Maandag 19 maart 2007

Gaat de liefde over grenzen.

Gaat de liefde over grenzen
verder reikend dan de dood.
Ik wil gewoon erover denken
geef mezelf daardoor bloot.

Zou zo mooi zijn om te weten
is ooit er een wederzien.
In mij zijn er twijfels die leven
over hoe waar en misschien.

Niemand die het antwoord weet
het zal altijd een mysterie blijven
Hoop voor een ieder die ooit leeft
liefde die grenzen overschrijden.

Geschreven door liev om 21:36 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

thea23 maart 2007 om 14:00

Als we dat eens zouden weten.

Prachtig gedicht Liev. Ook ik vraag me dat dikwijls af, want er zijn al zoveel lieve mensen de grens overgegaan die ik nog heel graag eens zou willen ontmoeten. Maar ja wanneer we het aan de weet komen, kunnen we het niet na vertellen hè. Groetjes Thea.

Reageer op dit bericht

Maandag 19 maart 2007

Ik kan er heus niet onderuit...



Ik kan er heus niet onderuit hoe graag ik ook zou willen Het sterke in me is eruit ik voel me gekwetst vanbinnen. Bij al hetgene wat ik doe lijkt niets nog zin te hebben Ik ga naar van al op zoek maar het lijkt niets te zeggen. Toch mag ik me gelukkig prijzen jij bracht zoveel liefde aan 'k Weet er komen betere tijden maar zonder jou zal 't anders gaan.

Geschreven door liev om 12:55 Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 maart 2007

Lente in Bokrijk

Al wandelend vandaag
in 't park te Bokrijk.
Voorjaarsbloeiers klaar
staan gratis te kijk.
Nieuw leven ontspringt
tussen de herfstresten.
Net of de aarde zingt
ik geef van mijzelf 't beste.
Spaar me een beetje
verknoei niet zoveel.
Geniet van het mooie
dat ik met jullie deel.
Het sneeuwklokje klein
de purperen krokussen.
en als je snel kijkt
het eekhoorntje ertussen

Geschreven door liev om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 10 maart 2007

Kinderen gaan ......

Voor ieder ouder komt
eens de tijd
dat hij alleen in zijn
huisje overblijft.
Gisteren was het aan
mij de beurt
dacht aan wat al die
jaren is gebeurd.
Wat is de tijd zo vlug
voorbij gegaan .
zie rond de tafel nog
acht stoelen staan
Op grote mensenmaat
waren het er zeven
en een kinderstoel
30 jaar geleden.
Een na d' ander begon
aan zijn leven
Dat was het dacht ik
het doel ons gegeven.
En gisteren stond ik samen
met Tigra onze kat
te kijken naar de laatste
tot ik hem niet meer zag.
Dwalend door de kamers
kwamen de herinneringen
gaven een warm gevoel
begon met 2 gouden ringen.

Geschreven door liev om 22:12 Reageer op dit bericht

Dinsdag 27 februari 2007

Het is niet altijd wat het lijkt.

Het is niet altijd wat het lijkt
soms voel ik een diepe pijn.
Al lijkt mijn gelaat te stralen
wil ik het beste boven halen.
Diep vanbinnen ,heel geniep
smeult er altijd dat verdriet.
Ik hoop dat het op een keer
plaats maakt, zonder meer.
om gewoon te aanvaarden
dat niets eeuwig is op aarde.
Toch als ik heel goed luister
is net of jij zachtjes fluistert.
Lieve ,kom het hoofd omhoog
het leven gaat voor jou door.
Wat het verder ook zal geven
We hadden een mooi leven.

Geschreven door liev om 18:16 Reageer op dit bericht

Woensdag 7 februari 2007

Liefde heeft geen nood....

Liefde heeft geen nood
aan vele woorden.
Gewoon het voelen van
het samenhoren
Maakt haar tot dat mooie
unieke verhaal
Waar we van dromen
elk op zich allemaal.

Geschreven door liev om 11:52 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 februari 2007

Geven en nemen

Geven en nemen
zo gaat het in't leven.
Al moet ik wel schrijven
dat je niet geven kan blijven.
Uiteindelijk raakt dat potje leeg
en sta je in 't leven nergens meer.
Op tijd en stond ,neen ,durven zeggen
zonder dat je iets uit moet leggen.
Werkt gezond ,zo blijf je lachen
wat anderen ook verwachten.
Leef dus je leven, ga ervoor
geniet ervan tussendoor.

