Berichten van 24 december 2012 tot 30 december 2012

God, onze Heer,

schepper van al wat bestaat,

            Andromedastelsel Nasa lic. Wikimedia commons

als ik omhoog kijk naar de hemel,

als ik de duizenden sterren bekijk,

dan is er geen mooier kunstwerk te vinden,

dan sta ik in bewondering voor u.

Het heelal bruist van onmetelijke energie

en toch wentelt alles ordentelijk rond.

Maar ook de aarde is het bekijen waard,

God, breng mij de samenhang bij van heel uw schepping.

Geisers spuiten het kokende water omhoog;

bij nacht biedt de lava een schitterend schouwspel.




            fotoThermos lic. Creative  Commons via Wikipedia

Arenden zweven roerloos door de lucht

en dolfijnen glijden sierlijk door het water.

Een moederdier is bezorgd om haar kleintjes

en leert hen eigen verworvenheden aan.

PLanten en bomen ruisen in de wind,

bloemen versieren de aarde met alle mogelijke kleuren.

Dat alles, Heer, is een streling voor het oog :

ik kan er uren van genieten.

God, gij hebt mij een verstand gegeven,

daarom hunker ik naar inzicht

en toch kan ik alles niet begrijpen.

God, gij hebt mij ook een hart geschonken :

ik kan beminnen en groeien in liefde:

vertrouwen is nog menselijker dan wetenschap.

Voor al dat mooie in mens en natuur

wil ik u, God, nu ook eens bedanken.

                                                                      

Derde inleiding bij het lezen van de bijbel
 
Bijbelgeleerden ontdekken in de geschiedkundige boeken van het Oude Testament vier bronnen.

De oudste teksten mogen we plaatsen rond de jaren 950 voor Christus in Jeruzalem.
Deze bron heet 'Jahwist' omdat God daarin altijd Jahwe wordt genoemd.
 
De verhalen uit het noordenrijk Israël  komen uit de profetische kringen rond 800 voor Christus.
Zij noemen God altijd Elohim en deze bron heet dan ook 'Elohist'.
In 722 wordt Israël veroverd door Assyrië en worden de teksten in veiligheid gebracht naar Jeruzalem.
 
In de 7de eeuw voor Christus is de 'Deuteronomist' de voortzetting van de Jahwist in het zuidenrijk (Jeruzalem).
 
Het 'Priesterschrift' beschrijft de Joden in ballingschap rond 550 voor Christus. Als zij mogen terugkeren, brengen zij de geschriften mee naar Jeruzalem.  Rond 400 voor Christus geeft het Priesterschrift aan de geschiedkundige boeken hun uiteindelijke vorm.

Dit eenvoudige schema geeft aan dat de bijbel een ingewikkelde groei heeft doorgemaakt en dat godsdienstige inzichten op een andere plaats en uit een andere tijd op een verschillende manier worden beklemtoond.

Het eerste scheppingsverhaal in zes dagen en het tweede scheppingsverhaal van Adam en Eva verschillen sterk van elkaar. Zij zijn niet tot één verhaal samen te smelten. Zij worden gewoon achter elkaar gezet.
 
In het verhaal van de bevrijding van de Joden uit Egypte bij de tocht door de Rietzee zijn er bronnen terug te vinden van de Jahwist, de Elohist en het Priesterschrift.
Deze bronnen passen zo goed bij elkaar dat zij tot één verhaal zijn verweven. Natuurlijk krijgt men daarbij niet alle plooien helemaal glad gestreken.