Lieve avondgroetjes .

De wind, die koele bries

Verjaagd de warmte uit het huis

Wij zijn zulke warmte niet gewoon

Net of wij leven ergens in een ver vreemd land

Toch blijft alles hier zo bij de hand

Hier bij ons thuis

En toch lijkt alles anders

Of ben ik het die er anders naar kijkt

Een koele wind die door mijn haren blies

Terwijl mijn lichaam nog vol warmte zit

Net of het had die opgeslorpt

Gretig al die warmte vergaren, bewaren

Wat een zomer deze keer

Voor mij mag het allang wat minder warm zijnJ.d.Z.

Weg,

Even weg van huisje ,thuisje en de afwas doen

Het is vakantie ,het jaarlijks verlof

Waar wij zolang naar uitkeken

Nu niet denken aan de hof

Of je er nu bent of niet

Onkruid groeit er toch tussen je planten

Niet denken aan morgen

Aan je dieren, daar zal een ander wel voor zorgen

Awel, dat is iets dat ik nooit kan

Of kon

Heel even er een dagje tussenuit dat gaat nog

Een verlengd weekendje dat viel nog mee

Ook toen kreeg ik al heimwee

Toen wij weer terug kwamen

Keek ik steeds naar herkenningspunten

Op onze weg naar huis

Daardoor wist ik ,ik ben bijna thuis

En mijn God wat was ik blij

Als wij onze oprit weer op reden

Ik kon weer gewoon

Mijn wasje en mijn plasje doen

Geen zorgen meer om wat ik allemaal vergat

En toch nodig hadJ.d.Z

Romantiek,

Het kan allemaal zo mooi zijn

Als je plaatjes kijkt

Nog beter als je door die straatjes gaat dwalen

Of samen fietsen langs waterkanalen

Het kan allemaal zo mooi zijn

Pure romantiek

De echte wereld bestaat dan niet

Je hebt alleen maar ogen voor elkander

Andere ogen zijn er niet

Je hoort dan ook enkel maar mooie muziek

Net een boek die ik ooit las

Die mij vertelde dat alles leugen was

Rozengeur ,maneschijn en wijn

Het kan achteraf allemaal zo zurig zijnJ.d.Z.

Hoop is

Als een boom

Die af en toe water nodig heeft

Om stoer en sterk rechtop te groeien

Krijgt die boom dat niet

Dan groeit die niet

Elk zaadje door de wind zo kwistig uitgestrooid

Begeeft het

Als het door een mens word uitgeroeid

Een mens, een wens ,een boom

Zij groeien niet gewoon

Het moet diep In verband staan met elkaar

Hopen, mensen zijn zo van die wensen

Die zelfs de schaduw van een boom niet kan bederven

Raar maar waar

Het zijn alleen maar dode mensen

Die eeuwig in de schaduw van een boom rusten

Die droom is het die wij erven

Elk levend mens heeft maar een enkele wens

Dat lichtje van de hoop zoveel mogelijk doorgeven

Want alleen hoop doet elk mens toch hoopvol levenJ.d.Z.

Vriendschap,

Is een begrip dat start met een goeie dag te zeggen

Een groet aan een ander vreemd leven

Waarvan je nauwelijks de inhoud kent

Vriendschap laat andere vriendschap ontluiken

Wij groeien langzaam naar elkaar toe

Ook weer langzaam van elkaar weg

Kennen wij niet allen de nood

De eenzaamheid

In onszelf om die te overbruggen

Al zijn er gedachten en meningsverschillen

Die overleggen

Is leren vergeven , vergeten

Vriendschap breekt je niet

Het maakt je sterker om weer andere bruggen te leggenJ.d.Z.

Vriendschap

Kan je echt niet kopen

Al tel je geld neer met hopen

Dat verdwijnt als sneeuw door de zon

Als je niks meer kopen kon

Vriendschap nestelt zich het liefst

Waar genegenheid zich bevind

Belangstelling in wat de ander allemaal doet

Goede raad is meer dan geld waard

Als wij gewoon elkaar wat vriendschap geven

Zorg voor elkaar dragen

Wat genegenheid geven is leven

Waar vriendschap is zijn er geen vragen.

