"Vreugde, Liefde en blijheid vormen de kern van mijn bestaan." Ik ben LICHTWERKER,KRISTALLENMEESTER,THERAPEUTE I.E.T. Om u te helpen heb ik een WEBSITE gemaakt daarop kom je door op elke foto te klikken ! KRISTALLEN, MEDITATIE, I.E.T.,MENTAL-COACHING, LICHTWESEN, en vooral WORKSHOPS MENTAL COACHING=POSITIEF=CONSTRUCTIEF DENKEN. Bij INHOUD staan vele, vele teksten en uitleg, affirmaties, gedichten, poëzie : maak ze tot je dagelijks instrument om een intens gelukkig leven te leiden !

Woensdag 28 december 2005

Beschouwing

Ondanks onze eigen kleine en grote en netelige problemen,
die op onze schouders wegen en die we héél serieus nemen,
Draait de wereld om ons heen gewoon door,
rumoerig als een kakefonisch stemmenkoor,
in een karikaturistisch, grillig opgezet decor
waarin we de hoofdrol stelen als een theatrale tenor !
het hoogste lied zingend. En toch... met onze handen tegen de oren gedrukt,
de ogen stijf gesloten, wordt dat dolgekke cirkus uit ons zicht gerukt.
We verlangen slechts dat iedereen ons gewoon met rust zou laten
zodat we alles op een rijtje kunnen zetten, we voelen ons opgelaten,
verschrompeld, kortzichtige dwazen. We laten alles best eens bezinken;
herkauwen belevenissen; Voor we in ongebreideld zelfmedelijden verdrinken
moeten we pasklare oplossingen zoeken en vinden ! Dat kan maar in rust,
een innerlijke harmonische gemoedstoestand, daarvan zijn we ons bewust.
Gedreven door intuïtie, krijgt onze levensloop een vaste lijn.
Jonge bokkesprongen, uitgelaten vrolijkheid waren geen schijn,
maar een doorgroeien naar onze definitieve volwassen persoonlijkheid.
Alle wisselende stemmingen en knotsgekke situaties ten spijt.
Ja, jezelf eens onderhanden nemen en dooreenschudden doet pijn;
Je fouten leg je bloot, je pluspunten tel je op, zo moet het zijn
wil je een realistische balans over jezelf opmaken en verderbouwen
aan een rijk leven dat je ééns goedkeurend kan overschouwen.
Elke struikeling, elke misstap is een traptrede naar het eigenlijke streven
naar het jezelf opgelegde doel, wil je harmonisch kunnen leven
met je eigen "ik", dat oet elkeen voor zichzelf uitmaken,
wil hij het genot van die zelf gecultiveerde vrucht smaken.
Vele oude gezegdes dringen zich bij dat overpeinzen aan ons op.
Boerenwijsheid ? Kan zijn, maar meestal slaân ze de nagel op de kop !
We hebben zelf ons "leven" gedeeltelijk in onze eigen hand.
Weten we uit ondervinding! Maar breng dat jezelf eens aan 't verstand !

31.12.1998

Geschreven door Ingrid om 19:35 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 28 december 2005

