Verder zien

Zuster Noëlla wilde vormelingen verder leren zien. In de tuin zou zij foto's ophangen. De jongeren moesten trachten er meer in te ontdekken.
In de tuin waren er geen foto's. De zuster had alleen kaders aangebracht om door te kijken.
Eén kader stond voor een bosje rode rozen. Doorheen de kader konden de vormelingen van de rozen genieten.
Een ander kader hing aan een boom. Een man had uit liefde voor een meisje een hart gekerft in
de boom.
Een ander kader toonde een uitgeholde stam van een klimopstruik. De klimop had boven groene bladeren. Ergens had het sap toch een weg naar omhoog gevonden.
Zuster Noëlla zag in de stam een 'holle' mens. Alle vormelingen lachten. Zij legde uit dat een 'holle' mens iemand is zonder hart, zonder vriendschap, zonder liefde. Het werd stil.
Zij had doorheen de kader ook Jezus gezien. Hij verwacht dat wij ook aan een 'holle' mens vriendschap geven zoals het sap ook door de holle stam was geraakt.
Misschien is dat teveel gevraagd. In dat geval nodigt Jezus ons uit om bij hem in de leer te gaan. Hij is voor het lijden en voor de dood niet op de vlucht gegaan. Hij heeft zich niet verdedigd. Zo toonde hij aan hoe diep de liefde is, die God voor ons over heeft.
Bij hem kunnen we kracht halen om hem enigszins na te volgen.  
Zuster Noëlla kon beter zien wanneer mensen verdriet hadden, zich niet begrepen voelden of onrechtvaardig behandeld werden. Dan stond zij naast hen en dat had zij aan de kracht van Jezus te danken.