunnen geven. Zij zijn geen abstracte begrippen. Het zijn zielen. Welk oordeel er ook geveld moet worden, die zielen hebben recht op pastorale zorg.

En hetzelfde geldt voor de mensen aan de andere kant van een geschil. Ook zij zijn zielen. We schieten er niets mee op om dat te ontkennen. Ik kan me krachtig uitspreken over een idee of een daad, en tegelijkertijd bidden voor de persoon in kwestie. Sterker nog: dat moet ik ook doen.

Sommigen van u vragen zich misschien af ​​waarom ik dit hardop durf uit te spreken. Zou het niet makkelijker zijn om te zwijgen? In zekere zin wel. Door te zwijgen vermijd je tijdelijk een moeilijk gesprek. Maar ik denk aan de gelovigen die hier thuis aan de keukentafel, in de auto na de mis of in een vertrouwelijk gesprek met een priester al over spreken. Zij proberen te begrijpen wat ze zien. Ze verdienen het om te weten dat er naar hun zorgen wordt geluisterd.

Ik besef ook dat mijn woorden verantwoordelijkheid met zich meebrengen. Ik moet er zorgvuldig mee omgaan. Woede kan een spreker onvoorzichtig maken. Een treffend beeld kan de feiten overstijgen. Als een lied mijn gevoelens verwoordt, betekent dat nog niet dat elk beeld daarin een volledig verslag van een gebeurtenis is. Het vertelt wel waarom dat lied mij raakte. Ik wil rechtvaardig zijn tegenover mensen, ook tegenover hen van wie ik de beslissingen in twijfel trek. Ik wil een fout herstellen als ik die maak. Die plichten horen bij het spreken als christen.

Rechtvaardigheid vereist echter niet dat ik doe alsof ik me op mijn gemak voel. Dat ben ik niet. Ik maak me zorgen over de verwarring in de Kerk. Ik vrees dat we het voor de wereld soms moeilijker maken om Christus te horen, juist in onze poging om door diezelfde moderne wereld gehoord te worden. Ik maak me zorgen dat Katholieken die vasthouden aan wat hun is geleerd, zich beginnen af ​​te vragen of er voor hen nog wel plaats is in hun eigen huis.

Misschien hoort u de spanning in mijn stem. Dit is geen discussie die ik graag voer. Ik ben geen bisschop geworden omdat ik mijn dagen wilde vullen met reageren op krantenkoppen. Ik wilde het Evangelie verkondigen, de sacramenten vieren, zieken bezoeken, priesters bemoedigen en gezinnen helpen groeien in heiligheid.

Maar als onze publieke taal zo onduidelijk wordt dat we geen eenvoudige vragen meer kunnen beantwoorden, maken we de weg voor iedereen moeilijker. Ik wil hun pad niet bemoeilijken.

Ik vraag me af hoe trouw er in deze tijd uitziet. Ik heb geen pasklare oplossing. Ik grijp terug op wat Christenen altijd hebben gedaan wanneer ze vreesden voor de Kerk: bidden, boete doen, aanbidden, onderwijzen en liefhebben van de mensen die op hun weg komen.

Gebed staat voorop, omdat de Kerk aan Christus toebehoort. Wanneer ik me zorgen maak over een beslissing in Rome, een gebeurtenis in de parochie of een gesprek dat op niets lijkt uit te lopen, kan ik die zorgen in het gebed brengen. Ik kan bidden voor de Heilige Vader. Ik kan bidden voor bisschoppen en priesters. Ik kan bidden voor de mensen wier daden mij verontrusten, en voor de mensen die zich door mijn daden verontrust voelen. Het gebed behoedt mij voor de gedachte dat ik de Kerk kan redden door een discussie te winnen.

Daarna volgt bekering, en dat begint dicht bij huis. Het is gemakkelijk om de tekortkomingen op te sommen die we elders zien. Het is moeilijker om ons af te vragen waar wijzelf hoogmoedig, ongeduldig, laf of onvriendelijk zijn geweest. Ik stel mezelf die vraag. Heb ik gesproken wanneer ik had moeten spreken? Heb ik geluisterd wanneer ik had moeten luisteren? Heb ik toegelaten dat frustratie me minder barmhartig maakte? Als ik van de Kerk vraag duidelijk te zijn over bekering, moet ik bereid zijn me zelf te laten bekeren.

Dan is er de aanbidding. Ga naar de Mis. Aanbid de Heer. Neem je gezin mee als dat kan. Geef de heilige stilte een plek in je week. Ook als het in de Kerk rumoerig is door controverse, blijft het tabernakel daar. Christus heeft Zijn volk niet in de steek gelaten. We moeten tijd met Hem doorbrengen voordat we beslissen wat we tegen anderen moeten zeggen.

Geef geduldig onderricht in het geloof. Een kind dat een moeilijke vraag stelt, heeft meer nodig dan een slogan. Een vriend die zich afgewezen voelt, heeft misschien iemand nodig die bij hem komt zitten voordat hij openstaat voor een antwoord. Iemand die tegenstrijdige berichten heeft gehoord, verdient een zorgvuldige uitleg. Lees het Evangelie. Leer de leer van de Kerk kennen. Vraag een betrouwbare priester om hulp als dat nodig is. Geef het geloof door als een geschenk dat je met vertrouwen en nederigheid hebt ontvangen.

En heb de mensen om je heen lief. Bezoek iemand die eenzaam is. Help een gezin dat onder druk staat. Bel die vriend op die niet meer naar de kerk gaat en vraag hoe het met hem is. Doe werken van barmhartigheid. Als onze zorg voor de Kerk nooit leidt tot zorg voor een concreet persoon, is er iets misgegaan in onszelf. De waarheid die we verdedigen, moet zichtbaar zijn in de manier waarop we met onze naasten omgaan.

Ik weet dat geen van deze alledaagse daden een antwoord biedt op de moeilijke vragen die ik heb opgeworpen. Maar ze helpen ons trouw te blijven terwijl we met die vragen worstelen. Ze houden ons hart open voor genade. Ze herinneren ons eraan dat onze eerste trouw ligt bij Jezus Christus; van Hem is deze Kerk.

Die trouw kan ook gepaard gaan met verdriet. De Psalmen geven ons daar woorden voor. De heiligen kenden dat gevoel. Van de Kerk houden betekent niet dat elk moment in haar leven geruststellend aanvoelt. Soms maakt liefde de pijn scherper, omdat we weten hoe kostbaar de gave is. Als u verdriet heeft gevoeld over de Kerk, hoeft u dat niet voor mij te verbergen. Ik vraag u om dat verdriet bij God te brengen en het uw trouw te laten verdiepen, in plaats van uw hoop te laten verteren.

Er is ook ruimte voor eerlijke woorden. Ik wil dat gelovigen serieuze vragen kunnen stellen zonder als onruststokers te worden behandeld. Ik wil dat herders antwoord kunnen geven zonder hun toevlucht te nemen tot veilige frasen die iedereen alleen maar meer in verwarring brengen. We moeten open en duidelijk kunnen spreken en toch vriendelijk blijven.

De oplossing is niet om onze bezorgdheid op te geven. We kunnen benoemen wat ons dwarszit, om duidelijkheid vragen, verdedigen wat de Kerk ons ​​heeft overgeleverd en minachting afwijzen. Die dingen horen bij elkaar. Als we ze van elkaar scheiden, kan zelfs een terechte zorg schade toebrengen aan de ziel die haar met zich meedraagt.

In gedachten keer ik terug naar dat lied. De kracht ervan schuilt in het gevoel dat de deuren van de Kerk zich voor sommige boodschappen gemakkelijk lijken te openen, terwijl zij die vasthouden aan de traditie het gewicht van elk slot voelen. Dat beeld verwoordt voor mij een werkelijk verdriet. Het roept vragen op die ik niet zomaar terzijde kan schuiven. Toch wil ik niet dat u in uw verbeelding voor een gesloten deur blijft staan. Christus is aanwezig bij zijn volk. Hij is aanwezig in de Eucharistie. Hij hoort uw gebed. Hij ziet de ouders die hun kinderen iets proberen bij te brengen, de priester die trouw probeert te zijn, de bekeerling die probeert te begrijpen en de mens die worstelt om opnieuw te beginnen.

Ik wil dat ieder van hen de volle omvang van zijn uitnodiging hoort. Die uitnodiging geldt voor ons allen, en dat is de reden waarom ik niet onverschillig kan blijven wanneer de boodschap van de Kerk onduidelijk klinkt.

Er is nog één belangrijk ding dat ik u moet vertellen voordat ik vandaag afsluit. Er zijn momenten waarop de Heer ons oproept een drempel over te stappen. St-Franciscus beleefde zo’n moment voor het kruisbeeld in het kerkje van San Damiano, toen hij de Heer hoorde zeggen: "Franciscus, ga en herstel mijn huis, dat, zoals je ziet, in verval raakt." Franciscus besefte toen nog niet wat die woorden allemaal van hem zouden vragen. Hij zag de vervallen kerk voor zich en begon daar. Hij raapte stenen op. Hij herstelde wat hij kon bereiken.

Ik denk dat velen van ons zien wat er vandaag de dag kapot is in de Kerk. We spreken erover. We zijn er bedroefd over. We bidden ervoor, zoals we moeten doen. Maar de woorden van de Heer tot Franciscus roepen ons op om ons af te vragen wat we zullen doen wanneer we opstaan ​​uit het gebed.

Ik denk ook aan Moeder Mariana in Quito. In de verslagen over OLVrouw van het Goede Succes kreeg zij te horen dat degenen die geroepen waren om deel te nemen aan het herstel van de Kerk, doorzettingsvermogen, moed en vertrouwen in God nodig zouden hebben. Die woorden beloven geen gemakkelijke taak. Ze herinneren ons eraan waar we de kracht moeten zoeken om die taak te volbrengen.

Waar beginnen we dan? We beginnen waar Franciscus begon: bij wat ons is aangereikt. Leer een kind op heldere wijze het geloof. Help een gezin daaraan vast te houden. Steun een trouwe priester. Spreek de waarheid met naastenliefde, ook wanneer zwijgen gemakkelijker zou zijn. Zet je tijd en je handen in voor het werk dat je parochie nodig heeft.

En wat de bisschoppen betreft? We moeten meer doen. We moeten daadwerkelijk stenen oppakken en ze vervangen. Ook dat vergt volharding, moed en vertrouwen op God.

Niemand van ons kan het volledige werk overzien dat voor ons ligt. Franciscus kon dat niet toen hij die eerste steen optilde. Maar hij hoorde Christus, vertrouwde op Hem en begon.

Vrienden, het is tijd dat wij beginnen. Laten we met heel ons hart bidden. Laten we vervolgens opstaan ​​uit het gebed en doen wat Christus van ons vraagt. Steen voor steen, met moed en vertrouwen op God: laten we Zijn Kerk herstellen.

Moge de almachtige God u zegenen: de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Amen.

Bisschop Joseph E. Strickland

Bisschop-emeritus

28/9 Mijn volk komt om doordat het met Mij niet vertrouwd is - John Martinez

Matt 24:36-40: Niemand weet wanneer die dag en dat moment zullen aanbreken, ook de hemelse engelen en de Zoon niet, alleen de Vader weet het. Zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het zijn wanneer de Mensenzoon komt. Want zoals men in de dagen voor de vloed alleen maar bezig was met eten en drinken, met trouwen en uithuwelijken, tot aan de dag waarop Noach de ark binnenging, en zoals men niet wist dat de vloed zou komen, totdat die kwam en iedereen wegnam, zo zal het ook zijn wanneer de Mensenzoon komt. Dan zullen er twee op het land aan het werk zijn, van wie de een zal worden meegenomen en de ander achtergelaten. 

2 Tim 3:1-5: Weet dat de laatste dagen zwaar zullen zijn. De mensen zullen egoïstisch zijn, geldzuchtig, zelfingenomen en arrogant. Ze zullen God lasteren, geen ontzag tonen voor hun ouders, ondankbaar zijn en niets heilig achten. Ze zullen harteloos zijn, onverzoenlijk, lasterziek, onbeheerst en wreed. Ze zullen het goede haten en onbetrouwbaar, roekeloos en verblind zijn. Het genot zullen ze meer liefhebben dan God, ze zullen de schijn van vroomheid ophouden, maar de kracht ervan miskennen. Keer je af van zulke mensen. 

Hosea 4: 6-8: Mijn volk komt om doordat het met mij niet vertrouwd is. Jij wilde het niet met mij vertrouwd maken, daarom wil ik niets meer met jou te maken hebben: je zult mij niet meer als priester dienen. Jij hebt de wet van je God verwaarloosd, daarom zal ik jouw kinderen verwaarlozen. Hoe talrijker de priesters werden, des te meer zondigden ze tegen mij. Maar ik zal hun aanzien verruilen voor schande. Ze teren op de zonden van mijn volk en hongeren naar nog meer. 

God de Vader: Mijn volk heeft Mijn gunst verloren door een gebrek aan kennis en inzicht. Zij zijn Mijn wet vergeten en weigeren te volgen wat Ik in hun ziel heb geplant. Ik zal Mijn kinderen die de misleiding en de leugen van Lucifer hebben omarmd, vergeten, omdat zij weigeren naar Mijn waarschuwingen te luisteren. Deze afwijzing leidt Mijn volk tot geestelijk verval, moreel falen en het verlies van Mijn zegen voor toekomstige generaties. Ik verlang er niet naar de mensheid opnieuw te vernietigen. [En daarom] zal Ik een Nieuw Tijdperk van heiligheid vestigen voor Mijn trouwe dienaren.

Mijn zoon, Ik wil dat je naar buiten treedt en getuigenis aflegt van de reis en de missie die Ik je heb gegeven. Wees niet bang. Jezus sprak in gelijkenissen wanneer Hij tot de menigte sprak. Zij begrepen Hem omdat Hij in eenvoudige taal sprak. De mensheid zoekt antwoorden op haar eigen pijn en lijden. Velen weten niet waar ze antwoorden kunnen vinden. Ik zal de ogen van hun hart openen. De wereld onthult Mijn Waarheid niet voldoende. Laat allen die zoeken naar Mijn Kennis en Inzicht Mij aanroepen; Ik zal hun gebeden verhoren. Ik zend een uitstorting van Mijn Heilige Geest over de gehele mensheid.

Zoals Ik Mijn profeten en heiligen van weleer zegende met inzicht en kennis, zo zal Ik Mijn genade zenden aan Mijn kinderen in deze tijd. Ik zegen Mijn schepping met Wijsheid en Liefde. Mijn trouwe dienaren zullen zich uitstrekken naar Mijn verloren schapen en Mijn kudde verzamelen. Ik scheid de schapen van de bokken. Mijn uitverkorenen zullen Mijn gaven van de Heilige Geest ontvangen. Mijn schepselen zullen hersteld worden door het zaad van Mijn Liefde, dat Ik in hun ziel plantte toen zij werden ontvangen.

Ik blaas Mijn Geest over ieder van hen.

Het stemt Mij tot grote vreugde dat velen van Mijn kinderen zich tot gebed en berouw over hun zonden wenden. Mijn belofte van eeuwig geluk met Mij in het paradijs zal aan Mijn uitverkorenen worden geschonken. Ik ben blij met de toegewijde religieuzen – zusters en broeders – die hun leven en alle wereldse genoegens hebben opgegeven om Mij te dienen en Mij vreugde te schenken. Het verheugt Mij zeer dat gelovige leken zichzelf en hun gezinnen hebben toegewijd aan het Heilig Hart van Mijn Zoon en aan het Onbevlekt Hart van Maria. Hemelse kennis wordt slechts verkregen door gebed en volledige overgave aan Mijn Heilige Drie-eenheid. Wij hebben in deze tijd van duisternis vele heilige zieners, mystici en heiligen uitgekozen om de Heilige Schrift te onderwijzen en te verkondigen tot aan de uithoeken van de wereld. Bid voor hen!

Beproef alles!

Zoek Mij eerst, en het Koninkrijk der Hemelen zal u worden geschonken. Wees Mijn boodschappers en onderwijs Mijn kinderen in de weg naar het eeuwige leven en de redding. Wees gehoorzaam aan de woorden van Jezus. "Breng het Evangelie naar de uithoeken van de wereld." Bid en vraag Mij om het herstel van zielen; wijsheid en kennis zullen aan ieder worden geschonken. Ik heb jullie lief. Ik verwelkom jullie in Mijn Hart. Jezus heeft vele heilige woningen voor jullie bereid in de hemel. Jullie namen zullen in het "Boek des Levens" worden opgeschreven.

Spreuken 1:7: Het begin van alle kennis is ontzag voor de HEER; een dwaas veracht de wijsheid en weigert elk onderricht.

OLVrouw van Guadalupe: Mijn kleine Juanito, Ik ben diep bedroefd door het gebrek aan reactie van Mijn geliefde kinderen. Als Moeder van de gehele schepping bid Ik voortdurend voor de Troon van de Almachtige God en smeek Ik om barmhartigheid en vergeving voor mijn dierbare kinderen. Ik ben door de Heilige Drie-eenheid gezonden om Mijn kinderen te waarschuwen door middel van tientallen jaren van waarschuwingen en profetieën. Ik heb de hand uitgestoken om te waarschuwen voor de dreigende straffen en oordelen die in de komende tijd zullen plaatsvinden. De zondigheid van Mijn kinderen tegenover God gaat elk begrip te boven. De Vader is teleurgesteld en toornig. Ik verlang ernaar dat jullie je bij Mij voegen in gebed en boetedoening, om Gods straf te verzachten en te verlichten. Ik vraag iedereen om met Mij deel te nemen aan voorbede en geestelijke werken voor verzoening met de Almachtige God. Ik zoek jullie hulp in gebed en smeking om de komende straffen van Gods Goddelijke Gerechtigheid te verzachten en te stoppen.

Ik zoek hulp van Mijn kinderen om de tijdelijke gevolgen van de zonde te verminderen door gebed, boetedoening en opoffering. De wereld heeft gebed nodig, vooral de Rozenkrans en in het bijzonder daden van boetedoening. Dit zijn krachtige middelen om Gods genade te verkrijgen en de vloek van de zonde af te wenden. Ik vraag al Mijn kinderen om met Mij te bidden, offers te brengen en deel te nemen aan het boeteleven van de Kerk, zodat de straf voor de zonde wordt verminderd en de ziel weer in Gods gunst komt te staan. Zonder onophoudelijk gebed kunnen jullie de schoonheid en grootheid niet ervaren van de Genade die God jullie aanbiedt.