Bergen

Ik heb reeds hoge bergen beklommen,
Eenzaam stuiterend in de wind, me bezonnen,
Door diepe dalen gedwaald, verontrust, uitgeput, uitzichtloos,
overgeleverd aan tweespalt, woede, wrok, ontzettend boos.
Moeizaam de treden van innerlijke vrede, harmonie zoekend.
In de stuwende kracht, diep in mij zinderen, voelend.
Ik hield het geluk reeds meerdere malen in mijn handen
reikend met de vingertoppen en beroerend. Een stranden
op de veilig kust, neergesmakt na een woeste verbeten tocht.
Je goed voelen, innerlijk vibrerend, glimlachend, gezocht...
Genietend van de scala aan gevoelens die door mij stroomden,
puur, gezuiverd, vreugdevol, zonder zelfverwijten die mij hoonden.
Gewond, moegebeukt door de levensstrijd, de massawoede,
veilig terug in onbewuste tevredenheid onder s' Heren hoede.
Een doel stellen, vast omlijnd, roeien met de riemen die je hebt,
rechtstreeks voorwaarts, niet afwijken, met erin slagen behept.
Bereiken wat je jezelf gesteld hebt, hoe verreikend het ook moge wezen,
keer telkens terug naar het centrum in jezelf, je hebt jezelf bewezen.
Verpozend, ademsnakkend, de vitaliteit doorvoelend voor je volgende stap...
kracht puttend uit elke overwinning, opwaarts gedreven, positief ingesteld gaat het rap.
Bevecht niet de vijanden in je eigen huis : angst en zorg; Verspil geen onnodige energie;
tracht een compromis te vinden, verval niet in uitputtende, krachtverslindende nostalgie.
Vergeet het verleden, vergeef jezelf al je fouten, alleen de zonnige toekomst lacht...
Begin aarzelend met een hartelijke glimlach...de aanzet... de zorgeloze lach wacht !
Het breidt zich uit in een bevrijdende overwinning van jezelf, Liefde, vreugde en geluk...
Onaantastbaar, alleen je eigen angst en negatieve gedachten krijgt dat weer stuk !
Aan de diepe innerlijke bron van vrede staand, met de wateremmer klaar in je hand...
Alleen je zelfvertrouwen, je geloof in jezelf brengt de oneindige verbinding tot stand !
Probeer het ! Geloof me, het werkt !
Heb ik zelf talloze malen bemerkt.

Geschreven door Ingrid om 16:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 28 december 2005

storm

Stormwind, wervelwind,
je doet alles om me heen leven !
Inplaats van voor je te beven,
voel ik me als je kind.

Je giert angstwekkend om de daken,
vlaggen wapperen verwoed, masten kraken.
Je ontketent schrikbarende geluiden en kreunen,
papieren tuimelen en huppelen, bomen steunen...

Onze omgeving geeft opeens een woeste gewelddadige indruk,
't verschiet ! Emmers buitelend en tuimelen, veel maak je stuk.
Al wat loshangt of staat neem je ongeduldig mee :
scheurend, schurend, buitelend, nu heb je vree.
Voorwerpen hinkelen, dansen en zweven,
knerpen, knappen, breken en beven,
snerpen, rammelen, ratelen en suizen,
gij loeit, giert en rukt rond onze huizen !

Bewegingloze dingen krijgen opeens leven !
De aarde houdt zijn adem in, bomen begeven.
Ge speelt graag met water, tovert torenhoge golven,
waaronder zelfs gigantische schepen worden bedolven,
vechtend en sidderend in alle voegen om 't vege leven
mensen, biddend geknield, stamelend God hun zonden te vergeven.
Je herschept onze vertrouwde wereld in een andere dimensie,
gillend, huilend op een helse kakkefonische, dodelijke melodie.

Ik voel steeds met je mee,
ook ik voel me best tevree,
tegen je worstelend en toch te worden voortgeduwd
kromgebogen, tot je uitgeraast bent, zachtjes geluwd.
Eveneens binnen in ons hart kan 't er stuiven !
Onze gevoelens en emoties die de vrijheid snuiven,
losgerukt uit het adembenemend korset van zelfbeheersing;
vrij van etikette: gepaard gaande met onze geëikte samenleving;
De "must" die we ons elke dag opnieuw moeten inprenten.
Een boterkoek met hier en daar een paar spaarzame sappige krenten :
is de optelling van die woeste, om vrijheid-schreeuwende momenten
van koppigheid, opstandigheid, waarna we weer 't juiste pad opzwenken :
gedisciplineerd, nauwgezet, berustend, levend op onze uurwerken :
de "stress-maëstro" waarop we onze regelmaat leerden verwerken,
bespelen, beleven, fantaseren, onszelf beduvelen, dàt vooral !
Daarom, storm, de opstandigheid zelve, houd ik van je, bovenal !

26.09.89

Geschreven door Ingrid om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 27 december 2005

vlucht ...

