Berichten van 20 maart 2006 tot 26 maart 2006

 Benigembla

 Benigembla is één van de meest afgelegen dorpjes in de provincie Alicante.
 Het ligt aan de oevers van de rivier Xaló/Gorgos die zich een weg baant door de bergketens Sierra del Cavall Verd en Carrascal de Parcent.
 Hoewel Castell de Castells het eerste dorp is in de Vall del Pop , is Benigembla het eerste dorp dat zich toelegt op de typische landbouw voor deze streek : wijngaarden, sinaasappelbomen en oude \'rius-raus\' , waar rozijnen hingen te drogen die via Denia verscheept werden naar gans Europa.
 Benigembla ligt op een vlakte aan de voet van het gebergte Sierra del Cavall Verd en legt zich hoofdzakelijk toe op de citrusteelt.

 Benifato

 Van alle dorpen die het gebergte Sierra Aitana omringen is Benifato met zijn 140 inwoners het allerkleinste.
 Het barre klimaat- het ligt op een hogte van 650 meter boven het koudste deel van de Sierra- heeft hiervoor gezorgd dat het dorp leegliep in de loop van de 20 e eeuw.
 De landbouw is de belangrijkste bron van inkomsten en de nadruk ligt op drooggewassen , zoals amandels en mispels.
 De dorpskern is gebouwd volgens het Arabisch grondplan met zijn bizarre en kleurrijke bronnen die pleintjes opsmukken die men bereikt via smalle , steile straatjes.
 Het is een heel rustig dorpje waar zelfs geen supermarkt te bespeuren valt.

 Benifallim

 Een typisch dorpje met witte lage huisjes, geplaveide straten en bloempotten achter ijzeren raamtralies.
 Kronkelwegen en een ruig landschap bezaaid met pijnbomen, amandelbomen en fruitbomen.
 Het typisch dorpssilhouet tekent zich al van in de verte af.
 Benifallim is tegen een berg aan gebouwd waarop een moslimburcht staat die getuigt van moors verleden van dit dorp.
 Het dorp viel in handen van Koning Jacobus 1 , De Veroveraar , die het aan de adelijke familie Castelló overdroeg.
 Daarna ging het over op de Graven van Rotova.
 De verdrijving van de tot christen bekeerde moslims in 1609 luide het eind in van de geschiedenis van dit dorp dat tot op de dag van vandaag van de landbouw leeft.

 Benidoleig is een klein landbouwdorpje met 783 inwoners aan de voet van het gebergte Siera de Seguili.
 Het is een rustig dorp met steile slingerstraatjes dat wordt omgeven door wijngaarden en amandel- en olijfbomen , die in het levensonderhoud van de inwoners voorzien.
 Vooral de moeite waard hier is de grot ' Cueva de las Calaveras' ( doodskoppengrot ) , zo genoemd omdat men toen de grot ontdekt werdt in 1768 er 12 doodskoppen heeft gevonden.
 Volgens Cavanilles ging het om resten van 12 moren , die bij een verkenningstocht om het leven kwamen .
 In de grot treft men fossielen aan uit de Bronstijd en de Jongere Steentijd.
 Een 400 m lange gang voort naar een meertje.

Beniarres

 Beniarres , dat net niet tot de provincie Valencia behoort, is een leuk, middelgroot dorpje in de regio El Comtat.
 Dit dorpje van moorse oorsprong werd veroverd door Jaime 1 en overhandigd aan de Orde van Montesa, een kloosterorde die het patrimonium van de Tempeliers erfde en in het naburig kasteel van Perputxent woonde.
 Beniarres telt 1.464 inwoners die enerzijds werzaam zijn in de landbouw en het door de rivier Serpis bevloeid akkerland bewerken en anderzijds in de industrie in de nabijgelegen steden Cocentaina en Muro de Alcoy.

Beniarda

Beniarda is een dorpje gelegen tussen het gelijknamig stuwmeer en de bergketens de Xortá en de Sierra de Serrella.

 Hoewel het behoort tot de regio La Marina, is Beniarda een typisch landbouwdorpje in de bergen van Alicante.
 In sommige gebouwen vinden we elementen uit de Arabische tijd terug, zoals de resten van een fundering in een huis in de Calle de le Torre.
 De voornaamste activiteit is de landbouw met drooggewassen en fruitbomen.

Beniarbeig

Beniarbeig is een welvarend landbouwdorpje in vole bloei dat hoofdzakelijk van de citrus leeft.

 Het eerste industriepark werd er pas onlangs officieel geopend.
 Dankzij zijn voortreffelijke ligging en zijn bloeiende economie is dit dorpje het belangrijkste in de streek met zijn 1.191 inwoners.
 Heel het dorp draait om de rivier Girona, die uitmondt tussen de provincie Valencia en de ravijn Racons.
 Het bezichtigen waard is het architectonische geheel dat gevormd woordt door de parochiekerk, de school aan de overkant en het voormalig gemeentehuis.