Afhechten|
terwijl ze nog een mouw eraan vast wilde knopen met een lijn die ononderbroken hoorde te zijn steeds golfde en draaide totdat zij bedacht |
Elk zwart wordt langzaam grijs|
daar onder de berk, zie je al dat werk voor haar gevleugelde vrienden? de wind slaat mijn lange haren zoef, een limousine zwaait |
bladerbedDe uilen gluren door het bos
eerst één oog en dan twee
gewekt door zacht geluid
van het groene bed met mos
waar een koppeltje neervleit
Het bladerdek schudt vastberaden
alle druppels van zich af
als kreten door de kronen gaan
en het stel zich onbespied blijft wanen
terwijl bosbewoners zich gaan vragen
en vanuit hun schuilen blijven waken
Het bosbed trilt heel ritmisch waar
Het diep verscholen in de glooiing
alles verhullend maar ook niets
aan de verbeelding overlaat
En zie: de specht een boompje verder
roffelt in hetzefde tempo mee
zijn holte in een oogwenk klaar
CuracaoCuraçaos suikerdiefje
In ruil voor haar prachtige kleuren en muziek
plaatste ik een schoteltje suiker
op ons terras
en ze wist direct
waar dit voor was.
Vloog af en aan
en twinkelde: “ik geniet.”
Was het wellicht daarom
dat zij op onze laatste vakantiedag
naast het restje suiker
een donsveertje
achterliet?