Het was gisterenavond laat nog heftige woordenwisseling.
Zo hevig dat ik opnieuw harhandig aangepakt werd als afwerking
van z'n frustraties omdat alles misliep op het werk met die boring;
Ruziezuchtig, dreigend te vertrekken, een gewone communicatiestoring;
Zoals hij achteraf, na enkele minuten, beweerde, zich verontschuldigend ? Sorry !
Ik kan dit niet meer verdragen; Ik ben geen speelgoedje, geen jojo verdorie !
Ik zie niet uit mijn linkeroog;maar sorry ! Zagen ? Dàt is nu toch wel geen betoog,
Dàt moet ik zien als heftige liefde ! Ik heb van die uitingen alle kleuren van de regenboog !
Zijn wenen en vragen omdat ik die korkodilletranen negeer : "Hebt gij dan geen hart ?"
"Neen jong, jaren aan een stuk, beetje bij beetje, nu hardhandig hebt gij dat versmacht !"
Zijn handen tot vuisten gebald, voor mij staand, nù, heeft hij het wéér verknald.
Er is genoeg tijd van mijn leven hier, in mijn tranendal, om de lieve vrede, vergald.
Overbeschermd in feite door de schijnheilige nonnenschool en mijn sterke, strenge ouders.
Afgeschermd van de realistische buitenwereld, onervaren,dromerig, verschuild achter hun schouders,
bleef ik puur, naief, romantisch en werd ik de prooi van een wolf in schaapsvel...
Als kin d van de zon werd ik langzaam gekluisterd,, binnengeleid in de hel
van leugens, bedrog, m'n lach verliezend, inwendig bevriezend, een viscieuse cirkel
van hoop, vertrouwen, zelfbedrof, depressies, slavenwerk : een eindeloze wikkel
waarin ik steeds strakker werd verpakt, tot hijzelf die schakel bruut doorbrak
door een wapen op mijn keel te zetten, in shock vluchtend en onderwijl was 't 'knak'
brak de dam diep in mij van opgekropte ellende, schaamte,verdriet en als een woeste stroom
beukte m'n aangeboren gevoel van eerlijkheid, zelfbehoud, met heftige terugslag tegen die boom,
hem neerhalend met woorden en gerechterlijke daden die hem niet goed zijn bekomen
en de laatste macht, die hij over mij had gekregen in de loop der jaren, volledig ontnomen.
Eindelijk, na al die jaren ontwaakt uit mijn zombie-leven terug in zelfrespect en zelftrouw,
besefte ik dat het juist is dat ik nu, zoveel ervaring rijker, aan m'n eigen leven bouw.
Ik wist op dat moment dat het niet voor de poes zou zijn en vreesde echt voor mijn leven;
Soms liep ik quasi dronken van schrik en bleven al mijn ledematen schokken en beven,
Na een helse rit in achtervolging of een wegsluipen uit mijn huis, ingericht als versterkte burcht.
Of gewoon thuis, zonder enig geluid, op wacht, verdacht op het kleinste ongewoon gerucht.
Ook aan de donkerste dagen, weken, maanden uit dat verleden komt langzaamaan een eind,
Ik bleef mediteren, de totale terugkeer naar mijzelf, dàt hield mij opnieuw volledig overeind.
Na mijn ziekte te hebben overwonnen, gedeeltelijk mezelf geworden, was dit de laatste stap.
Ik kwam meer en meer voor mezelf op, ik schaamde me het 'gezichtsverlies', dat leer je zeer rap.
Ik vergaf mezelf al die verspilde jaren, ik vergaf hem, mijn leraar wiens lessen ik toen nodig had.
Keer op keer struikelde ik over dezelfde steen, totdat ik ze beet had, en nooit meer vergat.

09.1997

(altijd gezwegen uit goodwill voor de kinderen, beschaamd om toe te geven dat mijn huwelijk een mislukking was ten opzichte van de buitenwereld, ik was zo geprogrammeerd.
Na mijn kanker, leerde ik meer en meer voor mezelf opkomen, ik zweeg niet meer; toen werden de psychische manipulaties door machteloosheid omgezet in fysisch geweld en psychisch mij willen in de grond boren. Na klachtneerlegging en mijn geloof in rechtvaardigheid was het nog een weg naar de hel geplaveid. Ik ben erdoor gekomen.

