Foto's waren te groot

Na een weekje paasverlof met de kleinkinderen aan zee begint het te vliegen: nog slechts 2 weken en we zitten op de trappers .

Ik profiteer van het droge weer om mijn iglotent met een waterafstotende spray te behandelen tegen regen en condensatie. Tenslotte is ze al 15 jaar oud maar gelukkig intact.

Ik probeer huidig bericht voor het eerst om via mijn mobieltje met foto's te voorzien, zodat ik onderweg ook dagverslagen met foto's door te zenden, het is leuker om ook wat te zien bij het lezen.

Deze week wordt alles volgens de paklijst geladen in de fietstassen zodat ik volgende week nog enkele "testritten" kan doen.

De week voor mijn vertrek is daar geen tijd meer voor want ben van babysit bij petekindje Ayko. Ik hoorde zojuist op Radio 2 dat "Ayko" de Japanse naam voor "azalea" is en betekent: iemand waarvan ik hou .

Tot in den draai,

Luc

Inderdaad, nog slechts 1 maand en dan vertrek ik van Sint-Jacobs in Gent richting Doornik en hopende na een 35-tal fietsdagen in Santiago de Compostela gaaf aan te komen.

Zojuist merkte ik op dat ook vandaag de 1000ste bezoeker op mijn blog is geweest.

Sommigen vragen zich misschien af: waarom die 2 verschillende soorten lettertypes op mijn blog? Mijn blog begon in het "Comic"-schrift maar berichten in Arial, zoals het huidige, zijn met mijn smartphone aangemaakt en zal je dus meestal vinden tijdens mijn trektocht.

Tot in den draai,

Luc

's Morgens was het nog maar amper 5 gr. en overschoenen, thermisch ondergoed en handschoenen waren zeker geen luxe om als oppas van kleinkind Aerjen naar Kalken te fietsen.
Naarmate de zon aan de hemel prijkte werd het echt warm, zodanig dat ik de terugreis naar Gent slechts met een korte koersbroek en een truitje fietste.

Doordat je met zo weinig kledij ook heel wat minder wrijving aan de ledematen ontwikkeld, is de gemiddelde snelheid ook navenant: 17,45 km 's morgens en 19,95 km/u 's avonds, juist geen 20 km/u.

Wat doet dit lenteweer deugd.

Tot in den draai,

Luc

Juist voor Pasen ontving ik via TNT de laatste 2 reistassen van Ortlieb, namelijk de kleinere tas om de eventueel natte tent op te bergen in de grotere tas waarin nog de slaapzak, het Thermarest-matrasje, een stoeltje en de tentpiketten en alu-bogen goed tesamen hun plaatsje kregen.
Nu nog enkel kleinere aankopen zoals Wipp-Express voor de dagelijkse handwas, zonnecrème, enz.
Nu begint het écht te kriebelen : nog slechts een dikke maand en het is zover.

Tot in den draai,

Luc

Gent – Merelbeke – Gavere – Zingem – Zwalm – Dikkele – Munte – Bottelare – Merelbeke – Zwijnaarde – Ringvaart - Gent

Trip: 78,98 km Triptijd: 4hr59’          Gemiddelde: 15,84 km/hr

Deze morgen keek ik eerst op de website van het KMI, alhoewel dit ook niet steeds een zekerheid is , en het zou bewolkt maar droog blijven. Gauw mijn drinkbussen gevuld, wat cornflakes opgegeten en dan naar de garage mijn stalen (aluminium) ros uitgehaald.

Ook wou ik nu voor het eerst mijn E-Werk én smartphone op de fiets eens uittesten. Het E-Werk deed bij het opladen van de GSM beduidend goed zijn werk . Ik had het op 5 V en 0,7 A afgesteld, zoals de voedingsspanning op de Samsung stond vermeld.

De  GPS deed wel zijn werk, maar kent blijkbaar niet de autoluwe wegen. Steeds probeerde hij me weer op de steenweg te loodsen, wat niet de bedoeling is . Zelfs bij het instellen als voetganger was het van hetzelfde laken een broek .  Dit ga ik nog eens in de software opzoeken of je dit in de geavanceerde instellingen niet kunt bijstellen .