Geschreven door liev om 11:31 Reageer op dit bericht

Donderdag 1 februari 2007

Stormavond aan zee

Stormavond aan zee

Het was zo mooi
en mij ongekend
het zand een
doorzichtige deken
tot aan het verre end.
De wind die speelde
met de korreltjes
ze droeg in een
onbeschrijfbare
geschilderde sprei.
De zee ontstuimig
ging ze tekeer
golven rezen
met schuimende
koppen op en neer.
Dit alles, mijn God
dank je ,hiervoor
't leven en beleven
geven , 't nemen
ik ben ...sprakeloos...!

Geschreven door liev om 19:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 januari 2007

Het leven gaat verder...

Het leven gaat verder
de tijd staat niet stil
Bij jou te zijn
is al wat ik wil.
Ik doe en zoek ,ach
voel me zelfs
niet blij als ik lach.
Het eenzijn van jaren
zo vertrouwd
dat heeft me verlaten
het geeft zo'n kou
De zin van mijn leven
ik zoek ernaar
Sinds jij bent 'verdwenen'.

Geschreven door liev om 22:38 Reageer op dit bericht

Woensdag 24 januari 2007

Nachtelijke ontmoeting...

Gisteravond op weg naar huis
ik was ei zo na bij m'n thuis.
Plots een koppel op mijn weg
bruin van huid met 'n donkere plek.
Ach, dacht ik ,ik blijf hier staan
laat de koppeltje rustig gaan.
Wie weet wat hun plannen zijn
is het vorige bos te klein.
Zijn ze op zoek naar het geluk
gaan ze gewoon naar huis terug?
De veilige haven der samen beleven
is dat ook aan hun gegeven?
Vind geen antwoord doet het ertoe
Altijd zoeken ,maakt me zo moe!

Geschreven door liev om 16:26 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 januari 2007

Een late sterregroet....

Het ligt daar zo te schitteren
overblijfseltje van feestdagen.
Liep over je zonder te weten
tot 't avondlicht je liet stralen.

Het leek een hele lieve groet
van een heel bijzondere dame.
Die ik op een zondag heb ontmoet
bij vrienden in een grijze wagen.

Ik laat je liggen daar op 't tapijt
onopvallend, stel me geen vragen.
Neen ,geen gepoets 'k wil dat je blijft
me 's avonds verblijd met je stralen.

Geschreven door liev om 21:42 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 15 januari 2007

Er was een een tijd

Er was de tijd dat het eenvoudig ging
geen files, dioxine,luchtvervuiling.
Bij 't ondergaan der 't zonnegloren
vulde pa de grote korven tot boven
Met vele plantjes van elk soort
gevat in 'n bundeltje door een koord .
Porei ,selder ,alle mogelijke kolen
Bloempjes die moesten bekoren.
En vroeg ,heel vroeg vertrok hij dan
voor de morgenpost kwam hij eran.
Veel kilometers reeds in de benen
Fitnisch was toen nog geen gegeven.
Alles moest verkocht, geen loze leuze
het gaf alleen dat beetje vreugde.
Het ietsje, pietsje centje meer
voor een eigen huisje op een keer.
Korfje leeg, zo rond half achten.
op naar 't werk wat stond te wachten.
Elke dag opnieuw ,zes dagen op zeven
werd die rit zonder gezeur , gereden.
Daarna begon weer terug het laden
Geen stress of spanning of klagen
Hij deed het gewoon, telkens weer
Dankte zelfs voor het brood de Heer.

Geschreven door liev om 19:54 Reageer op dit bericht

Woensdag 27 december 2006

Het is stil in huis...

Het is stil in huis
ver weg nog 't feestgedruis.
Vanuit de TV klinkt gezang
uit ons favoriete vakantieland
Alles komt me voor de geest
waar we samen zijn geweest.
Mooie beelden ,ze verschijnen
ik kan er me zo aan verblijden..
Natuur ,de taal ,la dolce vita
en jij heel ,heel dicht bij me.
Straks als de kinderen komen
met hun vele dochters en zonen.
Dan gaan we plannen maken
om in de zomer daar te geraken.
Wanneer we op de Monto Baldo staan
waar de hemel de aarde bijna raakt
Zou 't kunnen dat jij van gindsboven
ons dan met z'n allen zal horen????

Geschreven door liev om 00:33 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 december 2006

Kerstmis anders.......

Geschreven door liev om 22:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 11 december 2006

Dag Lucepuk........