Geschreven door Ingrid om 16:42 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 27 december 2005

vluchthuizen

Ik las deze morgen in de krant dat de vluchthuizen de stroom vrouwen met echtelijke problemen niet aankunnen qua plaats.
Voor de vrouwen die het heft in eigen handen nemen : proficiat.
Ikzelf ben ook uit die gevangenis van echtelijke miserie weggelopen en heb het mij nog altijd niet beklaagd, ondanks de jarenlange stalking en de weigering van mijn ex-man dat ik zijn 'bezit' niet was.
Ik heb dit al beschreven in mijn vorige teksten, zelfs gisteren nog.
Vandaag schrijf ik nog een gedicht dat ik in die moeizame tijd schreef.

Geschreven door Ingrid om 08:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 25 december 2005

Wat is de zin van ziekte ?

"Ziekte kent slechts één doel : ons heel laten worden"
(Dethlefsen en Dahlke)

Verstoringen in het energiesysteem belemmeren of blokkeren de natuurlijke energiecirculatie en kunnen daardoor ziekte veroorzaken.
ZIEKTE betekent dat een tot dan uitgebalanceerde orde ontregeld is. Ze is een teken dat we in ons bewustzijn niet meer in harmonie zijn, dat het tijd is om beperkende dogma's achter ons te laten. De verstoring manifesteert zich in het lichaam als het ziektesymptoom. Het ziektesymptoom is de taal van het lichaam, dat ons waarschuwt en laat zien welke blokkade er bestaat en welke verandering noodzakelijk is. Want het symptoom van het lichaam is niet toevallig. Het staat in directe relatie met de verstoring.
Dat deze beïnvloeding van geest en lichaam al van oudsher bekend is, blijkt uit onze taal : iemand heeft er bijvoorbeeld 'zijn buik van vol' hij 'loopt rood aan van woede', hij 'heeft een gebroken hart'(verdriet),'het is hem om het hart geslagen'(schrik)'hij is van gal vervuld'(haat)of 'zijn gal spuwen' (woede,gramschap) of iemand 'op de huid zitten'(pesten,tergen)....
Achter elke ziekte gaat een les verborgen. Wanneer we de les van deze leerschap niet inzien, ons er niet gestelijk mee bezighouden, wordt de aansporing ertoe duidelijker : we worden in de fysieke wereld getroffen door een ongeval of ziekte.
Zodra we ophouden met ziekte te zien als onze vijand, die we moeten bestrijden en vernietigen, dat de ziekte ons daarentegen de weg wijst. We ontdekken in de symptomen een vriend, een leraar, die ons in onze eigen ontwikkeling en bewustwording begeleidt.
Ziekte toont ons de weg naar 'heelwording' onze bewustwording.
Wanneer we alleen het symptoom aanpakken, maar niet de oorzaak genezen, is dat hetzelfde als wanneer in de auto het oliecontrolelampje brandt en we deze 'stoornis' 'repareren' door het lampje los te schroeven. (naar Dethlefsen en Dahlke)
Na enige tijd zal weer hetzelfde of een ander symptoom optreden.

(Met de hedendaagse geneeskundig technieken kunnen we elk symptoom opsporen; we hebben de geneesmiddelen om het te genezen of een halt tot verdere ontwikkeling toe te roepen : wijzelf moeten echter buiten de geneesmiddelen nemen ONS WILLEN VERANDEREN : LEREN ANDERE DENKPATRONEN te hanteren in ons dagelijks leven.)

Geschreven door Ingrid om 20:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 25 december 2005

Een engelenkaartje

Ik kreeg verschillende mails dat de link niet werkt.
Om elke dag je engelenkaartje te trekken moet je onder mijn favorieten : trek een engelenkaartje (klikken)die link nemen.
Doe maar, het is zeer leuk.

Geschreven door Ingrid om 18:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 24 december 2005

KERSTMIS vandaag

Voel je niet eenzaam,
Op elk moment denkt wel iemand aan jou die van je houdt,
je waardeert, je leuk vindt,
Mensen die het echt goed bedoelen.
Misschien geeft dat idee je kracht.

