Maandag 28 juni 2010
Dag 40 en 41: Foto's (deel 2)
Archief
Maandag 28 juni 2010
Dag 40 en 41: Foto's
Maandag 28 juni 2010
Dag 40 en 41: Ferry van Santurtzi (Bilbao) - Portsmouth (GB)
Luxe, luxe, het regent (nog) niet . Rond 8u verliet ik het hotel en werd de fiets weer opgezadeld. Eerst mijn dagelijks ritueel: een lekkere kop koffie met een broodje. 'k Ga hier in Bilbao eerst een paar sportschoenen kopen want mijn fiets- (en wandel-)schoenen zijn eerder dweilen ipv schoenen. Ik ga proberen op het schip om er krantenpapier in te duwen zodat ze sneller drogen. De fietskledij valt nog best mee plus ik heb nog een kurkdroge training en T-shirt in mijn fietstassen.
Rond 9u was ik dicht bij de steiger en stelde al sinds gisteren in de bergen een schurend geluid aan mijn achterwiel vast bij het remmen
. Nu het droog is moest ik dit toch eerst eens nakijken. Wat bleek: 1 remblokje was volledig op en het was aluminium van het blokje tegen het alu van mijn achtervelg. In Santiago, dus ongeveer 600 km geleden, had ik de 4 remblokjes door nieuwe vervangen maar door dit noodweer met het slijkwater versleten ze veel sneller. Gelukkig had ik de oude, die nog niet op waren, bijgehouden want om hier een fietswinkel in dit stierenland te vinden ...
. Na een kwartiertje werk en enkele nieuwsgierige Spanjaarden om me heen was de klus geklaard
.
Het inchecken ging heel snel maar dan was het wachten op de parkeerstroken voordat ik op het schip mocht. Ik met mijn fiets tussen Harley's, BMW's en andere Gold Wings. Maar ik had snel een babbel met de motards
.
Het schip is geweldig: mooie binnenkajuit met WC en douche. Op het schip zijn 7 restaurants, 2 cinemas, 1 casino, 9 dekken en een paar liften. 'k Ben dat niet gewoon. Ik moest aan de film "Titanic" denken, zo onder de indruk ben ik. Het schip werd in 1986 in Finland gebouwd, meet 177 m lang, 29 m breed en 37500 ton. 4 Wärtsilä-motoren, samen goed voor 31500 PK en 22 knopen/uur, drijven het aan. Het kan 2500 passagiers vervoeren, 600 wagens (haast de hele parking van de Vrijdagmarkt in Gent) en 62 trucks .
Spijtig genoeg was er ook aan boord geen WiFi, ik zou mijn "dode" uurtjes goed hebben kunnen vullen.
13.17u en de Pride of Bilbao licht het anker. Wat een gevoel om met zo'n beest de oceaan op te gaan. Na 21 dagen verlaat ik Spanje. De heenreis was een droom, tot ik vanaf Santiago alles over mijn ketel kreeg, onbeschrijflijk. Ik weet niet of jullie TV-beelden hierover hebben gezien, maar dit was 10 dagen de sluizen open, met alle gevolgen vandien. Maar nog steeds optimist .
Deze avond zag ik een prachtige zonsondergang op zee, dit zag ik in geen dagen. Er volgden tientallen kleine dolfijnen het schip. Het schip is ook uitgerust met meetapparatuur voor een biologisch instituut in Southampton. Zo kon je op een scherm volgen hoeveel micro-organismen en algen er in zee zijn, zoutgraad enz. Op een bepaald moment was de zee 3819 m diep, ergens in de Golf van Gascogne.
Op het schip waren ook vele oudere Britse koppels en soms moest ik aan de TV-serie "Schone Schijn" denken : "This is Mrs. Hyacint Boucquet, the lady of the house speaking" . De Britten hier op het schip waren dol van blijdschap dat Duitsland tegen Servië verloor op het WK-voetbal.