Het was weer goed dit weer

Te goed om binnen te blijven deze keer

Dus deed ik mijn schoenen aan

Om weer op stap te gaan

Zo maar zonder doel en ook niet waar naar toe

Ik rook de regen van gisteren nog

Die zachtjes met de bries mee dreef

Wat een mooie Zomer krijgen wij toch

Ene met alles erop en eraan

Nee geen bezoek vandaag

Ik wou alleen beleven

Dat ik echt nog leef

Nog gezond ben en op stap kan gaan

Zo’n dag als deze geeft mij deugd

En vreugd

Niks bijzonders eigenlijk deze dag

Het is alleen dat ik diep en vrij ademen mag

Het inademen van al die zomergeurtjes

Ik kreeg ze even maar te leen

Wie weet of ik dat morgen nog mag.J.D.L.

De Jaren,

Die voorbij gingen

Zijn de herinneringen

Waarop ons heden is opgebouwd

Je dacht toen niet

aan ouder worden

Je bent jong en bouwt

Aan een toekomst

Zonder dat je weet hoe die eruit ziet

Die komt net als het grijs,wit van je haar

Per dag ,per jaar

Hoe langer wij vol vertrouwen blijven bouwen

Aan een toekomst

Waarvan je het einde niet ziet

Blijf je jong,Jonger dan je ooit bent geweest

Wie bouwt wordt nooit echt oud.

Het Brussel dat ik leerde kennen

Was zo heel anders dan nu

Er waren er toen ook al vreemdelingen

Maar van een Moskee daar

Heb ik toen nooit gehoord

Brussel leeft nu meer dan ooit

Door alle culturen

Bijeengebracht

In een ruimere diversiteit

Daar nu

Alleen door gaan wandelen

Dat durf ik nu niet meer

Wat ik toen deed,dat was in een andere tijd

De Marollen en het vossenplein ,

Die markt en die bewoners daar

Heb ik wel bewonderd

Maar nooit benijdJ.d.Z.

Het was warm, het was heet,

Net zoals het licht op het asfalt dat deed

Het kaatste terug

Wat ze teveel van de zon kreeg

Al zou je denken

Asfalt kan veel beter

Tegen zon en regen

Beter dan een mens als ik dat kan

Raar maar waar

Ik hou niet van

Te veel regen ,ook niet van te veel zonneschijn

Op asfaltwegen

Regen houd mij tegen

Te veel licht verblind mij op die wegen

Het spijtige is

Ik vergeet mijn zonnebril te dragen

En is dat niet om moeilijkheden vragen

Een bril op mijn neus verdraag

Ik alleen om lettertjes te kunnen lezen

Nooit om in de weidse groene natuur te wezen

En bij zoveel warmte en licht

Zoek ik de koelte , waar het rustig verblijven is

Geen al te veel licht die mijn ogen schaad

Daarom hou ik zo veel van de schemering van de nacht

Die mij weer zoveel

Verkoeling brachtJ.d.Z.

Een half jaar is weer voorbij

Zwaar beladen met roze bloemen

Staat de haag daar fier te wezen

Met als overdaad

Die witte vlierbloemen

Die zich door hun zwaarte

Over de haag heen bogen

God wat staat er alles weer mooi bij

Ik zie dit alles met mijn eigen ogen

De zomer maakt zich blij voor mij

Al zijn regenvlagen steeds nabij

Zomerdagen ,straks is ook dit hele mooie,

Zo weer voorbijJ.d.Z.

