Hallo ....

Donderdag 14 februari
Valentyns'day

gaan we het huurcontract tekenen
van ons appartement
in Meerle (Hoogstraten)

Vanaf 1 april (geen grap)
kunnen we dan eindelijk beginnen
met de verhuis....


♥ ♥ ♥ ♥

  
En nu ik hier dan sta
aan de rand van een nieuw begin
weet ik,
er is niemand
die zo het diepste in mij raakt
dus geef mij je hand
geef mij ze allebei
en zeg mij heel even
dat je niet kunt leven
zonder mij ....

Jij en Ik
Ik en Jij
Voortaan samen
Voor altijd Wij

Giraffe: beleefdheidsfrase voor een vrouw 
die men geen kameel wil noemen.

Vandaag naar het noorden tot en met maandag

Ware stilte is rust voor de geest,
zoals slaap voor het lichaam
 versterkend en verfrissend.

William Penn

Ik hoop dat jullie een fijn weekend gehad hebben
het weer was niet al te best

Nu ietsjes kouder en droger hoop ik !

lieve groetjes en een fijne dag

Fijne midweek blogmaatjes

Als je buiten moet zijn, wacht nog even misschien krijg je straks een droge periode

groetjes !!

Vandaag regen, morgen regen en het houdt niet op
met het weekend wel droger met nachtvorst
de winter is nog niet voorbij, misschien nog zo een winterprik als we juist gehad hebben ?

Laat de tijd je niet voor de gek houden:
je kunt haar nooit de baas worden.

Wystan Hugh Auden

Onder liefde wordt zoveel verstaan.
Jacques Brel bedoelde ook liefde
maar koos altijd voor het woord tendreux
en dat was kenmerkend.

Ernst van Altena

Fijne dag en hou het warm binnen !

De drie zeven

Socrates, de Griekse wijsgeer, liep eens door de straten van Athene.
Plotseling komt een man opgewonden naar hem toe.
"Socrates! Ik moet je iets vertellen over je vriend die..."

"Ho eens even", onderbreekt Socrates hem.

"Voordat je verder gaat. Heb je het verhaal dat je mij wilt vertellen gezeefd door de drie zeven?"

"De drie zeven? Welke drie zeven", vraagt de man verbaasd.

"Laten we het proberen", stelt Socrates voor.

"De eerste zeef is de zeef van de waarheid.
Heb je onderzocht of het waar is wat je mij vertellen wilt?" "Nee, ik hoorde het vertellen en..."

"Ah juist! Dan is het toch zeker wel door de tweede zeef gegaan? De zeef van het goede? Is het iets goeds wat je over mijn vriend wilt vertellen?"

Aarzelend antwoordt de man: "Eeeh nee, dat niet. Integendeel..."

"Hm", zegt de wijsgeer.
"Laten we dan de derde zeef gebruiken. Is het noodzakelijk om mij te vertellen wat jou zo opwindt?" "Nee, niet direct noodzakelijk", antwoordde de man.

"Welnu", zegt Socrates glimlachend.

"Als het verhaal dat je vertellen wilt, niet waar is, niet goed is en niet noodzakelijk is, vergeet het dan en belast mij er niet mee."

Nevels over de hei
Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen

vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld

als droom ziet men een roedel herten zweven
over lage nevels met hun machtige gewei,
ziet men de ruggen van de wilde zwijnen,

net één tapijt met fijne draad geweven
slechts hier en daar ontwaard men reeds de hei
wat gaat verloren als dit zou verdwijnen?

Vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou

ik ben vergeten om de herfst te huilen
ik heb niet gejuicht in de lente
mijn plezier om de zomer niet uitgebuit

misschien is de aarde wel omgerold
is de poolgrens verlegd
toen ik sliep

alles wat waar is
is anders geworden

wie ben ik nog?

De tuintjes

 

 




Het sneeuwt, niet jachtig, eerder tastend,
alsof het wit naar zwarte plekken zoekt.
Maar heel het landschap ligt al volgeboekt.
De dag staat zwaarbepakt om te vertrekken.

De bomen dromen rechtop in de sneeuw,
verwonderd en in hun verwondering verrast.
De vorst heeft ieder takje afgetast.
Het is windstil, er valt niets te ontdekken.

De laatste vlokken vallen, in de lucht
zweeft al wat zonlicht, geel en droog.
En vogels, eerstgeborenen van het oog,
haasten zich om de schade te herstellen.

 


Een waterdrager moet elke dag voor zijn meester naar de rivier om water te halen.
Aan weerszijden van zijn lichaam hing een kruik aan een houten juk.

De ene kruik was zo goed als nieuw, puntgaaf en zonder lek, de andere kruik was oud en gebarsten en hij verloor permanent water.

Bij thuiskomst blijkt de helft van deze kruik soms al leeg te zijn en dat deed de oude kruik veel verdriet.

Op een dag kan hij het niet meer voor zich houden en zegt tegen de waterdrager, meester ik schaam me zo.

Maar waarom dan toch, vraagt de waterdrager.
Omdat ik niet in de schaduw van uw andere kruik kan staan. Hij levert dagelijks de volle inhoud water af, terwijl ik onderweg steeds water verlies.
 
O, maar dat wist ik immers al lang, antwoordt de waterdrager. En toch heb ik je al die tijd graag willen gebruiken.

Zijn die mooie bloemen langs de weg je dan niet opgevallen? Ze groeien alleen maar aan jouw kant.
Enige tijd geleden heb ik daar zaad uitgestrooid, jij hebt ze elke dag begoten en nu kan ik steeds een prachtig boeket plukken voor mijn heer.

Een tijdje komt er geen antwoord van de gebarsten kruik, zo heeft hij het nog nooit bekeken. Hij heeft die bloemen wel zien groeien, maar dat zijn meester hem bewust in dienst heeft gehouden en dat hij hem ondanks alle gebreken toch kan gebruiken, dat was nog nooit bij hem opgekomen.

---------------

De beste wraak op iemand
is hem niet na te volgen.

fijne midweek !

Een héél goede start van de nieuwe week
veel blogplezier !