15/7 Het geheim van een heilige voor radicale vurigheid in gebed - Uniquely Mary
Mensen vragen me vaak: "Wat is het beste gebed om te bidden voor de zielen in het vagevuur?" En dat is een goede vraag, maar het is de verkeerde. Wat ze zouden moeten vragen is: "Welke deugd heb ik nodig om elk gebed dat ik bid voor de zielen in het vagevuur, te veranderen in iets explosief krachtigs?" Vandaag wil ik jullie de heilige graal van deugden openbaren. Dat is de zeldzaamste, de moeilijkste deugd om te verkrijgen. Maar als je hem eenmaal hebt, zal hij je gebed drastisch veranderen, vooral voor de zielen in het vagevuur. Wat is dit? Hoe krijg ik het? Waar komt het vandaan?
Het is ongelooflijk moeilijk om iets definitiefs te vinden, vooral bij de heiligen. Ik vond er een van Sint Petrus van Alcantara. Hij was een Spaanse monnik. Hij leerde Sint Terresa van Avala hoe te bidden. Zij is de dokter op het gebied van gebed. Hij heeft het haar geleerd. En hij openbaart waar ik het met jullie over ga hebben.
De stappen tot heiligheid en geestelijke groei volgens de Spaanse mysticus Sint-Petrus van Alcántara (1499–1562)
Ze zijn fundamenteel verankerd in zijn methode voor het innerlijk gebed. In zijn invloedrijke spirituele meesterwerk, het Gouden Traktaat over het Mentale gebed, beschrijft hij de weg naar heiligheid en goddelijke unie aan de hand van zes opeenvolgende stappen binnen de meditatie.
Deze stappen zijn ontworpen om de ziel te zuiveren, de wil te stemmen op God en uiteindelijk te leiden tot contemplatie.
De 6 stappen van het innerlijk gebed
1 Voorbereiding
De ziel moet zich losmaken van wereldse gedachten. Dit begint met het slaan van een kruisteken, een gewetensonderzoek en een intens gebed tot de Heilige Geest om zuiverheid van geest en aandacht te vragen.
2 Lezing
Het aandachtig lezen van een kortere passage uit de Heilige Schrift of mysteries van het geloof (zoals het lijden van Christus of de zonde). Dit dient als het 'voedsel' voor de geest.
3 Meditatie
Het diepgaand overdenken van de gelezen tekst met het verstand. Het doel is niet louter intellectueel, maar om het hart te raken en de wil aan te sporen tot liefde en berouw.
4 Dankzegging
Het uiten van diepe dankbaarheid aan God voor Zijn weldaden, Zijn opoffering aan het kruis en Zijn voortdurende genade, wat volgt uit de inzichten van de meditatie.
5 Offering
Het volledig aanbieden van de eigen wil, het lichaam, de ziel en alle daden aan God. De biddende persoon geeft zichzelf over om Gods wil te volbrengen.
6 Smeekbede
Het nederig vragen om de noodzakelijke deugden, de genade om niet meer te zondigen, en de gave van goddelijke liefde. Hierbij bidt men zowel voor zichzelf als voor de gehele Kerk.
De vrucht van de stappen: Contemplatie en Devotie
Na deze zes stappen opent zich volgens Petrus van Alcántara de weg naar de ware contemplatie (contemplación). Waar meditatie nog inspanning van het verstand vereist, is contemplatie een rusttoestand waarin de ziel in liefdevolle bewondering en stilte bij God doorbrengt.
Volgens zijn spiritualiteit leiden deze stappen tot een diepe innerlijke devotie, die hij omschrijft als een bovennatuurlijke bereidheid en soepelheid om het goede te doen. Dit is de kern van heiligheid: een leven dat door het gebed zo is omgevormd dat het vanzelf Gods wil weerspiegelt.
Verschil tussen meditatie en contemplatie
Volgens de christelijke mystieke traditie – en specifiek in de lijn van Sint-Petrus van Alcántara en Sint-Teresa van Ávila – is het verschil tussen meditatie en contemplatie in essentie het verschil tussen actief zoeken en passief ontvangen.
Hier is de kern van het verschil in een oogopslag:
Meditatie: De actieve inspanning (Het zoeken)
Meditatie is een activiteit van de menselijke vermogens. U gebruikt uw verstand, verbeelding en wil om over God na te denken.
De methode: U overweegt een tekst, een mysterie (zoals het lijden van Christus) of een concept. U redeneert en probeert de diepere betekenis te begrijpen.