Een sfeervol, vreugdevol Kerstfeest !
Zeer genegen

Geschreven door Ingrid om 15:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 24 december 2005

Depressie (op aanvraag)

Gewone depressie :
Angst en depressie zijn signalen om een verandering in je leven aan te brengen : je trekt en je sleurt maar aan iets... je tracht wanhopig een bepaald iets, een bepaalde weg of ambitie waar te maken, of een bepaalde verandering door te voeren bij anderen, bij je partner of op het werk en het lukt je steeds weer niet... Het baat allemaal niet, het wil niet lukken. Op deze wijze doe je jezelf veel pijn; je tracht voortdurend iets te forceren, tegen de natuurlijke stroom in, omdat je het zo WIL of zo zou willen. Maar in feite ben je blind ! Hetgeen jij zo absoluut wenst, is misschien helemaal niet zo goed voor jou : je diepste overtuigingen verhinderen dat alles vlot verloopt. Het is hoogste tijd om te bezinnen, je levensfilosofie te verruimen, in kontakt te komen met je allerdiepste Zelf, komaf te maken met angsten en de dood : ja dat gedachtenpatroon te elimineren en duidelijk te stellen, in harmonie met je diepste Zelf, wat je echt wil.
Het leven zit zo mooi in elkaar. Aloles is het verleden, het heeft zijn betekenis gehad, spijt, schuld en kwaadheid zullen zich oplossen wanneer je tot een breed begrip komt van het leven zelf.
Het leven is geen fatalisch gegeven, maar ook geen forceren.
Gebruik géén wilskracht om tot een resultaat te komen. Aan je Oneindige Intelligentie kàn je geen kracht toevoegen, alleen kan je duidelijk stellen wat je wil.
Stel je open : wat goed is voor je komt naar je toe : volg te tekens van je lichaam, van je omgeving, maar vooral de signalen die jouw diepste Zelf je voortdurend doorstuurt. Volg dan zelfbewust jouw weg.
Voel je je zo leeg en eenzaam temidden van een mensenmassa, verveelt het leven je en denk je aan zelfmoord ? Kom je niet tot échte kommunicatie met anderen ? JIJ bent het die geen kontakt zoekt met je diepste Zelf, jij vlucht uit jezelf, terwijl juist daar de oplossing ligt. Keer je diep in jezelf en zoek die onsterfelijke Kern. Geef je weerstand tegen het Leven op, dan zal je vreugde kunnen ervaren, in de simpele doorstroming ervan. Kom je nader in kontakt met dit Levende Zelf, dan zullen vreugdevolle kontakten met anderen hierop volgen.
Vecht niet langer tegen een deel van jezelf : twee tegengestelde energieën die aanvullend zijn en zich steeds weer tot een evenwicht willen herstellen.
Niets is slecht in je : duw niet langer déze elementen van je af, dewelke jouw opvoeders hebben veroordeeld in hun bestaan. Word nieuw geboren in jezelf : durf de harmonie in je leven toelaten. Vertrouw op dit diepste in jezelf, die eeuwiglevende centrale grondvesten.

"Ik elimineer nù het gedachtenpatroon uit mijn Bewuste denken dat weerstand biedt tegen mijn welzijn en gezondheid.
Ik ken geen angsten, ik word altijd beschermd en geleid door de Oneindige Intelligentie in mij."

(bron samengesteld Christiane Beerlandt, Louise L. Haye, Dr.J.Murphy)
en mijn eigen ervaringen.

Geschreven door Ingrid om 14:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 23 december 2005

Goede nacht !

't Is goed in eigen hart te kijken alvorens men slapengaat.

Overdenk je dag van vandaag, wat niet koosjer was, kan je nog constructief maken door gewoon jezelf te vergeven voor dat foutje.
Wees je eigen beste vriend, je moet met je eigen heel je leven samenleven.

Geschreven door Ingrid om 19:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 23 december 2005

Belangrijk bij te schaven ...

...Denk niet aan hetgeen vroeger gebeurde en let niet op wat oudtijds is geschied... (Spreuken 25,8)
Het verleden is dood. Heb dus geen spijt van vroegere handelingen; vergeef jezelf; een nieuw begin is meteen ook een nieuw einde. De wet waaraan uw geest gehoorzaamt koestert geen wrok tegen u, evenmin als scheikundige, wiskundige of natuurkundige wetten. Zodra u op de juiste manier gaat denken, voelen en handelen zal er ogenblikkelijk een automatische reactie van uw onderbewustzijn op volgen en zal het goede u in de schoot worden geworpen.
(bron Dr;J.Murphy en I Tjing)

Ik verwijs naar mijn vorige affirmaties :
"Ik elimineer nù het gedachtenpatroon in mijn bewuste denken dat weerstand biedt aan mijn uitstekende gezondheid"
het onderstreepte kan u vervangen door : welstand, ruim voldoende geld, een mij passende werk, een relatie ....

