Dag 19: Berlin Dag 4

Met prachtige muziek ben ik in de open bistro van het Tentstation mijn ontbijt aan het eten. In deze stad voel ik me echt lekker, ze heeft een stempel op mij gelaten.

Met de U-Bahn naar de Brandenburger Tor en dan wandelen Unter den Linden, spijtig genoeg is de middenstrook open voor werken aan een nieuwe metrolijn. Rechts aan de Humbold-Universiteit kwam ik op de plaats waar in 1933 de Nazi's de beruchte boekenverbranding deden .

Rond 12u kwam er een wolkenbreuk, gauw de bus op naar het volgende U-Bahnhof en even schuilen.

Daarna een half uurtje met de S-Bahn gespoord tot Reinickendorf. Dit stadsdeel en Weissensee waren de 2 enige namen dit ik nog heb onthouden van mijn ouders. Spijtig genoeg vroeg ik, als jongeman van 17, niet meer uitleg uit de zwarte bladzijde uit hun leven, zoals straatnamen e.d. Nu, het kwaad is geschied en misschien heb ik onbewust ergens op een zelfde voetpad bewandeld als zij, toen...

In het gebouw met de open gaanderij (foto) werd in 1990 officieel de hereniging tussen de DDR en West-Duitsland ondertekend.

Tot in den draai,

Luc

Terwijls ik hier in het Hauptbahnhof een Burger King binnen speel toch nog een 2de verslag breien .

Van Check-Point Charlie was ik een beetje ontgoocheld. Ik dacht dat het volledige gebouw, inclusief slagboom, er nog zou staan, maar het is enkel een grenspaal van de vroegere DDR en een stuk Muur van 1,5 m breedte. Er is wel een soort museum bij, lees liever een shop. Dan liever de East Side Gallery.

Voor de building van het Axel Springerconcern (Mediamagnaat van o.a. Bild Zeitung) staan drie standbeelden van George Bush senior, Helmut Kohl en Michail Gorbatschov, de toenmalige kopstukken die in 1989 de hereniging mogelijk maakten. De Muur was ooit 155 km lang (!) en 3,6 m hoog.

In de0Lindenstrasse ben ik in het Joodse museum geweest. Een pracht van een gebouw met de hele geschiedenis van het Jodendom door de eeuwen heen met de nadruk op hun inwijking naar Duitsland. Prachtige video's en filmmateriaal, tekeningen, geschriften en stukken uit de oudheid.

Van daar naar het stadhuis, hier noemt men het Rotes Rathaus, omdat het volledig in rode baksteen is opgetrokken. Aan de overkant staat de televisietoren, bijna een copie van deze van Shanghai.

Nu stilletjes terug naar mijn tentje.

Tot in den draai,

Luc

Gisteravond, bij het terugkeren naar mijn tent, is het er nog leuk aan toegegaan. Een globetrotter uit Heidelberg had makreel, maïskolven en Frans brood met lookboter op de BBQ gereed gemaakt. Samen met een Weens koppel en een Française uit Senegal maar wonende in Berlijn hebben we nog een toffe babbel gehad over alles en nog wat. Spijtig genoeg geen foto's want smartphone lag in bureau voor opladen, maar eens thuis zet ik de foto's van mijn Canon ook op mijn blog. Zoals ik al eerder schreef, het had hier evengoed Dranouter kunnen zijn .

Het toffe aan het Tentstation is dat ik hier op amper 700 m van kanzelier Angela Merkel haar ambtswoning logeer. Dus midden in de stad en toch geen geroezemoes van het verkeer, het bos rond het Tentstation houd veel lawaai tegen. Stel je voor dat dit in het Warandepark in Brussel, voor de Wetstraat 16, zou bestaan ???

Het monument van de Holocaust is indrukwekkend. Honderden asgrijze gigantische betonblokken, de ene wat hoger of breder dan de andere, deden mij kippenvel krijgen. De inval van het zonlicht maakte het contrat nog schrilliger.

Vandaag ging ik naar het doel van deze fietsreis: mijn oudste broer is hier in 1943 gestorven, amper 2 jaar jong. Mijn ouders moesten van NS-regime als dwangarbeiders bij Siemens gaan werken. Franz, hun eerste kindje, is hier geboren. Ik had een lang gesprek met een vriendelijke vrouw van de betreffende dienst, deze nam alle gegevens op en een professor gaat contact opnemen met de stad en het land omdat zijzelf, gezien de privacy-wet, geen inzage hebben. De vrouw gaf me nog veel kans dat de kleine grafzerk nog bestaat omdat Berlijn zoveel groenzone heeft en er haast geen begraafplaatsen zijn omgewoeld.

