Het Laatste Avondmaal
Een kopie van het Laatste Avondmaal van Leonardo Da Vinci bevindt zich in de abdij van Tongerlo.
Voor het ogenblik wordt het schilderij in de abdij gerestaureerd.
De Belgische Post heeft over het Laatste Avondmaal een postzegel uitgegeven.
2 januari 2022
Vrienden hebben mij deze zelf gekleurde wenskaart toegezonden. Nu gebruik ik dit beeld om uitdrukking te geven aan mijn wensen voor u.
Alle bloggers wens ik een gezond nieuw jaar, vol vriendschap en diepe vreugde. Vooral wens ik de gelovigen dat zij in 2022 Jezus de kans geven om in hun leven een echte vriend te worden. Ik probeer uit te leggen wat ik bedoel.
Een leerling schreef op het einde van zijn examen godsdienst: 'Ik vind het zo spijtig dat mijn ouders geen tijd maken voor mij.' Zijn ouders zetten zich enorm in om voor hun zoon een mooie spaarpot samen te stellen. Zij wilden hem na zijn studies heel goed in het leven lanceren. Maar de zoon had meer nood aan hun genegenheid en liefde.
U, kerkgangers, wens ik van harte geluk omdat gij naar de kerk gekomen zijt. Het is belangrijk dat wij ons geloof samen beleven. Zo vervullen wij onze zondagsplicht. Maar als het daarbij blijft, gelijken wij sterk op de ouders van die jongen. De zoon had meer nood aan een persoonlijke band met hen. Zo hebben ook wij de opdracht om een levendig contact met Jezus te onderhouden.
Dat lijkt niet gemakkelijk te zijn, want wij kunnen Jezus niet ontmoeten zoals wij met iemand vriendschap kunnen sluiten. Wel kunnen wij ons dikwijls afvragen wat Jezus van ons denkt als wij een medemens ontmoeten of als wij aan een taak beginnen. Het is echt niet moeilijk om te weten wat Jezus van ons verwacht. Als wij de verwachting van Jezus involgen, maken wij een medemens gelukkig en voelen wij een deugdoende warmte in ons hart. Dat hebben wij dan aan Jezus te danken. Hoe meer wij zo handelen, des te meer krijgt Jezus betekenis in ons leven en wordt hij een echte vriend.
Regelmatig ga ik een vriend bezoeken in een rusthuis. Daar werkt een vrouw uit Roemenië. Wij verstaan elkaar opperbest, niet alleen omdat zij heel goed Nederlands spreekt maar omdat wij zoveel respect hebben voor elkaar. Haar man, ook uit Roemenië, werkt daar ook. Ik wilde hem ontmoeten. Mijn vriend reageerde sterk dat het niet zou lukken omdat hij zo teruggetrokken leefde.
Thuis heb ik tijd gemaakt voor Jezus. Hij was heel duidelijk: Haal al uw mogelijkheden boven om die man te laten voelen dat gij echt om hem geeft en niet opgeven, hé. Ik kijk er naar uit om met die man te spreken.
Vandaag is het het feest van Driekoningen.
De Joden hadden de bijbel, de tien geboden en de profeten om naar God toe te groeien.
Wij hebben bovendien nog sacamenten, boeken en uitzendingen om ons godsdienstig leven te voeden.
De sterrenkundigen uit het Oosten hadden niets van dat alles. Zij waren wel overtuigd dat een bijzondere samenstand van sterren een teken was dat er een grote koning was geboren Zij volgden de ster en hebben Jezus gevonden.
Zij zijn voor ons een uitdaging om nog meer op zoek te gaan naar Jezus en hem in ons leven een echte vriend te laten worden.
Feestdagen
Alle medewerkers van Seniorennet wens ik van harte fijne feestdagen en een gezond nieuw jaar 2022.
Witte donderdag
In he Laatste avondmaal zei Jezus tot zijn leerlingen: 'Doe dit tot mijn gedachtenis'.
In de vieringen gedenken wij Jezus. Maar er gebeurt meer dan bij het gedenken van overleden familieleden. Dan blijft het bij een psychologische herinnering.
In de vieringen herhaalt de priester het gebaar van Jezus. Jezus geeft er vanuit zijn kruisdood en verrijzenis de betekenis en de kracht aan. Hij schenkt ons zijn lichaam en bloed als een teken van zijn verregaande liefde.
Eigenlijk mogen wij wij mee aanzitten bij het Laatste Avondmaal.