Het doel: Het verstand overtuigen, zodat het hart (de wil) wordt bewogen tot liefde, berouw of dankbaarheid.
De rol van de mens: Actief. U bent hard aan het werk om uw gedachten te focussen en te overwegen. Petrus van Alcántara vergelijkt dit met het slaan op een vuursteen om een vonk te produceren.
Contemplatie: De passieve rust (Het vinden)
Contemplatie is een bovennatuurlijke gave. Het is een toestand van liefdevolle, woordeloze aandacht waarin God rechtstreeks tot de ziel spreekt.
De methode: Er is geen methode of redenering meer. Het verstand en de verbeelding vallen stil. De ziel kijkt simpelweg in liefde en bewondering naar God.
Het doel: Volledige unie met Gods wil en rust vinden in Zijn aanwezigheid.
De rol van de mens: Passief en ontvangend. U hoeft geen gedachten meer te produceren; het vuur brandt al. U geniet van de warmte.
De klassieke vergelijking
Sint-Petrus van Alcántara en andere mystici gebruiken vaak de metafoor van de reis en de bestemming:
Meditatie is de weg bewandelen, het reizen naar een prachtige plaats. Het kost energie en zweet.
Contemplatie is het arriveren op die plaats. Het wandelen stopt; u staat stil en geniet simpelweg van het uitzicht.
Of over het vergaren van spiritueel voedsel:
Meditatie is het kauwen op het voedsel (de waarheid analyseren).
Contemplatie is het doorslikken en proeven van de zoetheid ervan.
Hoe spirituele droogte overwinnen en welke methode te gebruiken
Volgens Sint-Petrus van Alcántara en de karmelitaanse mystieke traditie is spirituele droogte een periode waarin het gebed dor aanvoelt. U ervaart geen emotionele vreugde, troost of vurigheid meer, en het verstand is snel afgeleid.
Mystici zien dit niet als een straf, maar als een noodzakelijke loutering om de ziel te zuiveren van 'spirituele snoepzucht' (het houden van de troost van God, in plaats van de God van de troost).
Hieronder vindt u de concrete methode en stappen om spirituele droogte te overwinnen.
De 5 stappen om spirituele droogte te overwinnen
1. Onderzoek de oorzaak (Gewetensonderzoek)
Droogte kan twee oorzaken hebben: uzelf of God.
Door eigen schuld: Heeft u toegegeven aan oppervlakkigheid, zonde, of bent u nalatig geweest in uw gebedstijd? Zo ja, toon berouw en corrigeer dit.
Door Gods toedoen: Als u trouw bent gebleven en er is geen duidelijke zonde, dan is de droogte een beproeving van God om uw liefde te testen en te verdiepen.
2. Zoek niet krampachtig naar emotie
Probeer niet met brute denkkracht of emotionele druk 'gevoelens' van devotie op te wekken. Dit put de ziel en het lichaam alleen maar uit. Accepteer de droogte als een spiritueel dieet dat uw geloof versterkt.
3. Schakel over op kortere schietgebeden
Wanneer langdurige meditatie of redeneren onmogelijk is door extreme afleiding, stop dan met het forceren van diepe gedachten. Stap over op het herhalen van korte, vurige zinnen (schietgebeden), zoals: "Heer, ontferm U over mij" of "Mijn God en mijn al".
4. Gebruik een uiterlijk hulpmiddel
Als uw eigen geest leeg blijft, steun dan op externe hulpmiddelen. Lees heel langzaam een zin uit een spiritueel boek (zoals de Navolging van Christus) of kijk aandachtig naar een crucifix. Gebruik deze prikkels als een kruk om de aandacht vast te houden.
5. Blijf volharden in de gebedstijd
De belangrijkste regel van Petrus van Alcántara is: verkort uw gebedstijd nooit. Als u had gepland om dertig minuten te bidden, blijf dan dertig minuten knielen, zelfs als u de hele tijd strijdt tegen afleiding. Dit is de hoogste vorm van liefde, omdat u er puur voor God bent en niet voor uzelf.
De concrete "Methode van Volharding"
Wanneer de droogte aanhoudt, adviseert Petrus van Alcántara om de traditionele meditatiestructuur los te laten en de volgende concreet toepasbare methode te hanteren:
Stap A: Nederige Acceptatie
Begin uw gebed door hardop of in uzelf te zeggen: "Heer, ik verdien Uw troost niet. Het is rechtvaardig dat ik deze droogte ervaar vanwege mijn lauwheid." Deze nederigheid trekt Gods genade onmiddellijk aan.