Ik smeek jullie om je bij Mij aan te sluiten en deel te nemen aan Mijn voorbede: om te bidden, boete te doen en je met Mij te verenigen als een voorbeeld van vertrouwen en gehoorzaamheid. Sta aan Mijn zijde in deze geestelijke verbondenheid, waarin we gebed, boetedoening en de sacramenten van de Kerk gebruiken om ons af te stemmen op Gods barmhartigheid en de wonden van de zonde te genezen.

[Herinner je] Mijn boodschap in Garabandal, Spanje... "De kelk is halfvol en nu loopt hij over."

Wees in vrede, Mijn kinderen. Wees alsjeblieft bij Mij in gebed en boetedoening. De Waarschuwing is aanstaande. Wees niet bang, want Ik ben bij jullie. Uiteindelijk zal Mijn Onbevlekt Hart zegevieren. Bid, bid en bid!

Overwegingen van John Martinez:

“Vrienden, ik vraag jullie om te bidden en mijn getuigenis te overwegen. Ik geloof dat het voor ieder van jullie gemakkelijker te begrijpen is hoe ik de kennis ontving om te bidden, te onderwijzen en het volk van God te genezen, juist op een moment dat ik mijn missie nog niet begreep.

Mijn getuigenis:

John Martinez jr. – Een spirituele reis van kennis en een door God gegeven missie.

Bij de eerste verschijning van God de Vader was ik zo overweldigd door Zijn aanwezigheid dat ik niet wist wat ik moest doen. Mijn geest en lichaam wierpen zich onmiddellijk ter aarde voor het Heilige der Heiligen. Mij werd mijn levensmissie getoond en wat er in de toekomst zou gaan gebeuren. Ik voelde me zo onwaardig; tranen van liefde en vreugde welden op toen mijn ziel besefte dat het God de Vader was. Ik vroeg om vergeving en zocht Zijn liefde en barmhartigheid. Mij werd verteld dat ik, bij aanvang van mijn spirituele reis, door Hem toegerust zou worden met kennis en wijsheid. Hij zei dat ik leiding uit de hemel zou ontvangen, rechtstreeks van Hem.

Hij zou Zijn Heilige Geest, onze Gezegende Moeder, Zijn heiligen en Zijn engelen zenden om mij te helpen de missie te begrijpen en mij inzicht te geven in Zijn kennis in de 'volheid der tijden'. Dit was het begin van mijn spirituele reis. Ik besefte dat ik niets wist, behalve twee gebeden: het Onze Vader en het Weesgegroet. Dit gebeurde in 1979, om drie uur 's nachts.

De volgende dag ging ik naar mijn pastoor, pater Thomas Flanagan. Ik vertelde hem wat er was gebeurd. Ook vertelde ik pater Tom dat ik enkele weken daarvoor bezoek had gekregen van een heilige monnik, die aan mijn voeten knielde en voor mij bad. (Later kwam ik erachter dat het Padre Pio was). Er begonnen zich vele heilige gebeurtenissen te voltrekken en er gingen deuren voor mij open binnen onze Heilige Katholieke Apostolische Kerk.

Op een dag zag ik een klein, prachtig lam – stralend wit – dat naar me toe liep en naast me kwam staan. Het straalde liefde en vrede uit. Niemand anders kon het zien, en ik was verbaasd toen een oudere, heilige en geestelijk rijke vrouw naar mijn kleine metgezel wees en hem daadwerkelijk zag. Zijn gezicht straalde en hij zag eruit als een...” ...een glimlachend jongetje. Het kleine lammetje volgde me overal waar ik ging. Hij was zo schattig en liefdevol; zijn gezicht leek op dat van een klein kind – altijd glimlachend en mij beschermend. Destijds begreep ik het niet, maar later werd duidelijk wat de betekenis was van zijn bezoek en zijn gezelschap. Hij liep met me mee, zat op mijn schoot en sprong in mijn auto als ik op reis was. Ik genoot van zijn aanwezigheid en voelde me daardoor altijd veilig en gezegend.

Op een zondagmiddag nam hij me in een visioen mee naar een prachtig park, vol mooie bloemen en weelderige, groene bomen. De lucht was zuiver en er heerste een sfeer van heiligheid. Hij gebaarde me hem te volgen over een smal, kronkelend pad. Terwijl hij vooruitliep en zijn hoofdje naar mij toedraaide, stelde ik me voor dat dit het paradijs was. In de verte zag ik een vrouw in een prachtige witte jurk en met een elegante blauwe omslagdoek. Toen we dichterbij kwamen, schrok ik even en besefte ik dat het Onze Gezegende Moeder was, als OLVrouw van Genade. Het kleine lammetje rende naar haar toe en zij glimlachte, stralend van vrede en liefde. OLVrouw omhelsde het lammetje; hij glimlachte en gaf haar een kus. Toen begroette OLVrouw me en vertelde ze dat ze al op me wachtte sinds ik een baby was. Haar stem klonk als engelenmuziek, in harmonie met de prachtige omgeving. Ze keek me glimlachend aan en vertelde dat God haar had gestuurd om me te onderwijzen en me de missie te tonen die voor me lag op mijn levenspad.

Ze nam me bijna drie jaar lang onder haar hoede en ik leerde vele spirituele lessen die mijn geest en hart openden. Ze bereidde me voor op de missie die de Vader mij had toevertrouwd. Er werden me vele dingen getoond die niet in boeken staan, en ik ervoer de werkelijkheid van de spirituele wereld. Ik ontving kennis en inzicht in zaken waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Ze vertelde me dat ze altijd aan mijn zijde zou blijven. Er is nog veel meer te vertellen, maar ik moet verdergaan...

Terug naar mijn Priester: Pr Thomas Flanagan

Pr Tom stelde voor dat ik een gebedsbijeenkomst in het Henry De Oso-klooster zou bijwonen. Ik volgde zijn advies op. Toen ik de bijeenkomst binnenkwam, waren er meer dan 750 mensen die in tongen zongen en God prezen met liederen en aanbidding. Ik deed een stap achteruit en zei tegen mezelf: "Pr Tom heeft zich vergist; hij heeft me naar een protestantse kerk gestuurd." Toch voelde ik me enorm blij en vredig, omdat ik de aanwezigheid van de Heilige Geest ervoer. Later ontdekte ik dat het een katholieke charismatische gebedsgroep was. Ik was even in de war, maar blij dat het katholiek was.

Na de gebedsbijeenkomst ontmoette ik de leider van de gebedsgroep en vroeg ik of ik kon helpen. Hij dacht even na en vroeg toen of ik eerder kon komen om alles klaar te zetten, zoals stoelen en andere benodigdheden. Ik stemde ermee in.

Wauw, ik vond het geweldig om te helpen. De maanden daarna woonde ik de bijeenkomsten van de gebedsgroep bij en leerde ik veel van de katholieke onderwijzingen die door gezalfde mensen werden gegeven. De bijeenkomsten waren in het Engels, en er waren veel Spaanssprekende aanwezigen die het niet konden verstaan. Na afloop vroegen de Spaanssprekenden of ik in het Spaans kon vertellen wat er besproken was. Dit was het begin van mijn bediening waarin ik het Woord van God deelde. Dit ging enkele maanden door, en ik leerde veel over God, de Kerk en spiritualiteit. Tijdens het vertalen leerde ik zelf ook bij, en ik werd erg blij van de glimlachen op de gezichten van mijn broeders en zusters; het gaf me een heel goed gevoel. Ik had niet door dat er verdeeldheid ontstond binnen de gebedsgroep. Verschillende leiders legden hun functie neer en vertrokken. Dan Decelles, de leider van de gebedsgroep, vroeg aan Pr Tom of de groep kon verhuizen naar de St. Vincent de Paul-kerk; de pater stemde hier graag mee in. Het aantal deelnemers aan de gebedsgroep daalde van 750 naar 520. Het was gebruikelijk dat enkele leiders vooraan bij de groep zaten voor onderscheidingsvermogen en andere spirituele taken.

Ik was verbaasd toen Dan me vroeg of ik ook vooraan wilde komen zitten. Ik stemde toe en zat enkele weken vooraan. Toen ik bij een van die gelegenheden aan het bidden was, kreeg ik een visioen van OLVrouw van Genade die tussen de groep door liep; ze vroeg me een 'woord van kennis' met de groep te delen. Ik wist niet goed wat ik moest doen, maar was gehoorzaam aan OLVrouw; tegelijkertijd was ik verbaasd, want de woorden kwamen niet van mijzelf. Na de boodschap van OLVrouw begon iedereen tot God te bidden en te zingen.

Diezelfde avond werd ik gebeld door Dan Decelles. Hij vertelde me dat de Heer tot hem had gesproken en dat hij zijn leiderschap moest neerleggen, omdat God hem had gezegd dat ik het leiderschap moest overnemen. Ik was sprakeloos. Ik zei tegen Dan dat ik niet wist hoe ik leider moest zijn; het enige wat ik kende, was stoelen klaarzetten! Hij zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, omdat God mij had uitgekozen en de hemel me zou leiden en onderwijzen. Ik stemde ermee in.

Als leider van de gebedsgroep was ik verantwoordelijk voor de geestelijke zorg voor meer dan 550 mensen. Ik knielde neer en vroeg de Heilige Drie-eenheid om hulp en leiding. Hij had me een taak gegeven waarvoor ik nauwelijks ervaring had. Toch verbaasde het me hoe ik wist wat er moest gebeuren, zonder enige kennis of ervaring. Er heerste enige jaloezie onder enkele oudere leden; zij twijfelden aan mijn geschiktheid als leider van de gebedsgroep. Na verloop van tijd sprak de Heer echter tot ieder van hen, en kreeg ik van iedereen volledige steun. Zonder aarzelen belde ik het Vernieuwingscentrum (Renewal Center) en werd ik uitgenodigd om deel uit te maken van de kernploeg voor het Vernieuwingscentrum van het aartsbisdom. Pater Enda McKenna was de contactpersoon voor de Charismatische Vernieuwing onder aartsbisschop Patricio Flores. Ik ontdekte dat we 125 katholieke parochies in het aartsbisdom hadden, maar slechts vijf charismatische gebedsgroepen. Opnieuw was ik verbaasd.

Enkele maanden later werd ik gebeld door pater Enda, die me uitnodigde voor een bijeenkomst van de kernploeg bij diaken Alan Fitzpatrick thuis. We zouden samen eten en ons daarna in gebed laten leiden door de Heilige Geest. Deze mannen waren zo één in gebed en lofprijs, dat ik me voelde als een rozijn in een kom havermoutpap. Ik was gekomen om van hen te leren, maar ik had maar weinig om mee terug te nemen naar onze gebedsgroep. Ik had altijd een katholieke bijbel bij me, maar toen ik na de kernvergadering naar mijn auto liep, bedacht ik me dat ik mijn bijbel in huis had laten liggen. Terwijl ik de trap op liep, kwam pater Enda naar buiten. Hij vroeg me: "John, wat vond je van onze bijeenkomst vanavond?" Ik antwoordde oprecht en eerlijk: "Pater Enda, deze geweldige mensen zijn zo op de hemel gericht, dat ze op aarde van geen nut zijn!"

Pater Enda vroeg of ik ideeën of aanbevelingen had. Ik antwoordde: "Ik geloof van wel!" (die woorden kwamen eruit zonder dat ik erbij nadacht). Pater Enda zei: "Kom morgenochtend om 9.00 uur naar mijn kantoor en vertel me wat je ideeën zijn." Wauw, wat had ik mezelf in de nesten gewerkt! Ik begon te bidden en hulp te zoeken bij God en Onze-Lieve-Vrouw. Toen ik thuiskwam, herinnerde ik me dat ik drie whiteboardpanelen van ongeveer 1,20 bij 1,50 meter had. Tijdens het bidden schreef ik op wat er in me opkwam. Toen ik klaar was, wist ik dat God mijn handen en hart leidde.

Ik kwam aan bij de katholieke kerk van St. Leo, de parochie van pastoor Enda. Hij kwam uit zijn kantoor, nodigde me binnen en vroeg naar mijn ideeën. Ik stond op en zette de presentatie op een schildersezel. Na afloop zei pastoor Enda bijna twintig minuten lang geen woord. Ik dacht bij mezelf: "Tja John, je hebt het verpest." Het was doodstil; ik hoorde alleen mijn eigen hartslag. Toen stond pastoor Enda op, liep naar mijn stoel en zei: "John, gefeliciteerd, je bent nu mijn assistent en de directeur van de Charismatische Vernieuwing voor het aartsbisdom San Antonio."

Als directeur van de Charismatische Vernieuwing bezocht ik elke parochie in het aartsbisdom San Antonio. Binnen een jaar telde het aartsbisdom 125 gebedsgroepen. Vervolgens kreeg ik een droom en een bijbeltekst uit het evangelie van Johannes (hoofdstuk 17): "Ik bid dat zij allen één mogen zijn, Vader, zoals U en Ik één zijn." Ik kreeg de opdracht om al Zijn mensen op één plek samen te brengen tijdens Pinksteren in 1981.

Vrienden, ik deel dit korte verhaal over mijn spirituele reis om iedereen te laten weten dat God niet op zoek is naar mensen met allerlei uiteenlopende talenten. Hij kiest hen uit die – net als David, de kleine herder – alleen het hart van God zoeken; dan zal alle kennis aan u worden geschonken.

De rest is geschiedenis, en mijn missie is om het heilige katholieke Evangelie naar de uithoeken van de aarde te brengen en hen die ernaar streven dienaren van God te worden, te onderwijzen, te trainen, voor hen te bidden en hen te genezen.

Jesaja 53:5-6: Om onze zonden werd hij doorboord, om onze wandaden gebroken. Voor ons welzijn werd hij getuchtigd, zijn striemen brachten ons genezing. Wij dwaalden rond als schapen, ieder zocht zijn eigen weg; maar de wandaden van ons allen liet de HEER op hem neerkomen.

 

3/10 Schijn kan bedriegen - Unknown Prophet

Fred Watkins: Schijn kan bedriegen.

Plotseling bevond ik me in een visioen in een bos, waar de bomen zachtjes in de bries wiegden. Het visioen veranderde en de wind begon aan te wakkeren. Naarmate de wind toenam, wiegden ze niet langer rustig heen en weer; ze werden alle kanten op geslingerd. De wind nam nog verder toe en de bomen begonnen mee te buigen met de wind. Er was nu nog maar één constante windrichting en ze bogen allemaal onder de druk, behalve enkele bomen die niet meebogen of veerkrachtig reageerden zoals de andere. De regen begon met bakken uit de hemel te vallen en de bliksem flitste.

Plotseling zag ik een van die stijve bomen afbreken, en daarna nog een. Vervolgens braken er meerdere, totdat er nog maar een paar stijf in de wind en regen overeind stonden. Terwijl ik toekeek, werd een van die bomen door de bliksem getroffen en in tweeën gespleten. Alle andere bomen bogen en bewogen mee in de wind en regen. De wind en regen namen af, totdat de regen volledig stopte en de wind weer was gaan liggen tot een zachte bries. De zon brak door en toen ik om me heen keek, was alles schoon gewassen en schitterde het in het zonlicht. Op een paar gebroken bomen na was er niets meer te zien van wat zich zojuist had afgespeeld.

God de Vader: "Jullie hebben dit visioen al eerder gezien, want Ik heb het jullie getoond. Maar nu wil Ik dat jullie luisteren naar wat Ik erover te zeggen heb. Ik wil dat jullie, mijn kinderen, luisteren, want dit is van belang voor jullie. Aan het begin van het visioen leek alles normaal en vredig. Dat was het ook, maar er broeide een storm die spoedig over het landschap zou trekken. Mijn storm.

De wind begon aan te wakkeren en naarmate dat gebeurde, deden de bomen meer dan alleen zachtjes meebewegen met de bries. Ze werden heen en weer geslingerd naarmate de wind toenam. Ze begonnen wild te bewegen en de stammen bogen onder de kracht van de wind. Jullie zagen dat sommige bomen stijf tegen de wind in bleven staan ​​en weigerden mee te buigen.

De regen viel, de wind werd sterker en toen kwam de bliksem. Op dat moment zagen jullie hoe sommige van de stijve bomen begonnen te knakken en te breken. Er was een boom die hoog oprees; deze werd door de bliksem getroffen en in tweeën gespleten. Kort daarna begon de storm te bedaren en keerde alles geleidelijk terug naar de normale toestand. Wat overbleef,

was echter schoongewassen en glinsterde in het zonlicht, terwijl van de storm slechts enkele gebroken bomen overbleven, evenals de boom die door de bliksem was getroffen en gespleten. Veel van dit visioen spreekt voor zich. Maar er zijn enkele dingen die jullie, mijn kinderen, moeten zien en waarop jullie moeten letten. Luister en kijk terwijl Ik dit tot jullie spreek.

Het bos en de bomen staan ​​symbool voor jullie, mijn volk. Ik zeg dat omdat het al mijn mensen omvat die zichzelf mijn kinderen noemen, van wie de meesten ook werkelijk mijn kinderen zijn. Sommigen zeggen: 'Aha, de buigzame bomen en de rechte bomen, maar onder de buigzame bomen vallen zowel degenen die weerstand tegen Mij bieden als degenen die dat niet doen.' Jullie vragen: 'Hoe kan dat?' Wanneer mijn wind waait, zijn er mensen die ermee meebuigen, ook al passen ze niet in het beeld van mijn kinderen.

Ze buigen en deinen mee, maar ze worden niet werkelijk geraakt door mijn Geest, want ze zijn nooit echt tot Mij gekomen. Velen van hen zijn als de bruiloftsgast die geen bruiloftskleed droeg. Velen van hen zullen zelfs lijken mee te bewegen met de wind van mijn Geest. Ze proberen echter slechts zich staande te houden en niet te breken door datgene wat ze niet willen aanvaarden. Over hen zal ik zo dadelijk spreken. Degenen die door mijn wind werden afgebroken, waren mijn kinderen die vastgeroest waren in hun gewoonten en weigerden mee te buigen met de wind van mijn Geest, de wind van verandering. Zij zijn degenen over wie ik sprak toen ik verwees naar mensen die als oude wijnzakken zijn.

Ze verzetten zich ertegen dat Ik verandering breng, en daardoor staan ​​ze op het punt afgebroken te worden. Toen was er bliksem. De boom die werd getroffen en in tweeën spleet, staat symbool voor degenen binnen de kerken en genootschappen van mijn Lichaam die onbuigzaam standhielden tegen de storm, terwijl anderen daarbinnen wel wilden buigen; en toen liet Ik de blikseminslag op hen los. Het gevolg daarvan was een scheuring. Wat je niet zag, was dat de ene helft afbrak, maar dat de andere helft bleef groeien en bloeien en flexibel werd, zodat hij meewoog met de wind van mijn Geest en bewoog naarmate Ik verandering bracht. De afgebroken helft stierf af, net als de andere bomen die waren gebroken. Dit is al gebeurd met verscheidene van mijn kerken en denominaties.

