SCHEVENINGEN IN WOORD EN BEELD
frisse neus
Na een dag binnenzitten, even een frisse neus halen. Dan kunnen we er weer tegen zonder in slaap te vallen. De eerste kerstdag is meestal wel vermoeiend door al dat lekkere eten en drinken. En dan nog te bedenken dat het kerstdiner nog moet komen. Dus even naar buiten om te geest weer fris te maken. Daarna: smakelijk etenkerst
de vredespuzzel
Ik zoek een beeld, dat rust en vrede uitstraalt
ik zoek een mens, die rust en vrede uitstraalt
ik hoop met kerst een stukje vrede te ontdekken
een klein stukje van de grote wereldpuzzel
die vrede is
EENS ZAL DIE PUZZEL AF ZIJN
bijna kerst
Morgenavond (kerstavond) zijn we uitgenodigd voor een 'aangeklede' kerstborrel. Als we hier zeggen 'aangeklede' dan bedoelen we een kerstborrel met lekkere hapjes erbij. En dan bij thuiskomst de televisie aan voor de kerstnachtviering. Bij ons in de kerk is geen kerstnachtviering meer. Onze kerk is gesloten. Vandaag nog de laatste huiselijke voorbereidingen. Bij het druilerige weer van vandaag heb ik maar een mooie kerstengel geplakt. Ik zag deze van zijde gemaakte engel in een winkel hangen. Hij geeft wat vrolijkheid op deze dag. We zeggen toch ook vrolijk kerstfeest, naast zalig kerstfeest.
wandeling 2
En als ik naar de stad wandel, voert mijn weg altijd langs de Vijverberg met rechts de parlementsgebouwen. Voor mij het mooiste stukje van Den Haag; een plaats waar oud en nieuw samenkomen. Een stuk openheid, die ook in de politiek herkenbaar zou moeten zijn. Maar wie weet: na Oud en Nieuw?Vandaag
heb ik een wandeling naar de stad gemaakt: Den Haag voor de goedverstaander. Heen en terug ca 3 uur. Zere voeten toen ik thuis kwam. Onderweg een aantal foto's geschoten. Geen kerstversiering: die viel een beetje tegen. Wel fraaie herfst(oh neen het is sinds gisteravond winter)-foto's. Een daarvan laat ik u nu zien. Winter en kerst zijn in europa nauw met elkaar verbonden; daarom noem ik dit toch maar een kerstidylle.burka (2e Kamer voor verbod op burka)
Vanmorgen las ik in het AD de volgende tekst:een nieuwe kerstman
hebben we gisteren gekocht (hij ziet er een beetje goedkoop uit, maar dat was die dan ook) en uitgeprobeerd. Alles functioneerde naar behoren. Tot de avond kwam en mijn vrouw aan mijn zoon wel eens even zou laten zien, wat die malle vent allemaal in zijn mars had. Het schuifknopje werd de bodem ingedrukt i.p.v. opzij geschoven... resultaat?, de kerstman vertikte het. Dus vanmorgen mijn gereedschapskist maar tevoorschijn gehaald en de kerstman gerepareerd. Nu luistert die weer naar de bevelen.Mijn vrouw
was vandaag met haar vriendin even gezellig gaan winkelen in de stad. Als wij in Scheveningen zeggen: "we gaan naar de stad", dan bedoelen we , dat we naar Den Haag gaan. Ze nam mijn fototoestel mee en maakte een foto in de centrale hal van het stadhuis, dat in de volksmond 'het IJspaleis" wordt genoemd. Ons stadhuis is van binnen en van buiten helemaal wit. Vandaar IJspaleis.9 - 7scheveningen
Zo ziet het strand er uit bij Scheveningen op een winterse dag in december. Rustig, vrijwel verlaten. Foto gemaakt op 19december om 16.00 uur.wandeling
Gisteren even een ommetje gemaakt. Ik had een drukke dag achter de rug en wilde toch nog even van de middag-winterzon genieten. Dus wandeling richting Scheveningse pier. Prachtige wolkenluchten bij een straffe noordenwind. Alleen dan kan je de Maasvlakte met zijn industrie goed zien. Ca 20 km verwijderd van het opnamepunt. Ik wilde jullie deze foto graag laten zien.soos
Gisteravond hadden we met een aantal vrienden en vriendinnen een stamppotsessie in een restaurant aan de haven. 10 keer per jaar komen we bijelkaar om te praten over koetjes en kalfjes. Gisteravond voor het eerst een gezamenlijk etentje. Stamppot een oerhollands gebruik: peen-en-uien-, boerenkool-, en andijviestamppot, rijkelijk voorzien van vlees en lekkere vette jus. Onder het aanvullend genot van een drankje. Geserveerd door twee kerstmeisjes.Gezellig en echt iets om te herhalen.minuit chretiens
oftewel Noël was het lievelingslied van mijn vader. Nu heb ik het als begeleidingslied aan mijn blog gekoppeld. Ik kan me herinneren vanuit mijn kinderjaren, dat mijn vader ieder jaar op 1e kerstdag dit kerstlied zong en wij allemaal vol bewondering zaten te luisteren. Mijn vader had een goede stem en zong, hij zong niet zo vaak, altijd met veel expressie. Iedere keer als ik minuit chretiens hoor denk ik aan mijn vader en aan de sfeervolle gedachtenis van de geboorte van het kindje Jezus. Een beetje emotioneel denk ik vaak terug aan die kersttijd van toen. Geen uitgebreide dis, een borrel voor mijn vader en kerststol bij het koffiedrinken (voor de kinderen chocolademelk). En om 16.00 uur samen om de kribbe kerstliederen zingend. Sentimenteel? Misschien een beetje, maar wij hebben nog steeds die herinnering aan toen.