Mozes
Alfons Dictus uit Essen heeft meerdere tekeningen gemaakt ter illustratie van mijn boek over de wijsheid van de bijbel.
Deze tekening stelt Mozes en de twee stenen tafelen voor.
God schiep het licht
Ter illustratie van mijn boek over de bijbel tekende Alfons Dictus een lichtstraal doorheen de bomen.
Op de eerste dag schiep God het licht. Alfons Dictus kon daarbij geen zon, geen maan en geen sterren tekenen want eerst op de vierde dag schiep God 'het grote en het kleine licht'.
De verschijningen van Jezus
De afbeelding van de Emmaüsgangers heb ik genomen van gospelimages.nl
De kerkvaders hebben het christelijk geloof verdedigd maar maakten nooit gebruik van de verschijningsverhalen van Jezus. Dat is een signaal om er voorzichtig mee om te gaan.
Het is heel menselijk dat de leerlingen Jezus niet herkenden en dat de apostelen het verhaal van de vrouwen niet ernstig namen. Als iemand ons komt vertellen dat hij een man gezien heeft, die overleden en begraven is, dan geloven wij hem ook niet.
Jezus verschijnt en verdwijnt op een rare manier. Alhoewel de deuren gesloten waren, stond Jezus ineens in hun midden. Als de leerlingen van Emmaüs Jezus herkenden, verdween hij meteen uit hun gezicht. Dat is geen menselijke verschijning.
De verschijningsverhalen weerleggen ook elke menselijke ontkenning: alsof de apostelen het lichaam van Jezus gestolen zouden hebben of alleen maar een geest zouden gezien hebben.
De verschijningsverhalen zijn duidelijk een constructie. Daarom gaan we op zoek naar de bedoeling, die er achter steekt.
Hoe ontdekken de leerlingen dat het Jezus is ?
Maria van Magdala noemt Jezus 'meester', als hij haar bij haar naam noemt.
Na een rijke visvangst zegt Johannes tot Petrus: 'Het is de Heer'.
De leerlingen van Emmaüs herkenden Jezus aan het breken van het brood. Lukas schrijft over het Laatste Avondmaal: 'Jezus ging met de apostelen aan tafel'. Blijkbaar waren die twee leerlingen er niet en daaraan konden zij Jezus niet herkennen. Het breken van het brood verwijst wel naar de eucharistie, waarin wij in geloof de onmetelijke liefde van Jezus tot op het kruis mogen ontvangen.
Lukas legt uit hoe de diepe ontgoocheling van de leerlingen van Emmaüs door de uitleg over de profeten en de psalmen omslaat in een laaiende geestdrift.
Wat is er in werkelijkheid wel gebeurd ?
Na de kruisdood bleven de apostelen, Maria, de vrouwen en zijn broers in de bovenzaal eensgezind en trouw in het gebed. Zij hebben zeker de psalmen gebeden. Bij het bidden van de teksten over de Messias wordt het hun duidelijk dat Jezus toch de verwachte Messias is en zij zijn ervan overtuigd dat de tekst over de verrijzenis op de derde dag ook bij Jezus in vervulling is gegaan.
De geest van Jezus maakte hen tot vurige verkondigers van de boodschap dat hij leeft. Als hun geestelijke overheden hen verbieden nog over Jezus te spreken, antwoorden zij: 'Over Jezus kunnen wij niet zwijgen'.
Apostelen en eerste christenen hebben voor deze boodschap hun leven gegeven.
De verschijningsverhalen weerspiegelen hun sterke overtuiging dat Jezus leeft.
Waar gaat het met de kerk naar toe ?Stefan Oster, bisschop van Passau, heeft een voordracht gegeven voor de professoren van de hogeschool. Hij ziet een sterke gelijkenis van onze tijd met de periode in de 16e eeuw, kort voor de Protestantse reformatie.
De uitdagingen voor de kerk in onze maatschappij zijn enorm. Gelovigen verlaten de kerkgemeenschap. Wie nog naar de kerk komt, is oud en de kerk staat voor een overbelasting.
Vele ambtsdragers en gelovigen zijn niet in staat een afdoend antwoord te geven op vragen in verband met sexualiteit, met samenleven met een partner, met de vrouw in de kerk en met het celibaat.
Vele dogma's zijn nog moeilijk uit te leggen. Hoe staat de kerk tegenover de wetenschap, tegenover geweld en tegenover andere godsdiensten ? Leg dat maar eens uit aan kritische jongeren, die geen band meer hebben met de kerk.
Vele christenen beleven nog slechts een vaag geloof.
