Alfons ,Sylvain Cop
Alfons ,Sylvain Cop
echtgenoot van Mevrouw
Bertha Cools
geboren te Boom de 31 december 1890
overleden te Lier de 9 maart 1958
Oudstrijder invalide 1914-1918
Ridder in de orde van Leopold II met zwaarden
Ridder in de Kroonorde
Vereerd met verschillende eretekens
Raymond Frans Corneel Tuyteleers
Raymond Frans Corneel Tuyteleers
geboren te Antwerpen op 27 October 1925
en op 2e Paasdag 7 April 1947
onvoorzien doch niet onvoorbereid overleden
te Attendorn (Duitsland) in de rivier Bigge.
Soldaat bij het Belgisch leger 3e Veldambulance B.P.S. 10
Frans Bogaerts
Frans Bogaerts
echtgenoot van Mevrouw
Maria Rodijns
geboren te Lier op 21 Januari 1891
aldaar overleden op 18 Augustus 1948
Oudstrijder van de Oorlog 1914-1918
drager van het Oorlogskruis, 1940-1945
en meerdere eeretekens
Regen en nog eens regen
Wat zijn we dat weer toch rap beu....
regenen en nog eens regen...
Groetjes van Lisette
Vrienden
Vrienden.
Vrienden komen in je leven,
vrienden zoek je overal
en je hoopt met hen te delen,
wat de toekomst brengen zal.
Vrienden ken je in je leven
en je merkt al gauw terecht,
waar geld is zijn de vrienden,
zo het oude spreekwoord zegt.
Vrienden gaan weer uit je leven
en dat is een groot gemis,
pas in zware tijd besef je,
wat de ware vriendschap is.
veel kracht, liefde en gezondheid
en ontvang een vriendelijke groet
Nieuwjaar 2008
Jellina
...oefening van fotoshop...
oefening van onze les vervagen fotoshop
Dromen
Speciaal voor Joaquim een trouwe bezoeker
Voor een trouwe bezoeker en blogvriend
Dank u wel Joaquim!
gedicht
Mijn leven is als die van het water.
Constant in beweging.
Niets weten over later.
Steeds weer een andere richting op.
Soms woest en soms erg traag.
Dan niet weten welke richting op,
En zie alles maar vaag.
Gedachten dwarrelen door mij hoofd
als bladeren van een boom vallen.
Een chaos en verwarming.
En ik denk dan weer dat ik het zal verknallen.
Maar 1 ding schijnt.
Er is altijd een eind.
Wijze woorden en een mooi verhaal
Wijze woorden en een mooi verhaal. |
Mijn vriend trok een lade van de kast van zijn echtgenote open en haalde er een klein pakketje gewikkeld in zijde papier uit, en zei: "Dit is niet zo maar een pakje, dit is lingerie". Hij maakte het papier open en bekeek de zijde en het kant. "De eerste keer dat wij naar New York gingen, acht of negen jaar geleden, kocht ik dit. Zij heeft het nooit gebruikt. Zij wilde het voor een speciale gelegenheid bewaren. Ik geloof dat dit wel het goede moment is". Hij ging naar het bed en legde het bij de andere dingen die de begrafenisondernemer zou meenemen. Zijn vrouw was zojuist overleden. Terwijl hij zich naar mij toe draaide, zei hij: "Bewaar niets voor een speciale gelegenheid, iedere dag dat je leeft is een speciale gelegenheid". Nu denk ik altijd aan die woorden en ze hebben mijn leven veranderd. Tegenwoordig lees ik veel meer dan vroeger en ik maak minder schoon. Ik zit op mijn terras en bewonder het landschap zonder aandacht te schenken aan het onkruid in de tuin. Ik breng meer tijd door met mijn familie en mijn vrienden en minder tijd op het werk. Ik heb begrepen dat het leven een geheel is van ervaringen om te waarderen. Voortaan bewaar ik niets meer, ik gebruik mijn kristallen glazen iedere dag, ik draag mijn nieuwe jasje als ik daar zin in heb om naar de supermarkt te gaan, ik bewaar mijn duurste parfum niet voor hoogtijdagen, ik gebruik 't wanneer ik daar zin in heb. De uitspraken als "Ooit..." en "een dezer dagen..." probeer ik niet meer te gebruiken. Als het de moeite waard is, wil ik nu de dingen zien, horen en doen. Ik ben er niet zeker van wat de vrouw van mijn vriend zou hebben gedaan als zij had geweten dat