Pseudotropheus 'œthin stripe'

Pseudotropheus sp. “aggressive zebra”

Pseudotropheus “aggressive zebra” zijn vrij territoriale dieren die in verschillende kleurvariaties voorkomen. Dank zij hun agressie zijn ze in staat voldoende voedsel te bemachtigen.

Metriaclima hajomaylandi is een endemische soort van Chisumulu eiland. Oorspronkelijk kwam hij in de liefhebberij onder de naam Pseudotropheus “greberi”. Qua kleur en tekening is hij vergelijkbaar met Metriaclima aurora.

Metriaclima livingstonii wordt ook wel eens Metriaclima lanisticola genoemd. De kleinblijvende populaties verschuilen zich frequent in lege slakkehuizen van de Malawi-soort Lanistes nyassanus.

Pseudotropheus minutus, is zoals de naam laat vermoeden, een kleinblijvende soort, die het talrijkst voorkomt bij Nkhata Bay, maar ook op een aantal vindplaatsen ten noorden daarvan.

Labidochromis sp. “textilis blue”

Labidochromis “textilis blue” komt enkel voor langs de kust van Mozanbique en is qua gedrag, alsook kleur en tekening, vergelijkbaar met Melanochromis joanjohnsonae, de zgn. “parel van Likoma”

Taeniolethrinops praeorbitalis is met zowat 30 cm de grootste soort uit het geslacht. Hij wordt ook wel eens als Lethrinops furcifer genoemd. Bij het voedselzoeken duiken ze diep in de zandbodem en worden daarbij graag gevolgd door Cyrtocara moorii en Protomelas annectens, die mee van het opwarrelend voedsel trachten te profiteren.

Nimbochromis polystigma is qua kleur en tekening vergelijkbaar met Nimbochromis linni, maar heeft duidelijk een andere snuit. Het is ook een jager die zijn prooi probeert te verschalken door roerloos op het zand te liggen.

Hemitilapia oxyrhynchus is een bewoner van de beplante zones in het meer. Zij knabbelen bij voorkeur aan Vallisneria en Potamogeton bladeren. De mannetjes zijn schitterend gekleurd, vooral wanneer ze dominant zijn in het biotoop.

Metriaclima zebra OB-wijfje
De soort kent verschillende kleurvormen binnen dezelfde soort. Dit fenomeen wordt kleurpolymorfisme genoemd. Wanneer de normale kleurvorm van het wijfje bruinachtig is met dwarsbanden, vertonen een aantal wijfjes binnen dezelfde populatie dit OB-patroon, wat staat voor “orange blotch” oranje met vlekken.

Metriaclima zebra (marmelade cat)
De mannetjes met het gevlekte patroon worden in de handel ook marmelade cats genoemd en i.p.v. oranje is bij de mannetjes de grondkleur blauwachtig. Waar de OB-vorm bij de wijfjes heel gewoon is, zijn marmelade-mannetjes vrij zeldzaam.

Metriaclima zebra O-vorm
Binnen sommige populaties vertonen een aantal wijfjes een bijna uniforme oranje kleur. Deze vorm is ook minder courant en niet te verwarren met Metriaclima estherae van de oostkust.

Metriaclima zebra heeft een groot verspreidingsgebied in het Malawi meer, alsook een groot aantal lokale kleurvarianten. Een opsomming maken van al deze kleurvarianten is haast onmogelijk en gedoemd om onvolledig te zijn. Daarenboven komen binnen dezelfde populatie dikwijls ook verschillende kleurvormen voor, een verschijnsel dat in de wetenschap als genetisch polymorfisme bekend staat. Naast de normale BB-vorm (blue and black vertical bars) vertonen een minderheid van de dieren binnen sommige populaties het OB-patroon (orange blotch) of het O-patroon (orange).

Metriaclima estherae was lang bekend in de liefhebberij als "Pseudotropheus Rode Zebra". De dieren zijn uitsluitend bekend van de oostkust van het meer, vnl. van Minos Reef (Mozambique), waar de oranjerode kleur van de wijfjes ook het felst is.

De mannetjes van Metriaclima estherae zijn lichtend blauw en vertonen oranje vlekjes in het achterste deel van de rugvin.

Cynotilapia sp. "afra mara”

Deze variant van Cynotilapia afra is beperkt tot de kust van Mozambique, bij Mara Point. Schijnbaar leven er op deze locatie twee populaties dicht bij elkaar, waarvan de éne een witte rand heeft op de rugvin en de andere een oranje. Dit is de variant met de oranje zoom

De soort wordt op verschillende andere plaatsen langs de oostkust gevonden, tot ver in Mozambique. De vorm van het lichaam, zowel als de stompe snuit en het steil oplopend voorhoofd, zijn vrijwel identiek aan Melanochromis auratus. Relatief kleine muil en onderkaak iets korter dan bovenkaak. Wijfjes, alsook jonge dieren, zijn oranjegeel gekleurd, met onduidelijke sporen van twee donkere lengtebanden op het lichaam.