Naar de gebroken bomen kan op twee manieren worden gekeken. Velen vertegenwoordigen mijn halsstarrige kinderen, en velen vertegenwoordigen groepen van halsstarrige kinderen: hele kerken van uitgedroogde wijnzakken. Ik zei dat we zouden spreken over de groep die meewoog met de wind van mijn Geest, en dat doe Ik nu. Kijk om je heen terwijl Ik in de Geest onder mijn volk beweeg. Je zult zien dat velen in de wereld met de wind mee lijken te buigen, omdat er ogenschijnlijk geen verschil is. Zo zijn er velen die niet mijn kinderen zijn, maar die zich op dezelfde manier lijken te bewegen als mijn kinderen. In het dagelijks leven is het vaak niet mogelijk om het verschil tussen die twee te zien.

Wat ik je echter nog niet heb laten zien, zijn de gevolgen op de lange termijn van dat meebuigen, terwijl ze niet uit mij putten en de regen van mijn Geest niet opnemen zoals zij die werkelijk mijn kinderen zijn, dat wel doen. Ze zullen langzaam bruin en broos worden en uiteindelijk op de bosbodem vallen. Wie uit mij put, zal eeuwig bloeien. Ik heb je hier veel verteld, en misschien lijkt het niet allemaal duidelijk voor je, maar ik zal zorgen dat het dat wel wordt, als je luistert en put uit wat ik heb gezegd. Het belangrijkste voor jullie, mijn kinderen, is om te letten op de stijfheid en onbuigzaamheid van sommige gelovigen en ervoor te zorgen dat je zelf niet zo wordt.

Velen verkeren in die toestand. Als jouw wijnzak stijf begint te worden, bewerk hem dan met het water van het Woord totdat hij weer soepel is. Ik wil niet dat ook maar één van mijn kinderen verloren gaat. Ik houd van ieder van jullie en wil alleen het beste voor je, maar dat vereist wel dat je soepel blijft meebewegen met de wind van mijn Geest.

3/10 Geopolitieke situatie en MJ Jahenny - O Crux Ave

MJ Jahenny: De Hemel geeft ons door haar te kennen, mijn kinderen, dat er geen rust meer zal zijn, noch 's nachts, noch overdag. De opruiers, de onruststokers, geven zich over aan het kwaad, aan brandstichting en gruwelijke moord. Zij zullen gebruikmaken van het vernietigende buskruit dat zelfs de sterkste muren op aarde aan flarden schiet. Er zijn andere momenten waarop Marie-Julie spreekt over de goddeloosheid. Vele opruiers roepen arbeiders op tot opstand vanwege het gebrek aan werk, dat hun dagelijks brood is. Dit leidt tot toenemende onveiligheid. Zowel kleine als grote steden zullen spoedig

in handen vallen van groepen arbeiders die noch onderdak noch toevluchtsoord hebben. Op wie doelt de Hemel hier? In dit verschrikkelijke uur zullen vreemdelingen, gedreven door een onbeheersbaar geweld, over Frankrijk heersen en veel slecht doen aan Frankrijk. Zodra het nieuws van de fatale gebeurtenis hen bereikt, zullen zij niet doof blijven.

Volgend jaar vinden er presidentsverkiezingen plaats in Frankrijk. Ze zullen in mei plaatsvinden. Wees waakzaam, want opnieuw waarschuwt de hemel zijn gelovigen. MJ Jahenny zegt: "Kreten van wanhoop en alarm zullen opstijgen naar de hemel. De maanden van het Heilig Hart – hier doelen we op de maand juni – en van mijn bloed. Hier is het de maand juli die het sein zal geven voor de kastijdingen van een burgeroorlog. Wanneer de regering geconfronteerd wordt met de omwentelingen, zal zij handelen als de vogel: zij zal wegvliegen naar een ander land, en Frankrijk zal vrij zijn in zijn revolutie. Op dat moment moeten wij Parijs ontvluchten.“

De volledige samengestelde boodschap van 27 april 1877 luidt als volgt:

1. De vlucht van de regering en de val van Parijs

"Wanneer de regering deze omwentelingen ziet, zal zij handelen als een vogel: zij zal wegvliegen en naar een ander land vluchten. Frankrijk zal dan vrijgelaten worden in haar eigen revolutie. Op dat specifieke moment zal men Parijs moeten ontvluchten."

2. De zwakte van het Franse leger en goddeloze wetten

"De militairen zullen ver van Frankrijk verwijderd zijn (in het Oosten en in Arabische landen) en de binnenlandse ordehandhavers zullen in aantal verminderd zijn. Het is tijdens deze onrustige periode dat er schandelijke wetten zullen worden afgekondigd. Deze wetten beogen onder andere de machthebbers controle te geven over de religie, de geestelijkheid te onderwerpen aan de revolutionaire macht, elke oppositie te vervolgen en alle hiërarchische banden met Rome door te snijden."

3. Totalitaire macht en hongersnood

"Revolutionairen zullen een totalitaire macht vestigen, met een regime van standrechtelijke justitie voor tegenstanders, surveillance en verklikking. Dit alles zal zich afspelen tegen een achtergrond van ernstige schaarste en hongersnood, als gevolg van ontoereikende oogsten en natuurrampen."

4. Buitenlandse bezetting en de duur van de eerste crisis

"De dodelijke revolutionaire crisis zal in eerste instantie exact vier weken duren—geen dag langer, geen dag korter—maar de omvang ervan zal immens zijn. Het aantal mensen dat 'moordenaars van het volk' wordt genoemd, zal onvoorstelbaar groot zijn. Tijdens dit verschrikkelijke uur zullen buitenlanders, gedreven door een ongecontroleerd gewelddadige drang, meester zijn in Frankrijk. Zodra het fatale nieuws bekend wordt, zullen hun oren niet doof zijn."

5. Het lot van de kerken en het gemis van de Koning

"Op de plekken waar vlammen de kerken zullen verslinden, zal het standbeeld van Maria worden verbrijzeld en in het vuur worden geworpen... Frankrijk zal van niemand enige steun krijgen. Het zal er helemaal alleen voor staan. En waarom? Omdat het geen Koning heeft."

6. De belofte van bescherming voor specifieke regio's

In dezelfde extase richt Onze Heer zich specifiek tot de aartsengel Michaël met een geografische uitzondering voor de zwaarste straffen:

(Onze Heer tot Sint-Michaël): "Spaar met uw geslepen zwaard Bretagne en de streken die Mijn Hart heeft uitgekozen: de Elzas, Lotharingen, Lozère en Aveyron."

Kernboodschap van deze profetie

Marie-Julie Jahenny wilde met deze boodschap waarschuwen dat de chaos in Frankrijk (en met name in Parijs, dat zij vaak omschreef als het "nieuwe Sodom") het gevolg is van het feit dat het land zich spiritueel van God heeft afgekeerd en zijn legitieme christelijke monarchie heeft verstoten. Volgens haar grotere profetische nalatenschap zal deze zuivering en duisternis uiteindelijk pas stoppen wanneer God Zelf ingrijpt en een beloofde Grote Monarch (een nazaat van de Franse lelies) naar voren schuift om de orde en het geloof in Frankrijk te herstellen.

Parijs en wanneer de beroering gebeurt

In de extases van Marie-Julie Jahenny wordt Parijs omschreven als het centrum van de zonde en de goddeloosheid, dat ze vaak vergelijkt met een modern Sodom. Haar profetieën over de stad zijn buitengewoon onheilspellend: ze voorspelt een totale en gewelddadige vernietiging van de Franse hoofdstad, die grotendeels door vuur zal worden verteerd.

Wat zegt ze over de vernietiging van Parijs?

* Vernietiging door vuur en geweld: Ze stelt dat Parijs zal worden platgebrand door een combinatie van een bloedige burgeroorlog, buitenlandse invasies en bovennatuurlijke straffen (zoals blikseminslagen en zware aardbevingen). In latere interpretaties van haar visioenen wordt zelfs gesproken over de impact van vernietigende projectielen of raketten.

* De stad zal instorten: Ze profeteert dat de grond onder Parijs zal schudden en dat het vuur zo intens zal zijn dat de stad in een gigantische ashoop verandert. Ze waarschuwt gelovigen herhaaldelijk dat ze de stad moeten ontvluchten zodra de eerste revolutionaire chaos uitbreekt.

* Geen steen blijft op de andere: De vernietiging zal zo grondig zijn dat ze zegt dat men later over de plek zal lopen en zich zal afvragen waar Parijs ooit heeft gelegen.

In welke maanden zal dit plaatsvinden?

Marie-Julie Jahenny heeft geen specifiek jaartal genoemd, maar ze gaf wel duidelijke tijdslots in het jaar (specifieke maanden en seizoenen) voor wanneer de gebeurtenissen zich zullen ontplooien:

Het beginteken (De maanden van het Heilig Hart en het Kostbaar Bloed):
In haar extase van 27 april 1877 zegt ze letterlijk: "De maanden van het Heilig Hart [juni] en van Mijn Bloed [juli], dat zal het signaal zijn van de straffen, de burgeroorlog..." De eerste grote revolutionaire opstand in Parijs zal dus aan het begin van de zomer plaatsvinden.

De totale escalatie (De wintermaanden):
Hoewel de crisis in de zomer begint, geeft ze aan dat de zwaarste vernietiging, de invasies en de uiteindelijke "Drie Dagen van Duisternis" (de finale zuivering) zich zullen voltrekken tijdens de koude wintermaanden. Ze waarschuwt dat de zware beproevingen zullen plaatsvinden wanneer het koud is, specifiek in de periode tussen november en maart.

De duur van de hersteloorlog:
Nadat Parijs is gevallen en het land in totale anarchie verkeert, zal de redding en de strijd van de beloofde "Grote Monarch" om Frankrijk te bevrijden ongeveer zeven maanden in beslag nemen.

* Zij voegt eraan toe dat het Franse leger uit Frankrijk zal worden teruggetrokken, naar het oosten en naar Arabische landen,

en dat de ordehandhavende troepen zullen worden ingekrompen. MJ Jahenny heeft aangekondigd: Kort na de dood van eenEngelse koningin zullen de Verenigde Staten, Engeland en Israël grote confrontaties aangaan met Iran. Frankrijk zal, zoals we helemaal aan het begin van deze proloog zagen, zijn strijdkrachten naar Oost-Europa en de Arabische landen sturen. Maar Emmanuel Macron heeft slechts enkele dagen geleden de inzet van Franse versterkingen naar Saoedi-Arabië aangekondigd. Frankrijk heeft al strijdkrachten, zwaar bewapende eenheden, in Djibouti, Jordanië, Irak en diverse andere landen in West-Afrika. Hoewel we steeds meer worden weggedrukt door deze voormalige naties die ooit als zusterlanden van Frankrijk werden beschouwd. Vandaag de dag hebben we ook Franse troepen in Roemenië, als een noodmaatregel.

We hebben ze in Polen, Estland en Litouwen, en er zijn andere toezeggingen gedaan, evenals andere verplaatsingen van strijdkrachten en luchtmachtcapaciteit naar diezelfde Oost-Europese landen. We beschikken in Frankrijk over steeds minder strijdkrachten. Onze wapenvoorraden, onze arsenalen, liggen ver onder de helft van het niveau waarop ze volgens de grondwet altijd gehouden zouden moeten worden voor de nationale defensie. Waarom? Ik denk dat u allemaal het antwoord net zo goed weet als ik, want sinds 2022 maakt de Franse regering zich schuldig aan flagrante corruptie; ze heeft namelijk honderden, zo niet duizenden tonnen aan munitie en tankwapens overgedragen (waaronder AMX-10's en andere voertuigen, en nu ook enkele Mirage-straaljagers), zware bewapening, zoals Caesar-houwitsers en andere zware wapens, aan Oekraïne.

Een land dat nooit, maar dan ook nooit is toegelaten tot het Congres van Europese Naties of de Europese Unie, om één eenvoudige reden: na Albanië werd Oekraïne beschouwd als het meest corrupte land van het Europese continent. Tot op heden is er een tekort van 2 miljard euro in de middelen die aan Oekraïne zijn geschonken. Ik spreek tot u van de andere kant van de Atlantische Oceaan, vanuit de Verenigde Staten, waar het nieuws vrij en openlijk melding heeft gemaakt van de vondst van tonnen aan machinegeweren, handvuurwapens en munitie in Colombia en Mexico, afkomstig uit Oekraïne.

* Er zullen zich drie crises voordoen. De eerste beginnen we nu te ervaren. De tweede, zo weten we, zal het begin zijn van een derde wereldoorlog, waarbij een deel van Frankrijk bezet en verslagen zal worden. De derde crisis zal een vernieuwing zijn, het begin van het einde, een wedergeboorte. We weten vandaag de dag, dankzij Marie-Julie Jahenny – en zoals we reeds hebben uiteengezet –, dat zij deze spanningen in het Midden-Oosten heeft voorspeld. Ook voorspelde zij dat het Verenigd Koninkrijk spoedig uiteen zou vallen in vier soevereine en onafhankelijke naties.

 

3/10 Het verhaal met FlyDubai wordt vreemder en vreemder en de wereld slikt het als zoete koek - Niburu

Er gebeurt niets zonder reden en dat telt uiteraard ook voor het krankzinnige verhaal van de flydubai-vlucht.
Iets of iemand haalt hier voordeel uit en ook in dit geval is het niet anders. Als er iets gebeurt in of rond Israël dan is het vaak spectaculair en dat telt zeker voor de waanzinnige gebeurtenissen rondom de inmiddels bekende flydubai vlucht. Als je zo wereldwijd rondneust op sociale media is er een overweldigende grote groep mensen die de gebeurtenis een false flag operatie noemt, dit vooral omdat er zoveel dingen in voorkomen die ongeloofwaardig overkomen.
En dat is niet zo vreemd, want de verhalen worden met de dag vreemder en nog meer ongeloofwaardig.

Zoals het volgende:
De terroristische co-piloot weet berichten op zijn LinkedIn account te plaatsen negen uur na de gebeurtenis, terwijl hij zelf op dat moment in de cel zit.
Het bijzondere is dat dit de enige berichten waren op dat account en bovendien berichten die volgens CNN aantonen dat hij geradicaliseerd was. 

De tweede post toont een door AI gegenereerde afbeelding van de drie heiligste plaatsen van de islam – in Mekka, Medina en Jeruzalem – die met elkaar verbonden zijn door een ononderbroken, gloeiend spoor. Op de achtergrond klinkt een uitdagend gedicht dat spreekt over het afwijzen van vernedering, het niet vrezen van de dood en het verdedigen van de eigen waardigheid. Piloten uit landen zonder diplomatieke banden met Israël (de co-piloot was een Omaans staatsburger) mogen normaal gesproken niet op vluchten naar Israël vliegen.

Hoe deze co-piloot door die controle is geglipt en op deze specifieke vlucht kon worden ingezet, wordt momenteel onderzocht. Premier Netanyahu gaf vlak na het incident toe dat er sprake was van een "maas in de wet".
Oordeel zelf of we hier te maken met een soort Bollywood productie met Captain Machchar in de hoofdrol of een echt incident, maar feit is dat één bepaald persoon hier een geweldig persoonlijk voordeel uit gaat halen. En die persoon is niemand minder dan de Israëlische premier Netanyahu.

Op 27 oktober aanstaande zijn er verkiezingen in Israël en het is geen uitgemaakte zaak dat Netanyahu dit politiek gezien zal overleven, hoewel zijn situatie wat dat betreft weer wat beter is dan enige tijd geleden. 
Er staat voor hem dan ook heel veel op het spel, want er lopen nog steeds een aantal fraudezaken tegen hem en Trump zal aanzienlijk minder gemotiveerd zijn om het ICC aan te pakken als Netanyahu van het politieke toneel is verdwenen.

Als we kijken naar de komende verkiezingen:

Netanyahu is absoluut niet uitgeschakeld. Zijn blok zit inmiddels weer rond de 53–54 zetels en heeft dus nog maar enkele zetels nodig om in de buurt van een meerderheid te komen.

Maar hij heeft op basis van de huidige peilingen ook geen zekere meerderheid.

Het incident met het vliegtuig heeft voor Netanyahu in eerste instantie drie belangrijke elementen die hem politiek voordeel zullen opleveren:

Netanyahu waarschuwde kort vóór het incident publiekelijk voor mogelijke vijandelijke acties.
Een vliegtuig, een conflict in de cockpit, een plotselinge duikvlucht en uiteindelijk een noodlanding: dat is een gebeurtenis die sterk tot de verbeelding spreekt.
Netanyahu kan het gebruiken om opnieuw te benadrukken dat Israël in een omgeving van voortdurende veiligheidsdreiging verkeert en dat veiligheid geen abstract onderwerp is.
Maar, dan komt er nog een veel belangrijke vraag en die is of de kaper een 'lone wolf' is of werd aangestuurd door Iran.

Netanyahu zegt dat de Omani copiloot is geradicaliseerd door islamistische indoctrinatie en volgens hem met het doel aan boord kwam om het vliegtuig neer te halen. Hij zegt tegelijkertijd dat nog wordt onderzocht of iemand hem heeft gestuurd.
De man was Omani en werkte als copiloot op een vlucht naar Israël. Oman heeft geen diplomatieke betrekkingen met Israël. Netanyahu heeft bovendien gezegd dat piloten uit dergelijke landen volgens Israëlische regels niet op vluchten naar Israël zouden moeten worden ingezet en dat nu wordt onderzocht hoe deze man daarvoor was goedgekeurd.

Als later blijkt dat er daadwerkelijk een Iraanse aansturing achter zat, verandert het verhaal fundamenteel. Dan is het niet meer alleen een bizarre cockpitaanval door een geradicaliseerde piloot, maar een poging van Iran om een vliegtuig vol Israëlische passagiers neer te halen in de aanloop naar de Israëlische verkiezingen.

 

Dat zou Netanyahu uiteraard een veel sterker veiligheidsverhaal geven en hem waarschijnlijk de extra zetels of steun geven die hij nodig heeft om aan de macht te blijven.
Trump heeft wel gezegd dat Iran mogelijk betrokken is en heeft gedreigd met een zware reactie als dat wordt bevestigd, maar hij heeft daar publiekelijk geen bewijs voor gegeven.

De VS sturen momenteel ongeveer 9.000 extra militairen richting het Midden-Oosten, verdeeld over een nieuwe carrier strike group en een amfibische groep. Daaronder bevinden zich de USS Theodore Roosevelt en de USS Makin Island met bijbehorende schepen. Daarmee kan het aantal Amerikaanse vliegdekschepen in de regio op drie komen.

