CALPE

 Het kale en rode gebergte Sierra de Callosa omgeeft deze belangrijke stad in de tuinbouwstreek rond de rivier Segura.
 Reeds ten tijde van Abderrahamam 3 kwamen de \'Calloosinos\', van Qualyusa, in opstand omdat ze weigerden belastingen te betalen aan de kroon.
 Nadien viel Callosa ondermeer in de handen van de beroemde krijger van de Honderdjarige Oorlog, Bertrand du Guesclin.
 In 1579werd het onafhankelijk van Orihuela.
 Callosa de Segura behoudt nog steeds zijn moors grondpatroon uit de Middeleeuwen en bewaart architectonische juweeltjes, zoals de Aartspriestelijks Sint-Maartenskerk, die in 1980 Nationaal Monument werd verklaard en één van de meestopmerkelijke staaltjas gotiek in de provincie.
Een prettige wandeling door de oude binnenstad voert ons bv. van de Sint-Maartenskerk naar het Kapelletje van San Roque, vanaf waar men een mooi uitzicht heeft over de Vega Baja van de rivier Segura.
 

 Callosa d\'en sarriá heeft zijn eigenaardige naam te danken aan de eerste christelijke eigenaar van deze gronden waaropo de tot christen bekeerde moslims en de landbouw hun stempel hebben gedrukt.
 Bernat d\'en Sarriá was de eerste leenheer van de Baronie.
 Daarna ging de eigendom over op de familie Bou om uiteindelijk te belanden bij Graaf Orgaz, nazaat van het beroemde hooftpersonage wiens begrafenis door El Greco werd vereeuwigd op het doek dat in de kerk van Sto. Tomé in Toledo hangt.
 Al eeuwenlang zijn de geschillen omtrent eigendommen en gemeentegrenzen terug te voeren op de waterrijkdom van Callosa.
 Dit is te wijten aan zijn bevoorrechte ligging tussen de rivieren Guadalest en Algar , op 3 km van de indrukwekkende bronnen en watervallen van de rivier Algar.
 Eenmaal voorbij het door rivieren gevormde dal strekken zich bergketens uit, zoals Sierra de Aitana(1588m), Sierra de Bernia (1.360m) of Sierra del Ponoch (1.100).
 Dankzij de overvloed van water en de milde temperaturen worden op de typische bergterassen Middelandse Zeeproducten verbouwd , zoals amandels , druiven en tropische fruitsoorten , zoals kiwi\'s , mango\'s maar vooral mispels.
 Callosa neemt meer dan de helft van de nationale mispelproductie voor zijn rekening.
 Aan het hele gebied is trouwens een Gecrontoleerde Herkomstbenoeming verleend.
 Vandaag de dag zoekt Callosa steeds meer toenadering tot de toeristische markt te wijten aan de nabijheid van trekpleisters zoals Binedorm of Altea.
 Callosa is nog steeds een fraaie , witte en okerkleurige stad met een oude stadskern.
 Meer dan het bezoeken waard zijn hier de Johannes de Doperkerk , met de door Antonio Gilbart Fornés ontworpen neoklasieke gevel, en de \'Barrio Antiguo\' ( oude binnenstad).
 De \'Barrio Antiguo\' ligt rond de opmerkelijke kerk en de moeite waard zijn hier het \' Portal\', de Middeleeuwse boog die toegang verleent tot de binnenstad, en de resten van de Middeleeuwse stadswallen.
 De meeste overblijfselen treffen we aan op de Plaça de Castell, het plein waar het huis van de leenheer stond.
 Bijzonder interessante landschappen vinden we dan weer 3 km verderop aan de overbekende en drukbezochte bronnen \'Fuentes del Algar\'.
 Het zien waard zijn hier de diverse watervallen en het Milieumuseum.

 Busot

 Busot is het dorp dat het dichtst bij het gebergte Cabeqo d\' Or ligt.
 Het dorre , witte en abrupte landschap leent zich slechts voor de niet bevloeide landbouw , de belangrijkste bron van inkomsten in dit dorp.
 Vandaag de dag is het gros van de bevolking werkzaam in de toeristische dienstensector.
 Op 3 km van Busot aan de zuidkant van het gebergte Cabeco d\' Or liggen de bekende Grotten van Canalobre op een hoogte van 700 m.
 De grotten, met verschillende kalksteenformaties in de vorm van reusachtige armkandelaars , lijken op een grote baseliek.
 Ze kunnen het jaar rond bezocht worden.
 Dit kleine dorpje telt zo\'n 1.500 inwoners.
 De huizen liggen aan de voet van een heuvel die wordt bekroond door een moslimkasteel uit de 12e eeuw.
 Het kasteel , waar nu nog slechts ruïnes van overblijven , maakte in de Middeleeuwen deel uit van het verdedigingssysteem van Alicante.