Lucepuk, je was nog klein
lief als alleen een baby kan zijn.
Toen ik je voor het eerst zag
toonde jij me een mooie lach.
Ik was vertederd en genoot
van het aanblik dat jij bood
Je witte haren ,bruine ogen
die in m'n hart heel diep boorden.
Vanaf die dag veranderde mijn leven
opeens werd mij zoveel gegeven.
Een lieve papa ,ik zie hem nog staan
bood hem via 'n kiertje je hoofdje aan.
Hij gaf een kruisje ,o ,zo zacht
een mannenhand met zoveel kracht.
En bij het zien van die tederheid
raakte ik opeens mijn harte kwijt.
Nu staan we hier zoveel jaren later
denken aan een zo bijzondere vader.
Zo eentje waarvan men al eens zegt
Een uit de duizend ,dat meen ik oprecht!

Geschreven door liev om 22:56 Reageer op dit bericht

Zondag 10 december 2006

De avond valt alles word stil.........

De avond valt alles wordt stil
ik kijk ernaar , het is wat kil.
Denk zomaar gewoon aan niets
onderga het schouwspel en geniet.

Hoe mooi toch die zinkende zon
bloedrood met wolkjes erom.
Het schenkt 'n vredevol gevoel
de diepe rust ,het doet me goed.

Zij is zo mooi onze blauwe planeet
de rijkdom der natuur.. al wat leeft.
Het deel uitmaken van dit wonder
verzacht en heelt , is heel bijzonder.

Met dank aan Tilly voor de foto

Geschreven door liev om 23:53 Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 december 2006

Kinderlijk verlangen.....

Ik weet dat ook nog
dat verlangen naar een fiets.
Ik ging daarvoor zelfs
gans de vasten naar de mis.
Er werd ons een kaartje
van de school meegegeven.
Daarop werd na de mis
de aanwezigheid geschreven.
Kaartje vol op eind van de reis
mocht je ook meedingen
aan die verlokkelijk prijs.
Een fiets en andere dingen.
De dag was eindelijk gekomen
vol spanning stond ik daar.
Zouden ze me eindelijk belonen
die mooie fiets ik keek ernaar!
Eindelijk begon men eraan
laatste eerst, het bibberen begon.
Zag alleen die fiets maar staan
tot ik een beeld in m'n armen vond.
Totaal ontgoocheld en verbaast
zag ik met tranen in de ogen.
De fiets naar een ander gaan
voelde me klein 'n beetje bedrogen.
Vanaf die dag was het voor mij een feit
geloven doe je niet op mooie beloften.
Het komt uit je zelf,.. je eigen zijn
niet om materielen tekorten.

Geschreven door liev om 15:30 Reageer op dit bericht

Donderdag 30 november 2006

Water als zuiverste kristal

Water als zuiverste kristal,
vlietend doorheen alle tijden.
Over kleine en grote stenen,
het laat onzichtbare sporen.
Geduldig ook ietwat koppig,
stroomt 't verder altijd door.

Doet weer denken aan jou,
hoe vanzelfsprekend 't was.
Houden van en samenleven,
tederheid aan elkaar geven.
Dit trok sporen in mijn zijn,
mijn hele wezen voor altijd.

Geschreven door liev om 21:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 november 2006

Spel der zakdoekjes...

Spel der zakdoekjes,

We zitten zomaar langs mekaar
op een dag te luisteren.
Naar woorden van hem of haar
gevoelig, 't is 'n beetje duister......
Ze is omgeven als het ware
door eenzaamheid ,groot verdriet.
Zit stil voor zich uit te staren
al luisterend naar vers en lied.
En dan...woorden die haar raken
ik voel haar droefheid tot en met.
Discreet wist ze haar stille tranen
heb mijn hand op de hare gelegt.
Ze zoekt een zakdoek, merk ik op
schuif haar vlug ,mijne gekreukte.
Later word in mijn hand gestopt
'n zakdoekje zonder deuken......

Geschreven door liev om 16:32 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 november 2006

Lieve kleine meid.........

Weet je nog ,lieve kleine meid
uit al lang vervlogen tijd;
Hoe jouw mooie ,grijze ogen
keken naar mij ,ik was verloren.

Ik zag je aan 't open vensterraam
met je armpjes omhoog staan.
Uitnodigend om op worden getild
heb die wens van jou graag vervuld.

Je papa die was buiten aan 't werken
in een beetje ,verwilderde perken
Jij krulde in ineen van groot plezier
net zoals ik nu bij je zoontje zie.

Nu ben je al een tijdje een 'madam'
Het leven nam ,je leerde ervan .
Maar toch wil ik dit nog tot je zeggen
Houden van is niet uit te leggen.

Is het de blik in liefhebbende ogen
word het getoond door rode rozen?
Kan het gewoon zonder woorden zijn
mogelijkheden ten over zo lijkt mij.

Geschreven door liev om 22:13 1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van luikje toe