
Maandag is voor hem de grote dag,
dan begint voor mij, hoop ik een nieuw leven.
Voor hem, die ik het leven gaf,
en waar ik alleen maar liefde kan aan geven.
Wij blijven voor altijd moeder en zoon,
voor anderen niks bijzonder, heel gewoon.
Voor mij, heel moeilijk te aanvaarden,
dat hij zo kon ontaarden.
Hij zocht zijn weg in de drugs;
nu wacht er hem een lange weg terug.
Ik blijf hopen, dat hij heeft een sterke wil,
want mijn hart wordt stilletjes kil.
Hij gaat nu binnen om te ontwennen,
het heeft geen zin meer, om te ontkennen.
Ik hoop dat hij eens denkt aan zijn ouders,
die hem altijd droegen op hun schouders.
Wij zullen hem steunen, zoveel we kunnen,
zullen er zijn voor hem , als het moet.
Hij zal het in zijn eentje moeten runnen;
en moet maken die vuiligheid uit zijn bloed.
Nu krijgt hij tijd om eens te denken,
wat het leven hem nog kan schenken.
Als hij clean buitenkomt, en hij is beter,
weet dan dat ik daar zal staan, dat is zeker.