zij er morgen niet meer zou zijn (een morgen die wij allen te licht opvatten), ik geloof dat zij haar familie en intieme vrienden zou willen zien. Misschien zou ze enkele oude vrienden hebben opgezocht om vrede te sluiten of zich te verontschuldigen voor een oude ruzie. Ik vind het een prettig idee om te denken dat zij misschien Chinees zou zijn gaan eten omdat dat haar lievelingseten was. Het zijn de kleine niet gedane zaken die mij zenuwachtig zouden maken, als ik wist dat mijn uren geteld waren. Het zou mij dwars zitten bepaalde vrienden niet meer te hebben gezien die ik "een dezer dagen" zou hebben opgezocht, of brieven niet te hebben geschreven die ik nog van plan was te zullen schrijven, of niet vaak genoeg aan mijn dierbaren te hebben gezegd hoeveel ik van ze houd. Nu stel ik niets meer uit, onderdruk niets en houd niets meer achter dat zou kunnen bijdragen aan de vreugde en vrolijkheid van onze levens. Ik zeg dat iedere dag speciaal is.... iedere dag, elk uur, iedere minuut is bijzonder.... Als je deze boodschap ontvangt, is het omdat iemand het beste met je voor heeft en omdat jij ook van jouw kant mensen hebt die je dierbaar zijn. Als je te druk bent om enkele minuten te nemen om dit aan anderen te sturen en je zegt het "een dezer dagen" te zullen verzenden, is dat ver weg en misschien zul je het nooit meer doen. |
zomergedicht
In dezen blauwen zomernacht
Heb ik zoo lief aan je gedacht,
De hemel droeg een sterre-schijn,
Het leek, je kon niet ver meer zijn.
Er hing een wonderlijk gerucht
Als fluistrend zingen in de lucht;
Ik dacht dat je nu komen zou,
Omdat ik het zoo smeekend wou.
Toen zijn de uren traag vergaan,
De hemel werd weer dicht gedaan;
Je hadt mijn roepen niet verstaan.
Annie Salomons (1885-1980)
uit: Liederen van droom en derven (1926)
Ik Ben Ik
...............
Herinneringen 13 mei
Herinnering
Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tesaam
Iedre nacht een liedje,moeder,
Zongen voor het raam?
Moe gespeeld en moe gesprongen
Zat ik op uw schoot en dacht
In mijn nachtgoed, kleine jongen,
Aan 't geheim der nacht.
Want als wij dan gingen zingen
't Oude altijd-eendre lied
Hoe God alle, alle dingen
Die wij doen, beziet,
Hoe zijn eeuwige, grote wondren
Steeds beschermend om ons zijn
-Nimmer zong je moeder, zonder 'n
Beven dat refrein - ,
Dan zag ik de sterren flonkren
En de maan door de wolken gaan,
D' Oude nacht met wijze, donkre
Ogen voor me staan.
Martinus Nijhoff (1894-1953)
gedicht
........
Echte vrienden
......
hou me vast...
Hou me vast
Iedereen ziet mij als een meisje met een grote mond,
maar diep in mijn hart zit een grote wond.
er is soms zoveel bij mij stukgemaakt.
zoveel mensen,
die mijn hart hebben geraakt.
maar ik wil het aan niemand laten merken,
ik wil alles zelf verwerken.
ik zal er zelf voor vechten,
voor een nog beter leven.
ik vraag je 1 ding,
hou mij vast voor even!
zodat ik er weer voor kan gaan,
en de pijn in mijn hart kan verslaan!!
dierbare vriend
Jij bent een dierbare vriend
een hart vol van licht wil ik je schenken
warmte zonlicht jou mogen omarmen
mag gaan stralen in je hart
dat al je verdriet en pijnen
mogen verdwijnen
zal smelten als sneeuw voor de zon
je ogen gaan stralen
een lach mag gaan verschijnen
een lied in je hart mag klinken
vol muziek en vreugde gaat zingen
je hart rust mag vinden
dat is wat ik je wil schenken
je mag op mij leunen
ik zal je steunen
geef ik jou een warme omarming
en een knuffelkusxx op je wangen
als teken van onze vriendschap
dank ik jou voor het vertrouwen
dat jij aan mij geeft
hou ik van jou als vrienden
Jij bent een dierbare vriend
en ben ik dankbaar en blij
dat jij kwam op mijn pad
SunflowerRia
gelukkig nieuwjaar
..