ochtendstemming
Om negen uur vanmorgen heb ik van de ochtendlucht boven Den Haag een foto gemaakt. Het weerbericht voorspelt niet veel goeds voor vandaag; maar als je deze zonsopkomst ziet dan geloof je die voorspelling niet. Trouwens het wordt best een fijne dag: vanmiddag komt mijn dochter voor ons en een paar vriendinnen van haar een heerlijke indonesische rijsttafel bereiden.links
Achter de foto's 'mijn vrouw en ik in klederdracht', 'de vuurtoren' en 'de spin' heb ik links gelegd naar respectievelijk informatie over de Scheveningse klederdracht, de Scheveningse vuurtoren en mijn eigen homepage.winter 1944
De winter van 1944 was hier in Den Haag geen pretje. Maar voor een jongetje van amper 10 jaar had die tijd toch een heel andere ervaring dan voor de grote mensen. Twee van mijn zusjes zaten op een kostschool in Oegsgeest. Een plaatsje ongeveer 16 kilometer vanaf Den Haag even voorbij Wassenaars. Ook onze groentenboer, Frans van Toledo, had daar een dochter op het internaat. Samen met die Frans besloten mijn ouders de dochtertjes te bezoeken. Maar hoe? Er waren weinig vervoersmogelijkheden. Maar Frans had de oplossing: met de groentenkar. Dus werd op de zondag voor kerstmis het paard voorgespannen. Ik mocht mee en ik denk mijn twee broertjes ook, maar dat weet ik niet zeker meer. Frans mende het paard en wij zaten achterin kou te lijden. Af en toe sprongen we uit de wagen en liepen ons een beetje warm. Het was een hele reis. Onderweg contrôle door de Duitsers, maar we mochten doorrijden. Gelukkig waren er die dag geen razzia's. 's-Avonds in het donker terug. Dat was wel angstig. Boven ons zagen we VI of V2, met hun fel brandende straatpluimen. Af en toe stotterend gingen die op weg naar het zuiden. We zijn 's-avonds laat thuisgekomen, helemaal verkleumd, maar we hadden wel onze zusjes gezien en van een lekkere warme maaltijd genoten in Oegstgeest. En dat was heel wat in die tijd.memorieskerstfeest 1944
Na de nachtmis gingen we naar huis om het kindje in de kribbe te leggen. Dat was zo de gewoonte. Op kerstavond hadden we de kerststal opgesteld tussen de suitedeuren. Mijn vader had al eerder een heel mooie kerststal gebouwd van hout en kurk. Een berglandschap met spiegeltjes als meertjes en zilverdraad als beekjes. En boven de stal zweefde de kerstengel en natuurlijk een kerstster. Er is destijds(ik vermoed in 1942 of 1943) nog een foto van die stal gemaakt voor de krant. Het was de laatste keer, dat die stal zo stond opgesteld; daarna is al het hout opgeofferd om de kachel te kunnen stoken en dat ging mijn vader erg aan zijn hart. Om 10.15 uur moesten we weer naar de hoogmis en 's-middags kindje wiegen. En mijn vader vertelde een verhaal over het front( in WO I), waar Duitsers en Fransen elkaar het leven onmogelijk maakten, maar in de kerstnacht het wapengeweld verstomde en door een Franse en Duitse soldaat een kerstlied werd gezongen. Stille nacht, heilige nacht. En zo komen in deze tijd weer herinneringen naar boven. Kerstfeest was toen wel heel anders dan nu. Jammer,najaar 1944
Ik zal die tijd nooit vergeten. Op 24 november 1944 werd ik 10 jaar. Nog te jong om te begrijpen wat er allemaal om me heen gebeurde. Het begin van de hongerwinter in Den Haag. De razzia's waar mijn ouders zo bang voor waren. Maar al te oud om al die dingen te vergeten. Het maakte wel indruk op je. Op mijn verjaardag kreeg ik een tweedehands kuitbroek en een zak kleine sterappeltjes, die ik wel met mijn broertjes en zusjes moest delen. Een cadeautje met sinterklaas kan ik me niet herinneren. Dat zal wel een chocoladeletter of stukje borstplaat zijn geweest. Met de kerst zijn we naar de nachtmis geweest, die 's-morgens vroeg gevierd werd. Drie missen zittend op het knielbankje: de kerk was stampvol, want "in nood leert men bidden". We hadden één eigen plaats in de kerk. Achter een pilaar aan de mannenkant. En mijn moeder mocht gebruik maken van de plaats van mijn oma aan de vrouwenkant. Als je meer plaatsen nodig had, dan moest je daarvoor extra betalen(zitplaatsgeld heette dat). Nu zijn ze al blij als je binnenkomt in de kerk.
1 reactie op dit bericht
proef