Stap B: De Knechten-Houding
Verander uw motivatie. Zeg tegen uzelf dat u niet bent gekomen om te 'ontvangen' (vreugde), maar om te 'dienen' (aanwezigheid). U staat als een wachter op post, ongeacht het weer.
Stap C: De Bedelaars-Smeekbede
Plaats uzelf aan de poort van Gods barmhartigheid als een arme bedelaar. U vraagt niet om spirituele hoogtes, maar om een enkele kruimel genade om de dag door te komen. Dit houdt de wil gericht op God, zonder dat het verstand overbelast raakt.
Gebed in tijden van spirituele droogte
"Heer, mijn God en mijn Al,
Ik kniel voor U neer met een koud en stenen hart. De vurigheid die ik zo vaak heb gezocht is verdwenen, en mijn geest is verstrooid door duizend wereldse gedachten. Ik voel Uw aanwezigheid niet, en het bidden valt mij zwaar.
Heer, ik erken voor Uw aangezicht dat ik Uw spirituele troost niet verdien. Mijn eigen lauwheid, mijn ijdelheid en mijn nalatigheid hebben deze dorheid over mij afgeroepen. Het is volkomen rechtvaardig dat U Uw gezicht voor mij verbergt. Ik buig mij in diepe nederigheid voor Uw oordeel.
Maar zie mij hier staan, Heer, als een arme bedelaar aan de poort van Uw barmhartigheid. Ik vraag U vandaag niet om grote spirituele vreugde, noch om verheven inzichten of zoete tranen van devotie. Ik vraag U slechts om de genade van standvastigheid. Schenk mij de kracht om deze gebedstijd niet te verkorten, en om hier op post te blijven, puur uit liefde voor U.
Ik ben hier vandaag niet gekomen om te ontvangen wat mij behaagt, maar om U te dienen met wat Ú behaagt. Mijn droogte is mijn offer aan U. Als het Uw wil is dat ik mijn hele leven in deze woestijn moet doorbrengen, laat Uw wil dan geschieden. Mijn wil behoort aan U toe.
Heer, ontferm U over mij. Jezus, zoon van David, ontferm U over mij.
Amen."
Hoe u dit gebed praktisch gebruikt:
Bid het heel langzaam: Spreek elke zin bewust uit. Haast u niet naar de volgende regel.
Gebruik de stiltes: Laat na elke alinea een korte stilte vallen. Merk op waar uw hart weerstand voelt en leg dat specifiek bij God neer.
Herhaal de schietgebeden: Als u merkt dat uw gedachten tijdens het gebed toch weer afdwalen, keer dan simpelweg terug naar de laatste twee regels ("Heer, ontferm U over mij") en herhaal deze als een mantra.
* Toewijding betekent vurig gebed, een hart vol vurigheid. Je bent toegewijd aan de persoon tot wie je bidt, in dit geval God, wat niets anders is dan een zekere bereidwilligheid en aanleg van de geest om goed te doen, ons met grote ijver toeleggen op deugdzame daden. Daarom kunnen we het geestelijk voedsel noemen, verfrissend en hemels, bovennatuurlijke genegenheid van de Heilige Geest, die zo sterk en de harten van mensen zo transformeert dat het in hen een nieuwe vurige drang en een gevoel voor geestelijke zaken teweegbrengt, en een afkeer van wereldse ijdelheden.
Welnu, een daarvan is de mate van vurigheid die je hebt, de kwaliteit van je gebed, want ten eerste is er de tijd dan is er je heiligheid en dan is er nog de kwaliteit van je gebed, is het goed of niet, is het vurig of niet? Hij zou zeggen: heb je toewijding in je hart wanneer je dagelijks bidt? Ervaring openbaart dit aan ons, want we zien de zielen van hen die opstaan uit diepgaand en vroom gebed worden versterkt met bewonderenswaardige voornemens, versierd met nieuwe genaden, aangevuld met vaste voornemens van verbetering van hun leven en frequente vrome oefening. Ze branden. Dat is pas vurigheid. Met een vurig
verlangen om Hem met heel hun hart te dienen en lief te hebben, die zij in hun gebed vonden als de God van alle goedheid en welwillendheid, verlangend om elk zwaar kruis te dragen, wat het ook moge zijn. Ja, om hun bloed voor Hem te vergieten. Het gebed is een bad van genot waarin de ziel zich verfrist. Als u mij vraagt wat de voornaamste manier is om deze heroïsche deugd van toewijding te bereiken, antwoord ik dat het verkregen wordt door serieuze meditatie en contemplatie van hemelse dingen.