Rond 17u (eigenlijk 16u GMT) goed aangekomen in Portsmouth met een blakende zon
. 't Was wel een aanpassing om hier links te rijden. Even buiten de stad was een camping maar ik verschoot mij een bult: ze vroegen hier 19 Pond (1 Pond = 1,34 Euro) voor 1 nacht, santé mijn ratje 
. Mijn duurste camping tot nog toe was 12,5 Euro, wat een verschil !
Tot in den draai,
Luc
. Rond 8u verliet ik het hotel en werd de fiets weer opgezadeld. Eerst mijn dagelijks ritueel: een lekkere kop koffie met een broodje. 'k Ga hier in Bilbao eerst een paar sportschoenen kopen want mijn fiets- (en wandel-)schoenen zijn eerder dweilen ipv schoenen. Ik ga proberen op het schip om er krantenpapier in te duwen zodat ze sneller drogen. De fietskledij valt nog best mee plus ik heb nog een kurkdroge training en T-shirt in mijn fietstassen.Rond 9u was ik dicht bij de steiger en stelde al sinds gisteren in de bergen een schurend geluid aan mijn achterwiel vast bij het remmen
. Nu het droog is moest ik dit toch eerst eens nakijken. Wat bleek: 1 remblokje was volledig op en het was aluminium van het blokje tegen het alu van mijn achtervelg. In Santiago, dus ongeveer 600 km geleden, had ik de 4 remblokjes door nieuwe vervangen maar door dit noodweer met het slijkwater versleten ze veel sneller. Gelukkig had ik de oude, die nog niet op waren, bijgehouden want om hier een fietswinkel in dit stierenland te vinden ... . Na een kwartiertje werk en enkele nieuwsgierige Spanjaarden om me heen was de klus geklaard .Het inchecken ging heel snel maar dan was het wachten op de parkeerstroken voordat ik op het schip mocht. Ik met mijn fiets tussen Harley's, BMW's en andere Gold Wings. Maar ik had snel een babbel met de motards
.Het schip is geweldig: mooie binnenkajuit met WC en douche. Op het schip zijn 7 restaurants, 2 cinemas, 1 casino, 9 dekken en een paar liften. 'k Ben dat niet gewoon. Ik moest aan de film "Titanic" denken, zo onder de indruk ben ik. Het schip werd in 1986 in Finland gebouwd, meet 177 m lang, 29 m breed en 37500 ton. 4 Wärtsilä-motoren, samen goed voor 31500 PK en 22 knopen/uur, drijven het aan. Het kan 2500 passagiers vervoeren, 600 wagens (haast de hele parking van de Vrijdagmarkt in Gent) en 62 trucks
.Spijtig genoeg was er ook aan boord geen WiFi, ik zou mijn "dode" uurtjes goed hebben kunnen vullen.
13.17u en de Pride of Bilbao licht het anker. Wat een gevoel om met zo'n beest de oceaan op te gaan. Na 21 dagen verlaat ik Spanje. De heenreis was een droom, tot ik vanaf Santiago alles over mijn ketel kreeg, onbeschrijflijk. Ik weet niet of jullie TV-beelden hierover hebben gezien, maar dit was 10 dagen de sluizen open, met alle gevolgen vandien. Maar nog steeds optimist .
Deze avond zag ik een prachtige zonsondergang op zee, dit zag ik in geen dagen. Er volgden tientallen kleine dolfijnen het schip. Het schip is ook uitgerust met meetapparatuur voor een biologisch instituut in Southampton. Zo kon je op een scherm volgen hoeveel micro-organismen en algen er in zee zijn, zoutgraad enz. Op een bepaald moment was de zee 3819 m diep, ergens in de Golf van Gascogne.