Geschreven door Ingrid om 09:51 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 22 december 2005

veranderen...

Die dwangmatige, gewoontegedachten laten zich niet zomaar wegsturen...
Laat ze komen, zonder erop te reageren, dan blijven ze weg.
Ze zijn er zo lang al, zodanig dat je denkt dat ze normaal zijn, dat ze uit je eigen Zelf komen. Negatieve gedachten, gedachten die niet stroken met je rechtvaardigheidsgevoel komen nooit uit je diepste Zelf.
Houd je denken goed in het oog, wees op je qui-vive : laat alleen nog constructieve gedachten toe waarop je reageert.
Dit is het offer voor je elke dag : wijzig elke negatieve gedachte in een constructieve, positieve gedachte.
Bedank de negatieve gedachten die zolang je geest regeerden. "Dank je dat jullie er waren, maar ik heb jullie nu niet meer nodig. Ik denk nu anders : constructief."
Probeer maar.

Geschreven door Ingrid om 20:19 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 22 december 2005

Tijd

Wij leven in een driedimentionele wereld van tijd en ruimte.
Toch is het wenselijk even tijd voor onszelf te maken elke dag meerdere malen enkele minuutjes. We ontspannen ons en trekken ons even terug in onszelf, in onze innerlijke kracht. Die oneindige kracht van het universum : laat die kracht u gemakkelijk, liefdevol en stil doorstromen, in het besef dat de geest in uw binneste ervoor zorgt dat alles in overeenstemming met de goddelijke ordening tot stand komt.

Die kleine meditatie, (verwijlen in ons Zelf ) geeft ons een geweldige energiestroom.
We werken vlotter, gerustgesteld zonder angst.
Wetende dat alles vanzelf in orde komt als we geloven en vertrouwen in onszelf en ons onderbewustzijn.

Geschreven door Ingrid om 14:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 22 december 2005

elkaar helpen

We kunnen elkaar allemaal helpen.
We vertellen wat er in ons omgaat, onze ervaringen met ziekte zowel die van ons als van onze geliefden en vrienden.
Het eens door iemand anders te laten interpreteren, de ervaring met hetzelfde ziektebeeld van die andere persoon ...
Elke mens kan een baken van licht zijn in de duisternis van de andere mens, een strohalm waarnaar gegrepen wordt, een liefdevolle aandacht voor je noden.

Een glimlach naar de andere doet wonderen en het kost je niks.
Een bemoedigend woord doet wonderen en het kost je niks.
Liefde naar elke mens op aarde sturen vanuit je hart, doet wonderen, het kost je niks.

Liefs

Geschreven door Ingrid om 11:55 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 22 december 2005

Leren op eigen benen staan

Dit moest men doen en het andere niet nalaten (Lucas 11,42)
U dient bij het helpen van andere mensen met veel overleg tewerk te gaan. U laat het andere na, als U die andere niet bijbrengt (hem inwijdt in de wijsheid), op welke manier hij de vermogens van zijn onderbewustzijn kan aanspreken. Wanneer hij zich eenmaal bewust is geworden van deze vermogens, zal hij nooit meer vragen om een aalmoes, een kop soep, een gedragen pak, ...
Het leven leert ons de les dat wij allemaal moeten leren op eigen benen te staan, persoonlijke problemen zelf onder ogen moeten zien en overwinnen, en niet opzij moeten gaan voor een uitdaging.
Te gemakkelijk verstrekte hulp berooft de mens van zijn eigenwaarde en ontneemt hem het vermogen op eigen kracht iets te bereiken.
Wijs een mens op zijn goddelijke oorsprong die de bron is van zijn voorspoed en rijkdom, dan verstrekt U hem de onontbeerlijke knowhow en laat u het andere niet na. Leer hem dat hij op Zijn Oneindige Intelligentie = zijn onderbewustzijn = GOD, kan leunen en dat er dan altijd voor hem gezorgd zal worden.