Ik wil het hebben over het verschil tussen hardop bidden, meditatie en contemplatie. Laten we contemplatie even vergeten. Het is de hoogste vorm van gebed. Het is een gebed dat God je toekent. Hardop bidden is wat de meesten van ons doen. Het is woorden uitspreken tot God of tot Jezus, tot Maria, tot de Heilige Geest, tot een heilige. Dat is hardop bidden. En je kunt veel verschillende gebeden uitspreken. Je kunt aan dingen denken terwijl je bidt. Meditatie is veel nadenken over een paar dingen.
Dat is de kern. Nu, meditatie is ongelooflijk saai. Het is alsof je een walnoot met je blote handen kraakt. Dat is het punt. Ik wil dat je een van je favoriete scènes uit deze schrifttekst kiest en 1 regel die daarop van toepassing is. Slechts één regel. Dus, ik wil dat je een paar dingen kiest om over na te denken en ik wil dat je een timer instelt op 15 minuten en veel nadenkt over die ene scène. Laat ik je een voorbeeld geven van een meditatie die ik deed en die me na afloop veel opleverde. Wat gebeurt er als je mediteert?
Je denkt aan iets goddelijks. En als je het openbreekt, dát is de sleutel. Wat er gebeurt tijdens meditatie is dat je, het is alsof je op een steen slaat. Je slaat er steeds weer op. Uiteindelijk breek je hem open en vind je vanbinnen een juweel. Dat juweel is genade die in je ziel explodeert en je toewijding geeft. Daar heeft hij het over. Mensen praten niet vaak over die ervaring. Laat me je een voorbeeld geven. Ik mediteerde bijvoorbeeld eerst over het moment dat Jezus van het kruis werd gehaald en ik dacht erover na. De Schrift zegt alleen dat hij van het kruis werd gehaald. Het geeft niet veel details. Dus ik heb er lang over nagedacht. Ik dacht aan Jozef van Arimatea en al die mensen. Ik dacht aan hoe laat het was. Ik dacht aan het weer. Ik zat te denken en ik berekende in mijn hoofd wat er gebeurde.
Hoe lang duurde dat? En ik kon concluderen dat toen ze Jezus' lichaam van het kruis haalden, hij veel tijd in Maria's handen doorbracht, uren, uren. En ze zat daar urenlang met Jezus' dode lichaam te wachten tot Jozef van Arimatea zou komen om de specerijen te halen. Dat duurde allemaal lang, want waar hij de specerijen ook vandaan haalde, hij moest hierheen. Hoe laat ging de zon onder? Hoe laat begon het donker te worden? Waarschijnlijk rond 19:00 uur, want het gebeurde ergens rond april. En Hij werd begraven net toen de zon onderging.
De Bijbel zegt dit niet, maar als je erover nadenkt een lange tijd en op de manier waarop de hele dag zich afspeelde volgens de kosmos, draaide alles wat God deed rond, dat logisch is dat op het moment dat de zon onderging en dat die twee dingen samenvielen, om te zeggen dat Jezus Heer van de kosmos is en dat is wat mijn meditatie doet, zodat je veel nadenkt over een klein beetje en je denkt: "Wow, wat zijn al deze gekke dingen die hier gebeuren?" En die informatie die je krijgt is gevuld met genade. Dat is wat meditatie met je doet. Denk niet veel na over veel dingen. Denk veel na over een klein aantal dingen. Dat is meditatie. En als je dat doet, zul je spirituele juwelen vinden die in je ziel zullen ontploffen en je deze genade van toewijding zullen schenken, waardoor je gebed vuriger zal worden.
Zodat wanneer je voor iemand bidt, en in het bijzonder voor de zielen in het vagevuur, je gebed aanzienlijk vuriger zal zijn omdat je vervuld zult zijn met deze genadevolle liefde van God door de Heilige Geest. Je moet dit doen. Je moet je gebedsleven verdiepen. Probeer het. Kies een klein stukje uit de Bijbel. Kies je favoriete passage. Een klein stukje, één vers. Zet een timer van 15 minuten. Iedereen kan dat. En denk veel na over een paar dingen. Je zult merken dat het je ongelooflijk veel meer genade zal schenken dan alleen hardop bidden. We moeten beide doen. En als God het wil, zal hij je zelfs de gave van contemplatief gebed schenken.