Het echte christelijk geloof gaat in de eerste plaats niet over morele regels en voorschriften. Een levendige verbondenheid met Jezus vernieuwt een mens en zo helpt hij de wereld vooruit. De belangrijkste vraag is: 'Wie is Jezus en wat betekent hij voor mij ?'
Het rijk Gods begint in een mens, als hij Jezus de Heer laat zijn over zijn leven. Als een mens zich door Jezus laat raken, dan groeit hij in geloof. Dan heeft hij ook nood aan een open gemeenschap, die de boodschap van Jezus ernstig neemt en dan zal hij de mensen in nood ook niet voorbijlopen.
De kerk blijft altijd een zich vernieuwende kerk. De hervormers in de kerk zijn altijd mannen en vrouwen geweest, die eerst vanuit Jezus hebben geleefd en vanuit deze verbondenheid met Jezus naar de mensen zijn gegaan.
Jezus geeft vrede
Nat.Georg nl. Vitré
6de Paaszondag in het C-jaar Jo.14-23-29
Jezus geeft vrede aan de mensen maar niet zoals de wereld.
Mensen kunnen voor vrede zorgen.
Als volkeren ophouden oorlog te voeren, komt er door de vrede meer welstand en vooruitgang.
Burenruzies worden maar opgelost, als men niet kordaat op eigen standpunt blijft staan.
Geld ligt meestal aan de grondslag van familievetes. Als de menselijkheid meer meetelt dan het geld, komt er diepe vrede in het hart.
De vrede van Jezus gaat nog veel dieper: als iemand de Vader en mij liefheeft, komen wij in hem wonen. In het doopsel ontvangen christenen een menselijk teken dat God hen op een heel persoonlijke en onvoorwaardelijk manier bemint. De vader stuurt zijn Zoon naar de mensen om te tonen hoever zijn liefde gaat, ook als mensen hem doen lijden en doden. Dat is de vrede, die Jezus ons toezegt.
Ook als wij stommiteiten begaan, laat God ons niet in de steek. Bij alle ziektes, tegenslagen, misverstanden, onbegrip , bij wrijvingen, botsingen en bij alle aangedaan onrecht is er één zekerheid: God houdt van ons op een enige manier. Dat is de diepe vrede , die Jezus ons schenkt.
Voor Jezus terugkeert naar de Vader belooft hij ons de heilige Geest. De Geest vinden wij in de mentaliteit van Jezus. Hij gaat op zoek naar wie verloren is. Hij geeft altijd nieuwe kansen. Wij staan nog ver van die manier van leven. Wij hebben nog een heel eind te gaan om op Jezus te gelijken.
Vernieuwing is het werk van de GeestFranz Mali over vernieuwing.
Franz Mali is professor aan de theologische faculteit van de universiteit van Freiburg in Zwitserland.
Vasthouden aan de overgeleverde traditie uit schrik voor het nieuwe is een verkeerde instelling. De gewoonte, waarin een mens zich genesteld heeft, is dikwijls een rem om van het oude afscheid te nemen en zich aan het nieuwe te wagen.
Eeuwenlang was het doorgeven van het geloof sterk verbonden met de cultuur, de gemeenschap en de gewoontes. Wij hebben het niet door dat geloofsoverdracht steeds weer opnieuw begint bij iedere mens. Wij hebben altijd gedacht dat de traditie gewoon van generatie op generatie werd doorgespeeld als een pakket zonder dat wij er zelf moesten aan meewerken. Toch is het doorgeven van het geloof telkens weer een nieuw begin.
Moeten wij dan terug naar de ideale (?) situatie van de eerste christenen ? Dat is geen juist toekomstbeeld. Want zij leefden in de verkeerde verwachting dat de heer Jezus spoedig zou terugkeren. Zij wisten ook zeer goed dat zij de volheid van leven nog niet bezaten.
De evangelist Lukas schrijft: 'Mensen, die omkijken, deugen niet voor het koninkrijk Gods.' (Lk.9,62) Wij hebben vooruit te kijken. Ook voor een christenmens is elke dag een nieuw begin. Wij worden niet geboren als christen maar wij groeien er naar toe. De vernieuwing van ons hart brengt vreugde zonder angst want wij vertrouwen er op dat wij door de heilige Geest gedragen worden. Het valt ons moeilijk de heilige Geest gewoon te worden, juist omdat hij alles venieuwt.
Wij zijn geroepen om nieuwe wegen te gaan en Gods Geest in ons te laten werken. Laten wij opstaan en verder gaan. De gouden tijd ligt niet achter maar voor ons.