Dag 43: Foto's

Deze nacht rond 2 u. begon ik al buikkrampen te krijgen omdat ik straks bij de Spaanse Policia moest gaan voor mijn attest van afwezigheid op de verkiezingen. Gauw naar 't WC geweest en wijselijk een Immodium genomen want anders heb ik straks een bruine ipv een grijze fiets. Dat is zo als je faalangst hebt, hé .

Tijdens het opbreken bleef het droog maar 't was ook maar toen, hoor. Rond 7.20u verliet ik Santiago en de last met het beroepsverkeer richting luchthaven viel nog best mee .

Onderweg bleef het maar bakken water gieten. In Arzúa, de laatste stad die ik doortrok alvorens links naar boven naar de Asturische kust te fietsen, vroeg ik naar het bureel van de Policia. Er was er geen, wel een van Guardia Civil. Daar dan maar naartoe. Ik liet het SMS-je van Jill in het Spaans zien en toen keken ze even op: "Un momento, por favor". Lap, dacht ik, hier begint de burocratie. De wacht van dienst keek naar zijn telefoonlijst en zocht een nummer. Word niet opgenomen. Tweede nummer, derde nummer, idem dito. Er komt een andere flik bij :"Dit moet via het consulaat", versta ik. Deze flik in een andere lijst naar een nummer aan het zoeken en krijgt verbinding. Moet naar een ander nummer bellen. Daarna nog een ander nummer.
En plots komt El Capitano binnen. Ik dacht al dat ik in een moderne versie van Zorro aan het meespelen was en Sergeant Garcia legde het probleem nog eens aan El Capitano uit. Deze tegen mij: "Vous parlez le Français ?" "Ha oui, hein", ik. En hij legde mij uit dat de Guardia Civil eigenlijk hiervoor niet bevoegd was, enkel de Policia. Nu ik me verstaanbaar kon maken, vertelde ik hem dat Arzúa (ongeveer Wetteren) een politiebureel had en dat ik daarna enkel nog bergdorpjes zou tegenkomen. El Capitano deed teken aan Sergeant Garcia dat hij het formulier kon invullen. Ondertussen zat ik een uur aan het rillen met over mijn lijf fietskledij dat moest denken dat het in een verkeerd wasprogramma zonder detergenten was beland.

Eindelijk weg van bij de flikken. Op het einde van de rit stondn 2 campings vermeld op de Michelin-kaarten op 10 km afstand maar beiden waren gesloten. Gelukkig vond ik een Hostal en kon er voor 16 Euro overnachten.

Deze middag, bij mijn broodje, zag ik TV-beelden van het noodweer hier en er zouden doden gevallen zijn door modderlawines. Er viel 40 l water/m2. Wagens meegesleurd enz.

Het weer lijkt een beetje te verbeteren: het regent niet meer doorgaans. Tussen 2 buien door heb ik 4 nieuwe remblokjes gemonteerd en de remkabels aangepast aan de nieuwe blokjes en even een test in de camping gedaan. Tevens de ketting met een oude tandenborstel zitten te reinigen en nieuwe olie op gespoten want morgen vertrek ik eindelijk uit dit natte gat .

Onderweg zal ik in het stadje Arzúa bij de Policia eens binnenspringen om het attest te laten invullen als bewijs van mijn afwezigheid bij de verkiezingen, want 's zondags zal het hier hopeloos gesloten zijn en daarbovenop zal ik weer in de bergen zitten waar geen mens meer woont, laat staan flikken zijn .

Luxe, luxe, 11.47u en de ZON priemt door de grijze wolken. Mijn tent droogt op . 't Was maar voor 10 minuutjes want het druppelt weer.

Vermits ik vanaf morgen de St-Jacobsroute verlaat, ben ik nu in het campingcafé mijn roadbook aan het maken aan de hand van 3 uitstekende Michelin-wegenkaarten (Schaal 1/150.000)waar ook de kleinere wegen op staan vermeld. De eerste 15 km zullen weer een ramp zijn omdat ik langs de luchthaven van Santiago moet en dus veel drukke wegen zal moeten passeren.

Het grijze weer begint stilletjes op te klaren, hopelijk wat meer zon want al mijn kledij is klam. Als het morgen droog blijft zal ik stuk per stuk kledij onder mijn snelbinders foefelen en door de rijwind droogt dit in een mum van tijd.

Hierbij een foto van het campingrestaurant, een uitstekende zaak. De foto stelt een rund voor met alle soorten vlees van dit dier.

Morgen zitten we, hopelijk, tussen Lugo en de noordkust van Spanje.


Tot in den draai,

Luc