 

Dat is nogal wat, zeker omdat Trump tegelijkertijd zegt dat nieuwe aanvallen op Iran mogelijk zijn. Hij heeft bovendien expliciet gezegd dat er aanwijzingen zijn voor een Iraanse link met de FlyDubai-copiloot.
Het enige dat nog nodig is om het lont in het kruidvat te ontsteken is de bevestiging dat het inderdaad Iran was die achter dit alles zit.

Dit zijn de gebeurtenissen tot nu toe:

1) Op 27 september vliegt Netanyahu naar Abu Dhabi in de VAE voor een ontmoeting met President Mohammed bin Zayed Al Nahyan.

2) Op 29 september waarschuwde hij dat vijanden van plan zijn Israëlische burgers in het buitenland aan te vallen in de aanloop naar de verkiezingen.

3) Op 30 september vertrekt de flydubai vlucht uit Dubai in de VAE.

4) Netanyahu zegt dat de copiloot geradicaliseerd was en dat wordt onderzocht of Iran erbij betrokken is.

5) Trump zegt vervolgens dat er aanwijzingen zijn voor een Iraanse connectie en waarschuwt Iran voor een zeer harde reactie.

6) Tegelijkertijd worden duizenden Amerikaanse militairen en een derde vliegdekschip richting de regio gestuurd die volgens Amerikaanse media eind oktober zullen aankomen, net rond het tijdstip van de verkiezingen in Israël.

Deze troepenverplaatsing is niet iets wat je in een paar uur bedenkt. Een carrier strike group en duizenden militairen verplaats je niet als reactie op een nieuwsbericht van gisteren; dergelijke bewegingen worden doorgaans vooraf gepland. De huidige escalatie kan dus niet simpelweg worden verklaard als een onmiddellijke reactie op het vliegtuigincident.

En daar wordt het interessant: als Washington al vóór het vliegtuigincident bezig was met deze militaire concentratie, en vervolgens blijkt uit het onderzoek ook nog eens dat Iran daadwerkelijk achter de aanval zat, dan is op zijn minst de timing heel opmerkelijk te noemen of Trump heeft een glazen bol en zag daarin dat een door Iran gestuurde geradicaliseerde moslim het snode plan had om in 9/11 stijl een vliegtuig vol met Israëlische passagiers te laten crashen.

 

 

3/10 Waarom mensen in machtsposities het demonische aantrekken - Niburu

Wat als sommige mensen niet alleen slecht zijn, maar door hun daden uiteindelijk iets anders worden? Iets wat nauwelijks nog menselijk te noemen is? Het klinkt als een scène uit een horrorfilm. Toch is het precies de richting waarin Tucker Carlson en een priester een opvallend gesprek voeren over de Bijbel, de Nephilim, demonen en de aard van het kwaad.
En het gesprek met Father Stephen de Young wordt al snel een stuk ongemakkelijker dan je op basis van het onderwerp zou verwachten. Carlson begint bij de Nephilim, de mysterieuze figuren uit Genesis die volgens de Bijbelse overlevering ontstonden uit een vermenging van het menselijke en het geestelijke. Dat idee klinkt voor de moderne mens extreem. Maar volgens de priester is het helemaal niet zo vreemd als we denken. Het idee dat het goddelijke en menselijke met elkaar verbonden kunnen zijn, is immers een centraal onderdeel van het christendom zelf. Christus wordt beschreven als volledig mens en volledig goddelijk.

Maar dan stelt Carlson een andere vraag.
Kun je soms naar iemand kijken en het gevoel krijgen dat er iets niet klopt?

Niet simpelweg omdat je iemand niet mag. Niet omdat je het politiek of moreel met die persoon oneens bent. Maar omdat je het gevoel hebt: wat ís dit eigenlijk? De priester zegt dat hij dat gevoel slechts één keer heel sterk heeft gehad.

Tijdens zijn pastorale opleiding werkte hij in een forensisch psychiatrische instelling. Daar ontmoette hij iemand die een afschuwelijke misdaad tegen een kind had gepleegd. De man vertelde er volgens de priester zonder enige schaamte over en genoot ervan de reactie van anderen te zien. Hij wilde de details van de misdaad niet herhalen, maar zegt dat hij bij deze man letterlijk het gevoel kreeg dat er iets fundamenteel anders was. Carlson vraagt hem vervolgens rechtstreeks of hij het gevoel had dat deze man niet volledig menselijk was. Het antwoord is opmerkelijk. De priester zegt dat hij in de ogen van de man iets zag wat hij moeilijk kon verklaren.
Wanneer wordt een mens iets anders?

Daarmee komen ze bij een oud christelijk idee dat veel verder gaat dan de gebruikelijke opvatting dat iemand simpelweg „slecht” kan zijn. Volgens de priester is het christelijke ideaal dat een mens steeds meer wordt gevormd naar het beeld van God. Door de manier waarop iemand leeft, verandert hij. Maar als dat proces ook de andere kant op kan werken, ontstaat een veel donkerder gedachte. Wie voortdurend als een demon leeft, kan volgens deze oude christelijke gedachte uiteindelijk zelf iets demonisch worden. De priester verwijst daarbij naar Johannes Chrysostomus, een van de belangrijkste kerkvaders uit de vierde en vijfde eeuw. Er bestond in die tijd een volksgeloof dat mensen die een gewelddadige dood waren gestorven als demonen konden terugkeren. Chrysostomus draaide dat idee volgens de priester om. Niet iemand die op een bepaalde manier sterft, wordt een demon.

Het zijn mensen die als demonen leven die uiteindelijk demonen worden. Dat is een veel ongemakkelijker gedachte.

Want dan gaat het niet meer alleen over bovennatuurlijke wezens. Het gaat over de mogelijkheid dat het kwaad een mens daadwerkelijk kan veranderen. Vervolgens keren Carlson en de priester terug naar de Nephilim.

In oude Joodse geschriften bestaat het idee dat de Nephilim tijdens de zondvloed werden vernietigd, maar dat hun geesten bleven voortbestaan. De priester verwijst onder meer naar het Boek der Jubilea. Daarin wordt verteld dat een deel van deze geesten op aarde mocht blijven en mensen kon kwellen. Volgens die traditie zou God hebben toegestaan dat tien procent van hen bleef. Dat klinkt bijna als een bizarre passage uit een fantasyverhaal. Maar de priester legt vervolgens een verbinding met een veel bekender Bijbelverhaal. Wanneer Jezus een bezeten man ontmoet, vragen de demonen hem:

„Bent u gekomen om ons vóór de tijd te kwellen?” Volgens de besproken interpretatie verwijst dat naar het idee dat deze demonen wisten dat hun uiteindelijke oordeel nog moest komen. Ze hadden als het ware uitstel gekregen. Er wordt vervolgens nog een andere opmerkelijke verbinding gelegd.

De naam Jezus is in het Grieks dezelfde naam als Joshua, of Jozua. In het Oude Testament trekt Jozua het land binnen en voert hij strijd tegen volkeren die in het Bijbelse verhaal worden verbonden met de vijanden van Israël. Volgens de priester is Jezus daarom de „ware Joshua”. Niet langer iemand die alleen een fysiek land binnentrekt, maar iemand die het kwaad zelf binnengaat om het te verdrijven. De demonen waarmee Jezus wordt geconfronteerd, worden in deze interpretatie verbonden met dezelfde oude geestelijke wereld die rond de Nephilim wordt beschreven.

Dat geeft de verhalen over Jezus een heel andere lading. Maar misschien wordt het gesprek juist interessant wanneer Carlson en de priester het bovennatuurlijke even achter zich laten. Want ook zonder demonen is er een herkenbaar verschijnsel: mensen kunnen lang nadat ze zijn gestorven invloed blijven uitoefenen. Een kwaadaardige ideologie kan blijven bestaan. Een gewelddadige manier van denken kan worden overgenomen door nieuwe generaties. Mensen kunnen het gedrag en de overtuigingen van iemand anders gaan belichamen. De priester trekt daar een parallel met de heiligen. Ook zij zijn overleden, maar hun voorbeeld en hun „geest” leven volgens de christelijke traditie voort. Zij worden beschermheiligen van families, landen en gemeenschappen. Aan beide kanten gebeurt dus hetzelfde. Wat je tijdens je leven wordt, kan volgens deze visie ook na je dood blijven doorwerken.
Je wordt wat je doet

En daarmee komen Carlson en zijn gesprekspartner uiteindelijk bij misschien wel de belangrijkste gedachte van het hele gesprek. De mens is volgens deze visie niet statisch. Iedere keuze vormt je. Iedere gewoonte vormt je.

Iedere keer dat je iets doet, wordt het iets gemakkelijker om het opnieuw te doen.

En uiteindelijk kan dat proces je veranderen in iemand die je aanvankelijk nooit van plan was te worden.

Dat geldt volgens deze christelijke gedachte zowel voor het goede als voor het kwaad. Je kunt steeds meer op God gaan lijken. Maar je kunt ook steeds verder de andere kant opgaan.

En dan ontstaat de ongemakkelijke vraag waarmee het gesprek eigenlijk begon:

Zijn er grenzen aan wat een mens kan worden? Carlson en de priester geven daar geen eenvoudig antwoord op. Maar ze bespreken wel een idee dat in de moderne wereld vrijwel volledig naar de achtergrond is verdwenen:

Dat het kwaad misschien niet alleen een verkeerde keuze is. Dat het je kan vormen.

En dat iemand die lang genoeg het kwaad omarmt, volgens deze oude christelijke traditie uiteindelijk iets kan worden wat veel verder gaat dan simpelweg „een slecht mens”.

Misschien is de werkelijke waarschuwing van deze oude verhalen daarom niet dat demonen bestaan, maar dat een mens zichzelf door zijn keuzes langzaam kan veranderen in iets wat hij ooit zelf niet voor mogelijk had gehouden.

Wat zegt Fr Ripperger over het feit dat iemand een demon kan worden door zijn daden?

Volgens de bekende katholieke exorcist Fr. Chad Ripperger kan een mens spiritueel en psychologisch gezien de eigenschappen van een demon aannemen door hardnekkige, kwaadaardige daden, wat in populaire preken soms een "menselijke demon" wordt genoemd. Letterlijk en metafysisch gezien blijft een mens altijd een mens (een menselijke ziel kan na de dood volgens de katholieke theologie alleen naar de hemel, het vagevuur of de hel gaan, maar verandert niet van natuur), maar door bewuste keuzes kan iemand de psychologie van een demon gaan spiegelen.

Hier zijn de belangrijkste punten die Fr. Ripperger hierover uitlegt:

* De psychologie van de demon overnemen: Wanneer een persoon zich herhaaldelijk overgeeft aan zware zonden (doodzonden) zonder berouw, raakt zijn verstand verduisterd en zijn wil verdraaid. De persoon begint de werkelijkheid net zo te zien als een demon: puur vanuit trots, egoïsme, kwaadaardigheid en een totale afkeer van de waarheid en van God.

* Het effect van doodzonde: Ripperger benadrukt dat bezetenheid of zware demonische beïnvloeding het "eigenlijke gevolg" of verlengstuk is van de doodzonde. Wie consequent de wetten van God verwerpt, opent de deur voor de duivel en geeft zijn menselijke vrijheid op. Hierdoor kan het gedrag van een persoon zo kwaadaardig en manipulatief worden dat het puur demonisch oogt.

* Volledige verharding in het kwaad: Een demon is volledig gefixeerd in zijn kwaad en kan nooit meer veranderen. Een mens die zijn geweten volledig dichtschroeit en weigert om ooit nog berouw te tonen, nadert deze staat van totale, onwrikbare verharding in het kwaad.

Wat is de connectie met de Nephilim?

De connectie met de Nephilim komt voort uit een specifieke theologische theorie over de oorsprong van demonen, maar er is een belangrijk onderscheid tussen de algemene traditie en de officiële katholieke doctrine die Fr. Chad Ripperger aanhangt.

De connectie en de vraag of Nephilim geesten zijn, laten zich als volgt verklaren:

1. De theorie: Zijn de geesten van de Nephilim de demonen?

Volgens de apocriefe en oude Joodse traditie (zoals het Boek van Henoch) zijn de Nephilim de reusachtige nakomelingen van gevallen engelen ("de zonen van God") en menselijke vrouwen.

Toen deze Nephilim stierven (onder andere door de zondvloed), waren hun zielen of geesten te corrupt voor de hemel, maar als hybride wezens hoorden ze ook niet thuis in het dodenrijk van de gewone mens.

Volgens deze traditie werden hun dwalende, onlichamelijke geesten de demonen die nu op aarde rondtrekken en bezit willen nemen van menselijke lichamen.

2. Het standpunt van Fr. Ripperger en de Katholieke Kerk

Hoewel deze "Nephilim-theorie" populair is in bepaalde christelijke kringen en soms besproken wordt in podcasts, wijkt dit af van de officiële katholieke dogmatiek die Fr. Ripperger als thomistisch theoloog strikt volgt:

* Engelen van natuur: Volgens de Catechismus van de Katholieke Kerk en de leer van Thomas van Aquino zijn demonen gevallen engelen. Het zijn pure spirituele wezens die door God als goede engelen zijn geschapen, maar die vóór de schepping van de menselijke geschiedenis onherroepelijk tegen God hebben gekozen. Ze hebben dus nooit een fysiek lichaam gehad.

* Nephilim als historische of symbolische figuren: In de katholieke theologie worden de Nephilim uit Genesis 6 doorgaans niet gezien als de bron van alle demonen. De Kerkvaders (zoals Sint-Augustinus) interpreteerden de "zonen van God" vaak als de vrome nakomelingen van Seth en de "dochters van de mensen" als de nakomelingen van Kaïn. Als er al sprake was van demonische inmenging, dan ging dat om bezeten mensen en niet om engelen die letterlijk DNA konden doorgeven.

Samengevat

In de apocriefe traditie (Henoch) zijn de geesten van de overleden Nephilim inderdaad de demonen. Echter, vanuit het traditionele katholieke perspectief van Fr. Ripperger zijn demonen puur intellectuele, gevallen engelachtige natuurkrachten. Hij ziet theorieën over Nephilim of moderne claims over buitenaardse wezens (aliens) vaak als een demonische misleiding of afleiding om de spirituele waarheid over zonde en redding door Jezus Christus te vertroebelen.

 

3/10 Poetin: Rusland zal alle wapens inzetten als Kaliningrad wordt aangevallen - Niburu

Het zijn niet langer alleen Russische diplomaten die waarschuwen voor een mogelijk conflict rond Kaliningrad.
Dit keer komt de waarschuwing rechtstreeks van Vladimir Poetin. Als Rusland rechtstreeks wordt aangevallen, zegt de Russische president bereid te zijn alle beschikbare wapens in te zetten – en daar vallen ook kernwapens onder. De uitspraak komt op een moment waarop de militaire en politieke spanningen rond de Russische exclave in de Oostzee snel oplopen.

Kaliningrad ligt ingeklemd tussen de NAVO-landen Polen en Litouwen. Het gebied behoort tot Rusland, maar is geografisch afgesneden van de rest van het Russische grondgebied. Daardoor is het al jarenlang een van de meest strategisch gevoelige plaatsen in Europa.

Volgens Poetin wordt de situatie rond Kaliningrad steeds verder op scherp gezet. „De oefeningen in de Oostzee volgen elkaar op. Vervolgens zijn er pogingen om onze schepen en vaartuigen aan te houden. En daarna begonnen we verklaringen te horen over de regio Kaliningrad”, zei hij donderdag tijdens de bijeenkomst van de Valdai Discussion Club in Moskou.

Daarmee verwees hij onder meer naar recente militaire oefeningen van de NAVO in de omgeving van Kaliningrad. Vanuit NAVO-perspectief zijn dergelijke oefeningen bedoeld als afschrikking. Moskou beschouwt ze juist als onderdeel van een steeds verdergaande militaire druk op Rusland.

Vervolgens kwam Poetin met een waarschuwing die moeilijk verkeerd te begrijpen is.

Als er sprake zou zijn van een directe aanval op Rusland, waaronder een aanval op Kaliningrad, dan zal volgens hem de inzet van alle wapens waarover Rusland beschikt onvermijdelijk op tafel komen. Dat betekent, gezien het Russische arsenaal, ook kernwapens. De Russische president presenteerde het niet als een wenselijk scenario, maar als een mogelijke consequentie van een rechtstreekse aanval op Russisch grondgebied.

Daarmee trekt Moskou opnieuw een uiterst harde rode lijn: Kaliningrad mag volgens Rusland niet militair worden aangevallen of van de rest van Rusland worden afgesneden.

De uitspraken van Poetin staan niet op zichzelf.

Eerder deze week stuurde Rusland een formele brief aan de NAVO in Brussel waarin Moskou sprak van een „ongekende escalatie” rond Kaliningrad.

Ook Russische ambassades in onder meer het Verenigd Koninkrijk, Ierland en België waarschuwden dat Rusland informatie zou hebben over mogelijke voorbereidingen voor een lucht- en zeeblokkade van Kaliningrad.

In de Russische boodschap stond bovendien dat een poging om het gebied van de rest van Rusland te isoleren zou kunnen leiden tot de inzet van het volledige Russische militaire arsenaal, inclusief kernwapens.

Dat is een buitengewoon zware waarschuwing.

Een blokkade van Kaliningrad klinkt misschien als een militair-technische maatregel, maar vanuit Russisch perspectief zou daarmee iets veel fundamentelers gebeuren: een deel van Rusland zou feitelijk door NAVO-landen worden omsingeld en afgesneden. En dat maakt de situatie rondom Kaliningrad zo gevaarlijk.

Het probleem is dat hier twee militaire machtsblokken letterlijk tegenover elkaar staan.

Aan de ene kant Rusland, met Kaliningrad als vooruitgeschoven militaire positie aan de Oostzee.

Aan de andere kant Polen en Litouwen, beide NAVO-lidstaten.

Een incident rond Kaliningrad zou daardoor onmiddellijk de vraag oproepen of en hoe andere NAVO-landen moeten reageren. En daar ligt het gevaar.

Een militaire confrontatie tussen Rusland en een NAVO-land hoeft niet automatisch te leiden tot een totale oorlog tussen beide machtsblokken. Maar zodra er slachtoffers vallen, schepen worden aangevallen, vliegtuigen worden neergehaald of grondgebied wordt getroffen, kan de druk om militair te reageren snel oplopen.

Juist daarom is Kaliningrad zo'n explosief onderwerp.

