Bij ons was het wel een blauwe crocus en een blauwe hyacint, wat voor kindjes komen daaruit voort?
'n Gele krokus en een witte hyacint Stonden te vrijen op een plekkie uit de wind Ze waren gelukkig, zo blij als een kind Hij zoende die krokus en zij de hyacint
Hij wilde haar trouwen, die witte hyacint En ging naar d'r vader om de hand van dat kind Pa wilde niet weten, dat zijn kind werd bemind En hij sloeg z'n krokus, z'n bloedeigen kind
En vader zei: Daar kan niks van kommen, weet wat je begint Want de kleur van 'n krokus is heel anders als van 'n hyacint Dat wordt niks als ellende, waar je je ook bevindt Maar alle geliefden slaan die raad in de wind
Ze trouwden heel stiekem en ze kregen 'n kind Dat leek op 'n krokus en op 'n hyacint En alle bollen negeerden de familie hyacint Maar ach, die hadden daar geen oog voor, want je weet: Liefde maakt blind
Toen, toen kwam er een expositie 'Van narcis tot hyacint' Ons echtpaar, dat schreef gelijk in en natuurlijk ook voor hun kind En kijk, dat kreeg nou als beloning 'n krans met 'n lint Vanwege z'n stamboom en z'n originele kind
Tekst: Tom Manders
|