 Bolulla

 De meeste dagjesmensen raken gewoonlijk niet verder dan Callo d'En Sarrià
 Nochtans enkele kilometers verderop liggen dorpen die er nog net zoals vijftig jaar geleden uitzien.
 Dit is het geval met Bolulla , waar we terugkeren naar de landbouw , naar dicht opeen gebouwde lage huizen en naar de rust en kalmte van weleer.
 Slechts weinig geschriften verwijzen naar de geschiedenis van Bolulla.
 Waarschijnlijk is het dorp onstaan te tijde van de moren , waarna het veroverd werd door de aanhangers van Koning Jacob 1 in 1254.
 Ten noorden van Bolulla , op de top van de berg Castellet , staan nog slechts de ruînes van het kasteel van Gartx overeind.

 De geschiedenis van Bigastro is onherroepelijk verbonden met de geschiedenis van zijn afhankelijkheid van Orihuela. Het deed namelijk dienst als zomerverblijf voor het domkapittel van Orihuela.
 Hieraan kwam eind 19e eeuw een eind met de definitieve afscheiding.
 Hoewel Bigastro aan de rivier Segura en in het hartje van de Vega Baja ligt, heeft het zijn roeping als industrie- en dienstenstad allerminst mislopen.
 Men vindt er een industrieterrein dat 100.000 m2 beslaat en dat over alle mogelijk diensten beschikt.
 Op 2 km van de het stadscentrum treffen we het Ontspanningsgebied \" La Pedrera \" aan met zijn barbecuestellen, mountainbikepistes en wandelpaden en kampeerterrein.

Trots op zijn verleden werd in 1995 de 750e verjaardag herdacht van de gebeurtenis die een stempel heeft gedrukt op de identiteit van Biar: zijn verovering door de troepen van Jacobus 1 en zijn inlijving bij de Aragonese kroon.
Het indrukwekkend kasteel , dat is uitgeroepen tot Nationaal Monument en dat uit de tijd van de Arabieren dateert , is het eerste wat men aantreft als men vanuit Cañada, Alcoy of Villena Biar binnenrijdt. Momenteel kan men het kasteel jammer genoeg niet bezoeken omdat er restauratiewerken aan de gang zijn. Als men van het kasteel naar het plein Plaza del Ayuntamiento afdaalt, doorkruist men de oude, uitstekend bewaarde en met goede smaak opgeknapte dorpskern met een overvloed aan bronnenen trappen. Op het dorpsplein staat de Kerk gewijd aan Maria Hemelvaart met zijn portaal in de Renaissancestijl en zijn spectaculaire Sacristie in barok. Biar oefent eveneens een grote aantrekkingskracht uit vanwege zijn adembenemende landschappen.

 Benissa

Wie de kronkelige kustweg van Valencia naar Alicante neemt , rijdt door Benissa.
 Een prima vetrekpunt voor een wandeling door Benissa is het Gemeentehuis, een voormalig gasthuis, van waar men een prachtig uitzicht heeft over de velden en over de weg waarlangs de dagloners van Benissa, \"ribereiros\" genaamd, naar de Vallenciaanse kust of \" ribera\"trokken om der rijstoogst binnen te halen.
 In de meestal nauwe straatjes is er weinig verkeer, zodat men ongestoord van alle bezienswaardigheden kan genieten, zoals bv. het Cultureel Centrum of de Koopmansbeurs, het oudste gebouw van Benissa waar nu het Etnografisch Museum is in ondergebracht.
 Benissa is gelukkig grotendeels aan de klauwen van grondspeculanten ontsnapt, waardoor we aan de 4 km lange kustlijn nog kleine en afgelegen stranden kunnen aantreffen.

