Ik tracht me te richten
op mooie dingen
liefst blije gezichten
mensen die zingen.
Het spel van een vlinder
een schuwe hinde
het pasgeboren kindje
de welriekende linde.
Brengt niet de vreugde
het gevoel van geluk
ergens in mijn diepste
is het nog stuk.......

In de naam van de vrijheid
staan we allen in de rij
Al moeten we uren wachten
wat voelen we ons vrij!

Weer een uurtje vertraging
Wie maalt daar nu toch om
En bij elke nieuwe landing
denken we aan de warme zon.

Want vakantie zeg nu zelf
luxe van de moderne tijd.
Brengt vreugde voor elk
alle hindernissen ten spijt.

Aan mij zal het heus niet liggen
geen gepruttel of gekerm
Dus ga ik nu maar zitten
met mijn oog op het scherm.

Zo passeren heel veel mensen
grote kleine zwart of blank
Ik kan voor hen alleen wensen
de ze vrede hebben in hun land.

Gaat de liefde over grenzen
verder reikend dan de dood.
Ik wil gewoon erover denken
geef mezelf daardoor bloot.

Zou zo mooi zijn om te weten
is ooit er een wederzien.
In mij zijn er twijfels die leven
over hoe waar en misschien.

Niemand die het antwoord weet
het zal altijd een mysterie blijven
Hoop voor een ieder die ooit leeft
liefde die grenzen overschrijden.

Het is niet altijd wat het lijkt
soms voel ik een diepe pijn.
Al lijkt mijn gelaat te stralen
wil ik het beste boven halen.
Diep vanbinnen ,heel geniep
smeult er altijd dat verdriet.
Ik hoop dat het op een keer
plaats maakt, zonder meer.
om gewoon te aanvaarden
dat niets eeuwig is op aarde.
Toch als ik heel goed luister
is net of jij zachtjes fluistert.
Lieve ,kom het hoofd omhoog
het leven gaat voor jou door.
Wat het verder ook zal geven
We hadden een mooi leven.