De huidige escalatie wordt bovendien gevoed door een opmerkelijke Britse televisieserie. In The Wargame wordt een hypothetische Russische aanval op Groot-Brittannië uitgewerkt. In het scenario wordt vervolgens ook gesproken over Britse militaire acties tegen Kaliningrad. Het Kremlin heeft de serie scherp bekritiseerd. Vanuit Moskou wordt de vraag gesteld waarom juist nu scenario's worden uitgewerkt waarin een NAVO-land militaire operaties tegen Russisch grondgebied uitvoert.
Of de serie bedoeld is als waarschuwing, fictie of militaire gedachteoefening verandert niets aan één belangrijk gegeven: in Moskou wordt dit soort scenario's serieus genomen.
Al met al wordt de grens steeds dunner door steeds verder gaande Westerse provocaties. De afgelopen jaren is Europa gewend geraakt aan steeds hardere taal over een mogelijke oorlog tussen Rusland en de NAVO. Maar er is een verschil tussen algemene waarschuwingen en het expliciet benoemen van concrete gebieden, militaire scenario's en mogelijke nucleaire inzet. Dat is wat de ontwikkelingen rond Kaliningrad bijzonder zorgelijk maakt.

Zoals het nu gaat zullen Rutte en consorten niet rusten voordat er echt een keer iets mis gaat en wij als bevolking met de gebakken peren zitten. 
Misschien als er door heel Europa miljoenen en miljoenen mensen de straat op gaan en laten weten dat wij de bevolking geen enkel probleem hebben met Rusland, het niet onze vijand is en wij als burgers absoluut geen oorlog willen, er dan wellicht eindelijk iets gaat veranderen.
De klok staat op vijf voor twaalf.

2/10 Luister naar de prachtige ziel – je eigen ziel – je God – Angelica

Maria: Mijn kinderen, volkeren der aarde, hebben jullie je voorgenomen om te luisteren naar de prachtige ziel – jullie eigen ziel – jullie God? Jullie hebben dat nog niet gedaan, en als jullie dat niet doen, zullen jullie iets armer zijn in heiliging.

Kom, Mijn kinderen, bereid jullie voor en verfris jullie, want luisteren naar de ziel betekent de geest en het hart verfrissen; en dan, Mijn kinderen, is het God Zelf die tot jullie spreekt. Denk op dat moment aan wat voor een versmelting van liefde het is: de ziel die God jullie heeft gegeven, wordt God Zelf in jullie! Als jullie dit doen, zullen jullie niet meer dezelfde zijn als voorheen; jullie zullen een aangename nevel in de geest voelen, alsof jullie je soms niets meer kunnen herinneren – het is de zoetheid van God die in jullie binnenkomt, en door gebed kunnen jullie die lang vasthouden, en zullen jullie enige tijd geheiligd zijn.

Kom, Mijn kinderen, bid na dit alles voor al jullie broeders en zusters die lijden in de verschillende aardse conflicten.

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Ik geef jullie Mijn Heilige Zegen en dank jullie dat jullie naar Mij luisteren.

BID, BID, BID!

22/9 Padre Pio informeert Béatrice over het bezoek van de heilige Michaël aan ieder mens.

Kniel morgenmiddag om twaalf uur gewoon neer en bid het gebed tot de heilige aartsengel Michaël.

Zeg hem wat je maar wilt.

Hij zal je helpen en je zult een jaar lang beschermd zijn.

Het is Padre Pio die over deze belofte spreekt.

23/9 De heilige Michaël verscheen, gekleed in een koningsblauw gewaad met zilveren accenten; op elk zilveren gedeelte was een bloem geborduurd: een korenbloem.

Bij de halslijn bevond zich een krans van geborduurde korenbloemen.

Zijn mantel was eveneens koningsblauw en voorzien van een keten van korenbloemen, bij de hals vastgemaakt met een gouden ring.

In zijn linkerhand hield hij een weegschaal vast; de ene schaal leek zwaar, de andere licht.

En dit is wat hij zei:

Dank jullie wel, lieve kinderen van God, dat jullie de tijd nemen om mij te verwelkomen en met mij te spreken.

Zoals beloofd zal ik jullie beschermen en leiden in deze tijden, die voor sommigen zo moeilijk zijn.

Vandaag maakt God, onze Vader, mij tot een boodschapper van vrede en van Gods vergeving.

Jullie zonden zijn zwaar om te dragen, maar Gods vergeving is zo licht om te ontvangen.

(Gesymboliseerd door de weegschaal die hij mij toonde.)

Ik ben de beschermengel van God en van alle wezens in de hemel en op aarde.

Je hebt geen betere strijder.

Bid, bid, bid, want jullie wereld verkeert in beroering, en er is maar heel weinig voor nodig – slechts enkele verstorende elementen – om alles te laten ontploffen.

Een donkere wolk kondigt niet altijd regen aan. Maar bid dat de storm uitblijft, want als de storm begint te rommelen, zal een deel van de aarde niet meer te herkennen zijn.

Een zwarte wolk kondigt niet altijd regen aan; het kan wijzen op een verandering, een waarschuwing.

Wees dus waakzaam.

Let op de wind die haar opzij kan duwen om de deur naar de zon te openen. Blijf niet onder de zwarte wolk.

Zoek de weg naar de zon.

Aanvaard Gods vergeving en de schalen van uw weegschaal zullen in evenwicht komen.

Bid, spreek en vertrouw u toe aan allen die u vanuit de hemel beschermen: de engelen, aartsengelen, de heiligen en zelfs de zielen in het vagevuur.

Wij zijn allen aanwezig wanneer u ons aanroept.

Bescherm uzelf tegen de storm.

Bid, bemin, vergeef en leef bovenal volgens alles wat God, onze Vader, tot uw beschikking stelt.

Wees waakzaam en heb oog voor hen die u voeden, voor u zorgen en u de middelen geven om te leven – zelfs als uw leven slechts in het hoogst noodzakelijke voorziet – want anderen hebben niets.

En in hun strijd om te overleven zoeken zij niet altijd de juiste oplossingen.

Bid voor hen die uw leven in stand houden, zelfs te midden van meningsverschillen.

Door uw gebeden kunnen sommigen veranderen.

Staar niet naar de zwarte wolk; luister in plaats daarvan naar de wind die haar verdrijft en wacht tot de zon verschijnt.

(De heilige Michaël is schitterend in zijn koningsblauwe gewaad, met een zacht, glimlachend gelaat.)

Nu keer ik terug naar God, onze Vader; ik dank Hem dat Hij mij toestond naar ieder van u toe te komen, waar u zich ook bevond.

Laat hen die niet konden knielen zich geen zorgen maken.

Ik ken hun situatie en hun verplichtingen.

Ik ben naar u allen toe gekomen; ontvang mijn engelachtige bescherming. Roep mij aan en samen zullen wij grote dingen doen tot eer van God, onze Vader.

Geloof in mij en in mijn kracht.

Ik zal naar u toe komen – of waar u zich ook bevindt – op 29 september, vanaf 20.00 uur.

Nodig mij uit.

God zegene u in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Wij, de engelen en aartsengelen, leggen door Gods genade onze handen op u en uw plannen.

Dank U, Heer, voor deze genade.

Dank u, heilige Michaël, en alle engelen en aartsengelen.

Eer aan de almachtige God.

AMEN

1/10 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Lieve kinderen, Ik ben jullie Moeder en Ik kom uit de hemel om jullie Mijn liefde aan te bieden en jullie naar Mijn Zoon Jezus te leiden. Verwerp de genaden van de Heer niet, maar omarm alles wat de hemel jullie aanbiedt. Open jullie hart en aanvaard Gods wil voor jullie leven. Jullie hebben vrijheid, maar wees voorzichtig. Jullie vrijheid leidt, zonder Gods genade, tot het verderf. Span jullie ernstig in. Stel niet uit tot morgen wat je vandaag moet doen.

De mensheid stevent af op de afgrond van zelfvernietiging die mensen met eigen handen hebben voorbereid. Wees waakzaam. Jullie gaan een toekomst van pijn tegemoet. Zoek de Heer en Hij zal jullie redden. Draag Mijn oproepen uit naar de wereld en help Mijn arme, afgedwaalde kinderen. Als jullie gehoor geven aan Mijn oproepen, zal jullie beloning in de hemel groot zijn. Ga vooruit! Ik zal voor jullie bidden tot Mijn Jezus.

Midden-Oosten

18/9 VS willen voor miljarden aan F-35's verkopen aan Saoedi-Arabië

President Lee: geen Zuid-Koreaanse troepen naar Midden-Oosten

"Geen olie voor klanten in Europa" - Het Saoedische staatsolieconcern Saudi Aramco heeft zeker twee raffinaderijen in Europa verteld dat ze volgende maand geen aardolie ontvangen. Normaal gesproken krijgen deze Europese klanten volgens contract vaste leveringen uit Saoedi-Arabië, maar de olie-export is verstoord door een aanval op een belangrijke pijpleiding in het land.

De humanitaire crisis in Jemen verslechtert "met het uur", waarschuwen de Verenigde Naties vrijdag. Door gevechten tussen regeringstroepen en pro-Iraanse Houthi-rebellen sloegen deze maand al zeker 112.000 mensen op de vlucht, meldt de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM). 

In reactie op het nieuwe offensief van de Houthi-rebellen heeft de Europese Unie besloten om het alarmniveau van haar militaire missie Aspides in de Rode Zee te verhogen, zo heeft de hoge vertegenwoordiger van het Europees buitenlands beleid Kaja Kallas meegedeeld.

Pakistan stuurt meer militaire steun naar Saoedi-Arabië

19/9 "Al meer Amerikaanse militairen omgekomen tijdens oorlog met Iran dan Pentagon toegeeft"

20/9 Iran overhandigt voorwaarden aan VS voor heropening Straat van Hormuz

CIA-directeur Ratcliffe ontmoet Egyptische president in Caïro

21/9 Explosies gemeld bij Syrische stad Aleppo

Niet - wel - niet: Trump twijfelt maar besluit voorlopig om Houthi's niet aan te vallen

De Amerikaanse president Donald Trump zit met een lastig dilemma nadat Saoedi-Arabië de VS andermaal om militaire steun vroeg tegen de oprukkende Houthi's in buurland Jemen. 

Amerikaanse sancties treffen Iraanse luchtvaartmaatschappijen: "Vanaf woensdag kunnen ze nergens ter wereld nog opereren"

President Jemen vroeg Trump om militaire steun tegen Houthi's

22/9 Britse premier Burnham zet tankvliegtuig in op verzoek Saoediërs

"Iran wil Straat van Hormuz binnen 7 dagen heropenen als VS militaire druk verlichten"

EU en G7 roepen Houthi's op te stoppen met militaire acties

Saoedi-Arabië start belangrijke oliepijpleiding naar Yanbu weer op

23/9 Iraans vliegtuig landt in China ondanks dreiging van Amerikaanse sancties

Houthi's zullen Amerikaanse belangen aanvallen als VS tussenkomen aan Bab el-Mandeb

Iran dreigt met platleggen vliegverkeer buurlanden

24/9 Raadgever Khamenei waarschuwt voor uitbreiding conflict "tot Indische Oceaan"

25/9 Iraanse president zegt dat "het aan VS is om te beslissen of ze oorlog willen beëindigen"

Trump heeft China gewaarschuwd Iran niet te helpen

'Financial Times': "Houthi's beloven geen Europese schepen aan te vallen"

VN-Veiligheidsraad veroordeelt Houthi-aanvallen op Saoedi-Arabië

VN tellen 214 bedrijven die zaken doen in illegale Israëlische nederzettingen

Iran heeft plan om Straat van Hormuz binnen een week te openen: "Keuze ligt bij VS"

26/9 WSJ: Trump weigert Iraans voorstel voor staakt-het-vuren

Irak overlegt met VS over uitzondering voor Iraanse vluchten

27/9 Iran: alleen diplomatie kan conflict met VS oplossen

Israël trekt status Nederlandse diplomaten in om importverbod voor goederen uit de illegale nederzettingen in de bezette Palestijnse gebieden dat van kracht is geworden. 

Netanyahu brengt bezoek aan Emiraten, zeggen Israëlische media

29/9 Trump ontkent dat hij Iran versoepeling sancties heeft aangeboden, Teheran zegt klaar te zijn voor gesprekken

Export van ruwe olie vanuit Perzische Golf weer op niveau van voor oorlog

VS sturen derde vliegdekschip naar het Midden-Oosten

2/10 "Saoedi-Arabië plant offensief tegen de Houthi's"

2/10 Nieuwe boodschap van 25/9 in Medjugorje - Mother&Refuge

Boodschap: Lieve kinderen, moge deze tijd voor jullie een tijd van gebed voor vrede zijn. Ik nodig jullie uit om in jullie gezinnen het rozenkransgebed voor mijn intenties te vernieuwen, zodat ik jullie gebeden kan vermenigvuldigen en voor jullie kan pleiten bij de Allerhoogste, opdat Hij jullie gebeden verhoort en jullie vrede schenkt.

Ik ben bij jullie en ik bid voor en met jullie zoals nooit tevoren. Lieve kinderen, dank dat jullie gehoor hebben gegeven aan mijn oproep.

Pr Livio belicht de spirituele wortel van het wereldwijde gevaar – afvalligheid, hoogmoed en haat – en benadrukt het remedie. OLVrouw roept op tot het bidden van de rozenkrans in gezinsverband en tot een onwankelbaar vertrouwen in Gods plan met betrekking tot de komende geheimen.

* Kernpunten: ongekende alarmfase. De uitspraak van OLVrouw – "Ik ben bij jullie en ik bid met jullie zoals nooit tevoren" – geeft aan dat de huidige wereldwijde risico's op totale vernietiging groter zijn dan ooit tevoren. De oorzaak hiervan is de verwijdering van de mensheid van God; in combinatie met moderne technologie zoals AI en drones met een groot bereik heeft satanische hoogmoed de wereld aan de rand van een ultieme wereldoorlog gebracht.

* Spirituele remedie. In plaats van wereldse paniek dringt OLVrouw er bij gezinnen op aan om in de maand oktober dagelijks de rozenkrans te bidden voor haar intenties, om zo voor vrede te pleiten.

* Rol van de geheimen. De tien geheimen die aan de zieners zijn toevertrouwd, zullen drie dagen voor elke gebeurtenis worden onthuld. Dit geeft gelovigen de genade en de waarschuwing die nodig zijn voor hun redding en toont Gods uiteindelijke overwinning op het kwaad aan.

* Beste vrienden, dit is een zeer belangrijke en gewichtige boodschap. OLVrouw spreekt met grote duidelijkheid haar diepe bezorgdheid over de vrede uit. Een bezorgdheid die ze vorige maand al uitte toen ze zei: "Lieve kinderen, bid voor de vrede, die in gevaar is." In de boodschap van vandaag herhaalde OLVrouw die oproep om voor vrede te bidden. Maar ze benadrukte ook dat ze nog nooit eerder zozeer samen met ons heeft gebeden om de gave van vrede als op dit moment.

Naar mijn mening weerspiegelt de toon van OLVrouw de kritieke momenten die we in deze 45 jaar van verschijningen hebben meegemaakt, momenten waarop de wereldvrede werd bedreigd. Ik denk allereerst aan de boodschap van 25 januari 1991, toen OLVrouw iedereen schokte door te zeggen dat Satan het leven en de natuur waarvan wij leven wilde vernietigen. De hele toon van die boodschap was dramatisch. Vervolgens, in augustus 1991 tijdens de staatsgreep in Rusland, gaf OLVrouw opnieuw een dramatische boodschap waarin ze opriep tot een noveen van vasten en gebed om te volbrengen wat ze in Fatima was begonnen. De meest opvallende uitspraak die OLVrouw vanavond doet, is: "Ik ben bij jullie en ik bid met jullie zoals nooit tevoren." Zelfs niet in 1991 was OLVrouw zo bezorgd als op dit moment. Waarom? Omdat we de afgelopen 30 jaar hebben gezien wat OLVrouw treffend omschreef als Satan die ontketend is. Er heeft een massale afval van het christendom plaatsgevonden, een verwerping van het geloof en het kruis. Toen er oorlog uitbrak in het Midden-Oosten en eerder in Oekraïne, behoorden de boodschappen van OLVrouw tot de ernstigste; ze waarschuwde dat Satan probeerde de overhand te krijgen en dat de hel zelf de aarde bezocht. Nu, achter al deze gebeurtenissen, heeft haar toon een hoogtepunt bereikt. Wat betekent het als ze zegt dat ze voor ons bidt zoals nooit tevoren? Het betekent dat het gevaar groter is dan we ons kunnen voorstellen, groter dan bij eerdere crises. De mensheid bewapent zich voor een derde kernoorlog die tot de vernietiging van de mensheid zou kunnen leiden. Dit wordt aangestuurd door wat er in mensenharten leeft. De mensheid heeft zich van God losgemaakt en Satan heeft daarvan geprofiteerd om harten te ontwrichten door haat, hoogmoed en de zucht naar overheersing. Zonder God strijden mensen om te bepalen wie de sterkste is en wie de wereld beheerst. Moderne oorlogsvoering is veranderd in een vernietigende kracht die gelijke tred houdt met de haat in mensenharten. Drones en langeafstandswapens kunnen woningen treffen vanaf duizenden kilometers afstand. De vernietigingskracht is exponentieel toegenomen, waardoor de hele mensheid – en Europa in het bijzonder – in acuut gevaar verkeert. In het licht van dit enorme gevaar vraagt ​​OLVrouw ons niet om onze toevlucht te zoeken tot wereldse oplossingen, aangezien Satan hierachter zit. Ze vraagt ​​ons gebruik te maken van geestelijke wapens die dodelijk zijn voor Satan: het gebed. Ze nodigt ons uit om het rozenkransgebed in onze gezinnen nieuw leven in te blazen, vooral nu de maand oktober aanbreekt – en vandaag is het 1 oktober. Inderdaad, een nieuw wereldconflict zou niet worden uitgevochten zoals de Tweede Wereldoorlog, met conventionele tanks en luchtaanvallen. Wetenschappers hebben zelf gewaarschuwd dat er door moderne kunstmatige intelligentie en geavanceerde wapensystemen binnen enkele minuten vernietiging zou kunnen plaatsvinden. Wanneer OLVrouw zegt dat ze voor ons bidt zoals nooit tevoren, is het gevaar groter dan alles wat in het verleden is gezegd – zelfs groter dan Hiroshima en Nagasaki. Het kenmerkende aspect van Medjugorje is echter dat OLVrouw ons nooit in angst achterlaat zonder hoop. Wanneer ze waarschuwt

dat Satan de schepping wil vernietigen, legt ze zijn plan bloot zodat wij het kunnen stoppen. Denk aan de geheimen die aan de zieners zijn geopenbaard. Alle tien geheimen zijn aan Mirjana toevertrouwd en vastgelegd. Waarom heeft God bepaald dat deze geheimen via een uitverkoren priester aan de wereld worden onthuld, drie dagen voordat elke gebeurtenis plaatsvindt? Deze profetie van drie dagen is Gods ingrijpen om Satan te verslaan. Ze stelt degenen die geloven, bidden en vertrouwen op Gods barmhartigheid in staat hun toevlucht te zoeken en gered te worden. Bij het derde geheim zal er op de Verschijningsheuvel een blijvend, onverwoestbaar en bovennatuurlijk teken verschijnen. Het zal de wereld doen schudden en Gods heerlijkheid en de aanwezigheid van Maria tonen. God mengt zich op zijn eigen wijze in de strijd door harten op te roepen terug te keren naar vrede met Hem. Zoals OLVrouw op 18 maart 2026 tegen Mirjana zei: "Mijn kinderen, geef jullie met

volledig vertrouwen over aan mijn Zoon en wees niet bang. Wees niet bang voor de toekomst, want die behoort volledig toe aan de wil van mijn Zoon. De toekomst ligt in Gods handen en de oude slang zal uiteindelijk onder de hiel van OLVrouw worden verpletterd. We zien deze geopolitieke ontwikkelingen elke dag in het nieuws. Maar door genade krijgen we het geestelijk inzicht om de bovennatuurlijke strijd die daaronder ligt, te zien. Ons antwoord moet dagelijks gebed zijn. Gezinséénheid rond de rozenkrans en bekering. Pr Livio merkt op dat het nog erger is dan de Tweede Wereldoorlog of Hiroshima en Nagasaki, en dat komt door de huidige stand van de technologie, met name door deze drones. En wat als deze drones door AI worden bestuurd. Ze worden dan niet langer door mensen bestuurd. Mensen kunnen op zichzelf al meedogenloos zijn, maar AI heeft totaal geen emoties. Zoals Pr Livio zei: we bevinden ons in een ongekende situatie waarin AI de controle over oorlogen kan overnemen en de leiding kan hebben over niet alleen drones, maar ook ergere technologie zoals bommen en grootschalige wapens die hele dorpen of steden kunnen vernietigen. We zijn dus op een punt beland waarop de mensheid zichzelf dreigt te vernietigen. Het is zeer ernstig; zoals OLVrouw in deze boodschap aangeeft: 'als nooit tevoren'. Ze legt de nadruk op die woorden: 'als nooit tevoren'. En haar boodschappen worden steeds dringender en consequenter. OLVrouw wil dat we voor vrede bidden, omdat onze gebeden er wel degelijk toe doen. Als onze gebeden er niet toe zouden doen, zou ze ons immers niet vragen om voor vrede te bidden. We kunnen dus zeker grote rampen afwenden door gebed, en dan vooral door de rozenkrans. En oktober is de maand van de rozenkrans en we moeten bidden als nooit tevoren, en zoveel mogelijk samen met onze familieleden de heilige rozenkrans bidden.

