Zondag 8 januari 2006
Mijn-streek.,mijn thuis.
Hier en daar hebben ze het overleefd
De sporen van een nabij verleden.
Wat je als volwassene nooit vergeet
Waarvan onze ouders toen leefden.
De meeste zaten diep ondergronds
In de donkere vochtige, warme gangen.
Daar reden ze in wagonnetjes rond
Om zo het zware werk aan te vangen.
Toch waren we zo fier als maar kan.
Wij , kinderen van die mooie mijnstreek
Het zwarte goud daar hielden we van
Ieder op zich had daar een band mee.
Nu zie je de resten op sommige plekken
Een terril ,een schacht of het hoofdgebouw
Toch blijven die plaatsen nog magisch trekken
Voelen we ons allen een beetje in de rouw.
We konden rekenen op onze eigen kolen.
Niemand die stond er in de koude.
Rustig in de winter ons stoofke stoken
Het is de tijd van toen ,het ouwe vertrouwde.
Geschreven door liev om 00:00
Reageer op dit bericht