Nietemin zal de Samsung gouden raad geven bij de aankomst van iedere etappe naar Santiago , namelijk bij het zoeken van de Jeugdherberg, Camping of Albergue. Van allen heb ik de adresgegevens, zodat ik niet zal moeten zoeken voor een overnachting.

Via de Noord-Zuid fietsas in Gent, een fantastische fietsroute zonder verkeerslichten en meestal autoluw of zelfs autovrij, kwam ik aan het sluizencomplex van Merelbeke. Daar naar Zwijnaarde om er het jaagpad van de Bovenschelde te nemen, richting Oudenaarde. Tussen Merelbeke en Zingem waren er wel 2 onderbrekingen door werken aan het jaagpad, maar ik kon er tevoet voorbij.

In Zingem verliet ik het jaagpad om naar Zwalm te fietsen en eens bij Oliva en Marc, ouders van mijn schoonzoon Jochen, binnen te springen. Na een lekkere boterham  en een gezellige babbel  wou ik nog de vooruitgang van de bouw van Jody en Jochen zien. Ik was er sinds november niet meer geweest. De ruwbouw is zo goed als af .

Vanuit Zwalm ging het via fietsknooppunten (deze keer had ik mijn kaarten wél bij ) naar Dikkele, Munte, Bottelare en weer naar het jaagpad van de Schelde naar Zwijnaarde. Daar de ringvaart naar Drongen om zo weer thuis te belanden.

Nog steeds goede benen, zelfs bij de “kuitenbijters” in de Vlaamse Ardennen viel het best mee .

Tot in den draai,

 

Luc

Vrijdag kwam TNT met mijn nieuwe Samsung smartphone. Eerst dacht ik aan een netbook van 10" maar dat weegt ook nog 1,3 kg. Daarom dit compacte mobieltje van slechts 168 g. met ingebouwde fietsGPS en internet via wifi. Het lijkt als twee druppels op een black berry, dus met een vast klavier. Ook waren de reviews op internet lovend en dit kan ik enkel beamen. Op deze wijze kan ik mijn blog onderweg aanvullen. Tenslotte zal ik een 2-tal maanden weg zijn.

Tot in den draai,

Luc

Wat doet het deugd, dit prille lentezonnetje . Dinsdag en woensdag ben ik naar Kalken gereden om er Aerjen na de schooltijd op te vangen .

Dinsdag reed ik gewoon langs de steenweg (17 km enkel), maar vermits ik nergens spierpijnen voelde na de inspanning  reed ik woensdag een ommetje langs het jaagpad van de Schelde (25 km enkel).

Aan de splitsing van de Zeeschelde met de Gentse Ringvaart ligt de mooie hoofdzetel van Eandis, die onlangs een nieuwe klant en werf van Sonia zijn geworden.

In de Kalkense Meersen werd de Kalkense vaart ook verbreed om bij wateroverlast beter het water via het gemaal naar de Schelde af te voeren .

Na de schooltijd ben ik nog met Aerjen naar daar gaan fietsen om er wilgenkatjes te gaan trekken voor Jill’s paasversiering.

 

Tot in den draai,

 

Luc

Eindelijk laat de lente zich voelen . ’t Was wel maar 7° graden deze morgen en een strak briesje, maar toch droog fietsweer om terug wat op te bouwen .

Ik vertrok rond 9u en besloot eens naar enkele werven van Sonia te fietsen in de omgeving, misschien met de verrassing haar daar ergens te treffen . Voorbij het UZ zag ik eindelijk eens de “Home Bertha”, thuis al genoeg van gehoord, maar ‘k wist absoluut niet waar deze nieuwbouw stond.

Eens de De Pintelaan voorbij, trok ik richting Zwijnaarde, om naar het V.I.B. en het Technologiepark te fietsen. Van aan de Oudenaardsesteenweg heb je er geen zicht op hoe ver dit gebouwencomplex wel trekt . Ik denk wel dat dit de grootste KMO-zone rond Gent is.