1/10 Top over de wereldwijde regelgeving en ethiek rondom kunstmatige intelligentie - Great Miracles Avenue

Joseph: Er zal een AI systeem worden ingevoerd die de economieën, regeringen, onderwijssystemen, ID, gezondheidszorg enzo van de hele wereld zullen beinvloeden, zonder dat een land zich hiertegen kan verzetten. De Nieuwe Wereldorde zal ontplooid worden in 2027. De Antichrist zal opereren door een wereldregering met behulp van AI en zal zo ook het merkteken opleggen. Christenen moeten waakzaam zijn. De controle en manipulatie wordt door een structuur geïmplementeerd. Er zullen definities worden opgesteld, waar je aan voldoet of niet. Ze kunnen bijv. haatspraak definiëren en het Christelijk geloof aan banden leggen.

In mei 2027 staan er verschillende belangrijke bijeenkomsten, conferenties en hoorzittingen op de agenda van de Verenigde Naties (VN) en daaraan gelieerde organisaties.

Global Dialogue on AI Governance (3-4 mei 2027): De tweede editie van deze top over de wereldwijde regelgeving en ethiek rondom kunstmatige intelligentie vindt plaats in New York.

Als u de ontwikkelingen rond de Global Dialogue on AI Governance in mei 2027 wilt volgen, zijn er vanuit politiek, technologisch en maatschappelijk oogpunt een aantal cruciale aspecten om op te letten.

Onderhandelaars en analisten kijken met name naar de volgende kernpunten:

1. Nationale soevereniteit versus wereldwijde regels

De VN heeft geen wetgevende macht over zelfstandige landen; VN-resoluties zijn over het algemeen niet-bindend. Het belangrijkste spanningsveld is hoeverre grote mogendheden (zoals de Verenigde Staten, de Europese Unie en China) bereid zijn hun eigen AI-strategieën af te stemmen op internationale richtlijnen. Critici letten erop of voorgestelde afspraken de nationale zelfbeschikking aantasten, terwijl voorstanders juist hopen op harde, uniforme veiligheidsstandaarden.

2. Centraal toezicht en digitale controle

Een centraal discussiepunt is de oprichting van eventuele internationale adviesorganen of monitoring-systemen voor AI. Analisten letten hierbij op:

* Biometrie en surveillance: Welke richtlijnen worden er opgesteld voor gezichtsherkenning, digitale identiteiten en het koppelen van data?

* Ethische kaders: Wie bepaalt de programmeerregels en morele kaders van wereldwijde AI-systemen?

3. De invloed van tech-giganten

Grote technologiebedrijven bezitten de rekenkracht en de data. Overheden proberen tijdens deze dialoog grip te krijgen op deze sector. Het is belangrijk om te letten op de mate waarin commerciële belangen de uiteindelijke VN-teksten en beleidsadviezen beïnvloeden.

4. Wetgeving rondom misinformatie en deepfakes

Met het oog op verkiezingen en maatschappelijke stabiliteit wereldwijd, ligt de focus op het reguleren van door AI gegenereerde content. Er wordt gekeken naar internationale afspraken over watermerken voor AI-content en de verantwoordelijkheid van platforms.

5. Toegang en ongelijkheid (The Global South)

Ontwikkelingslanden hameren tijdens VN-bijeenkomsten vaak op gelijke toegang tot technologie, om te voorkomen dat een kleine groep rijke landen een technologisch monopolie krijgt.

Global Dialogue on AI Governance

Tijdens de Global Dialogue on AI Governance en de bredere VN-trajecten (zoals het Global Digital Compact) proberen de lidstaten een netwerk van internationale adviesorganen, kennisplatforms en coördinatiepunten op te richten.

De belangrijkste organen en initiatieven die concreet worden opgezet en uitgerold, zijn:

* Onafhankelijk Internationaal Wetenschappelijk Panel voor AI (Independent International Scientific Panel on AI): Dit panel bestaat uit 40 onafhankelijke experts en is inmiddels officieel opgericht. De taak van dit panel is om jaarlijks wetenschappelijke rapporten uit te brengen over de risico's, kansen en maatschappelijke impact van AI. De opzet is vergelijkbaar met het IPCC dat rapporten uitbrengt over klimaatverandering.

* VN AI-Kantoor (UN AI Office): Er wordt gewerkt aan een compacte, centrale coördinatie-eenheid binnen het secretariaat van de VN. Dit is geen controlerende instantie met dwingende macht, maar een 'lichtgewicht' orgaan dat de versnipperde initiatieven tussen verschillende landen en VN-organisaties (zoals UNESCO en de ITU) moet stroomlijnen. [1, 2]

* VN AI-Kennisbank (UN AI Resource Hub): Een centraal platform dat tijdens de bijeenkomsten gelanceerd is om landen – met name ontwikkelingslanden – te voorzien van data, rekenkracht, ethische richtlijnen en trainingsmodellen om de technologische kloof te dichten.

* Wereldwijd Netwerk voor AI-Capaciteitsopbouw (AI Capacity Development Network): Een samenwerkingsverband tussen universiteiten, techbedrijven en overheden om ervoor te zorgen dat ook minder welvarende landen toegang krijgen tot veilige AI-technologie.

Hoewel deze VN-organen en forums geen wetten kunnen opleggen of landen kunnen straffen, bezitten ze wel aanzienlijke diplomatieke, normatieve en coördinerende macht. In de internationale politiek wordt dit ook wel soft power genoemd.

Dit is wat deze initiatieven concreet wel kunnen en doen:

1. Wereldwijde normen en standaarden zetten

Als de VN een ethisch kader of een veiligheidsstandaard aanneemt, wordt dat de internationale blauwdruk.

Praktijkvoorbeeld: Grote techbedrijven en overheden gebruiken deze VN-richtlijnen vaak als basis voor hun eigen regels. Landen die buiten de boot dreigen te vallen (omdat ze bijvoorbeeld niet aan de veiligheidseisen voldoen), passen hun nationale wetgeving vrijwillig aan om internationaal te kunnen blijven handelen.

2. Onafhankelijk bewijs en risico-analyses leveren

Net zoals het IPCC (het klimaatpanel van de VN) bepaalt wat de wetenschappelijke consensus over klimaatverandering is, gaat het nieuwe wetenschappelijke AI-panel bepalen wat de feitelijke risico's van AI zijn.

effect: Overheden kunnen deze rapporten niet zomaar negeren. Het dwingt nationale politici om actie te ondernemen als het panel waarschuwt voor specifieke gevaren, zoals AI-gestuurde cyberwapens of grootschalige desinformatie.

3. Landen rond de tafel krijgen (Agendasetting)

De VN is het enige platform ter wereld waar aartsvijanden en concurrenten – zoals de Verenigde Staten, China en de Europese Unie – verplicht met elkaar in gesprek gaan over technologie.

effect: Het voorkomt dat landen volledig in isolatie gevaarlijke AI-systemen ontwikkelen. Het biedt een diplomatiek 'veiligheidsklep' om afspraken te maken over bijvoorbeeld het uitsluiten van AI bij de controle over kernwapens.

4. Kennis en technologie herverdelen

De VN kan via haar netwerken concrete hulp bieden aan ontwikkelingslanden (het 'Mondiale Zuiden').

Het effect: Ze kunnen computerkracht, datasets en medische of agrarische AI-modellen beschikbaar stellen aan landen die zelf de miljarden niet hebben om dit te ontwikkelen. Hierdoor krijgen deze landen een stem in hoe de technologie wereldwijd wordt ingezet.

Samengevat: Ze kunnen niet dwingen, maar ze kunnen wel sturen, adviseren, agenderen en de morele druk opvoeren zodat landen vrijwillig dezelfde richting op bewegen.

2/10 Pr Ripperger: Hoe sofisterij te herkennen en te voorkomen dat je wordt misleid - Sign of the Cross

De kwestie waar de traditionalistische priester en exorcist Fr. Chad Ripperger voor waarschuwt, draait om de manier waarop sofisterij (schijnredeneringen) en emotionele manipulatie de objectieve waarheid verdringen, zowel in de maatschappij als binnen de Kerk.

Gebaseerd op de klassieke filosofie van onder andere Plato en Aristoteles, legt hij uit hoe retorische trucs bewust worden ingezet om het menselijk verstand te omzeilen. De kwestie omvat de volgende kernpunten:

* Emotie in plaats van de rede: Sofisten proberen mensen te overtuigen door in te spelen op passies en emoties (zoals angst, medelijden of sociale druk) in plaats van te steunen op logica en feiten. Hierdoor gaan mensen zaken geloven die haaks staan op de realiteit.

* Het uitschakelen van het debat: Ripperger wijst op moderne manipulatietechnieken (zoals de tactieken van Saul Alinsky), waarbij men niet inhoudelijk reageert, maar simpelweg over de ander heen praat of morele chantage gebruikt. Omdat veel mensen conflictmijdend zijn, zwichten ze voor deze emotionele druk.

* Spirituele en psychologische kwetsbaarheid: Vanuit zijn achtergrond als thomistisch filosoof en exorcist waarschuwt hij dat een cultuur die regeert op basis van "gevoelens" de menselijke psyche ontregelt. Wanneer emoties het verstand gaan leiden in plaats van andersom, worden mensen extreem vatbaar voor misleiding en (geestelijke) manipulatie.

* De essentie van zijn betoog is een oproep tot het herstellen van de intellectuele strengheid: men moet argumenten beoordelen op hun logische en objectieve waarheid, en zich niet laten meeslepen door sentiment of retorische intimidatie.

In zijn lezingen over sofisterij (gebaseerd op Sensus Traditionis) legt Fr. Chad Ripperger uit dat de Kerk en haar gelovigen doelwit zijn van specifieke manipulatieve technieken. Als thomistisch filosoof en exorcist benadrukt hij dat demonen en menselijke manipulatoren op hetzelfde kanaal uitzenden: onze verbeelding en emoties. Wanneer het verstand (verlicht door het geloof) niet langer de leiding heeft over de emoties, raakt de Kerk kwetsbaar voor misleiding.

Welke specifieke manipulatietechnieken worden momenteel binnen en tegen de Kerk gebruikt

Hieronder volgt een uitgebreide uitleg van de specifieke manipulatietechnieken die momenteel binnen en tegen de Kerk worden gebruikt om de doctrine en de spirituele standvastigheid van gelovigen te ondermijnen.

1. Het misbruik van de deugd: Morele Chantage & "Wapening" van Empathie

Binnen de Kerk is dit een van de meest schadelijke vormen van sofisterij. Manipulatoren gebruiken legitieme christelijke concepten—zoals naastenliefde, barmhartigheid en pastorale zorg—en verdraaien de betekenis ervan om ketterij of moreel verval te rechtvaardigen.

* Techniek: Er wordt een vals dilemma gecreëerd waarbij men stelt dat je "onbarmhartig" of "liefdeloos" bent als je vasthoudt aan de objectieve, onveranderlijke morele wetten van de Kerk.

* Doel: Gelovigen en geestelijken dwingen om akkoord te gaan met compromissen uit angst om als "star", "onbarmhartig" of "veroordelend" te worden bestempeld. De emotionele angst voor sociale uitsluiting overrulet hier de theologische waarheid.

2. Religieuze Gaslighting en de "Evolutie van de Doctrine"

Gaslighting is het systematisch laten twijfelen van een persoon aan zijn eigen waarneming of intellect. In kerkelijke context gebeurt dit op intellectueel niveau.

* Techniek: Traditionele geloofswaarheden (het Depositum Fidei) worden weggezet als "ouderwets", "verkeerd begrepen cultuuruitingen uit het verleden" of "rigide fundamentalisme". Er wordt gesuggereerd dat de Heilige Geest de Kerk nu in een compleet nieuwe, soms tegenstrijdige richting stuurt.

* Doel: Gelovigen het gevoel geven dat zij degenen zijn die het geloof niet begrijpen als ze vasthouden aan wat de Kerk altijd heeft geleerd. Dit creëert spirituele desoriëntatie en blindelings vertrouwen op een nieuwe "expert-klasse" binnen de Kerk.

3. Emotionele Intimidatie en het Uitschakelen van het Debat (Alinsky-tactieken)

Fr. Ripperger verwijst vaak naar de tactieken van Saul Alinsky (Rules for Radicals), die via de seculiere cultuur de Kerk zijn binnengedrongen.

* Techniek: In plaats van een theologisch of logisch argument te weerleggen met betere argumenten, valt de sofist de persoon aan (een argumentum ad hominem). Men gebruikt emotionele labels zoals "rigide", "faraonisch" of "ideologisch" om traditionele katholieken te isoleren.

* Doel: Discussie onmogelijk maken. Omdat de gemiddelde katholiek conflictmijdend is en de eenheid wil bewaren, zwijgt men liever dan dat men de strijd aangaat met deze emotionele intimidatie.

4. Sentimentele Liturgische Manipulatie

De liturgie hoort gericht te zijn op de aanbidding van God en het objectieve offer van Christus. Sofisterij verschuift de focus.

* Techniek: De mis of kerkelijke bijeenkomsten worden zo ingericht dat ze primair een "goed gevoel", gemeenschapszin of een emotionele catharsis moeten opwekken.

* Doel: Als de liturgie afhankelijk wordt gemaakt van hoe men zich voelt, verdwijnt het bovennatuurlijke karakter. Pr. Ripperger waarschuwt dat wie zijn geloof bouwt op emotionele ervaringen, instort zodra die emoties verdwijnen of zodra een demon die gevoelens negatief beïnvloedt.

5. Het creëren van Valse Vrede (Irenisme)

* Techniek: Het nastreven van vrede en harmonie ten koste van de waarheid. Er wordt beweerd dat "wat ons bindt groter is dan wat ons scheidt", zelfs wanneer de verschillen fundamentele dogma's betreffen.

* Doel: Het sussen van het katholieke geweten. Men weigert zonde nog bij de naam te noemen of valse leringen te corrigeren, zogenaamd om de lieve vrede of "inclusiviteit" te bewaren.

Waarom dit volgens Fr. Ripperger psychologisch en demonisch gevaarlijk is

Fr. Ripperger legt uit dat de menselijke ziel een vaste hiërarchie kent:

De Intellect/het Verstand (verlicht door het geloof) hoort de waarheid te kennen.

De Wil hoort te kiezen voor het goede op basis van die waarheid.

De Hartstochten/Emoties horen ondergeschikt te zijn en te volgen.

Wanneer manipulatoren (of demonen) rechtstreeks inbreken op de emoties en de verbeelding, draaien ze deze hiërarchie om. Als de emoties eenmaal de baas zijn over het verstand, kan men een gelovige alles laten geloven, hoe onlogisch of onkatholiek het ook is. De remedie hiertegen is volgens hem een strikte terugkeer naar de objectieve scholastieke filosofie, de catechismus, gebed en intellectuele nuchterheid

Concrete en herkenbare voorbeelden

Hieronder staan concrete, herkenbare voorbeelden van hoe deze emotionele manipulatietechnieken zich manifesteren binnen de Kerk én in de brede maatschappij.

1 Voorbeelden binnen de Katholieke Kerk

Binnen de Kerk uit sofisterij zich vaak in wat Pr. Ripperger "cafetaria-katholicisme" of het instrumentaliseren van deugdzaamheid noemt:

* "Inclusiviteit vs. Waarheid"-sofisterij (Morele Chantage):
wanneer pastorale leiders of gelovigen stellen dat de Kerk mensen met een actieve levensstijl die indruist tegen de zesde christelijke omgangsnorm (zoals samenwonen of homoseksuele relaties) onvoorwaardelijk moet zegenen of toelaten tot de Sacramenten.

Manipulatie: Er wordt beweerd: "Als je weigert dit te zegenen, ben je liefdeloos en onbarmhartig, en Jezus sloot niemand uit." Dit is een emotionele schijnredenering. Het omzeilt de objectieve doctrine dat echte naastenliefde de ander juist wil behoeden voor de zonde. Het dwingt priesters via morele chantage overstag te gaan.