(bron Dr.Joseph Murphy - I Tjing)

Geschreven door Ingrid om 09:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 21 december 2005

het verleden, laat het los !

Leg in uw geest geen kerkhoven aan, iets wat U doet als U zich overgeeft aan verdriet, rouw of wrokgevoelens. Als U een oude grief opgraaft of telkens een oude wond openrijt door in gedachten bij die gebeurtenis stil te staan en die als het ware te repeteren, opent U in feite een graftombe in uw geest. Stilstaan bij het verleden is de dood zelf. Koester geen negatieve gedachten. Reken definiteif af met het verleden, ban negatieve gedachten uit met goede, constructieve gedachten en zet het verleden uit uw hoofd. Laat in uw geest de liefde Gods (uit uw innerlijk) heersen. Dit moment, het hier en nu, is uw grote schat. Blijf altijd strikt eerlijk, integer en rechtvaardig... Wijk niet af van de koers waarvan U in uw hart weet dat het de juiste is.
Uw toekomst is niets anders dan de manifest geworden gedachten die U nu koestert.
Liefs

Geschreven door Ingrid om 19:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 21 december 2005

Een engelenkaartje trekken

Ik plaatste op de links mijn therapeutische site "Angel-levensvreugde"
maar ook "trek een engelenkaartje".
Probeer het eens, het is echt verwonderend de moeite waard.
Dit is dan waarop je moet letten deze dag.
Doe het elke dag ! (Verstil eerst je geest, zet je ontspannen voor je key-bord en ga met de muis over de engeltjes. Op het gekozene klik je en je leest aandachtig wat het kaartje te zeggen heeft)

Liefs

Geschreven door Ingrid om 17:14 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 21 december 2005

oud ?

Oud zijn is niet de leeftijd van ons lichaam, maar het wasdom van de wijsheid in onze geest.

Geschreven door Ingrid om 17:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 21 december 2005

ik en kanker ...