 Benimantell

 Klein, overwegend agrarisch dorpje aan de schaduwzijde van de Sierra Aitana.
 Aangezien dit dorpje op de flanken van dit gebergte ligt , heeft het heel steile straten.
 2én van de straatjes is zelfs zo steil dat het de merkwaardigste naam \'Trencames\' ( Beenbrekersstraat) draagt.
 Hoewel het tot de kuststreek Marina Baixa behoort, is het een typisch bergdorpje van Arabisch oorsprong dat zich toelegtop de amandel - Marcona en de gewoone amandel- en de olijfteelt.
 Voor olijfolie kan men terecht in de landbouwcoöperatieve en ook de worsten zijn er voortrefelijk.

 Benimassot

 Benimassot staat gekend als het \'Balkon van de Serrella\'.
 Het is namelijk zo hoog gelegen dat men er uitkijkt over het hele dal en wel in het bijzonder over interessante rotsformaties zoals Els Frares.
 Bovendien wordt het dorp overlangs doorkruist door een balkon, wat een nog mooier uitzicht biedt over dit vrijwel onbekend dal in de provincie Alicante.
 Een typisch landdbouwdorpje van moorse oorsprong met steile, smalle straatjes met bloempotten aan de gevels, waar rust en stilte heerst.
 Het dorpje bereikt men via een kleine tunnel.

 Benilloba

 In benilloba is de belangrijkste bron van inkomsten de textielnijverheid, een diepgewortelde industrietak die typisch is voor de regio Alcoià-Comtat.
 Dankzij deze nijverheid is Benilloba er in tegenstelling tot andere kleine dorpjes in dit gebied in geslaagd de leegloop van het dorp te vermijden.
 Nu is Benilloba één van de belangrijkste dorpen van de regio.
 Het is een middelgroot dorp met lange en kronkelige straten.
 In lang vervlogen tijden was Benilloba een moorse woonwijk, waar we nu geen sporen van kunnen terug vinden.
 In de Late Middeleeuwen tijdens de strijd tussen het Koninkrijk van Castilië en het Koninkrijk van Aragón werden hier de troepen van Koning Pedro 1 De Wrede van Castilië tegengehouden.
 Daarna kwam Benilloba in het bezit van de Graven van Aranda en nog later van de Graven van Revillagigedo , wiens paleis goed bewaard is gebleven.

 Benimeli

 Benimeli is een landbouwdorpje aan de zonnekant van het gebergte Sierra Segaria.
 Het is het dorpje dat het verst in de bergen ligt en het dichtst bij de 506m hoge spits.
 Benimeli bezit de typische aantrekkingskracht die uitgaat van alles wat klein en onbekend is.
Een mooie wandeling voert via steile straatjes met witgekalkte huizen tot aan de bergen.
 Het vertrek- of eindpunt van deze wandeling is het dorpsplein waar de Kerk en het Gemeentehuis staan.
 

 Benimarfull

 De slingerweg die via het binnenland van Cocentaina naar Pego leidt en onophoudelijk stijgt en daalt voert dwars doorheen met bergterrassen en amandelbomen omringde witgekalkte dorpjes.
 Benimarfull is één van die dorpjes waar het demoeite loont een halte in te lassen om te eten of door zijn steile straatjes te kuieren tot aan de 16e-eeuwse wit -en okerkleurige kerk met zijn slanke, driedelige klokkentoren.
 Dit typisch landbouwdorpje telt 407 inwoners en legt zich toe op de kersen- en amandelteelt.

 Benillup

 'Beni' komt uit het Arabisch en betekent "zoon van ".
 Vandaar dat alle dorpen die met 'Beni' beginnen van Arabische oorsprong zijn .
 Dit is ook het geval voor Benillup wat ' zoon van de wolf ' betekent.
 Met zijn 105 inwoners is het één van de kleinste dorpjes van de provincie Alicante.
 Dit is te wijten aan het feit dat de meeste landbouwdorpen leegliepen tijdens de jaren zestig en zeventig.
 In Benillup , dat in het hartje ligt van een kersenstreek met een Gecontroleerde Herkomstaanduiding in de bergen van Alicante , legt men zich hoofdzakelijk toe op de landbouw.
 De kleine, traditionele dorpskern van Benillup is heel goed bewaard gebleven.