Op het schip waren ook vele oudere Britse koppels en soms moest ik aan de TV-serie "Schone Schijn" denken : "This is Mrs. Hyacint Boucquet, the lady of the house speaking"
. De Britten hier op het schip waren dol van blijdschap dat Duitsland tegen Servië verloor op het WK-voetbal.Rond 17u (eigenlijk 16u GMT) goed aangekomen in Portsmouth met een blakende zon
. 't Was wel een aanpassing om hier links te rijden. Even buiten de stad was een camping maar ik verschoot mij een bult: ze vroegen hier 19 Pond (1 Pond = 1,34 Euro) voor 1 nacht, santé mijn ratje . Mijn duurste camping tot nog toe was 12,5 Euro, wat een verschil !Tot in den draai,
Luc
Woensdag 16 juni 2010
Dag 39: Renedo - Santurtzi
Vertrek: 08.05 u Aankomst: 16u Afstand: 109 km Tot.: 3130 km Gem.: 14 km/u
De laatste loodjes wegen het zwaarst, zegt het spreekwoord. En voor mijn tocht hier op Spaanse bodem is dit ontegensprekelijk de waarheid.
Het was een echte helletocht, zo'n zondvloed had ik nog nooit meegemaakt. Riooldeksels die opensprongen door de druk van het kolkende water, ondergelopen straten en huizen. Op een gegeven moment heb ik 300 à 400 m door een straat "gefietst" die 30 cm in het slijkwater lag. Iedere pedaalslag weer met mijn voet in dat bruine water. Om de vaart van die Spaanse cowboy's wat af te remmen ben ik op dat moment gewoon pal in het midden van de straat gaan fietsen.
Tegen de middag bestelde ik mijn koffie en een warme tortilla met ham, maar de waardin was niet happy omdat ik een serieuze plas water op haar stenen vloer achterliet, precies een paard dat daar had geplast. Een Britse en Nederlandse pelgrim-stapper (vandaag niet gestart trouwens) moesten erom lachen, vooral omdat de Spanjaarden (in iedere bar) hun peukjes, asse en papiertjes gewoon onder de toog laten vallen en daarop zegt niemand iiets, smerige gewoonten zeg ik. Vooral omdat er steeds genoeg asbakken en tafelvuilbakjes voorhande zijn.
Hoe dichter ik Bilbao naderde, des te steviger de klimmen, zelfs 2 van 4 km aan 10% gehad! Gelukkig stond een zeer stevige wind in de rug.
Omdat mijn smartphone en mijn "kodakske" nog nieuw zijn en geen goedkope spullen, heb ik in dit hondenweer geen foto's gemaakt, uit angst voor schade door vocht. Sorry.
Rond 16u reek ik Santurtzi binnen, een voorstad van Bilbao en ook de ferryhaven. 'k Wou eerst eens poolshoogte gaan nemen waar ik me morgen moet aanmelden. Morgen vanaf 9u gaat het bureel open en inchecken kan tot 12u.
Nu zit ik in hotel San Jorge, 2 sterren maar ferm uitgerust en zuiver. 't Is nog 1 km fietsen tot aan het schip, The Pride of Bilbao, van P & O Ferries. Je kan hem op hun website zien.
Tot in den draai,
Luc
De laatste loodjes wegen het zwaarst, zegt het spreekwoord. En voor mijn tocht hier op Spaanse bodem is dit ontegensprekelijk de waarheid.
Het was een echte helletocht, zo'n zondvloed had ik nog nooit meegemaakt. Riooldeksels die opensprongen door de druk van het kolkende water, ondergelopen straten en huizen. Op een gegeven moment heb ik 300 à 400 m door een straat "gefietst" die 30 cm in het slijkwater lag. Iedere pedaalslag weer met mijn voet in dat bruine water. Om de vaart van die Spaanse cowboy's wat af te remmen ben ik op dat moment gewoon pal in het midden van de straat gaan fietsen.
Tegen de middag bestelde ik mijn koffie en een warme tortilla met ham, maar de waardin was niet happy omdat ik een serieuze plas water op haar stenen vloer achterliet, precies een paard dat daar had geplast. Een Britse en Nederlandse pelgrim-stapper (vandaag niet gestart trouwens) moesten erom lachen, vooral omdat de Spanjaarden (in iedere bar) hun peukjes, asse en papiertjes gewoon onder de toog laten vallen en daarop zegt niemand iiets, smerige gewoonten zeg ik. Vooral omdat er steeds genoeg asbakken en tafelvuilbakjes voorhande zijn.