Na Zwijnaarde volgde ik de Scheldemeersen naar Schelderode. Vandaar naar Bottelare, Lemberge, Gontrode en Melle. Hier trok ik over de Scheldebrug om er daarna via het jaagpad onder te rijden, richting Gent.

Tegen 12u was ik al weer thuis. ’t Was maar een trip van 43 km, maar ik wou mij niet ineens weer op de lange afstanden werpen. Morgen naar Kalken om Aerjen van ’t school te halen.

 

Tot in den draai,

 

Luc

Vandaag gingen Sonia en ik naar de Sint-Andriesabdij te Zevenkerke (Loppem) om daar mijn pelgrimszegen te krijgen.

Het was een heel mooie dienst, met presentatie op groot scherm: prachtige sfeerbeelden van de “camino”, de natuur , Santiago zelf  enz.

Tevens mooie muziek erbij van o.a. The Chieftains en Enya .

Tijdens de dienst kreeg ik ook de tradionele Sint-Jacobsschelp. In de middeleeuwen was deze schelp bij de terugkeer een bewijs voor het thuisfront dat men op pelgrimstocht naar Santiago de Compostela was geweest, want nergens anders als in Galicië waren deze grote schelpen te vinden.

Ook kreeg ik mijn “credencial” (geloofsbrief) en het stempelboekje, dat ik tijdens mijn reis laat afstempelen als bewijs. Zonder deze credencial kan je anders niet in de refugio’s (herbergen) langs de camino.

Na de dienst reden we naar Merkemveld in Zedelgem, een soort polyvalent jeugdcentrum. Daar kregen we ons middagmaal: tomatensoep, stoofvlees met frietjes en een vanillepudding.

Ik voel mij nu reeds wat pelgrim, vooral door de verhalen van onze tafelgenoot die de tocht al verscheidene keren had ondernomen, zowel tevoet als per fiets. Nog een dikke 2 maanden en 't is zover.

Spijtig dat ik weer mijn "kodakske" thuis heb laten liggen . 

Tot in den draai,

 

Luc

Antwerpen - Gent : 70,7 km / Gemiddelde: 16,3 km/u / -4° C tot -1° C

De “ijsbloemen” op het enkel glasraam van mijn kamer logen er niet om: het had flink gevroren .

Maar liever droge vrieskou dan ijsvorming, sneeuw of regen, hoor ! Na het ontbijt pakte ik mijn 4 tassen weer vol en haalde mijn fiets uit de garage. Rond 08.45u zocht ik weer mijn baan door het ochtendverkeer. Na een vijftal kruispunten met lichten was ik al weer op een eenzame fietsroute, richting het veer van Hemiksem. En weer had ik geluk dat het veer aan de goede kant van de Schelde was aangemeerd zodat ik aanstonds werd overgezet naar Bazel (Kruibeke) .

In Rupelmonde kwam ik aan het standbeeld van Mercator, de cartograaf die de mannen leerde kaartlezen .

Omdat ik tussen Beervelde en Hamme bij de heenreis verschillde fietsknooppuntpaaltjes mistte , en zo heel wat extra kilometers reed, ben ik nu gewoon het jaagpad van de Durme blijven volgen tot in Lokeren. Daar nam ik dan de N70, wat ik vroeger jarenlang deed om naar mijn werk in de Westakkers in Sint-Niklaas te fietsen.

In Zeveneken (Lochristi) nam ik nog een kleine pauze in een volkscafé om er een koffie te drinken. Tenslotte bleef het maar vriezen en een warme drank doet dan deugd i.p.v. die koude Isostar.

Rond 13.45u was ik al in Gent. En al bij al heb ik héél veel geluk met het weer gehad. Volgens de KMI-voorspellingen had ik zeiknat moeten zijn, wel ik was kurkdroog .

Mijn volgende training zal een dagje Vlaamse Ardennen zijn, naar de bouw van Jody en Jochen, denk ik.