Op vraag vertel ik het volgende. Ja, ik ben genezen van kanker. Ik heb daaruit veel geleerd, want die ziekte is er gekomen omdat ik leefde in een totaal onevenwicht : als een zachte kern geprogrammeerd als een kenau, een manager, een zakenvrouw die haar zachte, tedere kern verloochend en uiteindelijk verloren was onderweg. Het was niet mijn aard, maar ik heb de opleiding tot economiste moeten volgen en omgezet in de praktijk. Wel schreef ik elke avond poëzie en gedichten om de hardheid van het zakenleven van me weg te schrijven. Ik hield me al van kindsaf bezig met kruiden, met zelf ontspanning en ontstressing door de gave die ik van bij de geboorte meegekregen heb, vermoed ik, het weten dat energie door me heen stroomt. (soort Reiki)
Energie is echter zéér gevaarlijk voor een kankergezwel, omdat een kankergezwel sneller groeit en openbloeit met energie (het is ook dat dat je zo uitput).
Precies of het mij opgedragen werd, gebruikte ik die methode dan ook niet.
Ik ben geopereerd, ja, ik nam mijn medicijnen. Maar ik volgde mijn onrustige onderbewustzijn dat me in een bepaalde richting bleef sturen en zo ontdekte ik de boeken van Louise L. Haye, Wayne Dyer en nog zovele anderen. Ik verslond ze, leerde bij elke dag en deed het belangrijkste : zelfonderzoek.
Ik was soms echt beschaamd over mijzelf : wat ik mezelf allemaal niet aangedaan had : vooral die zelfkritiek en alle schuld van vooral mijn ex-echtgenoot op mijn schouders nemen. Ik vond dat ik nooit genoeg deed : absoluut gebrek aan zelfwaardering en zelfrespect.
Eigenlijk weerspiegelde ik hetgeen mijn ex-echtgenoot niet voor me had : waardering, respect, liefde. Ik werd schandelijk misbruikt als kennis-en geldmachine, nooit werd me enige ontspanning gegund.
Het èrgste : IK LIET ME DIT AANDOEN, nog erger : IK WAS GAAN GELOVEN DAT IK NIKS WAARD WAS.
Beken tranen zijn door mijn ogen gevloeid. Vooral toen ik besefte dat ik dat vrolijke, kleine, dromerige, romantische jong meiske psychisch zoveel geweld had aangedaan. Ik had haar bijna vermoord. Welk voorbeeld had ik mijn eigen kinderen gegeven ?
Waar leven is, is hoop : ik nam terug mijn eigen roer standvastig en kordaat in handen. Het was gedaan met me te laten sollen, alle schuld op mij te nemen, ik leerde dat eigenlijk niet meer kennen : anderen hun schuld.
Als ik iets verkeerd gedaan had, onbewust, bood ik mijn verontschuldigingen oprecht aan : ja, ook aan mezelf.
Ik ben genezen, 100 %, ik heb echter 100 % naar buiten gespuit als een vulkaan ! Ik heb al mijn verdriet geüit, niks overslaand, ik liet mijn gevoelens vrij stromen : wenen, huilen, woede, boosheid, dit bleef niet duren, het verminderde : ik had al teveel en te lang opgehoopt. Het was een reinigingsfase en ik begon echt op te komen voor mijn leven !
Ik voelde, na korte tijd, hoe ikzelf die machtige, magnetische energiestroom in mezelf had aangezet om mijn lichaam stap voor stap te genezen, samen met mijn medicatie die ik bleef nemen. Daar ontdekte ik dat het holistische benaderen van een ziekte, de basis voor elke geneeskunde, mits onderzoeken via de klassieke geneeskunde, aangevuld met de alternatieve geneeskunde en oliën en kruiden homogeen, harmonisch kan samenwerken.
(Volgens de klassieke geneeskunde methoden verbeterde ik vlot en moest ik geen medicatie meer nemen uiteindelijk. Alternatief bleef ik zeer op mijn hoede voor negatieve gedachtenpatronen die mijn bewuste geest binnenslopen en zich nestelden.)
Ik leerde genieten van het leven, zaken doen die ik graag deed, ik kankerde niet meer met mijn gedachten en gepieker.
Ik ben ook maar een mens, met veel fouten. Ik luister nu echter naar mijn lichaam : het is het voertuig van mijn ziel. Mijn onderbewustzijn vertelt me via mijn lichaam waar het niet snor zit : het zijn steeds kleine probleempjes : een eksteroog, een zweertje,
hoofdpijn, teen breken, schimmel tussen de tenen ...
Maar dat is voor mij een hulp en opgave : ik zoek dan wat de oorzaak is in mijn denken. Ik was weer verkeerd aan 't gaan : ik ga dan terug naar het T-punt waar ik de verkeerde afslag genomen heb.
Simpelweg vergeef ik mezelf mijn foutief denken.
"Ik elimineer nu het gedachtenpatroon in mijn Bewuste denken dat dit gecreëerd heeft... ik doe dat nu"

Veel liefs en licht.

Geschreven door Ingrid om 12:28 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 21 december 2005

Kerstmis 2005

Kerstmis, een dag om te bezinnen,
Waar moet ik ergens beginnen ?
Je voelt je geborgen, gelukkig met je familie vergaard,
Allen die je liefhebt om de feestelijke tafel geschaard.

Wens hen, stil in je hart, een toekomst toe vol vrede,
Geef hen in elk geval jouw liefde voor hen mede
op hun dagelijkse gang door 't leven. Omhels hen dicht
tegen je hart getrokken, jij bent hun baken van licht.

De kinderen kijken ernaar uit, de sfeer, de versierde kerstboom,
De vakantiedagen, de feeststemming, het kerststalletje met sneeuw,
De lichtjes branden, kaarsjes in de adventkrans, met schroom
kijken ze naar al dat ongewende om hen heen, Oei, ginds een schreeuw...
Verschrikt draai ik me om en ééntje zit nu met een verbrand vingertje
in haar mondje, 't kaarsje was heet, in haar hand heeft ze een slingertje
even geprobeerd, weggenomen versiering van de kerstboom...
Moegespeeld en d'oogjes uitgekeken ligt ze in de zetel, loom
wachtend om naar huis in hun bedje te gaan slapen en dromen,
Ik ben tevreden moe en warmgelukkig dat ze allen zijn gekomen.

Voor iedereen een vredige, zalige, gelukkige kerstmis barstens toe vol liefde...

Geschreven door Ingrid om 12:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van Liefdeenleed