Na dit gesprek weer met de S-Bahn naar de Warschauer Platz waar de East Side Gallery staat: een 1,3 km lange strook van de Muur met wondermooie "muurschilderijen". Nu ben ik aan de oever van de Spree een broodje aan het eten.

Tot in den draai,

Luc

Gisterenavond, na de tent te plaatsen, mijn gewoon gaan douchen en het laatste van mijn noodrantsoen gegeten: een doos corned-beef. Ik had geen moed meer om nu nog de stad in te trekken. Mijn pijp was ver uit...

Het tentstation is eigenlijk een afgedankt openlucht zwembad. In het lege bad zijn nu skaters bezig of kan men basketbal spelen. De omkleedkamers dienen nu als sanitaire ruimte en de kleine tribune aan het zwembad is de bistro .

In zijn geheel voel ik me hier wat zoals in Dranouter Folf festival: gemoedelijk, alternatief, God schiep de dag en titten kroop erdoor .

Deze voormiddag ook mijn treinkaart voor mezelf en de fiets gekocht. Maandag van hier naar Hamm. Het Hauptbahnhof is een mierennest van treinsporen op 5 niveau's! Zo'n groot station heb ik nog nooit gezien.

Nu met de regionale trein naar Potsdam met een dagticket (6,80 Euro). Ik mag er overal mee reizen: trein, tram, bus, U- en S-bahn. Berlijn heeft enorm veel bossen en is, zoals Münster, een voorbeeld voor fietskultuur .

Toen ik in Potsdam de pracht en praal zag van de paleizen is mijn bescheiden mening dat de Duitse en Franse koningen en keizers destijds hebben gewedijverd om het mooiste, grootste, imposantste te bouwen. Ik heb Versailles gezien, maar hier is het nog wat anders. Op een 2-tal km afstand staat het ene na het andere paleis...

En ja Sonia, Brigitta en Reginald, na meer dan 30 jaar staat hij hier voor mijn neus: de Berliner Weisse mit Schuss. Santé .

Tot in den draai,

Luc

Vertrek: 7.15 Aankomst: 18.30 Afstand: 150,33 km Gemiddelde: 16,54 km/u Tijd: 9u 04' Totaal: 1211,53 km

Gisterenavond op de camping nog een leuke babbel gehad met een koppel uit Rumst, die er met de caravan staan en fietslussen rond de Elbe deden.

Bij het verrek uit Wittenberge dacht ik om, indien mogelijk, door te rijden tot de camping in Berlijn. Ik zou dan naar de paleizen en kastelen in Potsdam met de S-Bahn gaan.

Na 20 km kwam ik het eerste geopend restaurantje tegen langs de weg tegen en er een lekker "Bauerfrühstück" gegeten: een omelet met blokjes hesp en spek, gebakken schijfjes aardappelen, tomaat, gemengde salade en zelf ingelegde augurken. Mjam, mjam , we konden er weer tegen.

Een bloem die in Vlaanderen haast is uitgestorven, de korenbloem (foto). Hier meet hopen langs de velden.

Onderweg kwam ik door Brück, ook door Vlaamse inwijkelingen gesticht en verwijst naar Brugge. De Gentenaars zijn wijselijk in Gent gebleven .

Doordat ik naar het Tentstation aan het hoofdstation moest zijn, heb ik al heel wat dingen voorbij gefietst zoals de Brandenburger Tor, de Rijksdag, de Siegesaüle. Maar doordat de tijd begon te dringen heb ik nog geen foto's van hier. Ik blijf hier nog tot zondag.

Straks 1 (?) Berliner Weise mit Schuss, en 't zal smaken. ICH BIN EIN BERLINER. YES, WE CAN .

Tot in den draai,

Luc

Extra foto's

Deze stad werd voor het eerst in 1174 in een oorkonde vermeld als "Witteburg" door het werk van VLAAMSE inwijkelingen. Ook het natuurgebied ten noorden, waar ik morgen zal door fietsen, is hier getuige van. Het heet "Hohen Fläming". Dit kwam trouwens al eens in een uitzending van "Vlaanderen vakantieland" (VRT).

De Altstadt ademt geschiedenis en religie uit, tevens eenvoud. Moest Luther dat bij ons hebben durven te verwoorden, was hij op de brandstapel geëindigd, denk ik. Er zit nu nog steeds veel logica in zijn theorie: nu nog stromen duizenden Euro's naar het Vaticaan. Waarom? De 3de of 4de wereld kennen (of willen ze niet) ze niet.