Hoe dichter ik Bilbao naderde, des te steviger de klimmen, zelfs 2 van 4 km aan 10% gehad! Gelukkig stond een zeer stevige wind in de rug.
Omdat mijn smartphone en mijn "kodakske" nog nieuw zijn en geen goedkope spullen, heb ik in dit hondenweer geen foto's gemaakt, uit angst voor schade door vocht. Sorry.
Rond 16u reek ik Santurtzi binnen, een voorstad van Bilbao en ook de ferryhaven. 'k Wou eerst eens poolshoogte gaan nemen waar ik me morgen moet aanmelden. Morgen vanaf 9u gaat het bureel open en inchecken kan tot 12u.
Nu zit ik in hotel San Jorge, 2 sterren maar ferm uitgerust en zuiver. 't Is nog 1 km fietsen tot aan het schip, The Pride of Bilbao, van P & O Ferries. Je kan hem op hun website zien.
Tot in den draai,
Luc
Dinsdag 15 juni 2010
Dag 38: Extra foto's
Dinsdag 15 juni 2010
Dag 38: Colunga - Renedo
Vertrek: 7.15u Aankomst: 18u Afstand: 134 km Tot.: 3021 km Gem.: 15,54 km/u
Deze morgen in een stortbui zitten opkramen. Een mens gaat dan eens naar Spanje en heeft hier al meer regen gezien als in België. Maar er was al een bar open na 1 km fietsen, dus eerst een lekkere koffie en een broodje en dan vooruit met de geit.
Onderweg zag ik veel ellende: ondergelopen huizen met een roestbruine modderbrei erbinnen. Terwijl de betonbaronnen maar nieuwe wegen in de uitgeschraapte heuvels bouwen . De natuur geeft, maar de natuur neemt ook. Ik zag riolen onder de in aanbouw zijnde snelweg van 2m op 2m, maar deze komen uit op de gemeenteriool van amper 50 cm, wraakroepend is dat .
De rivierbeddingen waren ook zwellend, het vee moest weg van de lagergelegen weiden, brandweer met motorbootjes, een en al ellende. Ik betrouwde het niet meer en ben deze avond niet meer op een camping maar op een hogergelegen baanhotel gegaan.
En vandaag mijn langste rit tot nu toe gedaan: 134 km, ik ruik mijn stal. Nog 100 km en ik ben aan de steiger in Bilbao, jieeehhhaaaa ! En vandaag ook de kaap van 3000 km over ,
Tot in den draai,
Luc
Deze morgen in een stortbui zitten opkramen. Een mens gaat dan eens naar Spanje en heeft hier al meer regen gezien als in België. Maar er was al een bar open na 1 km fietsen, dus eerst een lekkere koffie en een broodje en dan vooruit met de geit.
Onderweg zag ik veel ellende: ondergelopen huizen met een roestbruine modderbrei erbinnen. Terwijl de betonbaronnen maar nieuwe wegen in de uitgeschraapte heuvels bouwen
. De natuur geeft, maar de natuur neemt ook. Ik zag riolen onder de in aanbouw zijnde snelweg van 2m op 2m, maar deze komen uit op de gemeenteriool van amper 50 cm, wraakroepend is dat .De rivierbeddingen waren ook zwellend, het vee moest weg van de lagergelegen weiden, brandweer met motorbootjes, een en al ellende. Ik betrouwde het niet meer en ben deze avond niet meer op een camping maar op een hogergelegen baanhotel gegaan.
En vandaag mijn langste rit tot nu toe gedaan: 134 km, ik ruik mijn stal. Nog 100 km en ik ben aan de steiger in Bilbao, jieeehhhaaaa
! En vandaag ook de kaap van 3000 km over ,Tot in den draai,
Luc
Dinsdag 15 juni 2010
Dag 37: Extra foto's
Dinsdag 15 juni 2010
Dag 37: Artedo - Colunga
Vertrek: 7.40u Aankomst: 19u Afstand: 129 km Tot.: 2887 km Gem.: 14,11 km/u
Deze morgen moest ik de tent weer nat opbergen. 't Is eigenlijk geen moeilijkere klus als droog, maar het scheelt hem merkelijk in gewicht op de fiets .