 Benijofar

 Deze gemeente grenst aan Rojales en met zijn 4,4 km2 is het meteen ook één van de kleinste gemeentes in de regio.
 Zijn naam in het Arabisch, yauhar, betekent ' zoon van een parel' en verwijst mogelijk naar de Arabische familienaam Yauhar ofwel naar een orografisch reliëf in de vorm van een parel.
 Het lot van dit dorpje is onherroepelijk verbonden aan de rivier Segura waaraan niet alleen zijn rijkdom te wijten is , maar ook zijn tegenspoed.
 De overstroming in 1957 vernielde het dorp en doode zijn inwoners.
 Nu heeft men de gekanaliseerde rivier volledig onder controle en is het een bron van inkomsten voor Benijofar.
 De hoofdactiviteit van dit dorp is de landbouw en de nadruk ligt bij het kweken van groenten en fruit die dagelijks de markten in alle steden en dorpen van de provincie Alicante bevorraden.

 Benigembla

 Benigembla is één van de meest afgelegen dorpjes in de provincie Alicante.
 Het ligt aan de oevers van de rivier Xaló/Gorgos die zich een weg baant door de bergketens Sierra del Cavall Verd en Carrascal de Parcent.
 Hoewel Castell de Castells het eerste dorp is in de Vall del Pop , is Benigembla het eerste dorp dat zich toelegt op de typische landbouw voor deze streek : wijngaarden, sinaasappelbomen en oude \'rius-raus\' , waar rozijnen hingen te drogen die via Denia verscheept werden naar gans Europa.
 Benigembla ligt op een vlakte aan de voet van het gebergte Sierra del Cavall Verd en legt zich hoofdzakelijk toe op de citrusteelt.

 Benifato

 Van alle dorpen die het gebergte Sierra Aitana omringen is Benifato met zijn 140 inwoners het allerkleinste.
 Het barre klimaat- het ligt op een hogte van 650 meter boven het koudste deel van de Sierra- heeft hiervoor gezorgd dat het dorp leegliep in de loop van de 20 e eeuw.
 De landbouw is de belangrijkste bron van inkomsten en de nadruk ligt op drooggewassen , zoals amandels en mispels.
 De dorpskern is gebouwd volgens het Arabisch grondplan met zijn bizarre en kleurrijke bronnen die pleintjes opsmukken die men bereikt via smalle , steile straatjes.
 Het is een heel rustig dorpje waar zelfs geen supermarkt te bespeuren valt.

 Benifallim

 Een typisch dorpje met witte lage huisjes, geplaveide straten en bloempotten achter ijzeren raamtralies.
 Kronkelwegen en een ruig landschap bezaaid met pijnbomen, amandelbomen en fruitbomen.
 Het typisch dorpssilhouet tekent zich al van in de verte af.
 Benifallim is tegen een berg aan gebouwd waarop een moslimburcht staat die getuigt van moors verleden van dit dorp.
 Het dorp viel in handen van Koning Jacobus 1 , De Veroveraar , die het aan de adelijke familie Castelló overdroeg.
 Daarna ging het over op de Graven van Rotova.
 De verdrijving van de tot christen bekeerde moslims in 1609 luide het eind in van de geschiedenis van dit dorp dat tot op de dag van vandaag van de landbouw leeft.

 Benidoleig is een klein landbouwdorpje met 783 inwoners aan de voet van het gebergte Siera de Seguili.
 Het is een rustig dorp met steile slingerstraatjes dat wordt omgeven door wijngaarden en amandel- en olijfbomen , die in het levensonderhoud van de inwoners voorzien.
 Vooral de moeite waard hier is de grot ' Cueva de las Calaveras' ( doodskoppengrot ) , zo genoemd omdat men toen de grot ontdekt werdt in 1768 er 12 doodskoppen heeft gevonden.
 Volgens Cavanilles ging het om resten van 12 moren , die bij een verkenningstocht om het leven kwamen .
 In de grot treft men fossielen aan uit de Bronstijd en de Jongere Steentijd.
 Een 400 m lange gang voort naar een meertje.

Beniarres

 Beniarres , dat net niet tot de provincie Valencia behoort, is een leuk, middelgroot dorpje in de regio El Comtat.
 Dit dorpje van moorse oorsprong werd veroverd door Jaime 1 en overhandigd aan de Orde van Montesa, een kloosterorde die het patrimonium van de Tempeliers erfde en in het naburig kasteel van Perputxent woonde.
 Beniarres telt 1.464 inwoners die enerzijds werzaam zijn in de landbouw en het door de rivier Serpis bevloeid akkerland bewerken en anderzijds in de industrie in de nabijgelegen steden Cocentaina en Muro de Alcoy.