* Labelen van Orthodoxie als "Rigide" of "Ideologisch" (Alinsky-tactiek):
Gelovigen die vasthouden aan de traditionele Latijnse Mis (TLM), de klassieke scholastieke filosofie van Thomas van Aquino of de letterlijke tekst van de Catechismus, worden in kerkelijke media of door progressieve geestelijken vaak weggezet als "star", "nostalgisch", "faraonisch" of "psychologisch ongezond".

Manipulatie: Er wordt geen theologisch argument geleverd waarom de traditie fout zou zijn. In plaats daarvan gebruikt men psychologiserende scheldwoorden om de traditiegetrouwe katholiek sociaal te isoleren en angst aan te jagen, zodat hij zijn mond houdt.

* Valse gehoorzaamheid bij doctrinele verandering (Gaslighting):
Wanneer een gelovige opmerkt dat een nieuwe pastorale richtlijn haaks staat op wat de Kerk twintig eeuwen lang heeft geleerd, krijgt hij te horen: "Je begrijpt het gewoon niet, de doctrine evolueert onder leiding van de Heilige Geest en jij verzet je tegen de Geest."

Manipulatie: Dit laat de gelovige twijfelen aan zijn eigen gezonde verstand en aan de betrouwbaarheid van de historische Kerk.

2 Voorbeelden in de Moderne Maatschappij

In de seculiere wereld is de omkering van de hiërarchie (emotie regeert over het verstand) volgens Fr. Ripperger bijna volledig voltooid.

* De "Mijn Waarheid"-sofisterij (Subjectivisme):
In het moderne maatschappelijke debat hoor je vaak de zinnen "Dit is jouw waarheid, maar dit is mijn waarheid" of "Ik voel me zo, dus het is zo" (denk aan de extreme uitersten in de genderdiscussie of identiteitspolitiek).

Manipulatie: De biologische en objectieve realiteit wordt volledig ondergeschikt gemaakt aan het gevoel of de perceptie van het individu. Wie de objectieve feiten benoemt, wordt niet intellectueel weersproken, maar emotioneel gecanceld als "haatzaaier" of "intolerant".

* Wapening van Compassie in de Politiek (Morele Chantage):
Bij complexe maatschappelijke vraagstukken (zoals migratie, klimaatbeleid of economische herverdeling) wordt het debat vaak gereduceerd tot pure emotionaliteit. Er worden beelden van lijdende individuen getoond om beleid erdoor te drukken.

Manipulatie: Wie kritische, logische vragen stelt over de financiële haalbaarheid, de logistiek of de langetermijngevolgen van dit beleid, wordt direct bestempeld als "harteloos", "racist" of "egoïst". De emotionele chantage blokkeert een rationele kosten-batenanalyse.

* Angst en Centralisatie (Technocratische manipulatie):
Pr. Ripperger waarschuwt dat de maatschappij door het constante aanjagen van existentiële angsten (via de media) wordt klaargestoomd voor gecentraliseerde controlesystemen.

Manipulatie: Door mensen in een constante staat van angst (emotie) te houden, schakelt hun kritische denkvermogen (verstand) uit. Mensen stemmen dan vrijwillig in met verregaande inperkingen van hun vrijheid of de invoering van digitale controlesystemen (zoals programmeerbaar digitaal centralebankgeld), puur vanuit de emotionele behoefte aan "veiligheid".

De Gemene Deler

In alle gevallen—of het nu gaat om de Kerk of de politiek—is de tactiek identiek: omzeil de intellectuele discussie over wat wáár en rechtvaardig is, en speel in op de angst voor uitsluiting, de angst voor gevaar, of het verlangen om als "aardig" te worden gezien. Wie regeert op basis van die hartstochten, is volgens de filosofie van Plato geen staatsman of herder, maar een sofist.

De tactieken voor tactische en politieke machtsstrijd

Saul Alinsky beschreef in zijn invloedrijke boek Rules for Radicals (1971) dertien tactieken voor tactische en politieke machtsstrijd. Deze tactieken zijn niet ontworpen om de objectieve waarheid te achterhalen, maar om een tegenstander emotioneel te destabiliseren, te isoleren en te dwingen tot overgave.

Fr. Chad Ripperger wijst er vaak op dat deze seculiere, pragmatische machtstactieken vandaag de dag op grote schaal worden gebruikt om traditionele structuren, zowel in de maatschappij als binnen de Kerk, te ondermijnen.

Hieronder staan de belangrijkste en meest herkenbare tactieken van Alinsky, gevolgd door een uitgebreid voorbeeld.

De belangrijkste tactieken van Alinsky

Regel 5: "Belachelijk maken is het machtigste wapen van de mens."
Er is geen verdediging tegen spot. Het is wreed, maakt de tegenstander razend en dwingt hen tot concessies.

Regel 9: "De dreiging is meestal angstaanjagender dan het ding zelf."
Door de tegenstander constant in spanning te houden over wat je gaat doen, put je hen emotioneel uit. Hun eigen verbeelding doet het zware werk.

Regel 11: "Als je een negatief diep genoeg doordrukt, zal het doorbreken in een positief."
Als je de tegenstander zo hard aanvalt dat het publiek sympathie voor hen begint te krijgen, kun je die reactie weer gebruiken om jezelf als het slachtoffer te positioneren.

Regel 13: "Kies het doelwit, bevries het, personaliseer het en polariseer het."
Dit is de absolute kernregel. Je valt niet een heel instituut of een abstract idee aan, maar één specifiek persoon. Je snijdt de steunlijnen van dat doelwit af, zodat andere mensen te bang worden om het voor die persoon op te nemen.

Uitgebreid voorbeeld: Regel 13 in de praktijk (Kerk en Maatschappij)

Om te begrijpen hoe sofisterij en emotionele manipulatie werken, is Regel 13 (Kies het doelwit, bevries het, personaliseer het en polariseer het) het beste voorbeeld.

1. In de Katholieke Kerk: Een behoudende pastoor isoleren

Stel dat een jonge, traditionele pastoor in een parochie besluit om de mis weer met het gezicht naar het tabernakel te vieren (ad orientem) en de communiebanken te herstellen, volledig in lijn met de kerkelijke wetgeving. Een groep progressieve parochianen wil dit terugdraaien, maar heeft geen sterke theologische argumenten.

* Het doelwit kiezen en bevriezen: In plaats van te discussiëren over de liturgie, richten ze al hun pijlen direct op de pastoor zelf. Ze negeren de rest van het parochiebestuur.

* Personaliseren: Ze starten een petitie of sturen brieven naar de bisschop waarin ze niet de liturgie aanvallen, maar het karakter van de pastoor. Ze noemen hem "autoritair", "onbarmhartig", "star" en "geobsedeerd door het verleden".

* Polariseren: Ze creëren een scherpe wij-zij-verdeling in de lokale media: "Deze rigide pastoor vernietigt onze warme, open gemeenschap."

* Resultaat: De pastoor raakt emotioneel uitgeput en sociaal geïsoleerd. Andere priesters of parochianen die het stiekem met hem eens zijn, durven niks te zeggen uit angst om het volgende doelwit te worden. De bisschop, die de lieve vrede wil bewaren, verplaatst de priester. De tactiek heeft gewonnen zonder dat er één inhoudelijk argument over de liturgie is gewisseld.

2. In de Maatschappij: Een wetenschapper of journalist "cancellen"

Stel dat een gerespecteerde bioloog op basis van harde wetenschappelijke data publiekelijk stelt dat er biologisch gezien maar twee geslachten zijn. Een activistische groep wil deze visie uit het publieke debat weren.

* Kiezen en personaliseren: In plaats van een wetenschappelijk tegenonderzoek te publiceren, richten de activisten zich volledig op de persoon van de wetenschapper. Ze labelen hem onmiddellijk als "transfoob" en "haatzaaier".

* Bevriezen en polariseren: Ze eisen dat de universiteit hem ontslaat en dat zijn geplande lezingen worden geannuleerd. Ze dwingen de universiteit en collega's om te kiezen: "Ben je voor inclusiviteit, of steun je deze haatzaaier?"

* Resultaat: De academische wereld raakt geïntimideerd. Zelfs collega's die weten dat de bioloog gelijk heeft, zwijgen om hun eigen carrière te beschermen. De waarheid wordt effectief onderdrukt door de angst voor sociale uitsluiting en reputatieschade.

Waarom dit effectief is volgens Pr. Ripperger

Alinsky-tactieken werken omdat ze inspelen op de menselijke zwakte: de angst voor uitsluiting en het verlangen naar comfort. De sofist weet dat wanneer je de druk op de emoties hoog genoeg opvoert, het verstand van de meeste mensen capituleert.

Het volledige overzicht van alle 13 regels voor machtsstrijd uit Rules for Radicals van Saul Alinsky.

De 13 regels van Alinsky (met voorbeelden)

1. Macht is niet alleen wat je hebt, maar ook wat de tegenstander denkt dat je hebt.

Betekenis: Bluf en perceptie zijn alles. Als je een kleine groep bent, maak dan zoveel kabaal dat de buitenwereld denkt dat je een enorme achterban hebt.

Voorbeeld: Een handvol activisten start een felle Twitter-storm tegen een bedrijf of kerkelijke instantie. Hoewel het maar om tien personen gaat, raakt het bestuur in paniek omdat het lijkt op een massale volksopstand.

2. Ga nooit buiten de expertise of comfortzone van je eigen mensen.

Betekenis: Vraag je achterban alleen om dingen te doen waar ze zich zeker bij voelen. Dit voorkomt angst, verwarring en interne verdeeldheid.

3. Ga, waar mogelijk, wél buiten de expertise en comfortzone van de tegenstander.

Betekenis: Val de tegenstander aan op een terrein waar zij geen ervaring mee hebben. Dit veroorzaakt blinde paniek, fouten en onzekerheid.

Voorbeeld: Een traditionele instelling (zoals een klooster of een conservatief bedrijf) die gewend is aan formele, schriftelijke communicatie, wordt plotseling geconfronteerd met een agressieve, flitsende TikTok-campagne en cameraploegen op de stoep. Ze weten zich geen houding te geven.

4. Dwing de tegenstander om te leven volgens zijn eigen regelboek.

Betekenis: Confronteer de vijand met hun eigen wetten, dogma's of statuten. Geen enkele organisatie kan zich in de praktijk voor 100% aan al haar eigen regels houden. Je kunt ze hiermee "vernietigen".

Voorbeeld: Alinsky schreef zelf sarcastisch dat de Kerk niet kan overleven als ze zich letterlijk aan álle christelijke wetten moet houden. In de praktijk: overspoel een bureaucratische instantie met tienduizenden officiële bezwaarschriften. Volgens de wet moeten ze elke brief beantwoorden, waardoor het hele systeem onmiddellijk vastloopt.

5. Belachelijk maken is het machtigste wapen van de mens.

Betekenis: Tegen spot en ironie bestaat geen rationele verdediging. Het maakt de tegenstander woedend, waardoor hij emotioneel en ondoordacht reageert (wat in jouw voordeel werkt).

Voorbeeld: In plaats van een theologisch debat aan te gaan met een bisschop, maakt een progressieve groep memes of satirische video's waarin zijn kleding of standpunten belachelijk worden gemaakt.

6. Een goede tactiek is een tactiek waar je eigen mensen plezier aan beleven.

Betekenis: Als een actie leuk of gezellig is, houden je mensen het vol zonder dat je ze hoeft aan te jagen.

7. Een tactiek die te lang aansleept, wordt een blok aan het been.

Betekenis: Mensen raken verveeld. Een actie moet kort, krachtig en dynamisch zijn voordat de media en je achterban hun interesse verliezen.

8. Houd de druk er constant op.

Betekenis: Geef de tegenstander nooit de tijd om op adem te komen, te hergroeperen of een strategie te bedenken. Blijf opeenvolgende golven van verschillende aanvallen lanceren.

9. De dreiging is meestal angstaanjagender dan het ding zelf.

Betekenis: De menselijke verbeelding is je grootste bondgenoot. De angst voor wat er zou kunnen gebeuren (reputatieschade, ontslag, rechtszaken), verlamt de tegenstander nog voordat je daadwerkelijk actie hebt ondernomen.

Voorbeeld: Een actiegroep dreigt een lijst te publiceren van alle medewerkers of geestelijken die "niet-inclusieve" standpunten hebben. De angst voor de publicatie zorgt ervoor dat de organisatie direct bakzeil haalt.

10. Als je een negatief diep en hard genoeg doordrukt, zal het omslaan in een positief.

Betekenis: Als je de confrontatie zó hard opzoekt dat de tegenstander (bijvoorbeeld de politie of de kerkelijke hiërarchie) agressief of gewelddadig reageert, krijgt jouw groep automatisch de sympathie van het publiek als de zielige "underdog".

11. De prijs van een succesvolle aanval is een constructief alternatief.

Betekenis: Zorg dat je een kant-en-klare (vaak radicale) oplossing paraat hebt op het moment dat de tegenstander instort. Als je de oude structuur hebt afgebroken, moet jíj bepalen wat er voor in de plaats komt.

12. De angst voor de aanval creëert een vacuüm; zorg dat jij dat opvult. (Vaak samengenomen met regel 10/11).

13. Kies het doelwit, bevries het, personaliseer het en polariseer het.

Betekenis: (De kernregel die we eerder bespraken). Val geen vage instantie aan, maar één herkenbaar mens. Snijd zijn sociale steun af en dwing de buitenwereld om te kiezen: ben je voor ons, of ben je voor die "slechterik"?

Waarom Pr. Ripperger hiertegen waarschuwt

Fr. Ripperger legt uit dat al deze 13 regels één ding gemeen hebben: ze zijn volledig losgekoppeld van de moraal en de objectieve waarheid. Het zijn puur pragmatische technieken om psychologische druk uit te oefenen. Wie deze regels gebruikt, weigert te praten over wat wáár is, maar kijkt puur naar wat werkt om de ander te breken.

Hoe je ertegen wapenen

Volgens Pr. Chad Ripperger moet je je tegen sofisterij, emotionele manipulatie en de tactieken van Saul Alinsky wapenen door een combinatie van intellectuele nuchterheid en spirituele discipline. Omdat manipulatoren en demonen proberen in te breken op je emoties en verbeelding om het verstand te omzeilen, is de verdediging er primair op gericht om de traditionele, rationele hiërarchie van de ziel te herstellen.

Hij reikt de volgende praktische en filosofische verdedigingsmechanismen aan:

1. Benoem de tactiek direct ("Call them out")

Wanneer iemand een Alinsky-tactiek gebruikt—zoals over je heen praten of morele chantage toepassen—moet je de inhoud van het debat direct pauzeren en de manipulatieve techniek zélf blootleggen.

Hoe te handelen: Ripperger adviseert om de persoon rustig aan te kijken en direct te zeggen: "Je gebruikt nu een tactiek van Saul Alinsky om over mij heen te praten, omdat je geen inhoudelijk argument hebt. Stop daarmee en laat me uitspreken."

Manipulatoren rekenen op de verlegenheid en conflictmijding van de gemiddelde mens. Door hun verborgen methode hardop te benoemen, verbreek je de psychologische betovering.

2. Weiger het emotionele lokaas te slikken (Intellectuele onthechting)

Sofisten proberen je in een staat van angst, schuldgevoel of woede te manoeuvreren. Zodra je emotioneel reageert, heb je verloren.

Hoe te handelen: Train jezelf om argumenten los te koppelen van de emotionele toon waarin ze worden gepresenteerd. Vraag jezelf bij morele chantage (zoals: "Als je de doctrine niet aanpast, ben je onbarmhartig") onmiddellijk af: Wat is de objectieve theologische of feitelijke waarheid hier? Blijf ijzig kalm en reageer uitsluitend met logica, definities en feiten.

3. Keer terug naar de Scholastieke Filosofie en Definities

Veel moderne verwarring ontstaat doordat woorden van betekenis veranderen (zoals "barmhartigheid" of "liefde"). Ripperger, als thomist, hanteert de stelregel: "Breng definities aan."

Hoe te handelen: Dwing de discussie terug naar heldere kaders. Vraag de manipulator: "Wat bedoel je precies met dat woord?" Als men stelt dat de Kerk "inclusiever" moet zijn, dwing hen dan te definiëren of dat betekent dat de Kerk zonde moet tolereren, of dat zondaars tot bekering moeten worden geroepen. Vaste definities zijn het gif voor een sofist.

4. Ontwikkel morele moed

Alinsky-tactieken werken omdat mensen doodsbang zijn voor Regel 13: het risico om sociaal geïsoleerd, gecanceld of belachelijk gemaakt te worden.

Hoe te handelen: Accepteer dat trouw blijven aan de waarheid offers kost. Ripperger benadrukt dat je de deugd van fortitudo (moed) moet cultiveren via gebed en wilskracht. Als je psychologisch al hebt geaccepteerd dat mensen je misschien niet aardig vinden of je "rigide" zullen noemen, verliest de emotionele intimidatie haar kracht.

5. Spirituele bescherming en discipline

Als exorcist waarschuwt Ripperger dat psychologische manipulatie in de wereld vaak een spirituele component heeft (demonen die de verwarring versterken). De natuurlijke verdediging moet worden ondersteund door het bovennatuurlijke:

* Vaste gebedsdiscipline: Hij adviseert onder andere het dagelijks trouw bidden van het Angelus. Volgens zijn praktijkervaring biedt dit specifieke gebed een sterke bescherming tegen uiterlijke mentale en spirituele desoriëntatie.

* Staat van Genade: Zorg dat je ratio niet vertroebeld raakt door persoonlijke zonde. Regelmatige biecht en de Sacramenten houden het verstand helder en verlicht door het geloof.

2/10 Is er een nieuwe Europese schuldencrisis in aantocht? - Niburu

Ogenschijnlijk gaat alles zijn gangetje in de financiële wereld en ondanks alle onstabiele zaken in de wereld is de aandelenbeurs niet in elkaar gestort. Dat wil niet zeggen dat alles koek en ei is, want financieel analisten zien alarmerende tekenen die we ook zagen bij de vorige grote Europese staatsschulden crisis in 2012. Vaak ver voordat er bij ons iets valt te lezen bij de mainstreamkanalen is er bij de Amerikaanse website Zerohedge al te lezen wat we kunnen verwachten.

En als zij komen met het volgende bericht, dan is daar een goede reden voor? De meesten van ons kunnen zich nog wel de grote Europese schuldencrisis herinneren:

De Europese schuldencrisis bereikte rond 2010–2012 zijn hoogtepunt. De kern was dat verschillende landen in de eurozone zoveel schulden hadden opgebouwd dat beleggers gingen twijfelen of die landen hun schulden nog wel konden terugbetalen.