Onderweg, tussen Avilés en Gijón, kwam ik de zware industrie tegen. Moesten hier onze milieu-inspecteurs met hun Vlarem III en IV voorbij komen denk ik dat ze een hartaanval krijgen. Sidmar is maar klein bier daartegen.
Gijón ziet er ook mooi uit maar 'k had spijtig genoeg te weinig tijd. Een mooie strandpromenade à la Knokke en ook een mooi museum van oude treinen.
In de bergen was ik weer eens getuige van aardverschuivingen. Alle verkeer moest rechtsomkeer, maar ik als fietser kon toch nog door. Heb zelfs hierdoor 20 km op de snelweg (pechstrook) kunnen fietsen zonder péage .
Het weer blijft maar onstabiel. Vandaag bleef het zo goed als droog onderweg, maar ik had pas mijn tent geplaatst en het begon weer te regenen.
Tot in den draai,
Luc
Deze morgen moest ik de tent weer nat opbergen. 't Is eigenlijk geen moeilijkere klus als droog, maar het scheelt hem merkelijk in gewicht op de fiets
.Onderweg, tussen Avilés en Gijón, kwam ik de zware industrie tegen. Moesten hier onze milieu-inspecteurs met hun Vlarem III en IV voorbij komen denk ik dat ze een hartaanval krijgen. Sidmar is maar klein bier daartegen.
Gijón ziet er ook mooi uit maar 'k had spijtig genoeg te weinig tijd. Een mooie strandpromenade à la Knokke en ook een mooi museum van oude treinen.
In de bergen was ik weer eens getuige van aardverschuivingen. Alle verkeer moest rechtsomkeer, maar ik als fietser kon toch nog door. Heb zelfs hierdoor 20 km op de snelweg (pechstrook) kunnen fietsen zonder péage
.Het weer blijft maar onstabiel. Vandaag bleef het zo goed als droog onderweg, maar ik had pas mijn tent geplaatst en het begon weer te regenen.
Tot in den draai,
Luc
Dinsdag 15 juni 2010
Dag 36: Ribadeo - Artedo
Vertrek: 7.30u Aankomst: 17.45u Afstand: 119 km Tot.: 2758 km Gem.: 14,86 km/u
't Is eens droog gebleven deze nacht, enkel condensatie. Kledij droog, joepie .
Onderweg kon ik zelf zien hoe de regen hier lelijk huis heeft gehouden. Een ganse weg weggespoeld. En de Spanjaarden hier maar wegen bijbouwen. 2000 jaar geleden konden de Romeinen meer met hun aquqducten als de Spanjaarden nu met hun waterbeheer, 't zijn echt geen slimme gasten op dat gebied. Ze lokken zelf de bodemerosie uit .
Maar de Asturische kust is prachtig: soms bruut door rotsen, dan weer zacht afdalende grasweiden voor het vee en dan soms baaien met zandstranden.
't Was wel veel klimmen en dalen maar nooit meer dan 7% en nooit langer dan 3-4 km, 't was te doen. 'k Zou anders geen 119 km hebben gedaan.
Onderweg at ik een croque-monsieur en de uitbater had nog in Sankt-Gallen (Zwitserland) gewerkt en kon dus goed Duits. Hij vroeg meer uitleg over mijn fietstocht en ik legde het hem uit. Hij vertaalde het daarop naar zijn stamgasten toe . Daarna gaf hij me nog gratis een portie rijst met currysaus en konijn.
Tot in den draai,
Luc
't Is eens droog gebleven deze nacht, enkel condensatie. Kledij droog, joepie
.Onderweg kon ik zelf zien hoe de regen hier lelijk huis heeft gehouden. Een ganse weg weggespoeld. En de Spanjaarden hier maar wegen bijbouwen. 2000 jaar geleden konden de Romeinen meer met hun aquqducten als de Spanjaarden nu met hun waterbeheer, 't zijn echt geen slimme gasten op dat gebied. Ze lokken zelf de bodemerosie uit
.Maar de Asturische kust is prachtig: soms bruut door rotsen, dan weer zacht afdalende grasweiden voor het vee en dan soms baaien met zandstranden.
