Stigmatochromis pholidophorus

Protomelas taeniolatus sp. "Nkhungu"
Deze taeniolatus variant werd gefotografeerd bij Nkhungu Point in Mozambique en is een beetje vergelijkbaar met de taeniolatus “eastern” variant.

Cyrtocara moorii wordt ook wel eens dolfijncichlide genoemd, omwille van zijn kleur en bult op de kop. Deze vetbult verschijnt bij het opgroeien en kan verschillen in omvang van individu tot individu. Cyrtocara moorii vertoont in de natuur een apart voedergedrag. Hij volgt 'als een hond aan een lijn' grote in het zand gravende cichliden. Wanneer deze dieren met de kop diep in het zand duiken, warrelt er allerlei materiaal omhoog, waar C. moorii tracht wat eetbaars uit te pikken. Zijn gastheer is meestal een groot Taeniolethrinops praeorbitalis-dier.

Protomelas taeniolatus sp. "red empres"
Van de soort Protomelas taeniolatus bestaan vele lokale kleurvarianten. Eén van de mooiere werd reeds begin de 70-er jaren ingevoerd als "Haplochromis Hinderi". Deze variant is afkomstig van Namalenje eiland, enkele km verwijderd van de standplaats van Stuart Grant.

Labidochromis freibergi
Labidochromis freibergi, die in de handel ook bekend is als Labidochromis “ewarti”, komt uitsluitend voor op een aantal plaatsen bij Likoma eiland.

Cynotilapia afra “Cobué”

Cynotilapia afra “Cobué” komt heel beperkt voor in het meer, met name bij Cobué in Mozambique. Het is zeker één van de aantrekkelijkste kleurvarianten van de soort, die in de handel ook belend is als “afra edwardi”.

Potamonautus orbitospinus is een zoetwaterkrab die veelvuldig voorkomt in het meer, zowel in het rotsbiotoop als tussen de planten. Ze voeden zich o.a. met vlees van slakken.

Tropheops “yellow chin”

Tropheops “yellow chin” komt zowel op Likoma als op Chisumulu eiland voor, maar ook langs een deel van de kusten van Mozambique en Tanzania. De naam duidt op de gele keel die bij de mannetjes duidelijk te merken is.

Nimbochromis linni is qua kleur en tekening haast identiek aan Nimbochromis polystigma, die soms ook in hetzelfde biotoop wordt aangetroffen. Het grote verschil is de vorm van de kop die bij N. linni een langgerekte snuit vertoont waardoor hij soms ook met de naam slurf-polystigma wordt bedacht.

Labidochromis mylodon
In het zuidelijk deel van het meer leven twee haast identieke mbuna’s : Labidochromis mylodon en Labidochromis pallidus. De eerste komt uitsluitend voor bij Mumbo eiland en de tweede bij de drie Maleri eilanden. Qua kleur en tekening zijn ze niet van elkaar te onderscheiden. Enkel hun gebit verschilt, omdat ze andere voedingsgewoonten hebben. Labidochromis mylodon is een slakkeneter en pallidus een aufwuchs en insecteneter.

Eén van de inheemse benamingen voor deze soort is "Chigumbuli", wat evenveel betekent als een "slim persoon". Deze naam danken ze aan hun behendigheid om de sleepnetten te vermijden door in het zand te duiken. Dominante mannetjes krijgen een prachtkleed van blauwgroen en zwarte tinten.

Pseudotropheus sp. “burrower”
Deze kleinblijvende blauwe mbuna leeft bij de Malari eilanden en de naburige Chidunga Rocks. Lijkt een beetje op Pseudotropheus socolofi, maar is iets hoger van lichaamsvorm.

Alle gekende populaties van deze kleurrijke soort leven in Lake Malawi National Park, zodat ze door hun verspreiding beschermd worden. De mannetjes komen meestal voor op 10 m diepte of lager en leven solitair.

Protomelas fenestratus lijkt oppervlakkig veel op een lokale variant van Protomelas taeniolatus, maar beide gedragen zich heel verschillend. P. fenestratus heeft de aparte gewoonte om zijn voedsel uit de zandbodem te blazen. Je kan ze op die manier voortdurend bezig zien in hun biotoop.

Sommige individuen van Protomelas fenestratus (mannetjes) zijn wel kleurrijker

Pseudotropheus sp. “msobo”

Sinds een aantal jaren zijn enkele varianten van de Tanzaniaanse kusten onder de handelsnaam Pseudotropheus “msobo”. Het afgebeelde dier is een mannetje van de "magunga"-variant; de bijbehorende wijfjes zijn oranjegeel van kleur.

Astatotilapia calliptera is nu niet direct een kleurrijke soort. Hij heeft niet direct een voorkeur voor een bepaald biotoop, maar wordt toch meestal aangetroffen op plaatsen waar de bodem bedekt is met Vallisneria of plaatsen waar riet bescherming biedt.

Tramitichromis-soorten zijn verwant aan Lethrinops-soorten, maar onderscheiden zich vnl. in de vorm van de kaken. Ze leven bij voorkeur boven modderige bodems , op zoek naar wormen en ander zachtschalig voer.

Lethrinops microstoma voedt zich in zijn biotoop met voer dat hij uit de zandbodem filtert alsook met plankton uit het vrije water.