 

Tot in den draai,

 

Luc

Leopoldsburg – Antwerpen : 73,5 km / Gemiddelde: 16,2 km/u / 1° C

Sabine, de VRT-weervrouw, gaf voor de provincies Limburg en Antwerpen sneeuw aan , maar gelukkig werd ik wakker en zag buiten een droge straat . Het was wel vrij mistig, maar zoals je op de foto’s kan merken heb ik genoeg reflecterend materiaal op fiets en kledij alsook is zowel mijn voor- als achterlicht steeds aan. Zelfs een blinde zou mij kunnen zien .

Na een paar boterhammen en een koffie vulde ik mijn drinkbussen met Isostar en nam afscheid van Rita, René en Martine.

Het was killig koud door de nevel, 1° C, maar het voelde kouder aan. De lichte bries van achter gaf me meer vleugels als verleden vrijdag, je ziet het aan mijn gemiddelde .

Ook hadden Eddy en Rita mij verteld dat er aan beide zijden van het Albertkanaal een jaagpad is. Gezien de drie omleidingen van vorige vrijdag  aan de rechteroever nam ik nu de linkeroever, richting Antwerpen. En ja, het was prettiger fietsen: beter asfalt, minder putten en geen omleiding . Ook wist ik niet dat het kanaal zó dicht bij de E 313 komt, op sommige plaatsen amper 50 m afstand.

In Wijnegem verliet ik weer het kanaal en voelde mijn maag rammelen, ’t was middagtijd. Ik stopte aan de eerste gelegenheid, een brasserie “Mange-tout” . De naam was mij op het lijf gegoten, want ik mag nu werkelijk alles. ‘k Heb er een heerlijke boerenomelet gegeten , terwijl dat “chic” volk mij aanstaarde met blikken :  “Wat voor plebs hebben ze hier binnengestoken ?” .

Nu weer Antwerpen binnen langs zijn mooie Rivierenhof- en Middelheimroute. Ik was tegen 14.45u al aan de Jeugdherberg, niet ver van de Kennedytunnel. Mijn eerste werk was een heerlijke, lange, warme douche . Wat heb ik dat gemist dit WE want het was de maand van de defecte boilers in de familie: eerst bij Jody, dan bij Jill en nu bij René en Rita zonder warm water.

Morgen terug naar Gent.

 

Tot in den draai,

Luc  

Vandaag ging de infonamiddag, georganiseerd door het Vlaams Genootschap van Santiago de Compostela, in het Provinciaal Domein “Dommelhof” in Neerpelt door.

Vermits het KMI bakken hemelwater had voorspeld nam ik maar de trein naar Neerpelt i.p.v. met de fiets er naartoe te rijden. Hier in Limburg is het droog gebleven, maar aan de kust en in het binnenland heeft het gegoten.

Het Dommelhof is een heel mooi modern gebouw en binnenin kwam ik er onmiddellijk een oude bekende tegen: Raymond De Haes . Hij zit in het bestuur van het Genootschap en heeft de pelgrimstocht te voet gedaan vanuit België in 5 maanden. Hij was luitenant in Werl in mijn eenheid en werd nog majoor van de logistiek.

Na een algemene schets met een Power-Point-presentatie werd de groep in twee gesplitst : de fietsers en de stappers.

Het was zeer leerzaam en heb er wat meer kunnen opsteken over mijn toekomstige lange afstandstocht.

 

 

Tot in den draai,

 

Luc

Antwerpen – Leopoldsburg / 80 km / Gemiddelde: 14,56 km/u / -1°C tot 4° C

 

Na een heerlijke nachtrust met twee andere leeftijdsgenoten, daarom heet het ook “jeugdherberg” , genoot ik van een heerlijk ontbijt: bruin brood, kaas, muesli en koffie .

Mijn fiets weer bepakt en ik zag rijm op het gras en de autoruiten. Het had dus gevroren , oppassen geblazen in de bochten en op bruggen vooral met de bepakking is dat gans anders sturen.

Ik wist niet dat Antwerpen zo’n mooie groene long had langs de Ring: het Rivierenhof met heel wat kunstwerken in de parken.