't Was wel veel klimmen en dalen maar nooit meer dan 7% en nooit langer dan 3-4 km, 't was te doen. 'k Zou anders geen 119 km hebben gedaan.
Onderweg at ik een croque-monsieur en de uitbater had nog in Sankt-Gallen (Zwitserland) gewerkt en kon dus goed Duits. Hij vroeg meer uitleg over mijn fietstocht en ik legde het hem uit. Hij vertaalde het daarop naar zijn stamgasten toe
. Daarna gaf hij me nog gratis een portie rijst met currysaus en konijn.Tot in den draai,
Luc
Dinsdag 15 juni 2010
Dag 35: Parga - Ribadeo
Vertrek: 7.30u Aankomst: 16.30u Afstand: 107 km Tot.: 2639 km Gem.: 14,85 km/u
'k Heb een goede nachtrust gehad, voor het eerst sinds meer dan een maand in een "normaal" bed.
Mijn kledij is nog nat van de stortbuien van gisteren. Even op je tanden bijten en weten dat het toch niet slechter meer kan .
Onderweg kwam ik toch nog stappers-pelgrims tegen die vanuit het Norden naar Santiago gaan, maar minder dan op de Camimino Francès.
Op km 92 zag ik plots weer de oceaan en deze zal ik nog iedere dag van de reis zien en nog wel in 4 verschillende landen: Spanje, Groot-Britannië, Frankrijk en dan de Noordzee in België. Enkel de laatste etappe, Wenduine - Gent, zal ik het moeten stellen met het kanaal Brugge - Gent .
Ik heb nu ettelijke km in bossen en wouden gereden, zoveel schilden voor "groot wild" gezien, maar nooit een hert of everzwijn gezien. Wel soms een mooie Spaanse chica , maar de jacht is nog niet open .
'k Heb hier al mijn vuile was in een wasmachine gestoken, zoals het liedje: "Laat de boel maar draaien" want anders blijven de strontvliegen mij volgen .
Ik probeer om de ferry van 17 juni in Bilbao te halen, anders word het deze van de 21ste. Normaal gezien moet dat lukken, doordat ik de kustlijn blijf volgen en dus geen "echte" bergen meer heb. Volgens mijn GPS is het nog 390 km tot de inscheping.
Tot in den draai,
Luc
'k Heb een goede nachtrust gehad, voor het eerst sinds meer dan een maand in een "normaal" bed.
Mijn kledij is nog nat van de stortbuien van gisteren. Even op je tanden bijten en weten dat het toch niet slechter meer kan
.Onderweg kwam ik toch nog stappers-pelgrims tegen die vanuit het Norden naar Santiago gaan, maar minder dan op de Camimino Francès.
Op km 92 zag ik plots weer de oceaan en deze zal ik nog iedere dag van de reis zien en nog wel in 4 verschillende landen: Spanje, Groot-Britannië, Frankrijk en dan de Noordzee in België. Enkel de laatste etappe, Wenduine - Gent, zal ik het moeten stellen met het kanaal Brugge - Gent
.Ik heb nu ettelijke km in bossen en wouden gereden, zoveel schilden voor "groot wild" gezien, maar nooit een hert of everzwijn gezien. Wel soms een mooie Spaanse chica
, maar de jacht is nog niet open .'k Heb hier al mijn vuile was in een wasmachine gestoken, zoals het liedje: "Laat de boel maar draaien" want anders blijven de strontvliegen mij volgen
.Ik probeer om de ferry van 17 juni in Bilbao te halen, anders word het deze van de 21ste. Normaal gezien moet dat lukken, doordat ik de kustlijn blijf volgen en dus geen "echte" bergen meer heb. Volgens mijn GPS is het nog 390 km tot de inscheping.
Tot in den draai,
Luc