'k #en tijdens een regenbui in een kapperssalon gaan schuilen bij Heidelinde om mijn snor wat bij te laten knippen, kwestie om er in Berlijn "deftig" uit te zien en niet de spaghettisaus van de vorige dag te proeven .

In het midden van een stadspark was de groendienst bezig een ereplantsoen, waarschijnlijk van het vroegere Volksleger, aan het snoeien. Ik veronderstel dit omdat er in het midden een soort eeuwige vlam staat, weliswaar uitgedoofd, dus eigenlijk niet eeuwig . Toen ik aan de arbeiders vroeg om er een foto te mogen nemen (het plantsoen is afgesloten) was het antwoord : "Nein, nein !!!" Angst voor hun eigen geschiedenis...

Toch nog een foto kunnen nemen van hun vroegere glorie: een Trabant. De stinkende en dampende 2-Taktauto.

Morgen naar Potsdam, waar ik ook een dag blijf, alleen al voor het Schloss Sans Sousis . En daar ruikt men reeds Berlijn.

Tot in den draai,

Luc

Vertrek: 7.30 Aankomst: 15.30 Afstand: 106,55 km Gemiddelde: 16,5 km/u Totaal: 1061,20 km

Vandaag 2de Pinksterdag. En uit voorzorg had ik nog wat noodrantsoen. Maar ben ik toch een "gelukzak" . Amper 3/4 u gefietst kwam ik in Cörmigk, een dorpje van misschien 500 zielen. Ik zie er kraampjes langs de dorpsweg staan en dacht aan een markt of 2de-handsverkoop. Ik stopte aan de bakkerij en daar was het te doen: links van de bakkerij staat een oud molengebouw, vroeger aangedreven door een watermolen maar nu door een electrische molen. En ieder jaar met Pinksteren zijn het "Mühlenfeste". 2 broodjes met kaas en een kop koffie voor 3 Euro, wat later in Dessau kostte me dit 7,60 Euro.

De heuvels waren weg en ook de wegen waren in betere staat, al is er in iedere dorpskom nog altijd een kasseistrook. Je merkt het ook aan mijn gemiddelde dat het vlotter ging.

Onderweg, in Elsnigk, was een koppel ooievaars aan het broeden.

Ter hoogte van de stad Dessau kwam ik aan mijn 1000ste km . Voorbij deze vrij grote stad begint het "Biosphärenreservat Mittelelbe", een natuurreservaat aan de Elbe. Het was weer door de bossen fietsen maar deze keer op mooie fietspaden tussen moerassen, meanders en zijtakken van de Elbe.

Nu ben ik op een camping aan de Elbe, aan de andere oever direct voor Lutherstadt Wittenberg. Op 31 oktober 1517 gaf de theoloog Martin Luther hier zijn thesis over de wanpraktijken van de handel in aflaten binnen de katholieke kerk, tevens het begin van het protestantisme. Ik neem hier een dagje extra om deze stad te bezoeken.

Terwijl ik het klad van huidig dagverslag aan het schrijven was, kreeg ik het aan de stok met de campinguitbaatster. Ik mocht hier mijn was niet uithangen . Ik had namelijk een koord tussen 2 bomen gespant en die moest weg. Ik kon wel het wasrek benutten. Ja, man, vóór 1989 hadden ze hier anders niet zoveel noten op hun zang, die "Ossies".

Tot in den draai,

Luc

Vertrek: 7.30 Aankomst: 16.30 Afstand: 104,34 km Gemiddelde: 14,79 km/u Tijd: 7u 03' Totaal: 954,69

Gisteravond kwamen nog 2 Nederlandse dames op de camping in Thale aan. Zij waren uit Arnhem vertrokken en fietsen ook naar Berlijn.

De eerste 2 fietsuren waren nog dikwijls in het woud, maar je merkte dat je naar de uitlopers van de Harz toe fietste. Meer om meer ruimde het woud plaats voor enorme graan-, tarwe- en maïsvelden.

De kleine dorpskernen zijn heel charmant aangelegd, de ene al wat mooier dan de andere., Je treft er ook nog veel kasseiwegen aan. Kleine vierkantjes, de grote zoals bij ons maar ook rechthoekige en onregelmatige vormen. Soms voelde ik mij op het parcours van Parijs - Roubaix.

Halverwege de rit moest ik gans rond de Concordia See (foto), een kunstmatig meer waar steenontginning word gedaan.

Volgens mijn fietskaart heb ik van hier uit nog 246 km tot de Brandenburger Tor in Berlijn te fietsen .

Nu zit ik op eem eenvoudige camping "Schifferklause" aan de oevers van de Saale. Prachtige omgeving en ver van alle verkeer .

Tot in den draai,

Luc