Het begon vooral bij Griekenland, waar in 2009 bleek dat de begrotingstekorten veel groter waren dan eerder gemeld. Daarna sloeg de onzekerheid over naar landen als Portugal, Ierland, Spanje en Italië.

Het probleem werd versterkt doordat deze landen allemaal de euro gebruikten. Ze konden dus niet simpelweg hun eigen munt devalueren of zelf geld bijdrukken om hun schuldenproblemen te verlichten.

Er ontstond vervolgens een gevaarlijke kettingreactie.

Even kort door de bocht: Als er één koppie onder gaat, wordt de rest automatisch meegesleurd.
Wat Zerohedge zich nu afvraagt is of er een nieuwe Europese schuldencrisis is of aan komt.

Wie weinig van financiën weet, hoeft maar één ding te begrijpen: geld lenen wordt wereldwijd duurder. En dat kan grote gevolgen hebben. 

Er gebeurt momenteel iets op de financiële markten dat gemakkelijk aan de gemiddelde Nederlander voorbijgaat.

De aandelenbeurs staat niet volledig op instorten. De banken zijn gewoon open. Er zijn geen rijen voor geldautomaten.

Toch is er reden om goed op te letten.

De rente op langlopende staatsleningen loopt wereldwijd snel op. In de Verenigde Staten, Frankrijk, Groot-Brittannië en Japan zijn de rentes naar niveaus gestegen die we al vele jaren niet meer hebben gezien. De Amerikaanse tienjaarsrente kwam donderdag zelfs kort op 5,34 procent. Dat was het hoogste niveau sinds 2002. De Britse dertigjaarsrente ging boven de 6 procent, het hoogste niveau sinds 1998. Ook Frankrijk en Japan zien de rente sterk oplopen.
Dit alles heeft grote gevolgen voor overheden en burgers.

Een overheid moet voortdurend geld lenen.

Dat doet zij door staatsleningen uit te geven. Je kunt dat heel eenvoudig vergelijken met iemand die geld leent bij de bank.

Als de bank eerst 2 procent rente vraagt en later 5 procent, wordt dezelfde schuld ineens veel duurder.

Voor een particulier is dat vervelend.

Voor een land met duizenden miljarden euro's of dollars aan schulden kan het een enorm probleem worden.

En precies dat zien we nu gebeuren.

De financiële markten zeggen steeds duidelijker:

Wij willen meer rente als we ons geld voor lange tijd aan overheden uitlenen.

En daar zijn verschillende redenen voor.

Een belangrijke reden is inflatie.

Als een belegger vandaag zijn geld uitleent en dat pas over tien jaar terugkrijgt, wil hij voorkomen dat dat geld door inflatie veel minder waard is geworden.

Als hij denkt dat de inflatie hoog blijft, zal hij een hogere rente eisen.

Daar komt momenteel een tweede probleem bij: energie.

De oorlog met Iran heeft de energiemarkt ernstig verstoord. De olieprijs is weer boven de 100 dollar per vat gekomen en vooral de wereldwijde dieselmarkt staat onder druk. Reuters meldt dat raffinaderijen in het Midden-Oosten en Rusland zijn getroffen, terwijl China zijn brandstofexporten heeft opgeschort en Rusland zijn exportbeperkingen heeft verlengd.

Diesel klinkt misschien minder spectaculair dan olie.

Maar diesel is essentieel voor vrachtwagens, landbouwmachines, scheepvaart en een groot deel van de economie.

Duurdere diesel betekent uiteindelijk duurdere producten.

En dat betekent weer meer inflatie.
Daarnaast zijn er de enorme schulden van overheden.

Overheden hebben de afgelopen jaren enorme bedragen geleend.

De Verenigde Staten zitten inmiddels boven de 40.000 miljard dollar staatsschuld. Binnen de G7 ligt de overheidsschuld als percentage van de economie inmiddels in vrijwel alle landen boven de 100 procent, met Duitsland als belangrijke uitzondering.

En dan ontstaat een vervelende situatie.

Een land met weinig schuld kan een hogere rente misschien gemakkelijk opvangen.

Maar wat gebeurt er wanneer een land al duizenden miljarden heeft geleend?

Dan gaat een hogere rente steeds meer geld kosten.

Dat geld kan niet tegelijkertijd worden uitgegeven aan gezondheidszorg, pensioenen, infrastructuur of defensie.

Het moet naar de schuldeisers.
Frankrijk is hiervan momenteel een duidelijk voorbeeld en daarom staat dat land volop in de schijnwerpers.

De Franse staatsschuld bedraagt inmiddels ongeveer 119 procent van het bruto binnenlands product. Het begrotingstekort ligt rond de 5 procent van de economie.

Beleggers vragen zich af hoe Frankrijk die schulden onder controle gaat krijgen.

Dat zie je terug in de rente.

De rente op Franse tienjaarsleningen is naar het hoogste niveau sinds 2002 gestegen. Tegelijk is het verschil tussen de Franse rente en de Duitse rente sterk opgelopen.

Waarom is Duitsland belangrijk?

Omdat Duitse staatsleningen binnen de eurozone als een belangrijke maatstaf worden gebruikt.

Als Duitsland bijvoorbeeld 3,5 procent moet betalen en Frankrijk 4,9 procent, betekent dat dat beleggers voor Frankrijk extra geld willen hebben.

Niet omdat Frankrijk morgen failliet gaat.

Wel omdat beleggers het risico hoger inschatten.

En dat is precies waar het interessant wordt.

De Amerikaanse financieel analist Martin Armstrong kijkt al langere tijd met grote zorgen naar de ontwikkeling van overheidsschulden.

Zijn punt is simpel.

Volgens Armstrong stijgen de langlopende rentes niet alleen in één land. Hij wijst juist op de wereldwijde beweging.

Londen. Parijs. De Verenigde Staten.

De rente loopt overal op.

Armstrong stelt dat pogingen om de markt kunstmatig te beïnvloeden deze ontwikkeling niet zomaar zullen kunnen omkeren wanneer de wereld tegelijkertijd met oorlog en oplopende overheidsschulden te maken heeft.

Reuters beschrijft momenteel eveneens een wereldwijde obligatie-uitverkoop. De Amerikaanse tienjaarsrente bereikte donderdag het hoogste niveau in 24 jaar, terwijl ook Frankrijk, Groot-Brittannië en Japan met sterk oplopende lange rentes kampen.
En dan komt oorlog om de hoek kijken.

Dit maakt de huidige situatie bijzonder.

Oorlog kost namelijk ontzettend veel geld.

Meer defensie betekent meer overheidsuitgaven.

Meer overheidsuitgaven betekenen vaak meer leningen.

Meer leningen betekenen meer staatsobligaties.

En als tegelijkertijd beleggers een hogere rente eisen, worden die nieuwe leningen ook steeds duurder.

Daar komt de energiecrisis bovenop.

Hogere energieprijzen kunnen de inflatie aanjagen. En als beleggers verwachten dat de inflatie hoog blijft, willen zij opnieuw een hogere rente.

Je krijgt dan een soort kettingreactie.
En dan is er nog diesel.

Dit is misschien wel een van de meest opmerkelijke ontwikkelingen van dit moment.

De Verenigde Staten hebben Europa inmiddels onder druk gezet om strategische dieselvoorraden vrij te geven. Volgens Reuters wordt daarbij zelfs gesproken over een mogelijke beperking van Amerikaanse dieseluitvoer naar Europa.

De Europese Commissie, Frankrijk, Italië, Ierland en Groot-Brittannië hebben donderdag overleg gevoerd over het eventueel vrijgeven van dieselvoorraden.

Dat gebeurt dus terwijl de wereldwijde obligatierentes juist sterk stijgen.

Het zijn op het eerste gezicht twee totaal verschillende onderwerpen.

Maar economisch zijn ze met elkaar verbonden.

Diesel wordt duurder.

Dat verhoogt de kosten van transport en landbouw.

Dat kan de inflatie verhogen.

En hogere inflatie maakt het voor beleggers minder aantrekkelijk om jarenlang geld uit te lenen tegen een lage rente.
Dat alles is niet alleen van belang voor overheden, maar zeker ook voor burgers.

Dit, omdat de rente uiteindelijk overal terechtkomt.

Bij hypotheken. Bij bedrijfsleningen. Bij autoleningen. Bij investeringen. Bij de overheid. En uiteindelijk bij de belastingbetaler.

Als een regering tientallen miljarden extra aan rente moet betalen, moet dat geld ergens vandaan komen.

Bezuinigingen zijn één mogelijkheid. Belastingen verhogen een andere. Meer lenen is een derde mogelijkheid.

Maar juist dat laatste wordt moeilijker wanneer beleggers steeds hogere rente eisen.

Dat is de paradox.

Een land met veel schuld wordt kwetsbaarder wanneer de rente stijgt. Maar juist die hoge schuld kan ervoor zorgen dat beleggers een hogere rente gaan eisen. En daarmee kan een zichzelf versterkend probleem ontstaan.
Op dit moment hebben we nog niet een nieuwe Europese schuldencrisis, maar er zijn wel een aantal dingen fundamenteel veranderd die zomaar zouden kunnen leiden tot een nieuwe crisis.

De wereld lijkt steeds verder weg te bewegen van de periode waarin overheden jarenlang vrijwel onbeperkt goedkoop geld konden lenen.

En dat is misschien de belangrijkste ontwikkeling om in de gaten te houden. Want als de lange rente langdurig hoog blijft, verandert dat de financiële werkelijkheid. Niet alleen voor Frankrijk. Niet alleen voor Amerika. Maar voor vrijwel iedereen.

En dat gebeurt op een moment waarop de wereld tegelijkertijd te maken heeft met enorme schulden, hogere defensie-uitgaven, oorlog, energieproblemen en een groeiende vraag naar geld.

En dat is de combinatie die de financiële markten momenteel zichtbaar nerveus maakt.
Bovendien komt het 'magische jaar' 2030 steeds dichterbij. Het jaar waarop we volgens het WEF niets meer zullen bezitten, maar toch gelukkig zullen zijn.
En daar gaat de onderstaande video over. Hoe ze waarschijnlijk voor dat jaar een enorme crisis zullen creëren, hetzij oorlog, hetzij een pandemie, hetzij een financiële crisis om de CBDC te kunnen introduceren.
Dat is in Europe inmiddels gebeurd, maar voorlopig wordt dit alleen nog door banken onderling gebruikt.
Maar, na de crisis zullen volgens Maria Zeee ook de burgers aan de beurt komen, misschien met een universeel basisinkomen in de vorm van een CBDC waar dan uiteraard allerlei beperkingen aan zullen worden gesteld.

1/10 De wereld draait de dieselkraan dicht

China stopt export van diesel en kerosine. Rusland verlengt zijn exportverbod.
Trump overweegt hetzelfde voor Amerika — en vraagt ondertussen Duitsland en Frankrijk hun noodvoorraden leeg te trekken.

China heeft de export van geraffineerde brandstoffen voor oktober opgeschort. Het gaat onder meer om diesel, benzine en vliegtuigbrandstof. PetroChina heeft al geplande ladingen benzine en jet fuel geannuleerd. Beijing kiest daarmee nadrukkelijk voor de eigen energievoorziening. En China staat daarin niet alleen. Rusland heeft woensdag zijn verbod op de export van diesel door brandstofproducenten verlengd tot eind oktober.

En dan zijn we er nog niet. De Verenigde Staten overwegen zelf een verbod op de export van diesel. President Trump zei woensdag dat hij daar naar eigen zeggen iedere dag gesprekken over voert. De reden is eenvoudig: de Amerikaanse dieselmarkt staat onder grote druk en de prijzen zijn sterk gestegen. Maar het meest opmerkelijke nieuws kwam vandaag uit Washington. Maak jullie noodvoorraad maar open'

Volgens Reuters heeft de regering-Trump Duitsland en Frankrijk onder druk gezet om diesel uit hun strategische noodvoorraden vrij te geven. Als Europa dat niet doet, kan een Amerikaans verbod op dieseluitvoer volgen.

Volgens één bron wil Washington dat de EU ongeveer 120 miljoen vaten diesel uit noodvoorraden haalt. Europese en nationale autoriteiten bespreken inmiddels daadwerkelijk de mogelijkheid om voorraden vrij te geven. Dat is geen detail. Strategische voorraden zijn juist bedoeld als verzekering voor situaties waarin de normale aanvoer ernstig wordt verstoord.

En precies dat lijkt nu te gebeuren. De ironie is bijna niet te missen. Amerika zegt tegen Europa: Haal diesel uit jullie noodvoorraad en breng die op de markt. Maar Amerika zegt tegelijkertijd: Wij overwegen onze eigen dieseluitvoer te beperken.

Dat is geen theoretische discussie. De Amerikaanse dieselvoorraden zijn volgens Reuters uitzonderlijk laag en de binnenlandse dieselprijs heeft recordniveaus bereikt. Amerikaanse raffinaderijen hebben de afgelopen periode juist veel diesel geëxporteerd omdat de wereldmarkt zeer lucratief was.

De VS heeft daarmee zelf een probleem gecreëerd: Amerikaanse raffinaderijen verdienen veel geld aan de wereldwijde schaarste, maar Amerikaanse consumenten betalen daar inmiddels de rekening voor. Trump wil daarom de Amerikaanse markt beter bevoorraden. Maar als Amerika minder gaat exporteren, ontstaat er elders juist een groter tekort.
China maakt de situatie nog ingewikkelder. De Chinese raffinaderijen zouden hun export voor oktober hebben stilgelegd, met Hongkong en Macau als uitzonderingen. Vooral diesel en vliegtuigbrandstof zijn belangrijk.

De reden is veelzeggend: China wil zijn eigen voorraden beschermen. Volgens Reuters zijn de Chinese dieselvoorraden inmiddels ongeveer 20 miljoen vaten lager dan vóór de oorlog. De benzinevoorraden liggen ongeveer 9 miljoen vaten lager.

Beijing heeft kennelijk liever een tekort aan export voor de rest van de wereld dan een tekort in eigen land. Dat is vanuit Chinees perspectief logisch.

Maar voor de rest van de wereld betekent het iets anders: Ook Rusland heeft zijn diesel-exportbeperkingen verlengd. Daarmee verdwijnen opnieuw grote hoeveelheden diesel van de wereldmarkt. Het gevolg laat zich moeilijk negeren.

China: minder export.

Rusland: minder export.

VS: mogelijk minder export.

Europa: verzoek om noodvoorraden vrij te geven.

En dat alles terwijl de internationale brandstofmarkt al onder druk staat door verstoringen van raffinaderijen en olievoorziening in verband met de oorlog in en rond Iran en aanvallen op Russische raffinaderijen.
Het probleem is veel groter dan een hoge pompprijs. Diesel is geen gewone brandstof. Vrachtwagens rijden erop. Landbouwmachines rijden erop. Bouwmachines rijden erop. Schepen en industriële installaties gebruiken dieselproducten. En vliegtuigbrandstof is eveneens een geraffineerd olieproduct waarvan de beschikbaarheid nauw samenhangt met dezelfde raffinagecapaciteit. Een tekort raakt daarom niet alleen automobilisten. Het kan doorwerken in transport, landbouw, industrie, luchtvaart en uiteindelijk de prijzen van goederen.

Europa staat ondertussen met de rug tegen de muur. Europa heeft zijn noodvoorraden juist aangelegd voor een dergelijke situatie. Maar nu wordt Europa gevraagd die reserve aan te spreken om een internationaal tekort te dempen. Tegelijkertijd is Europa voor een aanzienlijk deel afhankelijk geworden van import van geraffineerde brandstoffen. Daar komt nog bij dat de Europese raffinagecapaciteit de afgelopen jaren is afgenomen en dat Russische brandstofleveringen grotendeels zijn weggevallen. Met andere woorden: Europa heeft minder eigen raffinagecapaciteit, is afhankelijker van import en wordt nu gevraagd zijn noodvoorraad aan te spreken. Dat is geen normale marktsituatie.

De dieselkraan wordt steeds verder dichtgedraaid. Het opvallende is daarom niet één afzonderlijk besluit. Het is de combinatie. China beschermt zijn eigen voorraden. Rusland houdt diesel binnen de eigen markt. De Verenigde Staten overwegen hun export te beperken. En Washington vraagt ondertussen Duitsland en Frankrijk om hun strategische reserves open te draaien.

Hoe lang kan de wereld doorgaan met het aanspreken van steeds nieuwe voorraden, terwijl steeds meer landen juist besluiten hun eigen diesel achter de hand te houden?

1/10 Heb elkaar altijd lief – Celeste

De aartsengel Michaël verscheen thuis aan Celeste met zijn zwaard getrokken in zijn rechterhand, samen met OLVrouw en de drie gebruikelijke engelen. Maria spreidde haar handen en zei:

OLVrouw van de Nacht: Mijn kinderen, hier ben Ik; Ik ben hier voor jullie allen, om jullie op te roepen tot gebed, liefde en vergeving. Mijn kinderen, dit is wat Ik van jullie vraag, en Ik ben hier om jullie te bedanken.

Mijn kinderen, heb elkaar altijd lief – Ik dring hier bij jullie op aan – en verlies elkaar nooit uit het oog; blijf verenigd, blijf altijd met iedereen verenigd, want dit is wat de Heer wil: eenheid. Heb elkaar daarom steeds meer lief; Ik dring hier bij jullie op aan. Zoals Ik jullie altijd zeg en blijf herhalen: wees nergens bang voor, Mijn kinderen, want de Heer is met jullie. Houd Hem bij jullie – Ik dring hier bij jullie op aan – open jullie hart en heb Hem lief – Ik dring hier bij jullie op aan.

Wat betreft wat Ik jullie heb beloofd, Mijn kinderen: wees ervan verzekerd dat het allemaal zal geschieden; maar heb geen haast, Mijn kinderen – er is grote nood aan gebed. Bid op dit moment – ​​bid vurig, Ik dring hier bij jullie op aan – voor iedereen. Bid dus vurig voor de Kerk, die grote nood lijdt; verlies elkaar daarom nooit uit het oog, Ik dring hier bij jullie op aan.

Ga naar het veld en bid; Ik ben daar en wacht altijd op jullie; Ik ben altijd boven jullie. Telkens als jullie daar zijn, kijk dan omhoog, Mijn kinderen, en Ik ben daar boven jullie. De engel cirkelt altijd boven jullie om jullie te helpen; dank daarom de Heer voor alles wat er gebeurt, want het is belangrijk om te bidden en lief te hebben.

Ik zegen jullie allen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

OLVrouw gaf haar zegen, vouwde haar handen en verdween samen met de drie gebruikelijke engelen en de aartsengel Michaël, die boven haar was gebleven terwijl zij sprak.