Gewoon,

Zo als alle mensen doen

Gewoon wat klagen

Over het weer en zo

Terwijl wij eigenlijk in onze handen mogen wrijven

Zo af en toe

Hebben wij dan nog zoveel te vragen

Wie doet dat niet

Zo af en toe eens kijven

En maar zagen

Waar de warmte van de zon is gebleven

De zon die schijnt er wel

Op uren die wij niet vragen

Maar ze is er af en toe

Het geluk hangt toch niet af

Van wat zonneschijn

Als je het mij zou vragen

Ook niet van regenvlagen

Te mooi is het leven ,denk eens even na

Het zijn wij die leven

Zonder weerga

Als wij echt over anders niks kunnen klagenJ.d.Z.

< Even gelukkig en dan weer niet, dat is het leven of denk je van niet >

Vergeet nooit

Dat ook de allermooiste roos

Ook doornen draagt

Onder haar mooie

Rozerode blaadjes

Verschuilt zich het gevaar

Je wordt gekwetst

Al is het niet direct voelbaar

Je weet nadien maar pas

Hoeveel pijn je deze roos je gaf

Je denkt

Ik raak nooit nog rozen aan

Al ligt mijn weg met andere mooie rozen bezaaid

Je staart verstelt

En wil geen enkele roos meer aanraken

Tot een andere roos je vertelt

Dat de heerlijke geur van een roos

Nooit verdwijnt

Nooit zolang als jij er om kwijntJ.d.Z.

< Rozen zijn als mensen ,die je kwetsen , waarvan je de pijn die het je deed nooit meer vergeet >.

Wie en wat je nu bent

Zijn niet de jaren die je telt

Wie en wat je nu ook bent

Is het goed en kwaad

Die je nu , na al die jaren

Maar al te goed herkend

Zoals het bij iedereen gaat

Elk weet voor zich

Wat hij in zijn onbezonnenheid

Goed deed of verkeerd

Wij hebben geleerd

Onze eigen fouten te herkennen

Maar ook het goede dat men deed

Mens

Kijk niet te lang naar het verleden

Keer je blik naar het heden

Waar nog zoveel te beleven valt

Er zijn nog dingen waar je

Helemaal niks van afweet

Zou je ook die ook niet willen leren kennen

Al zou je soms schrikken

Als je mensendromen kan lezen

Die je toch soms erg storen

Maar ook dat zijn dingen die wij moeten aanvaarden

In dit leven

Wij zijn bijlange nog niet uit geleefd

Ik herken er enkel het leven in

Van elk zijn eigen zinJ.d.Z.

Zou het waar zijn

Zijn die kille ,koude dagen eindelijk voorbij

De Zomer, hij nadert nu met rasse schreden

De zonnewende komt al heel dichtbij

Dan gaan de dagen al weer korten

De zon die gaat zich alweer keren

Krijgen wij dan

Die lome ,lange warme zomerdagen

Waar wij al zo lang om vragen...

Luilekker genieten

Van de warmte om ons heen

Zomaar een ijsje eten

Lekker in de zon

Ach ik wou dat het morgen al konJ.d.Z.

Nog heel even

Jullie een goede nacht wensen

Wie zich niet verwonderen kan

Heeft nog nooit een wonder beleeft

Maar die zijn er wel

Zo af en toe elke dag

Wie echt zijn ogen open trekt

Beziet ze

Met een lach

En ontvangt het wonder van een nieuwe dag

Een warme zon

Die van in de ochtend al schijnt

Onverminderd

Tot de avondstond

Als ze zachtjes achter de horizon verdwijnt

Als je dat geen wonder noemen kan

Dan weet ik niet

Wat jij als een wonder zietJ.d.Z.

Kinderdromen

Zijn al heel lang vervlogen

Ik heb er nog ,soms hele mooie

Het zijn alleen geen kinderdromen meer

Het zijn er zoals elke mens die kent

Ooit nog een te worden verwent

Gewoon een stem die vraagt

Heb jij goed geslapen deze nacht

Iemand die met mij

De hele dag doorbrengt

Mij aan het lachen maakt

Iemand die nooit boos wordt

Als ik mij al eens nukkig gedraag

Ach ja een mens mag al eens dromen toch

Al zijn het al lang geen kinderdromen meer

Dromen over de toekomst

Doe ik nogJ.d.Z.