In Schoten weer een wegomleiding zodat ik het zekere voor het onzekere nam: gewoon de Turnhoutsebaan op langs Wijnegem Shopping Center en langs het centrum van Wijnegem kwam ik aan het Albertkanaal, de lange, lange, rechte waterweg waar een vrij strakke wind pal op kop stond. Mijn gemiddelde snelheid loog er niet om.

Op verschillende plaatsen (Grobbendonk, Geel en Herentals) moest ik weer het jaagpad af door werkzaamheden aan de kade en dijken.

Maar geleid door een prachtige winterzon kon ik mij steeds goed oriënteren. Vertrekken zonder fietskaarten doe ik dus niet meer, hé . Eens je nummers van de knooppunten kwijt bent ben je een vogel voor de kat.

In Tessenderlo verliet ik het kanaal om zo langs Kwaadmechelen en Heppen Leopoldsburg binnen te rijden. Ik was rond 15.30 u in “ ’t Kamp” bij Rita, René en Martine.

Tot in den draai,

 

Luc

Gent – Antwerpen  Tot.: 88,5 km / Gemiddelde : 15,5 km / u / 4° C

 

Vandaag begon dan de trip naar Limburg als allereerste training voor mijn pelgrimstocht . In Gent vertrokken met lichte regen maar in Lochristi kwam de zon zelfs even door de wolken piepen .

Tussen Lokeren en Hamme had ik mijn eerste schoonheidsfoutje : thuis heb ik kilo’s fietskaarten en deze keer had ik gewoon de fietsknooppunten vanop het internet afgeprint zonder een kaart mee te nemen. Resultaat: na enkele verdwenen paaltjes met nummering was ik even (letterlijk) het Noorden kwijt .

De Durme, zijrivier van de Schelde, is ook prachtig om af te fietsen . Langs een brug van een vroegere spoorlijn kon ik de Durme over om zo langs de linkeroever van de Schelde te geraken.

De site van de vroegere Boel-werf in Temse is nu een mooie, propere en moderne woonwijk geworden . Het enige wat overblijft van de werf is de torenkraan, dit als stille getuige van een glorietijd.

In Bazel (Kruibeke) stond het veer juist aan het wachten zodat ik geen kou kon vatten van stil te staan .

Zo kwam ik aan de rechteroever Hemiksem binnen en kon zo naar Antwerpen rijden langs luwe fietswegen. Op 500 m van de Jeugdherberg “Op Sinjoortje” moest ik toch even de weg vragen.

Rond 15 u was ik aan de balie, voor het eerst in mijn fietsleven in een jeugdherberg, met een zéér vriendelijke ontvangst.

Vanuit mijn kamer zag ik de files op de Ring. Mijn fiets mocht in een afgesloten garage worden gestald. Een goede warme douche was iets fantastisch om ’s avonds een lekkere pizza te verorberen. De dag kon niet meer stuk en ik voelde mij goed in mijn benen.

 

Tot in den draai,

 

Luc

Vandaag heb ik mijn fietstassen beginnen te laden , want woensdag heb ik nog een dag oppas bij mijn petekindje Ayko en Aerjen is ook thuis omdat de leerkrachten een pedagogische studiedag hebben in Kalken.

Fietstassen laden is zo goed als het kan je gewicht aan bepakking verdelen : vooral letten op het gewicht, wat moet mee, wat kan thuis blijven. En zeker de lichtste spullen in de voorste tassen zodat je bij lagere snelheden (bergop, over een brug enz.) geen slingerbewegingen krijgt met als ergste een val .

Voor donderdag hoef ik nog geen tent, slaapzak of kookgerief mee te sleuren want ik overnacht onderweg in de jeugdherberg in Antwerpen en daarna bij familie in Leopoldsburg en Beringen. Maar in mei zal alles mee moeten .

Ik popel al op donderdag alhoewel het KMI wat minder droog weer voorspeld . In het Duits zeggen ze : “Scheiss egal !”, ’t is natuurlijk leuker op droge baan maar je neemt er dat maar bij.  

 

Tot in den draai,

 

Luc